فهرست مطالب

  • سال پانزدهم شماره 1 (بهار 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/03/11
  • تعداد عناوین: 15
|
  • فرهاد عزیزی، علی ماهرخ صفحات 1-13
    به منظور مقایسه و تعیین بهترین شاخص های تحمل خشکی در هیبریدهای ذرت شیرین آزمایشی به صورت کرت های خر د شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج، در سال 1385، انجام شد. 3 تیمار به عنوان فاکتور اصل ی و 12 هیبرید (A آبیاری (آبیاری پس از 75 (شاهد)، 100 و 125 میلی متر تبخیر تجمع ی از تش تک تبخیر کلاس ذرت شیرین شامل سینگل کراس 403، چیس، اسکو ایر، ر یوال، رویل، د یوا، ش یمر، ش یکر، پی اس 107، گولدا، رویالتی و رانا به عنوان میانگین، (TOL) شاخص تحمل، (MP) فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. در این آزما یش، از شاخص های میانگین حسابی برای تعیین میزان تحمل یا حساس یت هیبرید ها (STI) و شاخص تحمل به تنش (SSI) شاخص حساسیت به تنش، (GMP) هندسی همبستگ ی مثبت و معنی داری با عملکرد دانه در شرایط بدون GMP و STI به خشک ی استفاده شد. نتایج نشان داد که شاخص های تنش، تنش ملایم و شد ید داشتند. با توجه به این 2 شاخص هیبریدهای دیوا و گلدا در شرایط مطلوب عملکرد مناس بی داشتند، ولی با حاکم شدن شرایط تنش شدید، عملکرد آن ها کاهش یافت. هیبریدهای سینگل کراس 403، اسکوایر، شیمر و شیکر در شرایط بدون تنش عملکرد پایینی داشتند، اما در شرایط تنش شدید عملکرد مناسبی نشان دادند. هیبریدهای چیس، ریوال و رویل در هر دو شرایط بدون تنش و تنش شدید عملکرد پایینی داشتند. همچنین، از هیبریدهای پی اس 107، رویالتی و رانا در هر دو شرایط مطلوب و تنش شدید عملکرد قابل قبولی حاصل شد. بنابراین، کشت این هیبریدها در هر 2 شرایط کمبود و فراهمی آب توصیه می شود.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، حساسیت، ذرت شیرین، عملکرد دانه، هیبرید
  • علی تدین، شهرام ترابیان، محمود رضا تدین صفحات 15-26
    به منظور بررسی تغییرات برخی صفات مربوط به کمی و کیفی ارقام کتان خوراکی (بزرک) در تراکم های مختلف کاشت آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد، در سال 1388، انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا شد. 4 رقم بذر کتان خوراکی با منشا استرالیا، کانادا، فرانسه و ایرانی به عنوان فاکتور اول و 3 تراکم 300، 500 و 1000 بوته در مترمربع به عنوان فاکتور دوم در این آزمایش بررسی شد.براساس نتایج این آزمایش، به جز صفات تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه، تعداد روز تا رسیدگی و درصد پروتئین بقیه صفات شامل ارتفاع بوته، عملکرد دانه و درصد روغن به طور معنی داری نسبت به تراکم بوته عکس العمل نشان دادند. بلندترین ارتفاع و بیشترین میزان عملکرد دانه در تراکم 1000 بوته در مترمربع و بالاترین میزان روغن در تراکم 500 بوته در مترمربع حاصل شد. تمامی صفات اندازه گیری شده در ارقام مختلف بزرک تفاوت معنی دار داشتند. بلندترین ارتفاع در بزرک کانادا، بیشترین وزن هزار دانه در بزرک استرالیا و حداکثر تعداد بذر در کپسول، عملکرد دانه و تعداد روز تا رسیدگی در بزرک ایرانی و بیشترین میزان پروتئین در بزرک فرانسه و بالاترین درصد روغن در بزرک کانادا مشاهده شد. به جز صفت تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه و تعداد روز تا رسیدگی سایر صفات شامل ارتفاع بوته، عملکرد دانه، درصد پروتئین و درصد روغن بر اثر متقابل بین تراکم و رقم معنی دار شدند. بزرک کانادایی و ایرانی در تراکم 1000 بلندترین ارتفاع، بزرک ایرانی در تراکم بوته 1000 در مترمربع بیشترین میران عملکرد دانه و بزرک فرانسه در تراکم 1000 بالاترین درصد پروتئین و بزرک کانادا در تراکم 300 بوته در مترمربع بیشترین درصد روغن را تولید کردند. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که تراکم 1000 بوته در مترمربع بهترین تراکم و بزرک ایرانی به دلیل مناسب بودن میزان روغن و عملکرد بالای دانه آن در بین ارقام، مناسب ترین رقم محسوب می شود.
    کلیدواژگان: پروتئین، تراکم کاشت، درصد روغن، عملکرد، کتان
  • عزت الله اسفندیاری، عادل جوادی، مجید شکرپور صفحات 27-38
    برای ارزیابی صفات بیوشیمیایی و فیزیولوژیک ارقام گندم در پاسخ به تنش شوری در مرحله گیاهچه ای و در شرایط کنترل شده، شش رقم گندم در قالب اسپلیت پلات بر پایه طرح کاملا تصادفی در اتاقک رشد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه کشت شد. پس از رسیدن گیاهچه ها به مرحله سه تا چهار برگی، تنش شوری 200 میلی مولار با اضافه کردن کلرید سدیم به محلول غذایی به مدت 14 روز اجرا شد. سپس، فعالیت تعدادی از آنزیم های آنتی اکسیدان، شاخص های تنش اکسیداتیو و برخی از صفات فیزیولوژیک از جمله وزن خشک کل بوته، شاخص پایداری غشا، فعالیت آنزیم های جمع آوری کننده پراکسید هیدروژن و میزان سدیم و پتاسیم موجود در بافت های مختلف گیاهچه ها ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که میزان پراکسیداسیون لیپیدی در تمامی ارقام به جز آگوستا به طور معنی داری در مقایسه با شاهد افزایش یافت. شوری سبب کاهش شاخص پایداری غشا در ارقام کوهدشت، MV شد، اما میزان این شاخص در بقیه ارقام بر اثر شوری تغییر معن ی داری نداشت. در ارقام کوهدشت، پیشتاز و 17 MV پیشتاز و 17 فعالیت آنزیم های آسکوربات پراکسیداز و کاتالاز در شرایط تنش شوری نسبت به شاهد کاهش معن ی داری نشان داد؛ اما در رقم ایزنگران بر اثر شوری فعالیت آسکوربات پراکسیداز افزایش و فعالیت کاتالاز کاهش یافت. فعالیت آنزیم گایاکول پراکسیداز فقط در رقم آگوستا بر اثر شوری افت کرد. فعالیت آنزیم گلوتاتیون اس ترانسفراز فقط در رقم گاسکوژن افزایش و در ارقام کوهدشت و پیشتاز کاهش معنی داری داشت. همچنین، نتایج نشان داد که به رغم افزایش جذب سدیم توسط ریشه تمامی ارقام، تنها ارقام آگوستا و ایزنگران توانایی کنترل انتقال سدیم به طوقه و برگ را دارند. در بین ارقام مورد مطالعه شوریفقط وزن خشک کل تک بوته رقم کوهدشت را به طور معنی داری کاهش داد. بنابراین، می توان اظهار داشت که هرچند سدیم عنصری سم ی برای متابولیسم سلول به ویژه سلول های برگ است، در صورتی که فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان در برگ افزایش یابد و سلول برگ بتواند ذخیره سازی سدیم در نواحی به جز سیتوسول را انجام دهد، حتی اگر رقم گندم مورد مطالعه نتواند از انتقال سدیم به برگ ها ممانعت کند، می تواند از سمیت این عنصر بکاهد.
