فهرست مطالب

  • پیاپی 49 (خرداد 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/03/21
  • تعداد عناوین: 12
|
  • معصومه باقری، صفیه مرادخانی *، محمدرضا روزبه، سعید زهره وند صفحات 1-18

    در دو دهه اخیر، پژوهشهای سبک شناسی رشد چشمگیری داشته است، یکی از شاخه های سبک- شناسی جدید سبک یا نوشتار زنانه است که مورد توجه زبانشناسان سبک شناسی لایه ای مبانی سبک را در پنج لایه زبان (آواشناسی، ، اجتماعی قرار گرفته است ساختواژی، نحو، معنی شناسی و کاربرد- شناسی) بررسی میکند. نتایج بررسی لایه های سبک زنانه در آثار نویسندگان زن را میتوان این گونه خلاصه کرد :سطح آوایی در زبان زنان با زبان مردان تفاوت چندانی ندارد، جز تفاوت در لحن، که این لحن نرمآهنگی است که بیانگر لحن عاطفی و مودبانه زنان است .سطح واژگانی که مربوط است به جنس زنان و تعابیر و تکیه کلام های زنانه، مانند کاربرد رنگ واژه ها، دشنام ها و نفرینهای خاص زنانه که در کلام آنان دیده میشود .سطح نحوی مربوط به کاربرد جمله های ساده، جمله های همپایه، حذف جمله ها و وجه عاطفی است .سطح بلاغی نشان میدهد در آثار زنان تشبیه، کنایه و استعاره کاربرد فراوان دارد .سطح کاربردی به بیان لحن مودبانه و رسمی زبان زنان میپردازد .در این پژوهش هدف اصلی کشف ویژگی های ساختاری رمانهای جزیره سرگردانی، سگ و زمستان بلند، شبهای تهران، دل فولاد، چراغها را من خاموش میکنم، رویای تبت و سرخی تو از من، بر پایه دیدگاه سبک شناسی زنانه است.

    کلیدواژگان: سبک شناسی، سبک زنانه، زبان و جنسیت
  • محمدمهدی خسرویان، سید مرتضی میرهاشمی*، حبیب الله عباسی، عصمت خویینی صفحات 19-38

    جوامع الانشاء اثر حسین هروی مهمترین کتاب دیوانی باقی مانده از عصر سلطان حسین بایقرای ثانی است. از خلال این اثر منشیانه میتوان تحولات دستگاه دیوان سالاری و مسایل مترتب بر آن را در واپسین دوره عصر تیموریان شناسایی کرد. این اثر آگاهیهای ادبی و تاریخی ارزشمندی از اوضاع دیوانی پرآشوب اواخر عهد تیموری که در زمره بارورترین ادوار فرهنگی در طول عصر تیموریان نیز به شمار میرود,پیش روی خواننده میگذارد. نسخه منحصر به فرد جوامع الانشاء که تکنسخه آن به در کتابخانه نورعثمانیه ترکیه نگهداری میشود,تاکنون به زیور طبع آراسته نشده و از 4301 شماره هویت حسین هروی (صاحب اثر) جز همین نام چیزی دیگر نمیدانیم,زیرا نام و نشانی از او در هیچیک از متون آن عصر دیده نمیشود. بررسی خصایص سبکی این اثر نشان میدهد مقدمه نامه ها سرشار از آرایه های ادبی و انواع و اقسام صنایع بیانی و بدیعی است و متن نامه ها اندکی سادهتر از آغاز نامه هاست. مهمترین ویژگی های زبانی جوامع الانشاء وفور لغات ترکی و مغولی و عربی و اصطلاحات و عبارات و جمعهای مکسر عربی است. ادبیت نامه ها نیز مرهون استفاده نویسنده از انواع کنایات و سجع و موازنه و جناس و واج آرایی و تضاد و تنسیق الصفات و امثال و اشعار فارسی و عربی و تلمیحات است. در حیطه مختصات فکری نیز جبرباوری و مشرب صوفیانه صاحب اثر در تعدادی از نامه ها مشهود است.

