فهرست مطالب

بوم شناسی آبزیان - سال هفتم شماره 1 (تابستان 1396)
  • سال هفتم شماره 1 (تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/30
  • تعداد عناوین: 15
|
  • پیمانه کدخدا فتح آبادی، محسن صفایی *، محمد شریف شریف رنجبر صفحات 1-9
    این پژوهش از بهمن ماه 1393 تا دی ماه 1394 به منظور شناسایی و تعیین الگوی پراکنش زمانی خرچنگ ها در صید مشتاهای سواحل شمال غربی جزیره قشم و به صورت ماهانه انجام شد. نمونه ها به صورت دستی جمع آوری و بلافاصله بعد از قرار دادن در پودر یخ به آزمایشگاه منتقل شدند. نمونه ها پس از بررسی های مورفولوژی به کمک کلیدهای شناسایی معتبر شناسایی شدند. پس از شناسایی گونه ها، برخی صفات مورفومتریک خرچنگ ها از جمله طول و عرض کاراپاس و وزن آنها ثبت گردید. نتایج نشان داد در طی دوره مورد مطالعه سه گونه خرچنگ از سه خانواده متفاوت پورتونیده (Portunidae)، ماکروفتالمیده (Macrophthalmidae) و پیلومنیده (Pilumnidae) در صید مشتای منطقه حضور دارند. بررسی های دقیق تر نشان داد که در صید مشتاهای این منطقه دو گونه غالب Portunus segnisو Macrophthalmus dentipes در این منطقه و در اغلب ماه های سال مشاهده می شوند و گونه Eurycarcinus orientalis به صورت موردی و در برخی از ماه های سال مشاهده شد. پراکنش زمانی و فراوانی گونه ها در ماه های مختلف سال متفاوت بود به طوری که در فصل سرد سال (از دی ماه تا اسفند) تعداد آنها کم ولی در فصول گرم سال (از فروردین تا مهرماه) تعداد آنها به طور معنی داری افزایش داشت.
    کلیدواژگان: پورتونیده، خرچنگ های پهن، خلیج فارس، مشتا
  • محمدرضا علیمیرزایی، سعید گرگین *، احسان کامرانی، رسول قربانی صفحات 10-18
    مطالعه حاضر با توجه به عدم وجود اطلاعات کافی در مورد تغییرات فصلی ترکیب صید تورهای گوشگیر سطحی در طول سواحل استان هرمزگان صورت گرفت. برای این منظور به مدت شش ماه از مهر 1393 تا اسفند 1393 مطالعه ای در این رابطه انجام گرفت. در این تحقیق خانواده های، تون ماهیان، گیش ماهیان، کوسه چانه سفید، کوتر ماهیان، حلوا سفید، منقارداران، کفشک ماهیان به ترتیب 03/73، 67/12، 88/7، 36/1، 73/0، 24/2، 06/2 درصد از وزن صید را به خود اختصاص دادند. بیشترین درصد عددی و وزنی را ماهی زرده (Euthynnus affinis) به ترتیب با 9/27 و 26/33 درصد و کمترین درصد عددی را کفشک تیز دندان (Psettodes erumei) با 7/0 درصد و کمترین درصد وزنی را بچه زرده (Auxis thazard) با 5/0 درصد به خود اختصاص دادند. آنالیز سیمپر بین دو فصل پاییز و زمستان نشان داد که گونه های زرده (Euthynnus affinis)، سارم دهان بزرگ (Scomberoides commersonnianus)، طلال (Rastrelliger kanagurta)، هوور (Thunnus tonggol)، بچه زرده (Auxis thazard) و حلوا سفید (Pampus argenteus) مسئول ایجاد 81/67 درصد عدم تشابه بودند که در این بین دو گونه زرده و سارم بیشترین میزان عدم تشابه را دارا بودند.
