فهرست مطالب

کاوش نامه زبان و ادبیات فارسی - پیاپی 41 (تابستان 1398)
  • پیاپی 41 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 9
|
  • سجاد آیدنلو* صفحات 9-47

    در این دو بیت از دیوان حافظ: خیال آب خضر بست و جام اسکندر(کیخسرو) به جرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش باش که به تلبیس و حیل دیو مسلمان(سلیمان) نشود ضبط های «جام کیخسرو یا اسکندر؟» و «دیو سلیمان نشود یا مسلمان؟» محل بحث محققان مختلف بوده است. در نمونه نخست، «جام اسکندر» مستند بر یک نسخه(خلخالی827ه.ق) است و همه دست نویس های معتبر دیگر «جام کیخسرو» دارند؛ ولی چون اسکندر نیز بنابر شواهد داستانی و شعری جامی ویژه با خصوصیات شگفت کاسته نشدن آب آن و جهان بینی و رازگشایی داشته است، ضبط «جام اسکندر» بر اساس قاعده «ضبط دشوارتر برتر است» در تصحیح علمی- انتقادی دیوان حافظ اصیل تر از «جام کیخسرو» است. در مورد دوم هم با نادیده گرفتن نگاشته «مسلمان نشود» در اکثر و اقدم نسخ دیوان حافظ- که در بررسی ضبط هایی از این نوع، نباید به تنهایی معیار ترجیح و انتخاب باشد- طبق یک ضابطه دیگر در تصحیح انقادی متون یعنی «کدام صورت می تواند تغییریافته وجه دیگر باشد؟» همین وجه، نویسش درست است و به احتمال نزدیک به یقین، بعضی کاتبان ضبط «مسلمان نشود» را برای رفع تکرار قافیه در غزل، رعایت تناسب بیت و هماهنگی با اجزا و عناصر تلمیحی آن به «سلیمان نشود» تبدیل کرده اند.

    کلیدواژگان: دیوان حافظ، تصحیح، ضبط دشوارتر، جام اسکندر، مسلمان
  • سپیده یگانه* صفحات 49-69

    رخداد واقعه منا در سال 1394 ه .ش، که به کشته شدن شمار زیادی از زائران بیت الله الحرام منجر شد، به عنوان یک فرامتن تاریخی مورد توجه شاعران ایران قرار گرفت و به شکل گیری زیرجریانی نو در سوگ سرایی معاصر انجامید. مجموعه ای از این آثار با عنوان «منا منهای بسیاران» به همت انتشارات «شهرستان ادب» منتشر شد. بسامد غزل در میان سروده ها، زمینه انجام پژوهشی پیرامون رابطه تناظری سطوح متنی آن با فرامتن تاریخی منا فراهم آورد. بر این اساس، سوگ سروده های منا در قالب غزل در سه سطح «موسیقایی، بلاغی(بلاغت سنتی) وانگاره ای» مورد بررسی قرار گرفت. برآیند بررسی های متنی نشان می دهد این غزل ها آثاری معناگرا و فرامتن محورند و سطوح سه گانه آن در ارتباطی متقابل، بر انتقال صریح و روشن پیام به خواننده تمرکز دارند؛ به این صورت که دو سطح موسیقایی و بلاغی، با استفاده از ابزارهایی چون تلمیح به واقعه عاشورا، دوری از آرایه های لفظی، بسامد جملات امری با اغراض ثانوی اظهار تاسف و اندوه و نیز بیان استعاری و تخییلی محدود، در راستای انگاره اصلی شکل گرفته اند که همان اخبار و توصیف واقعه منا و پیامدهای آن است. زیرانگاره های دیگری نیز چون «تقدیس کشته شدگان»، «تقریب محتوایی با واقعه کربلا» و «توبیخ و تهدید دست اندرکاران واقعه منا» در مضمون پردازی و برقراری ارتباط میان متن و فرامتن مورد استفاده شاعران قرار گرفته اند.

