فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی قزوین - سال بیست و سوم شماره 3 (پیاپی 104، مرداد و شهریور 1398)
  • سال بیست و سوم شماره 3 (پیاپی 104، مرداد و شهریور 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/05/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • زاهده رحیملوی مرجانی، علیرضا علی همتی، حمیرا حاتمی نعمتی، حاتم احمدی* صفحات 190-201
    زمینه

     نقش حاد و مزمن نیتریک اکساید بر استرس اکسیداتیو و موارد دمیلیناسیون نورونی در انسان و مدل های حیوانی گزارش شده است.

    هدف

    با توجه به اینکه استرس اکسیداتیو در بیماری زایی مدل های دمیلین شده دخیل است، این مطالعه تداخل اثر سیستم نیتریک اکساید و اتیدیوم بروماید بر استرس اکسیداتیو در تشکیلات هیپوکامپ را بررسی کرده است.

    مواد و روش ها

    این مطالعه تجربی روی هشت گروه موش های صحرایی نر شامل: کنترل، شاهد، اتیدیوم بروماید ، L-Arginine ، L-NAME، اتیدیوم بروماید+ L-Arginine ، اتیدیوم بروماید+ L-NAME و اتیدیوم بروماید+ L-Arginine + L-NAME صورت گرفته است. سه روز پس از تزریق داروها به ناحیه CA1 هیپوکامپ، نمونه برداری از هیپوکامپ انجام و شاخص های استرس اکسیداتیو در این ناحیه سنجیده شد. از آزمون های آماری آنووای یک طرفه و post hoc برای بررسی داده ها استفاده شد.

    یافته ها

     تزریق دز سه میکرولیتر اتیدیوم بروماید به ناحیه CA1 موجب افزایش شاخص های استرس اکسیداتیو شد (0/01>P). تزریق دز 15/3 میکروگرم L-Arginine برای هر رت در این ناحیه، پاسخ ناشی از اتیدیوم بروماید را متوقف کرد (0/05>P و 0/01>P)، در صورتی که تزریق دز 15/1 میکروگرم L-NAME برای هر رت اثرات ناشی از تزریق اتیدیوم بروماید را برگشت نداد. همچنین تزریق توامان دزهای 15/3 میکروگرم L-Arginine و 15/1 میکروگرم L-NAME برای هر رت منحصرا پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از دز سه میکرولیتر اتیدیوم بروماید را به حالت طبیعی برگرداند (0/05>P)، در حالی که قادر به بهبودی فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی نشد.

    نتیجه گیری

     نتایج بیانگر اثر تحریکی سیستم نیتریک اکساید بر بهبودی استرس اکسیداتیو القا شده از اتیدیوم بروماید در ناحیه CA1 موش های صحرایی نر است.

    کلیدواژگان: اتیدیوم بروماید، نیتریک اکساید، استرس اکسیداتیو
  • عباس صارمی*، محمد بیات، مهدی صادق، جمال امری صفحات 202-213
    زمینه

     لیپازین پروتئین ترشحی مشتق از کبد است که با دیابت قندی، چاقی و سندرم متابولیک مرتبط است.

    هدف

     تحقیق حاضر با هدف ارزیابی اثر تمرین مقاومتی بر وضعیت انسداد عروقی، متابولیک و سطوح لیپازین در موش های چاق انجام شد. 

    مواد و روش ها

     در این مطالعه تجربی 20 سر موش صحرایی چاق (سن هشت هفته و وزن 32±361 گرم) و 10 سر موش صحرایی با وزن طبیعی (سن هشت هفته و وزن 13±248 گرم) به طور تصادفی به گروه های کنترل چاق، چاق تمرینی و کنترل تقسیم شدند. گروه چاق تمرینی هشت هفته و سه روز در هفته روی یک نردبان ویژه با وزنه های متصل به دمشان تمرین ورزشی می کردند. وزنه ها به تدریج در طول جلسات تمرین افزایش یافت تا اینکه در هفته آخر به 200 درصد وزن موش ها رسید. برنامه تمرینی شامل سه نوبت پنج تکراری با یک دقیقه استراحت بین تکرارها و سه دقیقه استراحت بین نوبت ها بود. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین ورزشی نمونه های خونی دریافت و برای وضعیت متابولیکی تجزیه و تحلیل شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس و در سطح معنی دار P≤0/05 تحلیل شدند.

