فهرست مطالب

  • Volume:11 Issue: 1, Mar 2022
  • تاریخ انتشار: 1400/12/25
  • تعداد عناوین: 8
|
  • پویا عابدی، زهرا محی الدین، سارا حسینی، مهدی عباسی* صفحات 8-14
    مقدمه

    رادیکال های آزاد اکسیژن باقیمانده از مواد بلیچینگ قبل از ترمیم کامپوزیت می توانند باعث افزایش ریزنشت در مینا و عاج شوند و از طرفی تکنیک های مختلف بلیچینگ در استفاده از منابع نوری در حال پیشرفت هستند . هدف از مطالعه حاضر مقایسه تاثیر بلیچینگ با هیدروژن پراکساید 35 درصد با فعال کننده نور LED و لیزرDiode  بر میزان ریزنشت ترمیم های کامپوزیت می باشد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه آزمایشگاهی، 84 دندان پره مولر انسانی، به سه گروه تقسیم شدند: در گروه اول (12n=) پس از گذشت ده روز از اتمام بلیچینگ با هیدروژن پروکساید 35% به تنهایی، تراش حفرات کلاس V و ترمیم  کامپوزیت انجام پذیرفت. در گروه دو و سه (هر کدام 36=n)، دندان ها به ترتیب با لیزر دایود فعال کننده و LED تحت بلیچینگ قرار گرفتند.پس از آن هر یک به سه زیر گروه مساوی (12n=) تقسیم شده و پس از گذشت سه، پنج و ده روز تراش حفره و ترمیم کامپوزیت انجام پذیرفت. ریزنشت در مارژین های مینایی و عاجی با استفاده از فتوگراف های دیجیتال  بررسی شد. داده ها توسط آزمون های Friedman و Wilcoxon Signed Ranks  تحلیل شدند(0.05p<).

    یافته ها

    کمترین میزان ریزنشت در مارژین مینایی مربوط به زیرگروه ده روزه در گروه لیزر دایود (38/0±17/0) و در مارژین عاجی زیر گروه ده روزه در گروه لیزر دایود (03/1±50/0) بود. همچنین بیشترین میزان ریزنشت در گروه LED در زیرگروه سه روزه مارژین عاجی (42/0±78/2) بود. زیرگروه پنج روزه در بلیچینگ فعال شده با لیزر diode نسبت به گروه شاهد ریزنشت کمتری داشت (0.042=P).

    نتیجه گیری

     با توجه به نتایج به نظر می رسد بلیچینگ فعال شده با لیزر دایود با هیدروژن پراکساید 35 درصد نسبت به گروه شاهد و بلیچینگ فعال شده با LED اثر بهتری در کاهش ریزنشت با فاصله زمانی پنج تا ده روز تا ترمیم کامپوزیت دارد.

    کلیدواژگان: بلیچینگ دندان، هیدروژن پراکساید، لایت، لیزر Diode، ریز نشت
  • جوانه وجدانی، آتوسا جانشین*، آبتین حیدرزاده، خدیجه میرزازاده صفحات 15-20
    مقدمه

    پوسیدگی دندان به عنوان شایع ترین بیماری های دوران کودکی است که می تواند باعث درد و دشواری در غذا خوردن شود. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط بین شاخص توده بدنی و پوسیدگی های وسیع دندانی در در میان کودکان مهد کودک های شهر رشت، ایران می باشد.