    کلیدواژگان: سوگ سرایی، واقعه منا، غزل، بررسی متنی
  • اصغر رضاپوریان*، رضا پوردهقان اردکان، محمد حکیم آذر صفحات 71-100

    ابوالفضل زرویی نصرآباد از برجسته ترین طنزپردازان پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران است. آثار وی در طنز، هر دو زمینه نظم و نثر را در بر می گیرد. زرویی کار خود را از مطبوعات طنز و بخصوص، گل آقا آغاز کرده است. یکی از مهمترین ویژگی های سبکی آثار او استفاده مناسب و ماهرانه از فن نقیضه است. نقیضه، لزوما متنی است طنزآمیز  به نظم یا نثر، در تقلید از متنی دیگر که  از لحاظ ادبی، شهرت فراوان دارد و برای مخاطب آشناست. پژوهش حاضر به این پرسش پاسخ می دهد که آیا می توان نقیضه را ویژگی سبکی زرویی نصرآباد دانست؟ نقیضه های زرویی از لحاظ صوری، مضمونی و لفظی دارای اهمیت است. زرویی از این شگرد برای بیان انتقادهای سیاسی و اجتماعی، انتقال افکار خود به خواننده و بیان سخن موثر، بهره می گیرد. وی به دلیل تسلط کافی بر حوزه ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی توانسته است از فن نقیضه در هر دو زمینه نهایت استفاده را ببرد. با این حال، در نقیضه های به کار رفته در بعضی از آثار نخستین زرویی - بخصوص «تذکره المقامات»-  به دلیل پرداختن به شخصیت های سیاسی و اجتماعی مقطع زمانی خاص، باعث شده است که این آثار با گذشت زمان، کارکرد خود را از دست داده و دچار محدودیت تاریخ مصرف گردند. نقیضه های دیگری که زرویی در آن سعی در بیان وانتقال مضون و فضاسازی کلی طنز داشته است، ماندگارتر و موفق تر بوده اند. نکته دیگر اینکه زرویی در نقیضه، علاوه بر فرم و قالب ها به آثار مشخصی از متون کلاسیک نظر داشته است؛ به طوری که در آثارش بسامد نقیضه گویی از آثار قدمایی چون سعدی و مولانا و در بین معاصرین، اخوان ثالث بیشتر از دیگر شعرا است.

    کلیدواژگان: زرویی نصرآباد، نقیضه، طنز، سبک شناسی
  • سردار بافکر* صفحات 101-130

    «آه» یکی از عناصر مهم و محوری مضمون سازی در شعر فارسی است و شاعران و عارفان در شعر خود با استفاده از این واژه، مضامین عرفانی متنوعی خلق کرده اند. ذکر و دعا زمانی که از مرحله زبانی به مرحله وجودی و قلبی می رسند، تاثیرگذارتر و بابرکت تر می شوند، علت تاثیرگذاری فوق العاده آه هم در این است که آه ذکر و استغاثه ای وجودی و قلبی است، هرکس که آه می کشد، در حقیقت از ته دل، به خداوند تبارک و تعالی استغاثه و طلب نیاز کرده است. هرقدر انسان عاجزتر و درمانده تر باشد، آهش قوی تر و تاثیرگذارتر می شود و ترکیباتی چون «زور ناتوانی» و «قدرت عجز» که در متون عرفانی فراوان به کار رفته اند، اشاره به این امر دارند که قدرت افراد عاجز و ناتوان در آه تاثیرگذارشان است. در این جستار، اقسام آه و نقش آنها در آرامش و تکامل معنوی انسان و مضمون های خلق شده از این واژه در معرض نقد و بررسی قرار گرفته است. پژوهش، براساس نحوه کاربرد این واژه مضمون ساز در آثار مهم عرفانی و ملاحظه دیدگاه های صاحب نظران و دریافت بی واسطه از آنها به روش تحلیل محتوای این آثار صورت گرفته است. نتیجه کلی مقاله این است که آه کشیدن، در تقویت سیستم ایمنی بدن و آرامش و سلامتی جسمی و روحی انسان نقش مهمی را ایفا می کند و آه های احساسی و عاطفی در جلا و صفای آیینه دل و روح موثر بوده و در نهایت، موجب تعالی و کمال آدمی می شود و همه اینها نشانه هایی از نظم شگفت انگیز هستی و آفرینش احسن است.