    کلیدواژگان: سدیم، گندم، آنزیم های آنتی اکسیدان، شاخص های تنش اکسیداتیو، وزن خشک
  • محمد رفیعی الحسینی، علی تدین صفحات 39-52
    برای ارزیابی ویژگی های کمی و کیفی علوفه در اکوتیپ های مختلف اسپرس پژوهشی مزرعه ای به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقاتی دانشکد ه کشاورزی دانشگاه شهرکرد در سه تکرار انجام شد. در این آزمایش م قدار ماد ه تر و خشک قسمت هو ایی گیاه، ارتفاع بوته و م قدار پروتئین و فیبر گیاه در سه مرحل ه برداشت، قبل از گل دهی، شروع گل دهی و گل دهی کامل انجام شد. تعداد چین علوفه و تغییرات میزان پروتئین و فیبر در چین های مختلف به صورت یک طرح اسپلیت در زمان آنالیز شد. مقدار بذر تولیدی نیز در زمان رسیدگی در اکوتیپ های مختلف مقایسه شد. براساس نتایج این آزمایش، میزان ماده تر، ماده خشک، ارتفاع گیاه و میزان پروتئین و فیبر به طور معنی داری در هر سه مرحله برداشت تحت تاثیر ارقام مختلف قرار گرفت و تعداد چین قابل برداشت معنی دار نشد. براساس تجزیه و تحلیل داده ها در طرح اسپلیت پلات در زمان، عامل اکوتیپ و تعداد چین معنی دار شد و چین های دوم و چهارم بیشترین میزان پروتئین و چین پنجم کمترین میزان فیبر را تولید کردند. اثر متقابل بین اکوتیپ و تعداد چین نیز معنی دار شد. با در نظر گرفتن خصوصیات کمی (عملکرد) و کیفی (میزان پروتئین علوفه، کشت اکوتیپ الیگودرز نسبت به سایر اکوتیپ ها در منطقه شهرکرد برتری نشان داده است.
    کلیدواژگان: اکوتیپ، بیوماس، پروتئین، علوفه، فیبر
  • سجاد کردی، محمد اسکندری، علی فدوی، مهرشاد براری، مسعود رفیعی، علی اشرف مهرابی صفحات 53-66
    به منظور بررسی روش های مختلف کاربرد کود اوره و رطوبت دانه در زمان برداشت بر خصوصیات فیزیکی دانه ذرت، آزمایشی به صورت کرت های نواری خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در ایستگاه تحقیقاتی خرم آباد، در سال 1389، اجرا شد. عامل افق ی روش کودده ی شامل محلول پاشی اوره و روش خاک مصرف اوره و عوامل عمود ی به صورت کرت های به عنوان شاهد و زمان برداشت، SC و هیبرید 704 Jeta 600، Konsur 580، NS خرد شده، شامل فاکتور هیبرید، 3 هیبرید خارجی 640 رطوبت دانه در 30،20 و 40 درصد، بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین تیمارهای رطوبت دانه در زمان برداشت به لحاظ صفات طول، چگالی توده، چگالی حقیقی و سطح ویژه دانه اختلاف معنی داری وجود دارد. رطوبت 20 درصد دانه نسبت به سایر تیمارهای رطوبت دانه در زمان برداشت برتری داشت. همچنین، اثر روش کوددهی بر عرض دانه و وزن هزار دانه معنی دار شد. نتایج 257 گرم) به روش خاک مصرف اوره اختصاص یافت. / 7 میلی متر) و وزن هزار دانه (38 / نشان داد که بیشترین میزان عرض دانه (81 در مقایسه با سایر هیبریدها به عنوان بهترین هیبرید از لحاظ خصوصیات فیزیکی توصیه می شود، زیر ا بیشترین میزان Jeta هیبرید 266 گرم) را داراست که نشان دهند ه / 54 درصد) و وزن هزار دانه (57 / 1 گرم بر سانتی متر مکعب)، تخلخل (23 / چگالی حقیقی (71 کیفیت بالاتر این هیبرید است.
    کلیدواژگان: تخلخل، چگالی حقیقی، ذرت، روش کوددهی، هیبرید
  • مجید جعفر آقایی، امیر هوشنگ جلالی صفحات 67-77
    این مطالعه به مدت دو سال (1385 1386) در ایستگاه تحق یقات کشاورز ی کبوتر آباد اصفها ن برای بررس ی تا ثیر سطوح مختلف آبیاری و تراکم، بر عملکرد و اجز ای عملکرد دو رقم پنبه انجام شد. آزمایش به صورت اسپلیت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های میلی متر تبخیر تجمعی از تشتک (I2) و 180 (I1) کامل تصاد فی با چهار تکرار اجرا شد. کرت های اصل ی را دو سطح آبیاری 135 از مرحله گل دهی تا پا یان دور ه رشد تشک یل دادند و ترکیب تیماری دو رقم پنبه مهر و اولتان با فاصله روی ردیف 15،12 و A کلاس 18 سانتی متر (به تر تیب تراکم های 95،120 و 80 هزار بوته در هکتار) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد هر دو به تر تیب با عمل کردهای 2805 و 2745 ک یلوگرم وش در هکتار I رقم مهر و اولتان در تراکم 95 هزار بوته در هکتار در تیمار آبیاری 1 و تراکم 95 هزار بوته در هکتار، رقم اولتان با تو لید I بالاترین مقدار عملکرد را نسبت به سا یر تیمارها تو لید کردند. در دور آبیاری 2 2119 ک یلوگرم وش نسبت به سا یر تیمارها کمتر ین مقدار عملکرد را داشت. در هر دو رقم آزما یشی در تراکم 95 هزار بوته در هکتار، بین دو تیمار سطح آبیاری تفاوت معنی داری از نظر وزن خشک برگ مشاهده نشد. نتایج پژوهش نشان داد آبیاری پس از مرحله و تراکم 95 هزار بوته در هکتار بر ای هر دو رقم A گل دهی تا پا یان دوره رشد بر حسب 135 میلی متر تبخیر از تشتک کلاس مطالعه شده پیشنهاد شدنی است.