    کلیدواژگان: ترکیب صید، تور گوشگیر، خلیج فارس، هرمزگان
  • لهام صحراگرد، منصوره قائنی *، لاله رومیانی رومیانی صفحات 19-28
    به منظور بررسی اسیدهای چرب زئوپلانکتون ها و لارو کپور معمولی، نمونه برداری قبل از شروع دوره ی 7 روزه با تور پلانکتون گیری 20 و در طی دوره با تور 50 صورت گرفت. SFA در روتیفرهایاستخر در روز اول افزایش 15/6 درصدی و در روز هفتم به 53/3 درصد رسید. UFA در روز اول نیز کاهش معنی داری را به میزان 79/1 درصدی نشان داد. در روز هفتم، میزان کل MUFA با اختلاف معنی دار افزایش یافت. اولئیک اسید در بین همه ی تیمارها به جز لارو قبل از رهاسازی اسید چرب تک غیراشباع غالب بود و تیمار روز 5 بالاترین میزان را داشت. بالاترین میزان PUFA با 27/52 درصد، مربوط به تیمار روز هفتم و پایین ترین میزان با 92/42 درصد مربوط به روز چهارم بود. میزان PUFA روتیفر با اختلاف معنی دار کمتر از لارو قبل از رهاسازی بود (05/0 p<). میزان PUFA به میزان 6/5 درصد افزایش یافت. اسیدهای چرب امگا 6، لینولئیک اسید، آراشیدونیک اسید و دکوزاپنتائودیک اسید در بدن لارو بیشتر از روتیفر بودند، در پایان دوره میزان این اسیدهای چرب افزایش نشان داد. EPA و DHA در روتیفر بیشتر از لارو قبل از رهاسازی بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که روتیفر یک غذای مناسب برای تکامل بچه ماهیان از نظر تامین اسیدهای چرب مورد نیاز است.
    کلیدواژگان: اسید چرب، روتیفر، کپور معمولی، SFA، MUFA، PUFA
  • محسن کرمی، جواد میردار هریجانی *، احمد قرایی، مجتبی پوریا صفحات 29-38
    تهدید آبهای جاری توسط آلودگی های متعدد، ارزیابی کیفیت آنها را ایجاب می نماید. به منظور ارزیابی کیفیت آب رودخانه گاماسیاب در استان کرمانشاه، با استفاده از شاخص های زیستی BMWP و ASPT، تعداد 6 ایستگاه انتخاب و از تیر ماه 1392 تا اردیبهشت 1393، بی مهرگان کفزی بستر با استفاده از نمونه بردار سوربر نمونه برداری شدند. در این تحقیق 11 خانواده از بی مهرگان کفزی در 10 راسته شناسایی شدند که به ترتیب خانواده های Gammaridae، Lymnaeidae و Chironomidae جزء خانواده های غالب بودند. پس از شناسایی و شمارش بی مهرگان کفزی، شاخص های BMWP و ASPT جهت تعیین میزان آلودگی این رودخانه محاسبه شد. نتایج محاسبه میانگین شاخص BMWP در ایستگاه های مورد مطالعه، ضمن نشان دادن اختلاف معنی دار بین ایستگاه ها (P<0.01)، به جز ایستگاه 6 که از نظر این شاخص در طبقه کیفی خیلی خوب قرار گرفت، کیفیت آب این رودخانه را در طبقه متوسط و بد قرار داد. شاخصASPT نیز ضمن نشان دادن اختلاف معنی دار بین ایستگاه ها (P<0.01)، کیفیت آب رودخانه گاماسیاب را در چهار طبقه آلودگی قرار داد. با توجه به نتایج حاصله، رودخانه گاماسیاب دارای شرایط متوسطی از لحاظ خصوصیات زیست محیطی و بوم شناختی است.
