فهرست مطالب

Strides in Development of Medical Education - Volume:1 Issue: 1, 2004
  • Volume:1 Issue: 1, 2004
  • 62 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1383/04/30
  • تعداد عناوین: 7
|
  • پژوهشی
  • زهرا جلیلی، عصمت نوحی، علی ملک زاده صفحات 1-9
    مقدمه
    ضرورت پرداختن به تعالی آکادمیک و کیفیت آموزش عالی، به ویژه در دانشگاه های علوم پزشکی و افزایش کارایی در بخش بهداشت و درمان امری آشکار است. مراکز توسعه آموزش پزشکی در جهت رسالت و دستیابی به اهداف و با توجه به حوزه عملکرد خود که شامل برنامه ریزی آموزشی، آموزش اساتید، آموزش مداوم، ارزشیابی و پژوهش در آموزش می باشد، فعالیت می نمایند.
    هدف
    این مطالعه به منظور بررسی نظرات اعضای هیات علمی دانشگاه نسبت به فعالیت های مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی صورت گرفت.
    روش کار
    پژوهش حاضر مطالعه ای مقطعی است که در سال 82 انجام شد. جامعه پژوهش را اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان (N= 307 نفر) تشکیل دادند که حدود نیمی از آنان (n=145 نفر) به روش نمونه گیری تصادفی ساده در مطالعه منظور شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه پژوهشگر - ساخته، پس از کسب روایی محتوی از طریق نظرخواهی از صاحب نظران و محاسبه پایایی ثبات درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ (r=0.79) جمع آوری گردید.
    یافته ها
    یافته های این مطالعه نشان داد که بیشترین توافق با فعالیت های مرکز مطالعات و توسعه دانشگاه مربوط به «تدوین و اجرای برنامه آموزش مهارت های بالینی ویژه دانشجویان پزشکی» (%96.6)، «مشارکت فعال در بازنگری برنامه های آموزش پزشکی» (%93.1)، «همکاری با گروه های آموزشی در تدوین طرح درس بر اساس منابع جدید» و «برگزاری کارگاه های آموزشی جهت آشنا ساختن اعضای هیات علمی با نرم افزارهای مختلف و کاربرد آنها در علوم پزشکی» (هر کدام %92.4) و کمترین میزان توافق با «تسهیل دسترسی به منابع، کنفرانس ها و همایش ها در زمینه آموزش پزشکی»، «استفاده از تجربیات اساتید مجرب در طراحی برنامه های مرکز توسعه» (هر کدام %61.4)، «مشارکت در ارزیابی طرح های پژوهشی و پایان نامه ها» و «کمک به درک بهتر جامعه پزشکی نسبت به نیازهای در حال تغییر جامعه» (هر کدام %67) بود. در مجموع اعضای هیات علمی با کسب %78.7 از نمره کل دیدگاه نسبتا مثبتی نسبت به فعالیت های جاری مرکز توسعه دانشگاه داشته و این در حالی است که %87.5 از آنان تمایل به مشارکت در فعالیت های مرکز توسعه را بیان کردند.
    بحث و نتیجه گیری
    در مجموع دیدگاه نسبتا مثبت اعضای هیات علمی نسبت به فعالیت های جاری، نقطه عطفی است در توستعه بیشتر این مرکز و همچنین بستری مناسب برای ایجاد واحد مطالعات و توسعه آموزش پزشکی در کلیه دانشکده ها به منظور پیشبرد اهداف توسعه آموزش پزشکی می باشد.
    کلیدواژگان: مرکز مظالعات و توسعه آموزش پزشکی، دیدگاه، اعضای هیات علمی
  • عصمت نوحی، حامد ریحانی، نوذر نخعی صفحات 10-16
    زمینه
    شناسایی و اولویت بندی نیازهای آموزشی، گام اول برنامه ریزی است. ارزیابی برنامه های موجود به منظور بهینه سازی و رفع نواقص احتمالی از ضروریات ارتقا کیفیت آموزش می باشد.
    هدف
    هدف از این مطالعه تعیین اولویت های آموزشی و تعیین تطابق بین نیاز و محتوای آموزشی دو برنامه باز آموزی اطفال و روانپزشکی از دیدگاه پزشکان مشمول قانون آموزش مداوم بوده است.
