فهرست مطالب

Crop Protection - Volume:4 Issue:4, 2015
  • Volume:4 Issue:4, 2015
  • تاریخ انتشار: 1394/06/30
  • تعداد عناوین: 15
|
  • پالانیسامی سروانان، سوهوماران دیویا، پوروسوتامان ونکاتسان، راجکومار تنور، آجانتا بیراه، چیرانتان چاتوپادییای، پونوراج جیاکومار، آنوپام باریک صفحات 431-439
    کاهش معنی دار کرم غوزه پنبه در مزارع پنبه ترایخت حاوی ژن باسیلوس تورنجینسیس (Bt) در قالب مدیریت تلفیقی آفات موجب افزایش عملکرد گردید. اما این تغییرات مشکلات جدیدی را به-همراه داشت که ناشناخته بودند و یا از اهمیت اقتصادی کمتری برخوردار بودند. بررسی ها در مزارع دیم کاری پنبه های تراریخت Bt در منطقه پرامبالور تامیل نادو، هند در طی سال های 2008 تا 2014 نشان داد که حشرات و بیماری های گیاهی گوناگون در حال افزایش هستند. در سال 2008 و 2009، مشاهده شد که در مزارع پنبه ترایخت، شپشک آردآلود پنبه (Phenacoccus solenopsis Tinsley)، سن سبز پنبه (Creontiades biseratance Distant) و قارچ پوسیدگی ریشه (Rhizoctonia solani Kuhn) باعث کاهش شدید عملکرد شدند. به علاوه، آفات دیگر مانند شپشک آردآلود پاپایا (Paracoccus marginatus Williams & Granara de Willink) و بیماری لکه برگی آلترناریا در طی سال های 2009 تا 2010 خسارت شدیدی به پنبه ها وارد نمود. هم چنین سن سبز پنبه (Campyloma livida Reuter),، شپشک آرد آلود (Ferrissia virgata Ckll)، ویروس موزائیک توتون، سفیدک خاکستری Ramularia areola و پوسیدگی غوزه پنبه در سال های 2010 تا 2012 گسترش یافته است. به جز این آفات و بیماری ها، بلایت برگی Alterrnaria، پوسیدگی ریشه (Macrophomina phaseolina Maubl) و لکه برگی Myrothecium باعث کاهش شدید عملکرد در پنبه Bt را در طول 2012 تا 2014 به همراه داشته است. مشکلات سال به سال در مزارع پنبه در حال افزایش است و موجب کاهش عملکرد و افزایش هزینه تولید شده است. اگر مشکلات به همین منوال پیش برود و اقدامی صورت نپذیرد تمام سودمندی های حاصل از پنبه تراریخت یعنی افزایش عملکرد و کاهش مصرف آفت کش ها را خنثی خواهد نمود.
    کلیدواژگان: پنبه های تراریخت Bt، مشکلات آفات و بیماری ها، مدیریت تلفیقی آفات
  • مهدی محرابی، ابراهیم محمدی گلتپه، خلیل بردی فتوحیفر صفحات 441-452
    روابط تنوع ژنتیکی 50 جدایه از قارچ Cytospora schulzeri روی درختان سیب از نقاط مختلف منطقه سمیرم با استفاده از 15 آغازگر (7 آغازگر RAPD و 8 آغازگر MP-PCR) تجزیه و تحلیل گردید. با استفاده از 7 آغازگر RAPD، 113 باند ایجاد گردید که 81 باند پلی مورفیک بودند (7/71 درصد) که به طور میانگین 57/11 قطعه پلی مورفیک برای هر آغازگر محاسبه می گردد و با 8 آغازگر MP-PCR، 107 باند مشاهده گردید که 78 باند پلی مورفیک بودند (3/72 درصد) که به طور میانگین 75/9 قطعه پلی مورفیک برای هر آغازگر محاسبه گردید. در نشانگر RAPD، تعداد باندهای پلی مورفیک از 8 (در آغازگر 241) تا 15 عدد (در آغازگرهای 230، 238، OPA13) و اندازه باندها از 200 تا 3750 جفت باز متغیر بود درصد پلی مورفیسم در این نشانگر از 64 درصد (در آغازگرهای 203 و 232) تا 83 درصد (در آغازگر 238) متغیر بود. در نشانگر MP-PCR، تعداد باندهای پلی مورفیک از 6 (در آغازگر CAG) تا 12 عدد (در آغازگرهای GTG و ATG) و اندازه باندها از 200 تا 3500 جفت باز متغیر بود درصد پلی مورفیسم در این نشانگر از 54 درصد (در آغازگر CAG) تا 81 درصد (در آغازگر ACTG) متغیر بود. با ترکیب اطلاعات دو نشانگر، در مجموع 220 باند حاصل گردید که 159 باند (72 درصد) پلی مورفیک بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که هر دو نشانگر برای بررسی تنوع ژنتیکی در جدایه های C. schulzeri مناسب می باشند. تخمین روابط ژنتیکی با استفاده از ضریب تشابه جاکارد از 54/0 تا 89/0 در نشانگر RAPD و 62/0 تا 89/0 در نشانگر MP-PCR متغیر بود. ضریب همبستگی کوفنتیکی بالایی بین ماتریس شباهت و دندروگرام به دست آمده از ترکیب دو نشانگر حاصل گردید. آنالیز داده ها با استفاده از روش UPGMA براساس ضریب تشابه جاکارد جدایه ها را به شش گروه تقسیم کرد که نشان دهنده تنوع ژنتیکی بالا در میان جمعیت های C. schulzeri می باشد.
