فهرست مطالب

پرستاری قلب و عروق - سال هفتم شماره 2 (تابستان 1397)
  • سال هفتم شماره 2 (تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/06/10
  • تعداد عناوین: 7
|
  • نیلا آمیغ، علی زاهدمهر*، احمد امین، هومن بخشنده صفحات 6-13
    هدف
    پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر پیگیری بالینی توسط پرستار بر بهبود رفتارهای خودمراقبتی بیماران نارسایی قلبی انجام شد.
    زمینه
    بیماران مبتلا به نارسایی قلبی به دفعات در بیمارستان بستری می شوند. یکی از دلایل اصلی بستری این بیماران تشدید علایم بیماری ناشی از ناتوانی فرد در انجام رفتارهای خودمراقبتی است. یکی از روش هایی که می تواند به بهبود رفتارهای خودمراقبتی این بیماران کمک کند پیگیری بالینی توسط پرستار است.
    روش کار
     پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه کنترل بود که از مهر 1394 تا اردیبهشت 1395 در مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی شهر تهران انجام شد. در این پژوهش 80 فرد مبتلا به نارسایی قلبی به روش در دسترس از بین بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه قلبی انتخاب و با روش بلوک بندی چهارتایی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. بیماران گروه آزمون، پیگیری بالینی توسط پرستار هر دو هفته یک بار از طریق تلفن یا مراجعه حضوری دریافت کردند. گروه کنترل، آموزش پس از ترخیص و پیگیری های روتین را دریافت کردند. رفتارهای خودمراقبتی به وسیله چک لیست خودمراقبتی، قبل و بعد از دوره سه ماهه مورد بررسی قرار گرفت. داده های پژوهش، در نرم افزار SPSS با آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند.
    یافته ها
     نمره خودمراقبتی قبل از شروع پیگیری در گروه کنترل، 1/62 با انحراف معیار 2/64 و در گروه آزمون، 1/62 با انحراف معیار 20/2بود و از این نظر، تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. پس از انجام مداخله، نمره خودمراقبتی در گروه کنترل، 50/2با انحراف معیار 38/2و در گروه آزمون، 82/7با انحراف معیار 0/93 بود و تفاوت آماری معنی داری بین میانگین نمره دو گروه مشاهده شد (P<0/0001).
    نتیجه گیری
     پیگیری بالینی توسط پرستار سبب بهبود رفتارهای خود مراقبتی در افرا مبتلا به نارسایی قلبی می شود. می توان با استفاده از روش پیگیری بالینی، رفتارهای خود مراقبتی این دسته از بیماران را بهبود بخشید و به کمتر شدن بار این بیماری کمک کرد.
    کلیدواژگان: نارسایی قلبی، خودمراقبتی، پیگیری بالینی
  • اصغر خلیفه زاده *، زهرا معینی، جعفر گل شاهی صفحات 14-21
    هدف
    این پژوهش با هدف مقایسه آموزش به روش سخنرانی و الکترونیک بر عملکرد پرستاران بخش مراقبت های ویژه در زمینه داروهای قلبی عروقی انجام شد.
    زمینه 
    عصر حاضر به دوران اطلاع رسانی و رایانه شهرت یافته و نهاد آموزشی را دستخوش تغییرات اساسی کرده است. با توجه به اینکه فرآیند پیچیده یادگیری را نباید صرفا به فضای کلاس محدود نمود، لذا ممکن است با بهره گیری از آموزش الکترونیک بتوان به برخی موانع آموزش سنتی برای پرستاران فائق آمد.
    روش کار
     تحقیق حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است. براساس نمونه گیری طبقه ای، 70 پرستار بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های تامین اجتماعی استان اصفهان درسال 1396 انتخاب شدند. این افراد پس ازاعلام موافقت به مطالعه وارد شدند. پرستاران بر اساس تخصیص تصادفی ساده به 35 نفر درگروه سخنرانی و 35 نفر درگروه الکترونیک تقسیم شدند. قبل و بعد ازمداخله، عملکرد پرستاران دو گروه توسط پرسشنامه کاربرد داروهای قلبی عروقی بررسی و تاثیر دو روش آموزش سخنرانی و الکترونیک بر نمرات عملکرد پرستاران بررسی شد.
    یافته ها
     براساس مقایسه میانگین نمرات قبل و بعد و همچنین مقایسه دو گروه، هر دو روش آموزش سخنرانی و آموزش الکترونیک تاثیر معنی داری بر عملکرد دارویی پرستاران داشت (P<0/0001)، اما تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه آموزش مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
     روش آموزش الکترونیکی می تواند جایگزینی در آموزش و بازآموزی مباحث داروشناسی برای پرستاران باشد.
    کلیدواژگان: آموزش به روش سخنرانی، آموزش به روش الکترونیک، عملکرد، بخش مراقبت ویژه، داروهای قلبی عروقی
  • نسیم نادری، یاسمن خلیلی، علی انصاری فر، بهشید قدردوست، افسانه بخشی* صفحات 22-33
    هدف

