فهرست مطالب

  • پیاپی 34 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1398/01/20
  • تعداد عناوین: 8
|
  • میثم بیابانی، رسول حمایت طلب، فضل الله باقرزاده*، الهه عرب عامری صفحات 467-483
    نگرش نقش مهمی در موفقیت افراد دارد و یکی از جنبه هایی است که یادگیری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد.هدف از پژوهش حاضر، بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس نگرش دانش آموزان نسبت به تربیت بدنی بود . اینپژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود که جامعه آماری آن را تمامی دانش آموزان 12 تا 14 ساله مقطع متوسطه دورهاول شهر تهران تشکیل دادند. ابزار اندازه گیری، مقیاس نگرش دانش آموزان نسبت به تربیت بدنی بود که سابرامانیام وسیلورمن ( 2000 ) اعتباریابی کرده اند. این ابزار دارای دو خرده مقیاس و 20 گویه پنج ارزشی لیکرتی است که 415پرسشنامه از این ابزار توسط دانش آموزان تکمیل شد. به منظور محاسبه پایایی زمانی از روش آزمون -بازآزمون و برایتعیین همسانی درونی از آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی سازه از تحلیل عامل تاییدی و اکتشافی استفاده ش د. نتایجنشان داد که نسخه فارسی مقیاس نگرش دانش آموزان نسبت به تربیت بدنی از رویکرد دوبعدی نگرش در ابعاد لذت0 بودند ) و پایایی / بردن و سودمندی با 20 گویه حمایت می کند و روایی (شاخص های برازش بالاتر از حد قابل قبول 90 بودند) مقیاس تایید می شود. در نتیجه، نسخه فارسی مقیاس نگرش دانش آموزان نسبت به / (بالاتر از حد قابل قبول 7تربیت بدنی برای سنجش نگرش دانش آموزان توصیه می شود.
    کلیدواژگان: پایایی، تحلیل عاملی، روایی، نگرش
  • علی کاشی*، صالح رفیعی، میثاق زرشکیان صفحات 485-504
    هدف از پژوهش حاضر مقایسه میزان اثربخشی تمرینات ادراکی حرکتی و بازی های شناختی بر رشد شناختی کودکان کم توان ذهنی بود.در این تحقیق تجربی 45 کودک کم توان ذهنی در استان کرمانشاه در رده سنی 8 تا 12سال به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات ادراکی حرکتی، تمرینات شناختی و کنترل تقسیم شدند. برنامه ادراکی حرکتی شامل پروتکل سالاری و همکاران (1393) و کاشی و همکاران (1395) و بازی های شناختی شامل مجموعه بازی های شناختی مغز من بود که به صورت نرم افزار اجرا شد. گروه ها هشت هفته، هر هفته دو جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه در برنامه تمرینی خود شرکت کردند و قبل و بعد از تمرینات با استفاده از آزمون کامپیوتری برج لندن و آزمون رنگ واژه استروپ پیش و پس آزمون از آنها گرفته شد و توسط آزمون های مانکوا و آنکوا اطلاعات به دست آمده تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد بین گروه های تمرین ادراکی حرکتی، بازی های شناختی و کنترل در آزمون های کامپیوتری برج لندن و آزمون رنگ واژه استروپ تفاوت معناداری وجود دارد و تمرینات ادراکی حرکتی نسبت به بازی های شناختی تاثیر بیشتری بر بهبود عملکرد شناختی کودکان کم توان ذهنی دارد. ازاین رو می توان نتیجه گرفت اگرچه هر دو نوع بازی در بهبود رشد شناختی موثرند و می توان برای رشد بهتر کودکان از آنها استفاده کرد، اما تمرینات ادراکی حرکتی نسبت به تمرینات شناختی ابزار بهتری برای ایجاد تاثیرات رشدی بیشتر است.