    کلیدواژگان: سیب، سیتوسپورا، تنوع ژنتیکی، MP، PCR، RAPD
  • ریشی رام بورلاکوتی، پراگیان بورلاکوتی صفحات 453-462
    در این مطالعه مقاومت ژنوتیپ های ذرت به کمپلکس پوسیدگی بلال در شرایط مزرعه مورد بررسی قرار گرفت. هم چنین روش ضدعفونی بذر با ترکیبات شیمیایی در نواحی مرتفع و نیمه مرتفع نپال در طی سال های 2003 و 2004 ارزیابی شدند. هفت ژنوتیپ معروف ذرت همراه با یک شاهد حساس در مطالعات مقاومت میزبانی استفاده شدند. ژنوتیپ های ذرت با منابع خارجی شامل ماناکامانا-3 و دوتی بالاترین مقاومت را در برابر پوسیدگی بلال داشتند. سه ترکیب شیمیایی مورد استفاده برای تیمار بذر شامل ویتاواکس، کاپتان و باویستین به صورت معنی داری شیوع پوسیدگی بلال را کاهش دادند. این مطالعه نشان داد که استفاده از گیاهان مقاوم و ضدعفونی بذر با ترکیبات شیمیایی برای مدیریت بیماری پوسیدگی بلال در مناطق ذرت کاری در نواحی کوهستانی نپال و نواحی مشابه موثر است.
    کلیدواژگان: ذرت، گونه های فوزاریوم، پوسیدگی بلال، مدیریت، تیمار بذر
  • مهرداد احمدی، سعید محرمیپور، آدلی محمد عبدالا صفحات 463-475
    کنترل آفات انباری با استفاده از پرتو گاما می تواند با کمک سایر روش ها مانند اسانس های گیاهی که خود جایگزینی برای آفت کش های شیمیایی می باشند، بهبود یابد. در این تحقیق، کارایی تلفیق پرتو گاما با اسانس برازمبل Perovskia atriplicifolia به منظور افزایش تاثیر ضدتغذیه ای آنها روی شپشه آرد Tribolium castaneum مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت ارزیابی شاخص های تغذیه ای مانند: نرخ رشد نسبی (RGR)، نرخ مصرف نسبی (RCR)، کارایی غذای خورده شده (ECI) و شاخص بازدارندگی تغذیه ای (FDI)، از آزمایش زیست سنجی با کمک دیسک های آردی استفاده گردید. نتایج نشان داد که پرتو گاما، اسانس برازمبل و نیز تلفیق این دو روش مقدار RGR، RCR و ECI را در لارو و حشرات کامل به طور معنی داری کاهش می دهند. به طوری که دز 100 گری از پرتو گاما مقدار RGR لاروها و حشرات کامل را از 0884/0 و 0366/0 میلی گرم بر میلی گرم وزن حشره به 0596/0 و 0332/0 میلی گرم بر میلی گرم وزن حشره کاهش می دهد، این درحالی است که تلفیق این دز پرتو با اسانس های گیاهی میزان کاهش را تا 388/0-051/0 و 224/0-01/0 میلی گرم بر میلی گرم وزن حشره می رساند. هم چنین مشخص گردید که شدت و میزان کاهش در حالت تلفیق در لاروها نسبت به حشرات کامل شپشه آرد شدیدتر است. نتایج نشان داد که مقدار FDI لاروها و حشرات کامل در اثر پرتو گاما، اسانس برازمبل و نیز تلفیق هر دو روش، افزایش معنی-داری داشته است. هم چنین شدت افزایش در FDI در حالت تلفیق بیشتر از زمانی است که هر دو روش به تنهایی مورد استفاده قرار گرفته بودند. بنابر این از یافته های به دست آمده می توان دریافت که پرتو دهی می تواند اثرات ضدتغذیه ای اسانس های گیاهی را افزایش دهد.
    کلیدواژگان: برازمبل، نرخ رشد نسبی، نرخ مصرف نسبی، کارایی غذای خورده شده، شاخص بازدارندگی تغذیه
  • نیکولاس او اگببور، آدفونک تیآدکونل، نوساخار او اگافونا، ایکپونموسی اگبوگدو صفحات 477-485
    قارچ Rigidoporus microporus یکی از عوامل مهم بیماری زای درخت کائوچوHevea brasiliensis در مناطق کاشت این درختان در دنیا محسوب می شود. در شرایط درون شیشه ای (in vitro) اثر قارچ کش های تریدمورف، بنومیل و بایفیدان در هفت غلظت مورد بررسی قرار گرفت. در شرایط درون زیوه ای (in vivo) اثر قارچ کش ها روی قارچ از طریق مایه زنی روی گیاهچه های کائوچو ارزیابی شدند. هر سه قارچ کش موثر بودند اما قارچ کش تریدمورف موثرتر از بقیه بود. حداقل بازدارندگی بایفیدان در غلظت 001/0 تا 005/0 میکروگرم در میلی لیتر بود. درصد مرگ گیاه و حضور ریزومورف های ثبت شده در دو ماه بعد از مایه زنی خیلی بیشتر از 5 ماه پس از مایه زنی بود. قارچ-کش تریدمورف باعث تولید بالاترین گیاهان سالم 2 تا 5 ماه پس از مایه زنی شد. کاهش مرگ گیاهچه در ماه سوم حاکی از توقف رشد قارچ می باشد. براین اساس قارچ کش تریدمورف موثرترین قارچ کش بود و درصد بالایی از رشد میسلیوم ها در محیط کشت متوقف نمود. هم چنین در شرایط درون زیوه ای گیاهان بیشتری از حمله قارچ R. microporus در امان ماندند.