    کلیدواژگان: آه، اله، الله، ذکر و یاد خدا، تکامل انسان
  • علی خانی حبیب آبادی، سیدمهدی نوریان*، حسین آقاحسینی صفحات 131-163

    سامان دادن تصحیحی علمی و انتقادی از دست نویس های کهن، از بایسته ترین پژوهش های ادبی است؛ چه، نسخه های خطی از ارزشمندترین میراث های فرهنگی ملت ما به شمار می روند و پرداختن به این سرچشمه های گران مایه، بازشناسی هستی و کیستی خود و پاسداشت فرهنگ و زبان این مردمان است. دیوان اشعار اوحدی مراغه ای(یا اصفهانی) عارف و شاعر نامدار سده هفتم و هشتم هجری(738-673ھ)، در سال 1340 خورشیدی به دست شادروان سعید نفیسی تصحیح شده و همراه با برخی کاستی ها که در این گفتار از آنها یاد خواهد شد، به وسیله انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده و در سال 1375 نیز بدون بازنگری به همان گونه پیشین تجدید چاپ شده است. در سال 1391 هم انتشارات سنایی این تصحیح را چاپ کرده ولی تنها فرق آن با دو چاپ پیشین این است که غلط های چاپی بسیار نیز بر متن افزوده شده است. در سال های 1362 و 1392 نیز این دیوان به وسیله انتشارات پیشرو و اقبال چاپ شده، اما این دو چاپ هم بر پایه همان چاپ زنده یاد نفیسی است -هرچند که در آنها نامی از استاد برده نشده است! به هرروی، به دست آمدن دست نویس هایی کهن که در آن سال ها در دسترس استاد نفیسی نبوده، تصحیح دوباره این دیوان را بایسته و گریزناپذیر ساخته است.

    کلیدواژگان: نسخه پژوهی، تصحیح انتقادی، قرن هفتم و هشتم، اوحدی، سعید نفیسی
  • نجمه حسینی سروری*، علی جهانشاهی افشار صفحات 165-194

    گلستان سعدی از مهمترین آثار نثر فارسی است که دیدگاه منسجم و واحدی درباب نوع شناسی آن وجود ندارد، اما اغلب، از تاثیر مقامات بر سبک نگارش آن سخن گفته اند و این امر، بر پژوهش های درباره گلستان نیز تاثیر گذاشته است. این مقاله، تلاشی است در جهت نوع شناسی گلستان سعدی و تصحیح خطای رایجی که گلستان را اگر نه مقامات، تقلیدی از اسلوب مقامه نویسی عربی می داند. به این منظور، ابتدا ضمن تعریف دقیق مقامه و ویژگی های آن در سه سطح ساختار روایی، موضوع و درونمایه و انشای مقامات، روایت های گلستان سعدی را از این زوایا مورد بررسی قرار می دهد. نتایج این بررسی نشان می دهد که گلستان سعدی، در هر سه سطح یادشده، با مقامات تفاوت های آشکار و اساسی دارد و به این جهت، علی رغم شباهت هایی که در لحن بیان مطالب در مقامات و حکایت های سعدی دیده می شود، نمی توان گلستان را مقامه نامید. در ادامه بحث، ضمن برشمردن ویژگی های حکایت های اخلاقی، نشان داده می شود که گلستان سعدی، مجموعه ای از حکایت های اخلاقی است که در عین حال، با پیش نمونه های سنتی این نوع حکایت تفاوت هایی دارد.

