فهرست مطالب

نشریه دانش علفهای هرز
سال دوم شماره 1 (بهار و تابستان 1385)

  • تاریخ انتشار: 1385/06/01
  • تعداد عناوین: 7
|
  • ح.ر میری، ح غدیری صفحات 1-16
    به منظور تعیین دوره بحرانی علف های هرز در گلرنگ، دوآزمایش صحرایی در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در دو منطقه باجگاه و کوشکک انجام شد . تیمارهای آزمایشی شامل حفظ و یا حذف علف های هرز تا مدت زمانی مشخص پس از کاشت گیاه زراعی بود . شروع د وره بحرانی کنترل علف های هرز به صورت مرحله ای از رشد گیاه زراعی که رقابت علف هرز منجر به کاهش 10 درصد عملکرد گردید، تعریف شد . همچنین انتهای دوره بحرانی به صورت مرحله ای از رشد گیاه زراعی تعریف شد که در آن برای جلوگیری از کاهش عملکرد تا سطح 10 درصد، مزرعه ب اید عاری از علف هرز نگهداری شود . دوره بحرانی کنترل علف های هرز برای باجگاه بین مراحل ابتدای ساقه رفتن تا گلدهی (144 تا 220 روز پس از کاشت) و برای منطقه کوشکک بین مراحل ابتدای ساقه رفتن تا ابتدای ظهور جوانه گل (135 تا روز پس از کاشت 184) بود. نتایج نشان داد ک ه شروع دوره بحرانی، در قیاس با انتهای آن، تغییرات کمتری دارد که تایید کننده این موضوع است که مهار زود هنگام علف های هرز در گلرنگ امری ضروری است . همچنین با افزایش طول دوره تداخل علف های هرز، اجزای عملکرد (تعداد قوزه در بوته و تعداد دانه در قوزه) بطور معنی داری کاهش یافت.
    کلیدواژگان: گلرنگ، رقابت علف هرز، تداخل علف هرز، دوره بحرانی
  • اسکندر زند، فاطمه بنا کاشانی، حسن علیزاده، س صوفی زاده، ک رمضانی، آذر ماکنالی، م فریدون پور صفحات 17-31
    برای بررسی مقاومت عل ف هرز یولاف وحشی به علفک ش های خانواده آریلوکسی فنوکسی پروپیونا ت ها، دو 1381 در استان های فارس و خوزستان و سه آزمایش گلخان ه ای - آزمایش صحرایی در سال زراعی 82 موسسه تحقیقات آفات و بیماریهای گیاهی به اجرا در آمد . در این بررسی، پنج تود ه یولاف وحشی از فارس و چهار توده از خوزستان که از هر استان یکی از تود ه ها حساس به علفکش و بقیه مشکوک به مقاومت بودند بررسی شدند . واکنش توده ها در فارس به علفکش فنوکساپروپ پی اتیل به میزان 75 گرم ماده موثره در هکتار و در خوزستان به علفکش کلودینافوپ پروپارژیل به میزان 64 گرم ماده موثره در هکتار ارزیابی شدند. در آزمایش های گلخانه ای، واکنش 12 توده های یولاف وحشی نسبت به فنوکساپروپ پی اتیل و کلودینافوپ 64 ، و 900 گرم ماده موثره در هکتار بررسی شدند . ، پروپارژیل و دیکلوفوپ متیل به ترتیب به میزان 75 تراکم و وزن خشک عل فهرز یولاف وحشی چهار هفته ،EWRC نمره دهی مشاهده ای بر اساس رتب هبندی پس از کاربرد علفکش ها معیار ارزیابی واکنش توده ها نسبت به علفکش ها بود . نتایج آزمایش ها نشان داد که Iranian Journal of Weed Science, (2006) Vol. 2, No. 1, 17-31 19 مقاوم به کلودینافوپ پروپارژیل ارزیابی ش د. در KR در آزمایش مزرعه ای در استان خوزستان توده 3 از خوزستان به علفکش های دیکلوفوپ متیل، KR و 3 KR2 ،KR آزمایش های گلخانه ای نیز تود ه های 1 از فارس به علفکش فنوکساپروپ پی FR کلودینافوپ پروپارژیل و فنوکساپروپ پی اتیل و همچنین توده 4 اتیل مقاوم ارزیابی شدند . بر اساس این نتایج ، برای جلوگیری از گسترش بیش تر مقاومت در خوزستان، کاهش کاربرد این دسته از علفک شها توصیه می شود.
