تعیین حد مجاز مصرف ماهی از نظر ترکیبات جیوه

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
متیل جیوه اثرات زیان باری بر روی سیستم تولیدمثل، تنفس و عصبی انسان دارد. یکی از راه های عمده در معرض قرارگیری انسان در برابر متیل جیوه، مصرف ماهی و غذاهای دریایی است. این مقاله سعی دارد مطالعاتی را که در طی 6 سال اخیر بر روی سطح جیوه در 21 گونه از ماهیان خلیج فارس، دریای خزر و تالاب انزلی صورت پذیرفته، پوشش دهد و ضمن بیان سطح جیوه، پیشنهاداتی را در مورد تعداد وعده های مجاز مصرف ماهی در هر ماه به تفکیک گونه ارائه نماید.
مواد و روش ها
نمونه های ماهی به آزمایشگاه منتقل شده و تا فرا رسیدن زمان کالبد شکافی در فریزر oC 20- نگهداری شدند. سپس بافت عضله آن ها جدا و خشک گردید. نمونه های خشک شده به شکل پودر همگن در آمده و میزان غلظت جیوه توسط دستگاه پیشرفته آنالیز جیوه مدل 254 تعیین شد.
نتایج
به طور کلی آلودگی جیوه در ماهیان تالاب انزلی بیشتر از ماهیان صید شده از دریای خزر بود. همچنین در بین تمامی ماهیان مورد مطالعه کفشک ماهی صید شده از خلیج فارس با 61/5 میلی گرم بر کیلوگرم بیشترین میزان جیوه را به خود اختصاص می داد که محدودیت شدید مصرف برای خانم های باردار و گروه های حساس ایجاد می کرد. بحث: با توجه به محاسبات صورت گرفته حدود 50% ماهیان که اکثرا از ماهیان با زنجیره غذایی کوتاه هستند را به راحتی می توان در طول سال مصرف نمود. اما در مورد کفشک ماهی (Euryglossa orientalis) و کوسه ماهی (Carcharhinus dussumieri) صید شده از خلیج فارس بایستی ملاحظات ویژه ای در مصرف لحاظ گردد. از سوی دیگر در مورد میزان مصرف زیاد ماهی در جامعه صیادی بایستی برنامه ریزی دقیقی صورت گیرد.
زبان:
فارسی
صفحه:
24
لینک کوتاه:
magiran.com/p942676 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.