    یافته ها

     سطوح لیپازین در موش های چاق بیشتر از گروه کنترل بود (0/02=P). وضعیت انسداد عروق و متابولیک (تری گلیسرید، کلسترول تام، گلوکز، مقاومت به انسولین) در گروه تمرین ورزشی در مقایسه با گروه کنترل چاق بهبود یافت (0/05=P). سطوح لیپازین در گروه چاق تمرینی به طور معنی داری کاهش یافت (0/05=P).

    نتیجه گیری

     این مطالعه نشان می دهد تمرینات مقاومتی ممکن است از طریق کاهش سطوح پلاسمایی لیپازین در بهبود وضعیت متابولیک موثر باشد.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، چاقی، لیپازین، وضعیت متابولیک
  • زهره حسینی، آنژیلا عطایی پیرکوه، محمد باقر حبیبی نجفی*، مسعود یاورمنش صفحات 214-225
    زمینه

     روتاویروس شایع ترین عامل التهاب عفونی حاد معده و روده در میان نوزادان سراسر جهان محسوب می شود که با مواردی از بستری و مرگ و میر همراه است. هم اکنون هیچ داروی ضد ویروسی خاصی علیه عفونت ناشی از این ویروس وجود ندارد. 

    هدف

     این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات ضدویروسی پپتید کاتلیسیدین LL-37 علیه عفونت روتاویروس در سیستم کشت سلولی انجام شد. 

    مواد و روش ها

     این مطالعه در شرایط آزمایشگاهی در گروه ویروس شناسی دانشگاه علوم پزشکی ایران (تهران) انجام شده است. در این مطالعه تجربی ابتدا سمیت غلظت های مختلف پپتید برای سلول های MA-104 جهت تعیین محدوده غلظت مناسب پپتید برای سلول ها در آزمون نوترال رد بررسی شد. سپس در محدوده غلظت های غیرسمی پپتید، پیش تیمار سلول های کشت شده با پپتید و نیز تیمار سلول ها با پپتید پس از آلوده کردن سلول ها با ویروس و ایجاد عفونت انجام گرفت و در هر مرحله، اثر ضدویروسی آن با اندازه گیری تیتر عفونت زایی ویروس به روش دز عفونی کننده 50 درصد کشت سلولی (TCID50) ارزیابی شد.

    یافته ها

    طبق نتایج آزمون بررسی سمیت، حیات سلول ها در بالاترین غلظت مورد استفاده (50 میکروگرم در میلی لیتر) از پپتید LL-37 تا بیش از 90 درصد حفظ شد. نتایج تست های بررسی اثرات ضدویروسی نیز نشان دادند در پیش تیمار سلول ها با پپتید، غلظت 50 میکروگرم در میلی لیتر از پپتید توانست به طور قابل ملاحظه ای تولید ویریون های عفونی روتاویروس را به اندازه 3/36 لگاریتم کاهش دهد (0/0001= P). با این حال هیچ گونه اثر ضدویروسی، زمانی که LL-37 بعد از آلودگی سلول ها با روتاویروس اضافه شد، قابل مشاهده نبوده است.

    نتیجه گیری

     نتایج این مطالعه نشان می دهد پپتید LL-37 را می توان به عنوان یک عامل ضدویروسی جدید جهت پیشگیری از التهاب ناشی از عفونت روتاویروس در کودکان در نظر گرفت. با وجود این جهت تایید یافته های این مطالعه، بررسی های بیشتری به خصوص در شرایط درون تنی (در موجود زنده) مورد نیاز است.

    کلیدواژگان: کاتلیسیدین، روتاویروس، پپتید ضدویروسی، LL-37
  • لیلی یکه فلاح*، مریم جودکی، حمیدرضا جوادی، آمنه باریکانی صفحات 226-237
    زمینه

     امروزه سکته قلبی یکی از شایع ترین علل مرگ ومیر در جهان است که زیان های اقتصادی و اجتماعی فراوانی به همراه دارد. ورزش اندام فوقانی یکی از روش های پیشگیری ثانویه از این سکته است.

    هدف

    مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر ورزش اندام فوقانی بر میزان بستری مجدد مبتلایان به سکته قلبی انجام شد.