    مواد و روش ها

    این مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بر روی 402 کودک با میانگین رنج سنی 3 تا 5 ساله که به طور تصادفی از مهد کودک های رشت انتخاب شدند، انجام شد. همه اندازه گیری ها آنتروپومتریک و معاینات دندانپزشکی هر کودک توسط یک معاینه کننده آموزش دیده انجام شد. داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS  (نسخه 19) آنالیز شدند و شاخص نمره Z  تعیین شد. آزمون آماری Monte carlo جهت بررسی رابطه بین پوسیدگی دندانی و شاخص های رشدی مورد استفاده قرار گرفت. آزمون Chi-squared برای بررسی همبستگی بین پوسیدگی دندانی و سایر فاکتور ها استفاده شد و مقدار P value< 0.05 به عنوان سطح معنادار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    در این مطالعه 5/43درصد کودکان دچار پوسیدگی دندان بودند. بین پوسیدگی دندان  BMI به سن ، وزن به سن و وزن به قد ارتباط معنی داری وجود داشت (P=0.02, P=0.004 and P=0.017) کودکان کم وزن تجربه پوسیدگی دندان بیشتری داشتند. همچنین یک ارتباط معناداری بین پوسیدگی دندان و سطح تحصیلات والدین وجود داشت.

    نتیجه گیری

    طبق یافته ها، کودکان کم وزن تجربه پوسیدگی دندانی بالاتری داشتند، بنابراین ممکن است بین BMI پایین و تجربه پوسیدگی در کودکان ارتباط وجود داشته باشد.

    کلیدواژگان: پوسیدگی دندان، شاخص توده ی بدنی، وزن، قد، کودک
  • فرزانه محمدی، فاطمه کوه پیما، محمدجواد مختاری* صفحات 21-29
    مقدمه

    نانوذرات فلزی می توانند به عنوان عوامل ضدباکتریایی روی دیواره حفره اعمال شوند. مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر نانوذرات نقره بر استحکام باند برشی یک سیمان رزینی سلف اچ و یک سیمان رزینی اچ شستشو انجام شد.

    مواد و روش ها

    60 دندان سالم بدون پوسیدگی کشیده شده مولر سوم انسانی جمع آوری شدند. همه دندان ها از وسط ضخامت عاج برش خوردند. نمونه های سیمان رزینی به پنج گروه تقسیم شدند: (A) سیمان Duolink  بدون هیچ گونه تیمار سطحی، (B) سیمان Duolink با نانوذرات نقره (0/5%) تیمار سطح عاج پس از اچ کردن اسید و قبل از سیستم چسب. (C) سیمان Duolink با نانوذرات نقره (0/5%) تیمار سطح عاج قبل از اسید اچ و چسب OSP، (D) سیمان Panavia F2.0 بدون هیچ گونه تیمار سطحی و (E) سیمان Panavia F2.0  با نانوذرات نقره (0/5%) و تیمار سطحی عاج.  استحکام باند برشی توسط دستگاه یونیورسال تستینگ ارزیابی شد. سپس سلول های فیبروبلاست لثه انسان (HGF) با مواد مورد آزمایش تیمار شدند. زیست سازگاری سیمان های رزینی با آزمایش دی متیل تیازول - 2 و 5 دی فنیل تترازولیوم برمید (MTT) ارزیابی شد.

    یافته ها

    حداکثر و حداقل استحکام باند برشی در حضور نانوذرات نقره به ترتیب در گروه E (P-value<0.01،91/0±81/15) و گروه B (P-value<0.05،15/0±01/12) مشاهده شد. در مقایسه با گروه شاهد، سیمان های رزینی حاوی 2/0% و 5/0% نانوذرات نقره به ترتیب تعداد کلی سلول ها را 34/20%، 00/22% و 67/22% برای Panavia F2.0 و 84/36%، 34/37% و 17/38% برای Duolink کاهش دادند (P-value<0.01).

    نتیجه گیری

    این یافته ها نشان داد که سیمان Panavia F2.0 با تیمار سطحی عاج با نانوذرات نقره نتایج امیدوارکننده ای را در استحکام باند برشی در مقایسه باسیمان  Panavia F2.0 بدون تیمار سطحی نشان داد.

    کلیدواژگان: نانوذرات، استحکام برشی، اچینگ دندان، سیمان های رزینی، دندانپزشکی ترمیمی، کشت سلول
  • مرتضی سعیدی، ابوالفضل محمدبیگی، فاطمه صالحی، یاسمین برکیان* صفحات 30-37
    مقدمه

    مصرف دخانیات نقش مهمی در ایجاد ضایعات دهانی دارد. در این مطالعه ارتباط بین مصرف دخانیات و بروز این ضایعات بررسی شده است.

