فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 575 (هفته سوم تیر 1399)
  • پیاپی 575 (هفته سوم تیر 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/04/18
  • تعداد عناوین: 3
|
  • فرحناز ترکی هرچگانی، مریم شیرازی*، ماهرخ کشوری، پروانه اباذری صفحات 310-316
    مقدمه

    ارتقای رفتارهای خود مدیریتی، یکی از اقدامات حمایتی مهم در مبتلایان به دیابت است. پژوهش حاضر، با هدف تعیین تاثیر برنامه ی بازدید منزل بر رفتارهای خود مدیریتی و شاخص های کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع 2 تحت درمان با انسولین انجام شد.

    روش ها

    این مطالعه ی کارآزمایی بالینی بر روی 64 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 (شامل 32 نفر در هر یک از گروه های مورد و شاهد) مرکز شهید اصغر شعبانی اصفهان در سال 1397 انجام گرفت. برای دو گروه مورد و شاهد، پرسش نامه های مشخصات دموگرافیک و خود مدیریتی قبل، بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله تکمیل شد. سپس، 6-4 جلسه بازدید منزل برای گروه مورد انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های توصیفی، 2</sup>χ، Independent t و Paired t تحلیل شد.

    یافته ها

    قبل از اجرای مداخله، میانگین نمره ی رفتارهای خود مدیریتی و شاخص های کنترل قند خون، تفاوت معنی داری بین دو گروه نداشت، اما میانگین نمره ی رفتارهای خود مدیریتی بلافاصله و سه ماه بعد و میانگین شاخص های کنترل قند خون سه ماه بعد از اجرای برنامه در گروه مورد، بهبود یافت که نسبت به گروه شاهد، تفاوت معنی داری داشت (001/0 > P).

    نتیجه گیری

    ویزیت در منزل بیماران مبتلا به دیابت، باعث بهبود نمره ی خود مدیریتی، سطح قند خون ناشتا و میانگین Glycated hemoglobin (HbA1C) گردید.

    کلیدواژگان: بازدیدمنزل، خود مدیریتی، دیابتنوع1، انسولین، قندخون
  • افسانه الهی، ندا خالدی*، پژمان معتمدی، حسین عسکری، حمید رجبی صفحات 317-324
    مقدمه

     شایع ترین علل مرگ و میر بیماران مبتلا به دیابت، اختلالات قلبی- عروقی است که یکی از دلایل آن، عوامل التهابی می باشد. با توجه به این که فعالیت بدنی قادر به کاهش التهاب است، مطالعه ی حاضر، با هدف بررسی تاثیر دو نوع تمرین مقاومتی فزاینده و تمرین تناوبی شدید (High-intensity interval training یا HIIT) بر بیان ژن Nuclear factor kappa-light-chain-enhancer of activated B cells (NF-κB) عضله ی قلبی و Tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) سرمی موش های صحرایی مبتلا به دیابت نر انجام شد.

    روش ها

     در این تحقیق تجربی، 72 سر Rat نر نژاد Wistar 6 هفته ای به 6 گروه 12تایی شامل موش های صحرایی مبتلا به دیابت (12 = n)، شاهد (12 = n)، تمرین تناوبی شدید (High-intensity interval training یا HIIT) (12 = n)، مبتلا به دیابت با تمرین تناوبی شدید (Diabetic + intensity interval training یا DIIT) (12 = n)، مبتلا به دیابت با تمرین مقاومتی شدید (Diabetic + resistance training یا DRT) (12 = n) و تمرین مقاومتی (Resistance training یا RT) (12 = n) تقسیم شدند. تمرین RT در 6 هفته ی 3 جلسه ای بالا رفتن از نردبان عمودی، همراه با وزنه های 50، 75، 90 و 100 درصد وزن بدن حیوان، انجام شد. سپس، 30 گرم به وزنه ها اضافه می شد، تا جایی که Ratها نتوانند نردبان را طی کنند. HIIT نیز در 6 هفته ی 3 جلسه ای، با شدت 110-50 درصد بیشینه ی اکسیژن مصرفی صورت گرفت. 24 ساعت بعد از اتمام تمرین آزمون عملکردی، قدرت مچ دست و زمان رسیدن به درماندگی سنجش شد و 48 ساعت بعد از آزمون، حیوانات تشریح شدند. در نهایت، بیان ژن NF-κB با استفاده از روش Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR)، مقدار سطوح TNF-α سرمی با استفاده از روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) و آزمون ANOVA مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها

     میزان بیان ژن NF-κB در گروه HIIT نسبت به گروه RT افزایش بیشتری داشت (0007/0 = P) و میزان سرمی TNF-α پس از هر دو نوع تمرین کاهش معنی داری داشت که در گروه HIIT (13/6) بارزتر بود.