    کلیدواژگان: برگ، ساقه، غوزه، فاصله ردیف، فتوسنتز
  • نفیسه اسدی نسب، پیمان حسیبی، حبیب الله روشنفکر، موسی مسکرباشی صفحات 79-94
    به منظور مطالعه برخی تغییرات فیزیولوژیک چغندرقند تحت تنش شوری، در سال زراعی 1389-1388، تعداد سه رقم مولتی ژرم چغندرقند (13030، 22393 و IC)، در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران، تحت سه سطح شوری از منبع کلرید سدیم، شامل شاهد (صفر)، 100 و 200 میلی مولار به صورت فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی مطالعه شدند. بذور در گلدان های پلاستیکی کشت شدند و تیمار شوری از 30روز پس از کاشت، اجرا شد. گیاهان 60 روز پس از اجرای تیمار شوری برداشت و ارزیابی شدند. نتایج تجزیه واریانس صفات نشان داد که اعمال سطوح مختلف شوری، بر تمام صفات ارزیابی شده تاثیر معنی دار داشت. نتایج مقایسه میانگین صفات نشان داد که با افزایش شوری، وزن خشک ریشه، اندام هوایی و همچنین، سطح برگ به طور معنی دار کاهش یافتند، اما شوری اثر معنی دار بر تعداد برگ نداشت. همچنین، با افزایش سطح شوری، کاهش در محتوای نسبی آب برگ و هدایت روزنه ای مشاهده شد. در صورتی که، نفوذپذیری نسبی غشا و محتوای پرولین در برگ های تمام ارقام افزایش نشان داد. غلظت های زیاد کلرید سدیم موجب کاهش پتانسیل اسمزی شد. افزایش در پرولین نتوانست نشت الکترولیت ها را کاهش دهد و موجب بهبود وضعیت آبی گیاه شود، لذا، در گیاه چغندرقند پرولین و نقش آنتی اکسیدانی آن نتوانست، محافظت غشاهای پلاسمایی در برابر خسارت ناشی از تنش را فراهم کند. با توجه به نتایج این آزمایش، وزن خشک ریشه در مرحله گیاهچه ای، 90 روز پس از کاشت، با تحمل به شوری سه رقم مطالعه شده ارتباط داشته است.
    کلیدواژگان: پتانسیل اسمزی، پرولین، شاخص حساسیت به تنش، محتوای نسبی آب، نفوذپذیری نسبی غشا
  • سید محمدرضا احتشامی، ایمان حان زمین، مهدی رمضانی، کاظم خاوازی، بهنام زند صفحات 95-110
    به منظور بررسی تاثیر باکتری Bacillus cogulansبر عملکرد کمی و کیفی دو رقم ذرت علوفه ای، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی استان تهران، در سال زراعی 89-1388، اجرا شد. تیمارهای مورد بررسی در این تحقیق شامل نوع منبع تامین کننده فسفر و رقم بودند. عامل نوع منبع تامین کننده فسفر در 6 سطح شامل دارای سوپر فسفات تریپل و بدون تلقیح بذر، بدون کود و بدون تلقیح بذر، تلقیح بذر+100 درصد کود شیمیایی فسفر، تلقیح بذر+75 درصد کود شیمیایی فسفر، تلقیح بذر+50 درصد کود شیمیایی فسفر، تلقیح بذر و بدون کود شیمیایی فسفره و عامل رقم در دو سطح (سینگل کراس 704 و 647) اعمال شدند. تیمار 75 درصد کود و تلقیح بذر در اکثر صفات مورد بررسی دارای بالاترین میزان بود. از نظر کیفیت علوفه نیز تیمار 75 درصد کود و تلقیح بذر بیشترین قابلیت هضم علوفه خشک، پروتئین خام و کربوهیدرات محلول در آب را به خود اختصاص داد. بیشترین فیبر خام و خاکستر نیز در تیمار بدون کود و بدون تلقیح بذر مشاهده شد. همچنین، بالاترین درصد بازده نسبی زراعی و بازده زراعی کوددر تیمار 75 درصد کود شیمیایی و تلقیح بذر و کمترین آن در تیمار بدون کود و بدون تلقیح بود.یافته های این تحقیق نشان داد که ریزسازواره ها فعالیت چشمگیری دارند و نسبت به تیمار شاهد و کود شیمیایی تلاش بیشتری برای جذب رطوبت و عناصر غذایی از خود نشان داده اند تا از این طریق بتوانند سبب افزایش عملکرد گیاه شوند. این ریزسازواره ها در تلفیق با کود شیمیایی می توانند به افزایش عملکرد کمی و کیفی گیاه منجر شوند.
    کلیدواژگان: بازده زراعی کود، بازده زراعی نسبی، باکتری حل کننده فسفات، فسفر، کیفیت
  • حامد حسن زاده خانکهدانی، عبدالحسین ابوطالبی جهرمی، ابراهیم ذاکری فرد ملاحسنی صفحات 111-123
    این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میناب طی دو سال متوالی اجرا شد. کرت های اصلی به روش کشت شامل کرتی (با آبیاری غرقابی) و جوی پشته ای (با آبیاری نشتی) و کرت های فرعی به چهار رقم پیاز پریماورا، وایت ارلی گرانو، HT3544 و HT3560 اختصاص یافتند. خزانه گیری در مهرماه انجام شد و نشاها در آذرماه به زمین اصلی منتقل شدند. آبیاری براساس نتایج تحقیقات قبلی برای همه کرت ها یکسان اجرا شد. در پایان صفاتی نظیر عملکرد، درصد چندمرکزی، طول و قطر سوخ، شاخص شکل سوخ، متوسط وزن سوخ و تاریخ سوخ دهی و برداشت اندازه گیری شد. مجموع نتایج دو سال نشان داد که روش کشت اثر معنی داری بر عملکرد کل سوخ داشت به طوری که میزان عملکرد سوخ در روش کشت کرتی 28 درصد بیشتر از روش کشت جوی پشته ای بود و اختلاف معنی داری با هم داشتند. عملکرد رقم HT3560 بیشترین و رقم وایت ارلی گرانو 502 کمترین مقدار بود، ولی اختلاف معنی داری با هم نداشتند. همچنین، رقم وایت ارلی گرانو 502 در دو سال آزمایش 18 روز دیرتر از بقیه ارقام قابلیت برداشت پیدا کرد و بیشتر از بقیه ارقام درصد چندقلویی داشت. به طور کلی دو رقم جدید HT3544 و HT3560 بهتر از دو رقم غالب مورد کشت در منطقه در طول دو سال آزمایش بودند.