    کلیدواژگان: گلستان سعدی، مقامات، حکایت اخلاقی، ساختار روایی، شیوه انشاء
  • محبوبه ذوالقدر*، رضا چهرقانی، سیدعلی قاسم زاده صفحات 195-219

    مطالعات بینامتنی یکی از رویکردهای مهم در پژوهش های ادبی معاصر شناخته می شود. طبق نظریه بینامتنیت ، هر متن ادبی، بازخوانش و زایشی از آثار ادبی پیشین یا معاصر با خود است. با عنایت به این تعریف، می توان تلمیح را یکی از مصادیق بارز بینامتنیت تلقی کرد. یکی از شاعرانی که به صورت گسترده از این آرایه در شعر خود استفاده کرده، محمدکاظم کاظمی شاعر پرآوازه مقاومت افغانستان است که در این پژوهش شیوه های کاربرد تلمیح در اشعار او با روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده است. چنانکه نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد، تلمیحات شعر کاظمی غالبا در پیوند با موضوع ها و متون دینی از قبیل قرآن، حدیث، تاریخ اسلام، قصص انبیاء و... شکل گرفته و روابط بینامتنی بر مبنای قواعد سه گانه کریستوا میان متن حاضر و غایب، به صورت نفی جزئی، نفی متوازی و نفی کلی بروز یافته است که در این میان نفی جزئی در اشعار کاظمی از بسامد بیشتری برخوردار است.

    کلیدواژگان: تلمیح، بینامتنیت ، شعر مقاومت افغانستان، محمدکاظم کاظمی، ژولیا کریستوا
  • راضیه فانی اسکی*، فیروز فاضلی صفحات 221-248

    طنز موقعیت طنزی برگرفته از تصویرها، تصورها و مفاهیم است که می تواند آمیزه ای از رفتار، موقعیت، صحنه و گفتار باشد. اما محوریت در این گونه از طنز بر موقعیت ایجادکننده آن استواراست. طنز موقعیت جایگاه ویژه ای در ادبیات داستانی دارد و از جمله در داستان «مدیر مدرسه»(1337) اثر جلال آل احمد که نمونه هایی از آن دیده می شود. او در این اثر فساد مالی و اخلاقی رایج در نظام آموزش و پرورش دهه سی را با زبان طنز به تصویر کشیده است. در پژوهش حاضر، تلاش می شود تا انواع موقعیت های طنزآمیز در داستان، شگردهای ایجاد آنها و بازتاب های اجتماعی آنها مورد بررسی قرار گیرد. با تفحص در موقعیت های موجود در «مدیر مدرسه» می بینیم که عامل اصلی ایجاد موقعیت های طنزآمیز در این اثر طرح آن است؛ زیرا همواره موضوعات فرعی به جای موضوع اصلی پررنگ می شوند و حاشیه روی یا پررنگ شدن موضوعات فرعی به جای موضوع اصلی در طول داستان بسیار است. توصیف جلوه ظاهری اشخاص، شغل و شبکه ارتباطی بین آنها هم نقش مهمی در شکل گیری خصوصیات طنزآمیز اخلاقی اشخاص دارد. گذشته از این، صحنه دورافتاده یک مدرسه که فضای اصلی داستان است به عنوان صحنه ای عجیب علاوه بر خنده انگیزی، با ظرافت خاص، نظام آموزشی را نیز به سخره می گیرد.

    کلیدواژگان: جلال آل احمد، طنز موقعیت، داستان نویسی معاصر، مدیر مدرسه
  • نوش آفرین کلانتر، طاهره صادقی تحصیلی*، محمدرضا حسنی جلیلیان، علی حیدری صفحات 249-284

