فهرست مطالب

به زراعی کشاورزی - سال هجدهم شماره 1 (بهار 1395)
  • سال هجدهم شماره 1 (بهار 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/03/19
  • تعداد عناوین: 20
|
  • حمید جباری، نیر اعظم خوش خلق سیما، غلام عباس اکبری*، ایرج الله دادی، امیر حسین شیرانی راد، علی حامد صفحات 1-19
    فیزیولوژی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران واقع در شهر کرج، در سال 1391 انجام شد. در این بررسی پنج رقم کلزای تجاری پاییزه در چهار تیمار آبیاری، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که واکنش ارقام از نظر تغییرات هدایت روزنه ای، عدد اسپد، طول و قطر ریشه، صفات مورفولوژی، عملکرد و اجزای عملکرد به سطوح آبیاری متفاوت بود. در تیمار شاهد، بیشترین عملکرد دانه در رقم ‘کوپر’[1] و به واسطه تولید بالاترین تعداد خورجین در گیاه مشاهده شد، درحالی که در تیمارهای تنش خشکی رقم ‘اپرا’[2] از بالاترین عملکرد دانه برخوردار بود. این موضوع با بالاتر بودن طول و قطر ریشه در رقم ‘اپرا’ مرتبط بود که به موجب آن دوام سطح برگ بالا، بیشترین میزان هدایت روزنه ای، تعداد خورجین و تعداد دانه در خورجین نیز در همین رقم مشاهده شد. نتایج کلی پژوهش حاضر نشان داد که نقش خصوصیات مورفولوژی ریشه در افزایش تحمل به خشکی در گیاه کلزا بسیار پررنگ است و یک سیستم ریشه ای کارآمد به همراه هدایت روزنه ای بالا، دوام سطح برگ زیاد و تولید تعداد خورجین زیاد بیشترین نقش را در پایداری عملکرد دانه کلزا در شرایط تنش خشکی دارد.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، خصوصیات ریشه، عملکرد دانه، کلزا، هدایت روزنه ای
  • امید یونسی، علی مرادی* صفحات 21-30
    تحقیق حاضر با هدف ارزیابی نقش قارچ میکوریزایی بر فعالیت آنتی اکسیدانی گندم تحت تنش شوری، در گلخانه دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، در سال 1390 انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت از سه سطح تنش شوری شامل شاهد (بدون تنش)، 60 و 120 میلی مولار نمک کلرید سدیم و دو سطح تلقیح میکوریزایی (تلقیح و عدم تلقیح قارچ میکوریزاییGlomusmosseae) بود. صفات مورد ارزیابی شامل طول ریشه و اندام هوایی، وزن خشک ریشه و اندام هوایی، درصد کلونیزاسیون ریشه و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان سوپراکسیددیسمیوتاز، کاتالاز و گایاکول پراکسیداز بود. نتایج حاصل نشان دهنده اثرات بازدارنده تنش شوری بر رشد گیاه گندم بود، به نحوی که با افزایش شدت تنش شوری طول و وزن خشک اندام هوایی و ریشه به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یافت. به کارگیری تیمار میکوریزایی موجب بهبود رشد اندام هوایی و ریشه بوته های گندم در شرایط تنش گردید. همچنین، تنش شوری موجب کاهش درصد کلونیزاسیون ریشه و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان مورد ارزیابی گردید. اعمال تیمار میکوریزایی نقش موثری در ارتقاء رشد و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان گندم به ویژه در شرایط تنش شوری داشت. هرچند اثر متقابل شوری و میکوریزا برای آنزیم های کاتالاز و سوپراکسیددیسمیوتاز در ریشه و برای آنزیم گایاکول پراکسیداز در اندام هوایی و ریشه معنی دار نبود.
    کلیدواژگان: پراکسیداز، سوپراکسید دیسمیوتاز، شوری، قارچ، کاتالاز، گندم
  • فرشته کامیاب *، محمد عابدینی، مسعود خضری صفحات 31-44
    درختان میوه باید عملکرد کافی در طول عمر اقتصادی خود به طور سالیانه داشته باشند. درختان میوه معمولا بیش از حد توانایی باردهی خود، گل تولید می کنند که اگر همگی این گل ها به میوه تبدیل شوند، درخت ضعیف و میوه ها ریز و نامرغوب شده و معمولا درخت دچار پدیده تناوب باردهی می شود. به همین دلیل، باید برخی از گل ها و میوه های جوان را به روش دستی، مکانیکی و یا شیمیایی حذف نمود. در پژوهش حاضر، تاثیر تنک دستی (10، 20 و 40 درصد حذف خوشه های میوه) و محلول پاشی با هورمون نفتالین استیک اسید (5، 10، 20 و 40 میلی گرم در لیتر) و اتفن (25، 50، 100 و 200 میلی گرم در لیتر) در مقایسه با شاهد (بدون اعمال تنک) بر میزان تنک میوه و برخی ویژگی های کمی و کیفی میوه زرشک بی دانه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در باغ تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، در سال 1393 بررسی گردید. کاربرد نفتالین استیک اسید و اتفن سبب تنک موثر میوه ها گردید، به طوری که بیشترین میزان تنک در تیمار نفتالین استیک اسید 10 میلی گرم در لیتر و همچنین اتفن 50 میلی گرم در لیتر مشاهده گردید. از طرف دیگر، این تیمار ها میزان عملکرد را نیز نسبت به تیمار شاهد افزایش دادند. تنک دستی و کاربرد نفتالین استیک اسید و اتفن باعث افزایش طول، قطر، حجم، وزن تر 100 حبه، وزن خشک 100 حبه، آنتوسیانین، ویتامین ث، کل مواد جامد محلول و نسبت مواد جامد محلول به اسید کل شدند.
    کلیدواژگان: اندازه میوه، اتفن، کیفیت، عملکرد، نفتالین استیک اسید
  • احمد رئوفی، کورش وحدتی، سهیل کریمی*، محمودرضا روزبان، وازگین گریگوریان صفحات 45-54
    این پژوهش به منظور ارزیابی ویژگی های پیوندک (تعداد جوانه روی پیوندک، وجود جوانه انتهایی و قطر و طول پیوندک) بر موفقیت پیوند اپیکوتیل گردو رقم ‘چندلر’ و رشد اولیه درختان، در پردیس ابوریحان دانشگاه تهران در سال های 93-1392 انجام شد. شاخص های موفقیت پیوند و کیفیت شاخساره درختان پیوند شده در 150 روز پس از انجام پیوند ارزیابی گردید. حضور یا عدم حضور جوانه انتهایی روی پیوندک تاثیری بر ویژگی های اندازه گیری شده نداشت. بالاترین کیفیت پینه، گیرایی پیوند (4/83 درصد) و درصد زنده مانی (8/72 درصد) مربوط به پیوندک های دارای دو جوانه بود. استفاده از پیوندکی با قطر سه تا شش میلی متر باعث افزایش درصد گیرایی پیوند (4/73 درصد) و زنده ماندن پیوندک (1/61 درصد) شد. پیوندک هایی با طول هفت تا 12 سانتی متر درصد زنده ماندن بیشتری (1/56 درصد) داشتند. در پیوندی که در آن از پیوندک های دو جوانه ای استفاده گردید و پیوندک هایی با طول هفت تا 12 سانتی متر (به ترتیب 1/9 و 6/8 برگ) تعداد برگ بیشتری تشکیل شد. پیوندک های دارای دو جوانه، پیوندک هایی با قطر سه تا شش و پیوندک هایی با طول هفت تا 12 سانتی متر (به ترتیب 1/9، 7/12 و 2/12 سانتی متر)، شاخه هایی بلندتری ایجاد کردند. درمجموع استفاده از پیوندک هایی با قطر سه تا شش میلی متر و طول هفت تا 12 سانتی متر که دارای دو جوانه هستند، برای افزایش موفقیت پیوند اپیکوتیل و بهبود کیفیت درختان پیوندی گردو رقم ‘چندلر’ توصیه گردید.