    مواد و روش ها

    این مطالعه مقطعی بر روی 399 بیمار مراجعه کننده به دانشکده دندان پزشکی قم در چهار گروه : افرادی که مصرف کننده ی دخانیات نبودند (146 نفر) ، افراد مصرف کننده ی قلیان (81 نفر) ، افراد سیگاری (98 نفر) ، و افرادی که همزمان قلیان و سیگار مصرف می کردند(74 نفر) انجام شد. ضایعات دهان، پوسیدگی دندان، بوی بد دهان و خشکی دهان بوسیله معاینه دهان و استفاده از پرسشنامه ارزیابی شده است و داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 24، ANOVA و آزمون کای اسکویر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (P<0.05 معنی دار می باشد).

    یافته ها

    بیشترین شیوع ضایعات مخاط دهان (6/98٪) در گروه 4 (افرادی که همزمان قلیان و سیگار مصرف می کردند) مشاهده شد. ژنژویت، پریودنتیت و زبان باردار بیشترین فراوانی را در بین همه ضایعات مخاط دهان داشتند.زروستومی، بوی بد دهان، اختلال در حس چشایی ، زبان مودار، زبان باردار، استوماتیت نیکوتینی، لکوادم، ملانوز سیگاری و پلاک سفید نکروتیک با مصرف دخانیات ارتباط معنی داری داشت (P <0.05). پوسیدگی، غایب بودن، پرکردگی دندان DMFT همچنین ارتباط معنی داری با مصرف دخانیات داشت.

    نتیجه گیری

    طیف وسیع و متنوعی از ضایعات مخاطی دهان در افراد سیگاری مشاهده شد. با توجه به تاثیر مضر آن بر مخاط دهان و آگاهی از شیوع ضایعات و افزایش خطر ابتلا به سرطان دهان، معاینات دوره ای توسط متخصصان مورد تاکید است.

    کلیدواژگان: بافت ها، سیگار ی ها، پوسیدگی دندان، بوی بد دهان، خشکی دهان
  • یاسین باغبان، ایمانه عسگری* صفحات 38-45
    مقدمه

    تقاضای دریاقت خدمات دندانپزشکی با کیفیت، مستلزم به کارگیری پرسنل و نیروهای انسانی توانمند در مراکز دندانپزشکی است. این مطالعه به منظور ارزیابی وضعیت تحصیلی دستیاران کنار دندانپزشک و توانایی در انجام وظایف آنها طراحی  شد.

    مواد و روش ها

    با یک مطالعه مقطعی-توصیفی تحلیلی، دستیاران کنار دندانپزشک شاغل در مطب ها و درمانگاه های شهر اصفهان درسال 1399 به تعداد200 نفر و بصورت تصادفی سیستماتیک وارد مطالعه شدند. ابزار ارزشیابی تهیه شده توسط محققین با شاخص روایی محتوایی کل 77 /0 به کارگرفته شد. وظایف در 13 گزاره عنوان و در6 حیطه ی "مهارت های ارتباطی، آماده سازی، رادیوگرافی، هماهنگی با دندانپزشک، ارتقا سلامت از طریق پیشگیری وکنترل عفونت" مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین در مورد تحصیلات وگذراندن دوره آموزشی دستیاردندانپزشک نیز اطلاعاتی خواسته شده بود. نمره توانایی در طیف 0 تا 20 محاسبه شد و ارتباط جنسیت و گذراندن دوره  با آزمون من ویتنی و جهت بررسی ارتباط با سن و میزان تجربه از همبستگی اسپیرمن استفاده گردید.

    یافته ها

    بیشترین فراوانی رشته تحصیلی، حسابداری بود و میانگین نمره ی کل توانایی دستیاران 6/5 ±19/1به دست آمد که طیف آن 17/7تا 20 بود. بیشترین نمره توانایی مربوط به حیطه ی هماهنگی با دندانپزشک وکمترین مربوط به حیطه ی ارتقا سلامت از طریق پیشگیری بود. میانگین نمره توانایی با سن ارتباط ضعیف اما با تجربه  ارتباط معنی داری  نداشت. میانگین نمره توانایی تنها در حیطه ی رادیوگرافی ارتباط معنا داری با گذراندن دوره و جنسیت  داشت (P=0.012).

