فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 398 (هفته دوم آبان 1395)
  • پیاپی 398 (هفته دوم آبان 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/08/09
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مقاله پژوهشی
  • مجید رضوانی، رضا عباسی منجزی صفحات 1049-1053
    مقدمه
    مطالعه ی حاضر، با هدف تعیین تاثیر آمادگی روده ای بر حجم خونریزی در اعمال جراحی فیوژن مهره ای به انجام رسید.
    روش ها
    طی یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 110 بیمار کاندیدای عمل جراحی فیوژن مهره ای، در دو گروه 55 نفره توزیع شدند. گروه اول تحت آمادگی روده ای با محلول پلی اتیلن گلیکول در آب به مدت 16 ساعت و 8 ساعت ناشتا و گروه دوم تحت روش معمول آمادگی جراحی یعنی 12-8 ساعت ناشتا قرار گرفتند و سطح هموگلوبین، حجم خونریزی و عوارض حین و بعد از عمل بین دو گروه مقایسه شد.
    یافته ها
    در دو گروه با و بدون آمادگی روده ای، میانگین حجم خونریزی در حین عمل، 5/290 ± 4/780 و 0/475 ± 9/931 میلی لیتر، در 24 ساعت بعد از عمل 7/45 ± 3/97 و 6/55 ± 7/110 میلی لیتر و 48 ساعت بعد از عمل، 3/74 ± 2/118 و 5/101 ± 6/138 میلی لیتر بود. میانگین حجم خونریزی در حین عمل در گروه بدون آمادگی روده ای، به طور معنی داری بیشتر بود (046/0 = P)، اما حجم خونریزی در 24 و 48 ساعت بعد از عمل، بین دو گروه متفاوت نبود (به ترتیب 170/0 = P و 230/0 = P).
    نتیجه گیری
    احتمال می رود ایجاد آمادگی روده ای در بیماران تحت عمل جراحی فیوژن ستون فقرات، با کاهش بیشتر عوارض حین و بعد از عمل به ویژه خونریزی همراه باشد. از این رو، پیشنهاد می گردد در اعمال جراحی ستون فقرات، به ویژه فیوژن مهره ای، بیماران با آمادگی روده ای، مهیای عمل جراحی گردند.
    کلیدواژگان: آمادگی روده ای، فیوژن مهره، خونریزی حین عمل
  • فائزه سلطان پور غریب دوستی، غلامعلی کاردر، بنفشه فاضلی دلشاد، رضا فلک، مزدک گنجعلی خانی حاکمی، علیرضا عندلیب صفحات 1054-1059
    مقدمه
    بافت توموری، بدون فرایند آنژیوژنز نمی تواند بیش از 2 میلی متر مکعب در بدن رشد کند. عامل رشد اندوتلیال عروقی (Vascular endothelial growth factor یا VEGF) نقش حیاتی در این فرایند دارد و مهار آن، می تواند به عنوان یکی از راهبردهای ایمنی درمانی سرطان به کار رود.
    روش ها
    توالی پپتیدی ایزوفرم های VEGF-A، از پایگاه های داده ی پروتئینی، انتخاب و با نرم افزارهای رایج هم راستاسازی گردید. اپی توپ های تحریک کننده ی پاسخ ایمنی شناسایی و از نظر عدم هم پوشانی با سایر پروتئین های بدن بررسی شدند. توالی پپتیدی، پس از تولید با Keyhole limpet hemocyanin (KLH) کونژوگه شد و جهت ایمن سازی موش ها استفاده گردید. تیتر آنتی بادی پلی کلونال ضد VEGF-A با روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) و با کمک پپتید کونژوگه شده با آلبومین سرم گاوی (Bovine serum albumin یا BSA) اندازه گیری شد.
