فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 442 (هفته دوم مهر 1396)
  • پیاپی 442 (هفته دوم مهر 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/07/27
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مقاله پژوهشی
  • حمید سریزدی، امید آقاداودی، شیوا فخاری صفحات 978-985
    مقدمه
    درد پس از عمل، شایع ترین عارضه ی اعمال جراحی است که تا کنون مطالعات مختلفی در مورد کاهش بروز آن صورت گرفته است. این مطالعه، با هدف مقایسه ی تاثیر تجویز دو پیش داروی وریدی کتورولاک و پاراستامول بر بی دردی پس از اعمال جراحی شکم انجام شد.
    روش ها
    طی یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 80 بیمار کاندیدای اعمال جراحی شکم به روش تصادفی در دو گروه 40 نفره توزیع شدند. در گروه اول، 30 میلی گرم کتورولاک وریدی و در گروه دوم 1 گرم پاراستامول وریدی در یک ساعت قبل از عمل جراحی به بیماران تزریق شد. بروز و شدت درد در دو گروه بررسی و مقایسه گردید.
    یافته ها
    میانگین شدت درد در ریکاوری در دو گروه پاراستامول و کتورولاک به ترتیب 9/0 ± 4/7 و 0/2 ± 9/5 بود و اختلاف معنی داری بین دو گروه دیده شد (001/ > P). همچنین، شدت درد در 2، 6 و 18 ساعت بعد از عمل در گروه کتورولاک کمتر بود و روند تغییرات شدت درد در طی مدت مطالعه در دو گروه اختلاف معنی داری داشت (034/0 = P)، اما بروز تهوع و استفراغ در گروه کتورولاک به طور معنی داری بیشتر بود.
    نتیجه گیری
    تزریق کتورولاک در قبل از عمل بروز کمتر درد بعد از عمل و بروز بیشتر تهوع و استفراغ بعد از عمل را به همراه دارد. از طرف دیگر، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در برخی بیماران محدودیت مصرف دارد، از این رو، احتمال می رود پاراستامول بتواند جایگزین مناسبی برای کنترل درد بعد از عمل در این بیماران باشد. در عین حال، انجام مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می شود.
    کلیدواژگان: درد بعد از عمل، پاراستامول، کتورولاک
  • مرتضی سعدی نژاد، محمدحسن ایزدیان، زینب ایزدیان، محمدرضا جانقربان، رویا کلیشادی صفحات 986-992
    مقدمه
    آنمی فقر آهن، از مشکلات سلامت عمومی جهان و شایع ترین علت آنمی در جهان است. شیوع آن در کودکان قبل از سنین مدرسه در خاورمیانه 75-17 درصد می باشد. تشخیص و درمان این نوع از آنمی، می تواند اثرات مثبتی بر رشد جسمی و ذهنی کودکان داشته باشد. اولین قدم در پیش گیری، تشخیص و درمان آنمی فقر آهن، غربالگری است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی فراوانی نسبی آنمی فقر آهن بر اساس سطح فریتین در کودکان 6-2 سال در شهر اصفهان بود.
    روش ها
    این مطالعه ی مقطعی بر 257 کودک 6-2 سال در شهر اصفهان انجام شد. اطلاعات مربوط به سن و جنس، قد و وزن توسط پزشک خانه ی بهداشت در فرم مخصوص به هر کودک ثبت گردید. سطح هموگلوبین و فریتین در هر کودک، از طریق بررسی آزمایشگاهی اندازه گیری و فراوانی نسبی آنمی فقر آهن تعیین گردید.
    یافته ها
    در این مطالعه، 257 کودک با میانگین سنی 47/1 ± 90/3 سال بررسی شدند که 128 نفر (8/49 درصد) پسر و 129 نفر (2/50 درصد) دختر بودند. بر اساس مطالعه ی صورت گرفته، شیوع آنمی فقر آهن در کودکان پیش از دبستان 8/14 درصد گزارش گردید. بین فقر آهن و جنسیت در کودکان رابطه ی معنی داری وجود نداشت، اما بین سطح فریتین و وزن، ارتباط معکوسی وجود داشت (007/0 = P) و با افزایش شاخص توده ی بدنی، آنمی فقر آهن افزایش یافته است (010/0 = P). همچنین، مشخص گردید که افراد در گروه سنی 5-2 سال نسبت به گروه سنی 6 سال، کمتر به آنمی فقر آهن مبتلا هستند (002/0 = P).