    مواد و روش ها

     در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 54 بیمار مبتلا به سکته قلبی به صورت تصادفی به دو گروه 27نفری (مداخله و شاهد) تقسیم شدند. گروه مداخله، به مدت شش هفته (دو بار در هفته به مدت 40 دقیقه در هر جلسه) ورزش اندام های فوقانی داشتند. برای هر دو گروه قبل از انجام برنامه ورزشی اطلاعات جمعیت شناختی تکمیل و در پایان مداخله چک لیست مراجعه به پزشک و بستری مجدد تکمیل شد. داده ها با استفاده از نسخه 21 نرم افزار SPSS و آزمون کای دو تجزیه و تحلیل شدند.

    یافته ها

    تعداد بستری مجدد در گروه شاهد بیشتر از مداخله بود، ولی تفاوت دو گروه از نظر تعداد دفعات بستری مجدد معنی دار نبود (0/250=P). از نظر علت های بستری مجدد (0/434=P) و طول مدت بستری مجدد (0/095=P) تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. همچنین تفاوت دو گروه از نظر تعداد دفعات مراجعه به پزشک (0/231=P) و علت مراجعه به پزشک معنی دار نبود (0/111=P).

    نتیجه گیری

     شرکت در تمرینات ورزشی اندام های فوقانی تغییرات معنی داری در میزان بستری مجدد و مراجعه به پزشک بیماران سکته قلبی ایجاد نکرد؛ این مسئله نیاز به بررسی بیشتر دارد.

    کلیدواژگان: ورزش اندام فوقانی، بستری مجدد، سکته قلبی
  • مریم صفات، نوید محمدی*، عباس صادقی صفحات 238-249
    زمینه

    تاثیر فعالیت فیزیکی و تغذیه بر نحوه زایمان در مطالعات بررسی شده است، ولی هنوز نمی توان از نحوه ارتباط آن ها اطمینان داشت. 

    هدف

     این مطالعه با هدف پیداکردن ارتباط احتمالی بین نوع زایمان و تغذیه و میزان فعالیت فیزیکی انجام شد.

    مواد و روش ها

     در این مطالعه مداخله شاهد در سال های 1398-1397، زنان زایمان کرده با سزارین یا زایمان طبیعی از بیمارستان رازی قزوین به صورت غیرتصادفی در دسترس انتخاب و وارد شدند (هر گروه 52 نفر). اطلاعات فعالیت و تغذیه دوران بارداری با استفاده از پرسش نامه »تغذیه ای با تمرکز بر تغذیه بارداری« گردآوری شد که اعتبار و پایایی آن را خبرگان تایید کرده اند. داده ها با استفاده از روش های توصیفی و تحلیلی (آزمون تی، تحلیل واریانس و رگرسیون لجستیک) تحلیل شدند. سطح معنی داری برای همه مقایسه ها، 0/05 در نظر گرفته شد.

    یافته ها

     سن، قد، وزن پیش از بارداری، سن بارداری، تعداد حاملگی های پیشین، نمایه توده بدنی پیش از بارداری، در دو گروه اختلافی نداشت ولی نمایه توده بدنی در انتهای بارداری، میزان تغییرات نمایه شاخص بدنی، وضعیت اشتغال، مصرف شیرینی در میان وعده پیش از خواب، مصرف داروها، وضعیت انرژی شرکت کنندگان در مقایسه با وضع طبیعی و خواندن برچسب های مواد غذایی، اختلاف آماری معنی دار نشان دادند. 

    نتیجه گیری

    در صورتی که اختلافات مشاهده شده بین دو گروه از نظر نمایه توده بدنی انتهای بارداری، وضعیت اشتغال، مصرف داروها، وضعیت انرژی شرکت کنندگان و سایر موارد فوق، علیتی باشند مداخله در مورد آن ها می تواند خطر سزارین را کم کند مانند جلوگیری از افزایش وزن بیش از اندازه در دوره بارداری. در غیر این صورت می توان از آن ها به عنوان نشانگر یا مطرح کننده احتمال نوع زایمان بهره گرفت.

