فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان - سال سوم شماره 3 (پیاپی 11، تابستان 1383)
  • سال سوم شماره 3 (پیاپی 11، تابستان 1383)
  • 72 صفحه،
  • تاریخ انتشار: 1383/06/20
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مقاله های پژوهشی
  • مهین هاشمی پور*، رامین ایران پور، مسعود امینی، سیلوا هوسپیان، ساسان حقیقی صفحه 134
    سابقه و هدف

    تشخیص بالینی هیپوتیروییدی مادرزادی بدون انجام غربالگری این بیماری در نوزادان میسر نمی باشد. از سوی دیگر فراخوان نوزادان در طی طرح غربالگری از دیدگاه صرف وقت و هزینه و تبعات روحی حاصله در والدین نوزادان حایز اهمیت می باشد. هدف از این مطالعه تعیین میزان فراخوان در طی طرح غربالگری کم کاری مادرزادی تیرویید در شهر اصفهان می باشد، در طی این مطالعه میزان فراخوان براساس دو معیار استفاده از T4 و TSH و یا استفاده از TSH تنها جهت فراخوان تعیین و نتایج حاصل با یکدیگر و نیز با سایر جوامع مقایسه گردیده است.

    مواد و روش ها

    از ابتدای خرداد 1381 تا اواخر مرداد 1382، نمونه های خون وریدی نوزادان 73 روزه ارجاع شده از 17 بیمارستان و زایشگاه شهر اصفهان جمع آوری و غلظت T4 و TSH آن ها به ترتیب به روش های RIA و IRMA اندازه گیری شد. در مرحله اول فراخوان براساس TSH>20 mIU/L و یا T4<6.5 g/dl انجام و در مرحله دوم فراخوان براساس TSH>20 mIU/L انجام گرفت. نوزادان فراخوان شده در صورت دارا بودنTSH>10 وT4<6.5 در آزمایش دوم با تشخیص هیپوتیروییدی تحت درمان قرار گرفتند.

    یافته ها

    39601 نوزاد در این طرح شرکت کردند (29493 نفر در مرحله اول و 10108 نفر در مرحله دوم). 700 نوزاد فراخوان شدند (647 نفر آنها در طی مرحله اول و بقیه در مرحله دوم). میزان فراخوان در طی مرحله اول (2/2%) نسبت به مرحله دوم (5/0%) بیشتر بود (P<0.05) و اکثر موارد فراخوان شده در مرحله اول دارای T4 سرمی پایین بودند (P<0.05). شیوع هیپوتیروییدی مادرزادی برابر 1 در 338 تولد زنده بود.

    نتیجه گیری

    با وجود اینکه میزان فراخوان در طی هر دو مرحله درحد قابل قبول بود اما استفاده از TSH تنها، جهت غربالگری و تعیین موارد فراخوان در مطالعه ما کاربردی تر و عملی تر از استفاده از T4 و TSH (هر دو) می باشد.

