آرشیو چهار‌شنبه ۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۳۵۶۰
ورزش
۱۴

نازنین ملایی بعد از کسب سومین مدال طلای آسیا

آرامش داشته باشم، المپیک هم می روم

رقابت های قایق رانی رویینگ قهرمانی 2019 آسیا در حالی به تازگی در کره جنوبی برگزار شد که عملکرد درخور توجه پاروزنان ایرانی را به دنبال داشت؛ عملکردی که از آن به عنوان تاریخی ترین نتیجه قایق رانی ایران در آسیا نام برده می شود. کسب دو مدال طلا و پنج مدال برنز حاصل تلاش هفت ملی پوش زن و مردی بود که در این مسابقات شرکت کردند و همگی روی سکو رفتند. این برای نخستین بار است که ترکیب کامل تیم قایق رانی کشور موفق به کسب مدال می شود. اتفاق مهم دیگر، درخشش تیم های ملی رویینگ در کره جنوبی، قهرمانی نازنین ملایی در قایق تک نفره سبک وزن بود؛ بانوی برتر رویینگ آسیا که از عنوان قهرمانی اش دفاع کرد. نازنین که دو مدال طلای مسابقات 2016 و 2017 آسیا را در کارنامه داشت، با مشقت زیادی سومین طلایش را بر گردن آویخت.

او که نسبت به تغییر سرمربی تیم ملی رویینگ بانوان معترض بود، ترجیح داد به تنهایی تمریناتش را انجام دهد. افشین فرزام، مربی مورد اعتماد ملایی بود که دوست داشت با او تمرین کند، اما از طرف فدراسیون این اجازه به او داده نمی شد. فرزام که حق زیادی بر گردن رویینگ زنان ایران دارد، سال ها سرمربی این تیم بود، اما با تصمیم کمیته فنی فدراسیون قایق رانی مسئولیت هدایت تیم ملی مردان به او واگذار شد. نازنین هم در این شرایط تصمیم گرفت با همان درس هایی که از مربی باسابقه اش گرفته بود برنامه هایش را پیش ببرد به این امید که شاید شرایط در آینده برایش بهتر شود که در نهایت هم همین طور شد. فرزام برگشت تا این بانوی قایقران گیلانی به افتخاری دیگر برسد.

او دراین باره به «شرق» می گوید: «رفتن آقای فرزام از تیم ملی باعث شده تا من از نظر جسمی و روحی خیلی به هم بریزم، اما با همه اینها سعی کردم قوی باشم و خودم تمریناتم را انجام دهم. البته مسئولان فدراسیون مقابلم موضع گرفتند، چراکه بر این باور بودند که همه ملی پوشان باید تابع قوانین فدراسیون باشند و نباید در تیم دودستگی ایجاد شود. خانم سولماز عباسی که خودشان از قهرمانان سابق کشور و مدال آوران آسیا بودند، سرمربی تیم شدند. خود خانم عباسی هم تا پیش از این شاگرد آقای فرزام بودند. ایشان هم خودشان خیلی اعتقاد زیادی به آقای فرزام داشتند و همیشه می گفتند که آقای فرزام باید سرمربی تیم ملی رویینگ زنان باشد. بااین حال ایستادگی کردم تا خودم را برای مسابقات آسیا آماده کنم. البته همان زمان این را گفتم که اگر رکوردهایم در حد و اندازه مدال طلای آسیا باشد به مسابقات می روم. در کل طی این شش ماه سه رکوردگیری در فروردین، خرداد و شهریور برای ما گذاشتند که من در رکوردگیری های فروردین و خرداد بین 15 تا 20 ثانیه با بقیه نفرات اختلاف داشتم و اول شدم. ضمن اینکه رکوردهایم هم رو به بهبودی بود. بعد از این رکوردگیری بود که واکنش های منفی فدراسیون نسبت به من کمتر شد و در نهایت دو، سه هفته مانده بود به مسابقات، آقای فرزام رسما برنامه تمریناتم را برعهده گرفت. خوشحالم که توانستم خودم را دوباره با حضور ایشان ثابت کنم. اطمینان داشتم اگر آقای فرزام برگردد قهرمان می شوم. من سال 2016 که طلای اولم را گرفتم، زمان زیادی را بدون مربی تمرین کردم. المپیک 2016 ریو بود و آقای فرزام یک ماه در ایران نبودند. ایشان از برزیل به من پیام می دادند و من تمرین می کردم. دو هفته بعد از اینکه ایشان برگشتند، به رقابت های قهرمانی آسیا رفتم و اول شدم».

دارنده دو مدال نقره و برنز بازی های آسیایی، شانس اول قایقرانی زنان برای کسب سهمیه بازی های المپیک 2020 توکیو است. البته او کار سختی برای المپین شدن دارد، اما بااین حال خیلی خوش بین است و امیدوار: «من در همین مسابقات قهرمانی آسیا در قایق سبک وزن تک نفره پارو زدم. خیلی دلم می خواست در قایق سنگین وزن هم مسابقه بدهم، متاسفانه به دلیل اینکه فاصله زمانی بین دو مسابقه 20 دقیقه بود نتوانستم در این ماده شرکت کنم. با توجه به این موضوع تمام تلاشم این بود که رکورد را بزنم که نزدیک زمان قایق سنگین وزن باشد که خداراشکر به این هدف هم رسیدم. نفر اول قایق سنگین وزن از چین تایپه بود که من یک صدم ثانیه با او اختلاف داشتم. درحال حاضر تنها رقیب اصلی من در آسیا همین قایقران چین تایپه است. اردیبهشت سال آینده مسابقات انتخابی المپیک در قاره آسیا برگزار می شود. اگر شرایط خوب پیش برود می توانم به المپیک برسم. تا الان خیلی غیرممکن ها برایم ممکن شده. خواسته زیادی ندارم؛ دلم می خواهد فقط آرامش داشته باشم تا بتوانم یک تمرین خوب داشته باشم. نتیجه ای هم که گرفتم گویای همه چیز است. امیدوارم که آقای فرزام را در کنارم داشته باشم».