    کلیدواژگان: پیاز روزکوتاه، جنوب ایران، روش آبیاری، مقایسه عملکرد، میناب
  • ایراندخت منصوری صفحات 125-133
    به منظور بررسی واکنش لاین امید بخش N8119 گندم به کاربرد کود زیستی فسفات، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری طی سال های زراعی 1387 الی 1389 اجرا شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول کود زیستی فسفات در دو سطح شامل عدم مصرف کود زیستی و مصرف 100 گرم در هکتارکود زیستی بود. فاکتور دوم کود فسفره در سه سطح شامل عدم مصرف کود فسفره، مصرف 60 کیلو گرم در هکتار و مصرف 90 کیلو گرم در هکتار انجام شد. نتایج نشان داد که کود زیستی تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در سنبله، طول سنبله، وزن هزار دانه و ضریب برداشت داشت، اما تاثیر معنی داری بر ارتفاع گندم نشان نداد. در تیمارهایی که از کود بیولوژیک استفاده شد از نظر میزان عملکرد دانه اختلاف معنی داری بین دو تیمار60 کیلو گرم در هکتار کود فسفره (40/528 گرم در متر مربع) و 90 کیلو گرم در هکتار کود فسفره (95/532 گرم در متر مربع)، مشا هده نشد. بنابراین، به جای 90 کیلو گرم در هکتار کود فسفره که به طور عرف در مازندران در مزرعه گندم استفاده می شود می توان از 60 کیلو گرم در هکتار کود فسفره همراه با کود بیولوژیک (100گرم در هکتار) استفاده کرد که علاوه بر کاهش مصرف کود فسفره به میزان 30 کیلوگرم در هکتار، از آلودگی محیط زیست به خصوص خاک و آب نیز جلوگیری خواهد شد.
    کلیدواژگان: ضریب برداشت، عملکرد، کود بیولوژیک، کود فسفره، وزن هزار دانه
  • سید سیامک علوی کیا، علیرضا پورابوقداره، محمد مقدم واحد، علی اشرف مهرابی، محمد امین مزینانی صفحات 135-148
    به منظور ارزیابی اثر تنش کم آبی بر برخی صفات زراعی و مورفولوژیک 8 جمعیت Triticum urartu،از نواحی جغرافیایی مختلف ایران جمع آوری و آزمایشی به صورت کرت های خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در سال زراعی 90-1389 در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز انجام شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس بیانگر وجود تفاوت معنی دار بین جمعیت ها در تمام صفات مورد بررسی به جز تعداد کل پنجه در بوته، وزن کل سنبله ها، شاخص برداشت، شاخص کلروفیل و دوره پر شدن دانه بود؛ اکثر صفات مانند سطح برگ، بیوماس، شاخص برداشت و عملکرد دانه در بوته تحت شرایط تنش و بدون تنش ضریب تغییرات ژنتیکی بالایی داشتند. جمعیت های جمع آوری شده از مناطق مریوان و سنقر به عنوان جمعیت های متحمل تر به تنش کم آبی شناسایی شدند، زیرا این جمعیت ها از نظر عملکرد دانه در بوته و اجزای عملکرد و برخی از صفات دیگر به طور معنی دار تحت تاثیر تنش کم آبی قرار نگرفتند. تجزیه خوشه ای جمعیت های مورد مطالعه را به دو گروه کلی تفکیک کرد که جمعیت های متحمل به تنش کم آبی در یک گروه قرار گرفتند. به طور کلی نتایج حاصل نشان داد که جمعیت های اینکورن وحشی (Triticum urartu) بومی ایران به ویژه جمعیت های مربوط به نواحی کرمانشاه و کردستان از نظر بسیاری از صفات مورفوفیزیوژیک و زراعی دارای تحمل بیشتری به تنش خشکی هستند.
    کلیدواژگان: اینکورن، تحمل به خشکی، تنوع ژنتیکی، ژرم پلاسم، گندم وحشی
  • مونا سروری، سید محمدرضا احتشامی، محمد ربیعی، کاظم خاوازی صفحات 149-162
    برای بررسی اثر سویه های Azotobacter chroococcum بر عملکرد، اجزای عملکرد و صفات کیفی کلزای زمستانه (Brassica napus L.)، آزمایشی به صورت طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار طی فصل زراعی 89-1388 در موسسه تحقیقات برنج رشت انجام شد. تیمارهای استفاده شده، انواع سویه های ازتوباکتر شامل استفاده از کودهای شیمیایی و بدون تلقیح بذر (تیمار شاهد)، تلقیح بذر با سویه 6، 9، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 19، 21، 23، 25، 28، 35 و 38 ازتوباکتر بودند. نتایج نشان داد که ازتوباکتر بر تمامی صفات مورد بررسی اثر معنی داری داشت. سویه 14 ازتوباکتر بیشترین میزان فسفر، پتاسیم، منیزیم و عملکرد روغن را به خود اختصاص داد. سویه 12 با میانگین 43/3532 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد را سبب شد که از لحاظ آماری با سویه های 9 و 14 در یک سطح قرار گرفت. ازتوباکتر سویه 12 نیز بیشترین اجزای عملکرد دانه و میزان نیتروژن، کلسیم و درصد روغن را ایجاد کرد. تولید هورمون های محرک رشد، تثبیت نیتروژن، قابل حل کردن مواد معدنی از جمله فسفر، تولید سیدروفور و انواع آنتی بیوتیک از مکانیسم های اثر ازتوباکتر به شمار می روند که به نظر می رسد با استفاده از حداقل یکی از این مکانیسم ها، باعث افزایش عملکرد گیاه شده است. به طور کلی سویه های 9، 12 و 14 ازتوباکتر نسبت به سایر سویه ها اثر مثبت بیشتری بر صفات مورد بررسی اعمال کردند. نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از ازتوباکتر کروکوکوم باعث افزایش عملکرد و صفات کیفی کلزا می شود و می توان از آن به عنوان مکمل کودهای شیمیایی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: ازتوباکتر، درصد روغن، عملکرد، عناصر غذایی، کلزا
  • علیرضا بهدادیان، افشین سلطانی، ابراهیم زینلی، حسین عجم نوروزی، حسن معصومی صفحات 163-174
    به منظور ارزیابی اثرات مدیریت کود نیتروژن در مرحله جوانه زرد به عنوان یکی از مراحل مهم گلدهی بر عملکرد دانه کلزا با بهره گیری از شاخص تغذیه نیتروژن (نسبت غلظت نیتروژن در گیاه به حالت مطلوب آن)، آزمایشی به صورت آشیانه ای و در قالب طرح کاملا تصادفی در 15 مزرعه منتخب شهرستان گرگان که در سه سطح مدیریت خوب، متوسط و ضعیف طبقه بندی شده بودند، در سال زراعی 89 1388 انجام شد. در طول این مطالعه، با هدف کمی سازی مدیریت زراعی، پرسشنامه هایی نیز با کمک کشاورزان تکمیل شد. بر اساس نتایج به دست آمده، سطوح مدیریت مورد بررسی از نظر شاخص تغذیه نیتروژن دارای تفاوت معنی دار (P<0.01) بودند. در این آزمایش با وجود آنکه مقادیر شاخص تغذیه نیتروژن در مزارع با سطح مدیریت خوب بالاتر از دیگر سطوح مدیریت بود، اما در طول فصل رشد و در هر سه سطح مدیریت، میزان این شاخص کمتر از یک اندازه گیری شد، که نشان دهنده محدودیت در رشد و عملکرد گیاه به دلیل کمبود نیتروژن است. بین شاخص تغذیه نیتروژن در مرحله جوانه زرد با عملکرد دانه نیز همبستگی مثبت و معنی دار (P<0.05) وجود داشت که اهمیت دسترسی به منابع نیتروژن در مرحله جوانه زرد را تایید می کند.