    کلیدواژگان: آلودگی آب، جوامع بنتیک، رودخانه گاماسیاب، شاخص زیستی
  • منصور آزاد، مازیار یحیوی *، امیر هوشنگ بحری، سعید تمدنی جهرمی، مریم طلا صفحات 39-49
    میگوی وانامی Penaeus vanamei از مهم ترین گونه های خانواده پنائیده در خلیج فارس است، لذا این پژوهش جهت شناسایی وضعیت ژنتیکی مولدین پرورشی این گونه با استفاده از توالی یابی ژن سیتوکروم اکسیداز I (COI) انجام گردید. نمونه برداری از یک هچری در استان بوشهر (منطقه دلوار) و دو هچری در استان هرمزگان (مناطق کلاهی و تیاب) انجام شد. در بررسی روابط فایلوژنی، جمعا 7 هاپلوتایپ شناسایی گردید و تمام نمونه های گونه وانامی از سه ایستگاه مورد مطالعه، در یک کلاید اصلی با دو کلاستر مشاهده شدند و میزان هموزایگوسیتی نمونه های هچری بوشهر و دو هچری هرمزگان در بالاترین حد خود قرار داشت. از سوی دیگر سه هاپلوتایپ BU. A3، A4، A6 مختص منطقه بوشهر، خود را از سایر هاپلوتایپهای مناطق بوشهر و هرمزگان جدا کردند که می توان نتیجه گرفت میزان هتروزایگوسیتی در مولدین منطقه بوشهر بسیار بالاتر از هرمزگان می باشد. وضعیت هاپلوتایپی ژن COI نشان دهنده میزان بالای هموزایگوسیتی بین مولدین وارداتی دو جمعیت مورد مطالعه در هرمزگان است که می تواند افزایش میزان همخونی بین مولدین و در نتیجه کاهش رشد و بازماندگی پست لاروها را در آینده نزدیک به دنبال داشته باشد.
    کلیدواژگان: خلیج فارس، سیتوکروم اکسیداز I، میگوی سفید غربی، Penaeus vanamei
  • ماندانا زارعی *، مرضیه جاهدی، فاطمه نزهت صفحات 50-58
    در این مطالعه اکتینومیست های همراه با دو گونه اسفنج با توانایی تولید مواد ضد باکتریایی، جداسازی و مورد بررسی قرار گرفتند. 2 گونه اسفنج خلیج فارس Haliclona simulans و Dictyonella sp. با استفاده از غواصی در آبهای اطراف جزیره خارکو جمع آوری شده و بافت مزوهیل آنها برای به دست آوردن اکتینومیست ها مورد استفاده قرار گرفت. به منظور غربالگری اولیه جدایه های تولید کننده آنتی بیوتیک، روشCross streak استفاده شد. عصاره های کلروفرمی و متانولی از جدایه های فعال استخراج شده و میزان تاثیر آنها با استفاده از روش انتشار از دیسک علیه باکتری های بیماری زا، مورد بررسی قرار گرفت. همچنین فعالترین جدایه اکتینومیست، شناسایی مولکولی گردید. از بین 12 جدایه اکتینومیست به دست آمده در این تحقیق، در غربالگری اولیه 7 جدایه توانایی مهار رشد باکتری های بیماری زا را دارا بودند که اکتینومیست mz7 بیشترین و جدایه های mz3 وmz5 کمترین میزان مهارکنندگی را نشان دادند. در آزمون انتشار از دیسک عصاره کلروفرمی mz1 و عصاره متانولی mz7 بیشترین فعالیت ضد باکتریایی را نشان دادند. شناسایی مولکولی اکتینومیست شماره 7 مشخص نمود که این جدایه %97 به جدایه Micrococcus yunnanensis strain YIM 65004 شباهت دارد. با توجه به اینکه تعدادی از اکتینومیست های شناسایی شده در این تحقیق، خواص ضدباکتریایی قابل توجهی را از خود نشان دادند به نظر می رسد پتانسیل انجام تحقیقات تکمیلی در این زمینه وجود دارد.
