فهرست مطالب

  • Volume:22 Issue: 94, 2014
  • تاریخ انتشار: 1393/08/15
  • تعداد عناوین: 12
|
  • عزیز محمودزاده، علی اکبر پور فتح الله*، محمدحسین کریمی، سید محمد موذنی صفحات 1-10
    زمینه و هدف
    نقش مهم ملکول های کمک تحریکی در پاسخ های ایمنولوژیک به روشنی مشخص شده است. با گسترش روش های نوین در ایمنی شناسی ملکولی، ممانعت از سیگنا ل های کمک تحریکی برای القای تولرانس به عنوان یکی از استراتژی های جدید در آمده است. RNA مداخله گر (RNA Interference) یکی از روش های جدید است که می تواند به صورت اختصاصی و موثر بیان ژن هدف را کاهش دهد.
    روش بررسی
    در این مطالعه ما با استفاده از سیستم لنتی ویرال بیان ژن CD40 سلو ل های دندریتیک را مورد هدف قرار دادیم. توالی Short Hairpin RNA قادر است بیان ژن CD40 را در سلول های دندریتیک موشی کاهش دهد.
    یافته ها
    نتایج به دست آمده موید آنست که بیان mRNA ژن CD40 در گروه دریافت کننده ی لنتی ویرال shRNACD40 64 برابر و بیان پروتئین CD40 در سطح سلول های دندریتیک نیز 31 درصد کاهش پیدا کرده (P<0/0001) و سلول دندریتیک نیز در مواجهه با سلول های T قادر به تحریک آن ها نمی باشد.
    بحث: این مطالعه نشان می دهد کاهش بیان ملکول CD40 موجب به وجود آمدن سلول های دندریتیک تولروژن و جلوگیری از پاسخ ایمنولوژیک Th1 می شود. جلوگیری از پاسخ Th1 موجب سوق دادن پاسخ های ایمنولوژیک به Th2 خواهد گردید، که این نوع پاسخ ها می تواند در بیماری های خودایمنی از جمله آرتریت روماتوئید و دیابت نوع یک موثر واقع گردد.
    کلیدواژگان: ژن CD40، لنتی وکتور، سلول های دندریتیک موش
  • آقا علی قاسم نیان*، محمدرضا کردی، عباسعلی گایینی، بهلول قربانیان، مهدی هدایتی صفحات 11-21
    زمینه و هدف
    ویسفاتین یک پروتئین مترشحه از بافت چربی احشایی است که با چاقی مرتبط بوده، از عوامل تهدید کننده ی سلامتی است. بنابراین هدف این مطالعه بررسی آثار 8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب زنی بر مقادیر پلاسمایی ویسفاتین و مقاومت به انسولین در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی نیمه تجربی، 36 نوجوان پسر دارای اضافه وزن و چاق، به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (18 نفر) و شاهد (18 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 هفته، 4 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 45 دقیقه به تمرینات استقامتی تناوبی طناب زنی پرداختند. نمونه های خونی قبل و پس از 8 هفته تمرین، جهت ارزیابی مقادیر ویسفاتین، پروفایل های چربی و مقاومت انسولین گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری تی تست مستقل و همبستگی پیرسون استفاده شد (سطح معنی داری P<0.05).
    یافته ها
    نتایج نشان داد که 8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب زنی در نمونه های گروه آزمایش موجب کاهش ویسفاتین پلاسما، درصد چربی بدن، نمایه ی توده بدن، مقاومت انسولین، دور کمر و تری گلیسرید پلاسما شد (P<0.05). همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین سطح اولیه ویسفاتین، درصد چربی بدن و میزان تری گلیسرید پلاسما مشاهده شد (P<0.05).
    نتیجه گیری
    8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب زنی با کاهش میزان تری گلیسرید پلاسما، مقاومت انسولین و چاقی موجب کاهش معنی دار ویسفاتین پلاسما در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق شد.
    کلیدواژگان: تمرینات استقامتی تناوبی طناب زنی، ویسفاتین، شاخص مقاومت انسولین اضافه وزن، نوجوان، چاق
  • شقایق تاجیک، محمدرضا جلالی ندوشن، جلال الدین شمس، رویا یارایی* صفحات 22-33
    زمینه و هدف
    پومالیدومید (Pomalidomide) - ترکیبی از دو داروی لنالیدومید (Lenalidomide) و تالیدومید (Thalidomide) - از جدیدترین داروهای ضد سرطانی می باشد. این دارو سبب القای آپوپتوز سلول های سرطانی می شود و چند مطالعه نیز حاکی از اثر ناچیز سایتوتوکسیک آن بر سلول های سالم خون محیطی است. با این حال از تاثیر توکسیک داروی پومالیدومید بر سلول های سالم مغزاستخوان که حاوی سلول های مهم ایمنی نیز هستند، هنوز اطلاع چندانی در دست نیست. در این مطالعه تاثیر داروی پومالیدومید بر سلول های تک هسته ای مغز استخوان مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    نمونه ها از افرادی است که با وجود نیاز به بررسی مغزاستخوان از لحاظ بالینی، نهایتا مشکل پاتولوژیک خاصی در لکوسیت های آن ها تشخیص داده نشد. از باقیمانده ی نمونه آسپیراسیون مغزاستخوان، سلول های تک هسته ای جداسازی شد. نیمی از سلول های تک هسته ای هر فرد با داروی پومالیدومید (با غلظت نهایی 10μM) و نیمی دیگر بدون دارو (به عنوان گروه کنترل) کشت داده شد. پس از 48 ساعت انکوباسیون کشت سلولی، میزان فعالیت حیاتی (MTT) و میزان القای آپوپتوز (با رنگ آمیزی فلورسنت اتیدیوم بروماید و اکریدین اورنج) در سلول ها بررسی شد.
    یافته ها
    نتایج حاصل از کشت سلولی نشان داد که میزان فعالیت حیاتی سلول های تک هسته ای مغزاستخوان در حضور داروی پومالیدومید افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت (P<0/05). ولی میزان القای آپوپتوز سلول های تک هسته ای مغزاستخوان در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    پومالیدومید تا حدودی سبب تحریک حیات و فعالیت سلول های تک هسته ای مغزاستخوان سالم در بهبود و بقای آن ها می شود و علاوه برآن بر خلاف سایر داروهای ضد سرطانی هیچ اثر توکسیک یا القای آپوپتوزی روی این سلول ها نمی گذارد. بنابراین به نظر می رسد پومالیدومید می تواند داروی مناسبتری جهت اجتناب از اثرات جانبی داروهای ضد سرطانی روی سلول های سالم باشد.
