کاربرد فرایند فتوکاتالیستی TiO2/UV-C در حذف رنگ راکتیو قرمز 198 از فاضلاب سنتتیک نساجی

چکیده:
سابقه واهداف
رنگ بارزترین آلاینده فاضلاب های نساجی می باشد که به دلیل اثرات سوء بهداشتی و زیست محیطی مورد توجه جدی می باشند. رنگ ها موادی با ساختار پیچیده، معمولا سمی و مقاوم به تجزیه بیولوژیک هستند که از طریق فاضلابهای صنعتی وارد محیط زیست می شوند. هدف این مطالعه تجزیه فتوشیمیایی(UV) و فوتوکاتالیستی(TiO2/UV-C) رنگ راکتیو قرمز 198 بود.
روش بررسی
این مطالعه بصورت تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی در راکتور ناپیوسته انجام شد. فاضلاب سنتتیک از انحلال رنگ راکتیو قرمز 198 در آب شهر تهیه و تاثیر غلظت اولیه رنگ، جرم TiO2، pH و زمان تماس در حذف رنگ بررسی شد. غلظت رنگ با استفاده از اسپکتروفتومتر در طول موج 518 نانومتر تعیین گردید.
یافته ها
. فرایند TiO2/UV-C نسبت به فرآیند UV-C تنها، موثرتر است. ثابت سرعت تجزیه فتوشیمیایی در pH اسیدی 0019/0 و طی فرایند تجزیه فتوکاتالیستی 0381/0 بر دقیقه می باشد. تجزیه نوری و فتوکاتالیستی رنگ مورد نظر از مدل سینتیک درجه اول پیروی می کند. افزایش جرم TiO2از 4/0 به 1 گرم منجر به افزایش راندمان از 8/97 به 100 در صد می گردد. افزایش غلظت رنگ از 100 به 250 میلی گرم در لیتر و pH از 4 به 10 منجر به کاهش راندمان به ترتیب از 100 به 66/97 و از 100 به 6/94 می گردد. بهترین راندمان در pH معادل 4 حاصل می گردد.
نتیجه گیری
بیشترین کارآیی حذف رنگ راکتیو قرمز 198 با فرایندهای اکسیداسیون فتوشیمیایی و فتوکاتالیستی تحت شرایط اسیدی حاصل می شود که از این میان فرآیند فتوکاتالیستی موثر تر می باشد.
زبان:
فارسی
صفحه:
69
لینک کوتاه:
magiran.com/p990620 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!