    نتیجه گیری

    با وجود تنوع در مدرک و رشته تحصیلی، توانایی و وضعیت انجام وظیفه در دستیاران در حد مطلوبی بود. در حیطه ی ارتقا سلامت از طریق پیشگیری، نیاز به آموزش و نظارت بر اجرای آن احساس می شود.

    کلیدواژگان: دستیار دندانپزشک، آموزش بهداشت، آموزش
  • نیکا مهرنیا، ریحانه اقبالی زارچ، مریم صادقی پور* صفحات 46-55
    مقدمه

    مراکز ارایه خدمات دندانپزشکی یکی از نقطات مهم انتقال ویروس هستند. اطلاعات کامل دندانپزشکان در مورد بیماری ها و همچنین دسترسی سریع به اطلاعات و توصیه های مربوط به اقدامات کنترل عفونت و رویکردهای درمانی لازم، برای مقابله با انتقال بیماری بسیار مهم و حیاتی است.برای جلوگیری از شیوع ویروس COVID-19 از طریق دندانپزشکی ، دندانپزشکان باید به خوبی در مورد بیماری و اقدامات کنترل عفونت آشنا باشند. از این رو ، هدف این مطالعه ارزیابی دانش دندانپزشکان ایرانی در این زمینه بود.

    مواد و روش ها

    مقاله حاضر، یک مطالعه مقطعی مبتنی بر پرسشنامه است. پرسشنامه اصلاح شده بر اساس پرسشنامه مطالعات قبلی آماده شد و روایی آن تایید شد و پایایی با آزمون آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت (0/86) این پرسشنامه توسط 133 دندانپزشک ایرانی تکمیل شد و دارای شش جزء بود: رضایت از شرکت در تحقیقات، اطلاعات جمعیت شناختی ،دانش ،کنترل عفونت ، واکسیناسیون و رویکرد درمانی،با استفاده از تست های Mann-Whitney, Kruskal-Wallis و  Spearman rank correlation coefficientمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و P<0.05 به عنوان سطح معنی دار شدن نتایج در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    دندانپزشکان ایرانی از دانش کافی برخوردارند ، اما تنها 21/7 درصد از شرکت کنندگان دوره های کنترل عفونت را گذرانده اند. علاوه بر این ، تنها 47 درصد از آنها دوره نهفتگی دقیق ویروس را می دانستند.دندانپزشکان شاغل در کلینیک های دانشگاهی اقدامات پیشگیرانه تری را نسبت به کسانی که در مطب خصوصی خود کار می کردند انجام دادند (P value=0.023).

    نتیجه گیری

    توصیه می شود که مسیولین مراقبت های بهداشتی اطمینان حاصل کنند که دندانپزشکان اطلاعات و دستورالعمل های سازمان یافته را دریافت می کنند.

    کلیدواژگان: کووید - 19، دندانپزشکان، کنترل عفونت، دانش، نظرسنجی ها و پرسشنامه ها
  • آزاده ذکریایی جویباری، آزاده ترک زاده* صفحات 56-63
    مقدمه