    کلیدواژگان: جوامع النشاء، حسین هروی، منشات، ترسل، نامه نگاری
  • بیتا نوریان* صفحات 39-58

    در طی عمر طولانی و باشکوه آثار عرفانی و ادب فارسی، قرآن کریم بزرگترین منبع الهام و اندیشه شاعران و نویسندگان بوده است که به اشکال گوناگون ساختاری و مضمونی، قصه، تلمیح، تضمین و اقتباس و دیگر شگردهای هنری و روایی مورد استفاده قرار گرفته است. این شیوه های اخذ و بهرهگیری در نظریه های جدید ادبی، تحت عنوان بینامتنیت یا تناص مطرح میشود که همچون گذشتگان تنها به توصیف میزان یا بیان موارد بهرهگیری نمیپردازد؛ بلکه چیستی و چرایی آن نیز تبیین میشود که در این پژوهش در مثنوی معنوی و بخصوص در شرح سروری بر مثنوی مورد واکاوی قرار میگیرد. بینامتنیت مثنوی و قرآن، به معنای هرگونه استفاده مولوی، خودآگاه یا ناخودآگاه از قرآن کریم است که از دیرباز مورد توجه محققان بوده و به دلیل اهمیت وارزشش کمابیش به آن پرداخته شده است. اما آنچه که در این پژوهش به آن پرداخته شده است، بررسی این موضوع در یکی از شروح معروف مثنوی، به نام شرح سروری از مصلحالدین مصطفی بن شعبان سروری است که قدیمترین نسخه کامل شرح مثنوی به زبان فارسی در خارج از ایران است. نکته قاضی » انوار التنزیل «قابل توجه این است که سروری خود مفسر قرآن بوده و بر تفاسیری چون بیضاوی حاشیه های مفصلی نوشته است. همین نکته سبب شده که در شرح خویش به موارد بینامتنیت قرآن و مثنوی اشارات دقیقی داشته باشد و در شرحش علاوه بر آیات و احادیثی که در متن مثنوی آمده، موارد دیگری هم از آیات قرآن، در بافتی اقناعی یا همراه قصه و حکایتی قرآنی یا عرفانی برای ایضاح بیشتر بیاورد که در این پژوهش به توضیح و تحلیل هردو وجه از منظر رویکردهای بینامتنیت پرداخته میشود.

    کلیدواژگان: قرآن، مثنوی مولوی، شرح سروری، بینامتنیت
  • محمداسماعیل شفیع پور فومن، عباسعلی وفایی* صفحات 59-78

    در شعر معاصر تاجیک، علاوهبر تاثیرپذیری از ادبیات روس، ردپایی از تاثیر ادیبان ایرانی دیده میشود. در تصویرسازی، بیشتر به میراث شعرفارسی نظر دارد و در ایجاد صورتهای خیالی از شیوه های بیانی و بدیعی کهن بهره میگیرد. تشخیص، استعاره، تشبیه، تضاد، جناس، ایهام، ارسال المثل، حسن و تعلیل و... از جمله صنایع بیانی و بدیعی پربسامد در شعر معاصر تاجیکستان است. تناقض یا پارادوکس نیز در شعر معاصر تاجیک بسامد جالب توجهی دارد. شاعران تاجیک نظیر: بازار صابر، دارا نجات، علی محمد مرادی، عسگر حکیم و... از نسل چهارم و گلرخسار، محمدعلی عجمی، نظام قاسم و... از نسل پنجم در تاسی و تاثیر از شعرای معاصر و پیشگام ایران نظیر: نیما یوشیج، اخوان ثالث، احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، سیاوش کسرایی و... از نسل اول و دوم ادبیات معاصر ایران، سروده های خود را در قالب و صورتهای نو ارایه کردهام.

    کلیدواژگان: شعر معاصر، نوآوری، تاجیکستان
  • گودرز رازانی، فرج الله براتی*، میثم امانی صفحات 79-90

    یکی از پراهمیتترین ساحاتی که اندیشه عرفایی همچون مولانا را بسیار مشغول خود معنای آن و نوع مواجهه ،" داشته، مسیله احساسات انسانی است. از این میان "درد و رنج شاعر با آن مفهوم، بخش وسیعی از منظومه بیانی - فکری این عارف را در بر میگیرد. در این مقاله نویسنده کوشیده است که ابتدا به نوعی دسته بندی در علل پدید آمدن درد نزد مولانا دست یابد، سپس با تمسک به آثار ایشان تبیین نماید که آیا در درد و رنج انسان هدفی متعالی و اخلاقی نهفته است یا خیر؟ و سپس به راهکارهای برون رفت از درد و رنج یا تسکین آن از دیدگاه این عارف را نشان دهد. نتیجه گیری این مقاله سبک و جهان بینی مولوی را در نگاه به مساله "درد" برای ما روشن خواهد ساخت.