    روش کار
    این پژوهش مطالعه ای مقطعی است و جامعه پژوهش را مشمولین قانون آموزش مداوم تشکیل داده است. از 100 پزشک تحت آموزش که به روش نمونه گیری آسان در مطالعه وارد شدند قبل از برگزاری دوره در مورد میزان احساس نیاز و بعد از برگزاری دوره در مورد میزان تطابق محتوای برنامه جاری آموزشی با میزان نیاز نسبت به بیش از 20 عنوان آموزشی بالینی در طب اطفال (50 نفر) و روانپزشکی (50 نفر) نظرخواهی شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق نشان داد در هر یک از گروه ها 22 درصد مونث و 78 درصد مذکر بودند. میانگین سن و سابقه کار افراد به ترتیب 34 و 7 سال بود. بیشترین میانگین نمره نیاز آموزش در طب روانپزشکی مربوط به عنوان آموزشی «اعتیاد، الگوهای مصرف، درمان های دارویی و غیر دارویی» (4.43) و بیشترین تطابق نیاز با محتوا در این گروه مربوط به «اعتیاد (تعاریف، عوامل و پیشگیری) (4.36) بود. کمترین نیاز به آموزش مربوط به «اختلالات فشار روانی و آسیب زا» (3.48) و کمترین تطابق نیاز با محتوا مربوط به «سبب شناسی» (3.07) بوده است. در گروه اطفال بیشترین نیاز، همچنین بیشترین تطابق مربوط به «عفونت حاد تنفسی» به ترتیب 4.32 و 4.43 و کمترین نیاز مربوط به لیشمانیوزیس با میانگین نمره 3.16 و کمترین تطابق نیاز و محتوا مربوط به عنوان آموزشی «بیماری متابولیکی کودکان» با میانگین نمره 3.24 بود. همبستگی در دو بخش «نیازسنجی» و «تطابق نیاز با محتوا» در هر دو گروه اطفال و روانپزشکی معنی دار بود (P<0.001). همچنین همبستگی آماری معنی داری بین سن و نیاز در طب اطفال (P<0.05، r= 0.42) و بین سابقه کار با تطابق نیاز با محتوا P<0.05، r= -0.43 در طب روانپزشکی به دست آمد.
    نتیجه گیری
    همبستگی مثبت بین نیاز و محتوا در هر دو برنامه مورد بررسی بیانگر دقت و توجه مدیران و مجریان برنامه به نیازهای آموزشی فراگیران و تطابق این نیازها با محتوای آموزشی جهت دست یافتن به نتایج بهتر بوده است. با درک واضح تر وضعیت کنونی برنامه های بازآموزی می توان به مدیران کمک کرد تا در تدوین برنامه ها با کیفیتی بالاتر، نیازهای بالقوه پزشکان را برطرف نمایند.
    کلیدواژگان: نیاز سنجی، آموزش مداوم پزشکی، محتوای آموزشی
  • محمدرضا شکیبی، عصمت نوحی، علی اکبر حق دوست، شهرزاد مومنایی کرمانی صفحات 17-22
    زمینه
    آموزش مداوم یکی از بهترین روش های روزآمد نمودن اطلاعات و معلومات دانش آموختگان، ضمن خدمت است و در طول دو دهه اخیر در اکثر کشورهای دنیا مورد توجه قرار گرفته است.
    هدف
    هدف پژوهش حاضر تعیین کارایی و ارزیابی نتایج سه کارگاه بهترین تجویز برگزار شده جهت پزشکان عمومی بود.