    کلیدواژگان: بارداری، زایمان طبیعی، سزارین، ورزش، فعالیت بدنی، تغذیه
  • مهرداد زنگنه، حمید زارع ابیانه، مریم بیات ورکشی، حمید کاریاب* صفحات 250-261
    زمینه

     نیترات از آنیون های مهم آب شرب است که همواره اطلاع از میزان آن مورد توجه بوده است. از راهکارهای مدیریت منابع آب، استفاده از روش های مدل سازی در شبیه سازی و پیش بینی رفتارهای نیترات در آبخوان است. 

    هدف

     هدف از این مطالعه بررسی نحوه انتقال نیترات و میزان آلودگی در آبخوان دشت قزوین با استفاده از سیستم مدل سازی آب زیرزمینی بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه توصیفی تحلیلی برای تهیه مدل جریان آب زیرزمینی از نرم افزار GMS7.1 استفاده شد. بررسی سه بعدی جریان با الگوی MODFLOW و بررسی تغییرات غلظت نیترات با الگوی MT3D انجام شد. همچنین در بررسی روند تغییرات نیترات در آبخوان، چند طرح با تغییر در میزان تغذیه و غلظت نیترات ورودی طراحی شد.

    یافته ها

    در شرایط فعلی غلظت غیرطبیعی نیترات در آبخوان مطالعاتی وجود ندارد. بررسی طرح های کاهش بارندگی نشان داد تغذیه (بارش) عامل موثری در تغییرات نیترات نخواهد بود. در صورت ورود مقادیر 100، 200 و 300 میلی گرم در لیتر نیترات به آبخوان، میانگین غلظت نیترات بعد از پایان دوره دوساله به ترتیب به 31، 55 و 100 میلی گرم در لیتر افزایش خواهد یافت.

    نتیجه گیری

    در بخش های وسیعی از آبخوان، غلظت نیترات کمتر از حد مجاز استاندارد ملی است. اینکه در مناطقی غلظت بالا مشاهده می شود دلیلش تخلیه فاضلاب و نفوذ آن به آبخوان منطقه است. خروجی مدل نشان داد ادامه این شرایط می تواند سبب آلودگی بیشتر آبخوان شده و قسمت های مرکزی آبخوان را نیز آلوده کند.

    کلیدواژگان: سیستم مدل سازی آب زیرزمینی، نیترات، منابع آب
  • نگین نوخندانی، مهدیه نقوی الحسینی، هما داوودی* صفحات 262-277

    سرطان پستان یکی از رایج ترین سرطان ها در سراسر جهان می باشد. از آنجاییکه درمان این بیماری یکی از مشکلات اساسی سلامت عمومی محسوب می شود، مطالعات بسیاری برای کشف پروفایل های جدید مولکولی برای کمک به درمان سرطان پستان اختصاص یافته اند. عوامل خطرزای متعددی در پیدایش سرطان پستان نقش دارند اما یکی از مهم ترین عوامل، التهاب مزمن و تنظیم پاسخ های سیستم ایمنی است. مولکول های متعددی در این زمینه موثر می باشند همانند گیرنده های شبه Toll که عمدتا پذیرنده های غشایی ایمنی ذاتی بوده و آغازگر واکنش های پیش التهابی می باشند. بیان گیرنده های شبه Toll و از طرفی دیگر مهار این مولکول ها نتایج متفاوت و قابل توجهی را در بیماران مبتلا به سرطان سینه نشان داده است. بصورت اختصاصی پذیرنده های شبه Toll می توانند در القای مرگ سلولی سلولهای سرطانی، بیان مولکولهای چسبندگی مختلف، متاستاز و تغییر پروفایل سایتوکاینها نقش داشته باشند. در نتیجه ارزیابی روش های درمانی جدید و فاکتورهای مختلف از جمله: فاکتورهای دموگرافیک، تغذیه، فلورهای میکروبی کلونیزه شده و مولکولهای تنظیم گر سیستم ایمنی در بیماران مبتلا به سرطان پستان امری ضروری می باشد؛ که می تواند درک ما را از این بیماری بهبود بخشیده و کمکی برای پیدا کردن درمانی موثر در آینده باشد. مطالب این مقاله مروری از تعداد 128 مقاله چاپ شده در مجلات معتبر بین المللی با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی: گوگل اسکالر، ساینس دایرکت، اسکوپوس و پابمد و با کلیدواژه های سرطان پستان، گیرنده شبه Toll گرفته شده است. این مقاله یک بررسی اجمالی بر نقش گیرنده های TLR بر درمان و پیشرفت سرطان پستان دارد. بر اساس بسیاری از تحقیقات انجام شده، گیرنده های TLR میتوانند نقش مهمی در پیشرفت، متاستاز و درمان سرطان پستان داشته باشند.