    کلیدواژگان: یولاف وحشی، مقاومت، فنوکساپروپ پی اتیل، کلودینافوپ پروپارژیل، دیکلوفوپ متیل
  • م بهشتیان مسگران، اسکندر زند، م نصیری محلاتی، حمید رحیمیان مشهدی صفحات 32-52
    معرفی شده در فرآیندهای به نژادی آن از سال 1335 تا (Triticum aestivum.) برای ارزیابی ارقام گندم 1380 در اراک اجرا شد. گندم ارقام امید، بزوستای ا، آزادی، - 1376 ، یک آزمایش صحرایی در سال زراعی 1381 1379 و 1379 آزاد شده اند ، در ،1368 ،1358 ،1348 ، قدس، الموت و الوند که به ترتیب در سال های 1335 کشت گردیدند. نتایج موید روند صعودی عملکرد (Avena fatua L.) رقابت و بدون رقابت با یولاف وحشی 3% در سال به ترتیب در شرایط حضور و عدم حضور علف هرز بود. روند افزایش ی / 2% و 8 / گندم با نرخی حدود 2 سریعتر از حالت بدون رقابت در تیمارهای با علف هرز بیانگر بهبود توانایی رقابتی ارقام جدید بود . شاخص و ز یست توده در ارقام جدید نسبت به ارقام قدیمی افزایش یافت . 74 % افزایش عملکرد توسط (HI) برداشت شاخص برداشت قابل توجیه بود و 24 % باقیمانده افزایش عملکرد به افزایش تولید ز ی توده نسبت داده م ی شود . وجود نداشت . ولی شرایط (K) تفاوت معن ی داری بین ارقام از نظر کارایی مصرف نور و ضریب استهلاک نوری حضور علف هرز، بطور معنی داری کارایی مصرف نور ر ا کاهش داد . کارایی مصرف نور روندی فزاینده را در ارتباط 0% در سال / 0% و 14 / با سال آزادسازی نشان داد و به ترتیب در شرایط حضور و عدم حضور علف هرز با نرخ 7 0 گرم بر / 1 و 83 / افزایش پیدا کرد . کارایی مصرف نور در شرایط حضور و عدم حضور علف هرز به ترتیب برابر 3 مگاژول (بر حسب تشعشع فعال فتوسنتزی جذب شده) برآورد شد. شاخص سطح برگ تنها صفتی بود که در طی زمان روند نزولی داشت.
    کلیدواژگان: رقابت علف هرز، کارایی مصرف نور، شاخص برداشت، زی ست توده، شاخ ص سطح برگ، ضریباستهلاک نوری
  • ر دیهیم فرد، ع حجازی، اسکندر زند، محمد علی باغستانی، gh.ab اکبری، س صوفی زاده صفحات 53-68
    برایر ارزیابی توانایی رقابتی هشت رقم گندم پاییزه معرفی شده در 50 سال اخیر، در برابر علف هرز 82 در مزرعه تحقیقاتی موسسه گیاهپزشکی - آزمایشی در سال زراعی 83 ،(Eruca sativa) منداب کشور در کرج اجرا شد. هر رقم گندم در شرایط وجود و عدم وجود رقابت با عل فهرز منداب کشت گردید. نتایج نشان داد که این ارقام از نظر عملکرد دانه در هر دو شرایط با یکدیگر اختلاف معن یداری دارند. همچنین توانایی رقابت ارقام نیز با یکدیگر متفاوت بود. کرج 2 به عنوان یک رقم قدیمی، علی رغم داشتن عملکرد دانه پایین در شرایط عدم حضور علف هرز، به طور معنی داری موجب کاهش بیوماس و تولید بذر علف هرز منداب شد. در میان این ارقام، رقم طبسی به عنوان یک رقم ضعیف در توانایی یک) CI توانایی تحمل یک رقم در برابر عل فهرز) و) AWC رقابت با منداب، دارای کمترین مقدار رقم در کاهش بیوماس و بذر عل فهرز) در میان ارقام بود. نتایج تجزیه همبستگی نشان داد که بین و عملکرد دانه در شرایط عدم حضور عل فهرز، همبستگی منفی (AWC میزان تحمل ارقام (شاخص دیده نشد. CI و AWC معنی داری وجود دارد. همچنین هیچ همبستگی معنی داری بین دو شاخص تاثیر پذیرترین اجزای عملکرد ارقام گندم در شرایط رقابت با منداب، به ترتیب تعداد سنبله در متر مربع، تعداد پنجه بارور در هر گیاه، تعداد بوته در متر مربع و تعداد دانه در هر سنبله بودند. به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که رقم کرج 2 به دلیل سازگاری بهتر با شرایط منطقه کرج، توانایی بالایی در جلوگیری از کاهش عملکرد خود در شرایط رقابت با منداب، داشته (تحمل بالا) و از طرفی بیوماس و مقدار بذر عل فهرز را نیز تاحد زیادی کاهش داد.