    کلیدواژگان: مولوی، درد، معنای زندگی
  • برهان رازیانی، اکبر صالحی *، سید مهدی سجادی، علیرضا محمود نیا صفحات 91-108

    ادبیات یکی از عرصه هایی است که زنان ایرانی در آن خوش درخشیده و فرصتی را برای آنان فراهم میکند تا موقعیت اجتماعی و خواسته های خود را مطرح کنند. هر نویسنده ای در بیان دیدگاه خود از شیوه های کارآمدی در حیطه ادبیات بهره میگیرد. رمان از جمله قالبهای متنوعی است که بسیاری از زنان نویسنده در نمایاندن واقعیت های ملموس جامعه از آن استفاده کرده اند. نویسندگان زن معاصر از جمله سیمین دانشور در آثار خود به بازتاب مسایل زنان توجهی خاص داشتند. هدف از نگاشتن این مقاله بررسی فمینیست و سیر تحول آن در ادبیات پس از انقلاب اسلامی با روش کیفی- توصیفی میباشد لذا تمرکز و توجه به کم و کیف دانش تولید شده در حوزه زنان از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون، با هدف نمایانسازی روند طی شده در دهه های اخیر، مورد بررسی پژوهشهای انجام شده بوده، از مهمترین یافته های این پژوهش این است که، در عرصه ادبی دوره بعد از انقلاب اسلامی را میتوان دوره تثبیت جایگاه زنان در حوزه داستان نویسی به شمار آورد

    کلیدواژگان: فمینیست، سیر تحول، ادبیات، انقلاب اسلامی، سیمین دانشور
  • هادی نژادفلاح، رضا سمیع زاده*، محمدشفیع صفاری صفحات 109-127

    هفت اورنگ جامی و سه دیوانش، سرشار از تمثیلها یا داستانهای تمثیلی است. در تحلیل جایگاه تمثیل در آثار منظوم جامی، کثرت، تنوع، کیفیت و نحوه بهکارگیری تمثیل را میتوان یکی از ویژگیهای بارز سبکی شعر وی دانست که از آن به عنوان ابزاری مفید برای رساندن و تفهیم مطلب و توجیه ذهن مخاطب استفادهکردهاست. تمثیل، چه کوتاه و چه بلند، ساختاری داستانی و روایی دارد و در این پژوهش، با بررسی کمیت و کیفیت تمثیلهای موجود در اشعار جامی، محاسن، نوآوریها و معایبشان، به تحلیل صوری و محتوایی شش تمثیل برگزیده از آثار منظوم جامی پرداختهشده است. در تحلیل صوری، با پرداختن به نوع تمثیل و کاهش دادن حکایات تمثیلی به چکیده نحوی، فضاسازی برای رویارویی شخصیتها و توصیفهای دقیق و رسای فضا و شخصیتهای داستان را بررسیکردهایم و در تحلیل محتوایی به ابیات پیشزمینه تمثیل، تمنا و خواسته شخصیت داستان، الزام و قانون موجود در فضای داستان، برخورد تمنا و الزام و پیام تمثیل پرداختهایم. تحلیل صوری این تمثیلها، با بررسی کثرت ابیات، تنوع موضوعات و توصیفهای دقیق و رسا، کارآیی بلاغی تمثیل در رساندن پیام شاعر را نشان میدهد و تحلیل محتوایی آنها، با پرداختن به کیفیت مطلوب رساندن پیام، نظر عرفانی جامی را تبیینمیکند.