    کلیدواژگان: بافت پینه، رشد اولیه، طول پیوندک، جوانه پیوندک، Juglans regia L
  • محمدرضا مرادی تلاوت*، زهره کاظمی، سید عطاء الله سیادت صفحات 55-67
    با هدف مطالعه واکنش فیزیولوژی و عملکرد کلزا (Brassica napus L.) به مصرف بور و گرمای ناشی از کشت های دیرهنگام، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار، در مزرعه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، در سال زراعی 93-1392 اجرا گردید. تاریخ های کاشت (27 آبان، 12 آذر، 26 آذر و 9 دی) در کرت های اصلی و سطوح مصرف بور (شاهد، 10 کیلوگرم بور در هکتار به صورت خاک کاربرد و محلول پاشی در مرحله هشت برگی و غنچه دهی) در کرت های فرعی قرار گرفتند. تاریخ کاشت تاثیری معنی دار بر محتوای نسبی آب برگ، پایداری غشای سلول، فعالیت آنزیم پراکسیداز، شاخص سطح برگ، دمای سایه انداز، عملکرد دانه و ماده خشک کلزا داشت. مصرف بور اثر معنی داری بر شاخص سطح برگ، فعالیت آنزیم پراکسیداز و عملکرد داشت. کشت دیرهنگام سبب افزایش دما در مرحله گل دهی و کاهش معنی دار عملکرد دانه و ماده خشک گردید. با تاخیر در کاشت از 27 آبان تا 9 دی، عملکرد دانه به میزان 5/60 درصد کاهش یافت. مصرف خاکی بور، عملکرد دانه را به میزان 23 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. تنش گرما اثر کاهنده بر محتوی نسبی آب برگ، پایداری غشا و شاخص سطح برگ داشت. مصرف عنصر بور سبب افزایش معنی دار فعالیت آنزیم پراکسیداز و شاخص سطح برگ گردید. به طورکلی، بیشترین عملکرد دانه (7/4579 کیلوگرم در هکتار) از تاریخ کاشت 27 آبان ماه و مصرف خاک کاربرد 10 کیلوگرم بور در هکتارو کمترین عملکرد دانه (768 کیلوگرم در هکتار) از تاریخ کاشت نهم دی و بدون مصرف بور به دست آمد.
    کلیدواژگان: پایداری غشاء، پراکسیداز، محتوی نسبی آب برگ، گل دهی، محلول پاشی
  • پیمان محمدزاده توتونچی، رضا امیرنیا* صفحات 69-78
    به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی آهن، روی و منگنز بر عملکرد و اجزای عملکرد شنبلیله، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار، در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی در سال زراعی 1391 انجام شد. تیمارها شامل شاهد، محلول پاشی آهن، روی، منگنز، آهن + روی، آهن + منگنز، روی + منگنز و آهن + روی + منگنز بودند. عناصر مذکور از منبع سولفات آهن، سولفات روی و سولفات منگنز تامین شدند و با غلظت سه در هزار محلول پاشی شدند. نتایج نشان داد که بین محلول پاشی عناصر ریزمغذی و شاهد از لحاظ آماری اختلاف معنی داری وجود داشت.در بین تیمارها،بیشترین ارتفاع بوته (68/40 سانتی متر)، تعداد شاخه جانبی (76/6 عدد)، تعداد غلاف در بوته (73/25 عدد)، تعداد دانه در غلاف (36/15 عدد)، وزن هزاردانه (99/14 گرم) و عملکرد دانه (62/857 کیلوگرم) متعلق به تیمار محلول پاشی آهن + روی + منگنز بود. لذا محلول پاشی توام آهن، روی و منگنز سبب بهبود خصوصیات رشدی و عملکردی شنبلیله می گردد.
    کلیدواژگان: ریزمغذی، شنبلیله، صفات ظاهری، عملکرد، محلول پاشی
  • اعظم رنجبر، نورالله احمدی* صفحات 79-89
    به منظور بررسی اثر تیمار 1- متیل سیکلوپروپان و اتیلن بر حفظ کیفیت و افزایش عمر گلجایی گل های میخک رقم ‘گرنداسلم’ آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت دانشگاه تربیت مدرس در سال 93-1392 انجام شد. ابتدا گل های شاخه بریدنی با چهار سطح صفر، 5/0، 1 و 5/1 میکرولیتر بر لیتر 1- متیل سیکلوپروپان به مدت 24 ساعت تیمار شدند و سپس به مدت 16 ساعت در معرض غلظت یک میکرولیتر بر لیتر اتیلن قرار گرفتند.تیمار 1- متیل سیکلوپروپان اثر معنی داری بر عمر گلجایی، ویژگی های بیوشیمیایی و میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت داشت. بیشترین عمر گلجایی و مقدار کلروفیل برگ و آنتوسیانین های گلبرگ مربوط به تیمار یک میکرولیتر بر لیتر 1- متیل سیکلوپروپان بود، هرچند که با تیمار 5/1 میکرولیتر بر لیتر 1- متیل سیکلوپروپان تفاوت معنی داری نداشت. بیشترین فعالیت آنزیم پراکسیداز تحت تیمار 1- متیل سیکلوپروپان با غلظت یک میکرولیتر بر لیتر مشاهده شد، درحالی که بیشترین و کمترین فعالیت آنزیم کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز به ترتیب در تیمار 5/1 میکرولیتر بر لیتر و تیمار شاهد مشاهده شد. به طورکلی، نتایج تحقیق حاضر نشان داد که 1- متیل سیکلوپروپان به عنوان یک بازدارنده عمل اتیلن سبب افزایش عمر گلجایی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در گل شاخه بریدنی میخک رقم ‘گرند اسلم’ گردید.
    کلیدواژگان: پراکسیداز، پیری، سوپراکسید دیسموتاز، کلروفیل، محلول گلجای
  • صابر صادق پور، لطفعلی ناصری*، مرتضی نوبهار، رضا رضایی، رقیه نجف زاده صفحات 91-101
    گردو یکی از مهم ترین محصولات خشکباری ایران می باشد. برای داشتن یک تولید مناسب و اقتصادی در باغ های بذری از قبل کاشته شده این محصول، تنها گزینه سریع و باصرفه ممکن جهت اصلاح درختان بذری، اجرای عملیات پیوند از طریق تعویض تاج یا سرشاخه کاری با ارقام اصلاح شده روز دنیا می باشد. اینپژوهش با هدفتعیین زمان مناسب پیوند گردو طی دو زمان فروردین و اردیبهشت ماه در سال های 91-1390و انجام روش پیوند جانبی تغییریافته و مقایسه آن با روش پیوند تاجی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در شرایط آب و هوایی استان آذربایجان غربی مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، از دو رقم ‘پدرو’ و ‘چندلر’ به عنوان پیوندک جهت دستیابی به درصد گیرایی بالا استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین گیرایی پیوند از روش پیوند جانبی تغییریافته با درصد زنده مانی 32/97 و درصد گیرایی نهایی 93/83 به دست آمد که این روش بهتر از روش پیوند تاجی در سرشاخه کاری درختان گردو بود. همچنین، در مقایسه بین دو زمان فروردین و اردیبهشت ماه نیز، بیشترین گیرایی پیوند در اردیبهشت ماه با درصد زنده مانی 95/98 و درصد گیرایی نهایی 49/89 به دست آمد که درصد گیرایی پیوند در این ماه نسبت به فروردین ماه بیشتر بود.
    کلیدواژگان: پیوند تاجی، پیوند جانبی تغییریافته، سرشاخه کاری، گردو، گیرایی
  • ابراهیم بروکی میلان، لیلا حسنی، بابک عبدالهی مندولکانی*، رضا درویش زاده، فاطمه خردمند، عباس حسنی صفحات 103-115
    به منظور بررسی اثر غلظت های مختلف متیل جاسمونات (صفر، 1/0 و 5/0 میلی مولار)بر فعالیت آنزیم های پلی فنل اکسیداز، فنیل آلانین آمونیالیاز، کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز، گایاکول پراکسیدازو میزان پروتئین کل در ریحان، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشگاه ارومیه، در سال 1392 اجرا شد. میزان فعالیت آنزیم ها صفر، 24، 48 و 72 ساعت بعد از محلول پاشی متیل جاسمونات بر برگ های گیاهان سالم در مرحله گلدهی کامل اندازه گیری شد. تجزیه آماری داده ها با در نظر گرفتن غلظت متیل جاسمونات به عنوان عامل اصلی و زمان بعد از محلول پاشی به عنوان عامل فرعی به صورت طرح اسپلیت پلات در زمان انجام گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد بیشترین فعالیت آنزیم های فنیل آلانین آمونیالیاز و گایاکول پراکسیداز به ترتیب در غلظت های 5/0 و 1/0 میلی مولار و 48 و 72 ساعت بعد از محلول پاشی می باشد. اثر غلظت های مختلف متیل جاسمونات بر میزان فعالیت آنزیم های کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پلی فنول اکسیداز و پروتئین کل معنی دار بود (01/0 P≤). براساس نتایج مقایسات میانگین، غلظت 5/0 میلی مولار بیشترین تاثیر را در افزایش فعالیت آنزیم های کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پروتئین کل داشت. فعالیت آنزیم کاتالاز در زمان های مختلف پس از محلول پاشی اختلاف معنی داری نشان داد (05/0 P≤)، به طوری که 48 و 72 ساعت پس از محلول پاشی میزان فعالیت این آنزیم افزایش معنی داری داشت. بنابراین، می توان بیان نمود که کاربرد متیل جاسمونات با غلظت 5/0 میلی مولار در افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت و پروتئین کل موثر است.