    روش کار
    نمونه پژوهش شامل 82 پزشک عمومی شرکت کننده در سه کارگاه بهترین تجویز بود. ابزار جمع آوری داده ها مشتمل بر دو بخش ویژگی های فردی و ده سوال دو گزینه ای طراحی گردید که بعد از بررسی روایی مورد استفاده قرار گرفت. پرسشنامه قبل و بعد از برگزاری کارگاه توسط کلیه شرکت کنندگان تکمیل گردید.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد %49 از شرکت کنندگان مونث و بقیه مذکر بودند. محل تحصیل بیشتر آزمودنی ها استان کرمان (دانشکده پزشکی کرمان %44 و رفسنجان %9.7) بود. میانگین و انحراف معیار نمرات قبل از برگزاری کارگاه به ترتیب 5.95 و 1.4 با حداقل صفر و حداکثر 9 بود که بعد از برگزاری کارگاه میانگین و انحراف معیار نمره به ترتیب به 7.62 و 1.95 رسید. حداقل و حداکثر نمرات بعد از برگزاری کارگاه صفر و ده بود. مقایسه میانگین نمرات قبل و بعد از کارگاه، تفاوت معنی داری را نشان داد (P<0.001). مقایسه میانگین نمرات قبل و بعد از برنامه آموزشی با توجه به برخی ویژگی ها، تفاوت معنی داری را نشان نداد.
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته های تحقیق، کارگاه های برگزار شده تحت عنوان بهترین تجویز توانسته است سطح اطلاعات مشمولین آموزش مداوم شرکت کننده در کارگاه را تا حدودی افزایش دهد. لذا تداوم این برنامه ها توام با افزایش ارتقا کیفیت آنها امری ضروری می باشد.
    کلیدواژگان: آموزش مداوم، تجویز دارو، پزشک عمومی، کار گاه آموزشی
  • فرخ اباذری، عباس عباس زاده، منصور عرب صفحات 23-31
    زمینه
    پرستاری حرفه ای پر استرس است. دانشجویان این رشته علاوه بر استرس های محیط آموزشی در معرض استرس های محیط بالینی نیز قرار می گیرند. میزان زیاد استرس یکی از عواملی است که باعث افت تحصیلی و بروز اختلالات جسمی و روحی در این گروه دانشجویان می گردد.
    هدف
    این پژوهش به منظور تعیین منابع استرس زا و میزان استرس دانشجویان دانشکده های پرستاری شهرهای کرمان؛ زرند، بم و جیرفت انجام شده است.
    روش کار
    نمونه این پژوهش 274 دانشجوی پرستاری مراکز فوق است که مایل به شرکت در پژوهش بوده و به روش نمونه گیری خوشه ایانتخاب شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسش نامه و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار پارامتریک صورت گرفت.
    یافته ها
    میانگین میزان استرسی که دانشجویان در معرض آن قرار دارند 2.96 در دامنه 1-5 می باشد. بیشترین میزان ها مربوط به کنار آمدن با مشکلات شخصی (x=3.40)، احساس مضطرب بودن (x=3.34) و زود عصبی و مشوش شدن (x=3.31) می باشد. بیشترین منابع ایجاد کننده این استرس ها نیز مربوط به: اختلاف بین آموزش های تئوری کلاسی با آنچه در بیمارستان اجرا می شود (x=3.50)، امکان پیشرفت تحصیلی و کسب کفایت لازم در شغل آینده (x=3.40) و نگرش و انتظارات سایرین نسبت به حرفه پرستاری (x=3.30) می باشد. در این پژوهش بین میزان استرس با زنده بودن مادر و تحصیلات پدر رابطه معنی داری مشاهده گردید (p<0.05). همچنین بین منابع استرس و شهر محل تحصیل، جنس، زنده بودن مادر، سن و وضعیت سکونت تفاوت معنی داری مشاهده گردید (p<0.05). رابطه معکوسی بین سن و میزان استرس دانشجویان مشاهده شد به نحوی که با افزایش سن میزان استرس کاهش پیدا می کند. همچنین میانگین منابع استرس زا در دانشجویان پسر کمتر از دانشجویان دختر می باشد.
    نتیجه گیری
    به منظور کاهش میزان استرس دانشجویان پرستاری و به وجود آوردن شرایط لازم برای پیشرفت تحصیلی در آنها توصیه می شود منابع استرس زا در آنها تا حد امکان کاهش یافته و راه های مقابله با استرس به آنها آموزش داده شود.
    کلیدواژگان: میزان استرس، مایع استرس، دانشجویان پرستاری
  • زهرا فتاحی، یدالله جوادی، نوذر نخعی صفحات 32-40
    زمینه
    یکی از مهمترین مشکلات بهداشتی کشور بیماری های دهان و دندان می باشد، لذا تربیت دندانپزشکانی کارآمد، متعهد و علاقه مند از اولویت های آموزشی وزارت بهداشت و درمان آموزش پزشکی می باشد. توجه به چگونگی تربیت نیروی انسانی مورد نیاز جهت اداره و انجام خدمات بهداشتی – درمانی در جامعه از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.
