بررسی کشت بذر علف گندمی بیابانی (Agropyron desertorum) در باقیمانده اندام ها و خاک زیراشکوب گیاه اسپند (Peganum harmala.L)(مطالعه موردی)

چکیده:
مدیریت و کنترل گونه های سمی و آللوپات از اولویت های برنامه های احیای اکوسیستم های مرتع و بیابان است. در یک آزمایش گلخانه ای، بذر گونه مرتعی علف گندمی بیابانی در خاک حاوی نسبت های مختلفی (0، 5 و 20 درصد) از باقیمانده اندام هوایی، ریشه و خاک زیراشکوب گونه اسپند کشت شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار انجام شد. درصد و سرعت جوانه زنی و خصوصیات مورفولوژیکی نهال علف گندمی بیابانی اندازه گیری شد. مقدار اسیدیته (18/8) و نوع بافت خاک (شنی لومی) در زیراشکوب بوته اسپند مشابه با نمونه های خاک فضای باز بود، در حالی که میزان هدایت الکتریکی در زیراشکوب اسپند (627 میکروزیمنس) بیشتر از فضای مجاور (215 میکروزیمنس) بود. تیمار ترکیبی 20 درصد اندام هوایی (شامل بذر و میوه) و خاک مرتع موجب کاهش خصوصیات رشد و جوانه زنی شد. تیمارهای پودر ریشه و خاک زیراشکوب، هیچ گونه اثر منفی بر خصوصیات رشد و جوانه زنی علف گندمی بیابانی نداشت. از آنجا که بیشترین اثر سمیت اندام هوایی اسپند، ناشی از گل و بذر آن است، انجام یک دیسک سطحی بر خاک مرتع قبل از گل دهی گیاه اسپند سبب مخلوط شدن خاک با اندام های این گیاه می شود و ممکن است به استقرار گیاه علف گندمی بیابانی کمک کند.
زبان:
فارسی
صفحات:
21 -30
لینک کوتاه:
magiran.com/p1487877 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!