    کلیدواژگان: پومالیدومید، MTT، آپوپتوز، مغز استخوان، سلول های تک هسته ای
  • سودابه عربی *، جواد آرشامی، علیرضا حق پرست صفحات 34-42
    زمینه و هدف
    مریم گلی حاوی مقادیر زیادی از ترکیبات گلیکوزیدی، فلاونوئیدی و آنتوسیانین ها می باشد. با توجه به افزایش مصرف گیاهان دارویی در درمان بیماری ها و شناسایی اثرات جانبی آن ها بر اندام های مختلف، تحقیق حاضر جهت بررسی اثرات عصاره مریم گلی بر برخی پارامترهای خون در موش صحرایی انجام گرفته است.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی تجربی 24 موش صحرایی نر از نژاد ویستار به چهار گروه شش تایی تقسیم شدند. گروه کنترل نرمال سالین وسه گروه دیگر دوزهای 75، 150 و 300 میلی گرم برکیلوگرم وزن بدن عصاره الکلی مریم گلی را به مدت 14روز به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. وزن بدن در روز صفر و 14 اندازه گیری شد. پس از پایان دوره، میزان کلسترول، تری گلیسرید، کراتینین، پروتئین تام، آلبومین و آنزیم های AST و ALTسرم خون اندازه گیری شدند. میانگین داده های حاصله با استفاده از آزمون واریانس یک طرفه ANOVA و تست توکی مورد ارزیابی آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج حاصله افزایش معنی داری را درغلظت پلاسمایی آلبومین و پروتئین تام نشان داد. آنزیم های کبد به صورت وابسته به دوز کاهش یافتند. مقادیر تری گلیسرید، کلسترول و میانگین افزایش وزن تغییرات معنی داری را نشان ندادند.
    نتیجه گیری
    نتایج این تحقیق نشان داد؛ احتمالا گیاه مریم گلی به خاطر داشتن ترکیبات فلاونوئیدی که دارای خواص آنتی اکسیدانت نیز هستند، باعث افزایش آلبومین و کاهش آنزیم های کبدی می شود.
    کلیدواژگان: پارامترهای بیوشیمیایی، آنزیم های کبد، عصاره مریم گلی، موش صحرایی
  • بابک نخستین روحی *، شهاب بهلولی صفحات 43-51
    زمینه و هدف
    روغن زیتون ویرجین به علت دارا بودن اولئوکانتال یک ماده ی ضدالتهابی محسوب می شود. هدف از این مطالعه مقایسه ی تاثیر اولتراسوندتراپی و فونوفورزیس با روغن زیتون ویرجین بر کمردرد ورزشکاران زن بود.
    روش بررسی
    تعداد 30 نفر ورزشکار زن که به کمردرد مزمن مبتلا بودند، داوطلبانه در این مطالعه پایلوت شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی به دو گروه روغن زیتون (15 نفر) و اولتراسوند (15 نفر) تقسیم شدند و ده جلسه تحت درمان فیزیوتراپی به صورت فونوفورزیس با روغن زیتون ویرجین و یا اولتراسوندتراپی با ژل قرار گرفتند. اولتراسوند با فرکانس یک مگاهرتز و به مدت 10 دقیقه در هر جلسه درمان در ناحیه ی دردناک مورد استفاده قرار گرفت. قبل از شروع و پس از اتمام درمان آزمودنی ها سه پرسش نامه ی استاندارد مک گیل، اسوستری تعدیل شده و رونالد- موریس را پر کردند.
    یافته ها
    براساس هر سه پرسش نامه ی مک گیل، اسوستری تعدیل شده و رونالد- موریس کاهش معنی داری پس از 10 جلسه درمان نسبت به قبل از درمان در هر دو گروه مشاهده شد (0/05>P). اگرچه میانگین علایم بر اساس هر سه پرسش نامه پس از درمان در گروه فونوفورزیس نسبت به گروه اولتراسوند پایین تر بود، اما تفاوت بین گروهی معنی داری مشاهده نشد (P>0.05)
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد هر دو روش اولتراسوندتراپی و فونوفورزیس با روغن زیتون ویرجین به مدت 10 جلسه روش های مناسبی برای کاهش علایم کمردرد مزمن در زنان ورزشکار می باشند.
    کلیدواژگان: واژگان کلید ی: اولتراسوندتراپی، فونوفورزیس، روغن زیتون ویرجین، کمردرد مزمن
  • فائزه مرتضوی، خاطره عبدالملکی، امیر عباس صامتی، عطیه هاشمیان، شقایق حق جوی جوانمردی* صفحات 52-60
    زمینه و هدف
    شواهدی در مورد رابطه ی هم اکسیژناز با بسیاری از سرطان ها در دسترس است. هم اکسیژناز با اثر آنتی آپوپتوزی در رشد تومورها نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر هم اکسیژناز بر میتوز سلول های تومور ملانوما و اندازه ی این تومور ها در موش های C57BL6 بود.
    روش بررسی
    سلول های ملانومای B16F10 به 18 موش C57BL6 با سن 8 هفته به صورت زیر جلدی تزریق شد. موش ها به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول ((n=6، Zinc Protoporphyrin (Znpp) (مهار کننده ی هم اکسیژناز- 1)؛ گروه دوم (n=6)،Hemin)فعال کننده ی هم اکسیژناز- 1) و گروه سوم (گروه کنترل) (n=6) فقط رقیق کننده تزریق را، به صورت یک روز در میان از روز اول مطالعه، طی 16 روز دریافت نمودند. تومورها در روز شانزدهم مطالعه خارج شدند. طول و عرض تومورها اندازه گیری شد و فعالیت میتوزی با رنگ آمیزی ایمنوهیستوشیمی و شمارش سلول های Ki-67 مثبت زیر لام مورد ارزیابی قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج مطالعه ی ما نشان داد وزن و اندازه ی تومور و ایندکس میتوزی در موش های تیمار شده با Hemin به طور معنی داری بیش از دو گروه دیگر بود (P≤0.05)؛ اما ایندکس میتوزی و اندازه و وزن تومور در گروه دریافت کننده ی Znpp و گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    تحریک مسیر هم اکسیژناز-1 به وسیله ی تزریق hemin می تواند موجب افزایش رشد تومور ملانوما شود. با این حال مهار این مسیر به وسیله ی مهارکننده های هم اکسیژناز -1 ممکن است بر کاهش رشد و اندازه ی تومور و ایندکس میتوزی اثری نداشته باشد.