    کلیدواژگان: جامی، هفت اورنگ، تمثیل، داستان تمثیلی، تحلیل صوری، تحلیل محتوایی
  • مهدی اسماعیلی، عبدالعلی آل بویه لنگرودی *، نرگس انصاری صفحات 129-150

    روایت داستان، اساسی ترین رکن و اسکلت آن را تشکیل میدهد. روایت، شیوه یا فنی است که با آن داستان، توسط نویسنده نقل و روایت میشود. ساختار روایی در داستانها، تعیین کننده ارزش هنری داستان است و برای بررسی این معیار، لازم است تا سبک روایی داستانها به طور جداگانه یا تطبیقی بررسی شوند. در این مقاله، برمبنای سبک روایی، دو رمان اجتماعی معروف از دو نویسنده مشهور عرب و ایرانی، عمارت یعقوبیان، از علا الاسوانی و بیوتن، از رضاامیرخانی، بررسی می گردد.<-p>پس از بررسی و تحلیل دو رمان، مشخص شد که سبک شخصی روایی این دو نویسنده، تا حد زیادی به هم شباهت دارد. شگردهای سبکی ویژه اسوانی و امیرخانی در این دو رمان «تعلیق، زمان پریشی و حذف زمانی، مکث توصیفی، اتصال کوتاه و کانونی شدگی» هستند. از نتایج این پژوهش این است که هردو نویسنده در پردازش تعلیق داستانی، از نوعی تعلیق به نام پرش کوتاه جهت ایجاد علاقه در مخاطب، استفاده کرده اند و از منظر پردازش عنصر پیرنگ نیز شاهد نوعی سیستم کنشی هستیم. دو رمان از لحاظ ساختاری و محتوایی بسیار مشابه هستند و به خاطر بیان چرایی و روابط علی ومعلولی، دارای پیرنگ قوی میباشند. ساختار روایی زمان در هردو مدور، غیرخطی و فاقد نظم و توالی مناسب است که این امر منجر به زمان پریشی شده است. استفاده از خلاصه های زمانی نیز در هردو اثر باعث ایجاز و بسامد موجز شده است. اسوانی و امیرخانی، با شگرد کانون شدگی درونی، در کنار هر شخصیت ایستاده و با صدا و زبان وی، اهداف خویش را بیان نموده اند.

    کلیدواژگان: تحلیل گفتمان روایی، سبک شخصی روایت، بیوتن، رضا امیرخانی، عمارت یعقوبیان، علا الاسوانی
  • نوشین منصورپور، مهرداد چترایی*، عطامحمد رادمنش صفحات 151-171

    مدهوش گلپایگانی یکی از شاعران گمنام قرن دوازدهم است کهدارای آثار متعددی در نظم و نثر است. از جمله آثار ارزشمند او دیوان اشعاریست که شامل: غزلیات ،قصاید، قطعات و رباعیات اوست. در این مقاله به بررسی سبکی و محتوایی غزلیات او از جنبه های فکری، زبانی و ادبی پرداخته شده است. هدف از این بررسی دستیابی به میزان توانایی شاعر به عنوان یکی از غزلسرایان دوره بازگشت ادبی بوده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد شاعر، غزلسرایی توانمند بوده است و به خوبی مختصات شعری غزلسرایان پیشین را شناخته و توانسته است ویژگیهای ادبی، زبانی و فکری آنان را در غزل خود منعکس نماید.

    کلیدواژگان: مدهوش گلپایگانی، غزل، قاجار، بازگشت ادبی
  • علی بلاغی اینالو، عبدالناصر نظریانی*، علیرضا مظفری صفحات 173-198

