فهرست مطالب

مجله علمی پزشکی جندی شاپور - سال سیزدهم شماره 1 (پیاپی 88، فروردین و اردیبهشت 1393)
  • سال سیزدهم شماره 1 (پیاپی 88، فروردین و اردیبهشت 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/01/05
  • تعداد عناوین: 12
|
  • علیرضا ولی*، صالح رصرص، راضیه استکی، فاطمه جوانمردی قهدریجانی صفحات 1-9
    زمینه و هدف
    در ضربه مغزی شدید، پاسخ های هورمونی به صورت افزایش یا کاهش سطح سرمی آنها ایجاد می گردد. این تغییرات می تواند در دوره بهبودی بیمار ادامه یابد و بر پیش آگهی و بقای وی تاثیرگذارد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تغییرات هورمون های تیروئید در بیمارانی که بعلت ضربه مغزی شدید کرانیوتومی شدند با بیمارانی که کرانیوتومی نشدند، انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 59 بیمارکه بدنبال آسیب شدید مغزی در سرویس جراحی اعصاب بیمارستان گلستان اهواز بستری شدند، با لحاظ کردن معیارهای ورود و خروج مطالعه، در دو گروه 27 نفره بررسی شدند. گروه1، بیمارانی بودند که تحت عمل جراحی کرانیوتومی قرار گرفتند و گروه2 بیمارانی بودندکه کرانیوتومی نشدند. نمونه سرم اول در 24 ساعت اول و نمونه دوم در روز 5 ام بستری گرفته شدوبا استفاده از روش ELISA آزمایش شدند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری t مستقل وضریب همبستگی پیرسون آنالیز شدند.
    یافته ها
    میانگین سطح سرمی هورمون T4 در مبتلایان به ضربه مغزی شدید در گروه اول در روز پنجم بالاتر از بیماران گروه دوم بود و اختلاف معنی دار آماری بین آنها وجود داشت و نیز بین بهبودی و سطح سرمی T4 در هر دو گروه ارتباط وجود داشت(p<0.05). میانگین سطح سرمی هورمون T3 و TSH در مبتلایان به ضربه مغزی شدید در گروه اول در روز پنجم با بیماران گروه دوم اختلاف نداشت.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که، ارتباط مستقیم و معنی داری بین سطح سرمیt4 و بهبودی وجود دارد، لذا شاید بتوان از سطح هورمون تیروکسین(T4) بعنوان یک عامل تعیین کننده پیش آگهی در این بیماران استفاده کرد.
    کلیدواژگان: ترومای مغزی شدید، هورمون های تیروئید، کرانیوتومی
  • سیف الله بلادی موسوی، علیرضا صفایی، شهاب الدین ستاری، علیرضا ستاری، فرزانه چهارده چریک صفحات 11-19
    زمینه و هدف
    ناپایداری همودینامیک شایع ترین عارضه حاد همودیالیز است. کاهش دمای محلول دیالیز جهت پیشگیری از این عارضه پیشنهاد شده است. مفید بودن این روش برای تمام بیماران زیر سوال است. لذا در این مطالعه به بررسی اثر دیالیز خنک بر بیماران مستعد به ناپایداری همودینامیکی که تحت همودیالیز هستند پرداخته ایم.
    روش بررسی
    31 بیمار مستعد ناپایداری همودینامیک حین دیالیز وارد این مطالعه متقاطع شده اند. هر بیمار دو مرتبه با فاصله یک هفته، یکبار با محلول خنک (°C35) و بار دیگر با محلول استاندارد همودیالیز شد. به جز دما، سایر شرایط یکسان بود. فشارخون سیستولی، دیاستولی، ضربان قلب و متوسط فشار شریانی قبل و حین همودیالیز در ساعات 1، 2، 3 اندازه گیری و تغییرات آن ها نسبت به مقادیرقبل از همودیالیز محاسبه گردید. دمای دهانی قبل و بعد از همودیالیز و تعداد وقایع افت فشار خون ثبت شد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS ویرایش 17 و آزمونهای رتبه علامت جور شده ویلکاکسون و مک نمار استفاده گردید. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    تغییرات فشار خون سیستولی (در ساعات 2و3)، دیاستولی (در ساعت 3) و فشار متوسط شریانی (در ساعات 2 و3) معنی دار بود که مقادیرp مربوطه به ترتیب عبارتند از: 01/0 و 001/0>p و 01/0 و 009/0 و001/0>p. افت فشار خون طی دیالیز استاندارد 1/57 درصد و طی دیالیز خنک 1/7 درصد بود(013/0=p).
    نتیجه گیری
    همودیالیز خنک می تواند از ناپایداری همودینامیک حین دیالیز، خصوصا در افراد مستعد بکاهد.
    کلیدواژگان: همودیالیز، دیالیز خنک، ناپایداری همودینامیک
  • مونا زنده دل*، مهتاب تمیمی، مسعود زادکرمی، مجید کاراندیش، مجید امین زاده صفحات 21-30
    زمینه وهدف
    عدم درمان فنیل کتونوری منجر به بالا رفتن فنیل آلانین سرم واختلال پیشرونده در عملکرد مغزی وحرکتی می شود. هدف ازاین مطالعه، بررسی شاخصهای تن سنجی وبرخی عوامل مرتبط با کنترل بیماری دربیماران سنین زیر 18سال درخوزستان بوده است.