    کلیدواژگان: هیپوتیروییدی مادرزادی، فراخوان، غربالگری، اصفهان
  • محمدرضا آفرینش، احمدعلی معاضدی، مهدی عباس نژاد صفحه 141
    سابقه و هدف
    لسیتین (فسفاتیدیل کولین) به عنوان پیش ساز استیل کولین شناخته شده است. از طرفی شواهد حاصل از مطالعات بروی حیوان های آزمایشگاهی نشان می دهد که سیستم کولینرژیک نقش مهمی در یادگیری و حافظه بر عهده دارد. در این مطالعه ما اثرات تجویز دهانی مقادیر مختلف لسیتین را بر بهبود یادگیری فضایی در دستگاه ماز T- شکل بررسی کردیم.
    مواد و روش ها
    در این پژوهش از موش های صحرایی نر بالغ نژاد NMRI استفاده شد. حیوان ها در 5 گروه تقسیم بندی شدند. در موش های گروه آزمایش گروه های (3-1) رژیم مکمل لسیتین در مقادیر120 mg/Kg)، 240 و 480) و در گروه حلال (گروه4) آب مقطر به عنوان حلال لسیتین، به مدت 9 روز متوالی، هر روز یک ساعت قبل از آزمایشات، به وسیله لوله دهانی- معدی تجویز شد و موش های گروه کنترل (گروه 5) فقط با رژیم معمولی تغذیه شدند. هم چنین برای ارزیابی یادگیری فضایی از دستگاه ماز T- شکل استفاده شد که مطابق روش استاندارد، تمامی موش ها به مدت 9 روز متوالی، آموزش داده شدند.
    یافته ها
    تحلیل و تجزیه آماری به روش آنالیز واریانس نشان داد که تجویز لسیتین در هر سه دوز مورد استفاده 120 mg/Kg)، 240 و 480) باعث کاهش میانگین تاخیرها تا رسیدن به معیار یادگیری در روزهای یادگیری و تست خاموشی می گردد (به ترتیب (p<0.001، p<0.001، p<0.05 هم چنین لسیتین در هیچ کدام از دوزهای مصرفی اثر معنی داری بر میانگین دفعات آموزش و خطا در یادگیری ساده و معکوس نداشت.
    نتیجه گیری
    یافته های فوق نشان می دهد تجویز لسیتین، زمان فراگیری را بهبود داده است که ممکن است این عمل از طریق افزایش سطح استیل کولین و در نتیجه بهبود عملکرد سیستم کولینرژیک انجام شده باشد.
    کلیدواژگان: لسیتین، یادگیری فضایی، موش صحرایی، ماز T، شکل
  • وحید مخبری، اسدالله محسنی کیاسری، بابک باقری صفحه 149
    سابقه و هدف
    بیماران با سندرم X قلبی، در اثر فعالیت درد قلبی داشته و در آن ها تست ورزش مثبت و آرتریوگرام کرونر طبیعی است. به نظر می رسد که این افراد احساس درد غیرطبیعی درد قلبی در اثر افزایش حساسیت به آدنوزین دارند. مطالعات قبلی نشان داده است که آمینوفیلین وریدی و یا خوراکی که مهار کننده گیرنده های آدنوزین است باعث بهبود تحمل فعالیت بیماران سندرم X قلبی می شود. در این مطالعه تاثیر تئوفیلین خوراکی بر علایم بالینی ونتایج تست ورزش بیماران سندرم X قلبی مراجعه کننده به درمانگاه قلب بیمارستان امام خمینی ساری در سال 1381 بررسی شد.
    مواد و روش ها
    مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دو سوکور بر روی مبتلایان به سندرم X قلبی انجام شد. در این مطالعه 20 بیمار مبتلا (18 زن و 2 مرد، با سن متوسط 50 سال) به سندرم X قلبی بررسی شدند، این افراد به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند. این افراد خصوصیات پایه مشابه داشتند. به گروه مورد قرص تیوفیلین به میزان 150 تا 225 میلی گرم (برحسب وزن و مصرف سیگار) دوبار در روز به مدت سه هفته و به گروه شاهد دارو نما تجویز شد. در پایان هفته سوم برای کلیه بیماران تست ورزش (Treadmill) انجام شد. تعداد حملات درد بیماران ثبت شد. آزمون t-test مزدوج جهت مقایسه نتایج مورد استفاده قرار گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه مدت زمان انجام تست ورزش در گروه مورد طولانی تر از گروه شاهد (p<0.05) و تعداد حملات درد قلبی در گروه مورد کمتر از گروه شاهد بود (p<0.05). اما اختلاف معنی دار آماری از نظر میزان افت قطعه ST در پیک ورزش و زمان بروز درد قلبی در هنگام تست ورزش در بین دو گروه وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که تیوفیلین خوراکی یافته های کلینیکی و علایم بیماران مبتلا به سندرم X قلبی مانند تعداد حملات درد قلبی و مدت زمان تست ورزش را بهتر می کند اما بر روی یافته های پاراکلینیکی این بیماران نظیر افت قطعه ST در این مطالعه تاثیری نداشت و نیاز به مطالعات بیشتری دارد.
    کلیدواژگان: سندرم X قلبی، تئوفیلین، درد قفسه سینه، تست ورزش
  • امیرهوشنگ بختیاری، ضیاء الدین صفوی فرخی، ذبیح الله اشتری صفحه 156
    سابقه و هدف
    یکی از وظایف مهم دیسک بین مهره ای ایجاد ثبات بین مهره های مجاور است که در هنگام وجود ضایعات دیسک کمری این ثبات دچار اختلال می شود. امروزه نشان داده شده است که کاربرد ورزش های ثبات دهنده در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن موجب بهبود فعالیت های روزمره ایشان می گردد. اما تاکنون اثر کاربرد چنین ورزش هایی در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمری بررسی نشده است. بنابراین با توجه به بی ثباتی مهره های کمری در بیماران مبتلا به فتق دیسک کمری، این مطالعه برای تعیین اثرات این نوع ورزش در این بیماران طراحی شد.