    کلیدواژگان: سرطان پستان، گیرنده شبه Toll
  • مریم گرجی، ونوس چگینی*، زینب طالبی تماجانی، ایمان انصاری، زهرا محیط آبادی صفحات 278-285

    خونریزی بعد از زایمان از مهم ترین علل مرگ مادران در دنیاست. زمان تشخیص خونریزی و کنترل آن، در جلوگیری از مرگ مادران اهمیت دارد. هدف از این مطالعه موردی، ارزیابی تاثیر بالون بکری در کنترل خونریزی بعد از زایمان است. نتایج نشان داد بالون بکری در کنترل خونریزی پس از زایمان 3/92 درصد بیماران موثر بود. شایع ترین اندیکاسیون استفاده از بالون بکری، آتونی رحم (1/46 درصد) بود. در مجموع به نظر می رسد بالون بکری یکی از روش های ساده و کم تهاجمی است که می تواند در کنترل خونریزی پس از زایمان، قبل از روش های تهاجمی استفاده شود.

    کلیدواژگان: خونریزی پس از زایمان، بالون تامپوناد رحم، آتونی رحم
|
  • Zahedeh Rhimluoye Marjan, Ali Reza Alihemati, Homeira Hatami Nemati, Hatam Ahmadi* Pages 190-201
    Background

     Acute and chronic effects of nitric oxide on oxidative stress and neuronal demyelination have been reported in human and animal models. 

    Objective

     Oxidative stress is involved in the pathogenesis of demyelinated animals; thus, this study investigated the effects of nitric oxide system and ethidium bromide on oxidative stress in the hippocampal formation.  

    Methods

     This experimental study was performed on eight groups of male rats, as follows: control, control, ethidium bromide, L-Arginine, L-NAME, ethidium bromide + L-Arginine, ethidium bromide + L-NAME, and ethidium bromide + L-Arginine + L - NAME. Three days after the injection of drugs into the hippocampal CA1 area, hippocampal biopsy was performed, and oxidative stress parameters were measured in this area. One-way analysis of variance (ANOVA) and posthoc tests were used for data analysis.

    Findings

     Injection of 3 μL ethidium bromide into the CA1 region increased oxidative stress parameters (P<0.01). Injection of 15.3 μg/rat L-Arginine in this region stopped the response of ethidium bromide (P<0.05, P<0.01); while, the injection of 15.1 μg/rat L-NAME failed to return the effects of the ethidium bromide. Moreover, the combination of 15.3 μg/rat L-Arginine and 15.1 μg/rat L-NAME only returned lipid peroxidation caused by the injection of 3 μL of ethidium bromide to normal (P<0.05); this process failed to improve antioxidant enzymes.

    Conclusion

     The obtained results suggested the excitatory effect of the nitric oxide system on alleviating oxidative stress induced by ethidium bromide in the CA1 region of male rats.

    Keywords: Ethidium bromide, Nitric oxide, Oxidative stress
  • Abbas Saremi*, Mohammad Bayat, Mahdi Sadegh, Jamal Amri Pages 202-213
    Background

    Lipasin is a liver-derived secretory protein; i.e. associated with type 2 diabetes mellitus, obesity, and metabolic syndrome.  

    Objective

    The current research assessed the effect of resistance training on atherogenic and metabolic status and lipasin levels in obese rats.

    Methods

     In this experimental study, 20 obese rats (8 weeks old, Mean±SD weight: 361±32 g) and 10 normal-weight rats (8 weeks old, Mean±SD weight: 248±13 g) randomly divided into three groups: obese control, obese trained, and control. The obese trained group received an 8-week exercise program for 3 days/week on a specific ladder with a carrying load of 30% of body weight, attached to their tails. The weight of the load was gradually increased during the training sessions, reaching 200% of the body weight of rats in the final week. There were three sets of 5 repetitions with a 3-min rest between each set of exercise sessions and 1 minute between repetitions. Forty-eight hours after the last training session, the blood samples were obtained and analyzed for metabolic status. The collected data were analyzed using analysis of variance (ANOVA), and statistical significance was set at P<0.05. 