    این پژوهش با هدف تعیین اثر مداخلات حمایتی بر مولفه های تاب آوری و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی بیماران دچار نارسایی پیشرفته قلبی انجام شد.

    زمینه

    نارسایی پیشرفته قلبی یک بیماری پرهزینه، پیش رونده و مزمن است که باعث کاهش تاب آوری و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی این بیماران می شود.

    روش کار

     در این کارآزمایی بالینی که به صورت پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماه بعد در یک مقطع زمانی سه ماهه انجام شد، 100 نفر از مراقبین خانوادگی بیماران دچار نارسایی پیشرفته قلبی در مرکز آموزشی تحقیقاتی درکانی قلب و عروق شهید رجایی، با تخصیص تصادفی ساده در یکی از دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. بسته حمایتی خانواده شامل کارگاه های آموزش گروهی به مدت 6 جلسه و به صورت 2 جلسه در هفته در سه هفته متوالی برای گروه آزمون اجرا شد و پمفلت مطالب ارائه شده در اختیار شرکت کنندگان قرار گرفت. افراد گروه کنترل آموزش های رایج بیمارستان را دریافت کردند. مقیاس تاب آوری (Connor-Davidson)  و کیفیت زندگی (SF-36)  قبل و بعد از مداخله و یک ماه پس از مداخله برای سنجش متغیرهای وابسته تحقیق استفاده شد. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 23 با استفاده از آزمون های آماری کای اسکوئر، فیشر، من ویتنی، تی مستقل، تی زوجی و آزمون ویلکاکسون تحلیل شدند.

    یافته ها

    قبل از مداخله، میانگین نمره تاب آوری و نمره کلی کیفیت زندگی در دو گروه تفاوت معنی داری از نظر آماری نداشتند، ولی بعد از انجام پژوهش، بین میانگین نمره تاب آوری گروه آزمون (64/06با انحراف معیار 11) در مقایسه با گروه کنترل (48/34با انحراف معیار 16/23) تفاوت معنی دار آماری مشاهده شد (P<=0/05). همچنین، بعد از انجام مداخله، میانگین نمره کلی کیفیت زندگی گروه آزمون (70 با انحراف معیار 12/91) و کنترل (50/82با انحراف معیار 17/72) اختلاف معنی دار آماری مشاهده شد (05/0P≤). نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که بعد از گذشت یک ماه از پایان مداخله، میانگین نمره تاب آوری (8/63 با انحراف معیار 15/10) و نمره کلی کیفیت زندگی (82/69 با انحراف معیار 70/12) در گروه آزمون ثابت باقی ماند که نشان دهنده پایداری نتایج مداخلات بود (P<=0/05).

    نتیجه گیری

     به عنوان قسمتی از برنامه درمانی کل نگر، نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای راه اندازی یک واحد متمرکز برای آموزش و حمایت مراقبین خانوادگی بیماران مزمن قلبی باشد که علاوه بر حمایت اجتماعی و آموزش بهداشت روان، نیازها در زمینه ی آگاهی از بیماری و مشارکت در مراقبت از بیمار را رفع نماید.

    کلیدواژگان: مداخلات حمایت خانواده، مراقبین خانوادگی، نارسایی پیشرفته قلبی، تاب آوری، کیفیت زندگی
  • سمیرا رضوانی راد، علی شاکر دولق* صفحات 34-40
    هدف

    این پژوهش با هدف مقایسه خودکارآمدی، امید به زندگی و اضطراب مرگ در افراد دچار بیماری قلبی و افراد سالم در شهرستان ارومیه انجام شد.