    مواد و روش ها
    60 بیمار (22-55 ساله) مبتلا به فتق دیسک L4-L5 یا L5-S1 (بدون اختلال حسی یا حرکتی)، به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. در ابتدا، درد توسط مقیاس اندازه گیری دیداری (VAS) میزان خم شدن تنه در وضعیت نشسته (پاهای کشیده) و رساندن انگشتان دست به انگشتان پا، زاویه صاف بالا آوردن ساق (SLR) و زمان انجام برخی فعالیت های روزمره شامل بالا رفتن از 5 پله، 10 متر راهپیمایی سریع بدون درد، به شکم خوابیدن از وضعیت ایستاده و ایستادن از وضعیت به شکم خوابیده اندازه گیری شد. پروتکل ورزشی شامل 4 مرحله ساده به پیشرفته بود که هر هفته به گروه ورزشی آموزش داده می شد. هر حرکت باید دو بار در روز و هر دفعه 10 بار تکرار می شد. مقادیر هر هفته و بعد از 4 هفته از اتمام پروتکل اندازه گیری شد.
    یافته ها
    نتایج نشانگر کاهش معنی دار درد (p<0.0001)، افزایش دامنه خم شدن تنه (p<0.0001)، افزایش زاویه (p<0.005) SLR و انجام سریع تر فعالیت های روزمره (p<0.05) در گروه آزمایش بود، در حالی که مقایسه میانگین تغییرات در گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان نداد. این نتایج بعد از دوره پی گیری نیز پایدار بودند.
    نتیجه گیری
    انجام پروتکل ورزش های ثبات دهنده موجب بهبود عملکرد فعالیت های روزمره بیماران فتق دیسک کمری گردید. نتایج مطالعه بیانگر تاثیر این نوع ورزش در افزایش ثبات ستون فقرات کمری در بیماران فتق دیسک است.
    کلیدواژگان: فتق دیسک کمری، ورزش های ثبات دهنده، فعالیت های روزمره زندگی
  • امید امینیان، احسان رفیعی منش، اکبر شریفیان، محمد عباسی صفحه 165
    سابقه و هدف
    استایرن یکی از انواع حلال های آلی آروماتیک است که در طی واکنش های حرارت دهی پلیمرهای استایرن در صنعت پلاستیک سازی آزاد می گردد. این مطالعه جهت تعیین اثر تماس مزمن تنفسی با مقادیر خفیف تا متوسط استایرن بر عملکرد کبد در کارگرانی که در صنایع تولید قطعات پلاستیکی از پلیمرهای استایرن استفاده می کنند، طراحی گردیده است.
    مواد و روش ها
    برای بررسی این اثرات در یک مطالعه مقطعی سطح آنزیم های کبدی شامل ترانس آمینازهای کبدی (ALT-AST)، تستهای کلستیاز کبدی (ALP-GGT) و تستهای ارزیابی کلیرنس کبدی (بیلی روبین وتال و کونژوگه) در 58 نفر کارگر گروه مورد با 52 نفر کارگر گروه شاهد مقایسه گردید. افراد گروه مورد شامل کلیه افرادی بود که به مدت بیشتر از یک سال در سالن تزریق سنگین پلاستیک مشغول به کار بودند. گروه شاهد از میان سایر کارگران همان کارخانه که در محل هایی همچون نگهبانی، انبار محصول و یا قسمت اداری مشغول به کار بودند انتخاب شدند. نمونه گیری از هوای سالن در یک زمان دو ساعته در وسط شیفت کاری و توسط پمپ نمونه گیری انجام گردید و سپس نمونه ها به روش کروماتوگرافی گازی آنالیز شد. میانگین سطح استایرن موجود در هوای سالن تزریق، در محدوده تنفسی کارگران حدود 18 ppm بود.
    یافته ها
    پس از جمع آوری نمونه ها و انجام آنالیز آماری یک اختلاف معنی دار آماری برای میانگین آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) و بیلی روبین توتال بین دو گروه مورد و شاهد دیده شد. در سایر موارد از جمله آسپارتات آمینو ترانسفراز(AST)، آلکالن فسفاتاز (ALP)، گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT) و بیلی روبین کونژوگه نیز میانگین مقادیر در گروه مورد بالاتر از گروه شاهد بود ولی این مقادیر از لحاظ آماری معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه معرف این می باشند که تماس مزمن با مقادیر پایین استایرن در صنایع تزریق پلاستیک می تواند موجب آسیب خفیف سلولی و اختلال در کلیرنس کبدی گردد. بنابراین ارزیابی های دوره های عملکرد کبدی در کارگران صنایع تزریق پلاستیک پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: استایرن، آمینوترانسرازها، بیلی روبین، عملکرد کبدی
  • مهدی جلالی، محمدرضا نیک روش صفحه 172
    سابقه و هدف
    امروزه نقش هورمون های تیروییدی در تکامل طبیعی مغز انسان و سایر حیوانات موضوعی انکار ناپذیر و شناخته شده است. در این رابطه ادعا شده است که ناکارآیی این هورمون ها در دوران پیش از تولد باعث تغییرات تکاملی غیرقابل انکاری در روند شکل گیری مغز می شود. بنابراین در این پژوهش سعی گردیده است تا نقش احتمالی این هورمون ها با استفاده از هیپوتیروییدی مادری بر تغییرات مورفومتریک نقاط سیناپسی یاخته های پیرامیدال قشر مغز نوزادان موش مورد مطالعه قرار گیرند.