    کلیدواژگان: ملانوما، هم اکسیژناز، ایندکس میتوزی
  • فرانک شریفی، مهران نظام دیبا*، کوروش کمالی صفحات 61-71
    زمینه و هدف
    دیابت بارداری و کم کاری تیروئید از شایع ترین اختلالات اندوکرین در بارداری هستند و هردو از شرایط مقاومت به انسولین محسوب می شوند. هورمون های تیروئیدی مادر نقشی مهم در امبریوژنز و بلوغ جنین و IQ کودک وی دارد. براساس تجربیات بالینی ما به نظر می رسد کم کاری تحت بالینی تیروئید در مبتلایان به دیابت بارداری شایع تر است. از آنجاکه تست های عملکرد تیروئید جزء تست های روتین دوران بارداری محسوب نمی شود، لذا ما در این مطالعه ضمن بررسی عملکرد تیرویید، ارتباط آن با مقاومت به انسولین را در خانم های باردار مورد بررسی قراردادیم.
    روش بررسی
    مطالعه ی حاضر مطالعه ای توصیفی تحلیلی بود که در آن 142 زن باردار در دو گروه مبتلا به دیابت بارداری و زنان سالم شرکت داشتند. بر روی کلیه ی شرکت کنندگان پس از اخذ اطلاعات دموگرافیک و محاسبه ی BMI، تست تحمل گلوکز انجام شد. همچنین برروی نمونه خون ناشتا تست های عملکرد تیروئید، سطح سرمی آنتی بادی ضد TPO و انسولین ناشتا اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده با استفاده از آمارهای توصیفی و تست های آماریT-Test و کای دو و مدل رگرسیون چندمتغیره آنالیز شد.
    یافته ها
    در این مطالعه 68 زن باردار با دیابت بارداری (GDM) و 74 زن باردار سالم شرکت داشتند. سن و BMI زنان دچار GDM بیشتر از گروه کنترل بود (0/0001< P) سطح TSH سرمی پس از حذف عوامل مداخله گر در هیچیک از دو گروه همبستگی معنی داری با سطح انسولین و اندکس HOMA-IR نداشت. در میان گروه بیماران 14/7 درصد و در میان گروه سالم 8/ 6درصد سطح Anti-TPO بیش ازحد طبیعی داشتند (0/171=P). سطح آنتی بادی ضد TPO هم با اندکس HOMA-IR (0/01=P) و هم باسطح انسولین (003/0=P) ارتباط آماری معنی داری داشت.
    نتیجه گیری
    در مجموع نتایج این مطالعه همراهی اختلال عملکرد تیرویید را با دیابت بارداری نشان نداد، اگرچه آنتی بادی های ضدتیرویید در دیابت بارداری بیشتر دیده شد. انجام مطالعات آینده با حجم نمونه بالاتر می تواند به نتیجه گیری دقیق تر در این زمینه کمک کند.
    کلیدواژگان: دیابت بارداری، TSH، Anti TPO، مقاومت به انسولین، کم کاری تیروئید ساب کلینیکال
  • الهه تاج الدین، مسعود آل بویه*، امیرهوشنگ محمدعلیزاده، محمدرضا زالی صفحات 72-82
    زمینه و هدف
    هدف از این مطالعه شناسایی باکتری های مرتبط با بیماری های دستگاه صفراوی و بررسی ارتباط حضور اینتگرون های کلاس 1، 2 و 3 در آن ها با الگوهای مقاومت دارویی است.
    روش بررسی
    نمونه های صفرای بیماران صفراوی تحت کلانژیوپانکراتوگرافی از نظر حضور باکتری و الگوی مقاومت دارویی توسط روش بیوشیمیایی و انتشار دیسک بررسی گردیدند. به منظور تعیین حضور ژن های intI1، intI2، و intI3 در DNA ژنومی و پلاسمیدی این جدایه ها، از PCR استفاده گردید.
    یافته ها
    از میان 102 نمونه ی صفرا، 41/2 درصد نمونه ها کشت مثبت بودند. باکتری های جدا شده شامل اشریشیاکلی (35/5 درصد)، انتروکوکوس (19/4درصد)، کلبسیلا پنومونیه (17/47 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (17/47 درصد)، آسینتوباکتر (6/45 درصد)، استافیلوکوکوس اپیدرمایدیس (1/6 درصد) و استرپتوکوکوس ها (1/6 درصد) بود. تمامی جدایه ها به آموکسی سیلین- کلاولونیک اسید مقاوم بودند و 87/5 درصد آن ها الگوی مقاومت چندگانه را نشان دادند. انتشار اینتگرون های کلاس 1 و 2 در بین جدایه ها به ترتیب در اشرشیاکلی 59/09 درصد و 50 درصد، سودوموناس ائروژینوزا 81/81 درصد و 45/45 درصد، کلبسیلا پنومونیه 63/6 درصد و 27/27 درصد و آسینتوباکتر بومانی 100 درصد و 100 درصد بود. این نتایج همچنین حضور اینتگرون های کلاس 1 و 2 را بر روی پلاسمیدهای استخراج شده و وجود ارتباط معنادار میان اینتگرون کلاس 1 و مقاومت به سیپروفلوکساسین و جنتامایسین را نشان دادند.
    نتیجه گیری
    فراوانی بالای اینتگرون های کلاس 1 و 2 در میان جدایه های صفراوی و ارتباط آن ها با افزایش فنوتیپ مقاومت آنتی بیوتیکی پیشنهاد کننده ی نقش صفرا به عنوان عامل انتخابی باکتری های کد کننده ی این عناصر است.
    کلیدواژگان: اینتگرون، عفونت صفراوی، مقاومت آنتی بیوتیکی
  • سید محمدعلی شریعت زاده، احمد همتا، ملک سلیمانی مهرنجانی، سمانه درویشی* صفحات 83-95
    زمینه و هدف
    یکی از شایع ترین سرطان ها در بین زنان سرطان پستان است که در سال های اخیر آمار مبتلایان آن رو به افزایش است. از همین رو ما در این مطالعه ارزیابی اثرات زعفران به عنوان داروی ضد تومور بر قابلیت حیات سلول های سرطان پستان و اثر متقابل تیمار همزمان آن با داروی پاکلی تاکسول را بررسی نمودیم.