    روش بررسی
    این مطالعه درسال 1391 روی56 بیمار فنیل کتونوری سن2 ماه تا 18 سال(22 دختر و 34پسر) دربیمارستان کودکان ابوذر(مرکز منتخب فنیل کتونوری دراستان) انجام گرفت. قد، وزن ونمایه توده بدنی بیماران با روش استاندارد اندازه گیری وبا محاسبه با استاندارد های سازمان جهانی بهداشت مقایسه شد. نمایه های تغذیه ای وزن برای سن، قد برای سن و نمایه توده بدنی با استفاده از نرم افزار Anthro محاسبه شد. بیماران براساس محدوده ی توصیه شده به دوگروه کنترل شده وکنترل نشده تقسیم شدند.
    یافته ها
    از نظر نمایه های وزن برای سن وقد برای سن به ترتیب 85/17% و 09/15% آنان پائین تر از SD2- بودند. دونفر ازبیماران (هردودختر) با توجه به نمایه قد برای سن سوء تغذیه شدید(کمتر از SD3-) داشتند. دربررسی نمایه توده بدنی 9% (4 پسر، یک دختر) پائین تر از SD2- بودند. از نظر سه نمایه W/A، H/A و BMI/A ارتباط معنی داری بین سه نمایه ذکر شده دردو گروه کنترل شده وکنترل نشده یافت نشد.
    نتیجه گیری
    وضعیت شاخصهای تن سنجی در بیماران فنیل کتونوری حاکی ازوضعیت نامناسب رشدی است که ارتباطی به کنترل بیماری نداشته است. دریافت بیشتر مواد غذایی نیمه صناعی مخصوص (که به علت گرانی مشکل است) و مکمل های تغذیه ای می تواند بهبود این شاخص ها را به همراه داشته باشد.
    کلیدواژگان: تن سنجی، فنیل آلانین، فنیل کتونوری، قد، وزن، خوزستان
  • سید رضا فاطمی طباطبایی*، علی شهریاری، مهتاب عباسزاده صفحات 31-42
    زمینه و هدف
    ویتامین C اغلب به فراوانی و به سادگی مورد استفاده قرار می گیرد و بر اساس برخی گزارشات سطح آن در افراد چاق پایین تر است. لذا به منظور بررسی اثر سطوح مختلف این ویتامین بر دریافت غذا، انرژی و شاخص-های بدنی، موش های صحرایی با جیره پرچرب و مقادیر افزایشی ویتامین C در آب آشامیدنی تیمار شدند.
    روش بررسی
    مطالعه روی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ (10±160 گرم) انجام شد. حیوانات به پنج گروه کنترل، پرچرب (HF)، پرچرب+ mg/l 250 ویتامین c (HF250)، پرچرب+ mg/l 500 ویتامین C (HF500) و پرچرب+ mg/l 1000 ویتامین C (HF1000)، تقسیم شدند. گروه کنترل با استفاده از پلت-های استاندارد و گروه های پرجرب توسط جیره حاوی 31% دنبه تغذیه شدند و ویتامین C به آب آشامیدنی گروه های تحت تیمار اضافه شد. در این مطالعه مصرف آب، غذا و افزایش وزن و شاخص های مرتبط با چاقی در گروه های تحت مطالعه طی 8 هفته مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    استفاده از جیره پر چرب باعث افزایش دریافت انرژی، افزیش وزن، ذخیره چربی (0.05 >P)، کلسترول تام و LDL-c پلاسما شد (0.01 >P). هرچند مقدار زیاد ویتامین C دریافت غذا و انرژی را افزایش داد (0.01 >P)، مقادیر متوسط و بالای ویتامین C باعث کنترل نسبی افزایش وزن و ذخیره چربی شد.
    نتیجه گیری
    افزودن ویتامین C به میزان mg/l 500 و mg/l 1000 آب آشامیدنی باعث کنترل افزایش وزن و احتباس چربی در حیواناتی می شود که از جیره پرچرب استفاده می کنند. این موضوع ممکن است پیشنهاد کننده اثر مفید آن در مهار اختلالات ناشی از چاقی باشد.
    کلیدواژگان: چاقی، چربی، ویتامین C، جیره پرچرب، موش صحرایی
  • سید احسان محمدیانی نژاد، نسترن مجدی نسب، شراره قبادی*، شهرام ترحمی، داوود کاشی پزها، شهرام رفیع، ژیلا رحمانیان، سید حمیدرضا شاکری صفحات 43-51
    زمینه و هدف
    میگرن بیماری شایع، اپی زودیک و ناتوان کننده است. درمان های پیشگیری کننده میگرن جهت کاهش فرکانس، مدت و شدت حملات میگرن استفاده می شود. این مطالعه با هدف ارزیابی اثر مکمل منیزیم به همراه پروپرانولول در بیماران با میگرن های متوسط تا شدید انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه دو سو کور 110 بیمار به طور تصادفی در دو گروه 55 نفری قرار گرفتند. به گروه مورد قرص پروپرانولول mg20دوبار در روز و قرص اکسید منیزیم mg500 دوبار در روز و به گروه کنترل قرص پروپرانولول mg20دوبار در روز به همراه پلاسبو داده شد. بیماران از نظر تعداد حملات سردرد ماهانه، شدت سردرد و نمره MIDAS بعد از درمان در انتهای ماه اول و انتهای ماه سوم مورد بررسی قرار گرفتند و داده های حاصل از این ارزیابی ها توسط نرم افزار SPSS 21 آنالیز شد (05/0> P از نظر آماری معنادار تلقی گردید).
