آرشیو چهار‌شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۸، شماره ۴۴۸۴
ورزش
۱۴
نقد

فرار از فشار با پول بیت المال

چه کسی هزینه شوآف آقایان را می پردازد؟

علی کربلایی

ماجرای سوپرجام جنجالی سال 97 بالاخره با رای دادگاه عالی حکمیت ورزش به پایان رسید و حکم پیروزی سه بر صفر پرسپولیس مقابل استقلال که توسط کمیته انضباطی صادر و کمیته استیناف تاییدش کرده بود، توسط این دادگاه نیز تایید شد. رسیدگی به این پرونده جنجالی چیزی حدود یک سال و نیم طول کشید و هزینه سنگینی هم برای دو طرف داشت. سفرهای چندباره مسوولان و وکلای دو باشگاه به سوییس، هزینه وکیل بین المللی باشگاه استقلال و هزینه سرسام آور دادرسی در دادگاه عالی ورزش، بخشی از هزینه هایی است که دو طرف محول شده اند تا درنهایت همان حکم کمیته انضباطی تایید شود. البته باشگاه استقلال موظف است تمام هزینه های باشگاه پرسپولیس در مورد این پرونده را هم پرداخت کند و با این حساب آن طور که رسانه ها نوشته اند، استقلال باید چیزی حدود یک میلیارد تومان به دادگاه عالی ورزش و باشگاه پرسپولیس پرداخت کند.

سوالات مهمی از این پرونده به جا مانده. واقعیت های این پرونده بر همگان آشکار بود و هواداران، مدیران، کمیته انضباطی ، وزارت ورزش، رسانه ها و تمام ارکان فوتبال می دانستند که استقلال حاضر به بازی در آن زمان مقابل پرسپولیس نیست. تصور اولیه مدیران استقلال لغو بازی بوده، اما زمانی که جدیت سازمان لیگ و حکم سه - صفر شدن مسابقه را می بینند، تازه متوجه می شوند که نباید در زمان برگزاری مسابقه سوپرجام، اردوی برون مرزی برگزار کنند. در همین زمان در استقلال تغییر مدیریت به وجود می آید و اولین وعده مدیرعامل جدید استقلال و معاونش، پیگیری این پرونده در دادگاه عالی حکمیت ورزش است. علی خطیر که در سوییس زندگی می کند، وعده داد که با روابط و پیگیری هایی که انجام خواهد داد، حق استقلال را از سازمان لیگ خواهد گرفت؛ وعده هایی که هواداران ناراضی استقلال را بسیار امیدوار کرد. فتحی و خطیر، از ابتدا می دانستند که زمان دادرسی پرونده ها در این دادگاه به شدت طولانی است و ممکن است زمانی که حکم صادر می شود، آنها اصلا سر کار نباشند و به نظرشان منطقی آمد که در شروع کارشان، چنین وعده ای به هواداران بدهند تا از رقم خوردن یک شکست در کارنامه دربی ها با رقیب سنتی جلوگیری کنند.

اما حالا که مشخص شده این پرونده از ابتدا لازم نبوده به این دادگاه برود و شواهد علیه استقلال بوده، چه کسی پاسخگوی هزینه های این دادگاه است؟ علی خطیر و امیرحسین فتحی؟ آنها که از جیب شان قرار نیست چیزی پرداخت کنند. خطیر حتی دیگر مسوولیتی هم در استقلال ندارد. این پول از محل بیت المال باید صرف شود. در واقع حدود یک میلیارد تومان پول از بیت المال باید خرج شو آف آقای فتحی و معاونش شود. به واقع چرا؟ وزیر ورزش که امیرحسین فتحی را به این سمت گماشته است، آیا در مورد این موضوع پاسخی خواهد داشت؟ آیا می تواند از عملکرد گماشته اش در باشگاه استقلال دفاع کند؟

کل ماجرای شکایت استقلال از سازمان لیگ به دادگاه عالی ورزش شبیه به یک جوک است. البته جوکی که یک میلیارد هزینه داشته و حالا هیچ کس زیر بار نمی رود. فتحی در برنامه فوتبال برتر از موضعش کوتاه نیامد و گفت علیه استقلال ظلم شده، ولی دیگر به مراجع بالاتر از دادگاه عالی حکمیت ورزش شکایت نخواهیم برد، چون بی فایده است. البته فتحی کلامش را این گونه شروع کرد که این اتفاق در زمان مدیریت ما رخ نداده و به نوعی می خواست تمام مسوولیتش را از شانه های خودش بردارد. اما چه کسی فراموش می کند که ایشان با همان لحن قاضی گونه اش در برنامه 90 اعلام کرد که این رای غیرقانونی است و با شکایت به دادگاه عالی ورزش، عدالت کمیته انضباطی و کمیته استیناف را زیر سوال برد. این شکایت جو حاکم بر هواداران استقلال که تمام ارکان فوتبال ایران را بسیج شده می دانستند تا آنها نتیجه نگیرند، تحکیم کرد و باب میل آنها بود؛ اما آیا مدیران منسوب وزیر ورزش باید چنین کنند؟

مهدی دادرس، عضو کمیته استیناف فدراسیون فوتبال در گفت وگویی اعلام کرده: «به نظر من آنها یک شو اجرا کردند. همان اوایل که علی خطیر، معاون باشگاه استقلال شد و پرونده را به دادگاه CAS فرستاد، به او گفتم تو که با فیفا در ارتباط هستی و قوانین را می دانی چرا پرونده را به این دادگاه ارسال کردی. همان موقع خطیر گفت ما تحت فشار هواداران هستیم و مجبوریم برای تنفس چنین کاری انجام بدهیم. به خطیر گفتم از این شکایت نتیجه نمی گیرید. از آن بدتر این است که برخی هواداران با استفاده از کانال های مجازی بدون منطق به رای کمیته استیناف حمله کرده و می گفتند ما ظالمانه رای داده ایم. به مسوولان استقلال گفتیم اگر رای در دادگاه CAS تغییر نکرد چه اتفاقی رخ می دهد که جواب دادند در آن صورت ما تابع قانون هستیم.»

به نظر می رسد مدیران استقلال به شدت تحت تاثیر فضای مسموم کانال های هواداری هستند. امیرحسین فتحی حتی بعد از اعلام حکم در گفت وگویی اعلام کرد: «همان موقع همین دوستان که در فضای مجازی اعتراض می کنند، می گفتند که فتحی به CAS شکایت نمی کند، چون اگر این کار را بکند، برکنار یا فلان می شود. همه دیدند که فتحی پیگیر این ماجرا بود. فتحی وکیل گرفت و به CAS رفت و تا آخرین لحظه دفاعیات خود را انجام داد. من قبلا هم گفته بودم که قاضی CAS نیستم و من این پرونده را بررسی نمی کنم.» البته می توانست بگوید فتحی پولی که می توانست برای یک بازیکن جوان و آینده دار خرج کند را خرج فرو نشاندن اعتراضات بی پایه کرد. در واقع این گفته های فتحی، می تواند یک اعتراف به شوآف هم باشد، چراکه گویا تنها برای اینکه بگوید بله قربان گوی وزیر ورزش نیست پای به این راه پرهزینه گذاشته است.