فهرست مطالب

  • Volume:6 Issue: 1, 2020
  • تاریخ انتشار: 1399/01/25
  • تعداد عناوین: 7
|
  • افسانه افشاریزاده بمی، کامبیز مینایی* صفحات 1-7

    گونه Tenothrips hispanicus Bagnall از استان فارس، جنوب ایران جمع آوری شد. این اولین گزارش این گونه از ایران است. خصوصیات گونه، در مقایسه با گونه ی نزدیک به آن، T. frici Uzel همراه با تصاویر آنها ارایه شد.

    کلیدواژگان: استان فارس، ایران، گزارش جدید، باقلائیان
  • آلاله میرشکار، سیدمسعود مجدزاده*، محمد خیراندیش صفحات 9-19

    فون زنبورهای عنکبوت خوار (Hymenoptera: Pompilidae) استان کرمان (جنوب شرقی ایران) بررسی شد. درمجموع 17 گونه متعلق به 12 جنس از سه زیرخانواده Ceropalinae, Pepsinae و Pompilinae در طی سال های 1396 تا  1398 جمع آوری و شناسایی شدند. از بین گونه های جمع آوری شده، سه گونه از زیرخانواده Ceropalinae شامل Ceropales juncoi Giner, 1945، Ceropales kriechbaumeri Magretti, 1884، Ceropales maroccana de Beaumont, 1947 و یک گونه از زیرخانواده Pompilinae به نام Agenioideus gentilis (Klug, 1834) برای اولین بار از ایران گزارش می شوند. پراکنش جغرافیایی گونه ها ارایه شده است

    کلیدواژگان: بال غشاییان، زنبورهای عنکبوت خوار، فون، گزارش های جدید، ایران
  • بهزاد میری، حسنعلی واحدی، ناصر معینی نقده، مجید میراب بالو* صفحات 21-26

    جنس Taeniothrips Amyot & Serville متعلق به زیرخانواده Thripinae دارای تنها یک گونه گزارش شده از ایران می باشد. در این تحقیق، دومین گونه به نام (T. eucharii Whetzel) نیز از این کشور گزارش شد. نمونه های نر و ماده این گونه از روی گل های Ixiolirion tataricum متعلق به خانواده Amaryllidaceae از استان ایلام (غرب ایران) جمع آوری شدند.

    کلیدواژگان: بال ریشکداران، گزارش جدید، تریپس، ایلام
  • احسان رخشانی *، زهرا رحمانی، جیمز مایکل کارپنتر صفحات 27-86

    231 گونه از بال غشاییان خانواده Vespidae (Hymenoptera, Vespoidea) ایران متعلق به 55 جنس و چهار زیرخانواده شامل Eumeninae (45 جنس، 184 گونه)، Masarinae (5 جنس، 24 گونه)، Polistinae (2 جنس، 17 گونه) و Vespinae (3 جنس، 6 گونه) فهرست شدند. ارزیابی کلی از الگوی پراکنش گونه های این خانواده در ایران، نشان دهنده یک فون مرکب متاثر از مناطق بیوجغرافیایی مختلف است. 111 گونه در هر دو منطقه ی شرق و غرب پالیارکتیک یافت شده اند، در حالی که 67 گونه تنها در منطقه ی شرق پالیارکتیک انتشار دارند. تعداد اندکی از گونه ها (14 گونه، 1/6 %) متعلق به جنس های مختلف، در نواحی مرکزی و غربی آسیا پراکنش داشته و گزارشی از حضور آنها در اروپا (غرب پالیارکتیک) و خاور دور وجود ندارد. گونه هایی که در هر دو منطقه اورینتال و آفروتروپیکال یافت شده اند، به ترتیب 7/11 و 6/15 درصد از فون زنبورهای وسپیده ایران را شامل می شوند. گونه های متعددی (48، 8/20 %) منحصرا از ایران گزارش شده و هنوز هیچ گزارشی از پراکنش این گونه ها در سایر کشورها ثبت نشده است. بیشترین تعداد گونه ها به ترتیب از استان های سیستان و بلوچستان (42 گونه، 2/18 %)، البرز (42 گونه، 2/18 %)، فارس (39 گونه، 9/16 %) و تهران (38 گونه، 5/16 %) به عنوان مناطق شاخص از جنوب شرق و بخش های مرکزی شمال و جنوب کشور گزارش شده اند.

