فهرست مطالب

  • Volume:18 Issue: 5, 2020
  • تاریخ انتشار: 1399/03/31
  • تعداد عناوین: 8
|
  • صفحات 319-326
    مقدمه

    آماده سازی آندومتر در سیکل های برگشت از فریزیک چالش بزرگ در بیماران با شکست مکرر لانه گزینی می باشد.

    هدف

    هدف از این مطالعه بررسی تاثیر اضافه کردن آگونیست GnRH به پروتکل آماده سازی آندومتر با استروژن و پروژسترون در سیکل های برگشت از فریز در بیماران با سابقه شکست مکرر لانه گزینی بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه به روش کارآزمایی بالینی در پژوهشکده علوم تولید مثل یزد انجام شد. 67 زن با سابقه شکست مکرر لانه گزینی در این مطالعه وارد و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. 34 نفر در گروه مصرف آگونیست (شروع 1/0 میلی گرم زیر جلدی از روز 21 سیکل قبل که از روز دوم سیکل به میزان 05/0 میلی گرم کاهش یافته وتا زمان شروع پروژسترون ادامه می یابد) و 33 نفر در گروه دریافت کننده استروژن و پروژسترون. به تنهایی پیامد های باروری مورد بررسی شامل میزان بارداری شیمیایی و کلینیکی و میزان لانه گزینی بود.

    نتایج

    خصوصیات پایه و دموگرافیک شرکت کنندگان دو گروه یکسان بود. هرچند پیامدهای باروری در گروه دریافت کننده GnRH آگونیست در مقایسه با گروه کنترل بالاتر بود اما از لحاظ آماری معنی دار نبود.

    نتیجه گیری

    با توجه به اینکه نتایج این تحقیق نشان می دهد اضافه کردن آگونیست GnRH به پروتکل سیکل های برگشت از فریز تمایل به بهبود پیامد بارداری داشته است شاید با اضافه کردن حجم نمونه نتایج از لحاظ آماری معنی دار شود و بتوان از این پروتکل در بیماران با سابقه شکست مکرر لانه گزینی استفاده کرد.

    کلیدواژگان: شکست مکرر لانه گزینی، آگونیست GnRH، آماده سازی آندومتر
  • صفحات 327-338
    مقدمه

    نشان داده شده که متوترکسایت دارای اثرات سویی بر روی بیضه بخصوص اپیتلیوم سمینی فروس می باشد. همچنین نشان داده شده که ملاتونین که یک هورمون اندوکرین می باشد می تواند عملکرد بیضه را طبیعی کند لذا بهتر است توانایی ملاتونین در پیشگیری از عوارض ایجاد شده توسط متوترکسایت بر روی بیضه بررسی گردد.

    هدف

    با توجه به اثرات آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد اپوپتوزیس ملاتونین، هدف این مطالعه بررسی اثر محافظتی ملاتونین بر علیه آسیب بیضه توسط متوترکسایت می باشد.

    مواد و روش ها

    تعداد 40 موش صحرایی نر با وزن 200 تا 230 گرم به 5 گروه 8 تایی تقسیم شدند. به موش های گروه 1 به عنوان گروه کنترل ماده بی اثر تزریق شد. به موش های گروه 2  تزریق داخل صفاقی ملاتونین 8 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برای 15 روز متوالی انجام شد. به موش های گروه 3 تزریق داخل وریدی ملاتونین 75 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برای 15 روز متوالی انجام شد. به موش های دو گروه باقیمانده تزریق داخل صفاقی ملاتونین 8 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برای 15 روز متوالی (گروه 4) و 30 روز متوالی (گروه 5) انجام شد و سپس تزریق داخل وریدی ملاتونین 75 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روزهای 8 و 15 مداخله انجام شد. پارامترهای تولید مثل از جمله غلظت اسپرم اپی دیدمی، بیان پروتیین تیروزین فسفریله بیضوی، بیان پروتیین تنظیم کننده حاد استروییدوژنیک (StAR) و کاسپاز 3 و سطح مالون دی الدیید مورد آزمایش قرار گرفتند.