    هدف
    این مطالعه به منظور تعیین رضایتمندی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان نسبت به رشته تحصیلی خود و برخی عوامل مرتبط با آن صورت گرفت.
    روش کار
    این بررسی مطالعه ای توصیفی - مقعطی است که جامعه آن را دانشجویان رشته دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان تشکیل می دادند. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه پژوهشگر - ساخته که با استفاده از منابع معتبر علمی تهیه شده بود، استفاده گردید. داده ها با استفاده از آزمون من ویتنی یو و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج نشان داد %55.7 دانشجویان مذکر و بقیه مونث بودند. %74.3 از دانشجویان میزان علاقه فعلی به رشته تحصیلی خود را زیاد یا خیلی زیاد، %17.1 متوسط و بقیه کم یا خیلی کم مطرح کردند. در مورد رضایتمندی تنها %8.6 زیاد به انصراف از تحصیل فکر می کردند و اغلب آنها تمایل به انتخاب رشته را در صورت شرکت مجدد در کنکور (%75.7) اظهار داشتند. از بین عوامل مرتبط با رضایتمندی عواملی که بیشترین تاثیر را داشتند (خیلی زیاد و زیاد) مربوط به «امکان خدمت به مردم و جامعه» (%76)، «موقعیت اجتماعی مناسب» (%65.7) و «علاقه به رشته قبل از انتخاب آن» (%65.6) بود.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که اکثر دانشجویان دندانپزشکی به رشته تحصیلی خود علاقه داشته و با قرار گرفتن در بطن این رشته نه تنها علاقه شان کمتر نشده بلکه علاقه مندتر شدند. از آنجا که یکی از عوامل مهم در آموزش، داشتن علاقه و رضایت از رشته تحصیلی است، توجه به این موضوع باید در صدر اولویت های برنامه ریزی آموزشی قرار گیرد.
    کلیدواژگان: دانشجوی دندانپزشکی، رشته تحصیلی، رضایت شخصی
  • زهرا جلیلی، سکینه محمد علیزاده، ثریا عطاءالهی صفحات 41-47
    زمینه
    نوجوانی دوران پر تلاطمی است که با تغییرات ژرف روانشناختی، زیست شناختی و اجتماعی همراه می باشد. عدم شناخت نوجوان در رابطه با مسایل این دوره می تواند پایه گذار بسیاری از مشکلات جسمی و اختلالات رفتاری گردد. اجرای برنامه های آموزش بهداشت مستمر و طراحی شده با ایجاد مهارت و توانمندی های لازم تاثیر محسوس در نحوه برخورد صحیح نوجوان با تغییرات دوره نوجوانی دارد.
    هدف
    پژوهش حاضر مطالعه ای نیمه تجربی از نوع قبل و بعد است که با هدف تعیین تاثیر آموزش بهداشت بر آگاهی و عملکرد دختران سال سوم مدارس راهنمایی شهرستان شهر بابک در زمینه بهداشت قاعدگی انجام گرفت.
    روش کار
    نمونه این پژوهش 200 دانش آموز بود که با روش نمونه گیری چند مرحله ای تصادفی از مدارس راهنمایی شهرستان شهر بابک انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه ای حاوی 23 سوال بود که در دو بخش آگاهی و عملکرد تنظیم گردید و پس از تعیین روایی و پایایی بین آزمودنی ها توزیع و پرسش نامه اولیه تکمیل گردید. سه ماه پس از اجرای برنامه آموزشی در زمینه بهداشت قاعدگی آزمون نهایی انجام گردید.