    روش بررسی
    در این مطالعه عصاره ی زعفران (Crocus sativus L.) را به روش سوکسله تهیه نمودیم. سلول های سرطان پستان رده ی 4T1 را از بانک سلولی پاستور فراهم نموده، چندین بار مورد پاساژ (واکشت سلولی) قرار داده تا سلول ها به تعداد لازم رسیدند. سایتوتوکسیتی دارو و عصاره ی زعفران هر یک به طور جداگانه و همزمان بر اساس تست های رنگ سنجی MTT و تریپان بلو با غلظت های معین از دارو و عصاره در تیمار های 48 و72 ساعت انجام شد و میزان تغییرات آپاپتوژنیک هر یک از ترکیبات توسط روش هوخست وپروپیدیوم یوداید بررسی گردید.
    یافته ها
    نتایج حاصل از تیمار 48 و 72 ساعت عصاره ی زعفران و پاکلی تاکسول نشان از وجود اثرات ضد توموری آن ها بر سلول سرطانی پستان داشت و نتایج وابسته به دوز و زمان بود. در بررسی اثرات سینرژیک (همزمان) در تیمار 48 ساعت، پاکلی تاکسول و عصاره ی زعفران نتایج نشان از افزایش معنی دار سایتوتوکسیتی دارو در سطح (P <0.05) داشت.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد که پاکلی تاکسول و عصاره ی زعفران خواص ضدسرطانی چشم گیری علیه سلول های سرطانی پستان دارند. همچنین مشخص شد که عصاره می تواند سمیت سلولی القا شده توسط پاکلی تاکسول در سلول های سرطانی را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش دهد این در حالی بود که عصاره ی آبی زعفران نتایج بهتری نشان داد.
    کلیدواژگان: پاکلی تاکسول، سرطان پستان، زعفران
  • بهنام کشتکار، فرهاد دریانوش*، فرشته نبی زاده، نادر تنیده، محسن ثالثی صفحات 96-110
    زمینه و هدف
    تمرین و فعالیت بدنی از عوامل موثر در تحلیل منابع انرژی سلولی می باشد که می تواند تغییراتی را در پپتید های موثر بر تنظیم و تعادل انرژی به وجود آورند. هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات سطوح پلاسمایی نوروپپتیدY و گرلین در موش های نر نژاد اسپراگوداولی به دنبال هشت هفته تمرین شدید و متوسط بود.
    روش بررسی
    در این پژوهش تجربی، 75 سر موش نر از نژاد اسپراگوداولی با میانگین سنی 2 ماه و میانگین وزنی 15± 240 گرم به طور تصادفی انتخاب شدند. سپس به مدت یک ماه از طریق تحریک اشتها با کاهو و سبزیجات چاق شدند و از میانگین وزنی 15±240 به 20±320 رسیدند و به سه گروه کنترل (25سر)، گروه تمرین با شدت متوسط (25 سر) و گروه تمرین با شدت زیاد (25 سر) تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت 8 هفته و 3 روز در هفته روی تردمیل حیوانات به فعالیت پرداختند.
    یافته ها
    در پایان تحقیق، نتایج نشان داد در بین گروه ها پس از انجام 8 هفته تمرین شدید، افزایش معناداری در سطوح پلاسمایی متغیر های نوروپپتید Y و گرلین وجود دارد (P<0/05)، اما پس از انجام 8 هفته تمرین متوسط تغیرات معناداری در سطوح پلاسمایی نوروپپتید Y و گرلین مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    انجام فعالیت ورزشی باعث تعادل منفی انرژی در رت ها به سمت افزایش وزن و تجمع چربی در بدن می شود و به منظور جبران این تعادل منفی انرژی، میزان هورمون نوروپپتیدY و گرلین پلاسما افزایش می یابد.
    کلیدواژگان: نوروپپتید Y، گرلین، تمرین با شدت متوسط، تمرین با شدت زیاد
  • ناهید کرامتی *، حبیب ضیغمی، فخری حقی صفحات 111-119
    زمینه و هدف
    سودوموناس آئروژینوزایک پاتوژن فرصت طلب بیمارستانی است. شیوع سویه های سودوموناس آئروژینوزای مولد MBL از مشکلات عمده در درمان عفونت های ناشی از این ارگانیسم محسوب می شود. هدف از تحقیق حاضر تعیین فراوانی اینتگرون های کلاس I وII در سویه های سودوموناس آئروژینوزای مولد متالوبتالاکتاماز جدا شده از نمونه های بالینی بیمارستان های شهر زنجان بود.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی توصیفی مقطعی، 120 ایزوله سودوموناس آئروژینوزا از نمونه های بالینی مختلف از بیمارستان های شهر زنجان طی سال های 1392-1391 جمع آوری شد. به منظور تایید ایزوله ها از تست های بیوشیمیایی استفاده و سپس الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن ها نسبت به 7 آنتی بیوتیک با روش دیسک دیفیوژن بر اساس استانداردهای CLSI تعیین گردید. جهت بررسی وجود آنزیم های MBL از روش فنوتیپی DDST استفاده و حضور ژن های intI1،intI2، blaVIM و blaGIM با روش PCR ردیابی شد.
    یافته ها
    در این مطالعه ی بیشترین و کمترین میزان مقاومت آنتی بیوتیکی به ترتیب مربوط به سفوتاکسیم در 52 ایزوله (43/3 درصد) و آمیکاسین در 26 ایزوله (21/6 درصد) بود. از 120 ایزوله سودوموناس آئروژینوزا، 35 ایزوله (29درصد) مقاوم به ایمی پنم بودند. از 35 ایزوله مولدMBL، 32(91)درصد ایزوله حامل ژن intI1 شامل 3 (9 درصد) ایزوله حامل ژن intI2 و 6 (17درصد) ایزوله حامل ژن blaVIM بود. سویه واجد ژن blaGIM یافت نشد. همچنین هر 3 ایزوله intI2 مثبت، حامل ژن های intI1 و blaVIM نیز بودند.