    کلیدواژگان: شاخص تغذیه نیتروژن، عملکرد دانه، کلزا، مدیریت کودی، نیتروژن بحرانی
  • محمدرضا اصغری پور، موسی خاتمی پور صفحات 175-190
    در این مطالعه اثر کشت مخلوط افزایشی ارزن دم روباهی و ماش و سطوح مختلف کود دامی بر عملکرد دانه، کنترل علف های هرز و غلظت عناصر غذایی در ارزن آزموده شد. طرح آزمایشی کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه مقدار کود دامی (صفر، 15 و 30 تن در هکتار) به عنوان عامل اصلی و پنج نسبت کاشت مختلف به عنوان عامل فرعی (کشت خالص ارزن و ماش، 100 درصد ارزن+15 درصد ماش، 100 درصد ارزن+30 درصد ماش و 100 درصد ارزن+45 درصد ماش) بود که در سه تکرار انجام شد. این آزمایش در سال 1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل اجرا شد. سطوح مختلف کود دامی، نسبت های کاشت و اثر متقابل بین آن ها تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه دو گیاه داشت. بالاترین عملکرد دانه در ماش از کشت خالص آن و در ارزن از تیمار 30 درصد ماش+100 درصد ارزن همراه با مصرف 30 تن در هکتار کود به دست آمد. بیشترین میزان جذب تشعشع فعال فتوسنتزی مربوط به تیمار 45 درصد ماش+100 درصد ارزن بود. نسبت های مختلف مخلوط نسبت به خالص دو گیاه در کنترل علف های هرز برتری داشتند. بالاترین میزان نیتروژن و پتاسیم دانه ارزن به ترتیب از تیمارهای 45 درصد ماش + 100 درصد ارزن و 15 درصد ماش + 100 درصد ارزن همراه با مصرف 30 تن کود دامی در هکتار کود به دست آمد.
    کلیدواژگان: پتاسیم، جذب تشعشع، عناصر غذایی، کشت مخلوط افزایشی، نیتروژن
  • همت الله پیردشتی، بهروز محمودی، محمد یعقوبی صفحات 191-204
    به منظور بررسی توزیع مکانی علف های هرز مزرعه ذرت، پژوهشی، در سال 1389، در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری انجام شد. ابتدا، مزرعه به شبکه های 5/1 در 5/1 متر تقسیم و نمونه برداری ها از نقاط تقاطع شبکه ها انجام شد. نمونه برداری از بانک بذر طی دو مرحله (پیش از کاشت و پس از برداشت ذرت) و نمونه برداری از جمعیت علف هرز طی یک مرحله (ظهور بلال) انجام شد.برای انجام محاسبات مربوط به سمی واریوگرام و تعیین الگوی پراکنش علف های هرز از نرم افزارهای +Gs و 99 Rockwork استفاده شد. مطابق نتایج، بالاترین تراکم علف های هرز مزرعه به ترتیب مربوط به تاج خروس خوابیده (Amaranthus blitoidos S. Watson)، گونه های اویارسلام ((Cyperus spp و تاج خروس ریشه قرمز (Amaranthus retrofloxus L.) بود.واریوگرام گونه های مورد نظر با مدل های کروی و نمایی مطابقت داشت و همبستگی مکانی قوی و متوسط برای بذور و گیاهچه آن ها در تمامی مراحل نمونه برداری به ثبت رسید. نتایج این پژوهش نشان داد که بذرهای علف های هرز بیشتر به صورت لکه هایی با اندازه و تراکم متفاوت دیده می شوند. مطابق نقشه های توزیع مکانی، ساختار لکه ای بانک بذر ابتدای فصل با انتهای فصل مطابقت داشت. همچنین، با دانستن تراکم بذر علف های هرز تا حد زیادی می توان تراکم جمعیت علف های هرز در طول فصل زراعی را برآورد کرد.
    کلیدواژگان: الگوی پراکنش، اویارسلام، بانک بذر، تاج خروس، همبستگی مکانی
|
  • Farhad Azizi, Ali Mahrokh Pages 1-13
    In order to comparison and determination of the best drought tolerance indices in sweet corn hybrids, an experiment was conducted using a randomized complete block design in split plot lay out with three replications at Seed and Plant Improvement Institute in Karaj in 2006. Three irrigation levels (irrigation after 75 as control, 100 and 125 millimeters cumulative evaporation from class A evaporation pan) were assigned as main plots and 12 sweet corn hybrids include KSC403su, Chase, Esquire, Rival, Reveille, Diva, Shimmer, Shaker, PS107, Golda, Royalty and Rana were considered as sub plots. Mean Productivity (MP), Tolerance Index (TOL), Geometric Mean Productivity (GMP), Stress Susceptibility Index (SSI), Stress Tolerance Index (STI) were used to evaluate tolerance or sensitivity to drought stress of the hybrids. STI and GMP indices had a positive and significant correlation with grain yield in non-stress and stress conditions (mild and severe stress treatments). STI and GMP indices showed that Hybrids Diva and Golda had optimum yield in non-stress condition but their yield decreased in severe stress condition. Hybrids KSC403su, Esquire, Shimmer and Shaker had low yield in non-stress but they had suitable yield in severe stress condition. Hybrids Chase, Rival and Reveille had low yield in non-stress and severe stress conditions. Hybrids PS107, Royalty and Rana had optimum yield in both non-stress and stress condition. Therefore, they can be recommended to use in stress and optimum conditions.