    اژدها در اساطیر اغلب ملل، نقش های مهمی ایفا می کند و دارای دو سویه منفی و مثبت است؛ در نمادگرایی منفی، موجود اهریمنی، دیو خشکسالی و بازدارنده آب ها، بلا و بیماری، هرج و مرج و آشوب ازلی است و در نمادگرایی مثبت، کارکردهایی چون مادر کائنات، نخستین آفریده که آفرینش بدان بستگی دارد، نخستین شهریار، آورنده باران، زایا، نامیرا، نیروی خورشید و پدیدآورنده فصول و شب و روز، نگهبان گنج های مخفی، خداگونگی، درمان بیماری، عامل کشف راز و آگاهی دهندگی دارد. مفهوم اساطیری اژدها در دو وجهه مثبت و منفی به عنوان نیروی اصلی اهریمن(شیطان)، دشمن آفرینش انسان و عامل هبوط و رمز تجلی حق در دین های گوناگون نمود پیدا کرده است. در اغلب نحله های عرفانی نیز شاهد کارکردهای نمادین اژدها هستیم. در مقاله حاضر، نگارندگان با هدف کاویدن ریشه نقش های اژدها در عرفان و با استفاده از روش تحلیل محتوا، کارکردهای اژدها در اساطیر و عرفان را واکاوی نموده و به این نتیجه رسیده اند که در عرفان، اژدها در چهره منفی خود نماد نفس و در شکل مثبتش به عنوان مظهر طاعت و نیروی حق، رخ نموده است و با توجه به پیشینه اژدها در اساطیر ملل مختلف: نمادینگی نفس در عرفان، ریشه در کارکرد اژدها در اساطیر، به عنوان نماد هرج و مرج، دشمنی حقیقت و جهل دارد و نمادینگی نیروی حق، از قداست و خداگونگی اژدها در اساطیر ملل مختلف، سرچشمه گرفته است.

    کلیدواژگان: اسطوره، ادیان، اژدها، دگردیسی، عرفان، نماد
|
  • sajjad Aidanloo * Pages 9-47

    In these two bits of Hafez's Divan: “Khiale abekhezerbast’o jam Iskandar/Keyxosro Be jor’enooshi’e sultan Abolfavares shod” and “Esmea'zambekonadkarekhodey del khosh bash ke be talbisohiyal div mosalman/Soleymannashavad” Between the scholars about the recordings of "JameKeyxosroor Iskandar?" and "DivSoleymannashavad or Mosalman?" there have been various discussions.In the first instance, the "JameIskandar" is documentary on a manuscript (Khalkhali 827 AH) and all the other manuscripts have the "JameKeyxosro". But because Iskandar (Alexander), according to the evidence of fiction and poetry, had a special cup with surprising features that did not diminish its water and worldviews and opening the secret, recording the "JameIskandar" is based on the rule of "the most difficult recording is superior," in the scientific-critical correctionof the Divan Hafiz is more original than the "JameKeyxosro".In the second case also with the neglecting the record of the "Mosalmannashavad”, in more and prior of Hafez’s Divan manuscripts - in examining recordings of this kind, it should not be the sole criterion of choice and selection -according to another clause in the corrigendum of the texts, that is, "which one can be modified by another?" that recording is true and probably almost certainly some scribes do not record "Mosalmannashavad" to eliminate the rhyme in sonnets, observe the fit of the bit and coordination with components and its allusionelements it has turned into “Soleymannashavad”.

    Keywords: Divan Hafez, Correction, More difficult recording, JameIskandar, Mosalman
  • sepideh yeganeh * Pages 49-69

    The Mena incident in 2015, which resulted in the death of a large number of pilgrims of Kaaba, is considered by the Iranian poets as a historical context and led to the formation of a new flow in contemporary monody. A collection of these works has been published under the name of “Mena minus many” by Literature County publishing. The high frequency of sonnet among the poems provided a ground for conducting a research on the correlation of its textual levels with the historical context. Accordingly, Mena's monodies in the format of sonnet were studied at three levels of music, rhetoric (traditional rhetoric) and theme. The results of textual investigations show that these sonnets are conceptual and contextual, and their three levels, having a reciprocal relationship, concentrate on transiting an explicit message to the reader; In a way that its two levels of music and rhetoric have been formed, using instruments such as the allegory to Ashura, avoiding of verbal figures, the frequency of sentences with a secondary motives of regret and grief, as well as limited metaphorical imagination, along with the main idea that is informing and describing Mena and its consequences. Other sub-motives also have been used by the poets such as “sanctification of the dead”, “content approximation with the event of Karbala” and “rebuking and threatening the dealers of Mena” in order for thematization and making links between the text and the context.