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده ی شیوع بالای اینتگرون کلاس I در ایزوله های سودوموناس آئروژینوزای مولد MBL بود. باتوجه به نقش اینتگرون ها در انتقال ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی، شناسایی و پیشگیری از انتشار این عناصر ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: اینتگرون، سودوموناس آئروژینوزا، متالوبتالاکتاماز
  • شهناز شهرجردی *، مسعود گلپایگانی، عباس دقاق زاده، آسیه کرمی صفحات 120-131
    زمینه و هدف
    کمر درد مزمن غیر اختصاصی شایع ترین نوع کمر درد مزمن می باشد و دستیابی به یک برنامه ی درمانی و توانبخشی برای بهبود سریع تر بیماران مبتلا به کمردرد مزمن همواره مورد توجه بوده است. لذا هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر یک دوره تمرینات پیلاتس بر درد زنان مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی بود.
    روش بررسی
    27 زن مبتلا به کمر درد مزمن با علت ناشناخته و هایپرلودوزیس در محدوده ی سنی 30 تا 50 سال به طور تصادفی هدفمند انتخاب و در دو گروه برابر تجربی و کنترل تقسیم شدند. ابتدا میزان درد، عملکرد بیماران و درجه ی لوردوز کمری از طریق پرسش نامه های کیوبک، اسوستری و دستگاه فورمتریک اندازه گیری شد. سپس بیماران گروه تجربی به مدت 8 هفته به تمرینات تعدیل شده پیلاتس پرداختند و گروه کنترل در مدت زمان مشابه، درمان های رایج را دریافت کردند. بعد از این مدت دوباره درد و عملکرد و درجه ی لوردوز کمری بیماران هر دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. سطح معنی داری نیز 0/05≥P در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق نشان داد که بعد از هشت هفته تمرین، کاهش معنی داری در شدت درد (0/0001≥P)، بهبود قابل توجه در ناتوانی عملکردی (0/001≥P) و همچنین کاهش زاویه ی لوردوز کمری (0/001≥P) گروه تجربی نسبت به گروه کنترل وجود داشت.
    نتیجه گیری
    از یافته ها این تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که تمرینات پیلاتس موجب کاهش شدت درد، بهبود ناتوانی و کاهش درجه ی لودروز بیماران مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی شد.
    کلیدواژگان: هایپرلوردوزیس، کمر درد مزمن غیر اختصاصی، پیلاتس
|
  • A. Mahmoodzadeh, Aa Pourfatollah*, Mh Karimi, Sm Moazzeni Pages 1-10
    Background And Objective
    The important role of co-stimulatory molecules in immunological responses has been clearly demonstrated. With the development of new methods in molecular immunology, preventing the co-stimulatory signals in order to induce tolerance has emerged as a novel strategy. RNA interference is a new method that can specifically and effectively reduce target gene expression.
    Materials And Methods
    In this study, we used a lentiviral system to target the expression of CD40 gene in dendritic cells. ShRNA sequence is able to reduce the expression of CD40 gene on murine dendritic cells.
    Results
    Our results indicate 64-fold decreased expression of CD40 mRNA in the group receiving lentiviral shRNACD40 as well as 31% decrease in expression of CD40 protein on the surface of dentridic cells (p<0.0001). Also, dendritic cells cannot stimulate T cells upon contact with them.
    Conclusion
    This study indicates that a decrease in expression of CD40 molecule induces tolerogenic dendritic cells and prevents Th1 immunological response. Prevention of Th1 response would shift the immunological responses to Th2 response, and this type of response can be effective in autoimmune diseases including rheumatoid arthritis and type I diabetes. References 1- Groux H, Fournier N, Cottrez F. Role of dendritic cells in the generation of regulatory T cells. Sem in Immunol. 2004; 16: 99-106. 2- Kanako L, Reizis L, Reizis B. Dendritic Cells: Arbiters of Immunity and Immunological Tolerance. Cold Spring Harb Perspect Biol. 2012; 4: a007401. Avalable from: www.cshperspectives.org. 3- Morel PA. Dendritic cell subsets in type1diabetes: friend or foe? Frontiers in Immunol. 2013; 4. Avalable from: http://dx.doi.org/ 10.1155/ 2013/972865. 4- Machen J, Harnaha JO, Lakomy R, Styche A, Trucco M, Giannoukakis N. Antisense oligonucleotides down-regulating costimulation confer diabetes-preventive properties to nonobese diabetic mouse dendritic cells. The J Immunol. 2004; 173: 4331-41. 5- Maldonado R, Andrian UH. How tolerogenic dendritic cells induce regulatory T cells. Adv Immunol. 2010; 108: 111-165. 6- Peters AL, Stunz LL, Bishop GA. CD40 and autoimmunity: the dark side of a great activator. Sem Immunol. 2009; 21: 293-300. 7- Li L, Wang H, Wang B. Anergic cells generated by blocking CD28 and CD40 costimulatory pathways in vitro ameliorate collagen induced arthritis. Cell Immunol. 2008; 254: 39-45. 8- Zheng X, Suzuki M, Zhang Z, et al. RNAi-mediated CD40-CD154 interruption promotes tolerance in autoimmune arthritis. Arth Res & Ther. 2010; 12: R13. 9- Pletinckx K, Dohler A, Pavlovic V, Lutz M.B. Role of dendritic cells maturity/ costimulation for generation, homeaostasis and suppressive activity of regulatory T cells. Fronties in Immunol. 2011; 2: 7-22. 10- Gavrilov K, Saltzman WM. Therapeutic siRNA: Principles, challenges and strategies. Yale J Biol Med. 2012; 85(2): 187-200. 11- Manjunath N, Wu H, Subramanya S, Shankar P. Lentiviral delivery of short hairpin RNAs. Adv Drug Delivery Rev. 2009; 61: 732-45. 12- Inaba K, Inaba M, Romani M, et al. Generation of large numbers of dendritic cells from mouse bone marrow cultures supplemented with GM-CSF. J Exp Med. 1992; 176: 1693-702. 13- Virus packaging protocol. Stem Cell Biotechnology Research Center protocol, Iran. 2013. Avalable from: www.stemcellstech. com/index.php/fa/. 14- Muller G, Muller A, Jonuleit H. Fetal calf serum –free generation of functionally active murine dendritic cells suitable for invivo therapeutic approaches. J Inv Dermatol. 2000; 114: 142-8. 15- Marin-Gallen S, Clemente-Casares X, Planas R, et al. Dendritic cells pulsed with antigen-specific apoptotic bodies prevent experimental type 1 diabetes. Clin and Exp Immunol. 2009; 160: 207-14. 16- Hasse C, Ejrnaes M, Juedes AE, Wolf T. Immunomodulatory dendritic cells require autologous serum to circumvent nonspecific immunosuuressive activity in vivo. Blood. 2005; 106: 4225-33. 17- Feili-Hariri M, Dong X, Alber SM, Watkins SC, Salter RD, Morel PA. Immunotherapy of NOD mice with bone marrow–derived dendritic cells. Diabetes. 1999; 48: 2300-08. 18- Karimi MH, Ebadi P, Pourfathollah AA, et al. Immune modulation through RNA interference-mediated silencing of CD40 in dendritic cells. Cellular Immunol. 2009; 259: 74-81. 19- Mei S, Jin-Dong LI, Rui J, et al. Construction and characterization of lentiviral shRNA expression vector targeting rat CD40 gene in dendritic cells. Chem Res. 2009; 25(5): 666-72. 20- Jantsch J, Turza N, Volke M, et al. Small interfering RNA (siRNA) delivery into murine bone marrow-derived dendritic cells by electroporation. J of Immunological Methods. 2008; 337: 71-7. 21- Giannoukakis N, Trucco M. Dendritic cell therapy for type 1 diabetes suppression. Immunother. 2012; 4(10): 1-12. 22- Giannoukakis N. Tolerogenic dendritic cells for type 1 diabetes. Immunother. 2013; 5(6): 1-3. 23- Lee CN, Lew AM, Wu L. The potential role of dendritic cells in the therapy of Type1 diabetes. Immunother. 2013; 5(6): 591-606.