    Keywords: Drought stress, Grain yield, hybrid, Susceptibility, Sweet corn
  • Ali Tadayon, Shahram Torabiyan, Mahmoud Reza Tadayon Pages 15-26
    In order to evaluate the variation of some of quantitative and qualitative traits of different varieties of linseed under different plant densities، an experiment was conducted in the research station of the Faculty of Agriculture in Shahrekord Univerity in 2009. This experiment was arranged as factorial in RCBD design with three replications. Four linseeds originated from Australia، Canada، France and Iran varieties were used as the first factor، and three plant densities of 300، 500، and 1000 plants per m2 were used as the second factor. Based on the results of this experiment، except for traits of seed number per capsule، 1000 seeds weight days to maturity and protein percent، other traits such as plant height، grain yield and oil content significantly responded to the plant density. The highest plant height and maximum grain yield at 1000 plants per m2 and the greatest amount of oil content at density of 500 plants per m2 were produced. All measured traits had significant effect in different linseed varieties. The highest plant height in Canadian linseed، he maximum grain yield، and days to maturity in Iranian linseed، the greatest amount of protein in France linseed and the maximum oil content in Canadian linseed were observed. Except for the trait of seed number per capsule، 1000 seeds weight، days to maturity، others including plant height، grain yield، percent of protein and oil content were significantly different in the interaction between density and variety. Canadian and Iranian linseed at density of 1000 plants per m2 produced maximum plant height، Iranian linseed at density of 1000 plants per m2 produced maximum grain yield and، France linseed at density of 1000 plants per m2 produced the greatest protein percent، and Canadian linseed at density of 300 plants per m2 also produced maximum oil percent. The general result in this experiment showed that، the density of 1000 plants per m2 was the best plant density and the Iranian linseed، due to great oil content and grain yield، was the most important linseed among other varieties.
    Keywords: Plant density, Linseed, Yield, Oil, Protein percent
  • Ezatollah Esfandiari, Adel Javadi, Majid Shokrpour Pages 27-38
    In order to evaluate the physiological and biochemical traits in response to salinity، six varieties of wheat were cultivated in a split plot based on randomized complete block design in the growth chamber in the department of agronomy، faculty of agriculture، University of Maragheh. Seedlings of wheat cultivars، in three to four leaves stage were treated with 200 mM NaCl for 14 days. After the elapsed mentioned time، the activity of some antioxidant enzymes، oxidative stress indices and some physiological parameters were measured. The results showed that lipid peroxidation in all cultivars except Augusta significantly increased compared to controls. Salinity reduces membrane stability index in cultivars. While the mentioned index was stable and did not change significantly in both environments in other cultivars. Ascorbate peroxidase and catalase activities showed a significant decrease in Koohdasht، Pishtaz and MV17 cultivars under salt stress in comparison with the control. But salinity increased ascorbate peroxidase activity and decreased catalase activity in Ayzngran. Guaicul peroxidase activity was reduced by salinity only in Augusta. Glutathione S -transferase only increased in Gaskogen and Kohdasht and Pishtaz cultivars had decreased significantly. Moreover، the results showed that، despite the increase in sodium uptake by the roots of all cultivars، only Ayzngran and Augusta had the ability to transfer control of sodium to crown and leaves. Moreover، among cultivars studied، salinity significantly reduced the total dry weight per plant of Kohdasht. As a final result can be stated، although sodium is toxic element for cell metabolism، especially the leaf cells، but if the increased activity of antioxidant enzymes with the ability to store this element، except in areas cytocell، would reduce the toxicity of this element، even wheat variety is not able to prevent the transmission of sodium to leaves.
    Keywords: Sodium, Dry weight, Wheat, Oxidative stress indices, Antioxidant enzymes
  • Mohammad Rafieiolhossaini, Ali Tadayyon Pages 39-52
    In order to evaluate the quantitative and qualitative forage characteristics of different sainfoin ecotypes، a field experiment was conducted in a Randomized Complete Block Design (RCBD) with three replications at the Research Station of Agricultural College of Shahrekord University. In this experiment، the amount of wet and dry weight of above-ground plants، plant height، and the protein and fiber contents were measured at three stages of pre-flowering، initiation of flowering and full flowering. The number of sainfoin forage cuts and variation of protein and fiber content at different forage cuts were analyzed by a split-plot on time. The results in this experiment showed that، the amount of wet، dry weight، plant height، and the protein and fiber contents were significantly affected at different ecotypes of sainfoin in all harvest stages and number of forage cutting was not significantly affected in all sainfoin ecotypes. Based on the data analysis according to split plot design in time، the factors of ecotypes and number of cutting were affected significantly. The 2nd and 4th cutting were produced maximum protein content and the 5th cutting produced maximum fiber content. The interaction between ecotype and number of cutting was not significant. Regarding to quantitative (yield) and qualitative (protein content) characteristics of forage، cultivation of Aligodarz ecotype of sainfoin showed superiority over other ecotypes.
    Keywords: Ecotype, Forage, Biomass, Fiber, Protein
  • Sajad Kordi, Mohammad Eskandari, Ali Fadavi, Mehrshad Barary, Masoud Rafiee, Ali Ashraf Mehrabi Pages 53-66
    A field experiment was conducted to study the physical properties of maize grain in response to different urea fertilization methods (urea foliar spraying and soil application)، three harvest times (grain moisture content of 20، 30 and 40 pecent) in four maize hybrids (three foreign hybrids e. g. NS640، Jeta600، Konsur580 and one common hybrid، SC704 as control) at Khorram Abad Agricultural Research Station in 2010. The experimental design was a strip split plot based on a complete block design with four replications. The fertilization method was considered as horizontal factor and the vertical factors were hybrid and grain moisture content (harvest time) in a split plot arrangement. Analysis of variance showed that there were significant differences among grain moiusture at harvest time treatments in terms of length، bulk density، real density and specific grain area. The 20% grain moiusture at harvest time was the best based on the physical properties. Also the effect of fertilization methods was significant for grain width and 1000-grain weight. Results showed that the highest grain width (7. 81mm) and thousand kernel weight (257. 38g) was achieved at urea soil application.. According to the results، Jeta Hybrid showed better physical properties compared to the other hybrids. Because، this hybrid had the highest real density (1. 71 g/cm3)، porosity (54. 23%) and thousand kernel weight (266. 57g)، indicating higher grain quality.