    نتیجه گیری
    آنمی فقر آهن در کودکان شایع است و با افزایش سن، شیوع آن افزایش می یابد. مطالعات بیشتر در جهت یافتن مناسب ترین مداخلات جهت درمان و پیش گیری از این نوع آنمی پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آنمی، فقر آهن، کودکان، پیش دبستانی
  • سیمین دخت کلنی، پرویز آزاد فلاح، حمیدرضا عریضی، رضا عزیزخانی، پیمان ادیبی صفحات 993-999
    مقدمه
    فرسودگی شغلی واکنشی عاطفی و انفعالی به استرس شغلی مزمن است که به صورت خستگی هیجانی، خستگی جسمانی و درماندگی شناختی بروز می یابد. دوره ی دستیاری پزشکی، یکی از چالش انگیزترین دوره های زندگی حرفه ای پزشکان و نیازمند انرژی بالای روانی و جسمانی است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی شیوع فرسودگی شغلی بین دستیاران پزشکی بود.
    روش ها
    این مطالعه ی مقطعی، بر روی 104 نفر از دستیاران طب اورژانس، داخلی و زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با استفاده از پرسش نامه ی Maslach burnout inventory انجام شد.
    یافته ها
    15/71 درصد دستیاران دارای فرسودگی بودند. درصد فراوانی فرسودگی در دستیاران زنان و زایمان بیش از دو گروه دیگر (غیر معنی دار) و در دستیاران سال های دوم و سوم نسبت به سایرین بالاتر (معنی دار) بود. همچنین، درصد فراوانی فرسودگی زنان بیش از مردان (غیر معنی دار) و دستیاران متاهل بیش از دستیاران مجرد (معنی دار) بود. میانگین فرسودگی دستیاران، تفاوت معنی داری در سطوح مختلف متغیرهای جمعیت شناختی یعنی نوع تخصص، سال تحصیل، جنسیت و وضعیت تاهل نداشت. سن و فرسودگی، همبستگی معنی داری نداشتند.
    نتیجه گیری
    بیشتر دستیاران دارای فرسودگی بودند. با توجه به اهمیت پیامدهای فرسودگی، لازم است دستیاران پزشکی به صورت دوره ای از نظر فرسودگی مورد ارزیابی قرار گیرند و مداخلات روان شناختی لازم برای بهبود افراد فرسوده فراهم گردد.
    کلیدواژگان: فرسودگی شغلی، دستیاران، طب اورژانس، طب داخلی، زنان و زایمان
  • بابک علی کیایی، سعید عباسی، داریوش مرادی فارسانی، سید تقی هاشمی، خدیجه قاسمی صفحات 1000-1005
    مقدمه
    بر اساس جستجوهای انجام شده تا زمان اجرای این مطالعه، نشانگری که بتواند خطر مرگ و میر بیماران تحت دیالیز بستری در بخش مراقبت های ویژه را پیش گویی کند، شناخته و معرفی نشده بود. از این رو، مطالعه ی حاضر با هدف تعیین معیارهای ارزش تشخیصی تروپونین I و T و نسبت آن ها در پیش گویی مرگ و میر بیماران نیازمند دیالیز بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام شد.
    روش ها
    در یک مطالعه ی مقطعی، 70 بیمار نیازمند دیالیز بستری در بخش مراقبت های ویژه ی بیمارستان الزهرای (س) اصفهان در سال 1394 وارد مطالعه شدند و سطح سرمی تروپونین I و T در آنان اندازه گیری شد و ارتباط آن با مرگ و میر بیماران بررسی گردید. همچنین، معیارهای ارزش تشخیصی تروپونین I و T برای پیش گویی مرگ و میر در این بیماران محاسبه و تحلیل شد.
    یافته ها
    بهترین نقطه ی برش برای ترپونین I معادل 5/1 و برای ترپونین T معادل 2/1 به دست آمد و طبق آن، حساسیت، ویژگی، درصد مثبت و منفی کاذب و ارزش اخباری مثبت و منفی برای ترپونین I به ترتیب 7/26، 8/81، 2/18، 3/73، 6/28 و 4/80 درصد به دست آمد. همچنین، این مقادیر برای ترپونین T به ترتیب 7/26، 2/78، 8/21، 3/73، 0/25 و 6/79 درصد به دست آمد. میزان صحت دو آزمایش ترپونین I و T به ترتیب 1/67 و 0/70 درصد بود.