    زمینه

    بیماری های قلبی شایعترین علت مرگ در بیشترکشورها و ایران هستند. این بیماری مزمن ممکن است خودکارآمدی، امید به زندگی و اضطراب مرگ را تحت تاثیر قرار دهد.

    روش کار

    این مطالعه از نوع علی مقایسه ای است که نمونه مورد مطالعه آن، 75 فرد دچار بیماری قلبی بستری در بیمارستان سیدالشهدا و 75 فرد سالم بودند. نمونه ها با روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و از نظر خودکارآمدی، امید به زندگی و اضطراب مرگ مورد مقایسه قرار گرفتند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های امید به زندگی اشنایدر، خودکارآمدی عمومی شرر، و اضطراب مرگ تمپلر استفاده شد. داده ها در نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند.

    یافته ها

    اختلاف آماری معنی دار بین افراد فاقد بیماری قلبی و افراد دچار بیماری قلبی از نظر میانگین نمره خودکارآمدی (30/66 با انحراف معیار 60/10 در مقابل 61/51 با انحراف معیار 11/9) (0001/0P≤)، و میانگین نمره امید به زندگی (12/46 با انحراف معیار 87/6 در مقابل 66/39 با انحراف معیار 78/8) (0001/0P≤) مشاهده شد، اما بین دو گروه از نظر اضطراب مرگ تفاوتی مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    انجام اقداماتی در زمینه افزایش خودکارآمدی و امید به زندگی در افراد دچار بیماری قلبی توصیه می شود.