    حمله حیدری، یکی از منظومه های حماسی است که باذل مشهدی آنرا به تاسی از شاهنامه فردوسی سروده است.این منظومه اثری تاریخی- دینی است که مضمون اصلی آن روایت داستان زندگی حضرت محمد (ص) و جنگهای او، بیان قهرمانی های علی (ع) و معجزات و کرامات آنها، رخدادهای تاریخی مربوط به صدر اسلام و ثبت شده در کتب سیر و تاریخ است، در حقیقت جنبه تاریخی اثر کاملا مشهود است و تاریخ زمینه ای برای پیوند حوادث تاریخی و گاه خارق العاده شده است. هدف سراینده هدفی اعتقادی و دینی است. در این مقاله که به روش کتابخانه ای و به شیوه توصیفی-تحلیلی نوشته شده است به بررسی سبک شناسی این اثر پرداخته ایم. هدف اصلی این مقاله بررسی و تعیین ویژگیهای سبکی در حمله حیدری است. نتایج تحقیق نشان میدهد که انتخاب بحر متقارب به علت ازدیاد هجاهای بلند و ختم شدن به رکن مقصور ، باعث نزدیکی به اسلوب زبان حماسی شده است. تکرار واج ، واژه، تخفیف کلمات و جناس،باعث افزایش موسیقی درونی این منظومه شده است.ساختار سبکی واژه ها آمیزه ای از زبان غنایی،دینی و حماسی به وجود آورده است که با منطق سبک حماسی ناسازگار است و تقدیم فعل، به کار بردن جمله واره های خاص شاهنامه و مطابقت صفت و موصوف از ویژگی های نحوی کلام اوست. مختصات ادبی کلام باذل، بیشتر بر تقلید استوار است؛ بیشترین نوع تشبیهات حسی به حسی است که با فضای حماسی اثر مطابقت دارد.استعاره ها بیشتر مکنیه اند و غیر حماسی؛کنایه هابیشترعامیانه و محاوره ای است و روح حماسی ندارد.

    کلیدواژگان: سبک شناسی، حمله حیدری، باذل مشهدی، حماسه تاریخی-دینی
  • اصغر بهاری* صفحات 205-227

    ضمیر بعنوان یکی از طبقات واژگان دارای ویژگیهایی است که جایگاه خاصی در میان سایر انواع واژگان بدان میبخشد. در بافت معنایی یک متن، بکار بردن ضمایر و چگونگی و تعداد این بکارگیری بیان کننده نکات ضمنی مربوط به حوزه معنا و تحلیل ارتباطات حاکم بر متن است، و از آن رو که غزلیات سعدی شیرازی نماینده ناب پیوند زبان در ساحت ساخت و معناست، در این مقاله بر آن هستیم که تحلیلی از نوع بکارگیری «ضمایر شخصی مخاطب» و شیوه و منظور بکارگیری آن در گفتگو با معشوق _ مخاطب ارایه داده، و نیز به تقابل آن با «ضمیر متکلم» بعنوان دو سوی یک «گفتگو» بپردازیم.

    کلیدواژگان: ضمایر شخصی، گفتمان، غزلیات سعدی، معشوق
  • سیده سمیرا سید خشک بیجاری * صفحات 229-247

    در تعاریف و مبانی هر مکتبی، با رویکردی متفاوت نسبت به طبیعت مواجهیم. این رویکرد مشاهده »سمبولیسم«و »ناتورالیسم« ،»رومانتیسم« ،»کلاسیسم«متفاوت در مکاتب یا »پیروی و تقلید از طبیعت« ،»توجه ویژه به طبیعت«میشود. هرکدام از این مکتبها طبیعت« را سرلوحه کار خود قرار داده » گرایی اند، همین امر باعث خلط مباحث و اشتباه در دریافتها و تحلیلها شده است. این مقاله به بررسی تفاوت تلقی از طبیعت و نیز نوع نگرش به طبیعت در مفهوم یکسان آن، در هریک از این مکاتب هنری و ادبی پرداخته و با ارایه را در آنها واکاویده است. انگاه با مراجعه به شعر »طبیعت«شواهد از هر مکتب، مفهوم شاعران معاصر و انطباق مفهوم طبیعت در آنها میکوشد دسته بندی دقیقی از انتساب هر شاعر به جریان طبیعتگرایی مناسب خود ارایه دهد

    کلیدواژگان: طبیعت، طبیعت گرایی، کلاسیسم، رومانتیسم، ناتورالیسم، سمبولیسم، شعر معاصر
|
  • Masumeh Bagheri, Safieh Moradkhani*, MohamadReza Ruzbeh, Saeed Zohrevand Pages 1-18