    نتیجه گیری
    تروپونین I و T نشانگرهای مناسبی برای پیش گویی مرگ و میر در بیماران نیازمند دیالیز بستری در بخش مراقبت های ویژه نمی باشند؛ چرا که از حساسیت و ویژگی مناسبی برای این منظور برخوردار نیستند.
    کلیدواژگان: همودیالیز، تروپونین، مرگ و میر
  • سید محمدعلی ابطحی، علیرضا دهقانی، صادق برادران مهدوی، سید حمیدرضا ابطحی، مهسا سپهرنژاد صفحات 1006-1012
    مقدمه
    اختلالات بینایی در کودکانی که دچار افت شنوایی هستند، شایع تر است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی انواع و فراوانی اختلالات بینایی در کودکان کم شنوای حسی- عصبی مادرزادی و کاشت حلزون شده بود.
    روش ها
    این مطالعه ی مقطعی- توصیفی در سال های 96-1395 در شهر اصفهان بر روی 51 فرد کم شنوای 18-3 ساله انجام گرفت. نمونه ها به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. تعیین حدت بینایی، افتالموسکوپی مستقیم، بررسی انحراف چشم، تعیین رفرکشن قبل و بعد از قطره ی سیکلوپلژیک و معاینه ی ته چشم با اسلیت لامپ و عدسی دستی انجام شد. نتایج با روش های آمار توصیفی و آزمون 2χ تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها
    میانگین سن کودکان 4/3 ± 0/8 سال بود. 26 نفر (0/51 درصد) پسر و 25 نفر (0/49 درصد) دختر بودند. در 24 نفر (1/47 درصد) از بیماران حداقل یک اختلال بینایی یافت شد. 8 نفر (7/15 درصد) کاهش حدت بینایی، 13 نفر (5/25 درصد) عیب انکساری، 4 نفر (8/7 درصد) تنبلی چشم، 4 نفر (8/7 درصد) انحراف چشم و 9 نفر (6/17 درصد) شبکیه ی غیر طبیعی داشتند. برای 3 نفر سندرم Usher و برای 1 نفر سندرم Goldenhar مطرح شد. فراوانی کاهش دید در پسرها بیشتر از دخترها بود (02/0 = P).
    نتیجه گیری
    با توجه به فراوانی قابل توجه اختلالات بینایی در کودکان مورد مطالعه، شناسایی عیوب چشمی و درمان لازم در اولین فرصت پس تایید مشکل شنوایی کودک توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: اختلالات بینایی، عیوب انکساری، کم شنوایی حسی، عصبی، کاشت حلزون، کودکان
  • جعفر مهوری حبیب آبادی، محمد زارع، مجید برکتین، رضا بصیرت نیا، نسیم تبریزی صفحات 1013-1021
    مقدمه
    هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط بین الگوهای الکتروانسفالوگرافیک (Electroencephalography یا EEG) تشنج با نتیجه ی جراحی در بیماران مبتلا به صرع اکستراتمپورال مقاوم به درمان بود.
    روش ها
    این مطالعه به صورت هم گروهی گذشته نگر بر روی بیمارانی که در سال های 94-1390 در مرکز صرع بیمارستان کاشانی اصفهان با تشخیص صرع اکستراتمپورال مورد بررسی و جراحی صرع قرار گرفتند، انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و بالینی، یافته های تصویربرداری و نیز یافته های به دست آمده در حین ویدئو-EEG مانیتورینگ، بیماران ثبت شدند و ارتباط بین یافته ها و نتیجه ی یک ساله ی جراحی مورد آنالیز قرار گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه، 91 تشنج از 27 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند. 5/49 درصد از تشنجات در حین خواب رخ دادند. ژنرالیزاسیون ثانویه در 4/15 درصد از تشنجات مشاهده شد. شایع ترین الگوی اولیه در EEG حین تشنج، امواج تتای ریتمیک و شایع ترین الگوی تاخیری، امواج اسپایک یا شارپ ریتمیک بودند. نتیجه ی مطلوب جراحی پس از یک سال، در 1/74 درصد بیماران گزارش گردید. سن کمتر از 35 سال در زمان جراحی، نیاز به مصرف تعداد کمتر داروهای ضد تشنج و بروز تغییرات EEG قبل از علایم بالینی تشنج، با نتیجه ی جراحی مطلوب همراه بود و ژنرالیزاسیون ثانویه و تشنجات حین خواب در بیماران با نتیجه ی نامطلوب به میزان بیشتری مشاهده شدند.