    کلیدواژگان: بازی های شناختی، تمرینات ادراکی حرکتی، رشد شناختی، کم توانی ذهنی، کودکان
  • اکبر معینی، غلام حسین ناظم زادگان*، ربابه رستمی صفحات 505-517
    هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر هماهنگی حرکتی کودکان مبتلابه اختلال طیف اوتیسم مدارس شهر شیراز بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح یک گروهه با مراحل اندازه گیری بود. شرکت کنندگان 16 نفر از کودکان 5 تا 12 سال با میانگین سنی 21/2±62/8 بودند که با توجه به نتایج حاصل از خرده آزمون های برنینکس- اوزرتسکی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل همگن شدند. آزمودنی های گروه آزمایش به صورت انفرادی تمرینات حس عمقی را به مدت 24 جلسه در حالیکه گروه کنترل نیز به صورت انفرادی با همان تعداد جلسات، تمرینات معمول کاردرمانی را انجام دادند. بعد از اتمام دوره تمرین، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ نتایج حاصل نشان داد که در همه خرده مقیاس های هماهنگی حرکتی: پگبورد، انداختن سکه در جعبه با دست برتر و دست غیر برتر، نخ کردن مهره ها، چیدن مکعب ها روی هم، پرتاب توپ به هدف و دریافت توپ تفاوت معناداری بین گروه ها وجود داشت. با توجه به بررسی و ارزیابی های انجام شده در این پژوهش و معنادار شدن هماهنگی حرکتی درنتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم پردازشی و سیستم های حسی-حرکتی این افراد، می توان این نتیجه گیری را کرد که تمرینات حس عمقی موجب بهبود هماهنگی حرکتی در کودکان اوتیسم شده است.
    کلیدواژگان: آزمون اوزرتسکی، اختلال اوتیسم، تمرینات حس عمقی، هماهنگی حرکتی
  • محمدحسین زمانی*، حمیدرضا طاهری تربتی، علیرضا صابری کاخکی صفحات 519-536
    هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر خطای بینایی بر یادگیری یک مهارت هدف گیری در کودکان بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح سنجش مکرر و آزمون یادداری بود. نمونه آماری تحقیق 36 نفر از کودکان 10 ساله بودند که به صورت در دسترس انتخاب و پس از تخمین سایز هدف به سه گروه ادراک دایره بزرگ تر، ادراک دایره کوچک تر و گروه کنترل تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق خطای ابینگهاوس نمایش داده شده بر روی زمین و توپ تنیس برای پرتاب از بالای شانه به سمت هدف بود. روش اجرا بدین صورت بود که، ابتدا شرکت کنندگان 10 کوشش را در مرحله پیش آزمون اجرا کردند. سپس در مرحله اکتساب 6 بلوک 10 کوششی را اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه اکتساب آزمون یادداری در 10 کوشش از آزمودنی ها گرفته شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس مرکب با اندازه گیری تکراری، تحلیل واریانس یکراهه به همراه تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که هم در مرحله اکتساب و هم در مرحله یادداری بین گروه ها تفاوت معناداری مشاهده شد که این تفاوت به نفع گروه ادراک دایره کوچک تر بود. در کل، نتایج این تحقیق نشان دهنده تاثیر سودمند خطای بینایی بر یادگیری یک مهارت ورزشی است. بنابراین، به مربیان و دست اندرکاران ورزشی پیشنهاد می شود که از این متغیر جهت بهبود عملکردها و بهبود جلسات تمرینی استفاده کنند.
    کلیدواژگان: اکتساب، خطای بینایی، کودکان، مهارت حرکتی پرتابی، یادداری
  • امیر دانا*، زین العابدین فلاح، جلیل مرادی، اکبر قلاوند صفحات 537-552
    مقدمه و هدف
    فاکتور نروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) به عنوان یکی از عوامل مرتبط با عملکرد عصبی- عضلانی و عملکرد شناختی می باشد که با افزایش سن کاهش می یابد. هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات ایروبیک، و شناختی بر سطح تعادل پویا، توجه و سطح BDNF سرمی در مردان سالمند بود.
    روش کار
    در تحقیق نیمه تجربی حاضر 60 مرد سالمند سالم به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 4 گروه تمرین ایروبیک، تمرین شناختی، ترکیبی (ایروبیک- شناختی) و کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته انجام شدند. از آزمون های تی وابسته و تحلیل واریانس یک طرفه برای بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی استفاده شد (05/0 ≥P).