    مواد و روش ها
    این پژوهش به صورت تجربی، بر روی 24 سر موش نژاد Balb/C در دو گروه تجربی و کنترل صورت گرفت. مادران گروه تجربی با بهره گیری از 05/0% پروپیل تیواوراسیل (PTU) که به آب آشامیدنی حیوانات اضافه گردید تیروییدکتومی شیمیایی شدند و گروه کنترل بصورت دست نخورده باقی ماندند. نمونه های هر دو گروه با موش های نر هم نژاد آمیزش داده شدند. سپس مغز نوزادان 20 روزه متعلق به هر دو گروه مورد آماده سازی بافتی و رنگ آمیزی اختصاصی گلژی قرار گرفت و روند سیناپس زایی و تکامل دندریتی نورون های پیرامیدال در آن ها با استفاده از آزمون t-test مقایسه گردید.
    یافته ها
    نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که میانگین کلی خارهای دندریتی نوزادان مربوط به گروه تجربی (45/0±08/31) در مقایسه با گروه کنترل (55/0±88/39) دارای کاهش معنی داری است (p<0.05). هم چنین میانگین کلی فاصله خارهای شمارش شده در نمونه های تجربی (86/0±78/3) نسبت به کنترل (05/1±57/2) نیز به شکل معنی داری افزایش یافته است (p<0.005).
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل دلالت بر این موضوع می نمایند که هورمون های تیروییدی در تکامل و بلوغ نورون های مغزی دارای نقش کلیدی هستند تا آنجا که کاسته شدن از ترشح طبیعی این هورمون ها در مادران باردار، تکامل و روند سیناپس زایی نورونی را در نسل بعد می تواند تحت تاثیر قرار دهد.
    کلیدواژگان: هیپوتیروییدی مادری، سیناپس زایی، یاخته های پیرامیدال، خارهای دندریتی
  • علیرضا وحیدی، محمدحسین دشتی صفحه 180
    سابقه و هدف
    کافیین یکی از مواد میتل گزانتینی است که از طریق مهار تجزیه آدنوزین مونوفسفات حلقوی منجر به افزایش کلسیم داخل سلولی در سلول های مختلف می شود. ممکن است از این طریق نقشی در روند تقویت یادگیری و حافظه داشته باشد، بنابراین در مطالعه حاضر این اثر کافئین مورد بررسی قرار گرفته است.
    مواد و روش ها
    برای انجام آزمایش تعداد 30 سر موش صحرایی با وزن 300-250 گرم به 5 گروه تقسیم شدند، که 4 گروه به عنوان مورد و یک گروه به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. سپس به گروه های مورد دوزهای مختلف کافئین (10، 20، 40 و 80 میلی گرم در کیلوگرم) در حجم 3 ml/kg و به گروه شاهد 3 ml/kg سرم فیزیولوژی به صورت داخل صفاقی تزریق شد. 30 دقیقه پس از تزریق با استفاده از روش اجتنابی فعال یک طرفه میزان یادگیری آن ها مورد بررسی قرار گرفت. بعد از گذشت یک هفته حافظه کوتاه مدت و با گذشت 21 روز حافظه دراز مدت بررسی شد.
    یافته ها
    نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان داد که کافئین یک اثر وابسته به دوز بر روی یادگیری و حافظه دارد، به طوری که میانگین درصد یادگیری و حافظه کوتاه مدت در دوزهای 10، 20 و 40 میلی گرم در کیلوگرم نسبت به گروه شاهد افزایش داشته ولی در دوز 80 mg/kg کاهش داشته است افزایش یادگیری تنها در دوز 10 mg/kg تفاوت معنیدار داشت(p<0.05). در مورد حافظه کوتاه مدت دوزهای 10، 20 و 40 میلی گرم در کیلوگرم نسبت به گروه شاهد تفاوت معنی داری داشت (p<0.001) و در مورد حافظه دراز مدت نسبت درصد فراخوانیحافظه در دوزهای 10، 20 و 40 میلی گرم در کیلوگرم نسبت به گروه شاهد افزایش یافته (p<0.001) اما در دوز 80 mg/kg کاهش نشان داد (p<0.001).
    نتیجه گیری
    نتایح حاصل از این پژوهش موید این است که کافیین در دوزهای پایین موجب تقویت یادگیری و حافظه شده اما در دوزهای بالاتر این روند را تضعیف می کند.
    کلیدواژگان: کافئین، یادگیری، حافظه، موش صحرایی
  • رحیم وکیلی، محسن حری، حسن متقی مقدم صفحه 188
    سابقه و هدف
    سندرم ترنر از شایع ترین ناهنجاری های کروموزومی در دختران محسوب می شود. دختران مبتلا به سندرم ترنر یا یک کروموزموم X ندارند و یا ساختمان آن غیرطبیعی است که این مسئله سبب بروز کوتاهی قد، نارسایی تخمدان ها و ناهنجاری های قلبی عروقی و کلیوی می شود. هم چنین مبتلایان به سندرم ترنر در معرض بروز چاقی هستند. هدف از انجام این مطالعه تعیین شاخص توده بدن (BMI) در مبتلایان به سندرم ترنر و هم چنین تغییرات آن بدنبال مصرف هورمون رشد بوده است.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه آینده نگر، شاخص توده بدن بر حسب کیلوگرم بر متر مربع در ابتدای تشخیص سندرم ترنر در 43 دختر محاسبه گردید. 9 بیمار به علت سن بالا در هنگام تشخیص درمان نشدند، 13 بیمار دیگر دوره درمان را کامل نکردند و 21 بیمار تحت درمان با هورمون رشد انسانی به صورت تزریق زیر جلدی و به میزان 0.11 IU/KG در روز قرار گرفتند. درمان برای مدت 6 ماه ادامه پیدا کرد.