    نتیجه گیری
    یافته های بالینی و الکتروانسفالوگرافی به دست آمده در حین ویدئو-EEG مانیتورینگ، می تواند اطلاعات ارزشمندی در زمینه ی پیش آگهی بیماران مبتلا به صرع اکستراتمپورال ارایه نماید. انجام مانیتورینگ اینتراکرانیال و مطالعات با حجم نمونه ی بالاتر، منجر به نتایج دقیق تری خواهد شد.
    کلیدواژگان: صرع، الکتروانسفالوگرافی، جراحی، پیش آگهی
  • محسن عسکری شاهی، شهرزاد شهیدی، عبدالامیر عطاپور، رویا حمایتی، ساجده زینلی صفحات 1022-1029
    مقدمه
    پیوند کلیه، درمان انتخابی بیشتر بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته کلیه می باشد. بنابراین، تحلیل بقای پیوند کلیه دارای اهمیت است. هدف از انجام این مطالعه، تعیین میزان بقای تجمعی کلیه ی پیوندی و تعیین عوامل موثر بر آن بود.
    روش ها
    این مطالعه به صورت هم گروهی تاریخی و شامل اطلاعات 381 بیمار مبتلا به End stage renal disease (ESRD) بود که از آذر 1386 تا پایان اسفند 1394 در بیمارستان نور اصفهان تحت جراحی پیوند کلیه قرار گرفتند. برای انجام محاسبات آماری، از روش Kaplan-Meier، آزمون Log rank و مدل رگرسیونی Cox استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار R نسخه ی 0-1-3 انجام و 050/0 > P به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    با استفاده از روش Kaplan–Meier میزان بقای 1، 3، 5 و 8 ساله ی کلیه ی پیوندی به ترتیب 7/98، 3/93، 9/86 و 9/83 درصد برآورد گردید. نتایج حاصل از مدل رگرسیونی Cox نشان داد که مدت زمان دیالیز قبل از پیوند (050/0 ≥ P) و مقدار کراتینین زمان ترخیص (050/0 ≥ P) با بقای پیوند کلیه ارتباط معنی داری داشت.
    نتیجه گیری
    میزان بقای پیوند محاسبه شده برای این مرکز در مقایسه با سایر مراکز پیوند مقدار رضایت بخشی داشت و کراتینین زمان ترخیص و مدت زمان دیالیز قبل از پیوند، از عوامل تاثیرگذار بر بقای پیوند بودند.
    کلیدواژگان: پیوند کلیه، بیماری پیشرفته کلیه، بقا، پیوند، آنالیز رگرسیونی
|
  • Hamid Saryazdi, Omid Aghadavoudi, Shiva Fakhari Pages 978-985
    Background
    Postoperative pain is one of the most prevalent complications after the surgery and several studies have been performed for prevention of it. This study aimed to compare the preemptive effect of intravenous paracetamol and ketorolac on prevention of postoperative pain in patients undergoing abdominal surgeries.
    Methods
    In a clinical trial study, 80 patients undergoing abdominal surgery were selected and randomly divided into two groups of 40. The first and second groups received 30 mg intravenous paracetamol and 1 g intravenous ketorolac, respectively, one hour before the beginning of surgery. Incidence and intensity of postoperative pain were compared between the two groups.
    Findings: The mean score of postoperative pain in paracetamol and ketorolac groups in recovery were 7.4 ± 0.9 and 5.9 ± 2.0, respectively and the difference between the groups was statistically significant (P
    Conclusion
    Injection of paracetamol led to more decrease in postoperative pain; but the incidence of postoperative nausea and vomiting was higher with ketorolac. As using non-steroidal anti-inflammatory drugs in some of patients is limited, probably paracetamol is a suitable drug for prevention of postoperative pain. Although, more studies is recommended.
    Keywords: Postoperative pain, Paracetamol, Ketorolac
  • Morteza Sadinejad, Mohammad Hasan Izadian, Zeinab Izadian, Mohammad Reza Janghorban, Roya Kelishadi Pages 986-992
    Background
    Iron deficiency anemia (IDA) is a public health problem and the most common cause of anemia worldwide. The prevalence of iron deficiency anemia is 17-75 percent in preschool children in the Middle East. Early diagnosis and proper treatment of disease in initial stages can result in normal physical and mental growth of the children. The aim of this study was to evaluate the prevalence of iron deficiency anemia in 2-6-year-old Iranian children based on their serum ferritin level.