    کلیدواژگان: آسکوربات پراکسیداز، ریحان، فنیل آلانین آمونیالیاز، کاتالاز، گایاکول پراکسیداز، گلدهی کامل
  • سالار دارابی، ناصر قادری*، آریو امامی فر صفحات 117-128
    انگور رقم ‘رشه’ در استان کردستان به صورت دیم کشت می گردد. شرایط میکروکلیما تاثیر زیادی بر کیفیت انگور می گذارد. اطلاعات در رابطه با تغییر در ترکیبات حبه انگور در شرایط تغییرات آب و هوایی محدود است. لذا پژوهشی جهت بررسی اثر چهار مکان شیب جنوبی و شمالی و دو ارتفاع بالا و پایین بر برخی خصوصیات کیفی انگور رقم ‘رشه’ با سه تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، در دانشگاه کردستان، در سال های 92-1391 انجام شد. میزان کاروتنوئید، آنتوسیانین، ظرفیت ضداکسایشی کل، کربوهیدرات های محلول کل، میزان تانن و فنل کل حبه ها اندازه گیری شدند. میزان آنتوسیانین، ظرفیت ضداکسایشی کل، میزان فنل کل و کربوهیدرات های محلول کل در میوه های برداشت شده در شیب جنوبی با ارتفاع بالا در مقایسه با سایر مکان ها بیشتر بودند. بیشترین میزان کاروتنوئید و تانن در شیب شمالی با ارتفاع کم به دست آمد. کمترین میزان آنتوسیانین و کربوهیدرات های محلول کل در انگورهای کشت شده در شیب شمالی با ارتفاع پایین مشاهده گردید. براساس نتایج حاصل، کشت انگور رقم ‘رشه’ در شیب جنوبی و ارتفاع بالاتر به تولیدکنندگان برای بالا بردن صفات کیفی حبه های انگور کمک می نماید.
    کلیدواژگان: آنتوسیانین، شرایط محیطی، ظرفیت ضداکسایشی، فنل، کاروتنوئید
  • رحیم برزگر* صفحات 129-140
    جمعیت های محلی منابع باارزشی از تنوع ژنتیکی برای توسعه واریته ها هستند. علی رغم اینکه ایران پنجمین تولیدکننده کدو است، اما اطلاعاتی درباره تنوع جمعیت های کدوی بومی موجود نیست. بنابراین جهت ارزیابی خصوصیات گلدهی و تولید میوه بین چهار تا از جمعیت های کدوهای تابستانه بومی ایران و همچنین یک رقم هیبرید اسما به عنوان کنترل، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشگاه شهرکرد، در سال 93-1392 اجرا شد. هر واحد آزمایشی دارای چهار گیاه هدف از یک جمعیت محلی بود. نتایج تفاوت معنی داری را بین تیمارها در صفات تعداد گره، تعداد گره تا ظهور اولین گل ماده، تعداد گل ماده، نسبت گل ماده به نر، تعداد میوه برداشتی از ساقه اصلی و تعداد شاخه جانبی به ازای هر بوته، تعداد میوه برداشتی از شاخه های جانبی و تعداد کل میوه های برداشتی از بوته نشان دادند. محدوده تعداد گل های ماده روی ساقه اصلی از حداقل 8 تا حداکثر 18 گل متغیر بود که منجر به تغییرپذیری گسترده در تعداد میوه برداشتی از ساقه اصلی (12-2/5) شد. تفاوت معنی داری بین جمعیت های محلی و رقم کنترل در صفات گلدهی و تولید میوه وجود داشت. عادت رشد و تعداد گل های ماده دو عامل اصلی بودند که میزان تولید میوه به ازای هر بوته را تحت تاثیر قرار دادند.
    کلیدواژگان: تنوع ژنوتیپی، جمعیت محلی، کدو، گل ماده، وراثت پذیری
  • افسانه بدل زاده، محمد رفیعی الحسینی*، عبدالرزاق دانش شهرکی، مهدی قبادی نیا صفحات 141-156
    به منظور بررسی اثر کم آبیاری و سطوح مختلف کودی بر عملکرد و برخی صفات آگرومورفولوژیک بادرشبو، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه سطح رژیم آبیاری (100 (شاهد)، 75 و 50 درصد نیاز آبی) به عنوان فاکتور اصلی و 6 سطح مصرف کود: 1) عدم مصرف کود (شاهد)، 2) 25 درصد اوره + 75 درصد دامی، 3) 50 درصد اوره + 50 درصد دامی، 4) 75 درصد اوره + 25 درصد دامی، 5) 100 درصد اوره و 6) 100 درصد دامی) به عنوان فاکتور فرعی، با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد، در سال زراعی 93-1392 انجام شد. بیشترین ارتفاع بوته و تعداد سر شاخه گلدار در تیمار 100 درصد اوره و بیشترین میزان وزن خشک سر شاخه گلدار در تیمار 50 درصد اوره + 50 درصد دامی مشاهده شد. بیشترین ارتفاع بوته و تعداد سرشاخه گلدار از تیمار 100 درصد نیاز آبی به دست آمد. بیشترین وزن خشک برگ، ساقه و عملکرد ماده خشک از تیمار 50 درصد اوره + 50 درصد دامی با نیاز آبی کامل گیاه حاصل شد. درمجموع، به منظور دستیابی به حداکثر عملکرد ماده خشک، کاربرد 50 درصد اوره به همراه 50 درصد کود دامی و آبیاری کامل توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: بادرشبو، خصوصیات آگرومورفولوژیک، کشاورزی پایدار، کم آبیاری، کود
  • هادی لطفی، طاهر برزگر*، ولی ربیعی، زهرا قهرمانی، جعفر نیکبخت صفحات 157-171
    به منظور بررسی اثر تنش کم آبی بر صفات کمی و کیفی میوه توده خربزه ایرانی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، در سال 1393 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح آبیاری (33، 66 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) و 11 توده خربزه شامل ‘خاتونی’، ‘کالی’، ‘اورشنگ’، ‘موری’، ‘موزی’، ‘زردتبریز’، ‘شیرازی’، ‘شیاردار’، ‘ازمیر’، ‘ایوانکی’ و ‘سوسکی سبز’ بود. نتایج نشان داد که تیمارهای آبیاری بر سفتی بافت میوه، طول و عرض میوه، ضخامت پوست میوه، pH، مواد جامد محلول، وزن متوسط میوه و عملکرد تاثیر معنی داری داشت. تنش کم آبی باعث افزایش مواد جامد محلول و کاهش سفتی بافت میوه گردید. کمترین عملکرد (13761 کیلوگرم در هکتار)، وزن متوسط میوه (7/1363 گرم)، عرض میوه (97/12 سانتی متر)، بیشترین ضخامت پوست (63/4 میلی متر) و pH (28/6) در تنش شدید (33 درصد) حاصل شد. از نظر صفات مورد مطالعه در بین توده های خربزه تفات معنی داری وجود داشت. بیشترین طول میوه (6/31 سانتی متر) در توده ‘خاتونی’، سفتی بافت میوه (9/2 کیلوگرم بر سانتی مترمربع) در توده ‘زرد تبریز’، عملکرد (49698 کیلوگرم در هکتار) و وزن متوسط میوه (3223 گرم) در توده ‘ایوانکی’ در شرایط آبیاری 100 درصد نیاز آبی گیاه و بیشترین مواد جامد محلول (16 درصد) در توده ‘شیرازی’ در سطح آبیاری 33 درصد نیاز آبی مشاهده شد. با توجه به نتایج، توده ‘ایوانکی’ و ‘موزی’ به ترتیب با بیشترین (27/72 درصد) و کمترین (4/43 درصد) میزان کاهش عملکرد در آبیاری 33 درصد نسبت به آبیاری معمولی به ترتیب حساس ترین و متحمل ترین توده از لحاظ این صفت به تنش کم آبی می باشند.