    یافته ها
    توالی پپتیدی 41 اسید آمینه ای انتخابی از نظر بیوانفورماتیک هیچ گونه هم پوشانی با سایر پروتئین های بدن نشان نداد و از لحاظ نظری، آنتی ژنیسیته ی کافی و توانایی تحریک پاسخ ایمونولوژیک ضد توموری را داشت. با روش ELISA، در موش های واکسینه در مقایسه با گروه شاهد افزایش تیتر آنتی بادی اختصاصی مشاهده شد. الکتروفورز پپتید کونژوگه با BSA، نشان داد که کونژوگاسیون به طور موثری انجام شده و مراحل بهینه سازی آزمون ELISA اثبات کرد که در صورت پوشاندن پلیت های ELISA با کونژوگه ی پیش گفته، نتایج حاصل تکرار پذیری بهتری نسبت به پوشاندن پلیت با پپتید خالص دارد.
    نتیجه گیری
    نتایج بر کارآمدی پپتید کونژوگه با KLH جهت ایمن سازی و تولید آنتی بادی پلی کلونال ضد VEGF تاکید داشت. بالا بودن تیتر آنتی بادی تولید شده بر ضد این آنتی ژن، پیشنهاد می کند که این پپتید، می تواند به عنوان تحریک کننده ی سیستم ایمنی در مدل حیوانی به کار رود.
    کلیدواژگان: واکسن پپتیدی، ایمونوانفورماتیک، پپتید الایزا، عامل رشد اندوتلیال رگ
  • محمدباقر توکلی، ریحانه فرجی، امیر سجادیه، سلمان جعفری صفحات 1060-1065
    مقدمه
    استفاده از Computed tomography scan (CT scan) آنژیوگرافی عروق کرونری، به عنوان یک روش تصویربرداری برای ارزیابی غیر تهاجمی بیماری های عروق کرونری در حال افزایش است و به همین دلیل، دز قابل توجهی از آزمون های CT scan را به خود اختصاص می دهد. آگاهی از پارامترهای مختلف برای تخمین دز، نقش مهمی در افزایش درک از تابش گیری بیماران و در نتیجه، کمک به کاهش دز دارد. به این منظور، در این مطالعه، شاخص وزنی دز CT scan (Weighted computed tomography dose index یا CTDIW) برای آزمون CT scan آنژیوگرافی عروق کرونری در مراکز پزشکی اصفهان اندازه گیری شد.
    روش ها
    با استفاده از اتاقک یونیزاسیون Piranha و فانتوم تنه آکریلیک با اعمال کیلوولت، میلی آمپر ثانیه، ضخامت مقطع و عامل پیچی که به طور معمول در مراکز استفاده می شود، مقادیر CTDIW برای آزمون CT scan آنژیوگرافی عروق کرونری در بیمارستان سینا و مرکز آموزشی-درمانی الزهرای (س) اصفهان، اندازه گیری شد.
    یافته ها
    مقدار متوسط CTDIW مربوط به آزمون CT scan آنژیوگرافی عروق کرونری برای اسکن های معمول در بیمارستان سینا و مرکز آموزشی- درمانی الزهرای (س) اصفهان به ترتیب 29/1 ± 22/6 و 84/0 ± 29/5 (860/0 = P) و در حالت کلسیم اسکورینگ (Calcium scoring) برای دو مرکز پیش گفته به ترتیب 19/0 ± 46/0 و 61/0 ± 35/2 محاسبه شد (007/0 = P).
    نتیجه گیری
    در این مطالعه، مقادیر متوسط CTDIW مربوط به آزمون CT scan آنژیوگرافی عروق کرونری اختلاف معنی داری نداشتند. در حالی که این مقادیر در حالت کلسیم اسکورینگ در دو مرکز اختلاف قابل توجهی داشتند. همچنین، مقادیر محاسبه شده در مقایسه با مطالعات دیگر به طور قابل توجهی کمتر بود. با توجه به این که مقادیر دز به دست آمده بسیار به شرایط تابش و شیوه نامه ی اجرایی وابسته است، بنابراین آموزش و دقت کارشناسان در به کارگیری شرایط تابش و شیوه نامه ی مناسب، باعث کاهش دز و حفاظت پرتویی بیمار می شود.