    Findings

    Lipasin levels were higher in obese rats, than the controls (P=0.02). Atherogenic and metabolic status (TG, TC, LDL, glucose, insulin resistance) were improved in the exercise group, compared to the control group (P=0.05). Plasma lipasin levels were significantly decreased in the obese exercise group (P=0.05). 

    Conclusion

     This study indicated that resistance training may be effective in improving metabolic status by decreasing lipasin plasma levels.

    Keywords: Lipasin, Obesity, Resistance training, Metabolic status
  • Zohreh Hosseini, Angila Ataei, Pirkooh, Mohammad Bagher Habibi Najafi*, Masoud Yavarmanesh Pages 214-225
    Background

     Rotavirus is the most prevalent cause of severe gastroenteritis, hospitalizations, and deaths among infants and young children, globally. No specific antiviral drug is available against rotavirus infection. 

    Objective

     The current study aimed to assess the antiviral effect of human cathelicidin antimicrobial peptide LL-37 on rotavirus infection in vitro. 

    Methods

      This study was conducted in the laboratory conditions of Iran University of Medical Sciences, in Tehran City, Iran. The neutral red assay was performed to assess the cytotoxicity of different concentrations of the peptide on the MA-104 cell line, and its antiviral activity was determined by TCID50 (50% tissue culture infective dose) assay. 

    Findings

    According to the cytotoxicity results, viability maintained more than 90% up to the concentration of 50 μg/mL of LL-37 peptide. The antiviral assays results revealed that the concentration of 50 μg/mL LL-37 peptide could significantly reduce (3.36 log10 TCID50) the production of rotavirus progeny when administered before virus exposure (P= 0.0001). However, no inhibitory effect was detected after cell exposure to virus.

    Conclusion

     The obtained data suggested that LL-37 can be considered as a new antiviral agent for protecting infants and young children against gastroenteritis caused by rotaviruses. However, further in vivo investigations are required to confirm this finding.

    Keywords: Cathelicidin, Rotavirus, Antiviral peptide, LL-37
  • Leili Yekehfallah*, Maryam Joodaki, Hamidreza Javadi, Ameneh Barikani Pages 226-237
    Background

     Myocardial infarction (MI) is among the most frequent causes of mortality and morbidity, with socioeconomic harms. Upper limb exercise, as part of cardiac rehabilitation program, is one of the secondary prevention methods of further MI and disease improvement. 

    Objective

    The present study investigated the effect of upper limb sport on the rate of readmission in patients with myocardial infarction.

    Methods

     In this randomized clinical trial study, 54 patients with MI were randomly divided into two groups of 27 patients (intervention and control). The intervention group performed upper extremity exercise for 6 weeks, twice a week and for 40 minutes per session. The demographic information of both groups was obtained before the exercise program, and at the end of the intervention. Furthermore, a checklist for referral to physicians and readmissions was completed. The collected data were analyzed using Independent Sample t-test and Chi-squared test.

    Findings

    The number of readmission in the control group was higher than the test group; however, the group difference was not significant in terms of readmission (P=0.250 Moreover, in terms of the reasons of readmission (P=0.434), and the duration of readmission (P=0.095), there was no significant difference between the two groups. The difference between the two groups in terms of the number of referral to physician (P=0.231), and the reason for referral to physician, was not significant (P=0.111).

    Conclusion

     The involvement of upper extremity exercises did not significantly change the rate of readmission and referral to physician of patients with myocardial infarction. Thus, further investigations are required in this regard.

    Keywords: Upper extremity exercise, admit, Myocardial infarction
  • Maryam Sefat, Navid Mohammadi*, Abbas Sadeghi Pages 238-249
    Background

     The effect of physical activity and nutrition on the method of childbirth has been studied; however, it cannot be assured. 

    Objective

     This study aimed to explore the relationship between the type of delivery and nutrition and physical activity.

    Methods

     In a case-control study, women were entered either in cesarean section or normal vaginal delivery (each group: 52 subjects) groups. Data regarding physical activity and nutrition information during pregnancy were collected using a questionnaire. The scale’s reliability and validity were confirmed by the experts. 