    یافته ها
    یافته های مطالعه حاضر نمایانگر افزایش معنی دار میانگین نمرات آگاهی و عملکرد دانش آموزان مورد مطالعه بعد از اجرای برنامه آموزش نسبت به قبل از آن می باشد (P<0.0001)، به گونه ای که میانگین نمره آگاهی از 5.8 (%41.4) قبل از آموزش به 12.7 (%90.7) بعد از آموزش، و همچنین میانگین نمره عملکرد از 23.7 (%65.8) قبل از آموزش به 28.3 (%78.6) بعد از آموزش ارتقا یافت. مقایسه تفاوت میانگین نمرات عملکرد قبل و بعد از آموزش برحسب بعد خانوار و منبع کسب اطلاعات تفاوت معنی داری را نشان داد (P<0.05)، به طوری که کمترین تفاوت میانگین نمره (21.7) به دانش آموزانی تعلق گرفت که بیشترین بعد خانوار (>8) را داشتند. از نظر متغیر منبع کسب اطلاعات بیشترین تفاوت میانگین نمره (6) به گروهی تعلق گرفت که منبع کسب اطلاعات خود را دوستان و معلمین گزارش کردند.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های این مطالعه، طراحی برنامه آموزش منظم و مستمر در زمینه مسایل بلوغ به ویژه بهداشت قاعدگی پیشنهاد می گردد، بدیهی است که آگاهی دانش آموزان در این زمینه به عنوان حق طبیعی و همچنین یکی از اولویت های بهداشتی محسوب می شود.
    کلیدواژگان: آموزش بهداشت، آگاهی، عملکرد، بهداشت قاعدگی
  • مروری
  • نعمت الله . موسی پور صفحات 48-56
    تدریس فعالیتی بین الاشخاصی و تعاملی است که مبتنی بر ارتباط کلامی و معطوف به یادگیری یا تغییر روش های رفتار کردن یک یا چند شاگرد می باشد. گرچه در این تعریف ویژگی عمده «جریان، تعامل و تعمد» به وضوح دیده می شوند، اما پاسخگویی به سه پرسش اساسی آن چندان سهل و روشن نمی باشد: 1) تدریس چگونه فعالیتی است؟ 2) در فعالیت تدریس چه کسانی مشارکت دارند؟ 3) سهم و نقش هر یک از افراد شریک در تدریس چیست؟
    سه پرسش مطرح شده گر چه با جواب های متفاوتی مواجه شده اند، اما در عین حال مبنایی را برای سامان بخشی پژوهش ها نظریه های مطرح شده فراهم می آورند. در پاسخ به پرسش اول از علم یا هنر بودن تدریس سخن به میان می آید، در پاسخ به پرسش دوم از معلم و شاگرد و تعاریف هر یک از آنها بحث می شود؛ و در پاسخ به پرسش سوم از میزان فعالیت و درگیری هر یک از مشارکت کنندگان می توان سخن گفت، که فعال بودن یا غیر فعال بودن معلم و شاگرد مورد نظر قرار می گیرد و روش های مختلف تدریس بر آن اساس شکل می گیرند.
    کلیدواژگان: تدریس، پرسش های تدریس، مشارکت در تدریس، مراحل تدریس، معلم، شاگرد
|
  • Jalili Z., Nouhi E., Malek Zadeh A Pages 1-9
    The necessity of improving academic and higher education quality, particularly in Medical Sciences Universities and increasing the efficiency of Health care and Remedy programs are obvious. Medical Educational Development Centers try to achieve their goals in the areas of curriculum planning, teacher training, continuing education, evaluation and research in education.
    Objective
    The aim of this study was to investigate the views of the faculty members of Kerman Medical Sciences University about the activities of Medical Educational development center.
    Methods
    This cross-sectional study carried out in 2003. The sample consisted of the faculty members of Kerman Medical Sciences University (N=307) of which about half (n=145) were selected by simple random sampling. Data were gathered through a researcher – made questionnaire that rated by experts for validity and computed internal consistency reliability with cronbach’ alpha coefficient of (r=0.79).
    Results
    According to the results, the most accepted activities of the center were “Designing and carrying out clinical skills educational programs for medical students” (96.6%), “active participation in the revision of medical educational programs” (93.1%), “cooperation with educational departments in designing lesson plans based on new materials and resources” and “Holding educational workshops for the familiarization of the faculty members with new medical softwares and their applications” (each 92.4%). While the least accepted activities were providing “facility for lectures”, “access to resources, gathering and symposiums on medical education” and “taking advantage of the experienced instructors in designing programs for the center” (each 61.4%), “participation in the evaluation of research projects and dissertations” and “helping the medical society to have a better understanding of the changing medical needs of the community” (each 67%). In whole by obtaining 78.7% of the total score, the faculty members showed a relatively positive view towards current activities of the center. From all subjects, 87.5% showed tendency for participating in the activities of the center.