    نتایج

    غلظت اسپرم (ml/ 106×) در گروه های 4 (28/1±75/58) و 5 (57/2±93/55) به طور معنی داری (032/0=p) در مقایسه با گروه 2 (14/2±92/32) بهبود یافته بود. اپیتلیوم سمینی فروس در گروه های 4 و 5 افزایش یافته بود در حالی که بیان کاسپاز 3 کاهش یافته بود. در گروه درمان شده با ملاتونین در مقایسه با گروه متوترکسایت بیان پروتیین تیروزین فسفریله در 32 kDa کاهش و در 47 kDa افزایش یافته بود. بیان پروتیین StAR در گروه های مختلف تفاوتی را نشان نداد.

    نتیجه گیری

    نتایج ما نشان داد که ملاتونین باعث بهبود غلظت اسپرم اپی دیدیمی به وسیله کاهش بیان کاسپاز 3 و افزایش بیان پروتیین تیروزین فسفریله در بیضه های آسیب دیده با متوترکسایت می شود.

    کلیدواژگان: فسفوریلاسیون تیروزین، ملاتونین، بیضه، اسپرم، متوترکسات، کاسپاز 3، تیروزین
  • صفحات 339-346
    مقدمه

    بارداری فرایندی است که با تغییرات متابولیکی و هورمونی مختلف همراه است و سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) می تواند بر این فرآیند تاثیر گذارد.

    هدف

    هدف از این مطالعه بررسی و مقایسه نتایج مادر و نوزاد در فنوتیپ های مختلف سندرم تخمدان پلی کیستیک بود.

    مواد و روش ها

    200 زن باردار مبتلا به PCOS طبق معیارهای ESHRE / ASRM 2003 در چهار گروه فنوتیپی (A-D) مورد بررسی قرار گرفتند. پیامدهای مادری شامل دیابت حاملگی، فشار خون بالا ناشی از بارداری، پارگی زودرس غشاها، زایمان زودرس، وزن کم نسبت به سن حاملگی (SGA)، محدودیت رشد داخل رحمی، مرگ و میر داخل رحمی، پره اکلامپسی، سقط جنین، اختلالات مایع آمنیوتیک، روش زایمان و علت سزارین بین گروه ها همچنین، پیامدهای نوزادی از جمله وزن نوزاد، بهبودی نوزاد، نمره 5 دقیقه Apgar، زردی نوزاد، نیاز به بستری در NICU، علت بستری و میزان مرگ و میر نوزادان بین گروه ها بررسی و مقایسه شدند.

    نتایج

    نتایج این مطالعه شایعترین فنوتیپ در بین زنان مبتلا به PCOS را فنوتیپ D با 37% شیوع نشان دادند. خطر دیابت حاملگی در فنوتیپ A و فشار خون ناشی از بارداری در فنوتیپ B بیشتر از سایر فنوتیپ ها بود. از نظر عوارض نوزادی بین فنوتیپ های PCOS اختلاف معنی داری مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    با توجه بالاتر بودن شیوع دیابت حاملگی و فشار خون ناشی از بارداری به ترتیب در فنوتیپ های A و B ، این زنان نیاز به مراقبت دقیق تر در دوران بارداری دارند.

    کلیدواژگان: عوارض نوزادی، عوارض مادری، سندروم تخمدان پلی کیستیک، فنوتیپ، بارداری
  • صفحات 347-358
    مقدمه

    استفاده از نشانگرهای زیستی در خون از قبیل میکروریبونوکلییک اسیدها، امکان تشخیص و درمان غیرتهاجمی با بازدهی بالای بیماری آندومتریوزیس را فراهم نموده است.

    هدف

    در این پژوهش، میزان کمی بیان مولکول miRNA-185 گردش خون و اهداف مولکولی VEGA و PDGF در بیماران مبتلا به آندومتریوزیس در مقایسه با افراد سالم مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است.