    In the last two decades, stylistics studies have grown dramatically. One of the branches of the new style is the style or womanly writing that has attracted the attention of social linguists. In this research, womanly style layers have been studied based on levels such as phonetic, lexical, syntactic, applied and rhetorical. The results of the study of female style layers in the writings of women can be summarized as follows: The phonetic level in the language of women is not much different from the language of men, except in the difference in the tone, which is the tune of the tune that expresses the emotional and patriotic tone of women . The level of the vocabulary related to the sex of women and the expressions and phrases of the female word, such as the use of colorful words, erotic curses, which are in their words. The syntactic level is related to the use of simple sentences, related sentences, the elimination of sentences and emotional terms. The level of rhetoric shows that in the works of women, likenesses, indignation and metaphors are widely used. The applied level expresses the polite and official tone of the language of women.The main purpose of this research is the discovery of the structural features of Novels which is based on the womanly stylistics view

    Keywords: Stylistics, Womanly Style, Language, Sex
  • MohammadMahdi Khosravian, Seyed Morteza MirHashemi*, Habibollah Abasi, Esmat Khuini Pages 19-38

    Collection of Compositions or Javame-ul-Ensha by Hossein Heravi is one of the most important Administrative Book remaining from Sultan Hossein Bayghra II. Within this secretarial work, one could identify the beaurucrartic developments and issues thereof during the last days of the Tamurid Period. It provides the reader with valuable literary and historical insights into the tumultuous administrative situation during the end of tamurid era which is incident marks one of the most prolific cultural periods . The unique copy of Javame-ul-Ensha which is held under number 4301 in Ottoman Noor Library in Turkey, has never been reprinted and much is not known about its author beyond his name, Hossein Heravi. He has not be referenced in none of the text dating from that period. By reviewing the stylistic characteristics, it is seem that the letters of introductions is filled with literary arrangement and all types of oratorical and novel constructs. The main text of the letters are somewhat more simple than the letters introductions. The most outstanding linguistic characteristic of Javame-ulEnsha is the propensity if Turkish, Mongol and Arabic terms as well as Arabic idioms, phrases and broken plurals. The literary style of the letters owes much to authors' use of all kinds of Aliases, rhymed prose, counterpoints, paronomasia, alliterations, contrastive, selected attributes, colloraries, and poetry (Arabic and Persian) as well as hints. A number of epistles point out to the deterministic and mystical attitude of the author.

    Keywords: Javame-ul-Ensha, Hossein Heravi, Epistolary, correspondence
  • Bita Noorian* Pages 39-58

    During the long and glorious time of the Persian mystic and literary works, the Holy Qur'an has been the greatest source of inspiration for poets and writers who have been used in various forms and Conceptual, tale and other artistic and narrative techniques. These approaches to the use of new literary theories are referred to as intertextuality which, like the ancestors, are not just about describing the amount or expressions of use, but what is explained and why it is explained. In this research investigated in Mathnavi and especially in the sorouri’s interpretation. The intertextuality of Masnavi and the Qur'an means any use of the Rumi, consciously or unconsciously of the Holy Quran, which has long been considered by the researchers and has been addressed more or less by its importance. But what has been discussed in this paper is the study of this issue in one of the famous Masnavi's interpretations, the name of the narrator from Mosleh-al -din Mostafa bin Sha'ban Sorouri, the oldest full version of the explanation of Masnavi in Farsi, outside of Iran. The remarkable thing is that Sorouri himself was the interpreter of the Qur'an, and has written commentaries such as Anwar al-Tanzil, of Ghazi Beizavi on the marginal lines. This point has made it clear in its description of the intertextuality of the Quran and Masnavi, and in addition to the verses and hadiths mentioned in the text of Mathnavi, other elements of the Qur'anic verses, in persuasive text or in conjunction with a Qur'anic or mystical narrative, To illustrate this, the explanation and analysis of both aspects from the perspective of intertextuality approaches is discussed in this paper.

    Keywords: Qur'an, intertextuality, Mathnavi, Sorouri’s interpretation
  • Mohammad Esmaeil ShafiPour Fomeni, Abbasali Vafaei* Pages 59-78

    Tajikistan contemporary poetry has been influenced by Russian literature as well as Persian literature. In the illustration of poetry, it has been inclined toward the history of Persian literature and they have used ancient techniques in the creation of the imaginary forms. Personification, metaphor, simile, paradox, pun, allegory, euphemism, etc are the most common figures of speech in Tajikistan contemporary poetry. Paradox has also been used in Tajikistan contemporary poetry frequently. Tajik poets such as Bozor Sobir, Dara Nejat, Ali Mohammad Moradi, Asgar Hakim , etc from the fourth generation and Gulrukhsor, Mohammad Ali Ajami, Nizam Qasim, etc from the fifth generation have been influenced by contemporary and pioneering Iranian poets such as Nimā Yushij, Akhavān-Sāles, Ahmad Shamlou, Forough Farrokhzad, Sohrab Sepehri, Siavash Kasrai, etc from the first and second generation of contemporary Iranian literature; therefore, they have presented their poems in an innovative forms.

