فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 625 (هفته اول امرداد 1400)

مجله دانشکده پزشکی اصفهان
پیاپی 625 (هفته اول امرداد 1400)

  • تاریخ انتشار: 1400/05/02
  • تعداد عناوین: 3
|
  • فرزاد قشلاقی، مجتبی دهقانی زاده، زیبا فرج زادگان، شیوا صمصام شریعت صفحات 344-350

    مقدمه :

    والپروییک اسید در موارد بالینی متعددی تجویز می شود. کاهش سطح هوشیاری از برجسته ترین علامت های مسمومیت با والپروییک اسید است. ارتباط بین سطح هوشیاری با سایر علایم مسمومیت، به خوبی تبیین نشده است. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، بررسی ارتباط بین سطح هوشیاری و سایر علایم مسمومیت و پیامد درمانی در بیماران مسموم با والپروییک اسید خوراکی بود.

    روش ها

    این مطالعه، یک تحقیق توصیفی- تحلیلی- مقطعی است که بین سال های 98-1397 با استفاده از داده های مندرج در پرونده ی بیماران مسموم با والپروییک اسید، بستری شده در بیمارستان خورشید اصفهان انجام شد. مشخصات دموگرافیک و علایم و نشانه های بیماران با استفاده از یک چک لیست جمع آوری گردید و سپس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    اطلاعات مربوط به 243 بیمار مسموم با والپروییک اسید واکاوی شد. در بدو ورود، 194 نفر (8/79 درصد) هوشیارو وضعیت تنفس در 237 مورد (5/97 درصد) طبیعی بود. سطح سدیم در 218 نفر (8/92 درصد) و پتاسیم 212 مورد (0/91 درصد) طبیعی بود. واکاوی گازهای خون وریدی در 45 مورد (2/19 درصد) اسیدوز متابولیک را نشان داد. در متغیرهای مورد بررسی وضعیت تنفس ارتباط معنی داری با سطح هوشیاری نشان داد (001/0 > P). همچنین، سطح هوشیاری با پیامد پنومونی آسپیراسیون (001/0 > P) ارتباط معنی داری داشت.

    نتیجه گیری

    نتایج این پژوهش نشان داد بیشتر بیماران مسموم با والپروییک اسید اختلالات خوش خیمی داشتند و با انجام درمان به موقع، بهبودی کامل خواهند داشت. در موارد مسمومیت های حاد و کاهش سطح هوشیاری عمیق، توجه به وضعیت تنفس بیمار مهم است و لازم است جهت جلوگیری از آسپیراسیون به عنوان پیامد درمانی، تمهیدات لازم به کار رود.

    کلیدواژگان: والپروئیک اسید، مسمومیت، اختالالت هوشیاری
  • فاطمه رضایی شریف، نسیم خواجویان*، حبیب الله اسماعیلی، منور افضل آقایی صفحات 351-356

    مقدمه :

    نوزاد موجود آسیب پذیری است که مرگ وی تحت تاثیر دوره ی جنینی و همچنین، عواملی در حین و پس از زایمان قرار دارد. اولین قدم در راه کاهش میزان مرگ و میر نوزادان، شناسایی علل مرتبط با آن است. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی علل مرگ و میر نوزادان در بیمارستان قایم مشهد انجام شد.

    روش ها

    پژوهش حاضر، یک مطالعه ی مورد- شاهد بود. مطالعه بر روی نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه ی نوزادان (Neonatal intensive care unit یا NICU) بیمارستان قایم مشهد طی سال های 95-1390 شامل 448 نوزاد فوت شده (گروه مورد) و 448 نوزاد ترخیص شده (گروه شاهد) انجام شد. داده ها توسط پژوهشگر آموزش دیده از طریق مطالعه ی پرونده ی نوزادان، تکمیل گردید. واکاوی داده ها با استفاده از از نرم افزار SPSS نسخه ی 23 در سطح معنی داری 050/0> P انجام شد.