    Conclusion
    The positive view of the faculty members towards current activities of the center is a turning point in further expansion of the center and establishing the same units in all colleges to improve medical education goals.
  • Nouhi E., Reihani H., Nakhaei N Pages 10-16
    Background
    Learning needs assessment is the first step in educational program development.
    Objective
    The aims of this study were to identify the priorities of educational needs and to clarify the correspondence between educational needs and contents of two retraining programs held in Kerman Medical Educational development center from the point of view participating physicians.
    Methods
    This cross-sectional study was carried out on 100 physicians (50 pediatricians & 50 psychiatrists) participating in psychiatry and pediatric retraining programs. Subjects were asked about their learning needs on more than 20 clinical topics and the correspondence between learning needs and retraining program content before and after the program respectively.
    Results
    In both groups 22% were female and 78% were male. Mean age and work experience were 34 and 7 years respectively. In psychiatrists group, the maximum mean scores were attained for “substance abuse related disorders” (4.43) in learning needs and “addiction definitions, factors and prevention” (4.36) in correspondence between needs and program content. The minimum mean scores were related to “stress disorders” (3.48) in learning needs and “etiology” (3.07) in correspondence between needs and program content. In pediatricians group, the maximum mean score was attained for “acute respiratory infection” in both learning needs (4.32) and correspondence between needs and program content (4.43). The minimum mean scores were related to “leishmaniosis” (3.16) in learning needs and “metabolic disorders” (3.24) in correspondence between needs and program content. In both groups, there was a significant correlation between learning needs and correspondence of needs and program content (P<0.001). There were also significant correlations between age and learning needs in pediatricians (r=0.42, P<0.05) and between work experience and correspondence of needs and program content in psychiatrists (r=-0.43)
    Conclusion
    Positive correlation between learning needs and program content in both held programs is evident of managers’ attention to the learning needs and their attempt for planning retraining programs with higher rate of correspondence between learning needs and program content. Evaluation of the present retraining programs for planning more efficient programs is recommended.
  • Shakibi Mr, Nouhi E., Hagh Doost Aa, Momenaei Kermani Sh Pages 17-22
    Background
    Continuous medical education has been accepted throughout the world as one of the most efficient strategies for up-to dating physicians’ knowledge and information.
    Objective
    The aim of the present study was to evaluate the efficacy of three held workshops on “The best prescription”.
    Methods
    Sample consisted of 82 general physicians participating in three held workshops on “The best prescription”. Data collection was done by a questionnaire consisting of two parts of “demographic features” and “the assessment of prescription”. The questionnaire administered before and after the workshops.
    Results
    From all participants, 49% were female and 44% of subjects had been graduated from Kerman and 9.7% from Rafsanjan Medical Schools. Mean score before workshop was 5.95±1.4 with the minimum of zero and maximum of 9 and it increased to 7.62±1.95 with the minimum of zero and maximum of 10 after workshop. In whole there was a significant difference between the mean scores before and after the workshop (P<0.001), but in some respects there was no significant difference (P>0.05).
    Conclusion
    According to the findings, the held workshops on “the best prescription” have been efficient in increasing participants’ level of information. Therefore continuous medical educational programs along with improving their quality is highly necessary.
  • Abazari F., Abbas Zadeh A., Arab M Pages 23-31
    Nursing is a stressful profession and nursing students are exposed to high levels of stress in both theoretical and clinical components of their educational programme. This fact not only affects their academic performance, but also may lead to various physical and psychological disorders.
    Objective
    The purpose of this study was to investigate the level and sources of stress in nursing students of Kerman, Zarand, Bam and Jiroft nursing schools.
    Methods
    It was a descriptive study on 274 volunteer baccalaureate-nursing students selected by randomized clustering method. Data were collected by questionnaire and analyzed by using parametric statistics.