    کلیدواژگان: خربزه، سفتی بافت میوه، طول میوه، عملکرد، مواد جامد محلول
  • نرگس دولتمند شهری، ایرج طهماسبی* صفحات 173-182
    به منظور بررسی تاثیر کود نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و کیفیت علوفه سیلویی ذرت رقم Mv500 در کشت دوم، آزمایشی در تابستان سال زراعی 91-1390 به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی کشاورزی دانشگاه کردستان اجرا شد. سه سطح کودی (115، 184 و 253 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) به عنوان عامل اصلی و چهار سطح تراکم (8، 10، 12 و 14 بوته در مترمربع) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که با افزایش مصرف نیتروژن تا 184 کیلوگرم در هکتار عملکرد و میزان پروتئین خام علوفه افزایش و الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی کاهش یافت، ولی تاثیری بر درصد خاکستر علوفه نداشت. همچنین افزایش تراکم تا 12 بوته در مترمربع موجب افزایش عملکرد و کاهش میزان پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی علوفه شد ولی تاثیر معنی داری بر الیاف نامحلول در شوینده اسیدی و درصد خاکستر علوفه ذرت نداشت. بر اساس نتایج بدست آمده مصرف نیتروژن بیش از 184 کیلوگرم در هکتار و تراکم بوته بیش از 12 بوته در مترمربع موجب افزایش معنی دار عملکرد و کیفیت علوفه ذرت نشد. بنابراین، به منظور جلوگیری از آلودگی های زیست محیطی و صرفه جویی در هزینه های تولید مصرف نیتروژن بیش از184 کیلوگرم درهکتار و تراکم بوته بیشتر از 12 بوته در مترمربع در منطقه اجرای آزمایش در کشت دوم توصیه نمی شود.
    کلیدواژگان: الیاف نامحلول در شوینده اسیدی، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، پروتئین خام، خاکستر، علوفه سیلویی
  • فرناز فرجی، مسعوذ اصفهانی*، محمدرضا علیزاده، علی اعلمی صفحات 183-201
    بهمنظور ارزیابی صفات مورفولوژیک مرتبط با خوابیدگی بوتهو محتوای کربوهیدرات های ساقه در ارقام بومی و اصلاح شده برنج، آزمایشی در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) طی سال های زراعی 1391 و 1392 اجرا شد. ژنوتیپ های برنج شامل سه رقم بومی (‘هاشمی’، ‘علی کاظمی’ و ‘سنگ جو’)، شش رقم اصلاح شده (‘خزر’، ‘سپیدرود’، ‘کادوس’، ‘گوهر’، ‘درفک’ و ‘دیلم’) و سه لاین امیدبخش (831، 841 و 416) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین مقاومت به شکستگی میانگره های سوم و چهارم مربوط به رقم اصلاح شده ‘خزر’ بود. به علاوه همبستگی مثبت و معنی داری بین متوسط قطر میانگره، نسبت وزن به طول میانگره ها و محتوای کربوهیدرات های غیرمحلول ساقه با مقاومت به شکستگی میانگره سوم و چهارم وجود داشت. همچنین، بین تعداد سلول های پارانشیمی با محتوای کربوهیدرات های غیرمحلول در دو مرحله گرده افشانی و رسیدگی همبستگی مثبت و معنی داری مشاهده شد. از سوی دیگر، بین کارایی انتقال مجدد کربوهیدرات ها با مقاومت به شکستگی میانگره همبستگی منفی و معنی داری وجود داشت. نتایج تجزیه به عامل ها، صفات را در دو گروه مجزا قرار داد. عامل اول به عنوان عامل مقاومت به خوابیدگی نامگذاری و 01/71 درصد از کل واریانس داده ها را شامل شد. عامل دوم با دارا بودن 74/19 درصد از کل واریانس داده ها به عنوان عامل مورفولوژیک حساسیت به خوابیدگی نامگذاری شد. براساس نتایج تحقیق حاضر، به نظر می رسد که قطر متوسط میانگره، ضخامت میانگره و نسبت وزن به طول میانگره های سوم و چهارم و همچنین خصوصیات شیمیایی ساقه نقش اصلی در مقاومت به خوابیدگی بوته برنج ایفا می کنند.
    کلیدواژگان: انتقال مجدد، برنج، خوابیدگی بوته، شاخص قدرت مخزن، محتوای کربوهیدرات ها
  • سمیه امرایی تبار، احمد ارشادی *، تهمینه رباطی صفحات 203-218
    این پژوهش به منظور بررسی اثر پوترسین و اسپرمین روی برخی خصوصیات فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان بادام رقم ‘ربیع’ و هلو رقم ‘آلبرتا’ تحت تنش کم آبی انجام شد. فاکتور اول، رژیم آبی در دو سطح (80 و 50 درصد آب فراهم خاک) و فاکتور دوم، کاربرد پلی آمین ها (پوترسین 1/0، پوترسین 1، اسپرمین 1/0، اسپرمین 1 میلی مول بر لیتر و شاهد) بود. تنش کم آبی باعث افزایش بیشتر نشت یونی در برگ های هلو نسبت به بادام شد. در تنش کم آبی، کاربرد پلی آمین ها منجر به کاهش نشت یونی برگ هر دو گونه شد. غلظت کربوهیدرات های محلول، پرولین و پروتئین های محلول در برگ های بادام تحت تنش کم آبی بیش از هلو افزایش یافت. کاربرد اسپرمین تاثیر بیشتری بر افزایش غلظت تنظیم کننده های اسمزی نسبت به پوترسین داشت. تحت تنش کم آبی فعالیت آنزیم های کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز هر دو گونه افزایش یافت و فعالیت هر سه آنزیم تحت تنش کم آبی در بادام نسبت به هلو بیشتر بود. حداکثر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان پس از محلول پاشی با غلظت های مختلف اسپرمین مشاهده شد. کاربرد اسپرمین و پوترسین از طریق افزایش تنظیم کننده اسمزی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان باعث کاهش درصد نشت یونی سلول ها و افزایش تحمل به خشکی هر دو گونه شد.
    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدان، پلی آمین ها، تنظیم کننده اسمزی، کم آبی، نشت یونی
  • عزیزاله خندان میرکوهی*، نغمه علیزاده کردستانی صفحات 219-230
    تولیدکننده های گل شاخه بریده لیلیوم سوخ مورد نیاز خود را به طور معمول وارد می کنند که منجر به خروج ارز قابل توجهی از کشور می شود. ازدیاد سوخ لیلیوم اغلب به روش فلس برداری انجام می گیرد ولی تکثیر مداوم با این روش منجر به گسترش آلودگی و کاهش کیفیت می شود. بنابراین، در این پژوهش که طی سال های 93-1392 در گلخانه های گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران انجام شد، امکان تولید سوخک از انواع قلمه های رویشی برگ، جوانه برگ و ساقه برگ دار هیبرید اورینتال لیلیوم رقم ‘استارگزر’ (Lilium oriental hybrid cv. ‘Star Gazer’) تحت تیمار ماده تنظیم کننده رشد اکسین از نوع ایندول بوتیریک اسید (IBA) در پنج سطح 0، 250، 500، 750 و 1000 میلی گرم در لیتر مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و نه قلمه در هر تکرار اجرا گردید. نتایج نشان داد با افزایش غلظت اکسین تعداد برگ و میزان ریشه زایی در قلمه برگ کاهش یافت، درحالی که این صفات در قلمه جوانه برگ و قلمه ساقه برگ دار افزایش داشت.تعداد سوخک در قلمه برگ از 14 عدد در شاهد تا 21 عدد، در قلمه جوانه برگ از سه عدد در شاهد تا 20 عدد و در قلمه ساقه برگ دار از یک عدد در شاهد تا 16 عدد به ترتیب در سطوح 250، 500 و 750 میلی گرم در لیتر اکسین، افزایش یافت و بعد از این سطوح روند نزولی مشاهده شد. هرچند ریشه زایی و تولید برگ جدید از قلمه های برگ با کاربرد اکسین کاهش یافت، ولی کاربرد اکسین با غلظت معینی برای تولید سوخک از هر سه نوع قلمه این گیاه لازم بود.