    کلیدواژگان: Weighted computed tomography dose index، Multidetector computed momography، Computed tomography scan، آنژیوگرافی عروق کرونری
  • افسون امامی نایینی، مژگان مرتضوی، آذین آذربایجانی، بابک حسین زاده، سیدمحسن حسینی، پیمان ادیبی صفحات 1066-1070
    مقدمه
    بیماری مرحله ی انتهایی کلیه (End stage renal disease یا ESRD) یک بیماری در حال افزایش و پیوند کلیه، بهترین درمان آن است. بیماران قبل از پیوند کلیه، تحت درمان جایگزین همودیالیز و دیالیز صفاقی قرار می گیرند. وجود یکی از مشکلات گوارشی نظیر زخم پپتیک، کله سیستیت، بیماری های کولون و بدخیمی های دستگاه گوارش، خطر مشکلات بعد از پیوند را افزایش می دهد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط بین یافته های آندوسکوپی و نوع دیالیز در بیماران کاندیدای پیوند کلیه بود.
    روش ها
    در این مطالعه، 334 بیمار کاندیدای پیوند کلیه در سال های 90-1385 به صورت سرشماری و با مطالعه ی پرونده های این بیماران با تکمیل پرسش نامه در دو بیمارستان الزهرا (س) و نور و حضرت علی اصغر (ع) اصفهان مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    بیشترین یافته ی آندوسکوپی در بیماران، هیاتال هرنیا با شیوع 29 درصد بود. بعد از آن، به ترتیب Erosion معده (1/17 درصد)، Erosion دوازدهه (9/15 درصد)، Erosion آنتر 6(/15 درصد) شایع تر بودند و هیچ مورد آنژیودیسپلازی دیده نشد. با مقایسه ی میزان شیوع یافته های آندوسکوپی در دو درمان متفاوت جایگزین قبل از پیوند، تفاوت معنی داری بین دو گروه همودیالیز و دیالیز صفاقی مشاهده نشد. در مطالعه ی حاضر، میانگین هموگلوبین در بیماران همودیالیز 8/10 و در بیماران دیالیز صفاقی 5/10 گرم بر دسی لیتر به دست آمد که تفاوت آن ها معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد، بین نوع درمان جایگزینی پیوند و شیوع یافته های آندوسکوپی و همچنین، غلظت هموگلوبین با نوع درمان جایگزین قبل از پیوند، ارتباط معنی داری وجود ندارد، اما انجام مطالعات تکمیلی جهت روشن تر شدن این موضوع توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: یافته های آندوسکوپی، دیالیزصفاقی، همودیالیز، پیوندکلیه
  • محسن کلاهدوزان، سید مظفر هاشمی، سیمین شکرالهی صفحات 1071-1076
    مقدمه
    پنوموتوراکس خود به خودی بدون وجود عامل قابل پیش بینی به وجود می آید. این حالت، منجر به تجمع هوا در فضای پلور می شود که می تواند تنگی نفس و در موارد شدید، مرگ و میر را به همراه داشته باشد. نکته ی مهم در درمان این بیماری، جلوگیری از عود پنوموتوراکس است.
    روش ها
    این مطالعه از نوع سرشماری، توصیفی- تحلیلی و گذشته نگر بود که بر روی بیماران مبتلا به Spontaneous pneumothorax تحت درمان با Pleurodesis با استفاده از Chest tube و محلول کپسول تتراسیکلین در اصفهان بین سال های 95-1392 انجام شد. پس از تکمیل درمان، بیمار از لحاظ علایم تنگی نفس بررسی شد و در صورت عکس قفسه ی سینه ی طبیعی و باز شدن ریه ها، Chest tube بیمار خارج و بیمار مرخص گردید. اطلاعات دموگرافیک و عوارض نیز بررسی شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون 2χ) تحلیل گردید. 050/0 > P به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    از میان 108بیمار، 6 بیمار (5/5 درصد)، دچار عود پنوموتوراکس در طی یک سال پس از درمان شدند. 48 بیمار سابقه ی مصرف سیگار داشتند که ارتباطی با عود پنوموتوراکس نداشت (050/0 < P). درد قفسه ی سینه پس از خروج لوله در 38 بیمار (1/35 درصد) گزارش گردید؛ همچنین، 8 بیمار (4/7 درصد) دمای بیشتر از 38 درجه ی سانتی گراد (تب) داشتند.