    یافته ها
    متوسط سن تشخیص بیماران در این مطالعه 47 / 12 سال و قد و وزن مبتلایان نسبت به مقادیر استاندارد پایین تر بود. متوسط شاخص توده بدن در ابتدای تشخیص 69/3±78/18 و در گروهی که درمان شده بودند بعد از شش ماه 045/2±56/18 بود؛ در حالی که قد مبتلایان در ابتدای مطالعه پایین تر از مقادیر استاندارد بود که با درمان از متوسط 14±119 سانتی متر به 15±123 سانتی متر رسید.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان می دهد که درمان با هورمون رشد برای کوتاهی قد مبتلایان به سندرم ترنر سبب تغییر در شاخص توده بدن نمی شود.
    کلیدواژگان: سندرم ترنر، شاخص توده بدن، هورمون رشد
  • منصور عرب، عباس عباس زاده، فرخ اباذری، یدالله نیکیان صفحه 193
    سابقه و هدف
    کم خونی یکی از مشکلات شایع و مخاطره آمیز زنان در سنین باروری است که شیوع آن در جوامع مختلف تفاوت های زیادی دارد. برای تدوین سیاست های مناسب جهت پیشگیری و درمان کم خونی داشتن اطلاعات لازم در خصوص جوامع مختلف ضروری است.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی- تحلیلی است که در آن 250 خانم 45-15 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهری بم مورد بررسی قرار گرفتند و ضمن تکمیل پرسش نامه مشخصات دموگرافیک، برخی عوامل خونی که به عنوان شاخص کم خونی مطرح می باشند در آزمایشگاه اندازه گیری شدند. از آزمون های آنالیز واریانس، کای دو و فیشر جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین سنی شرکت کنندگان در پژوهش 5/28 سال، میانگین تعداد حاملگی آنان 99/2 و میانگین تعداد فرزندان آنان 84/2 بود. با در نظر گرفتن ملاک هموگلوبین کمتر از 12 گرم در دسی لیتر، این پژوهش نشان داد که میزان شیوع کم خونی در بین زنان مورد بررسی 10% می باشد، که این میزان با تعداد حاملگی و تعداد فرزندان همبستگی معنی دار آماری دارد. علاوه بر این میانگین هموگلوبین زنان باردار 68/12 گرم در دسی لیتر و این میزان در زنان غیرباردار 27/13 گرم در دسی لیتر می باشد.
    نتیجه گیری
    با توجه به این نتایج توصیه می گردد، به مساله کم خونی در زنانی که بارداری های متعدد داشته اند توجه ویژه ای معطوف گردد.
    کلیدواژگان: کم خونی، زنان سنین باروری، م
  • اصغر اکبری، حسین کریمی، انوشیروان کاظم نژاد، مژده قبایی صفحه 199
    سابقه و هدف
    یکی از علل عمده مرگ و ناتوانی در تمام جوامع، سکته مغزی است و شایع ترین عارضه ناشی از سکته مغزی همی پلژی یا همی پارزی است. هدف از این مطالعه، تعیین اختلال های تونیسیته عضلات چهار سر و گاستروسولیوس بیماران همی پارزی و تاثیر پروتکل تمرین های تقویتی در درمان این اختلال ها با توجه به نظرات انتقادی در خصوص این تمرین ها بود.
    مواد و روش ها
    34 بیمار همی پارزی ثانویه به سکته مغزی با میانگین سنی 2/6±4/52 سال از طریق نمونه گیری در دسترس، مورد مطالعه قرار گرفتند. بیمارانی انتخاب شدند که حداقل 12 ماه از زمان شروع سکته مغزی آن ها گذشته باشد. بیماران به صورت تصادفی در یکی از دوگروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. تونیسیته عضلانی با مقیاس تغییر یافته اشورث و قدرت عضلانی با دینامومتر قبل و بعد از 12 جلسه درمان اندازه گیری گردید. گروه مورد، پروتکل تمرین های عملکردی، تعادلی و تقویتی را دریافت کرد. به گروه کنترل پروتکل تمرین های عملکردی و تعادلی داده شد. از آزمون های t مستقل، t زوج، من ویتنی و ویلکاکسون برای مقایسه نتایج قبل و بعد درمان استفاده گردید.
    یافته ها
    کاهش تونیسیته عضله چهار سر فقط در گروه مورد (p<0.0001) وگاستروسولیوس در هر دو گروه مورد (p<0.0001) و کنترل (p=0.041)بعد از مداخله معنی دار بود. کاهش تونیسیته عضله چهار سر (p=0.034) و گاستروسولئوس (p=0.001) بعد از درمان در گروه مورد نسبت به گروه کنترل قابل توجه بود. آزمون من ویتنی وجود اختلاف معنی دار در تفاضل میانگین تونیسیته عضله چهار سر (p<0.0001) و گاستروسولیوس (p<0.0001) را در گروه مورد نسبت به کنترل نشان داد.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه، برخلاف دیدگاه های رایج، از موثر بودن تمرین های تقویتی عضلات اندام تحتانی در کاهش اسپاستیسیتی علاوه بر افزایش قدرت آن ها در مرحله مزمن توانبخشی بعد از سکته مغزی حمایت می کند.
    کلیدواژگان: تونیسیته عضلانی، تمرین های تقویتی، همی پارزی، سکته مغزی
|
  • M. Hashemipour, R. Iranpour, M. Amini, S. Hovsepian, S. Haghighi Page 134
    Background