    کلیدواژگان: بستر کشت، پیت، رشد، ریشه زایی، غلظت اکسین، گل سوسن، گل شاخه بریدنی
  • علیرضا خالقی*، روح انگیز نادری، علیرضا سلامی، مصباح بابالار، ایمان روح اللهی، غلامرضا خالقی صفحات 231-244
    خشکی یکی از مهمترین عوامل محیطی محدودکننده کشت گیاهان چوبی می باشد. ایران جزء مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود که کمبود آب، کاشت درختان و درختچه های زینتی را در آن محدود می سازد. به همین منظور، اثر محلول پاشی برگیاسید سالیسیلیک و یا اسپرمیدین (صفر، 100، 500 و 1000 میکرومولار) بر کاهش صدمات ناشی از تنش خشکی (عدم آبیاری) بر نهال های یک ساله توت آمریکایی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار، در ایستگاه تحقیقات باغبانی دانشگاه تهران، در سال 1392 مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا نهال ها توسط تنظیم کننده های رشد در دو روز متوالی، در دو نوبت صبح و عصر محلول پاشی برگی شدند و سپس به مدت 10 روز تحت تنش خشکی به صورت عدم آبیاری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که غلظت 100 میکرومولار اسید سالیسیلیک و یا اسپرمیدین به طور معنی داری باعث کاهش نشت یونی و افزایش محتوای پرولین، افزایش فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز و همچنین حفظ محتوای کلروفیل و کارایی فتوشیمیایی کلروفیل در گیاهان تحت تنش شدند، اما غلظت های بالا بی تاثیر یا بازدارنده بودند. بنابراین، غلظت های 100 میکرومولار اسید سالیسیلیک یا اسپرمیدین جهت افزایش تحمل به خشکی نهال های جوان، به ویژه در طی فرایند حمل و نقل و انتقال به زمین اصلی توصیه می شوند.
    کلیدواژگان: توت آمریکایی، تنش خشکی، کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز، محلول پاشی برگی
  • محسن سیلسپور *، احمد گلچین، محمود رضا روزبان صفحات 245-258
    به منظور ارزیابی اثرات تنش شوری بر ویژگی های رشدی دو رقم زیتون ‘زردʻ و ‘میشنʻ، آزمایشی طی سال های 94-1393 با پنج سطح شوری کلرید سدیم (صفر، 4، 8، 12 و 16 دسی زیمنس بر متر) در محیط کشت بدون خاک در گلخانه پژوهشی مرکز تحقیقات کشاوزی و منابع طبیعی استان تهران انجام گردید. در این آزمایش، اثر شوری بر کلیه صفات رشدی در هر دو رقم مورد مقایسه، معنی دار بود، به گونه ای که وزن خشک اندام هوایی و ریشه، نسبت وزن خشک اندام هوایی به ریشه، طول شاخساره، فاصله میان گره، سطح برگ، سبزینه برگ، تعداد برگ، محتوای نسبی آب برگ، شاخص تحمل به شوری شاخساره و ریشه، به طور معنی داری کاهش یافت. ضمن آن که کاهش صفات فوق در رقم ‘زردʻ بیشتر بود و این رقم بیشتر تحت تاثیر شوری قرار گرفت. وزن خشک ساقه، برگ و ریشه در سطح شوری 16 دسی زیمنس بر متر، به ترتیب 80، 80 و 69 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی دار نشان دادند. با افزایش سطح شوری، غلظت سدیم و نسبت سدیم به پتاسیم در برگ هر دو رقم افزایش و غلظت پتاسیم کاهش یافت. افزایش سدیم و کاهش پتاسیم برگ در رقم ʻزردʻ بیشتر بود. وزن خشک اندام هوایی نیز تحت تاثیر غلظت سدیم و پتاسیم برگ قرار گرفت، به گونه ای که همبستگی معنی داری بین وزن خشک اندامهوایی با غلظت سدیم برگ، غلظت پتاسیم برگ و نسبت سدیم به پتاسیم برگ مشاهده گردید. با ارزیابی شاخص های فوق نتیجه گیری شد که رقم ‘میشنʻ در مقایسه با رقم ‘زردʻ تحمل بیشتری نسبت به شوری دارد.
    کلیدواژگان: تنش شوری، رشد رویشی، زیتون، نسبت سدیم به پتاسیم
  • پاسخ های فیزیولوژیک دو رقم ریحان به محلول پاشی سالیسیلیک اسید تحت تنش شوری
    سالومه طاهری، طاهر برزگر*، ولی ربیعی، حسین ربی انگورانی صفحات 300-310
    تنش شوری یکی از مهم ترین تنش های محیطی می باشد که رشد و عملکرد گیاهان را تحت تاثیر قرار می دهد. به منظور مطالعه اثر سالیسیلیک اسید بر برخی صفات فیزیولوژیکی دو رقم ریحان تحت تنش شوری در آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل شوری کلرید سدیم در چهار سطح (صفر، 50، 100، 150 میلی مولار)، سالیسیلیک اسید در سه سطح (صفر، 25/0، 5/0 میلی مولار) و دو رقم ریحان (بنفش و سبز) بود. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت شوری، مقدار کلروفیل، کارتنوئید و محتوای نسبی آب برگ به طور معنی داری کاهش و مقدار پرولین، مقاومت روزنه ای و درصد نشت یونی افزایش یافت. کاربرد سالیسیلیک اسید باعث افزایش مقدار کلروفیل، کارتنوئید و درصد محتوای نسبی آب برگ و کاهش مقدار پرولین، مقاومت روزنه ای و درصد نشت یونی شد. بیش ترین مقدار کلروفیل b (617/0 میلی گرم در گرم وزن تر برگ) و کم ترین درصد نشت یونی (4/30) در شرایط بدون شوری و کاربرد 5/0 میلی مولار سالیسیلیک اسید به ترتیب در ریحان سبز و بنفش حاصل شد. کم ترین میزان مقاومت روزنه ای (8/7 ثانیه بر سانتی متر مربع) و بیش ترین مقدار پرولین (4/11 میکروگرم در گرم وزن تر برگ) در سطح 150 میلی مولار کلرید سدیم به ترتیب در ریحان بنفش و سبز مشاهده گردید. با توجه به نتایج، استفاده از سالیسیلیک اسید برای بهبود رشد گیاه در شرایط تنش شوری توصیه می شود.
    کلیدواژگان: پرولین، تیمار، کلروفیل، مقاومت روزنه ای، نشت یونی
|
  • Hamid Jabbari, Nayyer Azam Khosh Kholgh Sima, Gholam Abbas Akbari *, Iraj Allahdadi, Amir Hossein Shirani Rad, Ali Hamed Pages 1-19
    In order to study of root system relationship with water relations in Rapeseed under drought stress conditions, a pot experiment was carried out in greenhouse at Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran (Karaj) in 2012. Five winter Rapeseed genotypes were evaluated under four irrigation treatments, using a factorial experiment based on randomized complete block design. The results indicated that response of genotypes to irrigation treatments was different for stomata conductivity, SPAD value, root length and diameter, morphologic characteristics, yield and yield components. In control, Cooper produced the highest grain yield that due to higher silique number per plant, whereas, ‘Opera’ had the maximum grain yield under drought stress treatments. This subject was due to higher root depth and diameter in ‘Opera’ and on the basis of these characters, the high leaf area duration, stomata conductivity, silique number and grain number was observed in ‘Opera’. In conclusion, these results showed that role of root morphologic characteristics in Rapeseed adaptation to drought tolerance is powerful and an effective root system with last stomata conductivity, more leaf area duration and high silique number were more important for yield maintenance of Rapeseed under drought stress conditions.
    Keywords: Drought stress, Grain yield, Rapeseed, Root characteristics, Stomata conductivity
  • Omid Younesi, Ali Moradi * Pages 21-30
    This study investigated the influence of inoculation with an arbuscular mycorrhizal fungus (AMF), Glomus mosseae (Nicol & Gerd.) on growth and antioxidant enzyme activities (SOD, CAT, GUPX) in shoots and roots of wheat (Triticum aestivum L.) affected by three different levels of salt stress. The experiment was arranged as a factorial in Randomized Complete Block Design (RCBD) with three replications. Experimental treatments including: three levels of salinity stress (0 (control), 60 and 120 µm) and two levels of inoculation (inoculation and non inoculation). Salinity decreased wheat growth, regardless of the mycorrhizal treatment and the salt stress level. The plants inoculated with AMF had significantly greater shoot biomass than the control plants at all salinity levels. However, the results pointed out that salinity had inhibitory effects on mycorrhizal infection. The highest mycorrhizal infection was observed in the control plants. Increasing salinity stress raised significantly the antioxidant enzyme activities, including those of total SOD, GUPX and CAT, of wheat compared to their respective non-stressed controls. The AMF induced a higher increase in these antioxidant enzymes in response to severe salinity. Inoculation with AMF could serve as a useful tool for alleviating salinity stress in salt-sensitive plants. However, Analysis of variance indicated that there was not significant interaction between salt and mycorrhizal inoculation on SOD and CAT of roots. Also, there was not significant interaction between salt and mycorrhizal inoculation on GUPX in both shoots and roots.
