تاثیر رویکرد ملاقات برنامه ریزی شده بر شاخص های فیزیولوژیک بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه

پیام:
چکیده:
هدف
ملاقات بیمار در بخش مراقبت ویژه از چالش های مهم حوزه درمان است. اعتقاد به این که ملاقات باعث افزایش اضطراب بیمار و آثار مخرب بر شاخص های فیزیولوژیک می شود، باعث شده در بسیاری از این بخش ها از رویکرد ملاقات محدود استفاده شود. لذا این مطالعه به بررسی تاثیر رویکرد ملاقات منعطف (برنامه ریزی شده) و رویکرد ملاقات محدود بر فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و فشار متوسط شریانی پرداخته است.
مواد و روش ها
این کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 60 بیمار بستری در چهار بخش مراقبت ویژه بیمارستان های امام رضا (ع) و قائم (عج) در مشهد در سال 97-96 انجام شده است. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه کنترل ملاقات روتین بخش و در گروه مداخله ملاقات برنامه ریزی شده اجرا شد. شاخص های فیزیولوژیک بیمار قبل و بعد از ملاقات در هر دو گروه اندازه گیری شد.
یافته ها
در گروه مداخله فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بیماران در زمان های 10 و 30 دقیقه بعد از ملاقات کاهش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت (آزمون تی مستقل 05/0P<)، اما فشار متوسط شریانی اختلاف معناداری در هیچ یک از مراحل اندازه گیری در بین دو گروه نداشت (05/0P>).
نتیجه گیری
افزایش مدت و دفعات ملاقات در بخش های مراقب ویژه نه تنها اثر مخرب بر بیمار نداشته بلکه شاخص های فیزیولوژیک بیماران را به محدود نرمال نزدیک تر می کند. از نتایج این مطالعه می تواند جهت طراحی خط مشی ملاقات در این بخش ها استفاده کرد.
زبان:
فارسی
صفحات:
374 -380
لینک کوتاه:
magiran.com/p1953233 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.