    نتیجه گیری
    درمان پنوموتوراکس خود به خودی با استفاده از کپسول تتراسیکلین با عارضه ی کمتر و میزان عود کمتر نسبت به روش های مشابه همراه بوده است.
    کلیدواژگان: پنوموتوراکس خود به خودی، کپسول تتراسیکلین، پنومتوراکس، عود
|
  • Majid Rezvani, Reza Abbasi, Monjazi Pages 1049-1053
    Background
    This study aimed to determine the effect of bowel preparation on bleeding in spinal fusion surgery.
    Methods
    In this clinical trial study, 110 patients who were candidates for lumbar fusion operation were randomly divided in two groups. The first group underwent bowel preparation with solution of polyethylene glycol in water for 16 hours and 8 hours fasting and the second group underwent routine surgical preparation that was at least 8 to 12 hours of fasting. Hemoglobin level, hemorrhage volume and complications during and after the surgery were compared between the two groups.
    Findings: The mean (± standard deviation) of hemorrhage volume during the surgery in the two groups of with and without bowel preparation was 780.4 ± 290.5 and 931.9 ± 475.0 ml, respectively (P = 0.046). The mean hemorrhage volume in the two groups of with and without bowel preparation was 97.3 ± 45.7 and 110.7 ± 55.6 ml (P = 0.170) during 24 hours after the surgery and 118.2 ± 74.3 and 138.6 ± 101.5 (P = 0.230) during 48 hours after surgery, respectively.
    Conclusion
    Bowel preparation in patients undergoing spine fusion surgery likely tends to reduce of complications during and after the surgery, particularly bleeding. Therefore, it is suggested in spine surgery and spinal fusion surgeries, to use with bowel preparation for patients.
    Keywords: Bowel preparation, Lumbar fusion, Perioperative bleeding
  • Faezeh Soltanpour, Gharibdousti, Gholam Ali Kardar, Banafsheh Fazeli, Delshad, Reza Falak, Mazdak Ganjalikhani, Hakemi, Alireza Andalib Pages 1054-1059
    Background
    It is stated that in the absence of angiogenesis, the tumoral tissue will not grow beyond 2 mm3. Vascular endothelial growth factor (VEGF) plays a pivotal role in angiogenesis and blockade of this process could be applied as a novel strategy for immunotherapy of cancer.
    Methods
    Peptide sequences of VEGF-A isoforms were retrieved from protein databases and aligned. Immunodominant epitopes were determined and the selected one was rechecked for dissimilarity with other human proteins. The selected conserved peptide sequence was synthesized and conjugated with Keyhole limpet hemocyanin (KLH). Then, it was applied for immunization of mice. The polyclonal anti-VEGF antibody titer was measured using an indirect peptide-enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) with a Bovine serum albumin (BSA)-conjugated peptide.
    Findings: According to bioinformatic findings, the selected 41-aminoacid sequence did not show any similarity with other human proteins and revealed enough antigenicity to stimulate anti-tumor specific responses. A substantial increase of specific antibody titer was observed in vaccinated mice. Sodium dodecyl sulfate-polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE) analysis of the BSA-conjugated peptide showed efficient coupling of the molecules. Optimization steps in ELISA procedures revealed that coating of microtiter plates with BSA-conjugated antigen provided more reproducible outcome than unconjugated peptide.
    Conclusion
    Our results reinforce the potential of KLH-conjugated peptides for immunization and production of specific polyclonal antibodies against VEGF-A. Production of high-titer antibodies against this antigen indicates that the designed peptide-vaccine could be used as a potential immunogen for stimulation of humoral immune system in animal model.
    Keywords: Bioinformatic, Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF), Peptide vaccine
  • Mohammad, Bagher Tavakoli, Reihaneh Faraji, Amir Sajjadieh, Salman Jafari Pages 1060-1065
    Background
    Multislice computed tomography (CT) angiography is a robust imaging method for noninvasive assessment of coronary artery diseases, which is associated with high radiation dose. Having knowledge of the various parameters used to estimate the dose plays an important role in increasing the understanding of dose delivered to patients and help operators and technologist to reduce the dose. In this research, the amounts of Weighted Computed Tomography Dose Index (CTDIW) for coronary CT angiography exams were measured in Isfahan city, Iran.