    Results
    Mean score of students’ stress level was 2.96 at the range of 1-5. The highest stress levels were related to copying with personal problems (X =3.40), feeling anxious (X =3.34) and experiencing anger in facing every problem (X=3.31). Among sources of stress, lack of agreement between theoretical and clinical trainings (X =3.50), educational achievements and qualification for the job (X =3.40), and attitude and expectations of others toward nursing profession (X =3.30) have the most important roles. There was a significant relationship between the stress level and having living mother, and father’s educational level (P<0.05). There were also significant relationships between sources of stress and factors of city, sex, living mother, age and residency statue (P<0.05). There was a reverse relationship between age and stress level.
    Conclusion
    In order to reduce stress level and provide educational improvement in nursing students, decreasing sources of stress and introducing coping strategies are highly recommended.
  • Fattahi Z., Javadi Y., Nakhaei N Pages 32-40
    Background
    Dental and oral diseases are among the most important health problems of the country. Therefore, the training of dutiful, interested and skilled dentists is one of the educational priorities of Ministry of Health, Treatment and Medical Education. Attention to the quality of training programs related to the community health services is of a great importance.
    Objective
    To evaluate Kerman dentistry students’ satisfaction with their discipline.
    Methods
    This descriptive – cross sectional study was performed on dentistry students of Kerman Dentistry School. In order to gather data a researcher – made questionnaire was used. Data analysis was done through Mann.Whitney U test and Spearman’s correlation coefficient.
    Results
    In this study, 55.7% of subjects were male and the rest were female. From all subjects, 74.3% showed a great interest, 17.1 a moderate interest and the rest little interest in their field of study. In regard to discipline satisfaction, 8.6% intended to quit their study while 75.7% showed complete satisfaction. The most effective reasons of discipline satisfaction were “the possibility of giving service to people” (76%), “good social statue” (65.7%) and “being interested in discipline” (65.6%).
    Conclusion
    The majority of subjects were satisfied with their discipline and showed an increasing interest. As one of the important educational factors is being interested and satisfied with disciplin, this point should be considered as a priority in the planning of educational programs.
  • Jalili Z., Mohammad Alizadeh S., Atta Olahi S Pages 41-47
    Background
    Adolescence is accompanied with deep psychological, physiological and social changes. Girl’s lack of awareness about this period, could form the basis of many physical and behavioral problems. Planned health education programs, carried out to develop required skills and abilities leave clear impression on the manner the youth handles these changes.
    Objective
    The aim of this study was determining the impact of health education on the knowledge and practice of 3rd grade guidance school girls of Shahrbabak city (Kerman/Iran) in relation to the health of menstruation.
    Methods
    The present study is a quasi experimental (before-after) in which 200 Subjects were chosen by multi-stage random sampling method. Data collection was carried out through a questionnaire containing 23 questions divided into two parts of knowledge and practice. After determining the validity and reliability, questionnaires were distributed among subjects (pre-test). Final testing (post-test) was administered after training courses.
    Results
    Findings of the pre test stage represented weak knowledge and practice of the students concerning health of menstruation and there was significant increase in mean scores of knowledge [from 5.8 (41.4%) to 12.7 (90.7%)] and practice [from 23.7 (65.8%) to 28.3 (78.6%)] after training program (P<0.0001). Mean scores of practice before and after training course showed significant difference based on family size and source of information (P<0.05). The least difference of mean score (2.17) was related to students with the greatest family size (>8). In regard to the source of information the highest difference between mean scores of before and after training (6) was related to the students who reported their friends and teachers as their source of information.
    Conclusion
    According to the findings showing significant increase in knowledge and practice mean scores in post-test stage, designing regular and continuous educational programs concerning the problems of girls maturity period, specially health of menstruation is recommended. It is obvious that girls’ knowledge in this respect is not only their natural right but also one of the health program priorities.
  • Mousa Pour N Pages 48-56
    Teaching is an interpersonal activity, an interaction based on the verbal communication which is inclined to learning or change of behavioral methods in one or more students and it is considered as a Process.Although, some essential specifications such as process, interaction, intention are involved, answering to the following three essential questions seems not to be easy:1. What is Teaching?2. Who are Participating in a Teaching Activity?3. What is the role of each person in a Teaching Activity?These questions have different answers though they would provide a base for gathering and inclining of researches and theories. The first question reveals the type of activity as either a Science or an Art. The second question is a discussion about teacher and student and description of both. Answering to the third question is pointing to the role of the Teacher and Student who are active or non active and different methods of teaching are based on it.