    Keywords: corn, fertilizer application, hybrid, porosity, real density.
  • Majid Jafaraghaei, Amir Hooshang Jalali Pages 67-77
    To investigate the effect of water treatment and plant density on yield and yield components of two cotton cultivar، a two-year experiment (2006-2007) was carried out in Esfahan Agricultural Research Center. The use of a split plot factorial based on complete block with four replications for study. Two irrigation levels 135 (I1) and 180 (I2) mm of cumulative pan evaporation Class A، from flowering stage to the end of growth were assigned as main plots and treatment combination of two varieties of Mehr and Oltan of cotton and plant spacing 12، 15 and 18 cm (respectively، 120. 95 and 80 thousand plants ha-1) were assigned made up as subplots. The results showed that both cultivars Mehr and Oltan in the density of 95 thousand plants per hectare in I1 irrigation treatments، respectively، with 2805 and 2745 kg ha-1 of yields produced the highest levels of yield compared to other treatments. In the I2 irrigation treatment and 95 thousand plants ha-1 density، Oltan cultivars producing 2119 kg ha-1، and had lowest yield compared to other treatments. In both cultivars in 95 thousand plants ha-1، between the two treatments of irrigation levels، no significant differences in terms of leaf dry weight. The results showed that irrigation after flowering phase until the end of growth، based on 135 mm evaporation basin A and the density of 95 thousand plants ha-1 can be proposed، for both cultivars studied.
    Keywords: Plant spacing, Stem, Photosynthesis, Leaf, Boll
  • Nafiseh Asadi Nasab, Payman Hassibi, Habibollah Roshanfekr, Moosa Meskarbashi Pages 79-94
    To study some physiological and morphological traits of sugar beet varieties in response to salinity stress، three multi-germ sugar beets (13030، 22393 and IC) were grown in the greenhouse، Faculty of Agriculture، Shahid Chamran University، in 2009. The experiment was carried out under three levels of salinity in from of sodium chloride source، that included control (zero)، 100 and 200 mM uses factorial design test based on a randomized complete block with three replications. Seeds were sown in plastic pots and salt treatments were begun 30 days after sowing. After 60 days salt treatment، the plants were harvested and analyzed. The analysis of variance results showed that salinity had significant effect on all of the parameters. The results of mean comparisons showed that by increasing salinity، root dry weight، shoot and leaf area significantly decreased، but salinity had not significant effect on the leaf number. Indeed، by increasing of salinity، the relative water content of leaf and stomatal conductance were decreased، while، the relative membrane permeability and proline content in leaves of all genotypes increased. Higher concentrations of sodium chloride decreased osmotic potential. An increase of proline neither affected electrolyte leakage nor plant water status. Therefore، in sugar beet، the antioxidant role of proline could not provide plasma membranes protection against damage caused by salt stress. According to this study، root dry weight of 90 days plants، sis was related to drought tolerance in the three varieties studied.
    Keywords: Salinity Susceptibility Index, Proline, Osmotic potential, Relative Water Content, Relative Membrane Permeability
  • Seyed Mohammadreza Ehteshami, Seyed Mohammadreza Ehteshami, Mahdi Ramezani, Kazem Khavazi, Behnam Zand Pages 95-110
    In order to investigate the role of Bacillus cogulans on yield of two forage corn cultivars، an experiment carried out at Agricultural Research Center of Tehran Province during 2009-2010. The experiment design consisted of three randomized complete blocks in a factorial arrangement. Investigated treatments consisted of the kind of phosphorus and cultivar. The phosphorus factor included of the application of triple super phosphate fertilizer and without seed inoculation، without fertilizer and without seed inoculation (control)، seed inoculation and 100% P recommended، seed inoculation and 75% P recommended، seed inoculation and 50% P recommended، seed inoculation without fertilizer and cultivar factor included of S. C. 704 and 647. The application of 75% fertilizer and seed inoculation had the highest amount in the most of investigated characteristics. As regards forage quality، seed inoculation with %75 fertilizer showed the highest dry matter digestibility، crude protein and Water Soluble Carbohydrates، too. The present finding showed that phosphate-solubilizing microorganisms can improve crop yield.
    Keywords: Agronomic relative efficiency, Fertilizer agronomic efficiency, Quality, Phosphorus, Phosphate, solubilizing bacteria
  • Hamed Hassanzadeh Khankahdani, Abdolhossein Aboutalebi Jahromi, Ebrahim Zakerifard Mollahassani Pages 111-123
    This experiment was performed based on split plot in RCBD with three replications in Minab Agricultural Research Station during two successive years. Main plots were allocated to planting method (basin and furrow) and sub plot to four Onion cultivars (‘Primavera’، ‘White Early Grano 502’، ‘HT3544’ and ‘HT3560’). Nursering was done in October and the transplants were transferred to main land in December. All plots were irrigated based on finding of previous studies. Finally was recorded the characters such as bulb yield، multi-center percent، length and diameter of bulb، bulb shape index، bulb weight and time of bulb producing and harvesting. Results showed that planting method had significant influence on bulb yield. Bulb yield of basin method was 28% more than furrow method and had significant difference together. The greatest bulb yield was observed in ‘HT3560’ cultivar and the least in ‘WEG502’ cultivar without any significant difference. ‘WEG502’ cultivar also was harvested 18 days later than other cultivars in two years and it had multi-center percent more than other cultivars. Generally two new cultivars (‘HT3544’ and ‘HT3560’) were better than dominant cultivated cultivars (‘Primavera’ and ‘WEG502’) in two years of experiment.
    Keywords: Yield comparison, Minab, Short, day Onion, Irrigation method, South of Iran
  • Irandokht Mansoori Pages 125-133
    In order to determine the effects of applied phosphate bio-fertilizer on yield and morphological traits of wheat، a research was conducted in Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University during 2008-2010. A factorial experiment was performed based on randomized complete block design with four replications. The first factor consists of two levels of phosphate bio-fertilizer (0 and 100 g ha-1) and the second factor was three levels of phosphate fertilizer (0، 60 and 90 kg ha-1). Results showed that bio-fertilizer increased significantly grain yield، spike/m2، seed /spike، spike length، 1000 seeds weight and harvest index، however، had no significant effect on plant height. There was no significant difference between 60 and 90 kg ha-1 phosphate fertilizer treatments obtained with 100 g ha-1 bio-fertilizer (528. 40 and 532. 95 kg ha-1 respectively) in term of total grain yield. Therefore، application of 60 kg ha-1 phosphate fertilizer with bio-fertilizer instead of conventionally using phosphate fertilizer in Mazandaran (90 kg ha-1)، not only save nearly 30 kg ha-1 phosphate fertilizer، but also prevent soil and water pollutions.