    کلیدواژگان: آنتی بیوتیک، باکتری، پوریفرا، مزوهیل
  • حسین عمادی، افرا صابری، سید محمد جلیل ذریه زهرا *، شاپور کاکولکی، سید محمدرضا فاطمی صفحات 59-74
    در این تحقیق، حساسیت بچه ماهی آزاد دریای خزر (Salmo trutta caspius) به بیماری نکروز عصبی ویروسی (VNN) و نیز اثرات جلبک کلرلا ولگاریس (Chelorella vulgaris) بر فراسنجه های ایمنی آنها مورد بررسی قرار گرفت. بچه ماهیان در 4 تیمار مختلف با 3 تکرار تقسیم بندی شدند. به غذای تیمارهای شاهد، 1، 2 و 3، مقادیر مختلفی از جلبک کلرلا (به ترتیب برابر با 0، Cell/ml 108×1، 107×2 و106×3 به ازای هر 450 گرم غذا) افزوده شد و آنها به مدت 8 هفته غذا دهی شدند. در پایان هفته هشتم خونگیری شد و فراسنجه های ایمنی آنها (IgM، انفجار تنفسی، لیزوزیم، C3، C4، پروتئین تام و آلبومین) مورد سنجش قرار گرفت. سپس ماهیانی از همه تیمارها انتخاب و با سوپرناتانت تهیه شده از کفال ماهیان بیمار مواجه سازی و به مدت 14 روز پایش شدند تا بیماریزایی ویروس و تغییرات فراسنجه های ایمنی بچه ماهیان در روند مواجه سازی مشخص شود. نتایج نشان داد که این بچه ماهیان نسبت به ویروس VNN مقاوم هستند و آثار مخرب ویروس در بافتهای هدف هیچ یک از تیمارها مشاهده نشد. در واقع این جلبک سبب تحریک سیستم ایمنی ماهیان شده که احتمالا به وجود ترکیباتی همچون رنگدانه کاروتنوئید و انواع ویتامین ها در آن ارتباط دارد.
    کلیدواژگان: آسیب شناسی، فراسنجه های ایمنی، ماهی آزاد، VNN، IFAT
  • غلامعلی اکبرزاده *، لیلی محبی نوذر، کیوان اجلالی، رضا دهقانی صفحات 75-87
    یکی از موضوعات مهم در مدیریت زیست محیطی آب های ساحلی ارزیابی شرایط تغذیه گرایی در آن می باشد. در تحقیق حاضر با بازنگری و توسعه شاخص های تروفی مقیاسی و غیرمقیاسی، شرایط تغذیه گرایی آب های ساحلی استان هرمزگان به طور ماهانه در سال 1391 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در آب های ساحلی استان هرمزگان محدوده تغییرات شاخص مقیاسی از 6/3 تا 9/5 و وضعیت تغذیه گرایی از حالت الیگو- مزوتروف در منطقه چهار، مزوتروف در منطقه دو و سه، تا حالت مزو- یوتروف در منطقه یک و شاخص غیرمقیاسی از 4ا/3 در منطقه چهار (عدم ریسک) تا 8/5 با ریسک بالا در مناطق یک دو و سه متغیر بود. سطح تغذیه گرایی در آب های ساحلی مورد مطالعه از حالت خیلی خوب در منطقه چهار تا حالت خوب در سایر مناطق در نوسان بود. با توجه به میانگین ضریب کارایی شاخص تروفی (03/0±38/4-)، میزان مواد مغذی قابل دسترس جهت مصرف جمعیت فیتوپلانکتونی در آب های نزدیک ساحلی بندرعباس، به مراتب بیشتر از سایر مناطق بود. به طور کلی نتایج حاصل از بازنگری و توسعه شاخص های مقیاسی و غیرمقیاسی در این تحقیق نشان داد که استفاده از آنها می تواند برای ارزیابی شرایط تغذیه گرایی آب های ساحلی نتایج قابل قبولی را به دست آورد.