    کلیدواژگان: رقابت، منداب، گندم، توانایی رقابتی، تحمل
  • g حسن، i خان، احمد خان صفحات 69-80
    نخود ایرانی مهمترین محصول اقتصادی در منطقه کاراک پاکستان می باشد. علف های هرز خسارت کمی و کیفی زیادی به این گیاه زراعی وارد می کنند. در بهمن 1382 ، برای تعیین وضعیت جامعه رویشی مزارع نخود، این منطقه مورد بازدید قرار گرفت. برای این منظور 21 کشاورز نخودکار از هفت روستای کاراک پاکستان بطور تصادفی انتخاب شدند. در هر مزرعه، با استفاده از کادر استاندارد، فراوانی عل فهای هرز تعیین شدند. برای ارزیابی تراکم و انبوهی و درجه اهمیت عل فهای هرز، داده ها کامپیوتری چیره ترین علف هرز بود. بالاترین نمره Asphodelus tenuifolius آنالیز شدند. نتایج نشان داد که در این منطقه گونه Medicago 64 در بوگارا ارزیابی شد. در حال یکه برای / 65 در واچوباگاس و 8 / 88 در هادا، 2 / اقتصادی این علف هرز 6 32) در احمدوالا ثبت شد. در احمدوالا جامعه / 38) در لاکی فونداکی و (8 / بیشترین نمره اقتصادی (6 ،denticulata Medicago-Fumaria- پوشش گیاهی چیره شناخته شد، در آمبیریکالا Medicago-Cynodon-Asphodelus Asphodelus- و در واچوباگاس Medicago-Asphodelus-Cynodon در لاک یفونداکی ،Asphodelus Ashphodelus- از فراوانی بیشتری برخوردار بودند. در باکارا، هادا و سرخاوا به ترتیب Cynodon-Euphorbia جامعه گیاهی Asphodelus-Medicago-Cynodon و Asphodelus-Cynodon ،Cynodon-Euphorbia شناخته Cynodon و Medicago ،Asphodelus چیره بودند. مهمترین عل فهای هرز منطقه کاراک، به ترتیب اهمیت شدند.