    Keywords: Arbuscular Mycorrhizal Fungi, CAT, DUPX, Salinity, SOD, Wheat
  • Fereshteh Kamiab*, Mohamad Abedini, Masoud Khezri Pages 31-44
    Generally, fruit trees should produce sufficient yield annually through their economic life. Fruit trees usually produce flowers over their ability of productivity. If all of the flowers are converted to fruit, the tree will be weak and poor smaller fruit will be produced and it may cause alternate bearing. Thus some flowers must be removed by hand, mechanically or chemically. In this study, the effects of hand thinning (10, 20 and 40 percent cluster elimination) and foliar treatment of Naphthalene Acetic Acid (5, 10, 20 and 40 mg/l) and ethephon (25, 50, 100 and 200 mg/l) on fruit thinning rate and on some quantitative and qualitative characters of seedless barberry fruit were investigated as a completely randomized block design in research garden of Birjand University in 2014. The results indicated that Naphthalene acetic acid and Ethephon application caused effective fruit thinning. The highest rate of thinning was observed in Naphthalene acetic acid (10 mg/l) and ethephon (50 mg/l) treatments. These treatments also increased the yield rate in comparison to control. Hand thinning, Naphthalene Acetic Acid and Ethephon application increased the length, diameter and volume of fruit, fresh weight (100 berry), dry weight (100 berry), anthocyanins, ascorbic acid, total soluble solids, total soluble solids to acid ratio. Thus both chemical treatments are suitable and ethephon (50 mg/l) is the best treatment.
    Keywords: Ethephon, Fruit size, Naphthalene acetic acid, quality, Yield
  • Ahmad Raofi, Kourosh Vahdati, Soheil Karimi *, Mahmoud Reza Rouzban, Vazgin Grigorian Pages 45-54
    This study was conducted to evaluate the effects of scion properties (number of buds on scion, presence of terminal bud on scion, and scion diameter and length) on success of epicotyl grafting and early growth of grafted walnut ‘Chandler’ at the college of Aburaihan of University of Tehran, during 2013-14. Grafting success, survival of the grafted trees, callus quality, shoot length and leaf number per tree were measured 150 days after grafting. No significant differences were found between scions containing terminal bud or lateral buds. The highest callus quality, grafting success (83.4 percent) and survival rate (72.8 percent) were obtained by using double bud scions. Using scions with 3-6 mm diameter significantly increased grafting success (73.4 percent) and survival rate (61.1 percent) of the grafted trees. The highest survival rate (56.1 percent) was found in trees grafted with 7-12 cm scions. The highest leaf numbers were found in the trees grafted with double bud scions, and 7-12 cm scions (9.1 and 8.6 leaves, respectively). The longest shoots were observed in trees grafted with scions containing two bud, and 3-6 mm diameter and 7-12 cm length (9.1, 12.7 and 12.2 cm, respectively). In conclusion, using scions containing two buds, with 3-6 mm diameter and 7-12 cm length were suggested to improve success of epicotyl grafting and quality of the grafted walnut ‘Chandler’ trees.
    Keywords: Callus quality, Early growth, Grafting success, Juglans regia L, Scion buds, Scion length
  • Mohammad Moradi Telavat*, Zohreh Kazemi, Seyyed Ataollah Siadat Pages 55-67
    A field experiment was carried out to study the yield and physiological responses of rapeseed (Brassica napus L.) to boron application and high temperature stress due to late planting, in Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khuzestan at 2013-2014. The experimental design was a split plots design in RCBD with four replications. Planting dates (18 November, 3 December, 17 December and 30 December) were placed in main plots and boron application treatments (control, 10 kg B.ha-1 incorporated with soil, boron spraying at 8 leaf stage and budding stages) were placed in sub plots. Planting date had significant effect on relative water content (RWC), cell membrane stability, peroxidase enzyme activity, leaf area index (LAI), canopy’s temperature, grain yield and dry matter. In addition, boron application had significant effect on LAI, peroxidase enzyme activity and yield. Late planting caused to decrease the grain yield and dry matter related to increased canopy’s temperature at flowering stages. Delayed planting from 18 November to 30 December, result in decreased grain yield about 60.5 percent. Boron application incorporated with soil caused to increased grain yield about 23 percent in comparison to control. High temperature stress due to late planting caused to decreased RWC, cell membrane stability and LAI in flowering stage. Generally, highest grain yield (4579.7 kg.ha-1) was obtained from planting at 18 November and 10 kg boron.ha-1 incorporated with soil, and lowest grain yield was obtained from planting at 30 December and without boron application.
    Keywords: Cell membrane stability, Flowering, Foliar application, Peroxidase, RWC
  • Peyman Mohammadzadeh Toutounchi, Reza Amirinia* Pages 69-78
    In order to investigate effect of foliar application of some micronutrients on the yield and yield components of fenugreek (Trigonella foenum-graecum L.), an experiment was conducted based on randomized complete block design with eight treatments and three replications at the Research Farm of West Azarbaijan Agricultural and Natural Resources Research Station in 2012. Treatments were control, iron, zinc, manganese, iron zinc, iron manganese, zinc manganese and iron zinc manganese. These elements were supplied from iron sulfate, zinc sulfate and manganese sulfate and were sprayed 3 mg lit-1 concentration. The results showed that there was a statistically significant difference between spraying of micronutrients and control. Maximum plant height (40.68 cm), number of lateral branches (6.76), number of pod per plant (25.73), number of grain per pod (15.36), 1000-grain weight (14.99 gr) and grain yield (857.62 kg.ha-1) were related to spraying of iron zinc manganese. It is concluded that foliar application of iron zinc manganese improves growth and yield characteristics of fenugreek.
    Keywords: Fenugreek, Foliar application, Micronutrient, Morphological traits, Yield
  • Azam Ranjbar, Nourollah Ahmadi * Pages 79-89
    This research was conducted to evaluate the effects of 1-MCP and ethylene on extending the display quality and increasing vase life of cut carnation flowers in a completely randomized design with three replicationsat the laboratory of the postharvest physiology, Tarbiat Modares Universityin 2014. First, cut flowers were treated with 0, 0.5, 1 and 1.5 µl l-1 of 1-MCP for 24 h and then exposed to 1 µl l-1 ethylene for 16 h. The results showed that 1-MCP had significant effect on the physiological and biochemical characteristics and the activity of antioxidant enzymes. Maximum of vase life and the amount of chlorophyll and anthocyanin were revealed in samples treated with 1 µl l-1 1-MCP. Also, the highest peroxidase enzyme activity was observed in treatment of 1 µl l-1 1-MCP which had significant difference with other treatments. The highest and lowest catalase and superoxide dismutase activities were found in 1.5 µl l-1 1-MCP and control, respectively. In conclusion, 1-MCP treatment resulted in extending vase life and increasing activity of antioxidant enzymes in cut carnation cv. ‘Grand Slam’ by suppression of ethylene action.
    Keywords: Chlorophyll, Peroxidase, Senescence, Superoxide dismutase, Vase solution
  • Saber Sadeghpour, Lotfali Naseri *, Morteza Nobahar, Reza Rezaee, Roghayeh Najafzadeh Pages 91-101
    Walnut is one of the most important nut crops in Iran. In order to achieve an appropriate and economical production of old seedling orchards of this product, the only fastest and most cost-effective possible option for improving seedling trees is graft operation through top-working using the new improved cultivars in the world. This study was conducted as a factorial experiment in a Randomized Complete Blocks Design under West Azerbaijan conditions, with the aims of determine the best time for grafting during April and May 2011-2012 season and doing a modified side grafting method and compare it with the bark grafting. For this purpose, two superior ‘Pedro’ and ‘Chandler’ walnut cultivars were used as scions to achieve a high percentage of graft take. The results showed that the highest percent of graft-take was related to the modified side grafting method with the highest rates of graft survival (97.32 percent) and final graft-take (83.93 percent), that was better than bark grafting in in top-working of walnut trees. Also, regarding the grafting time, the highest percent of graft-take was obtained from May with the highest rates of graft survival (98.95 percent) and final graft-take (89.49 percent), that was higher than April.