    سینوسهای ماگزیلاری بزرگترین سینوسهای پارانازال در مجاورت دندانها هستند. به علت تنوعات آناتومیک درافراد مختلف، اطلاع از این تنوعات برای جراحی های بینی و سینوزیت ضروری می باشد.هدف از این مطالعه تعیین رابطه حجم سینوس ماگزیلاری با انحراف تیغه بینی، کونکابولوزا و سایز اینفاندیبولوم با استفاده ازتوموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی (CBCT) بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه توصیفی تحلیلی ، تصاویر CBCT از 135 بیمار که تصویر برداری از فک بالا را انجام داده بودند مورد ارزیابی قرارگرفت. برای اندازه گیری حجم سینوس ماگزیلاری، ازتصاویر CBCT مقاطع آگزیال سینوس با ضخامت 2 میلی متر، و نرم افزار مخصوص آنالیز تصویر Digimizer استفاده شد. در مقطع کرونال انحراف سپتوم بینی‌، انواع کونکابولوزا وسایز اینفاندیبولوم تعیین شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تی زوجی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون آنالیز شدند P<0.05 سطح معنی دار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    بین میانگین حجم سینوس راست (p=0.012, r=-0.216) و میانگین حجم سینوس چپ بینی (p<0.001, r=-0.303) و انحراف تیغه بینی رابطه معکوس و معنی‌داری وجود داشت. بین میانگین حجم سینوس راست) p<0.012, r=-0.357) و میانگین حجم سینوس چپ (p=0.006, r=-0.357) و سایز اینفاندیبولوم رابطه معکوس و معنی‌داری وجود داشت. میانگین حجم سینوس راست و حجم سینوس چپ از نمای کرونال درحضور و عدم حضور کونکابولوزا تفاوت معنادار نداشت. میانگین حجم سینوس راست و حجم سینوس چپبین زن و مرد تفاوت معناداری نداشت.

    نتیجه گیری

    یافته های حاضر حاکی از آن است که حجم سینوس ماگزیلاری در موارد انحراف تیغه بینی متوسط و شدید در همان سمت انحراف کمتر است و با افزایش سایز اینفاندیبولوم حجم سینوس ماگزیلاری بیشتر بود.

    کلیدواژگان: سینوس ماگزیلاری، توموگرافی کامپیوتربا اشعه مخروطی، بیماران، فک بالا
  • شکیبا احمدپور، مریم جوهری، محمدمهدی نقیبی سیستانی* صفحات 64-68
    مقدمه

     این مطالعه با هدف ارزیابی دانش و عملکرد دندانپزشکان در مورد پسماندهای رادیولوژیک دندانی که خطری جدی برای محیط زیست هستند، انجام شد.

    مواد و روش ها

    این مطالعه مقطعی در سال98-1397 انجام شد.. همه شرکت کنندگان چک لیست دو بخش (دانش و عملکرد) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده ازآمار های توصیفی t-test و ANOVA تحلیل شد.

    یافته ها

    در کل204 دندانپزشک (73/5 درصد عمومی و 26/5 درصد متخصص) در آمل (35/8 درصد) و بابل (64/2 درصد) شرکت کردند. میانگین سنی شرکت کنندگان (10/9±SD) 39/2 بود که 59/2 درصد آنها زن بودند. میانگین درصد آگاهی و عملکرد دندانپزشکان در مورد دفع پسماندهای رادیولوژیک به ترتیب 42/55 درصد و 43/12 درصد بود. جنسیت، سابقه کار، مدرک حرفه ای و شهر فعالیت بالینی تاثیر معنی داری بر دانش و عملکرد دندانپزشکان نداشتند (0.05<P).

    نتیجه گیری

    بیش از نیمی از دندانپزشکان دانش و عملکرد مناسبی در زمینه دفع زباله های رادیولوژیکی ندارند. توسعه رویکردهای خاص مانند کارگاه ها و کلاس های آموزشی ضروری است.

    کلیدواژگان: دفع پسماند پزشکی، آگاهی، الگوی عملکردی دندانپزشکان
|
  • Pouya Abedi, Zahra Mohyadin, Sara Hosseini, Mehdi Abbasi* Pages 8-14
    Introduction

    Residual oxygen-free radicals of bleaching agents before composite restorations can increase microleakage in enamel and dentin margins, and also various bleaching techniques are being developed using light sources. The present study was conducted to compare the effect of diode laser bleaching and LED activated bleaching on the microleakage of composite restorations.