    کلیدواژگان: کاتالوگ، پراکنش، زنبورهای سرخ، زنبورهای کوزه گر، زنبورهای کاغذساز، زنبورهای گرده خوار، زنبورهای زرد
  • پراکاش گاودل، مانیشا پاودل، پرابین گاودل، بال رام گیری، بیمال راج شرستا* صفحات 87-99

    توسعه جاده ها به تهدیدی جدی در موضوع حفاظت از جمعیت جانوران تبدیل شده است. برخورد جانوران با وسایل نقلیه، اثر مستقیم این پدیده است که در نهایت منجر به صدمات شدید یا مرگ آنها می شود. در مورد مهره داران تخمین روشنی از آمار مرگ و میر جاده ای ثبت شده، اما چنین اطلاعاتی در مورد جانوران بی مهره مانند پروانه ها که به تعداد زیاد در جاده ها تلف می شوند، وجود ندارد. این تحقیق، اولین سنجش جامع از مرگ و میر جاده ای پروانه ها در کشور نپال است. هدف عمده این تحقیق، تخمین آمار تلفات پروانه ها در بزرگراه ماهندرا، به عنوان پرترافیک ترین مسیر تردد در نپال می باشد. هشت ناحیه، هریک به طول 500 متر در مناطق سکونت انسانی و جنگلی به طور تصادفی انتخاب شدند. ضریب همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین تعداد پروانه های زنده مانده و تلف شده محاسبه شد. در کل، تعداد هزار نمونه پروانه در طول این تحقیق جمع آوری و شمارش شدند که از بین آنها، 364 نمونه در مسیر جاده تلف شده و تعداد 636 نمونه زنده مانده بودند. تعداد کل پروانه ها در منطقه جنگلی نسبت به مناطق محل سکونت انسانی بیشتر بود. همچنین تعداد پروانه های تلف شده در جاده ها همبستگی زیادی با تعداد پروانه هایی داشت که از جاده گذر می کردند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که جاده ها اثر معنی داری بر جمعیت پروانه ها دارند. به علاوه، هر چه جمعیت بالاتر باشد، تلفات جاده ای نیز بیشتر خواهد بود. ارتقای آگاهی عمومی و حفاظت از زیستگاه ها با نصب حصارهای مرتفع، احداث باغ و اجتناب از انباشت آسفالت در محدوده جاده ها، منجر به کاهش میزان تلفات پروانه ها در این نواحی خواهد شد.

    کلیدواژگان: شهرداری دوداها، نپال، جاده، روزپرک، حفاظت
  • محمد ناصر، اسلام ادلی *، اعظم الاحمد، محمد شبرک صفحات 101-112

    گزارش های اندکی به فیلوژنی سطوح بالای شپش ها (Phthiraptera) و اهمیت آن در ارزیابی این حشرات وجود دارد. هدف این تحقیق، بررسی فیلوژنی جنس های زیرراسته Ichnocera با استفاده از اطلاعات ریخت شناسی، بوم شناسی و مولکولی در عربستان سعودی و یافتن پاسخ به یکی از سوالات بسیاری مهم در خصوص عوامل اکولوژیک موثر بر فرگشت این گروه از حشرات است. نتایج تحقیق نشان می دهد که فیلوگرام های بدست آمده مبتنی بر اطلاعات ریخت شناسی و بوم شناسی و همچنین فیلوگرام های بدست آمده از تحلیل داده های توالی دو ژن سیتوکروم اکسیداز I (COI) و Elongation factor-1 alpha شباهت بسیار زیادی با هم دارند. در درخت های فیلوژنی ریشه دار، گروه های متعددی از شپش های سر مجاور یکدیگر قرار گرفتند و این موضوع نشان می دهد که پدیده استقرار شپش ها روی سر پرندگان چندین بار به طور مستقل فرگشت یافته است. همین موضوع نشان دهنده اهمیت موقعیت استقرار شپش انگل در ریخت شناسی و تنوع این حشرات نیز می باشد. درخت های فیلوژنی  بدست آمده از تحلیل ژن های COI و EF-1 نیز تحلیل های قبلی را تایید کرده و فرضیه تاثیر زیستگاه پرنده میزبان بر تنوع شپش ها را نیز تاکید می کند. فاصله فرگشتی بین شپش های پرندگان دریایی بسیار کم بوده و همه آنها در یک شاخه منفرد جدا از آرایه های خشکی زی گروه بندی شدند. زیستگاه پرنده میزبان و موقعیت استقرار شپش انگل روی بدن میزبان، هر دو نقش مهمی در فرگشت این حشرات دارند.