    کلیدواژگان: بیماری قلبی، خودکارآمدی، امید به زندگی، اضطراب مرگ
  • محسن ضیایی فرد، علی صادقی، رسول فراست کیش، مصطفی فتاحی، مجید بصیرت، خدیجه هاشمی* صفحات 42-49
    هدف
    این پژوهش به منظور بررسی تاثیر آموزش بر بالین بیمار بر کیفیت عملکرد ساکشن در پرستاران شاغل در بخش مراقبت های ویژه انجام شد.
    زمینه
     یکی از موثرترین اقدامات در بیماران تحت تهویه مکانیکی ساکشن کردن لوله تراشه به منظور جلوگیری از تجمع ترشحات ریوی مستعدکننده عفونت و پاکسازی راه هوایی است که توسط پرستاران بخش مراقبت های ویژه انجام می شود و چنانچه به روش صحیح صورت نگیرد با عوارض فروانی همراه خواهد بود.
    روش کار
     این پژوهش از نوع مداخله ای نیمه تجربی بود. نمونه پژوهش که شامل 54 نفر از پرستاران بخش های مراقبت ویژه مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق رجائی شهر تهران بودند، به روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به معیارهای ورود انتخاب شدند و طی دو مرحله، قبل و بعد از مداخله، عملکرد پرستاران بر اساس چک لیست بررسی شدند. پژوهشگر بر بالین بیمار به روش استاندارد و بر اساس چک لیست ساکشن را انجام داد و همزمان به صورت نظری به تشریح روش پرداخت و به سوالات پرستاران در این زمینه پاسخ داد. فاصله زمانی بین سنجش عملکرد قبل و بعد از مداخله دو هفته بود.
    یافته ها
     مقایسه میانگین نمره عملکرد قبل، حین و بعد از انجام ساکشن لوله تراشه نشان دهنده افزایش نمره عملکرد پرستاران پس از آموزش بود (P<0/0001). شستن دست ها یا استفاده از محلول ضدعفونی کننده دست، تنها توسط 16 پرستار قبل از آموزش و توسط 35 نفر پس از آموزش انجام شد. استریل نگهداشتن کاتتر در مرحله حین ساکشن، قبل از آموزش به وسیله 28 پرستار رعایت گردید که پس از آموزش، 40 پرستار، مورد فوق را به درستی رعایت نمودند. مستندسازی انجام ساکشن و مشخصات ترشحات به روش صحیح در مرحله قبل و بعد از آموزش به ترتیب توسط 13 نفر و 34 نفر انجام گردید. تعداد 31 پرستار در مرحله قبل از آموزش، فقط در زمان خروج کاتتر از مکش دستگاه ساکشن استفاده نمودند که این تعداد پس از آموزش به 41 نفر افزایش یافت (P<0/05).
    نتیجه گیری
     با آموزش نحوه صحیح ساکشن راه هوایی به پرستاران بخش مراقبت های ویژه می توان عملکرد آنها را در مراحل قبل، حین و بعد  از انجام ساکشن لوله تراشه افزایش داد.
    کلیدواژگان: ساکشن لوله تراشه، آموزش پرستاری، بخش مراقبت های ویژه، تهویه مکانیکی
  • معصومه ایمانی پور، امین حسینی* صفحات 60-67
    هدف
     این مقاله با هدف مروری بر تاثیر اکسیژناسیون غشایی برون پیکری در درمان مسمومیت دارویی ناشی از کلسیم بلاکرها و بتابلاکرها انجام شد.
    زمینه
    بخش بزرگی از مسمومیت های مربوط به داروهای قلبی عروقی مربوط به داروهای مسدود کننده کانال کلسیمی و بتابلاکرها است. در میان علایم متنوع و شدید مسمومیت با این داروها، درمان شوک مقاوم به درمان یا دیسترس تنفسی حاد به عنوان یک چالش محسوب می شود. اکسیژناسیون غشایی برون پیکری می تواند به عنوان یکی از درمان های موثر در این نوع مسمومیت ها به کار گرفته شود.
    روش کار
    این مطالعه به صورت مروری با جستجو در پایگاه های Web of Science، Scopus و PubMed با کلیدواژه های ECMO، Extracorporeal membrane oxygenation، Calcium channel blockers، و Beta blockers  در عنوان، چکیده و کلیدواژه مقالات انجام گرفت و مقالاتی که به بررسی تاثیر روش اکمو در درمان مسمومیت های ناشی از داروهای قلبی عروقی کلسیم بلاکر و بتابلاکر پرداخته بودند، انتخاب و بررسی شدند.
    یافته ها
    تعداد 20 مقاله مورد بررسی قرار گرفت که بر اساس گزارش آنها، 23 بیمار دچار مسمومیت با داروهای بتابلاکر یا کلسیم بلاکر با استفاده از اکمو به عنوان یک ابزار کمکی مورد درمان قرار گرفته بودند. در 22 مورد از اکموی وریدی-شریانی و در یک مورد از اکموی وریدی-وریدی استفاده شده بود. به طورکلی، استفاده از اکمو در بیش از 90 درصد بیماران دچار مسمومیت با داروهای قلبی عروقی با موفقیت کامل همراه بوده است.
    نتیجه گیری
    با وجود جدید بودن روش درمانی اکمو و عدم انجام کارآزمایی بالینی در این خصوص، نتایج مطالعات موردی گزارش شده حکایت از درصد موفقیت بالای کاربرد این روش در درمان مسمومیت ناشی از داروهای کلسیم بلاکر و بتابلاکر دارد. لذا لازم است این روش درمانی بیشتر مورد توجه و استناد مراقبین و درمانگران قرار گیرد.
    کلیدواژگان: مسمومیت، داروهای قلبی-عروقی، کلسیم بلاکر، بتابلاکر، حمایت حیاتی برون-پیکری، اکسیژناسیون غشایی برون-پیکری
  • آنولین اصلان، مریم اسماعیلی * صفحات 68-78
    هدف

    این مطالعه با هدف مرور مطالعات انجام شده در حوزه مراقبت بیمار-خانواده محور در بیماران تحت جراحی عروق کرونر انجام شد.

    زمینه

    امروزه طول مدت بستری بیماران پس از عمل جراحی قلب در بیمارستان کوتاه شده است و بیشتر دوره نقاهت و بهبودی آنان در منزل بدون برخورداری از مراقبت مستمر پرستاری و پزشکی در کنار خانواده سپری می شود. لازم است نیازهای بیمار و خانواده در مدت بستری ارزیابی شود و آموزش و مراقبت های لازم مبتنی بر همان نیازها ارائه گردد.