    Materials & Methods

    This in-vitro study was conducted on 84 extracted human premolars in three groups: In group one, class-V cavities were prepared and the teeth (n=12) were restored with composite ten days after bleaching with 35% hydrogen peroxide with no activator. In groups two and three (n=36 each), the teeth were bleached with a Diode laser activator and LED, respectively. Thereafter, each group was divided into three subgroups (n=12), cavities were prepared and restored with composite three, five, and ten days after bleaching. Digital photographs were used to assess microleakage in the enamel and dentin margins. Data were analyzed using Friedman and Wilcoxon Signed Ranks tests (p<0.05).

    Results

    The lowest amount of microleakage in the enamel margin pertained to the diode laser ten-day subgroup (0.17±0.38) and the diode laser ten-day subgroup in the dentin margin (0.50±1.03). Also, the highest amount of microleakage in the LED group was in the three-day subgroup of the dentin margin (2.78±0.42). Five-day subgroup of diode laser-activated bleaching had a lower amount of microleakage compared to the control group (P=0.042).

    Conclusion

    It may be concluded that diode laser-activated bleaching with 35% hydrogen peroxide has a better effect on reducing microleakage with an interval of five to ten days, compared to the control and LED activated bleaching group.

    Keywords: Tooth Bleaching, Hydrogen Peroxide, Light, Diode Laser, Dental Leakage
  • Javaneh Vejdani, Atousa Janeshin*, Abtin Heidarzadeh, Khadijeh Mirzazadeh Pages 15-20
    Introduction

    Dental caries as the most common childhood disease can cause pain and difficulty eating. The aim of this study was to determine the association between gross dental caries and body mass index (BMI) among children attending kindergartens in Rasht, Iran.

    Materials & Methods

    A descriptive-analytical cross-sectional study was carried out on 402 3- to-5-year-old children who were randomly selected from kindergartens of Rasht, Iran. All dental exams and anthropometric measurements for each child were performed by a trained examiner. The obtained data were analyzed using SPSS 19, and the Z-score index was determined. The Monte Carlo statistical method was applied to compare the relationship between dental caries and BMI. Moreover, the relationship between dental caries and other factors was evaluated using a Chi-square test and P<0.05 was considered significant.

    Results

    In this study, 43.5% of children had dental caries. Based on the results, a significant relationship was observed between dental caries and BMI-for-age, weight-for-age and weight-for-height indices (P=0.02, P=0.004 and P=0.017). The underweight children had higher dental caries experience. Moreover, a significant relationship was found between dental caries and parents’ education level.

    Conclusion

    According to the findings, the underweight children had higher dental caries experience so there may be an association between low BMI and caries experience in children.

    Keywords: Dental Caries, Body Mass Index, Body Weight, Body Height, Child
  • Farzaneh Mohammadi, Fatemeh Koohpeima, MohammadJavad Mokhtari* Pages 21-29
    Introduction

    Metal nanoparticles may apply to the cavity walls as acceptable antibacterial agents. The present work was conducted to assess the effect of silver nanoparticles (NPs) on the resin cements Shear Bond Strength (SBS) using one self-etch and one etch and rinse resin cement.

    Materials & Methods

    Sixty intact noncarious extracted, human third molars were selected. All teeth were cut out in the middle of dentin thickness. Resin cement samples were randomly assigned to five groups: (A) Duolink cement without any further surface treatment; (B) Duolink cement with silver NPs (0.5%) dentin surface treatment after acid etching and before the One Step Plus (OSP) adhesive system; (C) Duolink cement with silver NPs (0.5%) dentin surface treatment before acid etching and OSP; (D) Panavia F2.0 cement without any further surface treatment; and (E) Panavia F2.0 cement with silver NPs (0.5%) dentin surface treatment. SBS was assessed by using universal testing machine. Then, human gingival fibroblasts (HGF) cells were treated with tested materials. The biocompatibility of resin cement was evaluated by 3-(4, 5-dimethylthiazol-2-yl)-2, 5-diphenyl-2H-tetrazolium bromide (MTT) assay.