    Clinical diagnosis of congenital hypothyroidism (CH) is impossible without screening this disorder in neonates. Recall of neonates, on the other hand, is time consuming and results in economical and psychological burden on parents. The aim of this study was to evaluate the recall rate in congenital hypothyroidism screening project in Isfahan, using first an approach involving measures of both TSH and T4 and then using TSH alone, and comparing the results of each of the mentioned approaches with each other and other societies.

    Materials And Methods

    From June 2002 to August 2003, the blood of 3-7 day old neonates referred from 17 hospitals and maternity wards in Isfahan were collected the serum were separated and TSH and T4 level were measured. The level of TSH and T4 were measured using IRMA and RIA methods, respectively. If neonates’ serum TSH level was more than 20 mIU/L or T4 level was less than 6.5 m g/d, in the first step or TSH level was >20mIU/L in the second step, they were recalled. Neonates with TSH>10 and T4<6.5 on their next measurement after the recall, were considered as congenitally hypothyroid ones, and underwent treatment.

    Results

    Serum T4 & TSH of 39601 neonates were measured in this study (29493 and 10108 neonates by first and second recall approach, respectively). Seven hundred neonates were recalled (647 neonates on the first step and reminder based on the second step). Recall rate on the first stage was higher than the second stage (2.2% VS 0.5%, p<0.05). Most of the recalled neonates in the first recall step were recalled for low T4 level (p<0.05). The prevalence of CH was one in 338 live births.

    Conclusion

    Although recall rate was in acceptable range both by first and second step, but using TSH alone for screening and recalling seems to be more practical and effective in our society, than using both T4 and TSH for this purpose.