    Methods
    This cross-sectional study evaluated 257 children with age of 2-6 years. Data about age, gender, weight, and height of participants were recorded; the serum levels of hemoglobin and ferritin were evaluated; and the prevalence of iron deficiency anemia was calculated.
    Findings: 257 children with mean age of 3.90 ± 1.47 years were assessed that 49.8% were boy. There was not significant relationship between iron deficiency anemia and gender. Ferritin level had inverse association with weight (P = 0.007) and 2-5-year-old children had less level of ferritin (P = 0.002). Iron deficiency anemia was more prevalent in children with higher body mass index (BMI) (P = 0.010).
    Conclusion
    Iron deficiency anemia is prevalent in children and increases by ages. More researches to investigate the optimal intervention for treating and preventing this type of anemia are needed.
    Keywords: Iron-deficiency anemia, Child, Preschool
  • Simin Dokht Kalani, Parviz Azadfallah, Hamid Reza Oreyzi, Reza Azizkhani, Peyman Adibi Pages 993-999
    Background
    Burnout is viewed as an affective and passive reaction to chronic occupational stress that occurs as emotional exhaustion, physical fatigue, and cognitive weariness.The medical residency is one of the most challenging periods in the professional life of physicians and requires high psychological and physical energy. The aim of this study was to determine the prevalence of burnout among medical residents.
    Methods
    This cross-sectional study conducted on 104 emergency medicine, internal medicine, and obstetrics and gynecology residents in Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran, using the Maslach Burnout Inventory. Data were analyzed using MANOVA, Cramer’s V, and Pearson correlation coefficient tests.
    Findings: 71.15% of residents were burned out. The frequency percentage of burnout among obstetrics and gynecology residents was higher than in the other two groups (non-significant) and among the second- and third-year residents was higher than others (significant). In addition, the frequency percentage of burnout among women was higher than men (non-significant), and among the married residents was more than singles (significant). The mean burnout was not significantly different in various levels of demographic variables namely type of specialty, year of study, gender, and marital status. There was no significant correlation between age and burnout.
    Conclusion
    Majority of residents were burned out. Given the importance of the consequences of burnout, periodic evaluation of residents’ burnout is necessary and psychological interventions should be prepared for them.
    Keywords: Professional, Burnout, Medical residency, Emergency medicine, Internal medicine, Obstetrics, gynecology
  • Babak Alikiaii, Saeed Abbasi, Darioush Moradi-Farsani, Seyed Taghi Hashemi, Khadijeh Ghasemi Pages 1000-1005
    Background
    Some of previous studies showed that risk of mortality in patients who need hemodialysis and hospitalized in intensive care unit is higher but and biomarker is not detected for prediction of mortality in these patients. So, this study aimed to evaluate the diagnostic values of troponin I and T for prediction of mortality in patients hospitalized in intensive care unit and need hemodialysis.
    Methods
    In a cross-sectional study in Alzahra hospital, Isfahan, Iran, during 2015-16, 70 patients hospitalized in intensive care unit were selected and serum levels of troponin I and T were measured and its relation with mortality was studied. In addition, the diagnostic values of troponin I and T for prediction of mortality was evaluated.
    Findings: The best cut-off point of troponin I and T for prediction of mortality were 1.5 and 1.2 µg/ml, respectively. In addition, sensitivity, specificity, false positive, false negative, positive predictive values, negative predictive value and accuracy were 26.7%, 81.8%, 18.2%, 73.3%, 28.6%, 80.4%, and 67.1% for troponin I, respectively, and 26.7%, 78.2%, 21.8%, 73.3%, 25.0%, 79.6%, and 70% for troponin T, respectively.
    Conclusion
    Troponin I and T are not suitable markers for prediction of mortality in patients hospitalized in intensive care units and need hemodialysis.
    Keywords: Hemodialysis, Troponin, Mortality
  • Seyed Mohammad-Ali Abtahi, Alireza Dehghani, Sadegh Baradaran-Mahdavi, Seyed Hamidreza Abtahi, Mahsa Sepehrnejad Pages 1006-1012
    Background
    Ophthalmic disorders are more prevalent in children with hearing loss. This study aimed to investigate the types and frequencies of ophthalmic disorders in children with congenital sensorineural hearing loss and cochlear implant.