    کلیدواژگان: تغذیه گرایی، تروفی، شاخص مقیاسی
  • روح الله زارع، علی نصرالهی *، احسان کامرانی صفحات 88-97
    این پژوهش با هدف دست یابی به فراوانی طولی، ضریب وضعیت و رابطه طول- وزن اویستر Saccostrea cucullata در سواحل خلیج فارس انجام شد. نمونه برداری با استفاده از کودرات (m225/0) در منطقه بین جزر و مدی از زمستان 1394 تا پاییز 1395 صورت گرفت. پس از بررسی980 نمونه از جمعیت، رابطه طول- وزن برابر با 79/2 L4.../. W= و ضریب تشخیص (R2) برابر با 94/0 به دست آمد. همچنین ضریب b حاصل برابر 97/2 به دست آمد که نشان از رشد آلومتریک منفی بود و به طور معنی داری از 3 متفاوت بود. شاخص وضعیت برای فصول پاییز، زمستان، بهار و تابستان به ترتیب 36/14، 87/16، 85/20 و 76/20 به دست آمد. میانگین طول کل در فصول بهار، تابستان، پاییز و زمستان به ترتیب 96/4±43/34، 46/8±64/36، 1/7±25/30 و 36/4±31/33 سانتی متر و مقادیر وزن خشک به ترتیب فصول به ترتیب 57/7±9/8، 8/9±4/10، 11/9±6/10 و 19/4±8/7 گرم بود. بیشترین طول محاسبه شده برابر با 97 میلی متر در فصل بهار و کمترین طول برابر با 2 میلی متر در فصل پاییز به دست آمد. بیشترین وزن خشک در فصل زمستان 21/2 گرم و کمترین آن در فصل پاییز و برابر با 009/0 گرم محاسبه شد. بازه ی طولی 35 الی 45 میلی متر، فراوان ترین بازه ی طولی در بین تمام فصول بود. این درحالی بود که فصل بهار از نظر تعداد افراد بیشترین میزان را در بازه ی طولی 40 الی 45 میلی متر داشت. همچنین نتایج آنالیز مقیاس بندی غیرمتریک چند بعدی بر حسب وزن و طول نشان داد که فصل پاییز به طور مشخصی از دیگر فصول مجزاست که می تواند نشان از بازگشت شیلاتی در این فصل باشد.
    کلیدواژگان: خلیج فارس، رابطه طول، وزن، فراوانی، Saccostrea cucullata
  • حسن محمدخانی *، زهره مظاهری کوهانستانی، رسول قربانی صفحات 98-115
    این تحقیق با هدف بررسی ترکیب و تنوع زیستی فیتوپلانکتون های خلیج گرگان با نمونه برداری ماهانه از 11 ایستگاه انتخابی در فروردین تا اسفند ماه 1389 انجام گرفت. پس از شناسایی، فراوانی و بایومس پلانکتونی محاسبه شد. در میان 35 جنس فیتوپلانکتون، باسیلاریوفیتا (17 جنس) غالب ترین گروه و اوگلنوفیتا کمترین تعداد جنس را داشت. فراوانی و زی توده پلانکتون ها تغییرات زمانی و مکانی نشان دادند. پس از باسیلاریوفیتا، سیانوفیتا بیشترین فراوانی را در بهار، تابستان و پاییز و پیروفیتا در زمستان غالب ترین گروه بودند. فراوان ترین جنس در بهار Nitzschia و Gyrosigma، در تابستان Gyrosigma، Euglena و Anabaenopsis، در پاییز Anabaenopsis و Prorcentrum و در زمستان Cheatoceros و Cyclotella بودند. بیشترین فراوانی و زی توده به ترتیب در ایستگاه 8 (نزدیکی کانال خوزینی) و کمترین آن در ایستگاه های 1و 3 (بخش مرکزی خلیج) محاسبه شد. متوسط شاخص مارگالف، سیمپسون و شانون به ترتیب 27/0±3/0، 25/0±37/0 و 75/0±22/1 محاسبه شد که نشان دهنده تنوع پایین در خلیج گرگان می باشد. بیشترین میزان شاخص مارگالف (99/0) و شانون (77/2) و کمترین میزان شاخص سیمپسون (07/0) در اسفند ماه محاسبه شد. آنالیز RDA نشان داد پارامترهای دمای آب، عمق آب، شفافیت، فسفات، نیترات، pH، قلیائیت کل و اکسیژن محلول همبستگی قوی و معنی داری با فراوانی جنس های مختلف پلانکتونی دارد.