    کلیدواژگان: درخت کائوچو Hevea brasiliensis، کنترل شیمیایی، قارچ Rigidoporus microporus
  • محمد عبدالعزیز بالا صفحات 487-496
    خاصیت علف کشی عصاره آبی و متانولی برگ و بذر علف هرز تاج ریزی برگ نقره ایSolanum elaeagnifolium Cav. روی علف های هرز مزارع ذرت شامل خرفه Portulaca oleracea L.,، آزی وش Corchorus olitorius L., پیچک صحراییConvolvulus arvensis L. و سوروف Echinochloa crus-galli (L.) آزمایش شد. خصوصیات ترکیبات جدا شده از عصاره اتانولی به روش اسپکتروسکوپی مطالعه شد. خالص سازی فاز کلروفرم (خالص) به روش کروماتوگرافی لایه نازک (TLC) با استفاده از ترکیب کلروفرم:اتانول: استیک اسید (4:4:92) و هگزان: کلروفرم:اتیل استات (1:16:16) منجر به جدا شدن کلروژنیک اسید، کامپفرول و مانجیفرین شد. دومین فرکشن حاصل از کلروفرم:اتیل استات به وسیله TLC توسط ترکیبات کلروفرم:متانول: آب (1:7:13) و بوتانول:آب: اسید فرمیک (1:5:4) به ترتیب منجر به جدا شدن «کومارویل گلوکوزاید و کومارویل کوینیک اسید» و «کامپفرول بتا-دی و دیکافویل کوینیک» اسید شد. ترکیبب کلروژنیک اسید 5/86 درصد، کامپفرول بتا-دی 4/84 درصد، کومارویل گلوکوزاید 37/79 درصد، مانجیفرین 98/76 درصد، کامپفرول 48/72 درصد و کومارویل کوینیک اسید 47/66 درصد و درنهایت دیکافویل کوینیک 6/63 درصد از وزن تر علف هرز خرفه را در مقایسه با شاهد کاهش دادند. بنابراین ترکیبات جدا شده می توانند برای تولید علف کش های طبیعی مورد توجه قرار گیرند.
    کلیدواژگان: علف هرز تاج ریزی برگ نقره ای، آللوکمیکال ها، پلی فن ها، فلاونوئیدها، اثرات گیاه، سوزی
  • سمیه نظری، محمد جوان نیکخواه، خلیل، بردی فتوحی فر، وحید خسروی، علیرضا علیزاده صفحات 497-508
    در تابستان 87، 91 جدایه از قارچ Bipolaris از لکه های موجود در برگ ها و خوشه های گیاه برنج از مناطق برنج کاری استان مازندران به دست آمد. شناسایی گونه ها با استفاده از صفاتی از قبیل رنگ و شکل کلنی، رنگ و اندازه کنیدی و کنیدیوفور انجام گرفت. دو گونه یBipolaris oryzae و B. cynodontis شناسایی گردید که 85 جدایه متعلق به گونهB. oryzae و 6 جدایه متعلق به گونهB. cynodontis بود. بنابراین B. oryzae به عنوان عامل اصلی بیماری لکه قهوه ای برنج در مازندران شناخته شد. به منظور بررسی تنوع ژنتیکی جدایه های B. oryzae، 71 جدایه با استفاده از نشانگر rep-PCR و دو آغازگر BOX و REP انگشت نگاری شدند. با تجزیه خوشه ای، 15 دودمان کلنی و 54 هاپلوتیپ شناسایی شد. دودمان کلنی A با 36 هاپلوتیپ به عنوان دودمان غالب شناسایی گردید. نتایج، سطح نسبتا بالایی از تنوع ژنتیکی را در بین جدایه های B. oryzae نشان داد. علاوه بر این، آزمون بیماریزایی تعداد کمی از جدایه های B. oryzae در شرایط گلخانه روی برنج انجام پذیرفت و جدایه ها از نظر ویرولانس، تفاوت نشان دادند.