    یافته ها
    بهبودی معناداری از نظر آماری در تعداد حملات میگرن، شدت سردرد و امتیاز MIDAS در هر دو گروه در انتهای ماه سوم مشاهده شد. بهبودی شدت سردرد، در گروه منیزیم نسبت به پلاسبو برتری آماری معناداری داشت(72/0±3.89 درمقابل 95/0±62/4، 0001/0= P) ولی در مورد سایر معیارها برتری آماری معناداری بین دو گروه وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    با توجه به کاهش بیشتر شدت سردرد در افراد تحت درمان پروپرانولول و منیزیم، به نظر می رسد که منیزیم خوراکی را می توان به خصوص در موارد میگرن شدید به درمان های خط اول پروفیلاکسی میگرن اضافه کرد.
    کلیدواژگان: میگرن، منیزیم
  • فروغ ریاحی، محمد وطنخواه، فرزاد کریم نژاد، هانی رحیمی، احسان بلادی مقدم، کامبیز احمدی انگالی صفحات 53-65
    زمینه و هدف
    با توجه به اثرات مخرب اختلال اوتیسم برای والدین این کودکان، توجه به مسائل روانی خصوصا بهزیستی ذهنی و امیدواری این والدین، حائز اهمیت می باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهزیستی ذهنی و امیدواری والدین کودکان اوتیسم انجام شده است.
    روش بررسی
    طرح پژوهش از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایش و گواه می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه والدین دارای کودک مبتلا به اوتیسم مدرسه کودکان استثنایی نهال اهواز بود که از میان آنان 30 والد به روش نمونه-گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری گماشته شدند. گروه آزمایش و کنترل از لحاظ سن، سطح تحصیلات و وضعیت اقتصادی- اجتماعی همگن بودند. گروه آزمایش 8 جلسه تحت درمان مبتنی بر کیفیت زندگی به شیوه ی گروهی قرار گرفتند، اما گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی ذهنی و مقیاس امیدواری بود که شرکت کنندگان در مراحل پیش آزمون و پس آزمون آن ها را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل نتایج از روش های آماری توصیفی و تحلیل کواریانس استفاده گردید.
    یافته ها
    نتایج حاصل نشان داد که میان گروه آزمایش و کنترل از لحاظ متغیر بهزیستی ذهنی و امیدواری تفاوت معنی داری وجود دارد(001/0 > P). میزان بهزیستی ذهنی و امیدواری در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به طور معنی-داری بیش از گروه کنترل بود.
    نتیجه گیری
    درمان مبتنی بر کیفیت زندگی که از ترکیب روان شناسی مثبت نگر با رویکرد شناختی- رفتاری شکل گرفته، می تواند بهزیستی ذهنی و امیدواری والدین کودکان مبتلا به اوتیسم را افزایش دهد.
    کلیدواژگان: درمان مبتنی بر کیفیت زندگی، بهزیستی ذهنی، امیدواری، والدین کودکان مبتلا به اوتیسم
  • مهین نجفیان، ماریا چراغی، علی ناظری آستانه، مهرنوش نمازی صفحات 67-75
    زمینه و هدف
    میزان شیوع افسردگی بعد از زایمان در مطالعات مختلف از5 تا 25درصد گزارش شده است. هدف ما در این تحقیق بررسی ارتباط افسردگی بعد از زایمان بانوع زایمان است.
    روش بررسی
    این مطالعه تحلیلی بصورت آینده نگر روی زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان های رازی، سینا و اروند درشهر اهواز در سال های 90-1389 انجام شد. برای تمام افراد پرسشنامه استاندارد ادینبورو برای افسردگی پس از زایمان در 3ماهه سوم بارداری و در آخرین مراجعه قبل از زایمان تکمیل شد و افراد بر اساس معیارهای مطالعه، وارد مطالعه شدند. سپس به سه گروه 200نفره زایمان طبیعی، سزارین انتخابی، و سزارین اضطراری تقسیم شدند و 6هفته بعد از زایمان باهمین ابزار مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از نرم افزار SPSS(version 16) استفاده شده است. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمونهای one sample t-test و independent sample T-test استفاده شده است. سطح معنی دار کمتر از 05/0 در نظر گرفته شده است.
    یافته ها
    میانگین سنی افراد و میانگین سنی همسران و سطح درآمد خانواده ها در گروه ها تقریبا یکسان بود. ازنظر دفعات مراقبت بارداری، رضایت ازجنسیت نوزاد و تهوع و استفراغ دوره بارداری تفاوت معناداری در گروه ها مشاهده نشد. درمیزان بروز افسردگی بعد از زایمان تفاوت معنی داری بین گروه ها وجود داشت: 9نفر (5/4درصد) در زایمان طبیعی، 19نفر (2/9درصد) در سزارین انتخابی و 34نفر (3/15درصد) در سزارین اضطراری(001/ 0= P).
    نتیجه گیری
    سزارین بخصوص بصورت اورژانس باعث افزایش بروز افسردگی بعد از زایمان می شود.
    کلیدواژگان: افسردگی، زایمان، سزارین
  • محمدجواد طهماسبی بیرگانی، محمدرضا بیاتیانی، فاطمه سیف، منصور ذبیح زاده، حجت الله شهبازیان صفحات 77-88
    زمینه و هدف
    در رادیوتراپی برای درمان توده های سرطانی بسته به عمق و نوع تومور اغلب از پرتوهای فوتونی یا الکترونی استفاده می شود که به ناچار بافتهای سالم در مسیر اشعه مقداری دوز دریافت می کند. از آنجا که میدان مغناطیسی موجب انحراف در مسیر پرتو الکترونی می شود می توان از این خاصیت استفاده نمود و واگذاری دوز از بافت های سالم را به طرف بافتهای تومورال هدایت کرد.