    Keywords: CD40 Gene, Lentiviral vector, Murine Dendritic Cells
  • Ghasemnian A.*, Kordi Mr, Ghaeini A., Ghorbanian B., Hedayati M Pages 11-21
    Background And Objective
    Visfatin is a secreted protein from visceral adipose tissue that has been linked to obesity and associated with health risk factors. The purpose of this study was to examine the effects of 8 weeks of interval endurance rope training on plasma visfatin and insulin resistance in overweight nonathletic adolescents
    Materials And Methods
    In this semi-experimental study, 36 healthy overweight and obese male adolescents were randomly assigned to experimental (n=18) and control (n=18) groups. The experimental group underwent 8 weeks of interval endurance rope training (45 min/d, 4 d/wk). Blood samples were taken before and after the completion of exercise training to assess levels of visfatin, insulin resistance and lipid profiles. Independent T-test and Pearson correlation coefficient were used to analysis the data.
    Results
    The results showed that 8 weeks of interval endurance rope training decreased the plasma visfatin, body fat percent, BMI, insulin resistance, waist circumference and triglycerides levels in in the experimental group (P<0.05). Also, there was a significant and positive relationship between visfatin, body fat percent and plasma triglyceride levels (P<0.05).
    Conclusion
    8 weeks of interval endurance rope training with decreased triglyceride, insulin resistance and obesity induced a significant reduction of plasma visfatin in overweight and obese adolescents.
    Keywords: Interval Endurance rope jump, Visfatin, Insulin Resistance Index, Overweight, Adolescent, Obese
  • Tajik Sh, Jalali, Nadoushan Mr, Shams J., Yaraee R.* Pages 22-33
    Background And Objective
    Pomalidomide - a combination of Lenalidomide and Thalidomide drugs- is one of the newest anticancer drugs. Pomalidomide induces apoptosis in cancer cells. Furthermore, few studies indicating its relatively low cytotoxic effects on normal peripheral blood cells have been carried out. However, there is yet no information about the effects of Pomalidomide on bone marrow cells that contain important immune cells. In this study, the effect of Pomalidomide on normal bone marrow mononuclear cells was studied.
    Materials And Methods
    The samples obtained from individuals who clinically needed bone marrow examination, but finally were diagnosed with no serious pathologic conditions in their leukocytes. Remained bone marrow aspirates were obtained and mononuclear cells were isolated. Half of the mononuclear cells were cultured with Pomalidomide (final concentration 10ìM) and the remaining half(control group) were cultured with media alone. After 48h incubation, vital activity (MTT) and cell apoptosis induction rates were assessed.
    Results
    The results showed that the vital activity of bone marrow mononuclear cells cultured in the presence of Pomalidomide increased significantly compared to the control group (P<0.05). However, Pomalidomide had no apoptosis induction and the rate of apoptotic cells had no significant difference with control group.
    Conclusion
    Pomalidomide moderately stimulates the viability (or activity) of normal bone marrow mononuclear cells to improve and maintain them. Also, unlike most anticancer drugs it has no observable toxic effect or apoptosis induction on these cells. So, it may be concluded that Pomalidomide may be more favorable in preventing the side effects of anticancer drugs on normal cells.
    Keywords: Pomalidomide, MTT, Apoptosis, Bone marrow, Mononuclear cells
  • Arabi S.*, Arshami J., Haghparast Ar Pages 34-42
    Background And Objective
    salvia officinalis L. consists of, glycosides, flavonoids, and anthocyanins. Due to the increasing use of medicinal plants in treatment of diseases and their side effects on various organs, this study was conducted to evaluate the effect of salvia officinalis on biochemical blood parameters in male rats.
    Materials And Methods
    In this experimental study, 24 male Wistar rats were randomly assigned to four groups of 6 animals each. The control group received normal saline and treatment groups received 75, 150 and 300 mg/kg body weight of salvia extract for 14 days. Body weight was measured in days 0, 7, and 14. At the end of the experiment, serum levels of liver function enzymes such as AST and ALT, total proteins, albumin, creatinine, cholesterol and triglyceride were assessed. Results were analyzed using one- way ANOVA and Tukey test.
    Results
    According to the results, plasma concentrations of protein, albumin and creatinine showed a significant increase (P<0.05) but, a significant decrease was observed in liver enzymes. No significant changes were observed in serum cholesterol, triglyceride levels and body weight in the control and salvia groups (P>0.05).
    Conclusion
    The results indicated that Salvia Officinalis probably contains flavonoidic components with antioxidant effect leading to the increase in albumin and decrease in liver enzymes.