    کلیدواژگان: Medicago denticulata، Asphodelus tenuifolius، نخود، جامعه رویشی، پاکستان.Euphorbia، Cynodon، Fumaria
  • م.ح راشد، م راستگو، s.o پراشر، p.k گویل صفحات 81-97
    برای بررس ی واکنش ذرت و جامعه علف های هرز به کاربرد نیتروژن و علفکش، آزمایشی در سال 2001 در مرکز تحقیقات علوم زراعی لادس واقع در دانشگاه مک گیل ، در یک خاک رسی انجام شد . آزمایش بصورت ک ر ت های خرد شده با 6 تکرار اجر ا شد که در آن علفکش (4 سطح) و نیتروژن (3 سطح) به ترت یب کرت های اصلی و 25 درصد) ، فرعی بودند. نیکوسولفورون (اولتیم ، به میزان 9 گرم در هکتار) بهمراه روغن معدنی (آگرال 90 برای کنترل عل ف های هرز کشیده برگ، دیکمبا (به میزان 590 گرم در هکتار) برای کنترل عل ف های هرز پهن برگ و مخلوط نیکوسولفورون بهمراه آگرال در مقادیر یاد شده و دیکامب ا به میزان 295 گرم در هکتار برای کنترل توام علف های هرز کشیده برگ و پهن برگ بکار برده شدند . شاهد بدون علفکش نیز در نظر گرفته شد . 120 ، نیتروژن (نیترات آمونیوم) در دو مرحله (زمان کاشت و 54 روز پس از کاشت) ودر هر مرحله به میزان 60 و 250 کیلوگرم در هکتار بکار برده شد . شمارش بوته های علف های هرز و سطح پوشش علف هرز معیار ارزیابی تاثیر تیمارها بودند . وزن خشک علف های هرز نیز در هر ارزیابی ثبت شد . ارزیابی روی علف های هرز پیش از کاربرد علفکش ، 2 تا 3 هفته پس از کاربرد آن و همچنین پس از مصرف کود سرک انجام شد. نتایج نشان داد که تراکم علف های هرزکشیده برگ بسیار بیشتر از علف های هرز پهن برگ بود. اما علف های هرز پهن برگ نیز از رشد زیادی برخوردار بوده و در انتهای فصل و د ر کرت های شاهد، پتانسیل رشدی خود را نشان دادند . نیتروژن اثر معنی داری بر رشد و عمل کرد ذرت ایجاد نمود . کاهش میزان نیتروژن مصرفی منجر به ایجاد رنگ سبز کم رنگ در برگ های ذرت شد. افزایش میزان کاربرد نیتروژن بیوماس ذرت را بویژه طی دوره رشد سریع رویشی ، افزایش داد. اختلافات معنی داری در ارزیابی علفکش کنترل کنندهکشیده برگ ها مشاهده شد
    کلیدواژگان: ذرت، جامعه علف های هرز، نیکوسولفورون
  • پرویز شیمی، د قنبری بیرگانی، م فراوندی، م عبداللهیان نقابی صفحات 97-105
    کارایی کلریدازون (اس سی 50 %) ، با فرمولاسیون پودر وتابل 80 % آن که در حال حاضر در مزارع چغندر قند ایران به ثبت رسیده و استفاده م ی گردد، مقایسه شد. این بررسی در سال 1380 در تهران، خراسان، و خوزستان 2و 3 کیلو گرم ، / با میزان 5 (CSC) صورت گرفت . تیمارهای آزمایش شامل کاربرد کلریدازون اس سی 0 کیلو گرم دس مدیفام / 3 و 4 کیلو گرم ، تیمارهای فوق باضافه 8 / به میزان 2 (CWP) کلریدازون پودر وتابل 0 کیلوگرم همگی بر / به میزان 7 (PDE) % آمیخته فن مدیفام 6%+ دس مدیفام 6%+ اتوفومیست 6 ،(DEP) مبنای ماده موثردر هکتار و همچنین وجین دستی و شاهد بدون کنترل علف هرز بودند . علفکش ها در مرحله 4 برگی چغندرقند مصادف با رویش لولیه علف های هرز مصرف شدند. مطلوب ترین تیمارهای برای کنترل تاج به CWP و CSC هر دو دز مصرف شده .PDE و CWP +DEP خروس در تهران عبارت بودند از آمیخته تاج خروس وحشی را در خراسان بهتر از تیمارهای دیگر کنترل نمودند. کنترل تاج ، CSC + DEP تنهایی و مطلوب تر از سایر تیمارها DEP به تنهایی و یا به همراه CWP و CSC خروس سفید توسط دزهای بالای نمایان بود . پنیرک توسط PDE و CWP +DEP ،CSC + DEP بود. بهترین کنترل سلمک در تیمارهای به CSC کلیه علفکش ها، در قیاس با شاهد بخوبی کنترل گردید. بهترین کنترل گلرنگ وحشی در تیمارهای هر ،CSC بدست آمد . شاه تره نیز با تیمارهای CWP، DEP 2و 3 کیلوگرم آن به همراه / تنهایی و یا دزهای 5 بهتر از سایر تیمارها کنترل گردید . تیمارهای مطلوب برای کنترل DEP به همراه CWP و CSC دو دز Iranian Journal of Weed Science, (2006) Vol. 2, No. 1, 97-105 99 نتایج کلی آزمایش نشان داد .CSC + DEP و ، CWP ، CSC چغندر وحشی عبارت بودند از دزهای بالای که کارایی هر دو فرمولاسیون آزمایش شده کلریدازون مشابه یکدیگر است.