    مواد و روش ها

    25 خانم با تاریخچه تشخیصی آندومتریوزیس (درجه 3-4) با لاپاراسکوپی به عنوان گروه بیمار و 25 خانم که به منظور بررسی کیست های تخمدانی یا درد لگنی تحت لاپاراسکوپی قرار گرفته و غیرمبتلا تشخیص داده شده بودند، به عنوان گروه سالم و کنترل در نظر گرفته شدند پس از جمع آوری نمونه های خون از گروه های مورد مطالعه، RNA کل از آنها استخراج و توالی یابی مبتنی بر RNA بر روی آنها انجام شده و میزان بیان miRNA-185 و  ژن های هدف به روش Q-RT-PCR مورد ارزیابی قرار گرفت.

    نتایج

    پروفایل بیانی توالی یابی RNA های غیرکد کننده نشان داد که سطح بیان miRNA-185 در خون کامل بیماران نسبت به افراد سالم کاهش یافته است. همچنین، نتایج Q-RT-PCR نشان داد که میزان بیان miRNA-185 در پلاسمای خون بیماران نیز کاهش معناداری داشته است. آنالیز منحنی ROC، سطح زیر نمودار (AUC) به میزان 919/0 را نشان داد که نشان از ارزش تشخیصی miRNA-185 مذکور بود (001/0<p). همچنین، نتایج RT-PCR نیز نشان داد که هیچ افزایش یا کاهش معنادار در میزان رونوشت های VEGF و PDGF در خون کامل بیماران و گروه کنترل مشاهده نشده است .  (3608/0 = VEGF ,pو 0976/0 =.PDGF, p

    نتیجه گیری

    نتایج به دست آمده از مطالعه نشان می دهد که کاهش بیان miRNA-185 در پلاسمای خون بیماران مبتلا به آندومتریوزیس در مقایسه با افراد کنترل می تواند به عنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی در تشخیص زود هنگام و غربالگری سرطان تخمدان با استفاده از نمونه های خونی استفاده نمود.

    کلیدواژگان: بیومارکر، میکروریبونوکلئیک اسید، تشخیص، آندومتریوزیس، رگ زایی
  • صفحات 359-366
    مقدمه

    عوامل ژنتیکی می توانند باعث سقط مکرر ایدیوپاتیک شوند. ژن RAN عضو "خانواده بزرگ RAS" و یک GTPase کوچک است که برای انتقال RNA و پروتیین ها از طریق منافذ هسته ای ضروری است. جهش در ژن سازنده RAN می تواند سنتز DNA را متوقف کند، و بیان ژن ها در رحم را تغییر دهد، احتمال می رود که در سقط مکرر نقش داشته باشد.

    هدف

    هدف از این مطالعه بررسی فراوانی پلی مورفیسم (RAN (rs 14035 در زنان مبتلا به سقط مکرر با علت ناشناخته در مقایسه با زنان بدون سابقه سقط جنین است.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه مورد شاهدی، 100 زن 20 تا 40 ساله با حداقل دو مورد سقط جنین پیاپی قبل از هفته 20 بارداری و داشتن همسران با کاریوتایپ و پارامترهای نرمال اسپرم به عنوان گروه مورد و 100 زن بدون سابقه سقط جنین و داشتن حداقل یک بارداری موفق و زایمان طبیعی به عنوان گروه کنترل انتخاب شد. پلی مورفیسم rs 14035 ژن RAN با استفاده از تکنیک (PCR-RFLP) بررسی و فراوانی آن در دو گروه مقایسه گردید.

    نتایج

    فراوانی ژنوتیپ هایTT ، TC و CC پلی مورفیسم ژن RAN در گروه مورد به ترتیب 9% ، 40% و 51% بود و فراوانی در گروه شاهد به ترتیب 11%، 38% و 51% بود. بین گروه مورد و شاهد اختلاف معنی داری از نظر ژنوتیپ ها وجود  نداشت. (882/0 =p).

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد پلی مورفیسم ژن (rs 14035) RAN با خطر سقط مکرر خود به خودی در جمعیت مورد مطالعه مرتبط نیست.