    Keywords: Congenital Hypothyroidism, Recall, Screening, Isfahan
  • M. Afarinesh, Aa. Moazedi, M. Abbasnejad Page 141
    Background
    Lecithin (phosphatidylcholine) is known as a precursor of acetyl choline. The studies on experimental animals, have shown that the cholinergic system has an important role in learning and memory. Therefore, in this study we investigated the effects of different doses of lecithin on the spatial learning.
    Materials And Methods
    The adult male NMRI rats (250 ± 25 g and 4.5-5 months) were used. All animals were trained for a spatial learning task using T-maze and were trained for subsequently nine days based on standard method (n=7). Animals were divided into 5 groups as follows: Lecithin (480,240,120 IU/kg) 0.1ml/10g B.W was administrated for 9 days subsequently in groups 1-3, one hour before each day the experiments. lecithin’s sham group (group 4) received distilled water by gavaged, and the control group (group 5) received normal food.
    Results
    Statistical analysis, ANOVA, has shown that lecithin, in all three doses, decreased the mean of running times (p<0.05, p<0.001, p<0.001), but it had no significant effect on the number of errors.
    Conclusion
    It seems lecithin increase acetyl choline, which in turn improves the function of cholinergic system in hippocampus.
    Keywords: Lecithin, Spatial Learning, Rat, T, maze, Figure
  • V. Mokhberi, A. Mohseni Kyasari, B. Bagheri Page 149
    Background
    Patients with cardiac syndrome X are affected by exertional angina, positive exercise test, normal coronary arteriogram. It seems that these people have an altered perception of cardiac pain, due to increased sensitivity to adenosine. Previous studies have shown that intravenous or oral aminophylline, an adenosine receptor blocker, improves exercise tolerance in patients with this disorder. In this study the effects of oral theophylline on clinical presentations and exercise test in patients with cardiac syndrome X referring to Cardiology clinic of Imam Khomeini hospital in Sari were studied during the year 2003.
    Materials And Methods
    This study was a double-blind placebo controled clinical trial done on the patients with cardiac syndrome X. Twenty Patients (18 women and 2 men), mean age 50 years, with syndrome X were studied. Patients were randomly divided into two control and case groups, both of the groups had similar basic features. In the case group theophylline with the dose of 150 to 225mg (according to the age and cigarette smoking was given twice a day, and the control group received placebo for three weeks. All patients underwent treadmill exercise testing at the end of the three week period. The number of episodes of chest pain was recorded. Two paired student's t test was used for comparison of the obtained results.
    Results
    In this study the total exercise duration in the case group was longer than the control group (p<0.05), and the number of episodes of chest pain in the case group was less than the control group (p<0.05). There was no significant differences in the magnitude of ST segment at the peak of exercise and the time of angina at exercise test between the two groups.
    Conclusion
    It seems that oral theophylline has a favorable effects on the control of the symptoms of cardiac syndrome X like the duration of exercise test and the number of episodes of chest pain, but its effects on the symptoms and ST segment changes need further studies.
    Keywords: Cardiac Syndrome X, Theophylline, Chest pain, Exercise test
  • Ah. Bakhtiari, Z. Safavi Farrokhi, Z. Ashtari Page 156
    Background
    One of the most important roles of the lumbar intervertebral disc is to provide the stability between adjacent vertebras. This function will be confused during the lumbar disc herniation. stabilizer exercises (SE) have been recommended for patients with low back injury to improve the lumbar function, so these patients may perform their activities of daily living (ADL) more easily. This study has been designed to investigate the effects of the SE in the patients with lumbar disc hernia.
    Materials And Methods
    Sixty patients (22-55 years old) with lumbar disc hernia at L4-L5 or L5-S1 (without any motor or sensory deficiency) were randomly divided into two groups of thirty (experimental and control). The SE protocol includes 4 stages, from easy to advanced, and each stage was taught to the experimental group in the first session of each week. The exercises had to be performed ten times at home twice a day. Parameters were measured at the first session and repeated each week. The pain was measured by visual analogue scale, trunk flexion in the long sitting position (without pain), straight leg raising (SLR) angle without pain and time to complete the following ADL tasks climbing 5 steps, 10 meter fast walking without pain, lying prone from the standing position and standing from the prone position. The measurements were repeated after a four week follow up.
    Results
    Significant pain relief (p<0.0001), left and right SLR angle improvement (p<0.005) and increased trunk flexion (p<0.0001) were found in the experimental group, but not in the control group. The time required to fulfill the ADL tasks were also reduced significantly (p<0.05). These results were stable after the follow up period.
    Conclusion
    The results showed that the SE protocol may improve the ADL performance in the patients with lumbar disc hernia, which may indicate the effectiveness of the SE to provide enough stability in the lumbar region of these patients.
    Keywords: Lumbar Disc Hernia, Stabilizing Exercises, Activities of Daily Living
  • O. Aminian, E. Rafeemanesh, A. Sharifian, M. Abbasi Page 165
    Background
    Styrene is one of the aromatic solvents that releases in plastic processing in dustries. This study was conducted to determine whether low to moderate exposure to styrene affect the liver function in workers of an industrial plastic production.
    Materials And Methods
    A cross sectional study was performed comparing serum hepatic transaminases [alanine aminotransferase (ALT) and aspartate aminotransferase (AST)], cholestatic enzymes [alkaline�phosphatase (ALP) and γ-glutamyl transferase (GGT)], and bilirubin�in 58 workers of plastic pruduction industry who were exposed�to styrene and 52 workers without exposure (control group) from the same factory. Exposure to styrene was�assessed in air by dosimetry and gas chromatography during the working hours. Mean concentration of styrene defined as 18 ppm in air.
    Results
    After statistical analysis, a significant difference was noted for mean ALT and total bilirubin between the case and control groups. Eventhough the means of the other laboratory data (AST, GGT, ALP, direct bilirubin), were higher in the case group compared to the control but the differences were not significant.
    Conclusions
    The consistent findings of increased total bilirubin and ALT concentrations in this study provide evidence�for the diminished hepatic clearance of bilirubin with�associated metabolic�dysfunction in workers exposed to styrene, so periodic evaluation of liver function tests is recommended for plastic processing industries workers.
    Keywords: Styrene, Aminotransferases, Bilirubin, liver function
  • M. Jalali, Mr. Nikravesh Page 172
    Ba ckground: Thyroid hormones are well known to be essential for normal development of the brain in human and animals. In particular, thyroid deficiency during the prenatal periods causes significant impairments of structural development and organization of the brain. Therefore in this study, the effects of maternal hypothyroidism on morphometrical changes of synaptic sites of pyramidal cells in the mouse brain was evaluated.
    Materials And Methods