    کلیدواژگان: چغندر قند، کلریدازون، تاج خروس، سلمک، پنیرک، گلرنگ، وحشی، چغندر وحشی، شاه تره
|
  • H Miri, H Ghadiri Pages 1-16
    To determine the critical period of weed control in safflower (Carthamus tinctorius), two field studies were conducted in 2002 at the Bajgah and Kooshkak Experimental Stations, College of Agriculture, Shiraz University. Each experiment consisted of two series of treatments. In the first series, weeds were kept in place until crop emergence, leaf formation, stem elongation, lateral stem emergence, head emergence, flowering and ripening, and were then removed and the crop kept weed-free for the rest of the season. In the second series, crops were kept weed-free until the above growth stages after which weeds were allowed to grow in the plots for the rest of the season. The beginning of the critical period was defined as the crop stage in which weed interference reduced crop yield by 10%. Similarly, the end of the critical period was defined as the crop stage in which the crop had to be weed free to prevent more than 10% yield loss. The Weibull and MMF models were used to determine the critical period. The critical period of weed control occurred between safflower early stem elongation and flowering stages (144-220 days after planting, DAP) at the Bajgah site and between early stem elongation andearly head emergence stages (135-184 DAP) at Kooshkak. The onset of interference seems to be less variable than its conclusion, indicating that early weed control is necessary to prevent yield loss. Also, with increase in as the weed interference period increased so yield components (number of heads per plant and number of seeds per head) decreased significantly.
    Keywords: Safflower, weed competion, weed interference, Critical period
  • Eskandar Zand, Fateme Banakashani, Hassan Alizadeh, S Soufizadeh, K Ramezani, Azar Maknali, M Fereydounpoor Pages 17-31
    During 2002-2003 growing season, two field experiments in Fars and Khuzestan provinces and three greenhouse experiments at Plant Pest and Disease Research Institute, Tehran, were performed to evaluate the resistance of wild oat to aryloxyphenoxy propionate herbicides. Seed populations of wild oat were collected from nine locations in Fars and Khuzestan, in which seven populations were expected to be resistant to fenoxaprop-p-ethyl or clodinafoppropargyl and two of them were considered susceptible to these herbicides. In field experiments, fenoxaprop-p-ethyl at 75 g ai ha-1 was used in Fars and clodinafop-propargyl at 64 g ai ha-1 in Khuzestan to examine the response of wild oat populations treated at three-leaf stage to these herbicides. In greenhouse experiments, the response of 12 wild oat populations collected from three provinces (Fars, Khuzestan and Markazi) to fenoxaprop-p-ethyl, clodinafop-propargyl, and diclofop-methyl at 900 g ai ha-1 were examined in separate experiments. In each experiment, an untreated control of wild oatplants was maintained for each population (except Fars populations). Wild oat density, shoot dry weight, and visual rating of weed control were recorded. The results showed that wild oat populations in Khuzestan have developed resistance to aryloxyphenoxy propionate herbicides. But wild oat populations of Fars and Markazi are still controllable by this group of herbicides. However, there were some differences between the results of field experiments and those of the greenhouse experiments. For example, one of the populations (KR3) obtained from Khuzestan which was resistant to clodinafop-propargyl in field experiments only, showed resistance to all grass herbicides used in greenhouse experiments. In addition, two (KR1 and KR2) of them were resistant to all herbicides in greenhouse experiments only. Among populations collected from Fars, only one FR4 of them was resistant only to fenoxaprop-p-ethyl in greenhouse experiments. This indicated that the level of resistance of weeds is probably influenced by the environmental conditions.
