نقش واریانت A/G 820 در ژن IGF-2 و سقط مکرر خود به خودی در جنوب ایران: یک مطالعه مورد شاهدی

پیام:
چکیده:
مقدمه

فاکتور رشد شبه انسولین2 (IGF-2) یک فاکتور رشد پلی پپتیدی است و یکی از اولین ژن هایی است که پیش از لانه گزینی رویان بیان می شود، که بیشترین بیان آن در سلول های جفتی است، و فعالیتش به شدت به نقش گذاری ژن بستگی دارد و نتیجه از دست دادن نقش گذاری ژنی (LOI) خاتمه مراحل اولیه رشد جنین است که می تواند منجر به سقط مکرر خود به خودی (RSA) شود.

هدف

از این رو این مطالعه مورد-شاهدی با هدف بررسی نقش واریانت 820 A/G در ژن IGF-2 و احتمال آن در RSA در جنوب ایران انجام شد.

مواد و روش ها

50 نمونه بافت از جنین های سقط شده به عنوان گروه مطالعه، در مقایسه با 50 نمونه خون از بند ناف نوزاد تازه متولد شده به عنوان گروه کنترل، ارزیابی شدند. ژنوتیپ 820 A/G توسط Real-time PCR با منحنی ذوب با وضوح بالا (HRM) انجام شد.

نتایج

بر اساس نتایج داده ها، واریانت 820 A/G ژن IGF-2 و LOI می تواند منجر به RSA شود. جنین های با ژنوتیپ (A/G) هتروزیگوت در موقعیت 820 در ژن IGF-2، به عنوان عامل LOI که باعث تغییرات در بیان ژن می شود، بیش از همه تحت تاثیر سقط قرار گرفته اند (04/0 p=،561/10-015/1 =CI 95% ،274/3OR=) با توجه به وضعیت فنوتیپی، آلل G دارای تاثیر غالب بر شیوع RSA می باشد (167/3OR=  ،008/0 p=).

نتیجه گیری

بر اساس مطالعه، احتمال بروز سقط جنین به علت از دست دادن هتروزیگوسیتی یا کاهش کمی از IGF-2، در جنوب ایران حدود 3 برابر است.

نوع مقاله:
مطالعه موردی
زبان:
انگلیسی
صفحات:
747 -754
لینک کوتاه:
magiran.com/p2170092 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.