    کلیدواژگان: ژن RAN، سقط مکرر، پلی مورفیسم، PCR-RFLP
  • صفحات 367-374
    مقدمه

    مطالعات زیادی جهت بهبود نتایج باروری آزمایشگاهی (IVF) و تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) انجام شده است.در سال های اخیر تمرکز پژوهشگران بر یافتن اثر سطح بالای پروژسترون بر روی گیرندگی آندومتر بوده است. با این حال اطلاعات در مورد اینکه آیا سطح پروژسترون بر روی کیفیت امبریو نیز تاثیر می گذارد، محدود است.

    هدف

    هدف این مطالعه بررسی تاثیر سطح پروژسترون آخر فولیکولار بر نتایج باروری آزمایشگاهی با تزریق داخل سیتوپلاسمی (IVF-ICSI) است.

    مواد و روش ها

    این یک مطالعه مورد شاهدی است که بر روی 245 زن که در مرکز ناباروری حلیم در اندونزی تحت درمان باروری آزمایشگاهی قرار گرفتند انجام شد. نتایج مورد بررسی قرار گرفته شامل تعداد تخمک های بدست آمده، میزان بلوغ آنها، میزان باروری، تعداد امبریوهای خوب، تعداد امبریوهای نسبتا خوب و تعداد امبریوهای ضعیف می باشد. سطح پروژسترون و استرادیول در روز تزریق گونادوتروپین جفتی انسانی اندازه گیری شد. سطج پروژسترون سرم به سه گروه تقسیم شد: 1/ پروژسترون پایین (ng/ml 50/0 ≥) 2/0 پروژسترون نرمال (ng/ml 05/1-51/0) و 3/ پروژسترون بالا (ng/ml 50/1 <). تمام نتایج بدست آمده بین گروه های مختلف مقایسه شد.

    نتایج

    تغیرات معنی داری در سطح پروژسترون در روز تزریق گونادوتروپین جفتی انسانی مشاهده شد. تعداد تخمک های بدست آمده در گروه های 1 و 2 و3 به ترتیب 88/5±41/8 و 51/8±99/12 و 52/9±58/17 بود.

    نتیجه گیری

    سطح پروژسترون در روز تزریق گونادوتروپین جفتی انسانی ممکن است که بر روی نتایج IVF-ICSI تاثیر داشته باشد.

    کلیدواژگان: تزریق داخل رحمی اسپرم، جنین، پروژسترون، لقاح آزمایشگاهی
  • صفحات 375-384
    مقدمه

    ناباروری یکی از مسایل بهداشت عمومی در سراسر جهان است. شیوع ناباروری در زوجین حدود 30 تا 35 درصد است. در میان فاکتورهای متعددی که منجر به ناباروری مردان می شوند، 15% موارد منشاء ژنتیکی دارند. توالی یابی کل اگزون ها (اگزوم) یکی از کارآمد ترین روش ها در تشخیص های بالینی است. با استفاده از این روش به طور چشمگیری روند شناسایی ژن های دخیل در ناباروری به طور چشمگیری افزایش یافته است. در میان استراتژی ها متعدد آنالیز داده های اگزوم، رویکردهای مبتنی بر خانواده دقت بالاتری در شناسایی ژن های کاندید دارند. با این حال در مطالعات ناباروری انتخاب نمونه مناسب برای توالی یابی یکی از چالش های اصلی می باشد.

    هدف

    هدف از این مطالعه شناسایی جهش های عامل ناباروری مردان در بیماران مبتلا به آستنوزواسپرمیا است.

    مواد و روش ها

    دو خانواده با چندین مرد نابارور مبتلا به آستنوزواسپرمیا فراخوانده شدند. در این مطالعه از روش توالی یابی اگزوم به منظور تولید داده در دو فرد نابارور و والدینشان در خانواد I و سه فرد نابارور در خانواده II استفاده شد. به منظور شناسایی ژن های کاندید دو نرم افزار مختلف SAMtools و GATK در دو استتراتژی SSCS و MSCS به کار برده شدند.

    نتایج

    در این تحقیق بدون توالی یابی برادران بارور در شجره نامه ها، نتایج الویت بندی داده های WES با استفاده از دو استراتژی هموزیگوسیتی و آنایز پیوستگی ارایه شده است.