    روش کار

    در این مطالعه مروری مجموعه‌ای از مقالات منتشر شده بین سال‌های 1990 تا 2018 میلادی در مورد مراقبت بیمار-خانواده محور، پیامدهای مهم بیمار و خانواده در بخش مراقبت ویژه بزرگسالان مورد بررسی قرار گرفته است. از طریق پایگاه داده ها و موتورهای جستجوی PubMed، Medline، Ovid، Science Direct وGoogle Scholar در مجموع 73 مقاله انگلیسی و 46 مقاله فارسی یافت شد که از میان آنها 25 مقاله در این بررسی مورد توجه قرار گرفتند.

    یافته ها

    مشارکت خانواده‌ها در مراقبت از بیمار می‌تواند به طور قابل توجه بر تصمیم گیری بالینی و پیامدهای بیماران جراحی عروق کرونر تاثیر بگذارد. با این حال، در بسیاری از بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی، سیاست بیمارستانی منسوخ شده، خانواده ها را از ملاقات عضو خانواده در طول اقامت در بیمارستان محروم می‌کند.

    نتیجه گیری

    مراقبت بیمار-خانواده محور با پیامدهای بالینی بهتری همراه است. نتایج مفید بالینی با کاهش موارد مرگ، افزایش رضایتمندی، پیروی از رژیم‌های درمانی و کاهش میزان پذیرش مجدد همراه بوده است. اگرچه مطالعات مداخله‌ای با کیفیت بالا برای ارزیابی بیشتر اثربخشی مراقبت بیمار-خانواده محور در جراحی عروق کرونر ضروری است، اما این جنبش در مراقبت‌های بهداشتی تاثیر زیادی بر رضایت خانواده و بیماران دارد.

    کلیدواژگان: مراقبت بیمارمحور، مراقبت خانواده محور، بخش مراقبت های ویژه، جراحی بای پس عروق کرونر
|
  • Nila Amigh, Ali Zahedmehr*, Ahmad Amin, Hooman Bakhsandeh Pages 6-13
    Aim
    This study aimed to investigate the effect of clinical follow-up by a nurse on improving self-care behaviors in people with heart failure.
    Background
     People with heart failure are frequently hospitalized. One of the main reasons for hospitalization of these patients is the individual's inability to perform self-care behaviors. One of the ways that can help to improve self-care is clinical follow-up of these patients by nurses.
    Method
    This study was a randomized clinical trial which was conducted between October 2015 to May 2016 in Cardiovascular Medical and Research Center in Tehran. Eighty patients were recruited from the patients hospitalized in cardiac intensive care units and randomly assigned to control and experimental groups. Patients in experimental group received clinical follow-up by a nurse every two weeks by phone or in person. The control group received routine follow-up after discharge. Self-care behaviors were assessed by the checklist before intervention and three month after intervention. The data were analyzed in SPSS using descriptive and inferential statistics.
    Findings
    The mean score of self-care behaviors, before intervention was 2.64±1.62 in control group and 2.02±1.62 in the experimental group, and there was no statistically significant difference between groups. After intervention, the mean score of self-care behaviors in control and experimental group were 2.38±2.50 and 0.93±7.82, respectively and a statistically significant difference was found between the groups (p≤0.0001).
    Conclusion
    Clinical follow-up by a nurse can improves self-care behaviors in people with heart failure and help to lessen the burden.
    Keywords: Heart Failure, Self-care, Clinical Follow-up
  • Zahra Moeini, Jafar Golshah, Asghar Khalifehzadeh* Pages 14-21
    Aim
    The present study was conducted to compare the effect of e-learning and lecture education on critical care nurses' performance about cardiovascular medication.
    Background. The present time is known as the technology development time, and the educational institutions have undergone major changes. The complex learning process should not be limited to classroom and the use of  e-learning can help to overcome some barriers of traditional methods of education in nursing.
    Method 
    This quasi-experimental study was conducted on 70 nurses working in intensive care units of social security hospitals in Isfahan province in 2017. They were recruited to the study and allocated randomly   to either lecture (n=35) or e-learning (n=35) group. Nurses’ performance was evaluated by the questionnaire of cardiovascular medication before and after the interventions, and the effect of two methods of e-learning and lecture training on nurses’ performance scores was compared.
    Findings 
    Both lecture and e-learning methods had a statistically significant effect on nurses' medication performance (P≤0.0001). However, no statistical significant difference was observed between the two groups in terms of changes in nurses' medication performance.
    Conclusion 
    E-learning can be a substitute for lecture education in-service-training of pharmacology topics for critical care nurses.
    Keywords: Lecture training, E-learning, performance, Intensive care unit, Cardiovascular medication
  • Nasim Naderi, Yasaman Khalili, Ali Ansarifar, Behshid Ghadrdost, Afsaneh Bakhshi* Pages 22-33
    Aim

    The purpose of this study was to determine the effect of supportive interventions on resiliency components and quality of life among family caregivers of people with advanced heart failure.
    Background. Advanced heart failure is a costly, progressive and chronic disease that reduces resilience and quality of life among family caregivers.