    Keywords: Liver enzymes, Blood parameters, Salvia extract, Male rat
  • Nakhostin, Roohi B.*, Bohlooli Sh Pages 43-51
    Background And Objective
    Virgin Olive oil contains Oleocanthal as an anti-inflammatory agent. The main purpose of this study was to compare the effects of ultrasound therapy and phonophoresis with virgin olive oil on female athlete's chronic Low Back Pain (LBP).
    Materials And Methods
    Thirty female athletes with chronic LBP voluntarily participated in this pilot study. Patients were randomly assigned to Phonophoresis (n=15) and Ultrasound (n=15) groups and were treated with virgin olive oil or ultrasound gel for 10 sessions. Frequency and duration of treatment by ultrasound were 1 MHz and 10-min, respectively. Subjects completed Mc Gill, Modified Oswestry and Ronald-Morris standard questionnaires before and after 10 sessions of physiotherapy.
    Results
    There was a significant reduction in symptoms of LBP based on Mc Gill, Ronald Morris, and Modified Oswestry questionnaires at the end of the therapy in both groups compared to pre-treatment status (P<0.05). Although the mean post-treatment scores were lower than the mean pre treatment scores in all questionnaires in phonophoresis compared with ultrasound group, there was no significant difference in symptoms of LBP between two groups (P>0.05).
    Conclusion
    It seems both ultrasound and phonophoresis with virgin olive oil are effective methods for treatment of chronic LBP in female athletes.
    Keywords: Ultrasound, therapy, Phonophoresis, Virgin olive oil, Chronic low back pain
  • Mortazavi Fs, Abdolmaleki Kh, Samety Aa, Hashemian A., Haghjooy Javanmard Sh* Pages 52-60
    Background And Objective
    Some evidence about the relationship between heme oxygenase and many cancers is available. Heme oxygenase has anti-apoptotic effects and contributes to tumor growth. The aim of this study was to evaluate the effect of heme oxygenase on melanoma tumor cells mitosis and tumor size in C57BL/6 mice.
    Materials And Methods
    B16F10 melanoma cells were injected subcutaneously to 18 C57B 6 mice with 8 weeks of age. Mice were randomly divided into three groups: the first group received Zinc protoporphyrin (Znpp), heme oxygenase inhibitor (n = 6), the second group, hemin (heme oxygenase activator) (n = 6) and the third group((control group) (n = 6)) received diluent injection. They received their injection every other day from the first day of study for 16 days. Tumors were extracted in the 16th day of study. Length and width of tumors were measured and mitotic cell activities were evaluated using immunohistochemistry staining and counting Ki-67 posetive cells.
    Results
    Our study results showed that size and weight of tumor and mitotic index in treated mice by Hemin were higher than two other groups. (P≤0.05). But mitotic index, tumor size and tumor weight in the recipient Znpp group and the control group were not statistically different.
    Conclusion
    Stimulation of Hemeoxygenase-1 pathway by hemin injection can increase melanoma tumor growth. However, inhibition of this pathway by Hemeoxygenase -1 inhibitors may not be effective in reducing tumor growth and size.
    Keywords: Melanoma, Heme oxygenase, Mitotic index
  • Sharifi F., Nezamdiba M.*, Kamali K Pages 61-71
    Background And Objective
    Gestational diabetes and hypothyroidism in pregnancy are the most common endocrine disorders which are considered as insulin resistant conditions. Maternal thyroid hormones play an important role in embryogenesis, fetal maturity, and child’s IQ level. It seems that subclinical hypothyroidism in women with gestational diabetes has a higher prevalence. Since thyroid function tests during pregnancy are not considered as part of a routine testing, therefore, we aimed to study thyroid function associated with insulin resistance in pregnant women.
    Materials And Methods
    In this descriptive-analytic study, 142 pregnant women were randomly entered in GDM and normal groups. After obtaining demographic data and measuring all patients’ BMI, Glucose Tolerance Test (GTT) was performed. Serum insulin, thyroid function test and anti –TPO antibody were measured on fasting blood samples. Data were analyzed using descriptive statistics, T test, Chi-square test and multivariate regression analysis.
    Results
    68 pregnant women with GDM and 74 normal pregnant women participated in this study. Patients with GDM had higher age and BMI (P< 0.0001). After eliminating the confounding variables, no significant correlation was found between TSH and insulin or HOMA-IR. Elevated anti-TPO was seen in 14.7% of GDM and 6.8% of normal women (P= 0.171). Significant correlation of anti TPO level was found between both insulin level (P= 0.01) and HOMA-IR (P=0.03).
    Conclusion
    This study did not show any association between thyroid dysfunction and GDM. However, a higher anti-TPO level was seen in GDM patients. Further investigations with more sample sizes are recommended.
    Keywords: Gestational diabetes mellitus, TSH, Anti, TPO, Insulin resistance, Subclinical hypothyroidism
  • Tajeddin E., Alebouyeh M.*, Mohammad Alizadeh Ah, Zali Mr Pages 72-82
    Background And Objective
    The aim of this study was to detect bacteria associated with biliary tract diseases and relationship between their class 1, 2 and 3 integrons and antibiotic resistance patterns.
    Materials And Methods
    Bile samples of biliary patients undergoing cholangiopancreatography were examined for the presence of bacteria and antibiotic resistance patterns using biochemical tests and disk diffusion method. PCR was used for detection of the presence of integrase genes intI1, intI2, and intI3 in total DNA and plasmid extracts of these bacterial isolates.
    Results
    Out of 102 bile samples, 41.2% were positive by culture The isolated bacteria belonged to E. coli (35.5%), Enterococcus spp. (19.4%), Klebsiella pneumoniae (17.74%), Pseudomonas aeruginosa (17.74%), Acinetobacter spp. (6.45%) and Staphylococcus epidermidis (1.6%). All isolates were resistant to amoxiclav and 87.5% of the isolates showed multidrug resistance (MDR) pattern. intI1and intI2 were found in E. coli (59.09%, 50%), P. aeruginosa (81.81%, 45.45%), K. pneumonia (63.6%, 27.27%) and Acinetobacter spp. (100%, 100 %), respectively. These results showed the presence of class 1 and 2 integrons on the extracted plasmids and indicated a significant association between class 1 integron and resistance to gentamicin and ciprofloxacin.
    Conclusion
    High frequency of class 1 and 2 integrons among the bile isolates and their association with increased antimicrobial resistance phenotypes suggests bile components as selective agents for bacterial strains encoding these elements.