    روش بررسی
    در این تحقیق از پرتو 15MeV تولید شده توسط شتابدهنده Varian2100C/D استفاده شد وفرآیند دوزیمتری نسبی با استفاده از فانتوم آب سه بعدی و دوزیمترهای استوانه ای CC13 یک بار بدون اعمال میدان و بار دیگر با استفاده از میدان مغناطیسی صورت پذیرفت.
    یافته ها
    پس از اعمال میدان مغناطیسی دوز سطحی افزایش یافته و ضمن اینکه دوز در منطقه بیلدآپ بیشتر شد عمقی که در آن ماکزیمم دوز رخ می داد نسبت به حالت عدم وجود میدان جابجایی داشت.نیم سایه نیز در بعضی جهات زیاد و در جهاتی دیگر کم شده بود.
    نتیجه گیری
    با اعمال میدان مغناطیسی می توان مناطقی با دوز افزوده شده و در جوار آن مناطقی با دوز کاسته شده پدید آورد.به نظر می رسدبا تنظیم صحیح این مناطق روی بافت سرطانی و سالم می توان بازدهی رادیوتراپی را افزایش داد.
    کلیدواژگان: دزیمتری، پرتو الکترونی، میدان مغناطیسی
  • شاهین گوهرپی*، راضیه سپهری، نادر معروفی، امیر احمدی، رضا صالحی صفحات 89-99
    زمینه و هدف
    کنترل وضعیتی در افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی دارای اختلال می باشد. بررسی این اختلال از طریق اعمال اغتشاش مکانیکی بیرونی ممکن است. تاثیر ارتعاش موضعی مکانیکی بر پاسخ های وضعیتی این بیماران در حضور اغتشاش خارجی کمتر بررسی شده است، لذا هدف این مطالعه بررسی توانایی حفظ ثبات وضعیتی در این بیماران پس از دریافت ارتعاش موضعی مکانیکی در حضور اغتشاش بیرونی بوده است.
    روش بررسی
    30 آزمون شونده (15 فرد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی و 15 فرد سالم) در این تحقیق شرکت داده شده اند. ابتدا در حالت ایستاده بر روی صفحه نیرو با فرکانس 500 هرتز، یک وزنه بصورت غیر منتظره از ارتفاع یک متری در داخل یک سینی که در دستان فرد بود رها می شد. سپس بدنبال اعمال ارتعاش موضعی ناحیه کمر به مدت 5 دقیقه، بلافاصله اغتشاش مشابهی به فرد اعمال می شد. در این مطالعه به منظور بررسی اثر ارتعاش بر شاخص های کنترل وضعیتی شامل میانگین جابجایی و میانگین سرعت جابجایی مرکز فشار در جهات داخلی- خارجی و قدامی- خلفی از آزمون t زوجی استفاده شده است.
    یافته ها
    اختلاف کنترل پاسچرال در هیچ یک از صفحات ساژیتال و فرونتال در مرحله قبل و بعد از اعمال ارتعاش بین دو گروه و در داخل هر گروه مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    ارتعاش موضعی مکانیکی ناحیه کمر با فرکانس متوسط و در مدت زمان 5 دقیقه تاثیر خاصی بر کنترل وضعیتی افراد دارای کمر درد مزمن نداشته و تعادل آن ها را بر هم نمی زند.
    کلیدواژگان: کمر درد مزمن، کنترل وضعیتی، اغتشاش بیرونی، ارتعاش موضعی مکانیکی
  • ساناز شریفی، سید آرمان محققی*، نرگس پناهنده، علی نجاتی صفحات 101-109
    عنوان: مقایسه دقت رادیوگرافی دیجیتال و معمولی در تشخیص پوسیدگی های راجعه: مطالعه ی آزمایشگاهی
    زمینه و هدف
    هدف از این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه دقت تشخیصی رادیوگرافی دیجیتال و معمولی در تشخیص پوسیدگی های راجعه می باشد. پوسیدگی های ثانویه یکی از مهمترین دلایل تعویض ترمیم ها می باشند. رادیوگرافی ها روش هایی مناسب و عالی جهت تشخیص پوسیدگی هایی هستند که از نظر بالینی آشکار نمی باشند.
    روش بررسی
    در سطوح پروگزیمال52 دندان پره مولر سالم حفره جهت ترمیم کلاس 2 آمالگام ایجاد شده و ضایعات پوسیدگی بصورت مصنوعی توسط یک فرز روند mm5/. در نیمی از حفره هاایجاد شد. نیم دیگر حفرات به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. حفرات بصورت تصادفی در مزیال و یا دیستال تهیه شده و با آمالگام ترمیم شدند. از دندان ها با شرایط یکسان رادیوگرافی دیجیتال و معمولی تهیه شد و سپس تصاویر توسط دو رادیولوژیست فک و صورت ارزیابی شدند. وجود یا عدم وجود پوسیدگی راجعه توسط دو مشاهده گر بررسی شد.
    یافته ها
    در سطح مزیال، ویژگی و حساسیت رادیوگرافی دیجیتال به ترتیب 990.0 و 962.0 و رادیوگرافی معمولی به ترتیب 928.0 و 920.0 به دست آمد. در سطح دیستال، ویژگی و حساسیت رادیوگرافی دیجیتال به ترتیب 954.0 و 971.0 و رادیوگرافی معمولی به ترتیب 912.0 و 904.0 محاسبه گردید.