    Method

    In a randomized clinical trial study that was conducted as a before-after design with control group and follow-up one month after intervention. One hundred family caregivers of people with advanced heart failure, admitted to Shahid Rajaie Cardiovascular and Medical Research Center, were randomly assigned into experimental and control group. The family support interventions package included participation in group training workshops for 6 sessions (2 sessions/week in three consecutive weeks) for the experimental group. Resilience Scale (Connor-Davidson) and Quality of Life (SF-36) questionnaire were used to collect the data, before, after and one month after intervention. Data were analyzed in statistical software SPSS 23 using statistical tests related to the distribution of variables including Chi-square, Fisher, Wilcoxon and Mann-Whitney test, and independent and paired t-test.

    Findings

     At baseline, the mean score of resilience and the overall score of quality of life showed no statistically significant difference between the groups. After intervention, there was a statistically significant difference in terms of the mean score of resilience between the experimental (64.06±11) and control (48.34±16.23) group (P<0.05). Also, the overall score of quality of life after intervention was statistically significant between the experimental (70±12.91) and control (50.82±17.73) group (P<0.05). The results of paired t-test showed that one month after the end of the intervention, in the experimental group, the mean score of resilience (63.08 ± 10.15) and the overall score of quality of life (69.82±12.70) remained constant, indicating the sustainability of the effect of interventions after one month (P>0.05).

    Conclusion

     As part of a holistic program, the results of this study can be a guide to setting up a centralized unit for the education and support of family caregivers of people with chronic heart disease, a unit in which, in addition to social support and mental health education, their needs in terms of knowledge of the disease and participation in the care of their patients would be met.

    Keywords: Family support interventions, Family caregivers, Advanced heart failure, Resilience, Quality of life
  • Samira Rezvanirad, Ali Shaker Dioulagh * Pages 34-40
    Aim

    This study was conducted to compare self-efficacy, life expectancy and death anxiety in people with and without heart disease.

    Background

    Cardiovascular diseases are the most common cause of mortality in many countries including Iran. This chronic disease may affects self-efficacy, life expectancy and death anxiety.

    Method

    The present study was a comparative study in which 75 people with heart admitted to Seyyed Al-Shohada hospitals, Urmia, Iran were compared with 75 individuals without heart disease in terms of self-efficacy, life expectancy and death anxiety. To collect the data, the Snyder Life Expectancy Questionnaire, General Sherer's Manual, and Thompson's Death Fear was used. Data were analyzed in SPSS software using descriptive and inferential statistics.

    Findings

    This study showed a statistically significant difference between people with and without heart disease in self-efficacy (51.36±9.11 against 66.30±10/60) (P≤0.0001) and life expectancy (39.66±8.78 against 46.12±6.87) (P≤0.0001). No statistical significant difference was found between the groups in terms of death anxiety.

    Conclusion

    It is recommended to take actions for improving self-efficacy and life expectancy in people with heart disease.