    Keywords: Integrons, Bile infection, Antimicrobial resistance
  • Shariatzadeh Sma, Hamta A., Soleimani M., Darvishi S.* Pages 83-95
    Background And Objective
    Breast cancer is the most common cancer among women worldwide. Saffron is one of the most well-known plants as an antioxidant and anticancer. The aim of this study was to assess the impact of saffron on the viability of breast cancer cells and simultaneous interaction effect of Paclitaxel drug.
    Materials And Methods
    In this study, saffron extract (Crocus sativus L.) was prepared by Soxhlet method. Breast cancer cells (4T1) were prepared from the Pasteur cell bank then passaged several times until the required number of cells obtained. Cytotoxicity of Paclitaxel and the extracts of saffron were assessed separately and simultaneously using colorimetric MTT assay and trypan Blue test with certain concentrations of drug and extracts in the treatment period of 48 and 72 h. Then, the rate of apoptogenic changes in each compound was evaluated by Hoechst and PI methods.
    Results
    Data from 48 and 72 h treatment of extract of Crocus sativus showed antitumor effects on breast cancer cells. These effects were dose and time dependent. The synergistic effects in 48 hour treatment indicated a significant increase in cytotoxicity of saffron/Paclitaxel (P <0.05).
    Conclusion
    The results showed that ethanol and aqueous extract of saffron and Paclitaxel have significant anticancer properties against breast cancer cells. It was also found that the aqueous and ethanol extracts of saffron can considerably increase cytotoxicity in cancer cells induced by Paclitaxel while the aqueous extract of saffron showed better results.
    Keywords: Breast cancer, Paclitaxel, Saffron
  • Keshtkar B., Daryanoosh F.*, Nabizadeh F., Tanideh N., Salesi M Pages 96-110
    Background And Objective
    Exercise and physical activity are the most impressive factors in consumption of cellular energy sources which may bring about some changes in key peptides that are effective in adjusting and balancing energy. The purpose of this study was to investigate the probable changes of plasma Neuropeptide Y (NPY) and Ghrelin concentrations after 8 weeks of exercise with different intensities on fat male rats.
    Materials And Methods
    This experimental study was conducted on 75 adult male rats about 2 months old selected randomly from a laboratory. The rats fattened via stimulating their appetite with lettuce and other vegetables for a month. Their average weight changed from 240±15 gr to 320±20 gr. Then, they were divided into three groups of control (n=25), exercise group with moderate intensity ((n 25) and exercise group with high intensity (n=25). The training program of the study consisted of running three times in a week on Rodent's treadmill for 8 weeks.
    Results
    The results showed that after 8 weeks of high intensity exercises, NPY and Ghrelin levels increased significantly (p<0.05), but moderate intensity exercises did not have meaningful effect on NPY and Ghrelin levels.
    Conclusion
    The results of this research shows that exercise causes negative balance of energy in rats, increase their weight and fatten them. To compensate for this negative balance of energy, NPY hormone and Ghrelin levels are increased.
    Keywords: Neuropeptide Y, Ghrelin, High intensity exercise, Moderate intensity exercise
  • Keramati N.*, Zeighamih, Haghi F Pages 111-119
    Background And Objective
    Pseudomonas aeruginosa is an opportunistic nosocomial pathogen. Evidence suggests that the incidence of enzyme-producing strains of Pseudomonas aeruginosa Metalo Beta Lactamases (MBL) is a major problem in the treatment of infections caused by this organism. The aim of this study was to investigate the frequency of class I and II integrons among metalobetalactamase producing Pseudomonas aeruginosa isolated from clinical samples from Zanjan hospitals.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional study, 120 Pseudomonas aeruginosa isolates from clinical specimens were collected from Zanjan hospitals in 2012-2013. After verifying isolates by biochemical tests, antibiotic susceptibility testing (Kirby-Baur method) was performed according to CLSI guidelines against 7 antibiotics. The DDST was then carried out for detection of MBLs. Finally, the presence of IntI1, IntI2, blaVIM and blaGIM genes was determined by PCR.
    Results
    In our study, the highest and the lowest resistant patterns were related to Cefotaxime and Amikacin with 43.3% and 21.6%, respectively. Of 120 isolates, the metallo- beta-lactamase was detected in 35 (29%) isolates. According to results, the frequency of intI1, intI2, blaVIM genes in MBL producers were 32(91%), 3(9%), and 6(17%), respectively, but no blaGIM positive isolate was detected. Also all of IntI2 positive isolates carried IntI1 and blaVIM,, simultaneously.
    Conclusion
    The results of this study indicate high frequency of class I integron gene among MBL producing Pseudomonas aeruginosa isolates. Due to the importance of integrons in dissemination of antibiotic resistance genes, detection and prevention of these elements are necessary.
    Keywords: Integron, Mtallo, beta, lactamase, Pseudomonas aeruginosa
  • Shahrjerdi Sh*, Golpayegani M., Daghaghzadeh A., Karami A Pages 120-131
    Background And Objective
    Non-specific chronic low back pain is the most common type of chronic low back pain. Rehabilitation to achieve a more rapid improvement in patients with chronic low back pain has always been taken into account. The aim of this study was to evaluate the effect of Pilates exercises on pain in female patients with non-specific chronic low back pain.
    Materials And Methods
    27 women with unexplained chronic back pain and hyperlordosis aged 30 to 50 years old were randomly selected and were equally placed in either experimental or control groups. In the pre-test, pain level, performance of patients and the degree of lumbar lordosis were assessed using Quebec, Oswestry questionnaires and Formetric 4D system. Patients in the experimental group participated in an 8- week Pilates exercises while patients in the control group did not participate in any specific program. Then, in the post-test, pain level, performance and the degree of lumbar lordosis of patients in both groups were measured. The patients in the experimental group participated in the modified Pilates exercises for 8 weeks, but those in the control group only received the conventional treatment in the same time period. Data analysis was performed using SPSS 16 and significant level of P”0.05 was considered.
    Results
    The results indicated a significant decrease in pain scores (P”0.0001), a significant improvement in functional disability (P”0.001) and decreased lumbar lordosis (P”0.001) in the experimental group after 8- weeks of Pilates exercises compared to the control group.
    Conclusion
    It can be concluded that Pilates exercises can decrease severity of pain, improve performance level and decrease lumbar lordosis in patients with chronic non- specific LBP.
    Keywords: Hyperlordosis, Pilates, Chronic non, specific low back pain