    نتیجه گیری

     هفته تمرین HIIT و RT، می تواند نقش مهمی در کاهش معنی دار التهاب و سازگاری های مربوط به قدرت و استقامت داشته باشد.

    کلیدواژگان: عامل نکروز دهنده ی تومور آلفا، تمرین مقاومتی، قلب، عامل هسته ای کاپا B
  • علی حسینی شریف آباد*، محمد ربانی، علی شیخ دارانی صفحات 325-331
    مقدمه

     پرگابالین، به عنوان یک داروی کمکی در صرع پارشیال، فیبرومیالژی، دردهای نوروپاتیک و اختلال اضطراب عمومی کاربرد دارد. این مطالعه، با هدف تعیین اثرات پرگابالین بر روی حافظه ی Rat با استفاده از روش Object Recognition Task (ORT) طراحی شد.

    روش ها

    این مطالعه، یک مطالعه ی حیوانی تجربی است. Ratهای نر نژاد Wistar در 4 گروه 7تایی تقسیم شدند و به مدت 28 روز 10، 30 و یا 100 میلی گرم/کیلوگرم پرگابالین و یا همان حجم نرمال سالین به آن ها تزریق شد. سپس، حیوانات برای ارزیابی حافظه ی فضایی در عرصه ی ORT و طی دو دوره ی 3 دقیقه ای با فاصله ی 1 ساعت در مواجهه با اشیای مشابه و یا متفاوت قرار گرفتند. شاخص های Discrimination (2d)، Recognition (R) و فرکانس لمس شیء جدید (f)، در دوره ی دوم مواجهه با اشیا (2T)، با هم مقایسه شدند. 050/0 > P به عنوان معیار معنی دار بودن اختلاف در نظر گرفته شد.

    یافته ها

     تجویز دزهای 10، 30 و 100 میلی گرم/کیلوگرم به مدت 28 روز، به طور قابل توجهی شاخص 2d (به ترتیب 050/0 > P، 010/0 > P و 001/0 > P)، R (به ترتیب 010/0 > P، 001/0 > P و 001/0 > P) و فرکانس اکتشاف (به ترتیب 050/0 < P، 050/0 > P و 001/0 > P) را در دوره ی 2T نسبت به گروه شاهد کاهش داد. 100 میلی گرم/کیلوگرم پرگابالین باعث کاهش بیشتری در عوامل بالا نسبت به 10 میلی گرم/کیلوگرم دارو شد (به ترتیب 050/0 > P، 001/0 > P و 050/0 > P).

    نتیجه گیری

    یافته های این تحقیق نشان می دهد تجویز طولانی مدت دزهای مختلف پرگابالین، حافظه ی شناختی Rat را در تشخیص شیء جدید مختل می کند. این کاهش حافظه، از الگوی وابسته به دز پیروی می کند.

    کلیدواژگان: Rat، حافظه، پرگابالین
|
  • Farahnaz Torki Harchegani, Maryam Shirazi*, Mahrokh Keshvari, Parvaneh Abazari Pages 310-316
    Background

    Promoting self-management behaviors is one of the most important supportive measures for people with diabetes. The purpose of this study was to determine the effect of home visit program on self-management behaviors and glycemic control indices in patients with type 2 diabetes mellitus treated with insulin.

    Methods

    This clinical trial study was performed on 64 patients with type 2 diabetes mellitus (32 patients in each case and control groups) in Shahid Asghar Shabani Center, Isfahan, Iran, in 2018. For the two groups of case and control, the demographic and self-management questionnaires were completed immediately, and three months after the intervention. The intervention was performed as a 4-6 session of the home visit program for the intervention group. Data were analyzed using descriptive statistics and chi-square, independent t, and paired t tests via SPSS software.