    Keywords: Bark grafting, Graft, take, Modified side grafting, Top, working, Walnut
  • Ebrahim Brouki Milan, Leyla Hassni, Babak Abdollahi Mandoulakani *, Reza Darvishzadeh, Fatemeh Kheradmand, Abbas Hassani Pages 103-115
    A completely randomized design (CRD) with three replications was conducted at greenhouse of Urmia University in 2013 to study the effect of different methyl jasmonate concentrations (0, 0.1 and 0.5 mM) on the activity of enzymes polyphenol oxidase, phenylalanine ammonia lyase, catalase, ascorbate peroxidase, guaiacol peroxidase and total protein content in basil. Activity of the enzymes and total protein content was measured at flowering stage 0, 24, 48 and 72 hours after foliar application of methyl jasmonate. Analysis of data was carried out in a split plot in time design which methyl jasmonate concentrations and sampling times were considered as main and sub-plots, respectively. The results of the investigation showed the maximum activity of phenylalanine ammonia lyase and guaiacol peroxidase at concentrations of 0.5 and 0.1 mM, respectively, 48 and 72 hours after spraying. The effect of methyl jasmonate on the activity of polyphenol oxidase, catalase, ascorbate peroxidase and total protein content was significant (P≤0.01). The most activity of the catalase, ascorbate peroxidase and total protein obtained in a concentration of 0.5 mM methyl jasmonate. Significant differences were observed among sampling times after methyl jasmonate spraying for catalase activity which increased 48 and 72 hours after spraying (P≤0.05). Therefore, methyl jasmonate spraying with a concentration of 0.5 mM could increase the activity of the antioxidant enzymes and total protein in basil.
    Keywords: Ascorbate peroxidase, Catalase, Complete Flowering, Phenylalanine ammonia lyase, Guaiacol peroxidase, Basil
  • Salar Darabi, Nasser Ghaderi *, Ario Emamifar Pages 117-128
    Rashe grape cultivar grows in Kurdistan province in rain fed conditions. Microclimate conditions have a great effect on grape berry quality. Information about changes in grape berry composition in the relation to climate changes is limited. In order to measure the effects of slope and altitude on some grape berry chemical composition, a study was conducted on grape cv. ‘Rasheh’ in University of Kurdistan during 2012 and 2013. A randomized complete block design with four treatments (northern and southern slope, low and high altitude) and three replications was used. In this study, amount of carotenoids, anthocyanin, antioxidant capacity, total soluble carbohydrates, tannin and total phenol in grape berry were analyzed. Results showed that southern slope at high altitude increased amount of anthocyanin, antioxidant capacity, phenol and total soluble carbohydrates. Maximum values in the concentration of carotenoid and tannin in grape berry obtained in the northern slope and lower altitude. Berries from Northern slope and lower altitude were found to have a significantly lower anthocyanin and total soluble carbohydrates compared to other treatments. Based on these results, it can be concluded that the planting in the southern slope and higher altitude will help to grape growers for improve the qualitative characteristics of the grape berries.
    Keywords: Anthocyanin, Antioxidant capacity, Carotenoid, Climate conditions, Phenol
  • Rahim Barzegar* Pages 129-140
    Landraces are a valuable source of genetic diversity for varietal improvement. Despite, Iran is the fifth squash and pumpkin producer, but no available information exists about the diversity of summer squash landraces. In order to evaluation of floral and fruit production characteristics among four Iranian summer squash and a check cultivar of F1 hybrid ‘Asma’, an experiment was conducted in a randomized complete block design (RCBD) with three replications. Each plot had four tagged sample plants of one accession. The results were demonstrated significantly substantial differences for number of node, node position to first female, number of female flower, female/male flower, number of harvested fruit from main stem, number of lateral branch/plant, number of harvested fruit from branches/plant and total harvested fruit/plant traits in studied accessions. Number of female flower ranged from a minimum of 8 to a maximum of 18. It was resulting to a broad variability in number of harvested fruit from main stem (5.2-12). There was a significant difference between Iranian landraces and check cultivar for floral and fruit production characteristics. Growth habit and number of female flower were two main factors that influenced fruit production/plant variability.
    Keywords: Accession, Diversity genotypic, Female flower, Heritability, Squash
  • Afsaneh Badalzadeh, Mohammad Rafieiolhossaini *, Abdolrazzagh Danesh Shahraki, Mehdi Ghobadinia Pages 141-156
    In order to evaluate the effect of water deficit and different fertilizer levels on yield and some agro-morphological characteristics of Moldavian balm, a split plot experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications at the research farm of Shahrekord University during 2013-2014 growing season. Main factor was three levels of irrigation regimes including: 100 (control), 75 and 50 percent of water requirement while 6 levels of manure application including: 1) no amended fertilizer (control), 2) 25 percent urea 75 percent cattle manure, 3) 50 percent urea 50 percent cattle manure, 4) 75 percent urea 25 percent cattle manure, 5) 100 percent urea and 6) 100 percent cattle manure, were used as subplot. The maximum plant height and number of flowering branch was observed for 100 percent urea and the maximum flowering branch dry yield was related to 50 percent urea 50 percent cattle manure. The maximum plant height and number of flowering branch was achieved from 100 percent plant water requirement. The maximum leaf, shoot dry weight and dry matter yield was related to 50 percent urea 50 percent cattle manure with 100 percent plant water requirement. In total, in order to obtain the maximum dry matter yield, application of 50 percent urea with 50 percent of cattle manure and full irrigation is recommended.
    Keywords: agro, morphological characteristics, fertilizer, Moldavian balm, sustainable agriculture, water deficit
  • Hadi Lotfi, Taher Barzegar*, Vali Rabiei, Zahra Ghahramani, Jafar Nikbakht Pages 157-171
    In order to evaluate the effect of water stress on fruit quality and quantity of some Iranian melons, the experiment was set out in a split plot design with three replicates in research filed of University of Zanjan in 2014. Treatments consisted arrangement of three Irrigation levels (starting irrigation at 100, 66 and 33 ETc) and 11 genotypes of Iranian melons (ʼKhatouniʻ, ʼKaliʻ, ʼOrshangʻ, ʼMouriʻ, ʼMoziʻ, ʼZarde-Paeizeʻ, ʼShiraziʻ, ʼShiardarʻ, ʼEzmirʻ, ʼEyvan-e-keyʻ and ʼSuski-e-Sabzʻ). Results showed that irrigation had a significant effect on flesh firmness, fruit length and width, thickness of skin, pH, total soluble solids (TSS) content, fruit weight and yield ratio. The water stress significantly increased TSS and reduced flesh firmness. The lowest values of yield (13761 kg/ha), fruit weight (1363.7 gr), fruit width (12.97 cm), and the highest skin thickness (4.63 mm) and pH (6.28) was obtained in the sever water stress (start point of 33 ETc). Melon accessions showed significant differences in studied traits. The highest values of fruit length (31.6 cm), flesh firmness (2.9 kg/cm-2), yield (49698 kg/ha) and fruit weight (3223 gr) was obtained under 100 ETc irrigation in ʼKhatouniʻ , ʼZard-e- Paeizehʻ and ʼEyvan-e-keyʻ, respectively. Also, the highest TSS was obtained in ʼShiraziʻ under 33 ETc irrigation. According to the results, ʼEyvan-e-keyʻ and ʼMoziʻ, respectively were sensitive and tolerance accession to the water stress with highest (72.27 Percent) and lowest (43.4 Percent) reduction of yield under 33 percent ETc irrigation compared normal irrigation.
    Keywords: Flesh firmness, Fruit length, Melon, Total soluble solids content, Yield
  • Narges Dolatmand Shahri, Iraj Tahmasebi * Pages 173-182
    A field experiment was conducted in order to study the effect of nitrogen fertilizer and plant density on yield and quality of Maize (Zea mays L.) cultivar, MV500 silage as second crop. This study was conducted in Agricultural Research Station of Kurdistan University during 2012 growing season. The experiment was laid out as split plot based on randomized complete block design with three replications. The main factor was three levels of nitrogen (115, 184 and 253 kg N. ha-1). Four plant densities (8, 10, 12 and 14 plants.m-2) assigned to subplots. The results showed that as nitrogen rate increased forage yield, and crude protein content increased but NDF and ADF percentage decreased. However, ash percentage did not change by nitrogen rate. Increasing in nitrogen rate more than 184Kg N/ha had no significant effect on forage yield, protein content and NDF. Although, forage yield increased and both protein content and NDF decreased as plant density increased but ADF and Ash percentage did not affect by plant density. In conclusion, nitrogen rate more than 184 Kg N/ha and plant density more than 12 pl.m-2 had no effects on forage yield and quality. Therefore, in order to avoid environmental pollutions and reduce production costs, more nitrogen rates and plant populations not recommended.