    یافته ها

    از بین نوزادان بستری در NICU، 7/53 درصد پسر و 3/46 درصد دختر با میانگین سنی 06/6 ± 80/16 روز بودند. مدل Logistic regression نشان داد که Apgar دقیقه ی اول کمتر از 6 (91/2 = Odds ratio یا OR)، وجود آسفیکسی (64/2 = OR)، سپسیس (41/2 = OR) و سندرم زجر تنفسی (13/8 = OR) باعث افزایش شانس فوت نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه و افزایش سن نوزاد باعث کاهش شانس فوت نوزادان شده است. متغیرهای جنس نوزاد و نوع زایمان نیز ارتباط معنی داری را نشان نداد

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج این مطالعه، آسفیکسی، سپسیس، سندرم زجر تنفسی، آپگار پایین و وزن پایین هنگام تولد از شایع ترین علل مرگ نوزدان بودند.

    کلیدواژگان: نوزادان، بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، سپسیس، آسفیکسی
  • احمدرضا رضائیان، محمدرضا حیدری، امیرعباس کارگشایی صفحات 357-362

    مقدمه :

    با توجه به نقش احتمالی ژن Charcot leyden crystals (CLC) در کاهش بویایی، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین کاهش بویایی با ایوزینوفیلی توربینیت میانی در بیماران با رینوسینوزیت مزمن انجام گرفت.

    روش ها: 

    در این مطالعه ی مقطعی، 45 بیمار مبتلا به رینوسینوزیت مزمن که از ابتدا تا انتهای سال 1399 به بیمارستان های الزهرا (س) و آیت الله کاشانی اصفهان مراجعه نمودند، تحت بیوپسی توربینیت میانی قرار گرفتند و با آزمایش Real time polymerase chain reaction (Real time PCR)، بیان ژن CLC در آنان بررسی گردید. وضعیت بویایی بیماران با دو پرسش نامه ی آزمایش متانول (CCCLC) و Sino-nasal outcome test-22 (SNOT-22) بررسی شد و ارتباط بین بیان ژن CLC و قدرت بویایی تحت ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها:

    میانگین نمره ی بویایی افراد تحت مطالعه، 27/1 ± 73/4 بود که این میانگین در افراد CLC منفی و مثبت به ترتیب 81/0 ± 58/5 و 77/0 ± 58/3 بود و افراد CLC منفی از سطح بویایی بالاتری برخوردار بودند (001/0 > P). میانگین نمره ی SNOT-22 در کل بیماران تحت مطالعه 88/14 ± 49/83 بود و در دو گروه CLC منفی و مثبت، به ترتیب 43/15 ± 58/77 و 54/9 ± 58/91 و اختلاف دو گروه معنی دار بود (001/0 = P).

    نتیجه گیری:

     بین بیان ژن CLC و کاهش حس بویایی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن ارتباط معنی داری وجود دارد و حس بویایی در بیماران CLC مثبت، کمتر است.

    کلیدواژگان: سینوزیت، کاهش بویایی، ژن، ائوزینوفیلی
|
  • Farzad Gheshlaghi, Mojtaba Dehghanizadeh, Ziba Farajzadegan, Shiva Samsam Shariat Pages 344-350
    Background

    Valproic acid is prescribed in many clinical cases. Decreased level of consciousness is one of the most prominent symptoms of valproic acid poisoning. The aim of this study was to investigate the relationship between the level of consciousness and other symptoms of poisoning and therapeutic outcome in patients poisoned with oral valproic acid.

    Methods

    This study was performed as a cross-sectional study using the information of patients with valproic acid poisoning admitted to Khorshid hospital in Isfahan, Iran, during the years 2018 and 2019. The data about demographic characteristics and patients’ signs and symptoms were collected from hospital records by using a checklist, and were analyzed.