    Findings

    Before the intervention, the mean score of self-management behaviors and blood glucose control indices did not differ significantly between the two groups. However, the mean score of self-management behaviors became significant immediately and three months later, and the mean blood glucose control indices became significant three months after the implementation of the program in the intervention group. (P < 0.001).

    Conclusion

    The home visit improve the patients' self-management behaviors scales, and fasting blood sugar and glycated hemoglobin (HbA1C) tests.

    Keywords: Home visits, Self-management, Diabetes mellitus, Insulin, Blood glucose
  • Afsaneh Elahi, Neda Khaledi*, Pejhman Motamedi, Hossein Askari, Hamid Rajabi Pages 317-324
    Background

    The most common causes of mortality in patients with diabetes mellitus are cardiovascular disorders; and one of their reasons is inflammatory factors. Given that physical activity can reduce inflammation, the present study aimed to investigate the effects of two types of progressive resistance training (RT) and high-intensity interval training (HIIT) on the expression of nuclear factor kappa-light-chain-enhancer of activated B cells (NF-κB) gene and serum levels of tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) in male diabetic rats.

    Methods

     In this experimental study, 72 male rats were divided into 6 groups of 12 diabetic rats, control, diabetic + intensity interval training (DIIT), HIIT, diabetic + resistance training (DRT), and RT. Progressive resistance training was performed in 6 week, 3 sessions per week, as climbing a vertical ladder with additional weights of 50%, 75%, 90%, and 100% the body weight of the animals. After successful completion, 30 grams were added to the weights, to the extent that the rats could not carry the ladder. HIIT were also performed at in 6 week, 3 sessions per week, with an intensity of 50% to 110% of the VO2</sub>max. 24 hours after the completion of the training, the hand grip and time to exhaustion functional test was taken, and the animals were autopsied 48 hours after the test. Finally, the expression of NF-κB gene was evaluated using real-time polymerase chain reaction (real-time PCR) technique and ANOVA statistical test.

    Findings

     The expression of NF-κB gene in HIIT group increased more than RT group (P = 0.0007), and serum TNF-α decreased significantly after both types of exercise in HIIT group (6/13) which was more obvious.

    Conclusion

     6 weeks of HIIT and RT training can play an important role in significantly reducing inflammation, and adapting to strength and endurance.

    Keywords: NF-kappa B, TNF-alpha, Resistance training, High-intensity interval training, Heart
  • Ali Hosseini Sharifabad*, Mohammad Rabbani, Ali Sheikh Darani Pages 325-331
    Background

    Pregabalin is used as an adjunctive therapy in partial seizure, fibromyalgia, neuropathic pain, and generalized anxiety disorders. This study was designed to determine the effects of pregabalin on memory of rat using object recognition task (ORT) method.

    Methods

     Male wistar rats were divided into 4 groups (n = 7), and were injected 10, 30, or 100 mg/kg/day of pregabalin or normal saline for 28 days. For evaluation of memory, animals underwent ORT during two 3-minute trials with an one-hour interval to explore similar and similar or different objects. For this reason, the discrimination (d2) and recognition (R) indices, as well as the frequency of new object exploration (f), were compared in the second period of exposure (T2). The P-values of less than 0.05 were considered as statistically significant.

    Findings

     Administration of pregabalin with the dose of 10, 30, or 100 mg/kg/day for 28 days significantly reduced the d2 (P < 0.050, P < 0.010, and P < 0.001, respectively) and R (P < 0.010, P < 0.001, and P < 0.001, respectively) indices, and frequency of exploration (P < 0.050, P < 0.050, and P < 0.001, respectively) in the T2 trials compared to the control group. 100 mg/kg of pregabalin showed more decrease in these factors compared to the dose of 10 mg/kg (P < 0.050, P < 0.001, and P < 0.050, respectively).

    Conclusion

     The findings of this study indicate that long-term administration of different doses of pregabalin disrupts cognitive memory to new object in rats. The memory decline follows a dose-dependent pattern.

    Keywords: Pregabalin, Memory, Rats