    کلیدواژگان: Bipolaris، برنج، تنوع ژنتیکی، rep، PCR، بیماریزایی، مازندران
  • فرید آلاچ، یوکوتا بوتا، فاطما دمناتی صفحات 509-517
    هدف از این مطالعه بررسی رشد جمعیت شب پره مینوز گوجه فرنگیTuta absoluta (Meyrick, 1917) در شرایط گلخانه در شهر دروه می باشد. در این آزمایش میزان شکار حشرات کامل توتا در تله از مهر ماه تا اردیبهشت مورد بررسی قرار گرفت که تعدادشان خیلی کم بود. اما تعداد زیادی حشرات کامل (170 حشره) در زمان برداشت محصول شکار شد. به طور متوسط تعداد 22 حشره کامل در هر تله ثبت شد. در ابتدای فصل رشد تعداد حشرات نابالغ هم خیلی کم بود. بیش ترین تعداد حشرات نابالغ عبارت بودند از: 36 تخم در 19 آوریل 2012، 14 لارو در 19 آوریل و 3 می 2012. یک شفیره در 17 نوامبر 2011 و 26 ژانویه 2012 به ثبت رسید. در طول این بررسی هیچ دشمن طبیعی مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: کرم گوجه فرنگی (توتا)، گیاهان گلخانه ای، سطح آلودگی، شمال آفریقا
  • عباس امیری، علی اصغر طالبی، ماتیاس ریدل، احسان رخشانی، حمیدرضا حاجی قنبر صفحات 519-531
    در این مطالعه، تاکسونومی زیرخانواده Metopiinae طی نمونه برداری های انجام شده در سال های 1391 و 1392 در استان های فارس و هرمزگان بررسی شد. با استفاده از تور حشره گیری و تله مالیز پنج گونه جمع آوری و شناسایی شدند که از بین آن ها سه گونه شامل Colpotrochia cincta (Scopoli, 1763)، Exochus suborbitalis Schmiedeknecht, 1924 و sturcestanicus Clement, 1930 Metopius (Peltocarus) برای فون ایران جدید می باشد. کلید شناسایی گونه ها، فهرست به روز شده و یادداشتی در مورد جغرافیای زیستی زیرخانواده Metopiinae تهیه شده است.
    کلیدواژگان: فارس، هرمزگان، Metopiinae، تاکسونومی
  • پریسا شریفی نظام آباد، مینا کوهی حبیبی، اکبر دیزجی، سیامک کلانتری صفحات 533-543
    : ویروس موزاییک زرد لوبیا (Bean yellow mosaic virus, BYMV)، از جنس Potyvirus و خانواده Potyviridae، باعث بیماری گونه های مختلف گلایل (Gladiolus spp.) در دنیا می گردد. در این تحقیق امکان تولید پداژه های عاری از ویروس با استفاده از روش های گرمادرمانی، کشت مریستم انتهایی و کشت مریستم انتهایی به صورت توام با گرمادرمانی مورد بررسی قرار گرفت. راندمان این روش ها در حذف BYMV از گیاهان حاصل از گرمادرمانی، کشت مریستم و کشت مریستم توام با گرمادرمانی با استفاده از آزمون های DAS-ELISA، IC-RT-PCR به ترتیب 38/15%، 04/78% و 66/86% برآورد گردید. گیاهچه های عاری از ویروس پس از ریشه دار شدن به محیط تشکیل پداژه انتقال داده شدند. براساس نتایج مشخص گردید که گرمادرمانی اثر فزاینده ای در میزان بقاء ریزنمونه ها در طول مراحل کشت مریستم (به جز مرحله باززایی) و سازگاری گیاهچه های حاصل دارد. تحلیل آماری داده ها نشان داد که گرمادرمانی تاثیر معنی داری در ویروس زدایی BYMV از پداژه های آلوده به این ویروس دارد. بنابراین کشت مریستم به صورت توام با گرمادرمانی به عنوان روشی موثر و کارآمد در تولید پداژه های گلایل عاری از این ویروس می باشد.
    کلیدواژگان: BYMV، گلایل، کشت مریستم، گرمادرمانی، غده عاری از ویروس
  • سمیه محمدی، علیاصغر سراج، علی رجبپور صفحات 545-556
    کنه تارتن ترکستانی (SSM) Tetranychus turkestani Ugarov & Nikolski آفت مهم خیار گلخانه-ای در مناطق گرمسیری و معتدل جهان است. یکی از روش های مهم جهت کاهش مصرف آفت-کش ها در گلخانه ها استفاده از میزبان گیاهی مقاوم می باشد.در این تحقیق به بررسی واکنش های زیستی کنه تارتن ترکستانی روی شش رقم خیار گلخانه ای (پویا، هدیه، میلاد قدیم، میلاد جدید، خسیب و نگین) پرداخته شد. برای ارزیابی برهمکنش میزبان گیاهی کنه، از تست غیرانتخابی استفاده گردید. تمامی آزمایش های این تحقیق در اتاقک رشد با شرایط دمای 1 ± 28 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 5 ± 60 درصد و نسبت روشنایی به تاریکی 16:8 ساعت انجام شد. نتایج نشان داد که مجموع مدت زمان رشد و نمو کنه در مرحله نابالغ و طول زندگی بالغین آن به طور معنی داری تحت تاثیر ارقام متفاوت خیار بود. بیش ترینr،λ و R0 کنه تارتن ترکستانی روی رقم هدیه مشاهده شد (به ترتیب 275/0 بر روز، 316/1 بر روز و 180/36 نتاج/نسل). اما تفاوت معنی-داری برای پارامترهای مذکور کنه روی ارقام دیگر خیار مشاهده نشد. مدت زمان تکمیل یک نسل کنه تارتن پرورش یافته روی رقم نگین (020/14 روز) و میلاد قدیم (57/13 روز) به طور معنی داری طولانی تر از ارقام دیگر بود. این کنه دارای کم ترین مدت زمان تکمیل یک نسل روی رقم پویا (43/11 روز) بود. به طور کلی به نظر می رسد ارقام هدیه و میلاد جدید به ترتیب حساسیت و مقاومت بیشتری به کنه تارتن ترکستانی نسبت به دیگر ارقام مورد آزمایش دارند.