    Methods
    To calculate the dose, an ionization chamber (Piranha, X-ray Analyzer, RTI Electronics and Sweden) and acrylic body phantom were used. Common conditions of coronary CT angiography used in two centers were applied for this project. Finally, CTDIW of all the scans were calculated using the related formulation.
    Findings: The amount of mean CTDIW for calcium score exams in Sina and Alzahra hospitals were 0.468 ± 0.190 and 2.354 ± 0.610 mGy, respectively (P = 0.007); and for coronary CT angiography scans in Sina and Alzahra hospitals were 6.221 ± 1.290 and 5.299 ± 0.840 mGy, respectively (P = 0.860).
    Conclusion
    CTDIW for the calcium score was significantly different in the two centers, but there was not significant difference in the two centers for coronary CT angiography scans. In this study, the amount of CTDIW was much lower than the measured in other centers. Since scan parameters have an important effect on the dose value, training and precision of technologist result in dose reduction and patient radiation protection.
    Keywords: Weighted computed tomography dose index (CTDIW), Multidetector computed tomography (MDCT), Coronary computed tomography angiography (CCTA)
  • Afsoon Emami, Naini, Mojgan Mortazavi, Azin Azarbayejani, Babak Hoseinzadeh, Seyed Mohsen Hosseini, Peyman Adibi Pages 1066-1070
    Background
    End-stage renal disease is increasing and kidney transplantation is the treatment of the choice; before kidney transplantation, patients undergo on hemodialysis and peritoneal dialysis. Digestive problems such as peptic ulcer, cholecystitis, diseases of the colon, and digestive tract malignancies increase the risk of post-transplantation problems. This study aimed to evaluate endoscopic findings and their association with treatment before kidney transplantation.
    Methods
    In this cross-sectional study, 334 kidney-transplant candidates in the years 2006-2011 were entered via census sampling and their information was extracted from patient files in Alzahra and Noor hospitals, Isfahan, Iran, using a questionnaire.
    Findings: The most common finding was hiatal hernia with prevalence of 29%, and then, gastric erosions (17.1%), duodenal erosions (15.9%), and antral erosions (15.6%), respectively; there was no angiodysplasia. Comparing the prevalence of endoscopic findings showed no significant different between the patients on hemodialysis and peritoneal dialysis. In our study, hemoglobin levels were 10.8 and 10.5 g/dl in patients on hemodialysis and peritoneal dialysis, respectively; which was not significantly different.
    Conclusion
    It seems that there is no relationship between the type of replacement therapy before transplantation and the prevalence of endoscopic findings as well as hemoglobin concentration; but additional studies to clarify this issue are advised.
    Keywords: Endoscopic findings, Peritoneal dialysis, Hemodialysis, Kidney transplantation
  • Mohsen Kolahdouzan, Sayed Mozaffar Hashemi, Simin Shokrollahi Pages 1071-1076
    Background
    Spontaneous pneumothorax occurs without any predictable factor. This leads to accumulation of air in pleural cavity, which can cause dyspnea and in severe cases even death.
    Methods
    This census, descriptive-retrospective study was conducted on patients with spontaneous pneumothorax treated with pleurodesis chest tube in which tetracycline capsules were saluted, in Isfahan city, Iran, during 2013-16. After completion of treatment, patients were assessed in terms of dyspnea. In case of normal chest X-ray and pulmonary expansion, chest tube was removed. Demographic information and complications were evaluated as well. Data were analyzed using descriptive analytics and chi-square test. P-value Findings: Among 108 patients, 6(5.5%) reported recurrence pneumothorax in a year. 48 patients mentioned smoking that was not in association with pneumothorax recurrence (P > 0.05). 38 patients (35.1%) reported chest pain after chest tube removal and 8 patients (7.4%) reported fever of more than 38°C.
    Conclusion
    Due to comparing the results of current study with previous similar studies, treatment of spontaneous pneumothorax with tetracycline capsule causes fewer complications and fewer recurrences.
    Keywords: Spontaneous pneumothorax, Tetracycline capsule, Pneumothorax, Recurrence