آرشیو سه‌شنبه ۲۵‌شهریور ۱۳۹۹، شماره ۴۷۴۳
دیپلماسی
۴

یادداشت جو بایدن، نامزد دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری امریکا

جهان را به سمت امریکا بازمی گردانم

مترجم: طلا تسلیمی
منبع: دیپلماسی ایرانی

اشاره: انتشار ترجمه کامل یادداشت «جو بایدن» به معنای تایید محتوا و ادعاهای مطرح شده ازسوی او نیست بلکه باتوجه به حساسیت پرونده تنش میان ایران و ایالات متحده امریکا و نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری امریکا، آشنایی مخاطب ایرانی به خصوص تصمیم گیران در حوزه سیاست خارجی با رویکرد نامزدهای این انتخابات از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است.

وقتی دونالد ترامپ نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد، وعده «توافق بهتر» برای محدودکردن برنامه هسته ای ایران را داد و متعهد شد که این کشور را برای مهار رفتارهای منطقه ای آن تحت فشار بگذارد، همانند بسیاری از دیگر وعده های رییس جمهوری ترامپ، اینها کلماتی پوچ بودند. در عوض، او بی محابا سیاستی را که در حفظ امنیت امریکا موثر بود، دور انداخت و سیاستی را جایگزین کرد که تهدید را تشدید کرده است. 

یک ماه گذشته نشان داد که سیاست ترامپ درقبال ایران یک شکست خطرناک است. ترامپ در سازمان ملل حتی موفق نشد یکی از نزدیک ترین متحدان امریکا را به حمایت از تمدید تحریم تسلیحات متعارف علیه ایران ترغیب کند. پس از آن ترامپ تلاش کرد تا به طور یکجانبه تحریم های سازمان ملل متحد علیه ایران را مجددا اعمال کند و عملا همه اعضای شورای امنیت را به تشکیل جبهه مشترک در رد موضع گیری خود تحریک کرد. اکنون، گزارش ها حاکی از آن است که ذخایر اورانیوم غنی شده ایران 10 برابر بیشتر از زمانی است که رییس جمهوری باراک اوباما و من کاخ سفید را ترک کردیم. ما باید خیلی سریع این روند را تغییر دهیم.

چالش هایی که دولت ایران برای منافع امنیتی امریکا، دوستان و شرکای ما و مردم خود ایجاد می کند را نادیده نمی گیرم، اما یک راه هوشمندانه برای سخت گیری به ایران وجود دارد و یک راه ترامپ! او نزدیک ترین متحدان ما را نادیده گرفت و از توافقی که چشم و گوش جهان را در داخل برنامه هسته ای ایران قرار می داد و مسیرهای دستیابی این کشور به سلاح هسته ای را مسدود می کرد، به تنهایی و بدون هیچ برنامه ای، کنار گذاشت. او بارها تنش ایجاد کرده و بدون اینکه یک استراتژی واقع گرایانه یا بازی آخر داشته باشد، ما را به یک جنگ دیگر در خاورمیانه نزدیک کرده است. او ما را وارد تشدید خطرناک تنش هایی کرده که نیروهای ما را به خطر می اندازد و آنگاه، آسیب های مغزی نیروها را «سردرد»ی کوچک جلوه داده است.

«اعمال فشار حداکثری» ترامپ با هر معیار عینی که سنجیده شود، یک مزیت برای ایران و ضربه ای به منافع امریکا بوده است. پنج سال پیش، دیپلماسی تحت رهبری امریکا به توافقی انجامید که از فاصله دست کم یک ساله بین ایران و تولید مواد هسته ای لازم برای تولید یک بمب اطمینان حاصل می کرد. اکنون، از آنجا که ترامپ امکان عقب نشینی ایران از تعهداتش را فراهم آورده، «زمان دستیابی» این کشور به تنها چند ماه کاهش یافته است و هیچ دیپلماسی جدی برای معکوس کردن این روند در جریان نیست. 

خلاصه کلام اینکه ایران امروز نسبت به زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ به بمب هسته ای نزدیک تر شده است و ترامپ پاسخی برای آن ندارد. پنج سال پیش، حتی روسیه و چین در کنار متحدان اروپایی ما از رویکرد امریکا در قبال برنامه هسته ای ایران حمایت کردند.