    Keywords: Monody, Mena Incident, Sonnet, Textual Study
  • asgar rezapoorian*, reza purdehghan, mohammad hakim azar Pages 71-100

    Abolfazl zarooi Nasrabad is one of the most famuse satirist ofter the Islamic revolution of iran. his wrightings in satire involve  both  prose  and  verse.  Zarooi start  his  work  in  satire  press  for  the  first  time  especially  in Golagha. One of the most important characteristics of his  style  is  the  apt and  adept  use of  parudi technique.this study answers this question that if parodi is the stylistic characteristic of zarooi? Zaroodi parudies are important from the view of form  cotent and word. Zarooi apply  this  technique to criticize political and  social  matters  and  also  to convey his thoughts to the readers. Because of his sufficient mastery in classic and contemporary  Persian  literature he was able to make the most use of parodi in both verse and prose. However  in same of his first writings especially in "tazkeratol maghamat" he used parudi to deal with politic and social famous people of  particular period of time for this reason we can notice that these writhings gradually became  ambiguous  for readers  and  they  are  now  old-fashioned. Other  parodies that  he  tried to  explain  and  convey  the  content  and  atmosphere of  satire was  more  successful  and  permanent. Another  point  is  that  zarooi has considered  specific  writings  of  classic  texts  as well as  forms  in his parudi and his parudi is more neare to "Sadi" and "Hafez" than other poets.

    Keywords: Abolfazl Zarooee Nasrabad, Parody, Satire, Stylistic
  • sardar bafekr * Pages 101-130

    Oh is one of the most important elements of thematization in Persian poetry, and poets and mystics in this poem have created a variety of mystical themes using this term. Prayer and Prayer When they come from the linguistic stage to the existential and heart stage, they are more effective and more belligerent, the cause of the extraordinary influence that is that of exaggerating and exaggerating the existential and the heart, each What arose, in fact, from the bottom of the heart of God, the need for excellence and prayer was needed. The more a person becomes more vulnerable, the more heavier and heavier the human being is, the more powerful and effective the components of the "force of disability" and "power of inactivity" used in many mystical texts refer to the fact that the power of individuals Incapacitated and helpless in their influence. In this essay, the ay and their role in the spiritual peace and spiritual development of humans and the themes created from this term have been criticized. The research has been conducted based on the method of using this termographed word in important mystical works and the consideration of the viewpoints of the owners and their immediate receipt by analyzing the content of these works. The overall result of the paper is that the implantation plays an important role in enhancing the body's immune system and in maintaining the physical and mental health of the human body, and the emotional points in it.

    Keywords: Oh, Allah, Remember God, Human Evolution
  • Ali Khani Habibabadi, mehdi noorian*, hossein aghahosseini Pages 131-163

    The scientific and critical correction of ancient text is one of the most valuable and essential literary research. The divan of Ohadi Maraghei (Esfahani), mystic and poet of 7th and 8th centuries A.H., is one of the ancient text. In 1340 A.H.S., Ohadi Maraghei's Divan was corrected and published by Saeed Nafisi but considering some defects in the context and also the availability of some manuscripts which were not in the access of Saeed Nafisi, the re-correcting of this divan seems necessary. In this research, after the introduction and introducing manuscripts which are used by Saeed Nafisi in the correction of Ohadi’s Divan, we investigate the defects in Saeed Nafisi’s correction consist of 1. The ambiguity of the main manuscript and the correction method; 2. Inaccurate comparison among manuscripts; 3. Uncritical correction or no reference of substitute manuscripts in the footnote; 4. Displacements; 5. Omissions; 6. Affixed verses; 7. Repetition; 8. Misreading and miswritten; 9. Publication error; 10. Defects in rhythm; 11. Duplicated Rhymes; 12. Wrong punctuations; 13. Lack of essential contents and descriptions.