    Results

    The maximum and minimum of the SBS at the presence of silver NPs were observed in group E (15.81±0.91, P-value<0.01) and group B (12.01±0.15, P-value <0.05), respectively. In comparison with the controls, the resin cements incorporated  with 0, 0.2% and 0.5% silver NPs, 20.34%, 22.00% and 22.67% for Panavia F2.0 and 36.84%, 37.34% and 38.17% for Duolink flow - decreased in total cell number, respectively (P-value<0.01).

    Conclusion

    These findings demonstrated that Panavia F2.0 cement with silver NPs dentin surface treatment showed satisfactory result in the SBS compared to Panavia F2.0 cement without any further surface treatment.

    Keywords: Nanoparticles, Shear Strength, Dental Etching, Resin Cements, Operative Dentistry, Cell Culture
  • Morteza Saeidi, Abolfazl Mohammadbeigi, Fateme Salehi, Yasamin Barakian* Pages 30-37
    Introduction

    Tobacco use plays an important role in the development of oral lesions. The aim of this study was to evaluate the relationship between tobacco use and the incidence of these lesions.

    Materials & Methods

    This cross-sectional study was performed on 399 patients referred to Qom Dental School in four groups of non-tobacco users (n=146), cigarette smokers (n=98), water pipe smokers (hookah) (n=81), and cigarette and water pipe smokers (n=74). Oral lesions, dental caries, halitosis and xerostomia were evaluated with the help of oral examination and the use of a questionnaire. Data were analyzed using the SPSS 24, ANOVA, Chi-square test (P<0.05).

    Results

    The highest prevalence of oral mucosal lesions (98.6%) was noted in group 4 (cigarette and water pipe smokers). Gingivitis, periodontitis, and coated tongue had the highest frequency among all oral mucosal lesions. Xerostomia, halitosis, impaired sense of taste, hairy tongue, coated tongue, nicotinic stomatitis, leukoedema, smoker’s melanosis, and non-keratotic white plaques had significant correlations with tobacco use (P<0.05). Decayed, Missing and Filled Teeth (DMFT) also had a significant correlation with tobacco use (P<0.05).

    Conclusion

     a wide and varied range of oral mucosal lesions was observed in smokers. Due to its harmful influence on the oral mucosa and awareness of the prevalence of lesions and increase the risk of oral cancer, periodic examinations by specialists are emphasized.

    Keywords: Tissues, Smokers, Dental Caries, Halitosis, Xerostomia
  • Yasin Baghban, Imaneh Asgari* Pages 38-45
    Introduction

    Demanding qualitative dental services calls for hiring competent staff in dental offices. This study was designed to evaluate dental assistants' educational status and ability to perform tasks.

    Materials & Methods

    In this cross-sectional study, 200 dental assistants working in the offices and clinics of Isfahan, Iran during 2020 were selected using random systematic sampling. The researcher-made evaluation tool with a content validity index of 0.77 was used. Tasks were evaluated by 13 items in 6 sub-scales including communication skills, preparation, radiography, cooperation with dentists, health promotion through prevention and infection control. Moreover, information was requested about the education and training course of the dental assistant. The score of ability was achieved at the range of 0 to 20. The relationship between gender and training course as well as between age and experience level was evaluated with Mann-Whitney test and Spearman correlation.

    Results

    The most frequent major of the study was accounting. The mean total ability score of the dental assistants was 19.1±6.5, ranging from 17.7 to 20. The highest and lowest ability scores were related to the cooperation with dentists and health promotion through prevention, respectively. The mean ability score had a weak relationship with age but had no significant relationship with experience. The mean ability score only in the area of radiography had a significant relationship with the training course and gender (P=0.012).

    Conclusion

    Despite the diversity in the degree and field of study, the ability and task status of the assistants was desirable. In the area of health promotion through prevention, there is a need for training and monitoring its implementation.

    Keywords: Dental Assistants, Health Education, Education
  • Nika Mehrnia, Reyhaneh Eghbali Zarch, Maryam Sadeghipour* Pages 46-55
    Introduction

    Dental services are a hotspot for viral transmission. To combat this transmission, it is critical that dentists have complete knowledge about the disease as well as quick access to information. To prevent COVID-19 viral spreading through dental practices, dentists must be well versed on the disease and infection control measures. As a result, the goal of this study was to assess Iranian dentists’ knowledge on this topic.