    کلیدواژگان: ترکیب، تنوع، خلیج گرگان، فیتوپلانکتون
  • فاطمه کاردل *، لیلا خرازی، ابوالقاسم روحی، نعمت الله محمودی صفحات 116-125
    جهت بررسی ترکیب گونه ای، تراکم و زی توده سه گروه از زئوپلانکتون ها شامل گردان تنان، آغازیان و مروپلانکتون ها در حوضه جنوبی دریای خزر (منطقه بابلسر)، نمونه برداری با استفاده از تور مخروطیJuday net با اندازه چشمه ی 100 میکرون در اعماق 5 ، 10 و20 متر در دو فصل سرد (زمستان 93) و فصل گرم (خرداد 94) انجام گرفت. در این تحقیق از گردان تنان Asplanchna sp. وSychaeta sp. ، از مروپلانکتون ها لارو Balanus sp. (Nauplii I، II)، لارو Balanus sp. (Cypris) و لارو Nereis sp. از کرم های پرتار و از رده Pelecypoda، و از آغازیان راستهForaminifera تنها جنسGlobogeria sp. مشاهده شد. نتایج آماری نشان دادند تراکم و زی توده گروه های بررسی شده در فصل سرد نسبت به فصل گرم به طور معنی داری بیشتر بوده و در ایستگاه A1 در مقایسه با دو ایستگاه دیگر بیشتر بوده است (05/0 P<). گونه Asplanchna sp. از گردان تنان به لحاظ تراکم و زی توده بیشترین میزان جمعیت زئوپلانکتون ها را در فصل سرد با تراکم 94/2907 ±47/23381 فرد در مترمکعب و زی توده 2/58 ± 6/467 میلی گرم در مترمکعب به خود اختصاص داد. با توجه به نتایج این تحقیق، ترکیب گونه ای و تراکم و زی توده زئوپلانکتون های گروه گردان تنان، آغازیان و مروپلانکتون ها بسته به فصول و اعماق بررسی شده در حوضه جنوبی دریای خزر (بابلسر) بسیار پایین می باشند.
    کلیدواژگان: واژه های کلیدی: زئوپلانکتون، خزر جنوبی، گردان تنان، آغازیان، مروپلانکتون
  • حبیب الله محمدی، سید یوسف پیغمبری*، شهرام عبدالملکی، مریم فلاحی، رسول قربانی، عباس حسینی صفحات 126-139
    بررسی وضعیت تروفی و توان تولید ماهی دریاچه ها دو اصل ضروری در اعمال مدیریت شیلاتی می باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی وضعیت تروفی و توان تولید ماهی دریاچه سد گلبلاغ (شرق استان کردستان) از آبان 1392 تا آخر شهریور 1393 انجام شد. فاکتورهای فیزیکی وشیمیایی و اطلاعات مورد نیاز دریاچه از قبیل میزان کلروفیل a، تراکم و غالبیت شاخه های فیتوپلانکتون و زی توده زئوپلانکتون و ماکروبنتوز دریاچه جهت برآورد توان تولید ماهی و شاخص های تروفی، مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین سطح تروفی از شاخص های مختلف تروفی Carelson، ازت کل Kratzer و Brezonik جدول Li و Mathias استفاده شد. برای ارزیابی توان تولید ماهی دریاچه نیز از مدل های Ryder، Janjua، De Silva و Funge-Smith، Li و Mathias و Downing استفاده شد. خروجی مدل ها نشان داد که دریاچه گلبلاغ در گروه دریاچه های یوتروف تا هایپرتروف قرار دارد، همچنین متوسط توان تولید سالانه ماهی 13/72±42/138 کیلوگرم در هکتار برآورد شد. با توجه به تروفی بالای دریاچه انتظار می رفت توان تولید ماهی نیز بالا باشد اما با توجه به تراکم پایین فیتوپلانکتون که احتمالا به دلیل میانگین پایین دمای سالانه (0C 08/16) دریاچه و فشار تغذیه ماهیان پلانکتون خوار است، توان تولید ماهی دریاچه در حد متوسط تخمین زده شد.