    Findings

     Age, height, pre-pregnancy weight, gestational age, the number of previous pregnancies, and pre-pregnancy body mass index (BMI), were not different in the two groups; however, the groups differed in terms of BMI at the end of pregnancy, rate of changes in BMI, the employment status, sweets consumption before bedtime, taking medicines, the participants’ energy status compared with natural position, and reading nutrition facts label.

    Conclusion

     If the observed differences between the two groups are causative, the interventions can reduce the risk of cesarean section, such as preventing excessive weight gain during pregnancy. Otherwise, they can be used as markers or pose a possibility of childbirth type.

    Keywords: Pregnancy, Delivery, Obstetric, Cesarean section, Exercise, Nutritional status
  • Mehrdad Zanganeh, Hamid Zare Abyane, Maryam Bayatvarkeshi, Hamid Karyab* Pages 250-261
    Background

    Nitrate is among major anions in drinking water. Therefore, it is crucial to investigate its concentration in water resources. Modeling is a management strategy to predict the behavior of nitrate in water resources.

    Objective

    The current study aimed to predict nitrate concentration in the aquifer of Qazvin plain, using Groundwater Modeling System (GMS).

    Methods

     The GMS7.1 software was used to prepare the groundwater flow model. MODFLOW pattern was used to investigate the three-dimensional flow. MT3D pattern was used to assess the changes nitrate concentration in the aquifer. Additionally, several scenarios were designed to evaluate the process of nitrate changes in the aquifer by altering in the aquifer feed and nitrate input rates.

    Findings

     There was no anomaly concentration in the aquifer. The scenarios of rainfall reduction suggested that nitrate feed was ineffective in changing nitrate concentration in the aquifer. Moreover, with entry 100, 200, and 300 mg/L of nitrate into the aquifer, the average of nitrate concentration after the end of the two-year periods would increase to 31, 55, and 100mg/L, respectively.

    Conclusion

    The obtained results indicated that in a wide area of the saturated aquifer nitrate concentration was below than national standards. Furthermore, high nitrate concentrations were due to the penetrating of the sewage into the aquifer. The outputs of the GMS model suggestd that these conditions could lead to more contamination in central parts of the aquifer.

    Keywords: Groundwater Modeling System (GMS), Nitrate, Groundwater
  • Negin Nokhandani, Mahdyieh Naghavi Alhosseini, Homa Davoodi* Pages 262-277

    Breast cancer is highly prevalent worldwide. Treatment of this disease is a major global public health problem; therefore, numerous studies have explored new molecular profile helping for breast cancer therapy. Different risk factors are attributed to breast cancer; however, chronic inflammation and immune regulation are highly essential. Various molecules impact this context, including toll-like receptors (TLRs), which are mainly expressed on the membrane of different immune cells and trigger pro-inflammatory responses. Of note, expressing these receptors, as well as inhibiting their functions lead to different and remarkable results in patients with breast cancer. More specifically, TLRs can induce the apoptosis of cancerous cells, expression of adhesion molecules, metastasis, and cytokine profile change. Therefore, evaluating new therapies and various factors, including demographic characteristics, nutrition, colonized microbial flora, and immune regulatory molecules in breast cancer patients is essential. Such information helps to improve our understanding of this disease and assists scientists to find effective therapies in the future. The content of this article is a review of 128 articles, published in prestigious international journals. Search in Google Scholar, PubMed, Scopus, and Science Direct were conducted using keyword combinations of “Breast cancer and Toll-like receptor”. This review article is an overview of the role of TLRs in the treatment and progression of breast cancer. According to various research studies, TLRs can significantly affect the progression, metastasis, and treatment of breast cancer.

    Keywords: Breast cancer, Toll-like receptors
  • Maryam Gorji, Venus Chegini*, Zeinab Talebi Tamajani, Iman Ansari, Zahra Mohitabadi Pages 278-285

    Postpartum hemorrhage (PPH) is among the most significant causes of maternal death worldwide. The time of diagnosing and the proper management of hemorrhage are essential in preventing maternal mortality. The current study aimed to evaluate the effect of Bakri balloon on the management of PPH. Bakri balloon was effective in controlling PPH of 92.3% of patients. The most frequent indications for using Bakri balloon was uterine atony (46.1%). Furthermore, Bakri balloon is among the simplest and low invasive methods that can be used to control PPH before invasion methods, like hysterectomy.

    Keywords: Postpartum hemorrhage, Uterine balloon tamponade, Uterine atony