    T his study was carried out on 24 balb/c mice. The animals were divided into two experimental and control groups. The experimental group was made hypothyroid by chemical thyroidectomy with oral propylthyouracil (PTU) in drinking water, while the control group was kept intact. On the 20th postnatal day, by using histological technique preparation and histochemical staining (Golgy) method, we were able to investigate the effects of maternal thyroid hormones deficiency, on the development of pyramidal synaptogenesis in postnatal period of the mouse.
    Results
    Our findings showed that maternal hypothyroidism during pregnancy cansed a significant decrease of the dendritic spines in the experimental group (31.08 ±0.45) compared with the control group (39.88 ±0.55), (p<0.05). In addition, an increase gap among the synaptic sites of pyramidal cells in the brain cortex among the experimental group (3.78 ±0.86) in contrast with the controls (2.57 ±1.05) were observed (p<0.005).
    Conclusion
    The results of this study indicated that there is a key role for thyroid hormones in connection with maturation and neuronal development of brain cortex. Also hormonal reduction during pregnancy can affect the development and neuronal synaptogenesis of the next generation.
    Keywords: Maternal hypothyroidism, Synaptogenesis, Pyramidal cells, Dendritic spines
  • Ar. Vahidi, Mh. Dashti Page 180
    Background
    Caffeine as a methyl xanthine compound inhibits the breakdown of cyclic AMP, and causes an increase of the intracellular Ca+2 of different cells. It also may be involved in enhancement of learning and memory via this rout. In this study the effect of caffeine on learning and memory has been evaluated.
    Materials And Methods
    In this study the effects of different concentrations of caffeine (10, 20, 40, 80 mg/kg), on the learning and memory in male rats weighting 250-300 gr, were evaluated. The rats (30) were divided into 5 groups (4 test groups and 1 control group). The effects were assessed by using the one way active avoidance method. The test groups recieved different doses of caffeine in 3ml/kg normal saline (N.S), and the animals in the control group recived only N.S (3ml/kg) intraperitoneally, 30 minutes before each test.
    Results
    The data obtained from the test group was compared with the control group statistically. Our results indicated that caffeine affect on learning and memory dose depently. Using 10 mg/kg caffeine significantly increased the mean percentage of learning (p<0.05), and the doses of (10, 20, 40 mg/kg) significantly elevated the level of short term memory. Although in the case of the long term memory all doses of caffeine (10, 20, 40 and 80 mg/kg) showed a significant difference between the test and the control groups, the result for 80 mg/kg dose was reversed.
    Conclusion
    Our results indicated that caffeine in low doses enhances the prosess of learning and memory but in higher doses it may suppress them.
    Keywords: Caffeine, Learning, Memory, Rat
  • R. Vakili, M. Horry, H. Motaghi Moghaddam Page 188
    Background
    Turner syndrome (TS) is the most common chromosomal abnormalities in girls. Girls with TS have an abnormal or missing X chromosome that causes short stature, ovarian failure, and renovascular and cardiac anomalies. It has been shown that there is a tendency to obesity in TS. The aim of this project was to survey body mass index (BMI) in girls with TS and the changes of BMI after growth hormone (GH) therapy.
    Materials And Methods
    Performed to evaluate if body mass index. In this prospective study BMI (kg/m2) of 43 girls with TS were calculated at baseline (at the diagnosis). 21 individuals were treated with 0.1IU/kg/day of GH subcutaneously for 6 months. Nine girls were excluded because of the delayed diagnosis (over 15 years old) and 13 girls did not complete the treatment.
    Results
    The mean age at diagnosis was 12.47 years old, and the weight and height of the girls were lower than standard. The mean of BMI was 18.78+3.69 and 18.56+2.05 before and after 6 month GH therapy, respectively. No significant changes in BMI was observed. The mean height of patients was 119 ± 4 cm (lower than normal) at the beginning of study and 123 ± 15 cm after GH therapy.
    Conclusion
    This study documented that short – term GH administration was not associated with the changes of BMI in the girls with TS.
    Keywords: Turner syndrome, Body mass index, Growth hormone
  • M. Arab, A. Abbasszadeh, F. Abazary, Y. Nikian Page 193
    Background
    Anemia is one of the most common and serious clinical problems in childbearing age women, and the prevalence of anemia varys in different populations. To establish the most appropriate strategies for preventing and treating anemia, exact information in essential.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional investigation, an equiprobabilistic sample of 250 women aged 15-45 years referring to the health centers of Bam were studied. Demographic characteristics were recorded in a questionnaire for women and some blood factors representing anemia were measured in clinical laboratory. Data were analysed by ANOVA, X2 and Fisher tests.
    Results
    The mean age of women was 28.5 years, the mean number of pregnancies was 2.99 and the mean number of children was 2.84. The hemoglobin level below 12 g/dl was considered as anemia. The study showed a prevalence of 10% of anemia, and it was related to the factors including the number of pregnancies and number of children. Mean hemoglobin of the pregnant women was 12.68 g/dl and it was 13.27 g/dl in nonpregnant women.
    Conclusion
    Based on the results of this study, special attention to the women with multiple pregnancies is suggested.
    Keywords: Anemia, Childbearing age women, Bam
  • A. Akbari, H. Karimi, A. Kazemnegad, M. Ghabaii Page 199
    Background
    Stroke is one of the major causes of death and disability in every society. The disability resulting from stroke most commonly presents as hemiplegia or hemiparesis. The purpose of this study was to determine quadriceps and gasterosoleous muscles tonicity problems in hemiparetic patients, and the effects of strengthening exercises protocol on the treatment of these impairments due to the different critical opinions on the strengthening exercise's side effects.
    Materials And Methods
    Thirty four hemiparetic patients secondary to stroke, mean age 52.4±6.2 years, participated in the study through simple non-probability sampling. All the patients were screened to ensure that the time passed since the onset of the stroke was at least 12 months. Patients were assigned randomly to either an experimental group or a control group. Muscle strength were measured using dynamometer and their muscle tone was graded on the modified Ashworth Scale before and after the 12 sessions of intervention. The experimental group received functional, balance and strengthening exercises (FBS) protocol. The control group received functional and balance exercises (FB) protocol. Independent and paired t-tests and Mann-Whitney and Wilcoxon tests were used for comparison between the pre-treatment and post-treatment results.
    Results
    The reduction of quadriceps tonicity only in the experimental group (p<0.0001) and gasterosoleous tonicity in both groups (experimental p<0.0001 & control p = 0.041) were significant after the intervention. Significant improvement after the treatment was seen in the experimental group in measures of quadriceps (p = 0.034) and gasterosoleous (p = 0.001) tonicity compared to the control group. The Mann-Whitney test identified a significant difference between the experimental group and the control group with respect to mean difference of quadriceps (p<0.0001) and gasterosoleous (p<0.0001) tonicity.
    Conclusion
    The results of this study, in spite of conventional opinions, support the effectiveness of lower limb muscle strength training in reducing the spasticity, in addition to improving muscle strength in the chronic stages of rehabilitation following a stroke.
    Keywords: Muscle Tonicity, Strengthening Exercises, Hemiparesis, Brain Stroke