    نتایج
    پس از دوره تمرین افزایش معنی داری در BDNF سرمی در گروه های مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (001/0 ≥ P). همچنین افزایش معنی داری در نسبت پاسخ های صحیح بر کل محرک های هدف و غیر هدف و کاهش معنی داری در خطای ارتکاب، خطای حذف و زمان واکنش در گروه های مداخله نسبت به گروه های کنترل مشاهده شد (05/0 > P). همچنین بهبود معنی داری در تعادل پویا در گروه های ایروبیک و ترکیبی نسبت به گروه های کنترل (001/0 > P) و تمرین شناختی (05/0 > P)مشاهده شد.
    بحث و نتیجه گیری
    تمرینات شناختی و ایروبیک با افزایش BDNF موجب بهبود توجه و عملکرد تعادل در سالمندان می شود.
    کلیدواژگان: تمرین ایروبیک، تمرین شناختی، تعادل، توجه، سالمندی، BDNF
  • محمدعلی بشارت، امیرحسین افشاری*، میثم شاه حسینی صفحات 553-568
    هدف از پژوهش حاضر مقایسه اضطراب رقابتی و بیش تمرینی ادراک شده در ورزشکاران با و بدون مصرف استروییدهای آنابولیک بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی ورزشکاران رشته های تیمی و انفرادی شهر تهران در سال 1396 بود که به صورت نمونه گیری خوشه ایچندمرحله ای 251 مرد ورزشکار با و بدون مصرف استروییدهای آنابولیک انتخاب شدند. ورزشکاران دارای میانگین سنی 6 ± 24 سال و سابقه ورزشی 1 ± 3 سال بودند. داده ها از طریق پرسشنامه های اضطراب رقابتی و بیش تمرینی ادراک شده جمع آوری شد. یافته های پژوهش حاضر، به وسیله تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تی مستقل، نشان داد که ورزشکاران بدون مصرف استروییدهای آنابولیک از اضطراب شناختی و اضطراب بدنی بالاتری نسبت به ورزشکاران مصرف کننده این مواد برخوردارند، اما در اعتمادبه نفس میان دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین در متغیر بیش تمرینی ادراک شده گروه بدون مصرف از بیش تمرینی بالاتری برخوردار بودند. نتایج حاکی از آن است که یکی از دلایلی اصلی مصرف استروییدهای آنابولیک در ورزشکاران، مزایای آن در کاهش حالات منفی و ارتقای عملکرد روانی و جسمانی است که شیوع آن را روزبه روز افزایش می دهد.
    کلیدواژگان: استرویید های آنابولیک، اضطراب رقابتی، اضطراب شناختی، اضطراب بدنی، بیش تمرینی، ورزشکاران
  • سعید ارشم*، آرش سعیدی، فرهاد قدیری صفحات 569-586
    هدف از این پژوهش تعیین اثر تعاملی کافئین و کانون توجه بر ثبات قامت افراد با سطوح متفاوت فعالیت جسمانی بود. 20دانشجوی پسر براساس پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی به دو گروه مساوی پرتحرک و کم تحرک تقسیم شدند. نوسانات قامتی آنها طی دو کوشش30ثانیه ای با 1 دقیقه استراحت بدون هیچ گونه مداخله ای در پیش آزمون و در دو شرایط کانون توجه درونی (توجه به اندام تحتانی) و بیرونی (تمرکز روی نقطه دیوار روبرو) از دستگاه سکوی نیرو جمع آوری شد. در روز دوم آزمایش به آزمودنی های هر دو گروه معادل 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن کافئین داده شد و پس از 30 دقیقه آزمون ثبات قامت تحت دو شرایط توجه درونی و توجه بیرونی به عمل آمد. نتایج تحلیل واریانس مکرر در سطح آلفای 05/0، نشان داد که نوسانات قامتی هر دو گروه در شرایط کانون توجه درونی و بیرونی افزایش معنا داری یافته است. همچنین، مداخله کافئین موجب افزایش معنا دار نوسانات قامتی دو گروه در شرایط توجه درونی و بیرونی شد. همچنین، افراد پرتحرک در مقایسه با کم تحرک نوسانات قامتی کمتری در شرایط مختلف از خود نشان دادند. صرف نظر از کانون توجه اتخاذشده، کافئین احتمالا با تاثیر بر سیستم سمپاتیک و افزایش انقباضات و لرزش عضلانی موجب نوسانات بیشتر قامت در هر دو گروه با سطح متفاوت فعالیت جسمانی می شود. در پژوهش های آینده باید به عواملی چون تفاوت های فردی در پاسخ به مصرف کافئین یا تاثیر آن بر تکالیف توام با آشفتگی های قامتی توجه شود.