    نتیجه گیری
    تکنیک رادیوگرافی دیجیتال یک روش دقیق برای تشخیص پوسیدگی های ثانویه با حساسیت و ویژگی بالاتر از رادیوگرافی معمولی است.
    کلیدواژگان: پوسیدگی دندانی، رادیوگرافی دیجیتال دندانی، رادیوگرافی دندانی
  • بیژن احمدی، اسکندر حاجیانی، محمد مومن غریبوند، وحید سبقت الهی، کامبیزاخوان رضایت، مهدی اسماعیلی زاده * صفحات 111-120
    زمینه و هدف
    واریس مری و خونریزی ناشی از آن یکی از عوارض مهم و کشنده سیروز کبدی می باشد. در حال حاضر اسکرین اندوسکوپیک بیماران جهت تعیین واریس مری انجام می شود. باتوجه به عدم پذیرش انجام آندوسکوپی توسط برخی بیماران و عوارض احتمالی آن و نیز هزینه بر بودن آن، راه حل های جایگزین برای اندوسکوپی پیشنهاد شده است که اندکس سونوداپلر شریان رنال، بدین منظور مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    64 بیمار سیروز کبدی با عملکرد طبیعی کلیوی انتخاب و تحت آندوسکوپی وسونوگرافی داپلر شریان رنال در سطح شریان اینترلوبولر قرار گرفتند واندکس مقاومت شریان رنوواسکولار(RRI) آنها ثبت گردید.سپس ارتباط مقادیر RRI با وجود واریس های مری وسایز واریس های مری بررسی گردید.
    یافته ها
    42 بیمار (5/65 درصد بیماران) دارای واریس مری بودند. متوسط مقادیر RRI در بیماران دارای واریس(03/0±68/0) و بدون واریس (04/0±62/0) تفاوت معنی دار داشت(001/P<). همچنین مقادیر RRI بیماران در گروه های سایز واریس کوچک، متوسط وبزرگ تفاوت معنی داری نشان داد (04/P=). در مقادیر(RRI) بالاتر از 67/.، حساسیت، اختصاصی، ارزش اخباری مثبت و منفی به ترتیب 8/73، 7/72، 8/83 و 8/72 درصد برای پیش گویی واریس مری نشان داد. درجهchild سیروز کبدی با وجود واریس مری ارتباط معنی داری داشت (38/0P=) اما با سایز واریس های مری ارتباط معنی داری نشان نداد (0.36P=). مقادیر RRI با درجه child سیروز کبدی ارتباط معنی داری داشت(001/P<).
    نتیجه گیری
    مقاومت شریان رنال، یک ارتباط مستقیم و قوی با وجود واریس های مری وسایزواریس های مری در بیماران سیروز کبدی دارد. هر چه عملکرد کبدی اختلال بیشتری داشته باشد، احتمال پیدایش واریس مری بیشتر خواهد بود و مقادیر RRI بالاتری نیز بدست می آید.
    کلیدواژگان: سیروز کبدی، واریس مری، مقاومت شریان رنال، آندوسکوپی
  • رضا یعقوبی*، عبدالحسن طلایی زاده، نسترن رنجبری، سیده نسیبه سهرابیان صفحات 121-127
    مورفه آی پستان یک بیماری کلینیکی غیرشایع می باشد و می تواند اثرات عمیقی در کیفیت زندگی بیماران داشته باشد.این بیماری همچنین می تواند بیماریهای التهابی خوش خیم یا بدخیم پستان را تقلید کند و افتراق آنها گاهی بسیارسخت می باشد. ما در اینجا موردی از بیماری را در یک خانم 28 ساله گزارش می نماییم که به علت تغییرات پوستی در پستان سمت راست به پزشک جراح جهت بررسی تشخیص احتمالی سرطان پستان مراجعه نموده است. این مورد پس از گذشت یکسال از پیدایش آن از طریق بیوپسی پوست اثبات شده وآن را همراه باشرح وتوصیف بیماری مورفه آ و تجربه خود در زمینه افتراق آن از متاستاز پوستی سرطان پستان گزارش نموده و مورد بحث قرار می دهیم.
    کلیدواژگان: سرطان التهابی پستان، مورفه آ، اسکلرودرما، متاستازپوستی
|
  • Alireza Vali*, Saleh Rasras, Razieh Estaki, Fatemeh Javanmardi Pages 1-9
    Background And Objective
    Different hormonal responses may appear in severe head injured patients. These changes can also be seen during recovery and rehabilitation periods influencing the outcome. The aim of this study was to compare changes in thyroid hormones among severe head injury patients undergone craniotomy with those who did not undergo similar intervention. Subjects and
    Methods
    In this descriptive cross-sectional study, 59 severe focal brain lesions patients admitted to Ahwaz Golestan Hospital neurosurgery service, having the criteria of inclusion, were selected. The patients were divided into two groups (n=27 each). The first group who underwent brain surgery craniotomy and the second group did not undergo craniotomy. Two serum samples, one was taken after 24 hours and a second was taken on day 5 of admission. Using ELISA tests for T3, T4 and TSH serum levels were measured. Data were analyzed by independent T, and Pearson correlation tests.