    کلیدواژگان: مقاومت میزبان گیاهی، خیار گلخانه ای، آزمایش غیر انتخابی، جدول زندگی، کنه تارتن ترکستانی
  • آتوسا فرحپور حقانی، مهدی جلائیان، محسن مهرپرور صفحات 557-561
    به منظور یافتن عوامل کنترل بیولوژیک موثر از حشرات فعال روی گیاه آزولاAzolla filiculoides، در پاییز 1391 نمونه برداری هایی صورت گرفت. پوره ها و حشرات کامل شته ی Rhopalosiphum nymphaeae (L.) از روی این گیاه آبزی در استان گیلان جمع آوری شدند. این شته به طور گسترده ای از روی کلیه ی نمونه های آزولا در سال های 1392 و 1393 جمع آوری شد. با وجود این که تاکنون این شته از روی بسیاری از گیاهان میزبان در ایران جمع آوری شده است، اما این اولین گزارش از این شته روی گیاه آزولا می باشد. این شته، دومیزبانه و با چرخه ی زندگی کامل بوده و مرحله ی جنسی آن روی گونه های مختلف گیاه Prunus spp. ایجاد می شود اما این اولین گزارش تشکیل مرحله ی جنسی آن روی آزولا به عنوان میزبان دوم است.
    کلیدواژگان: شته، برنج، آزولا، گیلان
  • آمنه پسندیده، علی اصغر طالبی، حمیدرضا حاجی قنبر، زهرا تازرونی صفحات 563-575
    شته نخود، Acyrthosiphon pisum (Harris)یکی از آفات مهم نخود در ایران و جهان است. ترجیح مرحله سنی میزبان به دو صورت انتخابی و غیرانتخابی و واکنش تابعی وابسته به سن زنبور پارازیتویید Praon volucre (Haliday) روی شته نخودA. pisum، در اتاقک رشد با دمای 1 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 60% و دوره نوری 14: 10 ساعت (روشنایی: تاریکی) مورد بررسی قرار گرفت. واکنش تابعی در روزهای مختلف عمر زنبورهای ماده بالغ P. volucre در 7 تراکم مختلف (2، 4، 8، 16، 32، 64 و 128) پوره سن دوم (به عنوان سن مرجح) میزبان مورد بررسی قرار گرفت. در هر دو روش انتخابی و غیرانتخابی، زنبور پارازیتویید P. volucre پوره های سنین اول و دوم میزبان را برای تخم گذاری ترجیح داد. نتایج حاصل از رگرسیون لجستیک نشان داد واکنش تابعی زنبور پارازیتویید P. volucre در روزهای اول و دوم عمر زنبور از نوع سوم و از روز سوم تا روز آخر عمر از نوع دوم بود. مدت زمان دستیابیTh)) و قدرت جستجوگری (a یا b) با استفاده از مدل Rogers برآورد شد. کم ترین و بیش ترین مدت زمان دستیابی به میزبان به ترتیب در روز چهارم (04/0 ± 19/0) و هشتم (15/0 ± 94/0) عمر زنبور پارازیتویید مشاهده شد. حداکثر مقدار قدرت جستجوگری در روز سوم (005/0 ± 048/0 بر ساعت) و حداقل آن در روزهای پایانی عمر زنبور (روزهای ششم تا هشتم) مشاهده شد. مقدار حداکثر نرخ پارازیتیسم زنبور پارازیتویید طی 24 ساعت از 31/126 پوره در روز چهارم تا 53/25 پوره در روز هشتم عمر زنبور پارازیتویید متغیر بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد زنبور پارازیتویید P. volucre یکی از عوامل بیوکنترل موثر علیه شته A. pisum است.
    کلیدواژگان: ویژگی های رفتاری، شته نخود، زنبور پارازیتویید، کنترل بیولوژیک
  • مریم راشکی، فاطمه طالع پور، اصغر شیروانی صفحات 577-587
    اثر زیرکشنده Metarhizium anisopliae و ایمیداکلوپرید همراه با ترکیب این دو عامل کنترل روی پارامترهای جدول زندگی شته سبز هلوMyzus persicae روی ارقام مختلف کلزا تحت شرایط آزمایشگاهی دمای 1 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 85 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی انجام شد. نتاج به دست آمده از افراد کامل آلوده به قارچ روی دیسک های برگی به طور جداگانه در ظروف پتری قرار گرفتند تا طول دوره رشدی آن ها تا رسیدن به مرحله حشره کامل بررسی شود. تعداد پوره های تولید شده توسط هر شته کامل به طور روزانه ثبت شد. مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) تقریبا مشابه نرخ خالص تولید مثل، اختلاف معنی-دار میان ارقام مختلف در تمام تیمارها و کنترل نداشتند. کاربرد هم زمانM. anisopliae و ایمیداکلوپرید به طور معنی دار باعث کوتاه تر شدن طول عمر شته روی رقم RGS003 نسبت به سایر ارقام شد. نوع رقم اثری روی نرخ متناهی افزایش جمعیت (λ) شته سبز هلو در تمام تیمار ها نداشت. مقادیر طول دوره یک نسل (T) نشان داد که اختلاف معنی دار میان تیمار ها وجود ندارد. علی رغم عدم وجود اثر معنی دار اکثر تیمار ها روی ویژگی های جدول زندگی شته سبز هلو، این روش می تواند روش مناسبی برای کنترل شته با افزایش غلظت قارچ باشد. انجام این چنین تحقیقی به خاطر عدم وجود بر هم کنش های تضعیف کننده میان این قارچ بیمارگر حشرات و حشره کش ارزنده می باشد.