    کلیدواژگان: پرتحرک، توجه بیرونی، توجه درونی، کافئین، کم تحرک، مرکز فشار
  • مهران دلفانی، مهتاب عربی* صفحات 587-602
    تحریک جریان مستقیم ترانسکرانیال (tDCS) یک تکنیک تعدیل عصبی است که جریان مستقیم با شدت پایین را به سلول های مغزی القا می کند که باعث تحریک یا مهار خودانگیخته فعالیت عصبی می شود. در دهه های اخیر استفاده از تحریک الکتریکی به عنوان روشی موثر در بهبود تعادل در افراد مختلف استفاده شده است. هدف از تحقیق حاضر بررسی بهبود متغیرهای کینتیک کنترل پاسچر ورزشکاران رزمی کار پس از اعمال تحریک tDCS بود. شرکت کننده ها 20 ورزشکار مرد رزمی کار 18 تا 25 سال بودند. 10 نفر گروه تجربی که تحت تحریک الکتریکی به مقدار 3 - 1 میلی آمپر به مدت 20-15 دقیقه قرار گرفتند و 10 نفر گروه کنترل، که تحت tDCS شم قرار گرفتند. سپس هر دو گروه تحت آزمون سازماندهی حسی دستگاه پاسچروگرافی تحت ارزیابی متغیرهای کینتیک کنترل پاسچر قرار گرفتند. در تحلیل داده های تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس به منظور بررسی تفاوت در تاثیر مداخلات تمرینی بر کنترل پاسچر شرکت کنندگان دو گروه استفاده شد (05/0P<).یافته های پژوهش نشان داد که تحریک الکتریکی مغز بر کنترل پاسچر ورزشکاران مرد رزمی کار بر سه شاخص پایداری در حالات حذف اطلاعات سیستم های حسی عمقی، حذف اطلاعات سیستم حسی - عمقی و بینایی و حذف اطلاعات سیستم حسی عمقی و ارائه آرایه های نامناسب سیستم بینایی، تاثیر معناداری دارد. در نهایت نتایج این تحقیق نشان داد که تحریک جریان مستقیم ترانسکرانیال می تواند موجب بهبود و ارتقای متغیرهای کینتیک کنترل پاسچر ورزشکاران رزمی شود.
    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی مغز، قشر پیش حرکتی، کنترل پاسچر
|
  • Meysam Biyabani, Rasool Hemayat Talab, Fazlollah Bagher Zadeh *, Elaheh Arab Ameri Pages 467-483
    Attitude plays an important role in success and is one of the aspects thataffect students’ learning. The aim of the present study was to investigate thevalidity and reliability of Persian version of Student’s Attitude TowardPhysical Education Scale (SATPES). This study was descriptive-correlationand the statistical population consisted of all 12-14-year-old students of 1stgrade of middle schools in Tehran city. Student’s Attitude Toward PhysicalEducation Scale (SATPES) was used in this study and Subramaniam andSilverman (2000) had validated it. It included two subscales and 20 itemswith 5-point Likert responses and 415 questionnaires of this scale werecompleted by students. Test-retest method was applied in order to calculatethe temporal reliability and Cronbach’s alpha was used to determine internalconsistency. To determine construct validity, confirmatory and exploratoryfactor analyses were applied. The results showed that Persian version ofSATPES supported two dimensional approach of attitude in enjoyment andbenefit with 20 items; thus validity (fit indexes were above the acceptablelevel of 0.9) and reliability (above the acceptable level of 0.7) of the scalewere confirmed. In conclusion, Persian version of Student’s Attitude TowardPhysical Education Scale is recommended to measure students’ attitude
    Keywords: Attitude, Factor Analysis, reliability, validity
  • Ali Kashi *, Saleh Rafiee, Misagh Zereshkian Pages 485-504
    The aim of this study was to compare the effectiveness of perceptual motor training and cognitive games on cognitive development in mentally retarded children. In this experimental study, 45 mentally retarded children aged between 8 and 12 in Kermanshah province were randomly divided into 3 groups: perceptual motor training, cognitive training and control. The perceptual motor program included the protocol of Salari et al. (2014) and Kashi et al. (2015) and cognitive games included a collection of cognitive games of my brain that was run as software. The groups participated in the program for 8 weeks, 2 sessions per week and 45 minutes per session. Before and after the training, they participated in London Tower computer test and the Stroop color-word test as pretest and posttest. Data were analyzed with Mancova and Ancova tests.The findings of the study showed a significant difference among perceptual motor training, cognitive games and control in London Tower computer test and Stroop color-word test. Perceptual motor training had a greater effect on the improvement of cognitive functions in mentally retarded children than cognitive games. Therefore, it can be concluded that although both types of games play an effective role in improving cognitive development and can be used to improve children's well-being, perceptual motor training is a better tool to create more development effects than cognitive training.
