آرشیو سه‌شنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۳۶۳۹
روزنامه فردا
۱۶
صاف و ساده

ما انقلاب‏ کردیم

قادر باستانی

مردم هنوز در شوک هستند. وقایع چند وقت اخیر جامعه را به کل درگیر خود کرده است. حضور پرابهت آحاد مردم در تشییع جنازه شهید سردار سلیمانی نشان داد انقلاب اسلامی ظرفیت بازنگری و اصلاح دارد؛ اما وقایع آبان و نیز شلوغی های بعد از اعلام دلیل واقعی سقوط هواپیمای اوکراینی، روشن کرد که جامعه دیگر شکیبایی چندانی ندارد و منتظر است که به مطالبات تلنبارشده آن پاسخی بی درنگ و درخور داده شود. 41 سال پیش مردم علیه سیستمی که هر صدای مخالفی را در نطفه خفه می کرد، دین و مذهب آنها را به هیچ می انگاشت و جوانان را به فساد و تباهی می کشاند، دلاورانه شوریدند و آن را از سریر قدرت پایین کشیدند.

 خواسته مردم استقلال و آزادی بود و یک نظام مردم سالار اسلامی که کرامت انسانی شان را بازگرداند و آنها را به سعادت و بهروزی برساند. 10 روز بزرگداشت روزهای شور و حماسه 57، فرصتی است برای مرور آنچه گذشت. مانند دانش آموزی که در پایان هر سال تحصیلی، کارنامه درسی خود را می گیرد و نتیجه تلاش خود را می سنجد، ما مردم ایران نیز به عنوان صاحبان این انقلاب مردمی، ملزم هستیم کارنامه را مرور کنیم و آنچه را به دست آورده ایم و آنچه را هنوز برای به دست آوردنش تلاش می کنیم، مسئولانه بسنجیم. 

 ما نسلی که پیش از انقلاب را دیده ایم و اختناق دردآور آن دوران را چشیده ایم، وظیفه داریم برای نسلی که ندیده و فقط شنیده است، تفاوت امروز با آن خفقان را تعریف کنیم.

 سال هایی که حتی در کنج خانه و خفا هم نمی شد حرفی از پادشاه زد؛ چه برسد به اینکه کسی به طور علنی جرئت حرف زدن درباره ساواک و دربار را داشته باشد. ما وظیفه داریم ذهن نوباوگان کشورمان را از تصورات نادرستی که برخی با اهدافی خاص پر کرده اند، اصلاح کنیم. همان طور که وظیفه داریم آرمان های این انقلاب مردمی را مطالبه کنیم. ادبیات انقلاب ما، مبتنی بر دین پیامبر مهربانی بود. ادبیات انقلاب ما، ادبیات مارکسیستی نبود؛ پس آنها که ادبیاتشان مشحون از ادبیات مارکسیستی با لعاب دینی و خالی از مهر، محبت و عشق و آکنده از تنفر، دشمنی و کینه ورزی است، نمی توانند مدعی انقلابی گری باشند و مردم را به چوب بیگانگی با انقلاب برانند.

 آرمان انقلاب ما آزادی و کرامت انسانی بود. سنت رهبر و بنیان گذار انقلاب و سیره رهبری ما، تاکید دائمی بر وحدت کلمه و دوری از تفرقه و دودستگی بود و هست؛ پس آنهایی که هر کلام شان، کوبیدن بر طبل تفرقه و نامحرم دانستن مردم و راندن جوانان به چوب تکفیر است، انقلابی نیستند. پس این همه سر و صدا و ادعایشان، نه از دلیری و اعتمادبه نفس، بلکه از سر هراس و ترس است. ما مردم به عنوان صاحبان اصلی انقلاب، باید پیگیر آرمان های انقلاب مان باشیم. کارنامه خودمان را مرور کنیم. هر جا کوتاهی کرده ایم و قدرت و منزلت خودمان را باور نکرده ایم، دریابیم، اصلاح کنیم و به خود آییم.

 اگر سخنرانی امام در بهشت زهرا را مانیفست انقلاب قلمداد کنیم، هدف‏ ما رفع عقب ماندگی های کشور و توسعه بود؛ اما توسعه  درون زا.

 مفهوم استقلال برای ما، نشان از پیشرفت متکی به خود داشت. آزادی برای ما همان آزادی سیاسی بود؛ و الا آزادی اجتماعی و آزادی فرهنگی را که مردم قبل از انقلاب داشتند. ما در زمینه توسعه درون زا چندان موفق نبودیم؛ چون نتوانستیم مشارکت عمومی را گسترش دهیم. 

در این چهار دهه، از هر فرصتی سخاوتمندانه استفاده کردیم تا گروهی دیگر از مردم را از مشارکت سیاسی محروم کنیم.

 برخی همیشه سعی در محدودسازی داشتند و آخرین نمونه آن، همین تلاش برای سیطره تلویزیون بر صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی بود.  آرمان های اصیل انقلاب، اکنون ما را فرامی خواند. وقت کنج عزلت گزیدن و خود را غریبه حس کردن نیست. 

اگر در کارنامه انقلاب کاستی ای هست، ما صاحبان انقلاب موظفیم مطالبه کنیم. همه ما با هر اندیشه ای و هر دیدگاهی در این انقلاب سهیم هستیم.  اگر اختلاف ها را کنار بگذاریم، انحصارطلب نباشیم و تنگ نظری و بدبینی را کنار بگذاریم، آنگاه قدرت جماعت را بعینه خواهیم دید که چگونه در سریع ترین زمان و با چه صلابتی، مشکلات و معضلات را رفع خواهند کرد و چگونه الگویی از حیات معنوی و سعادت حقیقی برای آحاد بشریت نشان خواهند داد. 

این روزهای حیرت و نگرانی، فرصت شستن کینه و کدورت از قلب ها و  لبریز کردن دل ها از محبت، عاطفه، ایثار و ازخودگذشتگی است.