    نتیجه گیری

    از طریق استراتژی های ذکر شده لیست کوتاهی از واریته های کاندید در هر دو شجره نامه بدست آمد.

    کلیدواژگان: ناباروری مردان، توالی یابی اگزوم، GATK، SAMtools
|
  • Robab Davar, Saeideh Dashti*, Marjan Omidi Pages 319-326
    Background

    Preparation of endometrial thickness in frozen-thawed embryo transfer (FET) is extremely important, particularly in repeated implantation failure (RIF) patients.

    Objective

    This study aimed to investigate the clinical outcomes of FET cycles among RIF women, based on the effects of administering gonadotropin-releasing hormone (GnRH) agonist prior to estrogen-progesterone preparation of the endometrium.

    Materials and Methods

    In this randomized clinical trial, 67 infertile women who were candidates for FET were divided into two groups: A) case group (n = 34), treated with GnRH agonist prior to endometrial preparation and B) control group (n = 33), which received the routine protocol.(6 mg daily estradiol started from second day) The clinical outcomes including chemical and clinical pregnancy, in addition to implantation rates, were compared between the two groups.  

    Results

    The results showed no significant differences in women’s age (p = 0.558), duration (p = 0.540), type (p = 0.562), and cause of infertility (p = 0.699). Regarding pregnancy and implantation rates, there was a trend toward an increase in the case group; however, differences were not statistically significant.

    Conclusion

    Although our results showed no significant differences between groups. Because there are trends to better results in case group larger sample size may show significant difference.

    Keywords: Implantation failure, Gonadotropin-releasing Hormone, Embryo transfer, Pregnancy, Implantation
  • Wannisa Sukhorum, Jariya Umka Welbat, Suchada Ktutsri, Sitthichai Iamsaard* Pages 327-338
    Background

    Methotrexate (MTX) has been shown to affect the testes adversely, especially the seminiferous epithelium. As melatonin, an endocrine hormone, has been shown to normalize testicular function, its ability to prevent MTX-induced testicular damage should be considered.

    Objective

    Based on the antioxidant, anti-inflammatory, and antiapoptotic activities of melatonin, this study aimed to investigate its protective effect against testicular damage induced by MTX.

    Materials and Methods

    Forty adult male rats (200-230 g) were divided into five groups (n = 8/each). The rats in group I were injected with vehicle as a control. In group II, the rats were received intraperitoneal injections of melatonin (8 mg/kg) for 15 consecutive days. The rats in group III were intravenously injected with MTX (75 mg/kg) for 15 consecutive days. The remaining two groups received melatonin (8 mg/kgBW) for 15 (group IV) and 30 (group V) consecutive days, intraperitoneally, and then intravenously received MTX (75 mg/kgBW) on days 8 and 15 of the experimental period. Reproductive parameters, including epididymal sperm concentration, testicular tyrosine-phosphorylated protein expression, steroidogenic acute regulatory (StAR) protein expression, and caspase-3 and malondialdehyde levels, were examined.

    Results

    The sperm concentrations (×106/ml) of groups IV (58.75 ± 1.28) and V (55.93 ± 2.57) were improved significantly (p = 0.032) compared with that of group II (32.92 ± 2.14). The seminiferous epithelium in groups IV and V also increased, while caspase-3 expression decreased. In the melatonin-treated groups, the expression of tyrosine-phosphorylated proteins at 32 kDa was decreased and that of proteins at 47 kDa was increased compared with the MTX group. StAR protein expression was not altered in any of the groups.

    Conclusion

    Our results indicate that melatonin improves the epididymal sperm concentration by decreasing the expression of caspase-3 and increasing that of tyrosine-phosphorylated proteins in MTX-treated testes.

    Keywords: Melatonin, Testis, Sperm, Methotrexate, Caspase-3, Tyrosine phosphorylation
  • Akramsadat Dehghani Firoozabadi*, Razieh Dehghani Firoozabadi, Maryam Eftekhar, Afsar Sadat Tabatabaei Bafghi, Farimah Shamsi Pages 339-346
    Background

    Pregnancy is a process associated with various metabolic and hormonal changes, and polycystic ovary syndrome (PCOS) can affect this process.