    کلیدواژگان: تروفی، دریاچه گلبلاغ، زئوپلانکتون، فیتوپلانکتون، ماکروبنتوز
  • مریم کوکبی، مرتضی یوسف زادی*، موسی کشاورز صفحات 140-145
    بسیاری از اکوسیستم های مانگرو دارای ماکروجلبک هایی هستند که بر روی ریشه و ساقه درختان حرا و یا بر روی سطوح گلی بستر چسبیده اند. این ارگانیسم ها به عنوان تولیدکنندگان اولیه از نظر اکولوژیکی حایز اهمیت می باشند. در این تحقیق 4 ایستگاه مختلف از رویشگاه های حرا، با هدف شناسایی ماکروجلبک های موجود بر روی ریشه های هوایی گونه Avicennia marina در جنوب ایران، سواحل خلیج فارس مورد بررسی قرار گرفت. مشاهدات میدانی حاکی از عدم حضور ماکروجلبکهای اپی فیت بر روی ریشه های هوایی این درختان است. از آنجایی که گزارش های موجود درباره ماکروجلبهای مانگرو در سایر نقاط جهان مربوط به خورها و مصب هایی با ورودی آب شیرین می باشد یکی از دلایل عدم حضور این گیاهان در جنگل های مانگرو ایران می تواند به علت شوری بالا در این مناطق باشد. علاوه بر این امکان وجود دفاع شیمیایی و واکنش های آللوپاتی از سوی گیاهان حرا نیز قابل بررسی می باشد.
    کلیدواژگان: اپی فیت، ماکروجلبک، مانگرو، مصب
  • عیسی ابراهیمی درچه*، مژگان زارع شهرکی، مهسا برهانی صفحات 146-151
    مکانیسم رشد جبرانی ماهی قزل آلا در شرایط آزمایشگاهی، به مدت 5 هفته در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار و 3 تکرار و یک گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها ی 1 تا 4 به مدت 2 هفته به ترتیب با 0، 25، 50 و 75 درصد حد سیری تغذیه شدند. پس از طی مرحله ی محرومیت غذایی ماهی ها تا سطح اشباع و دو نوبت در روز غذادهی شدند. نتایج حاصل از بررسی شاخص های رشد، ترکیب شیمیایی لاشه و فاکتورهای خونی، نشان دهنده توانایی این ماهی در جبران کمبود رشد ناشی از محرومیت غذایی در حد 25% اشباع بود.
    کلیدواژگان: ترکیب لاشه، رشد، قزل آلای رنگین-کمان
  • علی اکبر هدایتی، فاطمه دارابی تبار*، محمد فروهر واجارگاه صفحات 152-157
    هدف از این مطالعه بررسی اثرات ایمنی بخش پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید بر آسیب های بافتی کبد و آبشش ناشی از غلظت های کشنده سم بوتاکر در ماهی کپور معمولی می باشد. در این بررسی 120 قطعه ماهی کپور با میانگین وزنی 31/0± 13/6 نگه داری شدند. در طول دوره ی آزمایش فاکتورهای فیزیکوشیمیایی آب اندازه گیری شد. LC50/96h برای سم بوتاکلر 785/0 محاسبه گردید که براساس آن چهار غلظت کشنده ppm 05/1، ppm 1/1، ppm2/1 و ppm 15/1، هر کدام با سه تکرار برای این بررسی در نظر گرفته شد. بیشترین و وسیع ترین عارضه های مشاهده شده در بافت آبشش شامل هایپرپلازی تیغه اولیه و ثانویه، نکروز، چسبندگی تیغه های ثانویه، تخریب لاملاهای ثانویه و خمیدگی لاملاهای ثانویه بود و در بافت کبد عارضه های خونریزی، نکروز، تخریب سلول های کبدی مشاهده شد. این مطالعه نشان داد که پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید نمی تواند از میزان آسیب های بافتی کبد و آبشش در برابر غلظت های کشنده سم بوتاکلر بکاهد.
    کلیدواژگان: پربیوتیک، ذخایر ژنی، سم بوتاکلر، فاکتور ایمنی
|