    Keywords: Contemporary Poetry, Innovation, Tajikistan
  • Gudarz Razani, Farajollah Barati, Meysam Amani Pages 79-90

    One of the most important scopes which has preoccupied mystics like Molana is human emotions. As such, "pain and suffering"_ its meaning and the poet's way of confronting the very concept_ constitutes a wide range of Molana's discoursal_thinking collections. In the current study, the researchers firstly attmpted to obtain a category of reasons behind the emergence of pain in Molana's , and second to investigate whether human pain and suffering are intended for ultimate purpose and ethics or not. Third, ways of pain elimination or its alleviation from Molana's viewpoin are illustrated. In conclusion, Molavi's style and mindset with respect to the issue of pain is clarified.

    Keywords: Molavi, pain, life meaning
  • Borahn Razyani, Akbar Salehi*, Syyed Mehdi Sajadi, Alireza mahmmodnia Pages 91-108

    Literature is one of the arena in which iranian’s women appeared well and gave them he chance to express their sociat sitation and wishes. Every writer benefits effective ways to express his or her view points in the field of literature novel is one of the various forms used by many writer women to show the society’s tangible facts. Contemporary female writers particularly simin daneshwar paid special attention to show women issues in her works.there for the aim of writing this essay is to study feminism and literature evolution after islamic revolution both qualitatively and descriptively.thus,attention to the quality of the produced knowledge related to women from the beginning of the islamic revolution to the present time to show the followed way in recent decades has been studied in researchers done.of the most important findings of this research (study) is to recognize the period of stabilization of women’s place in the field of story writing in literary arena after islamic revolution.

    Keywords: Feminism, evolution, literature, islamic revolution, simin daneshwar
  • Hadi Nezhadfallah, Reza Samizadeh*, Mohammadshafi Saffari Pages 109-127

    Seven Thrones or "Haft Orang" of Jami and his trinary Divans is full of allegories or allegorical tales. Exuberance, diversity, quality and how to employ the allegories is one of the manifest style of his poem that he has used it as a helpful operant for realization and justification the sequacious’ mentality. Allegory, short or long, have a narrative structure and in this research, with scrutiny the quantity, quality, wellness, innovation and fault of allegories in Jami’s poetical works, six allegories have been studied and analyzed exteriorly and semantic. In the exterior analyze, with scrutiny the kind of allegories and reduction them to syntactic abstraction, we have analyzed the created space for character’ encounter and exact description of space and characters of the tale and in the semantic analyze, we have analyzed the preface versicles of allegory, the tale character’s request, the commitment and the law in the tale space, the contact between the request and the law and message of allegory. The exterior analyze with scrutiny the exuberance of versicles, the diversity of subjects and the exact description, points to efficiency of the allegory for realization the poet’s message and the semantic analyze with qualitative scrutiny of realization the message explains the mystical view of Jami.

    Keywords: Jami, Haft Orang, Allegory, Allegorical tale, exterior analyze, semantic analyze
  • Mahdi Esmaeili, Abdol Ali Alebooye Langroodi*, Narjes Ansari Pages 129-150

    Narration is the most basic part of the story and its skeleton. Narration is the manner or technique by which the story is narrated by the author. The narrative structure of the stories determines the artistic value of the story, and in order to study this criterion, it is necessary to examine the narrative style of the stories separately or comparatively. In this paper, based on the narrative style, two popular social novels by two renowned Arab and Iranian writers, The Yacoubian building by Alaa Al Aswany, and Bioten by Reza Amirkhani, are investigated. After reviewing and analyzing the two novels, it became clear that the personal narrative style of these two authors was largely similar. The particular styles of Aswany and Amirkhani in these two novels are "suspension, anachronism and time deletion, descriptive pause, short circuit and focalization." The results of this study show that both authors have used a kind of short jump in the process of story suspension to generate interest in the audience and from the perspective of the plot element processing, we also see a kind of action system. The two novels are very similar in structure and content and have a strong connotation because of reason and the causal relationships. The narrative structure of time in both is circular, nonlinear and lacks proper order and sequence, which leads to anachronism. The use of temporal summaries in both works has given rise to short frequency. Aswany and Amirkhani, with their inner focalization. Stand beside each character and express their goals with his voice and language