    Keywords: Research Edition, Critical correction, The seventh, eighth centuries, Ohadi's, Saeed Nafisi
  • Najme Hosseini Sarvari*, Ali Jahanshahi Afshar Pages 165-194

    Sa'di's Golestan is one of the most important works of Persian prose that there is no single coherent view of its typology but most scholars have spoken about the impact of Maqameh on its style and this has contributed to the research Golestan. This article is an attempt to know the typology of Sa'di's Golestan common error correction which counts Golestan as an imitation of Arabic Maqameh writing style. For this purpose first comes the exact definition of Maqameh and its features in three levels of narrative structure, subject and theme and checks composition Maqameh Saadi's Golestan narratives of these aspects. The results show that Sa'di's Golestan has at all three levels obvious and fundamental differencesy, with Maqameh and for this reason, it can not be called Maqameh or spoke of the impact of Maqameh style in Sa'di's Golestan following the discussion, while expressing moral anecdotes, features show that Sa'di's Golestan is a collection of moral tales which is different from the traditional prototype of this type of story.

    Keywords: Sa'dis Golestan, Maqameh, moral anecdotes, Narrative structure, Style
  • Mahboubeh Zolghadr*, Reza Chehreghani, reza ghasemzadeh Pages 195-219

    Intertextual studies are one of the most important approaches to contemporary literary research. According to the theory of intertextuality, every literary text is its reproduction and reproduction of past or contemporary literary works. Considering this definition, Talmih can be regarded as one of the most obvious examples of intertextuality. One of the poets who widely used this array in his poetry is Mohammad Kazem Kazemi, the most famous poet of the Resistance of Afghanistan. In this research, the ways in which Talmih was used in his poems has been examined by descriptive-analytical method. As the results of this research show, Kazemi's poems are often linked to religious themes and texts such as the Quran, hadith, the history of Islam, the Prophets of the Prophets, etc., and the intertextual relations based on the threefold rules of Christau between the present text And absent, in the form of partial negation, a negation, and a general negation, in which a partial negation in Kazemi's poems is more frequent.

    Keywords: Talmih, Intertextuality, Afghan Resistance Poetry, Mohammad Kazem Kazemi, Julia Kristeva
  • razie fani aski*, firooz fazeli Pages 221-248

    situational Irony is resultant from phantasmic situations, imaginations and concepts that will be made of action, situation, scene and dialogue. But the situation of characters is the pivotal point and other elements service the situation. this sort of irony have an especial place in Fiction. among this the story of "Modire Madrese" have an especial position in fiction. ,this work have potential power for irony of situation because of it’s critical language and authority of it’s writer in demonstration of specific problems. Personification, scence, plot and actions. Therefore we endevour to indicate all kinds of ironical situations in this research, methods of creating them and it’s social reflections. With deliberation in this story we see that plot is the dominant factor of creation of situational irony. Because marginal problems often are replaced of the main matter. Characterization, descripe actor’s appearance feature. character’s job and network of communication between them have important roles in ironical behavior formations. Remote scene of school is farcical, moreover satirize educational system daintily. The Most important subjects that are writer’s purposes are: cultural and social problems, lack of justice and exist of corruption in diverse class in society.

    Keywords: situational Irony, Modire Madrese, Al- e- Ahmad, contemporary fiction
  • nooshafarin kalantar, tahere sadeghi*, Mohammad Reza Hassani Jalilian, Ali Heidari Pages 249-284

    Dragons in negative symbolism, the evil deity, the duel of droughts and the deterrence of water, disease and chaos, and chaos and agitation, and in Positive symbolism, functions such as the cosmic mother, the first creator to depend on creation, the first martyr, the source of rain, the genesis, the impossibility, the power of the sun and the creator of the seasons, the night and the day, the guardian of secret treasures, godliness, the cure of the disease, the agent of mystery discovery. In mysticism, we also see the symbolic functions of the dragon. In the present article, the authors aim to explore the roots of the dragon's role in mysticism and use the content analysis method to examine the functions of the dragon in mythology and mysticism and conclude that, in the mysticism of the dragon, in its negative image, the symbol of the soul and in Its positive form has been manifested as the manifestation of the obedience and the power of the right, and according to the dragon's history in the mythologies of various nations: the symbolism of the soul in mysticism, rooted in the function of the dragon in mythology, as the symbol of chaos, the enemy of truth and ignorance, and symbolism The power of righteousness originates from the sacrament of God in the myths of various nations.

    Keywords: Myth, dragons, metamorphosis, mysticism, symbol