    Keywords: children, cognitive development, cognitive games, mental retardation, perceptual motor training
  • Akbar Moeini, Gholam Hossein Nazemzadegan *, Robabeh Rostami Pages 505-517
    The aim of this study was to investigate the effect of 8 weeks of proprioceptive training on motor coordination in children with autism spectrum disorder in Shiraz schools. The method was quasi-experimental and a pretest/posttest design with a control group. 16 participants (5 to 12 years old, 8.62 ± 2.21) were randomly homogenized in experimental and control groups according to the results of Bruininks-Oseretsky subtests. Experimental subjects individually performed proprioceptive training in 24 sessions while the control group individually performed the similar number of sessions of regular occupational therapy. After the completion of the training course, posttest was conducted for both groups. Results demonstrated a significant difference between the two groups in all subscales of eye, hand and bimanual coordination (P≤0.05). Regarding the evaluations in this study and the significance of motor coordination due to changes in processing and sensory-motor systems, it can be concluded that proprioceptive training improved motor coordination in children with autism.
    Keywords: Autism disorder, motor coordination, Oseretsky test, proprioceptive training
  • Mohammad Hossein Zamani *, Hamidreza Taheri Torbati, Alireza Saberi Kakhki Pages 519-536
    The aim of this study was to investigate the effect of visual illusion on the learning of a targeting motor skill in children. The research method was semi-experimental with repeated measurement design and retention test. The statistical sample consisted of 36 children (10 years old) who were selected by convenience sampling method. They were divided into 3 groups: larger circle perception, smaller circle perception and control after the goal size had been estimated. The Ebbinghaus illusion displayed on the ground and the tennis ball to throw from top of the shoulder towards goal were used in this study. Firstly, the participants performed 10 trials at the pretest stage. Then, they performed six 10-trial blocks in the acquisition phase. 48 hours after the last acquisition session, a retention test was performed in 10 trials. To analyze the data, mixed analysis of variance with repeated measures, one-way analysis of variance and Tukey post hoc test were used. The results showed a significant difference among the groups both in the acquisition and retention phases and this difference was in favor of the smaller circle perception group. In general, the results of this study indicated the beneficial effect of visual illusion on learning a sport skill. Therefore, coaches and sport authorities are suggested to use this variable to improve performances and training sessions
    Keywords: Acquisition, children, retention, throwing motor skill, visual illusion
  • Amir Dana *, Zynalabedin Fallah, Jalil Moradi, Akbar Ghalavand Pages 537-552
    Introduction and aims
    Brain-Derived Neurotrophic Factor (BDNF) as one of the factors associated with neuromuscular performance and cognitive function is reduced with increasing age. The objective of the present study was to investigate the effects of aerobic and cognitive training on the dynamic balance, attention and serum BDNF levels in elderly men.
    Methods
    In a quasi-experimental study, 60 healthy elderly men were selected through the purposeful sampling and were randomly divided into 4 groups including aerobic training, cognitive training, combinational training (cognitive aerobics) (cognitive training), and control. Training was performed during eight weeks at three sessions per week. T-test and one way ANOVA were used to analyze the data (P≤0.05).