    Keywords: Clodinafop-propargyl, diclofop-methyl, fenoxaprop-p-ethyl, resistance, wild oat, Avena spp
  • M Beheshtian-Mesgaran, Eskandar Zand, M Nassiri Mahalati, Hamid Rahimian Mashadi Pages 32-52
    To evaluate the genetic improvement in yield of wheat (Triticum aestivum) bred between 1956 and 1995, a field experiment was carried out in Arak, Iran, during the 2001-2002 growing season. Six wheat cultivars, from different years of release (Omid 1956, Bezostaya 1969, Azadi 1979, Ghods 1989, Alamot 1995 and Alvand 1995) were sown with and without competition from wild oat (Aven fatua). The results showed a trend to increasing yield at later release dates with a rate of 2.2 % yr-1 and 3.8% yr-1 under weed free and weedy conditions, respectively. The greater yield increase obtained in weedy conditions indicates an improvement in the potential competitive abilities of new cultivars. Harvest Index (HI) and biomass were highest in new cultivars. Increased HI could explain 74% of the gain in yield, whereas, the remaining 26% of yield improvement was attributed to increases in biomass. There were no differences betweencultivars in extinction coefficients (K) and Radiation Use Efficiency (RUE). However, RUE was reduced significantly in weedy conditions. RUE increased with the year of release by 0.77% yr-1 and 0.14% yr-1 under weed free and weedy conditions, respectively. Average RUE values of of 1.3 g MJ-1 (in terms of absorbed photosynthetically active radiation, APAR) and M. Beheshtian-Mesgaran et al. 33 0.83 g MJ-1 were estimated in weed free and weedy conditions, respectively. Leaf area index (LAI) was the only component that decreased as year of release increased.
    Keywords: Weed competition, Radiation Use Efficiency, Harvest index, biomass, Leaf Area Index, Extinction coefficient
  • R Deihimfard, A Hejazi, Eskandar Zand, Mohammad Baghestani, Gh Akbari, S Soufizadeh Pages 53-68
    During the 2003-2004 growing season, an experiment was conducted at the Plant Protection Research Institute in Karaj, Iran, to compare the competitive ability (CA) of eight wheat cultivars released during the last 50 years. Each cultivar (Tabasi, Roshan, Karaj2, Azadi, Niknejad, Mahdavi, Shiraz and Pishtaz) was grown in weed-free conditions or infested with rocket (Eruca sativa). The results indicated that grain yield competitive indices differed significantly between the cultivars. An old cultivar, Karaj2, showed a high ability to withstand competition (AWC), high competitive indices (CI) and low grain yield in the weed-free plots (3865 kg ha-1). Cultivar Tabasi, a less competitive cultivar, had the lowest AWC and CI amongst the cultivars. There was a significant negative correlation between AWC and grain yield in the weed-free plots. Also, no significant correlation was observed between CI and AWC. The number of spikes m-2, number of fertile tillers * Corresponding author. R. Deihimfard; [email protected]. R. Deihimfard et al. 54 plant-1, number of plants m-2, and number of kernels spike-1 were the most influenced components of yield in weedy conditions. This study showed that local adaptation is important for the Karaj2 cultivar to prevent yield loss (tolerance) in weed-infested conditions, and more suppression ability in the presence of rocket.
    Keywords: Competition, Eruca sativa, suppressive ability, tolerance, wheat
  • G Hassan, I Khan, Ahmad Khan Pages 69-80
    Chickpea (Cicer arietinum) is the most important crop sustaining the economy of district Karak, Pakistan. Weeds cause enormous losses to the quantity as well as quality of the crop. A survey was launched during February 2004, to record the phytosociological status of chickpea farms. A total of 21 chickpea growers from seven villages in district Karak, Pakistan, were randomly selected. At each farm, the density of weeds was determined using standard quadrate method. The density data were subjected to analysis to compute Relative density (%), Frequency (%), Relative frequency (%) and Importance value. Asphodelus tenuifolius emerged as the predominant species in the district. The highest importance value of A. tenuifolius weed was recorded (88.6) in Hada followed by Wachobaqas (65.2) and Bogara (64.8). Whereas, the highest (38.6) importance value of Medicago denticulata was observed in Lakki Ghundaki and Ahmad Wala (32.8). Medicago-Cynodon-Asphodelus community was recognized at Ahmad Wala, Medicago-Fumaria- Asphodelus was prevalent in Ambiri Kala, and Medicago-Asphodelus-Cynodon existed at Lakki Ghundaki and Asphodelus-Cynodon-Euphorbia commenced at Wachobagas. At Bagara, Hada and * Correspondence to: G. Hassan, E-mail: [email protected] H. Hassan et al. 70 Sarkhawa the communities predominant were Ashphodelus-Cynodon-Euphorbia, Asphodelus-Cynodon and Asphodelus-Medicago-Cynodon. Asphodelus, Medicago, and Cynodon in the decreasing order were the major weeds in chickpea farms of Karak. Further studies are suggested to confirm the findings and launch an effective management program.