    کلیدواژگان: شپش های جونده، Ischnocera، فرگشت، عربستان سعودی، زیستگاه میزبان، شجره شناسی
  • سودابه امینی، جاماسب نوزری*، رضا حسینی، رسول راحتی صفحات 113-124

    :  سوسک های پوست خوار یکی از مهم ترین آفات درختان جنگلی به شمار می روند. شناسایی سوسک های پوست خوار به دلیل اندازه کوچک و شباهت زیاد صفات ریخت شناسی نیازمند روش های مولکولی به عنوان یکی از کاربردی ترین روش ها است. مطالعات مولکولی به عنوان روشی دقیق و جدید برای شناسایی گونه های حشرات به کار می رود. استخراج DNA با درجه خلوص بالا اهمیت زیادی در مطالعات مولکولی و موفقیت تکثیر مقدار ژن هدف دارد.  هدف از انجام این مطالعه مقایسه روش های مختلف استخراج DNA در سوسک های پوستخوار به منظور انتخاب روشی مناسب با بالاترین کیفیت و کمیت است. نمونه برداری سوسک های پوست خوار از نقاط مختلف جنگل های شمال ایران انجام شد. 5 روش مختلف استخراج DNA شامل چلکس، فنل کلروفرم، سی تب، نمکی و بافر استخراج بر روی نمونه ها در آزمایشگاه انجام و مورد ارزیابی قرار گرفت. کمیت و کیفیت DNA استخراج شده توسط دستگاه اسپکتوفتومتر و ژل الکتروفورز اندازه گیری شد. براساس نتایج  بدست آمده میانگین کمیت و کیفیت DNA بدست آمده در روش های مورد مطالعه به ترتیب 6/23 - 7/579 نانوگرم بر میکرولیتر و بالاترین جذب در 260/280 (8/1 - 9/0) است. نتایج آنالیزهای آماری که توسط نرم افزار SPSS انجام شد تفاوت معنی داری را بین روش های مختلف استخراج DNA نشان می دهد. نتایج این مطالعه دو روش چلکس و نمکی را به عنوان مناسب ترین روش ها برای استخراج DNA  سوسک های پوست خوار معرفی می کند.

    کلیدواژگان: سوسک های پوست خوار، استخراج DNA، جنگل، اسپکتوفتومتر
|
  • Afsaneh Afsharizadeh Bami, Kambiz Minaei* Pages 1-7

    Tenothrips hispanicus (Bagnall) was collected from Fars province, south of Iran. This is the first report of the species from Iran. Characterization of the species, comparison with its close species, T. frici (Uzel) as well as their illustrations are provided.

    Keywords: Fars province, Iran, new record, Fabaceae
  • Alaleh Mirshekar, SeyedMassoud Madjdzadeh*, Mohammad Khayrandish Pages 9-19

    The spider wasps (Hymenoptera: Pompilidae) of Kerman province were faunistically investigated. A total of 17 species of 12 genera belonging to three subfamilies, Ceropalinae, pepsinae and pompilinae were collected during 2017–2018 and identified. Among the collected material, three species of Ceropalinae, Ceropales juncoi Giner, 1945, Ceropales kriechbaumeri Magretti, 1884, Ceropales maroccana de Beaumont, 1947 and a single species of Pompilinae, Agenioideus gentilis (Klug, 1834) are recorded for the first time for the fauna of Iran. Geographical distribution of each species in Kerman province, Iran and outside Iran are presented.

    Keywords: Hymenoptera, Spider wasps, Fauna, New records, Iran
  • Behzad Miri, Naser Moeini Naghadeh, Hassanali Vahedi, Majid Mirab Balou* Pages 21-26

    The genus Taeniothrips Amyot & Serville is belonging in the subfamily Thripinae with only one species in Iran. Here, the second species, T. eucharii (Whetzel) is newly recorded from the country. Male and female specimens of this species have been collected on the flowers of Ixiolirion tataricum (Amaryllidaceae) from Ilam province (west of Iran).

    Keywords: Thysanoptera, new record, thrips, Ilam
  • Zahra Rahmani, Ehsan Rakhshani*, James Michael Carpenter Pages 27-86

    231 species of the family Vespidae (Hymenoptera, Vespoidea) of Iran, in 55 genera belonging to 4 subfamilies Eumeninae (45 genera, 184 species), Masarinae (5 genera, 24 species), Polistinae (2 genera, 17 species) and Vespinae (3 genera, 6 species) are listed. An overall assessment of the distribution pattern of the vespid species in Iran indicates a complex fauna of different biogeographic regions. 111 species are found in both Eastern and Western Palaearctic regions, while 67 species were found only in the Eastern Palaearctic region. Few species (14 species – 6.1%) of various genera are known as elements of central and western Asian area and their area of distribution is not known in Europe (West Palaearctic) and in the Far East. The species that were found both in the Oriental and Afrotropical Regions comprises 11.7 and 15.6% the Iranian vespid fauna, respectively. Many species (48, 20.8%) are exclusively recorded from Iran and as yet there is no record of these species from other countries. The highest percentage of the vespid species are recorded from Sistan-o Baluchestan (42 species, 18.2%), Alborz (42 species, 18.2%), Fars (39 species, 16.9%) and Tehran provinces (38 Species 16.5%), representing the fauna of the Southeastern, North- and South Central of the country.