    کلیدواژگان: شته، طول دوره رشدی، قارچ، حشره کش، طول عمر حشره کامل
  • علی باقری کردشامی، جهانگیر خواجه علی، علیرضا نعمتی صفحات 589-604
    کنه های خاکزی و مخصوصا میان استیگمایان برای اکوسیستم های خشکی بسیار بااهمیت هستند. این کنه ها یکی از گروه های اصلی و با غنای گونه ای بالا و فراوانی زیاد می باشند. جهت بررسی فون کنه های میان استیگما، نمونه های خاک از مناطق مختلف جنگل های بلوط در ناحیه ی لردگان جمع آوری شدند. کنه ها توسط قیف های برلز استخراج شده و در اسید لاکتیک شفاف شده و در محیط هویر تثبیت شدند. در این مطالعه، انتشار کنه های میان استیگمای جمع آوری شده، در ایران و جهان ارائه شده است. بیست گونه متعلق به 13 جنس و پنج خانواده جمع آوری و شناسایی شدند. لیست گونه ها بدین شرح است:Ascidae: Arctoseius cetratus (Sellnick, 1940), Gamasellodes bicolor (Berlese, 1918), Antennoseius (Antennoseius) bacatus Athias-Henriot, 1961, Antennoseius (Antennoseius) masoviae Sellnick, 1943. Blattisociidae: Lasioseius youcefi Athias-Henriot, 1959. Laelapidae: Cosmolaelaps rectangularis Sheals, 1962, Euandrolaelaps karawaiewi (Berlese, 1903), Gaeolaelaps aculeifer (Canestrini, 1883), Gaeolaelaps minor (Costa, 1968), Gaeolaelaps oreithyiae (Walter & Oliver, 1989), Haemolaelaps fenilis (Megnin, 1875), Haemolaelaps shealsi (Costa, 1968), Haemolaelaps schusteri(Hirschmann, 1966), Laelaspis kamalii Joharchi and Halliday, 2012, Laelaspis missouriensis (Ewing, 1904), Gymnolaelaps canestrinii (Berlese, 1903), Gymnolaelaps obscuroides (Costa, 1968). Ologamasidae: Sessiluncus hungaricus Karg, 1964, Allogamasellus sp.; Veigaiidae: Veigaia planicola Berlese, 1882.
    جنس Allogamasellus و گونه ی Haemolaelaps schusteri برای فون کنه های ایران و نر گونه ی Laelaspis kamalii برای اولین بار گزارش می شود.
    کلیدواژگان: کنه ها، میان استیگمایان، فون خاک، پراکنش جهانی، لیلاپیده
|
  • Palanisamy Saravanan, Suhumaran Divya, Purusothaman Venkatesan, Rajkumar Tanwar, Ajanta Birah, Chirantan Chattopadhyay, Ponnuraj Jeyakumar, Anupam Barik Pages 431-439
    The significant reduction of bollworm infestation by the implementation of Integrated Pest Management (IPM) in Bt Cotton as a component of IPM led to reduction in bollworm infestation and increase in yield. However, these alterations have brought in many new biotic problems hitherto unknown or of little economic importance. Field survey of rainfed Bt cotton fields in Perambalur district of Tamil Nadu, India during 2008-2014 revealed that the incidence of various insect pests and plant diseases is on the rise in different Bt cotton hybrids. In 2008-2009, it was observed that the Bt cotton was damaged by cotton mealybug (Phenacoccus solenopsis Tinsley), green mirid bug (Creontiades biseratance Distant) and root rot (Rhizoctonia solani Kuhn) which caused severe yield losses. In addition to that, other pests like papaya mealybug (Paracoccus marginatus Williams & Granara de Willink) and Alternaria leaf spot caused more damage in Bt cotton during 2009-10. Besides these pests, the mirid bug (Campyloma livida Reuter), stripped mealybug (Ferrissia virgata Ckll), tobacco streak virus, grey mildew Ramularia areola and boll rot incidence in Bt cotton were noticed in 2010-12. Apart from this pest and disease problems, the Alterrnaria leaf blight, root rot (Macrophomina phaseolina Maubl) and Myrothecium leaf spot caused severe yield losses in Bt cotton during 2012-2014. The survey revealed that, the pests and disease problems are increasing year by year in Bt cotton which caused yield reduction and also increased the cost of cultivation. If left unchecked these pests and disease problems are capable of undoing all benefits gained due to Bt cotton in terms of increased yield and reduction in use of chemical pesticides.