    Findings

    Data of 243 patients poisoned with valproic acid were analyzed. At the time of admission, 194 patients (79.8%) were alert, and respiratory status was normal in 237 cases (97.5%). Sodium levels in 218 patients (92.8%) and potassium levels in 212 cases (91%) were normal. Analysis of venous blood gases showed metabolic acidosis in 45 cases (19.2%). In these patients, respiratory status showed a significant relationship with the level of consciousness (P < 0.001), and the level of consciousness had a significant relationship with therapeutic outcome (aspiration pneumonia) (P < 0.001).

    Conclusion

    The results of this study showed that most of the patients poisoned with valproic acid had benign disorders, and would have complete recovery with treatment. In cases of acute poisoning and decreased level of deep consciousness, it is important to pay attention to the patients’ respiratory status, and the necessary measures should be taken to prevent aspiration as a therapeutic consequence.

    Keywords: Valproic acid, Poisoning, Consciousness disorders
  • Fatemeh Rezaei Sharif, Nasim Khajavian*, Habibollah Esmaily, Monavar Afzalaghaee Pages 351-356
    Background

    Infant is a vulnerable creature whose death is affected by embryonic period and also by factors during and after delivery. The first step in reducing neonatal mortality is to identify the causes. The aim of this study was to investigate the causes of neonatal mortality in Ghaem hospital, Mashhad, Iran.

    Methods

    The present study was a case-control study in which the case group included 448 deceased infants admitted to the neonatal intensive care unit (NICU) of Ghaem hospital during the years 2012-2017, and the control group included 448 infants admitted to the same ward during the same period and after treatment. The data were completed by a trained researcher through the study of neonatal records. All analyzes were performed with SPSS software at a significance level of less than 0.050.

    Findings

    Among the neonates admitted to NICU, 53.7% were boys and 46.3% were girls with a mean age of 16.80 ± 6.06 days. Logistic regression model showed that the first minute Apgar score of less than 6 [Odds ratio (OR = 2.91)], asphyxia (OR = 2.64), sepsis (OR = 2.41), and respiratory distress syndrome (OR = 8.13) increased the chance of neonatal death. The variable of age of the baby reduced the chance of the baby dying. The variables of neonatal sex and type of delivery did not show a significant relationship.

    Conclusion

    According to the results of this study, asphyxia, sepsis, respiratory distress syndrome, low Apgar score, and low birth weight were the most common causes of neonatal death.

    Keywords: Infants, Neonatal intensive care unit, Sepsis, Asphyxia
  • Ahmadreza Rezaeian, Mohamadreza Heidari, Amirabas Kargoshaei Pages 357-362
    Background

    Considering the possible role of CharcoL leyden Crystal (CLC) gene in olfactory reduction, this study was performed to determine the relationship between olfactory reduction and middle turbine eosonophilia in patients with chronic sinusitis.

    Methods

    In a cross-sectional study, 45 patients with chronic rhinosinusitis who referred to Alzahra and Ayatollah Kashani hospitals of Isfahan, Iran, during the years 2019-2020 were selected, and a biopsy of the middle turbine was performed, and the expression of CLC gene was examined using real time polymerase chain reaction (PCR) test. Patients' olfactory status was assessed with methanol test questionnaires (CCCLC) and Sino-nasal outcome test-22 (SNOT-22), and the relationship between CLC gene expression and olfactory power was evaluated.

    Findings

    The mean olfactory score of the subjects was 4.73 ± 1.27, which was 5.58 ± 0.81 and 3.58 ± 77 in the negative and positive CLC subjects, respectively, and the CLC negative subjects had a higher olfactory level (P < 0.001). The mean score of SNOT-22 in all patients was 83.49 ± 14.88 and in the two groups of CLC negative and positive was 77.58 ± 15.43 and 91.58 ± 9.54, respectively, and the difference between the two groups was significant (P = 0.001).

    Conclusion

    The findings of the present study show that there is a significant relationship between CLC gene expression and decreased sense of smell in patients with chronic rhinosinusitis, and the sense of smell is lower in CLC positive patients.

    Keywords: Sinusitis, Anosmia, Genes, Eosinophilia