    Results
    at the end of the period, a significant increase was observed in BDNF serum in the intervention group compared to the control group (P ≥0.001). Also, there was a significant increase in the ratio of the correct response on the target and non-target stimuli. In addition, a significant decrease was observed in commission errors and omission errors, and reaction time in intervention groups compared to control groups (P<0.05). It can be added that the significant improvement was observed in dynamic balance in aerobic and combination groups compared to the control (P<0.001) and cognitive training (P<0.05).
    Conclusion
    Cognitive and aerobic training lead to improving the attention and balance performance in the elderly with increasing BDNF, and it is better to use a combination of physical and cognitive training for the elderly.
    Keywords: Aerobic Training, Cognitive Training, Balance, attention, Elderly, BDNF
  • Mohammad Ali Besharat, Amir Hossein Afshari *, Meysam Shahhosseini Pages 553-568
    The aim of the present study was to compare competitive anxiety and perceived overtraining in athletes with and without anabolic steroids consumption. The statistical population included all athletes of team and individual sport fields in Tehran city in 2016. 251 male athletes with and without anabolic steroids consumption were selected using multi-stage cluster sampling method. Athletes had mean age (24 ± 6) years and exercise history (3 ± 1) years. Data were collected using competitive anxiety and perceived overtraining questionnaires. The findings were analyzed by multivariate analysis of variance (MANOVA) and independent t test and showed that athletes without the consumption of anabolic steroids had higher cognitive and physical anxiety than those athletes who consumed anabolic steroids, but there was no significant difference between the two groups in self-confidence. Also, given the perceived overtraining variable, the group who did not use anabolic steroids had a higher level of overtraining. The results indicated that one of the main reasons why athletes use anabolic steroids is their benefits which reduce the negative states and improve the mental and physical performance. That is why these steroids prevail among athletes every day.
    Keywords: Anabolic steroids, athletes, cognitive anxiety, competitive anxiety, overtraining, physical anxiety
  • Saeed Arsham *, Arash Saidi, Farhad Ghadiri Pages 569-586
    The aim of this study was to determine the interactive effect of caffeine and attention focus on the postural stability in subjects with different levels of physical activity. 20 male students were divided into two equal groups (physically active and inactive) by the international physical activity questionnaire. Their postural sways were gathered from a force plate system during two 30-second trials with a 1-minute rest interval with no interventions in the pretest and in internal attention focus (attention to the lower extremity) and external attention focus (attention to a point on the front wall) conditions. On the second day of the experiment, subjects in both groups received 5 mg of caffeine per kg of body weight and the postural stability test was conducted under internal and external attention focus conditions after 30 minutes. The results of ANOVA with repeated measures at α=0.05 showed significant increases in the postural sways of both groups in internal and external conditions. Also, the caffeine intervention significantly increased the postural sways of both groups in internal and external conditions. Furthermore, active subjects showed less postural sways in different conditions than the inactive group. Regardless of the focus of attention, caffeine causes more postural sways in both groups with different levels of physical activity through affecting the sympathetic system and increased muscle contractions and tremor. In future studies, other factors such as individual differences in response to caffeine intake or its effect on tasks along with postural disturbances should be considered.
    Keywords: Active, caffeine, center of pressure, external attention, inactive, internal attention
  • Mehran Delfani, Mahtab Arabi * Pages 587-602
    tDCS is a neuromodulatory technique that induces a low intensity direct current into brain cells that stimulates or inhibits spontaneous neural activity. In recent decades, electrical stimulation has been used as an effective method to improve balance in different individuals. The aim of this study was to investigate the improvement of postural control kinetic parameters in martial art athletes after applying tDCS. Participants were 20 male martial art athletes aged between 18 and 25. 10 subjects in the experimental group were exposed to electrical stimulation for 1-3 mA for 15-20 minutes and 10 subjects in the control group were exposed to sham tDCS. Then, both groups were evaluated by SOT postural control to exposed variables in sensory organizing test. Data were analyzed using covariance analysis test to differentiate the effect of training interventions on postural control of the two groups (P<0.05). The findings showed that tDCS had a significant effect on the postural control of male martial art athletes in 3 values of equilibrium: the exclusion of information in proprioceptive systems, the exclusion of information in proprioceptive and visual systems and the provision of incorrect visual inputs. Finally, this study showed that tDCS could improve and enhance postural control kinetic parameters in martial art athletes
    Keywords: Brain Electrical Stimulation, Postural Control, Premotor Cortex