    Keywords: Biological fertilizer, Harvest index, Phosphate fertilizer, 1000 Seeds weight, Yield
  • Seyed Siamak Alavi - Kia, Alireza Pour Aboughadareh, Mohammad Moghadam Vahed, Ali Ashraf Mehrabi, Mohammad Amin Mazimani Pages 135-148
    In order to evaluate the effect of water deficit stress on agronomic and morpho-physiological traits in eight populations of the Triticum urartu species an experiment was experiment was conducted using a split plot design based on a randomized complete block design with three replications at Research Station of Faculty of Agriculture، Tabriz University in 2010-2011. Analysis of variance indicated significant differences among populations in approximately all traits except of number of total tillers per plant، total weight of spike، harvest index، chlorophyll index، and duration of grain filling، indicating the existence of genetic variation among populations. Genetic coefficient of variation were high for most traits such as leaf area، biomass، harvest index and grain yield per plant under both stress and control conditions. Based on yield related traits، populations collected from Marivan and Songhor were more drought tolerant. Cluster analysis grouped populations in two clusters that tolerant populations were placed in one separate cluster. In general، results of this study showed that wild einkorn populations (Triticum urartu) of Iran، especially populations from Kermanshah and Kurdistan provinces were more tolerant to water deficit regarding morpho- physiological and agronomic traits.
    Keywords: Drought tolerance, Germplasm, Wild wheat, Einkorn, Genetic diversity
  • Mona Soroori, Seyed Mohammadreza Ehteshami, Mohammad Rebiyi, Kazem Khavazi Pages 149-162
    In order to evaluate effect of Azotobacter chroococcum strains on yield، yield components and qualitative indices of winter rapeseed (Brassica napus L.)، an experiment was conducted during 2009-2010 growing season at Research Institute of Rice in Rasht. The experimental design was completely randomized block، with three replications. Investigated treatments were including control (without seed inoculation)، seed inoculation with Azotobacter chroococcum strains 6، 9، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 19، 21، 23، 25، 28، 35 and 38. Results showed that Azotobacter chroococcum significantly affected on all traits. The highest of seed oil yield and K، P، Mg content caused by A. chroococcum strain 14. A. chroococcum strain 12 caused the highest of seed yield with average of 3532. 43 kg/ha that hadn’t significant difference with strains 9 and 14. As A. chroococcum strain 12 caused the highest of seed yield components and N، Ca، oil seed content. Growth promoting hormones production، N2 fixation، mineral nutrients dissolubility such as phosphorus، siderophore production and kinds of antibiotics are the effect of Azotobacter chroococcum mechanisms that seems to be using at least one of these mechanisms is increased plant yield. Generally، A. chroococcum strain 12، A. chroococcum strain 14 and A. chroococcum strain 9 had more positive effect on traits compared with other strains. Results of this experiment showed the use of A. chroococcum increases yield and qualitative characteristics of rapeseed and therefore can be used as supplementary of chemical fertilizers.
    Keywords: Rapeseed, Yield, Nutrients, Oil content, Azotobacter
  • Alireza Behdadian, Afshin Soltani, Ebrahim Zeinali, Hossein Ajam Norouzi, Hassan Masoumi Pages 163-174
    To evaluate the effects of nitrogen management at yellow budding stage on seed yield with using nitrogen nutrition index (ratio of nitrogen concentration in the plant to optimum concentration)، of rapeseed farms in Gorgan، an experiment was conducted as a nested model arranged in a complete randomized design (CRD) in 2010. Fifteen rapeseed fields were classified at three levels of management (optimum، middle، weak). During the experiment، questionnaires were completed by farmers for quantification of agricultural management. The results showed that levels of management are significantly difference from nitrogen nutrition index (NNI) (P<0. 01). Although quantities of nitrogen nutrition index (NNI) were higher in optimum level of management than the middle and weak levels، but at all management levels during the growing season، the index was less than one. This indicates restriction in development and production due to nitrogen deficiency. Nitrogen nutrition index in yellow budding stage have، significant positive correlation (P<0. 05) with seed yield، and confirmed importance of access to nitrogen sources in yellow budding stage.
    Keywords: Critical Nitrogen, Fertilizer Management, Nitrogen Nutrition Index, Rapeseed, Seed Yield
  • Mohammad Reza Asgharipour, Mosa Khatamipour Pages 175-190
    Filed experiment was conducted to study the effect of manure and various combinations of foxtail millet and mungbean intercropping on the grain yield، weed performance،and the nutrients concentration in millet. The experimental design was a split plot with three replications. Main plots were differentmanure rates (0، 15 and 30 t ha-1) and the subplots comprised five combinations of intercropping (sole millet and mungbean، combinations of 100% millet+15% millet، 100% millet+30% millet، 100% millet+45% millet). Manure، intercropping and interactions between them significantly influenced the grain yield of both crops. The highest grain yield in mungbean was observed in combination of 100%millet+30% mungbean along with application of 30 t manure ha-1. The combination of 100%millet+45%mungbean had the greatest absorption of radiation. Intercropping of millet and mungbean controlled weeds better than sole culture. Combinations of 100%millet+45%mungbean and 100%millet+15%mungbean along with application of 30 t manure ha-1 exhibited the greatest N and K in grains of millet، respectively.
    Keywords: Potassium, Nutrients, Additive series intercropping, Radiation interception, Nitrogen
  • Hemmatollah Pirdashti, Behrouz Mahmoudi, Mohammad Yaghubi Pages 191-204
    A field experiment was conducted to investigate the spatial distribution of weeds at the Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University in 2011. Field was divided into 42 grids (1. 5×1. 5 feet) then all samples were taken from grids intersection points before corn planting، after harvesting and ear emergence stage. Weed maps and semi variance analysis carried out using RW99 and Gs+ softwares. The results showed that the highest amount of weed population belongs to prostrate pigweed، nutsedge and redroot pigweed، respectively. There was a strong and moderate spatial correlation as spherical and exponential variograms model at all stages of sampling. The seed banks were patches with different sizes and densities. Seed bank patchy pattern at the beginning of season was in accordance with seed bank at the end of season. Knowing the seed bank density، we can forecast weed seedling density during crop growing season.
    Keywords: Nutsedge, Distribution pattern, Spatial distribution, Pigweed, Seed bank