    Keywords: Catalogue, Distribution, Hornets, Potter wasps, Paper wasps, Pollen wasps, Yellow jackets
  • Prakash Gaudel, Manisha Paudel, Prabin Gaudel, Bal Ram Giri, Bimal Raj Shrestha* Pages 87-99

    Increasing roads become the serious conservation threats to the animal populations. The most direct effect of roads on them is deadly collision with vehicles, leading to high levels of injury or death. Estimates of detectability of road-killed higher vertebrates have been determined but not for the invertebrates like butterflies, although they are frequently killed insects group on roads. This is the first comprehensive mortality census of road-killed butterflies in Nepal. The main aim of this study was to estimate the detectability of road-killed butterflies in Mahendra Highway, the busiest highway in Nepal. We established eight transects, each of 500 m long within the randomly selected forest and human settlement landscapes. Pearson’s correlation was calculated to test the link between the number of road-killed and living butterflies. All together 1000 butterfly individuals were counted throughout the study periods including road-killed and living butterflies. Among them, 364 butterflies were counted raodkilled whereas 636 butterflies were living. Forest landscape contributed higher number in both road-killed and living butterflies than human settlement landscape. Also, the number of butterflies killed on the roads were significantly correlated with number of living butterflies on the road. Our results indicate that road has the significant impact on loss of butterfly population. Also, higher the number of living butterflies more will be road mortality. The public awareness and maintaining the habitats with high forbs cover, gardening, avoid depositing asphalts, etc. in the vicinity of road can denigrate the rate of road mortality of butterflies.

    Keywords: Devdaha Municipality, Nepal, Roads, Butterfly, Conservation
  • Mohamed Nasser, Eslam Adly*, Azzam Alahmed, Mohammed Shobrak Pages 101-112

    There are very few reports discussing the higher level phylogeny of the chewing lice (Phthiraptera) and their roles in the evaluation of these insects. So, the aim of this work is to study the phylogeny of genera of the suborder Ischnocera in Saudi Arabia using morphological, ecological and molecular criteria trying to answer a very important question about ecological factors that affecting their evolution. The results show high degree of similarity between phylograms produced by morphological and ecological criteria and that produced by genes sequencing data of Cytochrome Oxidase Subunit I (COI) and elongation factor-1 alpha (EF-1). The rooted trees showed several clusters for head chewing lice and this indicated that the phenomenon of parasitizing birds’ heads evolved several times in the clade of chewing louse. This is also indicating that the position on host played a very important role in shaping the diversity of these insects. The unrooted tree which produced by analysis of COI and (EF-1) also supports the previous conclusion but added to it the impact of host habitat on such diversity. The evolutionary distance between marine birds’ chewing lice was very small and all of them appear in single line or group which far from that of terrestrial taxa of the chewing lice. Both the host habitat and the feeding position of chewing lice on their hosts played a very important role in the way by which this group of insects evolved.

    Keywords: Chewing lice, Ischnocera, Evolution, Saudi Arabia, Host habitat, Phylogeny
  • Sudabe Amini, Jamasb Nozari*, Reza Hosseini, Rassol Rahati Pages 113-124

    Bark beetles are one of the most important pests in forests. Because of their small size and highly similar morphological characters, molecular approaches may be quite useful for a valid species determination. In this context molecular identification represents an accurate and modern method for species identification. The purity and high quantity of extracted DNA have important role in successful amplification of the target fragment of the genome. The aim of this study was comparing different DNA extraction methods in order to choose the highest quality and quantity of DNA extract for the identification of bark beetles. During the study bark beetles were collected from different parts of the North forests of Iran. Five different DNA extraction methods were performed and evaluated on individual specimen including Chelex, Phenol chloroform, CTAB, salting out and Lysis buffer in the laboratory. The quantity and quality of extracted DNA were measured by spectrophotometer and gel electrophoresis. The result of DNA quantity mean ranged between (23.6-579.7 ng/µl) and the mean quality which was measured by 260/280 ratio (0.9-1.8). The statistical analysis was done by SPSS software, revealing significant differences between extraction methods. The results suggested that Chelex and salting out showed the highest quantity of all used methods.

    Keywords: Bark beetle, DNA extraction, Forest, Spectrophotometer