    Keywords: Bt cotton, Pests, Diseases problems, integrated pest management
  • Mehdi Mehrabi, Ebrahim Mohammadi Goltapeh, Khalil Berdi Fotouhifar Pages 441-452
    Genetic diversity relationships of 50 isolates of Cytospora schulzeri on apple from different parts of the Semirom region were analyzed using 15 polymerase chain reaction (PCR) based markers, 7 random amplified polymorphic DNAs (RAPDs) and 8 Microsatellite primed polymerase chain reaction (MP-PCR). Using 7 selected RAPD primers 113 bands were generated, of which 81 bands were polymorphic (71.7%), with an average of 11.57 polymorphic fragments per primer, and with 8 selected MP-PCR primers 107 amplified bands were observed with 78 polymorphic bands (72.3%), with an average of 9.75 polymorphic fragments per primer. In RAPD marker, number of polymorphic bands varied from 8 (241) to 15 (230, 238, OPA13) with an average of 11.57 per primer and which varied in size from 200 to 3750 bp. Percentage of polymorphism ranged from 64% (203 and 232) to a maximum of 83% (238). In MP-PCR marker, number of polymorphic bands varied from 6 (CAG) to 12 (GTG and ATG) with an average of 9.75 per primer and which varied in size from 200 to 3500 bp. Percentage of polymorphism ranged from 54% (CAG) to a maximum of 81% (ACTG). By combining markers, a total of 220 bands were detected, of which 159 bands (72%) were polymorphic and produced on an average 10.6 polymorphic bands per primer. The results showed that both markers were suitable for the detection of genetic polymorphism among apple C. schulzeri isolates. Estimated genetic relationship using similarity co-efficient (Jaccard’s) values between different pair of accessions varied from 0.54 to 0.89 in RAPD, 0.62 to 0.89 in MP-PCR and 0.62 to 0.87 with combined markers based similarities. High cophenetic correlation between the similarity matrix and corresponding dendrogram was obtained by RAPD + MP-PCR marker (r = 0.81). Cluster analysis of the data using UPGMA based on Jaccard´s similarity coefficient, divided the isolates into six groups, showing a high genetic diversity among populations of C. schulzeri.
    Keywords: apple, cytospora, Genetic diversity, MP, PCR, RAPD
  • Rishi Burlakoti, Pragyan Burlakoti Pages 453-462
    Maize genotypes were screened for host resistance and seed treatment chemicals were evaluated in field to manage Fusarium ear rot complex of maize at high- and mid-hill environments in Nepal during 2003 and 2004. Seven popular maize genotypes along with a susceptible check were used in the host resistance study. The maize genotypes adopted from exotic sources, Manakamana-3 and Deuti, performed superior for ear rot resistance. Three seed treatment chemicals, Vitavax® 200B, Captan 75 WP, and Bavistin® were tested in Fusarium susceptible cultivar. Seed treatment chemicals, Vitavax® 200B, Captan 75 WP and Bavistin®, significantly (P < 0.05) reduced ear rot incidences of maize. This study suggests that cultivation of resistant varieties and applications of seed treatment chemicals can be integrated to prevent crop loss from ear rot complex and reduce potential health hazards due to mycotoxins contamination in maize grains.
    Keywords: Zea mays, Fusarium species, ear rot complex, management, seed treatment
  • Mehrdad Ahmadi, Saeid Moharramipour, Adly Abd Alla Pages 463-475
    Control of stored-product insect by gamma radiation could be enhanced by other possible techniques such as essential oils as effective alternatives to chemical insecticides. In this study, the efficiency of gamma radiation combined with Perovskia atriplicifolia (Benth) was verified to assess their enhanced antifeedant effect against the Tribolium castaneum (Herbst). Flour disc bioassay was employed to assess the nutritional indices, such as relative growth rate (RGR), relative consumption rate (RCR), efficiency of conversion ingested food (ECI) and feeding deterrence index (FDI). The results showed that irradiation, essential oil and combination of both of them significantly reduced RGR, RCR and ECI in treated larvae and adults. As irradiation at 100 Gy reduced RGR of the larvae and adults from 0.0884 and 0.0366 to 0.0596 and 0.0332 mg/mg/day respectively, when combined with doses of P. atriplicifolia essential oil, the reduction reached to 0.051 - 0.388 and 0.01- 0.224 mg/mg/day respectively. The reduction rates in larvae were even greater when combination of irradiation and EO treatments were used. The results showed a significant increase in the feeding deterrence due to irradiation, essential oil and specially their combination. Therefore, findings led to a conclusion that irradiation can enhance antifeedant activity of essential oils.
    Keywords: Perovskia atriplicifolia, relative growth rate, relative consumption rate, efficiency of conversion of ingested food, feeding deterrence index
  • Nicholas O. O. Ogbebor, Adefunke T. Adekunle, Nosakhare O. Eghafona, Ikponmwosa A. Ogboghodo Pages 477-485
    Rigidoporus microporus is a major threat to Hevea brasiliensis in the rubber growing regions of the world. In vitro synthetic fungicidesensitivity assays of Tridemorph, Benomyl and Bayfidan at seven different concentrations, and in vivo effectiveness of the three fungicides on R. microporus inoculated on rubber seedlings were evaluated. The three chemical fungicides used in this study were effective on R. microporus, with Tridemorph being the most effective. The minimum inhibitory concentration value for Bayfidan was between fungicide concentrations of 0.001µg/ml and 0.005µg/ml. Percentage of plant death and presence of rhizomorph recorded at two months after inoculation were higher than that recorded at the termination of five months experimental period after inoculation. Tridemorphtreatment had the highest plant health both at two months and at five months after inoculation. Decline in plant death from the third months onward suggested a reduction in fungal activity of R. microporus. Tridemorph was most effective among the three fungicides tested as it exhibited higher mycelial percentage inhibition in the management of R. microporus in vitro and higher plant health of rubber seedlings in vivo.