    Results
    Mean serum T4 on the fifth day in patients with severe head injury who had craniotomy was significantly greater than patients who had no craniotomy. The mean serum T4 levels in patients with severe head injury in the first group on the fifth day of the second group of patients had higher and There was a statistically significant difference between them and the recovery of serum T4 in both groups, there was a correlation (p <0.05).There were relationships between recovery and T4 levels in both groups. Mean serum T3 and TSH serum levels on the fifth day in patients undergone craniotomy were not statistically significant different with patients did not undergo craniotomy.
    Conclusion
    The results of this study showed that, craniotomy surgery was effective in improving patients with severe head trauma. Furthermore, T4 serum level can be used as a prognostic factor in these patients.
    Keywords: Severe traumatic brain injury, Craniotomy, Thyroid hormones
  • Seifollah Beladi Mousavi, Alireza Safaei, Shahabodin Sattari, Alireza Sattari, Farzaneh Chehardacherik Pages 11-19
    Background And Objective
    Hemodynamic instability is the most common acute complication of hemodialysis. Lowering the dialysate temperature has been proposed to prevent this event. The efficacy of this method for all patients is under question. Therefore in this study the effect of cool dialysis on patients who underwent hemodialysis and who were susceptible to hemodynamic instability was investigated. Subjects and
    Methods
    Thirty-one patients who were hypotension-prone during hemodialysis were enrolled in this cross-over study. Each patient was hemodialyzed twice, once using cool and once using standard temperature dialysate solution. The wash-out period was one week. Except temperature, other condition were maintained all the same. Systolic blood pressure(SBP), diastolic blood pressure (DBP), heart rate (HR) and mean arterial pressure (MAP) were measured hourly and their changes from baseline values were calculated. Oral temperature and the number of hypotensive episodes were recorded. SPSS 17 was used for data analysis.
    Results
    SBP changes (in 2nd and 3rd hours), DBP changes (in 3rd hour) and MAP changes (in 2nd, 3rd hours) were significant with following P<0.01, 0.01, 0.01, <0.01, 0.001 respectively. Percentage of hypotensive episodes during standard and cool dialysis were 57.1 and 7.1 respectively (P=0.013).
    Conclusion
    It seems cool hemodialysis can reduce hemodynamic instability during hemodialysis especially in patients who are susceptible to this complication.
    Keywords: Hemodialysis, Cool dialysis, Hemodynamic instability
  • Mona Zendehdel*, Mahtab Tamimi, Masoud Zadkarami, Majid Karandish, Majid Aminzadeh Pages 21-30
    Background And Objective
    Untreated phenyl ketonuria (PKU) results in high serum phenylalanine and severe irreversible mental and motor deterioration. The aim of this study was to investigate the anthropometric incices and some of contributing factors in disease control in patients suffering from PKU <18yr old in Khuzestan province. Subjects and
    Methods
    This study was conducted in 2012 on 56 PKU patients aged 2 months-18yr (34 males, 22 females) in Abuzar children’s hospital, the only center for referral and management of PKU in Khuzestan province. Weight and height were measured using standard methods and were compared with the WHO standards. Nutritional indices, including weight for age (W/A), height for age (H/A), and body mass index for age (BMI/A) were determined using WHO Anthro-software. Based on advised serum phenylalanine levels, patients were divided to two controlled and uncontrolled groups.
    Results
    W/A and H/A indices were lower than -2SD in 17.85% and 15.09% of subjects respectively. According to height index two patients had severe malnutrition (<-3SD); both of them were girls. Nine percent of patients (4 males, 1 female) had BMI< -2SD. Regarding W/A, H/A, BMI/A there were no difference between the controlled and uncontrolled groups.
    Conclusions
    Anthropometric data in PKU patients showed an inappropriate condition of growth without correlation to disease control. Providing specific semi-synthetic foods (limited by cost) and sufficient supplementation can improve these indices.
    Keywords: Growth, Height, Phenylalanine, Phenylketonuria, Weight, Khuzestan
  • Seyed Reza Fatemi Tabatabaei*, Ali Shahriari, Mahtab Abbaszadeh Pages 31-42
    Background And Objective
    Vitamin C is abundant and easily eaten. According to some reports, its level is lower in obese individuals. Thus in order to investigate the effect of different levels of vitamin C on food and energy intake and anthropometric indices, obese rats on high-fat diets, were treated by ascending amounts of vitamin C in drinking water. Subjects and
    Methods
    Forty male Sprague Dawley rats (160 ± 10 g) were used. Animals were divided into five groups; control, high fat (HF), high fat+250mg/L vitamin C (HF250), high fat+500mg/L vitamin C (HF500) and high fat+1000 mg/L vitamin C (HF1000). Control group was fed by the standard pellets and high-fat groups were fed by diets containing 31% fat. Vitamin C was added to the drinking water of treated groups and the amount of water and food consumption, weight gain and obesity-related indices were compared during the 8-week between the studying groups.
    Results
    A high-fat fed diet increased energy intake, weight gain, fat storage (P<0.05), plasma total cholesterol and LDL-c (P<0.01). Although high level of vitamin C increased food and energy intake (P<0.01), medium and high doses caused partial control of weight gain and fat storage.
    Conclusions
    Addition of 500 and 1000 mg/dl vitamin C in drinking water decreased weight gain and fat storage in the high-fat fed animal, which may suggest its usefulness for inhibition of obesity related disorders.