    Objective

    This study aimed to evaluate and compare the maternal and neonatal outcomes among pregnant women with different polycystic ovary syndrome phenotypes.

    Materials and Methods

    In this cross-sectional study, 200 pregnant women with PCOS according to the 2003 ESHRE/ASRM criteria were categorized into four phenotype groups (A-D). The maternal outcomes include gestational diabetes mellitus, pregnancy-induced hypertension, premature rupture of membranes, preterm labor, small-for-gestational age birth, intrauterine growth restriction, intrauterine mortality, preeclampsia, abortion, amniotic fluid disorders, delivery method, and cause of cesarean section were studied between groups. Additionally, neonatal outcomes such as neonatal weight, neonatal recovery, 5-min Apgar score, neonatal icter, the need for NICU admission, the cause of hospitalization, and infant mortality rate were investigated and compared among the groups.

    Results

    According to the results, phenotype D (37%) was the most common phenotype among the participants. The risk of gestational diabetes was more common in phenotype A than in the other phenotypes, whereas pregnancy-induced hypertension was most common in phenotype B. No significant differences were observed in the neonatal complications among the PCOS phenotypes.

    Conclusion

    Considering the higher risk of gestational diabetes mellitus and pregnancy-induced hypertension in PCOS phenotypes A and B, women with these phenotypes need more precise prenatal care.

    Keywords: Pregnancy outcome, Polycystic ovary syndrome, Phenotype, Pregnancy
  • MohammadHossein Razi, Maryam Eftekhar, Nasrin Ghasemi, MohammadHasan Sheikhha*, Ali Dehghani Firoozabadi Pages 347-358
    Background

    Using blood-based biomarkers such as microRNAs (miRNAs) may allow particularly effective and minimally invasive diagnosis and treatment of endometriosis.

    Objective

    We evaluated the differential expression of circulating miRNA-185-5p (miR-185-5p), vascular endothelial growth factor (VEGF), and platelet-derived growth factor (PDGF) target genes between endometriosis and healthy women.

    Materials and Methods

    25 women with a history of endometriosis (grad III-IV) diagnosed by laparoscopy as the case group and 25 women  without endometriosis underwent laparoscopy for ovarian cysts or pelvic pain as the control group were enrolled in this case-control study. Blood samples were obtained, and total RNA was used for high-throughput small RNA sequencing, and this was confirmed by means of quantitative real-time polymerase chain reaction (qRT-PCR).

    Results

    miRNA expression profiling using non-coding RNA sequencing revealed that one miRNA including miR-185-5p was significantly down-regulated in the case group compared with the controls. The qRT-PCR results showed significant downregulation of the expression level of miR-185-5p (p < 0.01) in the plasma of the case group. Receiver operating characteristic (ROC) curve analysis showed the area of miR-185-5p under the ROC curve for endometriosis diagnosis was 0.919 (p < 0.001). The RT-PCR results demonstrated that there was no significant difference in the expression of VEGF and PDGF mRNA of blood samples in the cases compared to the control group (PDGF, p = 0.09 and VEGF, p = 0.36).

    Conclusion

    The low expression of miR-185-5p in the plasma of women with endometriosis could be employed as an important non-invasive biomarker for early detection and screening of endometriosis by blood samples.

    Keywords: Biomarker, miRNA, Diagnosis, Endometriosis, Angiogenesis
  • Zahrasadat Mortazavifar, Hamidreza Ashrafzadeh, Sayed Morteza Seifati, Nasrin Ghasemi* Pages 359-366
    Background

    Genetic factors could account for Recurrent pregnancy loss (RPL). The RAN gene is a member of the "large RAS family" and a small GTPase that is essential for the translocation of Ribonucleic acid (RNA) and proteins through the nuclear pore. Mutation in the RAN constitutive gene could stop DNA synthesis and alter the expression of genes in the uterus, likely playing a role in recurrent miscarriage.

    Objective

    The aim was to investigate the frequency of RAN (rs 14035) polymorphism in women with RPL compared with women without abortion history.