    Keywords: Narrative discourse analysis, Personal style of Narration, Bioten, Reza Amirkhani, the Yacoubian building, Alaa Al Aswany
  • Noshin Mansoorpoor, Mohamad Radmanes, Mehrdad Chatraei* Pages 151-171

    Madhush Golpayegani is one of the anonymous poets of 12th century who has got numerous works of poetry and prose. Among his valuable works is the Divan of the poetry, which includes: sonnets, idols, pieces as well as rubaiyat. This study investigates the style and content of his sonnets from the intellectual, linguistic and literary aspects. The purpose of this enquiry was to review the poet's ability as a sonneteer of the literary restoration era. The results of this study showed that he was a capable poet and sonneteer who exactly knew previous sonneteers and reflect their literary, linguistic, and intellectual aspects on his sonnets.

    Keywords: Madhush Golpayegani, Sonnet, Literary restoration
  • Ali Balaghi Inaloo, Alireza Mozafari, Abdolnasser nazariani* Pages 173-198

    The Hamleh-ye heydari is one of the epic poems written by Mashhadi in the Ferdowsi Shahnameh. This poem is a historical-religious work whose main theme is the narration of Muhammad's life story and his wars, the expression of Ali's heroics. And their miracles and miracles are historical events related to the early days of Islam and recorded in the course of history and history, in fact the historical aspect of the work is quite evident and history has become the ground for linking historical and sometimes extraordinary events. The poetic purpose is a religious and religious purpose. In this paper, which is written in a descriptive-analytical way, we have studied the stylistics of this work. The main purpose of this article is to investigate and determine the stylistic features of the Haidari attack. The results of the research show that the selection of transverse breeches due to the high syllables and the closure of the pulse has caused the epic linguistic proximity. Repetition of phonemes, words, words, and puns has increased the introspection of the poem. The stylistic structure of the words has created a mixture of rich, religious and epic language that is incompatible with the logic of the epic style and the presenting of the verb, the use of specific Shahnameh syntax, and the syntactic and syntactic properties of the word. He is. The literal co-ordination of the word is more based on imitation; it is the most sensory-like analogy that corresponds to the epic space of the work. The metaphors are more mockery and non-epic; it is more folk and interactive and has no epic spirit.

    Keywords: Stylistics, Hamleh-ye heydari, Mashhadi villainy, historicalreligious epic
  • Asghar Bahari* Pages 205-227

    Pronouns as a class of words have characteristics that give them a special place among other classes of words. In the semantic context of a text, the use of pronouns and their frequency bear on the semantic field and analysis of the relations governing the text. Since Saʽdi’s sonnets are the superb examples of the interrelation between structure and meaning, the present article tries to analyze wthe use of “second person pronouns” and their employment by Saʽdi in the beloved-addressee discourse, and its comparison with “first person pronouns” as the two ends of a “dialogue”.

    Keywords: personal pronouns, discourse, Saʽdi’s sonnets, beloved
  • Seyyede Samira Seyyed Khoshk Bijari* Pages 229-247

    Each literary movement or school has presented a unique definition for nature and so we are confronted with plenty of perspectives. This difference in perspectives is pronounced more in schools of classicism, romanticism, naturalism and symbolism. These movements are characterized by ‘high regard for nature’, ‘to follow and imitate the nature’s way’ and ‘focus on nature’, and thus, led to misinterpretation and wrong results in analyses. This study examines the different perceptions of nature and how it is viewed in each of these artistic and literary schools and explores the concept of ‘nature’ by providing the examples from each of them. Then, comparing the concept of nature with poems of modern Persian poets, it will try to make an accurate classification in which each poet is attributed to his own naturalistic perspective.

    Keywords: Nature, Naturalism, Classicism, Romanticism, Symbolism, Modern poetry