    Keywords: obesity, fat, vitamin C, high fat diet, rat
  • Seyed Ehsan Mohammadiani Nejad, Nastaran Majdinassab, Sharareh Ghobadi, Shahram Tarahomi, Davood Kashipazha, Shahram Rafie, Zhila Rahmanian, Seyed Hamid Reza Shakeri Pages 43-51
    Background And Objective
    Migraine is a common, episodic, and disabling disorder. Preventive therapy is used to reduce the frequency, duration, and severity of attacks. This study was done to asseses the effect of oral magnesium supplementation and propranolol on patients with moderate to severe migraine. Subjects and
    Methods
    This is a double-blinded, placebo controlled, randomized study of 110 subjects allocated into two groups (55 patients in each). The case group received propranolol 20 mg/bid and magnesium oxide 500 mg/d and the control group received propranolol 20 mg/bid and placebo). Number of migraine attacks in month (frequency), headache severity and Migraine Disability Assessment Test (MIDAS) were assessed 1 month and 3 month after the initiation of drug treatment protocol. Gathered data were analyzed with SPSS 21 software, with p<0.05 was considered as significant.
    Results
    Statistically significant reduction in number of migraine attacks, headache severity and MIDAS score were obtained after third month in both groups. Magnesium produced significant reduction of headache severity (3.89±0.72 Vs 4.62±0.95, P=0.0001), but no significant difference in the number of migraine attacks were recorded between both groups.
    Conclusion
    According to this study, the combination of magnesium with propranolol is more effective in reducing the severity of migraine headache than propranolol alone. It seems that oral magnesium supplement specially in severe migraine can be useful for add on to the first line migraine prophylaxis drugs.
    Keywords: Migraine, Magnesium
  • Forogh Riahi, Mohammd Vatan Khah, Farzad Karim Nejhad, Hadi Rahimi, Ehsan Beladi Moghadam, Kambiz Ahmadi Engali Pages 53-65
    Background And Objective
    Autism disorder in children has damaging effects on parents. Attending to psychological issues, especially subjective well-being and hope of these parents is important. The purpose of this study was to investigate the efficacy of quality of life therapy on subjective well-being and hope in parents of autistic children. Subjects and
    Methods
    This study is a pre- and post-test design with control and experimental groups. The population of this study consisted of all parents of autistic children in Nahal exceptional children school in Ahvaz from whom 30 parents were selected by purposive sampling and were divided randomly into two groups of 15 persons allocated as experimental and control groups. They were matched for age, educational status, and socioeconomic status. The experimental group received 8 sessions of quality of life group therapy, but the control group did not receive any intervention. The instruments of this study were subjective well- being questionnaire and hope scale that participants completed in pre- and post-tests. Descriptive statistical methods and covariance analysis were used for analysis of the data.
    Results
    There was a significant difference between experimental group and control groups in terms of subjective well-being and hope (P<0.0001). The rate of subjective well-being and hope in experimental group in post-test was significantly higher than the control group.
    Conclusion
    According to these results quality-of-life therapy, as combination of positive psychology and cognitive-behavioral therapy, can increase the rate of subjective well-being and hope in parents of autistic children.
    Keywords: Quality of life therapy, Subjective well, being, Hope, Parents of autistic children
  • Mahin Najafian, Maria Cheraghi, Ali Nazeri Astaneh, Mehrnoosh Namazi Pages 67-75
    Background And Objective
    In different studies, the prevalence of postpartum depression has been reported as high as 5 to 25 %. This study was performed to determine the relationship between postpartum depression and methods of delivery. Subjects and
    Methods
    In this analytical study which was performed as co-groups, pregnant women who attended the Razi, Sina and Arvand hospitals in Ahwaz from 2010 through 2011 were enrolled. The Edinburgh Postnatal Depression Scale was performed in the third trimester and in the last visit before delivery. Then cases were divided into three groups of 200 each: normal delivery, elective caesarean and emergent caesarean. The cases were reassessed once more 6 weeks after delivery.
    Results
    Mean age of cases, mean age of their husbands and families income were nearly were equal. There were no significant differences in frequency of pregnancy care, satisfaction of infant sexuality, vomiting and nausea in pregnancy. There was a significant difference among groups in incidence of postpartum depression (P=0.001): 9 cases (4.5 %) in normal delivery, 19 cases (9.2%) in elective caesarean and 34 cases (15.3%) in emergent caesarean.
    Conclusions
    Caesarean raises the incidence of postpartum depression especially when it is emergent.
    Keywords: depression, delivery, caesarean
  • Mohammad Javad Tahmasebi Birgani, Mohammad Reza Bayatiani, Fatemeh Seif, Mansour Zabihzadeh, Hojatollah Shahbazian Pages 77-88
    Background And Objective
    In radiation therapy,depending on the depth and type of the tumor, photon or electron irradiation is often applied to treat malignant tumors. Normal tissues are inevitably damaged, due to dose absorption. Since the electron beam is deviated by the magnetic field, it could be applied to detour the dose deposition from normal tissues to tumor mass. Subjects and
    Methods
    15MeV electron beam, produced with Varian clinac 2100C/D, was used in this research. Relative dosimetry process was done by use of 3D water phantom and CC13 cylindrical chamber. This process was accomplished with and without magnetic field.
    Results
    After use of magnetic field the surface dose was increased. In addition the dose in buildup region had incremented.the depth of maximum dose in presence of magnetic field had a shift rather than without magnetic field. The penumbra had increment in some directions and decrease in some other directions.
    Conclusion
    By applying the magnetic field one can produce a region with increased and adjacent to a lower dose. It seems that arrangement of this region over normal and tumoral region can lead to increase in the efficiency of radiation therapy.