    Keywords: Cardiovascular disease, Self-efficacy, Life expectancy, Death anxiety
  • Mohsen Ziyaeifard, Ali Sadeghi, Rasool Ferasatkish, Mostafa Fatahi, Majid Basirat, Khadijeh Hashemi* Pages 42-49
    Aim
     This study was conducted to evaluate effect of bedside teaching on critical care nurses' performance in airway suctioning
    Background
    One of the most effective measures in patients undergoing mechanical ventilation is suctioning the trachea to prevent the accumulation of potentially infectious pulmonary secretions and to clear the airway which is carried out by critical care nurses. If suctioning cannot be correctly performed, some complications may occur.
    Method
     This was a quasi-experimental study in which the study sample consisted of 54 critical care nurses working in Rajaie Cardiovascular Medical and Research Center, Tehran, Iran. The nurses were recruited through convenience sampling based on inclusion criteria. Critical care nurses’ performance in airway suctioning were evaluated before and two weeks after intervention using a checklist. The intervention included bedside teaching of suction procedure.
    Findings
     Two weeks after intervention, the mean score of performance in airway suctioning increased significantly (P≤0.0001). Hand washing or using hand was recorded only for 16 nurses before intervention and for 35 nurses after intervention. Maintaining catheter sterility during suctioning was considered by 28 nurses before intervention, and by 40 nurses after intervention. Correct procedure documentation and recording secretion characteristics before and after intervention were carried out by 13 and 34 nurses, respectively. While activating suction during bringing the catheter out of endotracheal tube was done by 31 nurses before intervention, after intervention 41 nurses did so.
    Conclusion
     Bedside teaching of correct airway suctioning for critical care nurses enhance their performance in this procedure.
    Keywords: Endotracheal suction, Nursing education, Intensive care unit. Mechanical ventilation
  • Masoomeh Imanipour, Amin Hosseini* Pages 60-67
    Aim
    This paper aims to review the effect of Extracorporeal Membrane Oxygenation (ECMO) method on treatment of drug poisoning caused by calcium blockers and beta-blockers.
    Background
     A large proportion of cardiovascular drug poisoning is associated with calcium channel blockers and beta-blockers. Among the various and severe symptoms of poisoning with these drugs, treatment of resistant shock or acute respiratory distress is considered as a challenge. Extracorporeal membrane oxygenation can be used as one of the effective therapies for this type of poisoning.
    Method
    This study is a literature review that was conducted through searching out databases Web of Science, Scopus and PubMed with keywords "Extracorporeal membrane oxygenation", "ECMO", "Calcium channel blocker" and "Beta blocker" in the title, abstract, and keywords of the articles. The articles with focus on the effects of ECMO on treatment of poisoning caused by calcium blocker and beta-blocker drugs were selected and reviewed.
    Findings
    Twenty articles were included, in which 23 patients with beta-blocker or calcium blocker poisoning were reported to be treated with ECMO as an adjunct device. VA-ECMO and VV-ECMO were used in 22 and one of cases, respectively. In general, the use of ECMO has been completely successful in more than 90 percent of those patients who suffered from cardiovascular drug poisoning.
    Conclusion
    In view of the newness of ECMO and the lack of clinical trials in this subject, the results of reported case studies indicate a high success rate of this method in treatment of calcium and beta-blockers poisoning. It is recommended this treatment to be considered by healthcare team to treat beta-blocker or calcium blocker poisoning.
    Keywords: Poisoning, Cardiovascular drug, Calcium blocker, Beta-blocker, Extracorporeal Membrane Oxygenation, Extra Corporeal Life Support
  • Anolin Aslan, Maryam Esmaeili * Pages 68-78
    Aim

    The purpose of this study was to review the patient– and family-centered care studies in coronary artery bypass graft surgery.

    Background

    Nowadays, the length of hospital stay after cardiac surgery is reduced, and the most of the patients recover at home with their families without usual nursing and medical care. It is necessary to provide the care based on the same needs.

    Methods

    This is a comprehensive review of literature published between 1990-2018 about patient- and family-centered care interventions and patient/family important outcomes in adult ICUs that was conducted through searching out databases and search engines Medline, Ovid, Science Direct, PubMed and Google scholar, including English and Persian papers. In total, 73 English papers and 46 Persian papers were found, out of which 25 papers were included in this review.

    Findings

    Engaging families in patient care can profoundly influence clinical decision making and patient outcomes. Yet in many hospitals and health care systems, outdated visiting policies separate families and other loved ones during hospital stays.

    Conclusion

    Patient– and family-centered care is associated with better clinical outcomes. The clinical benefits that have been identified through a family partnership approach in these settings include decreased mortality, increased satisfaction, improved adherence to treatment regimens, and decreased readmission rates. Although high-quality interventional studies are needed to further evaluate the effectiveness of patient- and family-centered care in coronary artery bypass surgery, it is obvious this movement in healthcare is making a huge impact on family satisfaction and patient outcomes.

    Keywords: Patient-centered care, Family-centered care, Intensive care unit, Coronary artery bypass graft surgery