    Keywords: Gram relative weed density frequency Importance value AsphodelusMedicago
  • M Rashed, M Rastgoo, S.O Prasher, P.K Goel Pages 81-97
    An experiment was conducted on clay soil at Lods Agronomy Research Center, McGill University to study the response of weeds communities and corn plants to nitrogen and herbicide application. The experiment was arranged as split plots design with 6 replications, in which application of herbicide (at 4 levels) and nitrogen (at 3 levels) were respectively the main- and sub-treatments. The herbicide Nicosulfuron (9 g ha-1) mixed with mineral oil (Agral 90, 25% v/v) was used to control grass weeds. The herbicide dicamba (590 g ha-1) was used for broadleaf control. Nicosulfuron mixed with Agral at the above mentioned rates, and dicamba at 295 g ha-1 were used to control both grass and broadleaf weeds. Weedy check also was considered as control. Nitrogen (ammonium nitrate) at 60,120, and 250 kg ha-1 was applied twice; once at planting time and again 54 days after planting. The results indicated that the density of grass weeds was higher than that of broadleaf weeds. However, broadleaf weeds could grow vigorously and by the end of the season they showed strong growth in most weedy check. Nitrogen had a pronounced effect on corn growth and yield. Reducing the nitrogen supply resulted * Correspondence to: M.H. Rashed, E-mail: [email protected] M. H. Rashed et al. 82 in pale green leaves in the corn. Increasing nitrogen application increased the corn biomass mainly during the rapid vegetative growth stage.
    Keywords: Corn, Zea mays, weeds community, Nicosulfuron, Dicamba, Nitrogen
  • Parviz Shimi, D Ghanbari-Birgani, M Faravandi, M Abdollahian Noqabi Pages 97-105
    The efficacy of Iran produced chloridazon 50% SC (CSC) was compared with its original formulation, 80% WP (CWP), the formulation which has been registered to use in sugar beet fields in Iran. The present study was conducted in three different provinces of Iran, including Tehran, Khorasan and Khuzestan during 2001. The treatments consisted of the application of CWP at 3.2 and 4 kg ai ha-1 , CSC at 2.5 and 3 kg ai ha-1 , tank mixed application of CWP or CSC at above mentioned rates with desmedipham (DMP) at 0.8 kg ai ha-1, phenmedipham 6% + desmedipham 6% + ethofumisate6% (PDE) at 0.7 kg ai ha-1. All herbicides were applied as post-emergence when sugar beet was at 4-leaf stage. Weedy and weed free checks were also included. In Tehran experiment, application of CWP at 3.2kg ai ha-1 plus DMP or PDE resulted in the best control of Amaranthus retroflexus. In Khorasan , CSC,CWP and CSC + DMP controlled this weed better than other treatments. In the recent experiment, CSC and CWP, alone or mixed with DMP, controlled A. albus significantly. The effect of CSC at 2.5kg ai ha-1+ DMP, CWP at 4 kg ai ha-1+ DMP, and PDE at 0.7 kg ai ha-1 on Chenopodium album was better P. Shimi et al. 98 than that of other treatments. The treatments had no significant effect on Malva sylvestris, compared with weedy check. The best control of Carthamus oxyacantha and Fumaria officinalis was achieved by application of CWP at 3.2 kg ai ha-1, and CSC at 3 kg ai ha-1+ DES. Beta maritima was more efficiently controlled using CSC at 3 kg ai ha-1and CSC at 3 kg ai ha-1+ DES. The results indicated that for the control of broad leaf weeds in sugar beet fields, the new formulation of chloridazon, (SC), was similar to the original formulation (WP)
    Keywords: sugar beet, chloridazon, weed, amaranthus retroflexus, Chenopodium album, Malva sylvestris, Carthamus oxyacantha, Fumariaofficinalis