    Keywords: Dosimetry, Electron beam, Magnetic field
  • Shahin Goharpey*, Razieh Sepehri, Nader Maroofi, Amir Ahmadi, Reza Salehi Pages 89-99
    Background And Objective
    Postural control in people with non- specific low back pain (NSLBP) is disturbed. To investigate this disturbance, an external mechanical perturbation can be applied. The effect of local mechanical vibration on postural control through external perturbation in people with NSLBP has been less studied, so the purpose of this study was to investigate the ability to maintain postural stability in this patients following local mechanical vibration under external perturbation. Subjects and
    Methods
    Thirty participants (15 with NSLBP and 15 healthy controls) were recruited. First while standing on a force plate with sampling frequency of 500 HZ, the load was released unexpectedly on a tray which was on the participant’s hands. Then, following experiencing a local vibration on lumbar area for 5 minutes, the similar perturbation, was applied. To investigate the effects of vibration on postural control parameters including mean displacement and mean velocity of center of pressure (COP), in Medio-Lateral and Antro-Posterior directions, paired T-test was used.
    Results
    No difference was found in postural control parameters in sagital and frontal planes before and after vibration between two groups and within each group.
    Conclusion
    Local, medium frequency mechanical vibrations for 5 minutes on low back area had no significant effects on postural control in people with low back pain and did not decrease their postural robustness.
    Keywords: Chronic low back pain, Postural control, External perturbation, Local mechanical vibration
  • Sanaz Sharifi Shooshtari, Seyed Arman Mohagheghi, Narges Panahandeh, Ali Nejati Pages 101-109
    Background And Objective
    Recurrent caries are one of the main reasons for replacing restorations. There are different methods for the detection of secondary caries. However, radiography is an excellent method for detection of carries which are not clinically obvious. Aim of this study was to compare the accuracy of digital and conventional radiography in the diagnosis of recurrent caries. Subjects and
    Methods
    In this in vitro study, 52 healthy human premolars were used. Amalgam class 2 cavities were prepared on both proximal surfaces. Artificial caries lesions were made by a round 0.5 mm bur in half of the boxes. The other half were considered as control boxes. Then the teeth were embedded in acryl in a similar position to clinic. Digital and conventional radiographs were obtained. Images were evaluated by two oral and maxillofacial radiologists for recurrent carries. The resulting data was analyzed using Pearson Chi-Square and Fisher's Exact Tests.
    Results
    In the mesial surface, the specificity and sensitivity were 0.990 and 0.962 for digital radiography versus 0.928 and 0.920 for conventional radiography. In the distal surface, the specificity and sensitivity were 0.928 and 0.920 for digital radiography compare with 0.954 and 0.971 for conventional radiography.
    Conclusion
    The results of this in vitro study suggest that digital radiography technique is a safe method for the diagnosis of secondary caries with higher sensitivity and specificity than conventional radiography.
    Keywords: Digital Dental Radiography, Dental Radiography, Dental Caries
  • Bijan Ahmadi*, Eskandar Hajiani, Mohammad Moemen Gharibvand, Vahid Sebghatollahi, Kambiz Akhavan Rezaiat, Mehdi Esmaeilizadeh Pages 111-120
    Background And Objective
    Bleeding from esophageal varicose (EV) is one of the lethal complications of liver cirrhosis. Upper gastro-intestinal endoscopy (UGIE) is performed in all cirrhotic patients for screening EV but recently some non-invasive methods have been evaluated as a substitute. For this purpose the aim of this study was to assess the correlation between EV and reno-vascular resistance index (RRI) in cirrhotic patients. Subjects and
    Methods
    Sixty four cirrhotic patients with normal renal function were included and underwent UGIE ‎and measuring RRI using color flow and pulsed wave Doppler ultrasonography. Correlation ‎ between the mean of RRI was evaluated with presence and grade of EV. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    EV was detected in 42 patients (65.5%). The means of RRI were 0.68±0.03 versus 0.62±0.04 in patients with or without EV, respectively (P<0.001). Moreover, there was a significant statistically difference between the mean of RRI and size of EV (P=0.04). The cutoff points for prediction of EV were: higher than 0.67, had sensitivity, specificity, positive and negative predictive values of 73.8, 72.7, 83.8 and72.8%, respectively. There was a positive association between the Child-Pugh class and presence of EV (P =0.038). In contrast, no correlation between the Child-Pugh class and grade of EV was detected (P =0. 31).
    Conclusion
    These data suggest that the extent of RRI has strong correlation with the presence and degree of EV in cirrhotic patients. Consequently, RRI may be consider as alternative non-invasive marker for screening EV specially in patients with Child-Pugh class A cirrhosis.
    Keywords: Liver Cirrhosis, Esophageal varicose, Reno, vascular Resistance Index, Endoscopy
  • Reza Yaghoobi*, Abdolhassan, Seyedeh Nasibeh Sohrabian Pages 121-127
    Morphea of the breast is an uncommon clinical disease and may have profound effects on the quality life of the patients. The disease can also mimic inflammatory benign and malignant diseases of the breast and differentiation between them is sometimes very difficult. Herein, we report a case of morphea of the breast in a 28-year- old female with a history of skin changes of the right breast who referred to a general surgeon for possible diagnosis and treatment of the breast cancer. Diagnosis of the breast morphea with skin biopsy was proven after one year. We describe morphea of the breast and discuss our experience on the differentiation of the morphea of the breast with inflammatory breast cancer.
    Keywords: Inflammatory breast, Morphea, Scleroderma, Metastasis