    Keywords: ADF, Ash, Crude Protein, NDF, Silage
  • Farnaz Faraji, Masoud Esfahani *, Mohammad Reza Alizadeh, Ali Alami Pages 183-201
    In order to evaluate the morphological characteristics and lodging related traits and carbohydrate content of culm and carbohydrate remobilization in traditional and improved rice cultivars, a field experiment was laid out in randomized complete block design with three replications at Rice Research Institute of Iran )Rasht( in 2012 and 2013. Rice genotypes included three native rice cultivars (Hashemi, Sang­jo and Alikazemi) and six improved (Kadous, Gohar, Khazar, Sepidrood, Deylam and Dorfak) and three promising lines (831, 841 and 416). On the basis of this results, the greatest amount of breaking resistance were observed in third and fourth internods of Khazar. Furthermore, significant positive correlation were observed between average diameter of internode, fresh weight/length of internode and unsoluble carbohydrate content of culm in anthesis and maturity stages with breaking resistance of third and forth internods. Also, significant positive correlation was observed between number of parenchyma cells and unsoluble carbohydrate content of culm in anthesis and maturity stages. On the other hand, there was significant negative correlation between carbohydrate remobilization and breaking resistance of third and forth internods. Principal component analysis classified plant characteristics to two groups. The first factor was named as lodgigng resistance factor and included 71.01 percent of total variation. The second factor with 19.74 percent of total variation was named as morphological lodging sensitivity factor. According to the results of this experiment, it seems that average diameter, thikness and weight/length of internode, have major roles in rice plant resistance to lodging.
    Keywords: Carbohydrate, Lodging, Remobilization, rice, Sink strength index
  • Somaye Amraee Tabar, Ahmad Ershadi *, Tahmine Robati Pages 203-218
    This study was performed to investigate the effect of Putrescine and Spermine on some physiological and biochemical characteristics and antioxidant enzymes activity of peach (Prunus persica cv. Alberta) and almond (Prunus dulcis cv. Rabi) seedlings under water deficit. The first factor was water regime at two levels (80% or 50% of soil available water), and the second factor was polyamine treatments (putrescine 0.1, putrescine 1, spermine 0.1, spermine 1 mM and control). Water deficit led to increased electrolyte leakage percentage in peach leaves, compared to almond. Under water deficit, polyamines reduced electrolyte leakage in both plants, Spermine was more effective than Putrescine under water deficit. Leaf contents of soluble carbohydrates, proline and soluble proteins in almond more increased as compared to peach. Spermine more effectively increased concentration of osmoregulants, compared to Putrescine. Under water deficit, the activities of catalase, guaiacol peroxidase and ascorbate peroxidase enzymes increased in both plants, higher enzyme activity was found in almond leaves in comparison with peach. The maximum antioxidant enzyme activity was found following spermine treatments. Application of spermine and putrescine increased drought tolerance in almond and peach through reducing the electrolyte leakage, increasing compatibility osmolytes and antioxidant enzyme activity.
    Keywords: Antioxidant enzymes, Electrolyte leakage, osmotic regulators, polyamines, water shortage
  • Azizollah Khandan, Mirkohi *, Naghmeh Alizadeh Kordestani Pages 219-230
    In this research, possibility of bulblet production from different cuttings including leaf, leaf-bud and leafy-stem of Lilium oriental hybrid cv. ‘Star Gazer’ evaluated under different levels of Indole-3-butyric acid (IBA) with 0, 250, 500, 750 and 1000 mg per liter (ppm). The cuttings were taken from stems which grown from cold treated bulbs in early October. A factorial experiment was done in Department of Horticulture Sciences, University College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran in 2014-2015, based on Randomized complete blocks design with three replications and nine cuttings per replicate. The results showed that rooting percentage and leaf number decreased on leaf cuttings by increasing auxin concentration, while these traits increased on leaf-bud and leafy stem cuttings. In contrast to the results in the rooting and leaf number traits, number of bulblets rose in leaf cuttings from 14 in control to 21, in leaf-bud cuttings from three to 20 and in leafy stem cuttings from one to 16 in IBA levels of 250, 500 and 750 ppm, respectively. Exceeding IBA concentration had reverse effect on bulblet number, correspondingly. Even so, leaf number and rooting percentage declined on leaf cuttings by application of IBA, but it was useful for production of more bulblets on leaf, leaf-bud and leafy-stem cuttings in IBA levels of 250, 500 and 750 ppm, respectively.
    Keywords: Auxin concentration, Cut flower, Growth, Lily, Medium, Peat, Rooting
  • Alireza Khaleghi *, Rohangiz Naderi, Alireza Salami, Mesbah Babalar, Iman Roohollahi, Gholamreza Khaleghi Pages 231-244
    Drought is one of the most important environmental factors which limit the growth of woody plants. Iran is located in arid and semi-arid area therefore the growth and cultivation of ornamental trees and shrubs were limited. For this purpose, effect of foliar-applied salicylic acid and/or spermidine (0, 100, 500 and 1000 µmol) on reduce drought stress injuries of one-year seedlings ofOsage orange (Maclura pomifera) was examinedat the Horticultural Research Station, University of Tehran, in 2013.This study was conducted as a factorial based on completely randomized design with three replications. First, PGRs were foliar-applied for two consecutive days in during the early morning and the late afternoon and then plants were droughted by withholding water for 10 days. The damaging effects of drought on membrane leakage were reversed by low concentrations of salicylic acid and/or spermidine. Also, salicylic acid and spermidin at a concentration of 100 µmol stimulated catalase and superoxide dismutase activity, enhanced proline and chlorophyll content and maintained photochemical efficiency of chlorophyllunder drought stress. But Spermidine and salicylic acid at high concentrations were ineffective and/or inhibitors. Finally, our results showed that 100 µmol salicylic acid and/or spermidine maybe the best concentration for increasing of drought tolerance in young seedling, especially during transplanting and planting in permanent location.
    Keywords: Catalase, Drought stress, Foliar spray, Osage orange, Superoxide dismutase
  • Mohsen Seilsepour*, Ahmad Golchin, Mohammad Reza Rouzban Pages 245-258
    A greengouse experiment was conducted to evaluation of salinity stress on growth parameters of two olive cultivars during 2013-2014 at Agricultural and Natural Resources Research Center of Tehran. In the experiment, effects of five levels of irrigation water salinity including 0, 4, 8, 12 and 16 dS.m-1 were evaluated on ʻZardʼ and ʻMissionʼ olive cultivars under soilless culture. Data showed that salinity had significant effects on all growth parameters in both olive cultivars. Leaf dry weight, shoot and root dry weight, leaf chlorophyll index, shoot and root tolerance index, shoot and internodes length, leaf area, leaf number and leaf relative water content were affected by salinity and significantly decreased. These reductions were more in ʻZardʼ comparing to ʻMissionʼ. Shoot dry weight, leaf dry weight and root dry weight were decreased 80, 80 and 69 percent, respectively at 16 dS.m-1 salinity treatments with compare to control. Leaf sodium (Na) concentration and rate of sodium to potassium (K) in leaf were increased and leaf potassium concentration was decreased by salinity. Increase of Na and decrease of K were more in ʻZardʼ comparing to ʻMissionʼ. Also, leaf and shoot dry weight were affected by concentration of Na, K and Na: K in leaf and there were a significant correlation among these parameters with leaf and shoot dry weight. Results indicated that ʻMissionʼ variety were more salt tolerance than ʻZardʼ.
    Keywords: Olive, Salt stress, Sodium to Potassium ratio, Vegetative growth
  • Physiological responses of two basil cultivars to foliar application of salicylic acid under salinity stress
    Saloomeh Taheri * Pages 300-310
    Salinity is one of the most important environmental stresses that affect plant growth. In order to study the effect of Salicylic Acid (SA) on some physiological characteristics of basil under salinity conditions, the experiment was set out as a factorial design in the base of RCBD with three replications. Treatments consisted of four NaCl salinity levels (0, 50, 100, 150 mM), salicylic acid at three levels (0, 0.25, 0.5 mM) and two cultivars of basil (purple and green). Results showed that salinity significantly decreased amount of chlorophyll, carotenoid and leaf relative water content. Application of SA increased amounts of chlorophyll, carotenoid and leaf relative water content. The amount of proline, stomatal resistance and electrolyte leakage in leaves increased significantly under salinity condition and decreased with treatment of salicylic acid. The highest amount of chlorophyll b (0.617 mg/g FW-1) and the minimum electrolyte leakage (30.4 percent) was observed with application of 0.5 mM SA under of 0 mM NaCl concentration in green and purple basil cultivars, respectively. Also, the maximum content of proline (11.4 µg/g FW-1) and the lowest rate of stomatal resistance (7.8 s/cm-2) were obtained under 150 mM NaCl in purple and green basil cultivars, respectively. According to the results, application of salicylic acid can be proposed to improve plant growth under salinity conditions.
    Keywords: Chlorophyll, Electrolyte leakage, Proline, Stomatal resistance, Treatment