    Materials and Methods

    In this case-control study, 100 women with at least two consecutive miscarriages before the 20th wk of gestation and having spouses with karyotype and normal sperm parameters as the case group and 100 women with no history of abortion and having at least one successful pregnancy and normal delivery as the control group. The groups were age matched (20-40 yr). The rs 14035 polymorphism of RAN gene was investigated by Polymerase Chain Reaction-Restriction Fragment Length poly morphism technique and the frequency of which was compared between the two groups.

    Results

    The frequency of TT, TC, and CC genotypes of RAN gene polymorphism in the case group were 9%, 40%, and 51%, respectively, and in the control group were 11%, 38%, and 51%, respectively. There was no significant difference in the genotypes between two groups (p = 0.882).

    Conclusion

    According to our results, it seems that RAN polymorphism (rs 14035) is not associated with the risk of RPL in this study population.

    Keywords: RAN gene, Repeated abortion, Polymorphism, PCR-RFLP
  • Diana Novia, Hilma Putri Lubis, Binarwan Halim, Anantya Pustimbara, Retno Lestari, Abinawanto Abinawanto, Anom Bowolaksono* Pages 367-374
    Background

    Studies have been conducted to improve the pregnancy rate through the in vitro fertilization (IVF) and intracytoplasmic sperm injection (ICSI) program. In recent years, researchers have been focusing on finding impact of high progesterone level on endometrial receptivity. However, data on whether progesterone level also affects the quality of the embryo is still limited.

    Objective

    The aim is to assess the effect of late follicular progesterone level on the outcome of in vitro fertilization-intracytoplasmic sperm injection (IVF-ICSI).

    Materials and Methods

    This was a case-control of 245 women who underwent in vitro fertilization cycle at Halim Fertility Center, Indonesia. The outcomes assessed were number of oocytes retrieved (OR), maturation rate (MR), fertilization rate (FR), number of good embryos (GE), number of fair embryos (FE), and number of poor embryos (PE). The progesterone (P4) and estradiol (E2) levels were analyzed on the day of human chorionic gonadotropin injection. Serum progesterone level was divided into three groups: 1. low progesterone (≤ 0.50 ng/ml), 2. normal progesterone (0.51-1.50 ng/ml), and 3. high progesterone (> 1.50 ng/ml). All outcomes were compared amongst the groups.

    Results

    Significant differences occurred between progesterone level on the day of human chorionic gonadotropin administration. The number of OR in group 1, 2, and 3 were 8.41 ± 5.88 vs. 12.99 ± 8.51 vs. 17.58 ± 9.52, respectively.

    Conclusion

    Progesterone level on the day of human chorionic gonadotropin injection may have an impact on the outcome of IVF-ICSI.

    Keywords: Intracytoplasmic sperm injection, Embryo, Progesterone, In vitro fertilization
  • Masomeh Askari, Dor Mohammad Kordi Tamandani*, Navid Almadani, Mehdi Totonchi Pages 375-384
    Background

    Infertility is one of the common health issues around the world. The prevalence of male factor infertility among infertile couples is approximately 30%-35%, of which genetic factors account for 15%. The family-based whole-exome sequencing (WES) approach can accurately detect novel variants. However, selecting an appropriate sample for data generation using WES has proven to be challenging in familial male infertility studies. The aim of this study was to identify types of pathogenic male infertility in cases of familial asthenozoospermia.

    Case

    Two families with multiple cases were recruited for the purpose of WES. The study population included two affected cases in pedigree I and three affected cases in pedigree II. Two different variant callers (SAMtools and GATK) with a single-sample calling strategy (SSCS) and a multiple-sample calling strategy (MSCS), were applied to identify variant sites.

    Conclusion

    In this study, we represented the results for variant prioritization of WES data without sequencing fertile siblings in the same pedigree by applying two different pipelines (homozygosity and linkage-based strategy). Using the aforementioned strategies, we prioritized annotated variants and generated a logical shortlist of private variants for each pedigree.

    Keywords: Male infertility, Whole-exome sequencing, GATK, SAMtools
  • Mohammad Raeisi, Kurosh Kalantar, Bahia Namavar Jahromi, Behrouz Gharesi Fard* Pages 385-387