    Methods
    This descriptive cross-sectional study was conducted among 51 children aged 3-18 years in Isfahan City, Iran, in 2017. Patients were selected via simple random sampling method. Visual acuity and strabismus were examined and direct ophthalmoscopy, dry and cycloplegic refraction tests, and slit lamp examination with a hand-held lens were done. Results were analyzed using descriptive statistics and chi square tests.
    Findings: Mean age (SD) of children was 8.0 (3.4) years. 26 (51%) were boys and 25 (49%) were girls. 24 patients (47.1%) had at least one ophthalmic disorder. There were 8 patients (15.7%) with decreased visual acuity, 13 (25.5%) with refractive errors, 4 (7.8%) with amblyopia, 4 (7.8%) with strabismus, and 9 (17.6%) with retinal abnormality. Diagnosis of 3 patients was consistent with Usher syndrome and one with Goldenhar syndrome. Decreased visual acuity was more frequent in boys than in girls (P = 0.02).
    Conclusion
    According to remarkable frequencies of ophthalmic disorders among our study sample, early screening of visual disorders is suggested to be done in children with definite diagnosis of hearing loss.
    Keywords: Vision disorders, Refractive errors, Sensorineural hearing loss, Cochlear implantation, Pediatrics
  • Jafar Mehvari-Habibabadi, Mohammad Zare, Majid Barakatain, Reza Basiratnia, Nasim Tabrizi Pages 1013-1021
    Background
    This study aimed to investigate the correlation of ictal onset patterns in scalp electroencephalography (EEG) in patients with refractory extratemporal lobe epilepsy with postsurgical outcome.
    Methods
    This was a retrospective cohort study conducted between 2011 and 2015 in Kashani Epilepsy Center, Isfahan, Iran, enrolling patients with refractory extratemporal epilepsy who underwent presurgical evaluation. Demographic, clinical, and imaging data, and also ictal findings during video-EEG monitoring were reviewed. The correlation between preoperative findings and 1-year postsurgical outcome was analyzed.
    Findings: We reviewed 91 seizures of 27 patients. 49.5% of seizures were sleep-related. Secondary generalization occurred during 15.4% of seizures. The most common EEG pattern at ictal onset and the most frequent late pattern were rhythmic theta and rhythmic spike/sharp, respectively. Favorable 1-year outcome was observed in 74.1% of patients. Age of less than 35 years, lower number of antiepileptic drugs, and occurrence of EEG changes before clinical signs of seizure were more common in patients with favorable outcome. Secondary generalization and sleep-related seizures frequently associated with unfavorable postsurgical outcome.
    Conclusion
    Clinical and EEG findings during video-EEG monitoring can provide valuable information regarding postsurgical prognosis in patients with extratemporal lobe epilepsy. However, in order to reach a more accurate conclusion, intracranial monitoring and larger studies are required.
    Keywords: Epilepsy, Electroencephalography, Surgery, Prognosis
  • Mohsen Askarishahi, Shahrzad Shahidi, Abdolamir Atapoor, Roya Hemayati, Sajedeh Zeynali Pages 1022-1029
    Background
    Kidney transplantation is the preferred treatment for most patients with end-stage renal disease (ESRD) and therefore, kidney transplantation survival analysis is important. The aim of this study was to determine the cumulative survival rate of renal transplantation and the factors affecting it.
    Methods
    This was a historic cohort study including information of 381 patients with end-stage renal disease who underwent kidney transplantation surgery from December 2007 to March 2016 in Noor hospital, Isfahan, Iran. The Kaplan-Meier method, Log Rank test and Cox regression model were used for statistical analysis. Data analysis was carried out with R software, Version 3.1.0, at the significance level of P Findings: According to Kaplan-Mayer method, 1-, 3-, 5- and 8-year survival rates of transplanted kidney were estimated as 98.7, 93.3, 86.9, and 83.9 percent, respectively. The results of Cox regression model indicated that the time duration of dialysis before transplantation (P
    Conclusion
    The survival rate of the transplanted kidney calculated for this center was suitable in comparison with other transplant centers. The level of creatinine at the time of discharge from hospital and the time duration of dialysis prior to transplantation were the factors influencing survival of the graft.
    Keywords: Kidney transplantation, Transplantation, Survival, End-stage renal disease, Regression analysis