اکنون، امریکا تنها ایستاده است. سیاست های ترامپ، روسیه و چین را به ایران نزدیک تر کرده و روابط در دو سوی اقیانوس اطلس را به پایین ترین سطح در چند دهه اخیر رسانده است. اوایل سال جاری که تنش ها افزایش یافت، متحدان اروپایی ما به جای اینکه به سمت امریکا بیایند، از همه طرفین «حداکثر خویشتنداری و مسوولیت پذیری» را خواستار شدند.

از آنجایی که ترامپ توافقی را نقض کرد که خود امریکا بر سر آن مذاکره کرده بود، اکنون دیگر قدرت های جهانی به جای اینکه در کنار ما برای مقابله با ایران کار کنند، انرژی خود را صرف مخالفت با سیاست های امریکا می کنند. این آمیزه از تقابل و انزوا، ما را در بدترین شرایط هر دو جهان قرار خواهد داد؛ نه تحریم تسلیحاتی وجود دارد و نه بازگشت سریع تحریم های سازمان ملل و نه هیچ توافقی برای محدود نگه داشتن برنامه هسته ای ایران.

پنج سال پیش، ایران یک بازیگر منطقه ای بد بود اما حمله بزرگی علیه نیروهای امریکایی در منطقه انجام نداده بود. از زمان روی کار آمدن ترامپ، ایران یا گروه های تحت حمایت آن دو نیرو و یک پیمانکار امریکایی را کشته و بیش از 100 سرباز امریکایی را به شدت زخمی کرده اند.

پیش از ترامپ، برای سال ها هیچ حمله موشکی گروه های شبه نظامی پایگاه های ایالات متحده در عراق را هدف نگرفته بود. اکنون این حملات به طور منظم اتفاق می افتند.

ترامپ به جای بازدارندگی، به ایران جسارت داده است. ترامپ به جای پایان دادن به «جنگ های بی پایان»، امریکا را به آستانه یک جنگ جدید کشانده است. اگر این چیزی است که ترامپ آن را موفقیت می خواند، اصلا دوست ندارم بدانم اگر شکست می خورد چه می شد. خبر خوب اینکه راه بهتری وجود دارد. در اینجا توضیح می دهم که به عنوان رییس جمهوری چه خواهم کرد: 

اول، به طور تزلزل ناپذیر متعهد خواهم شد مانع از دستیابی ایران به سلاح هسته ای شوم.

دوم، مسیری معتبر برای بازگشت به دیپلماسی برای ایران فراهم خواهم آورد. اگر ایران به پیروی دقیق از توافق هسته ای برگردد، ایالات متحده هم مجددا به عنوان نقطه آغاز مذاکرات بعدی، به توافق می پیوندد. ما با هم پیمانان خود در جهت تقویت و گسترش مفاد توافق هسته ای تلاش خواهیم کرد. این، شامل تلاش برای آزادی امریکایی های بازداشت شده در ایران نیز می شود و ما تلاش خواهیم کرد تا به شرکای خود در کاهش تنش ها و پایان دادن به درگیری های منطقه ای از جمله جنگ فاجعه بار در یمن کمک کنیم.

همچنین اقدامات لازم را انجام خواهم داد تا اطمینان حاصل کنم که تحریم های ایالات متحده مانع از جنگ ایران علیه کووید19 نمی شوند و در روز اول، منع سفر ننگ آور ترامپ که شماری از کشورها با اکثریت جمعیت مسلمان را هدف گرفته، لغو می کنم.

سوم، ما به تلاش برای ترغیب ایران به عقب نشینی از فعالیت های بی ثبات کننده که دوستان و شرکای ما را در منطقه تهدید می کنند، ادامه خواهیم داد.

امریکا همچنین با استناد به توافق مساعد امنیتی امریکا و اسراییل که در زمانی که معاون رییس جمهوری بودم امضا شد، با اسراییل از نزدیک همکاری خواهد داشت تا از توانایی آن برای دفاع از خود در برابر ایران و گروه های متحد آن اطمینان حاصل شود. ما به استفاده از تحریم های هدفمند علیه نقض حقوق بشر در ایران، حمایت این کشور از «تروریسم» و برنامه موشک های بالستیک آن ادامه خواهیم داد. اگر ایران تقابل را انتخاب کند، من آمادگی دفاع از منافع حیاتی و نیروهای خودمان را دارم، اما اگر ایران گام هایی بردارد تا نشان دهد آماده است در مسیر دیپلماسی گام بردارد، من هم برای این کار آماده هستم. دولت بایدن با بازگرداندن جهان به سمت امریکا، درست کردن سیاست در قبال ایران را در اولویت قرار خواهد داد.