از سینمای خان بابایی تا سینمای ژانوسی

نویسنده:
پیام:
چکیده:
حجم کارهای صورت گرفته در زمینه ی جامعه شناسی سینما به هیچ وجه با تاریخ بیش از یک صد ساله ی سینما در ایران همخوانی ندارد. هرچند کارهای خوب و گاه درخشانی در این حوزه به انجام رسیده است، اما هنوز واکاوی ربط و تاثیر متقابل جامعه و سینما در ایران جای کار دارد. این نوشته با تمرکز بر سیر تاریخی پدیده ای به نام سینما در ایران و شرایط اجتماعی- سیاسی دوره های بزنگاهی تاریخ ایران، کوشیده است تحلیلی اجتماعی از سینمای ایران به دست دهد. این بررسی جامعه شناختی مبتنی بر مهم ترین نظریه های حوزه ی جامعه شناسی هنر و سینما مانند نظریه ی بازتاب، کارکردگرایی، ساختارگرایی، تئوری مشی مولف و نشانه شناسی و هرمنوتیک است. برای سهولت کار تا آن جا که میسر بوده و خلل و گزندی به چارچوب تحقیق وارد نکرده است، تاریخ سینمای ایران در پس زمینه ی تاریخ سیاسی- اجتماعی معاصر ایران قرار گرفته و بر آن اساس به نه(9) دوره ی تاریخی تقسیم شده است. این نه دوره عبارتند از سینمای رضاخانی- خان بابایی(1304- 1315)، سینمای نظام وفا (1326-1332)، سینمای محافظه کاران (1332-1342)، سینمای آلودگی- پالودگی (1342-1357)، سینمای بهار آزادی (1357-1359)، سینمای غیاب های ساختاری (1360-1367)، سینمای سه گانه (1367-1376)، سینمای نیروهای اجتماعی (1376-1384) و سینمای ژانوسی (1384-1390). برای هر یک از دوره ها تحلیل جداگانه ای مبتنی بر شرایط اجتماعی- سیاسی آن دوره و فیلم های برخاسته از چنین بستری نگاشته شده است. یک تحلیل کلی نیز تحت عنوان جمع بندی در پایان نوشته آمده است.
زبان:
فارسی
صفحه:
87
لینک کوتاه:
magiran.com/p1404258 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!