آرشیو دو‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۳۶۳۸
روزنامه فردا
۱۶
روایت

ما ملتی هستیم که تاب آوردیم

منصور خلج

این سرزمین پرقدمت ما در مسیر این چندین هزارساله تاریخ زخم ها و داغ های فراوانی را بر پیکرش شاهد بوده است؛ کم نیست که در جاهایی بشود به آنها دقیق استناد و اشاره کرد، اما همواره ما ملتی هستیم که تاب آوردیم، تحمل کردیم و در حقیقت این مسائل را به نوعی از داغ مغولان تا کشتن میرزا تقی خان امیرکبیر و زخم هایی که در حقیقت در دو جنگ جهانی نیز از آنها بی نصیب نماندیم، تاب آوردیم... و داغدارانه همدردی کرده ایم. با همه این مصائب، ما را هر چه بیشتر ملتی با شکیبایی و صبر و اسطوره هایی که در این زمینه ساخته ایم، معرفی کرده است. طبعا این زخم های اخیر هم مثل سقوط هواپیما،  سیل سیستان و بلوچستان و... و اینها را هم ما مدارانه و صبورانه تحمل خواهیم کرد اما همواره به یاد داریم باید قوی و همدل باشیم و همواره با خویشتن داری خودمان را به سمت درایت و تعقل سوق دهیم تا در حقیقت از این شیب هایی که در مسیر راهمان قرار می گیرد، همواره همچون کاوه، سیاوش و فریدون سربلند و سرافراز بیرون بیاییم. این همواره درس استقامت تاریخی این ملت است. ما کم نداشته ایم، از زمان خشایارشاه و در جنگ معروف سالامیس و در ادامه آن حمله اسکندر مقدونی، ادامه آن همواره جنگ های ممتد امپراتوری قدرتمند روم را داشته ایم. بعد ما با حمله اعراب مصادف شدیم و کمی بعدتر در حقیقت ویرانی خانمان براندازی که مغولان در کشور ما برپا کردند. هیچ وقت ما را متوقف نکرد، مگر در تاریخ ما کم هستند مثل ابومسلم ها،  بابک خرمدین ها و منصور حلاج ها و... همین طور جلو می آییم در مسیر تاریخ فراوان داریم تا می رسیم به دوره صفویه و عصر قاجار و مشروطه ای که با خون و جگر فراهم شد و بعد ما همواره در گرداب های تراژیک دول استعمارگر که در راهمان فراهم کردند، کم هزینه نکرده ایم.

به هر حال، اینکه به لحاظ جغرافیایی در جایی قرار گرفته ایم اگر مورد تعرض هولاکوخان و مورد یورش مغول ها قرار می گیریم، برای این است که از کشور ما و جاده ابریشم به سرزمین های اروپایی بروند. بعد هم بهره مندی از منابع غنی ای که شاهدش هستیم، همواره طمع کاران را وسوسه کرده است. مگر نه اینکه ما جزء قدیمی ترین تمدن هایی هستیم که در جهان به وجود آمد. همواره در تاریخ دو تمدن دوشادوش هم حرکت کرده اند؛ یکی تمدن آسیایی که ما بودیم و یکی هم تمدن اروپایی که یونان باستان بود. در نتیجه این تاریخ دیرپای ما مثل درختی تناور شاهد خزان ها، توفان ها، گردبادها و متعاقب آن بهار و شکوفایی بوده است و همواره ما با تولید فرهنگ و هنر به جهان فخر می فروشیم. در دشوارترین شرایط حکیم ابوالقاسم فردوسی را داریم که آرمان و اخلاق متعالی را در این جامعه بیدار می کند. حافظ، نظامی، سعدی و ملک الشعرای بهار،  دهخدا و نیما، همه در شرایط سخت و دشوار این سرزمین هنر آفریده اند.

فرهنگ عامه ما سرشار از این حماسه ها، افسانه ها و متل هایی است که همه این داغ ها را در حقیقت به نوعی هنرمندانه بازگو کرده است. حتما در حقیقت انسان مکانیسمی را برای فرار از این مصائبش پیدا کرده و آفرینش ادبیات و هنر یک راه می تواند باشد.

این اتفاقات هم بخشی از تاریخ ماست و باز هم ما تاب می آوریم و استقامت می کنیم و قوی و پایدار به آینده ای بهتر امیدوار هستیم.