    Materials & Methods

    The current study is a questionnaire-based cross-sectional survey. A modified questionnaire of a perused one was prepared, the validity of which was confirmed and the reliability was accepted by Cronbach’s alpha test (0.86). It with six components was completed by 133 Iranian dentists: consent to participate in research, demographic information, knowledge, infection control, vaccination, and therapeutic approach. Data were analyzed using Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, and Spearman rank correlation coefficient were performed, P<0.05 was considered as the level of significance.

    Results

    Iranian dentists are shown to have proper knowledge, but only 21.7% of participants received infection control courses; moreover, only 47% of them knew the accurate incubation period of the Virus. Dentists working in Academic clinics took more preventive measures than those who worked in private clinic (P value=0.023).

    Conclusion

    It is recommended that health care authorities ensure that dentists receive organized information and guidelines.

    Keywords: COVID-19, Dentists, Infection Control, Knowledge, Surveys, Questionnaires
  • Azadeh Zakariaee Jubari, Azadeh Torkzadeh * Pages 56-63
    Introduction

    The maxillary sinuses are the largest paranasal sinuses adjacent to the teeth. Due to anatomical variations in different people, knowledge of these variations is essential for rhinoplasty and sinusitis. The aim of the present study was to determine the relationship between maxillary sinus volume with nasal septal deviation, concha bullosa and infundibulum size using cone-beam computed tomography (CBCT). Materials &

    Methods

    In this descriptive -analytical study, CBCT images of 135 patients who underwent maxillofacial imaging were evaluated. In order to measure the volume of maxillary sinuses, CBCT images of axial sections were used with a thickness of 2 mm and Digimizer image analysis software. In the coronary section of nasal septum deviation, types of concha bullosa and infundibulum size were determined. Data were analyzed using one-way ANOVA, paired t-test, Pearson correlation test and regression. A value of P<0.05 was considered significant.

    Results

    There was a significant inverse relationship between the mean of volume of the right sinus (p=0.012, r=-0.216) and left sinus (p<0.001, r=-0.303) with the deviation of the nasal septum. A significant inverse relationship was found between the mean volume of right maxillary sinus (p<0.012, r=-0.357) and left maxillary sinus (p=0.006, r=-0.357) with infundibulum size. The mean volume of right and left sinues from coronal view was not significantly different in the presence or absence of concha bullosa. There was no significant difference between male and female in the mean volume of the right and left sinuses.

    Conclusion

    The present findings suggest that maxillary sinus volume is smaller the deviation in moderate and severe septal deviation cases and that the maxillary and with increasing size of infandibulum, the volume of maxillary sinus was larger.

    Keywords: Maxillary Sinus, Cone-Beam Computed Tomography, Patients, Maxilla
  • Shakiba Ahmadpour, Maryam Johari, MohammadMehdi Naghibi Sistani* Pages 64-68
    Introduction

    To assess dentist’s knowledge and practice about dental radiologic wastes which are dangerous to the environment.

    Materials & Methods

    This was a cross-sectional study conducted during 2018-19. All participants completed a two sections’ (knowledge and practice) checklist. Data were analyzed using descriptive statistics, t-test and ANOVA.Significance was set at P≤ 0.05

    Results

    Totally, 204 (73.5% general and 26.5% specialist) dentists from Amol (35.8%) and Babol (64.2%) participated. The mean age of participants was 39.2 (SD± 10.9) years, and 59.2% of them were female. The average percentage of dentists’ knowledge and practice about radiologic wastes disposal were 42.55% and 43.12% respectively. Gender, work experience, special or general degree, and city of clinical activity had no significant effect on dentists’ knowledge and performance (P>0.05).

    Conclusion

    More than half of dentists did not have correct knowledge and practice on how to dispose radiologic waste. It is necessary to develop specific approaches such as workshops and training classes.

    Keywords: Medical Waste Disposal, Knowledge Bases, Dentist's Practice Patterns