    Keywords: Hevea brasiliensis, chemical control, Rigidoporus lignosus
  • Mohamed Abdel Aziz Balah Pages 487-496
    The bioactivity of chemical extracts from silverleaf nightshade Solanum elaeagnifolium Cav. seeds and leaves were tested for herbicidal activities, through water and ethanol extracts, against Portulaca oleracea L., Corchorus olitorius L., Convolvulus arvensis L.and Echinochloa crus-galli (L.) found in most Zea mays L.fields. Characterization of the isolated constituents from ethanol extract was conducted by various spectroscopic techniques. Purification of chloroform (100%) column fraction carried out by TLC plate using developing system; chloroform: ethanol: acetic acid (92:4:4) and hexane: chloroform: ethyl acetate (16:16:1) resulted chlorogenic acid, kaempferol and mangiferin. The second active column fraction eluted by chloroform: ethyl acetate was purified on TLC by chloroform: methanol: water (13:7:1) and butanol:water:formic acid (4:5:1) resulted in (coumaroyl glucoside, coumaroyl quince acid) and (kaempferol β-D-(6”-O-cis-cinnamoyl glucoside), dicaffeoyl quinic acids) respectively. The most active isolated component fromS. elaeagnifolium seeds was chlorogenic acid which decreased P.oleracea total biomass fresh weight by (86.5%) followed by kaempferol β-D-(6”-O-cis-cinnamoyl glucoside) (84.4%), while a moderate effect was achieved from coumaroyl glucoside (79.37%), mangiferin (76.98), kaempferol (72.48%) and coumaroyl quince acid (66.47%); finally the lowest activity (63.6%) was achieved by dicaffeoyl quinic acids compared with the controls. Thus, the herbicidal activity of these constituents suggests their potential for development as natural herbicides.
    Keywords: Solanum elaeagnifolium, allelochemicals, Polyphones, flavonoids, phytotoxic activity
  • Somayeh Nazari, Mohammad Javan, Nikkhah, Khalil, Berdi Fotouhifar, Vahid Khosravi, Alireza Alizadeh Pages 497-508
    Ninety one monoconidial Bipolaris isolates were obtained from lesions on different parts of rice in different locations of Mazandaran province during the summer of 2009. Bipolaris species were identified using morphological features such as color and shape of colony and color and size of conidia and conidiophores. The isolates were separated into two species; 85 (93.4%) isolates belonged to Bipolaris oryzae and the remaining 6 (6.6%) isolates to Bipolaris cynodontis. Therefore B. oryzae is regarded as the major cause of rice brown spot disease in Mazandaran province. In order to analyze genetic diversity among B. oryzae isolates, 71 isolates were subjected to fingerprinting analysis by rep-PCR using BOX and REP primers. In cluster analysis, 15 clonal lineages and 54 haplotypes were identified. The largest clonal lineage contained with 36 haplotypes was the most common lineage. These results also indicate a relatively high level of genetic diversity among B. oryzae isolates. Also, pathogenicity test of a few B. oryzae isolates (12 isolates) was conducted under greenhouse condition and showed that those isolates were pathogenic to rice seedlings of cv. Tarom. All isolates produced some leaf spots 24 h after inoculation.
    Keywords: Bipolaris, Rice, Genetic diversity, REP, Box Primers, Pathogenicity test, Mazandaran province
  • Farid Allache, Yakouta Bouta, Fatma Demnati Pages 509-517
    The objective was to study the population development of Tuta absoluta (Meyrick, 1917) on tomato in greenhouse conditions at Droh. The trial assessed the occurrence of T. absoluta adults from the month of October to May in traps; a low numbers is noted. The high numbers recorded (170 adults/greenhouse) are caught at the end of crop cycle. The mean number of capture is 22 adults/ week/ trap. Regarding the other developmental stages, immatures of T. absoluta are also very low mainly at the beginning of the crop season. The highest numbers of immature stages recorded is: 36 eggs per 30 leaves on 19 April 2012, 14 larvae 19 April and 3 May 2012. One pupa is recorded on 17 November 2011 and 26 January 2012. During the survey, no natural enemies are detected on the different developmental stages of T. absoluta.
    Keywords: Tomato borer, protected crops, infestation levels, North Africa
  • Abbas Amiri, Ali Asghar Talebi, Matthias Riedel, Ehsan Rakhshani, Hamidreza Hajiqanbar Pages 519-531
    The subfamily Metopiinae was taxonomically studied in Fars and Hormozgan provinces during 2011–2013. The specimens were collected by using Malaise traps and sweep net. Five species were collected and identified, of which three species are recorded for the first time from Iran: Colpotrochia cincta (Scopoli, 1763), Exochus suborbitalis Schmiedeknecht, 1924, and Metopius (Peltocarus) turcestanicus Clement, 1930. An identification key to the species and an updating checklist of Metopiinae of Iran, as well as zoogeographical notes are provided.
    Keywords: Fars, Hormozgan, Metopiinae, taxonomy
  • Parisa Sharifi Nezamabad, Mina Koohi Habibi, Akbar Dizadji, Siamak Kalantari Pages 533-543
    Bean yellow mosaic virus (BYMV, Potyvirus, Potyviridae) causes serious disease in Gladiolus spp. In this work, the possibility of obtaining BYMV free plant material from virus infected gladiolus corms was studied. Thermotherapy, meristem-tip culture and combination of both techniques on infected corms/meristem-tip explants (0.5–1 mm in length) resulted in BYMV elimination up to 15.38, 78.04 and 86.66%, respectively, as determined by double antibody sandwich-enzyme-linked immunosorbent assay (DAS-ELISA) and reverse transcription-polymerase chain reaction (IC-RT-PCR). Individual virus-free shoots readily rooted in vitro and were transferred to corm formation medium. The results showed that thermotherapy promotes the survival rate of explants during meristem-tip culture steps (except regeneration step) and also plantlet acclimatization. Statistical analysis showed that the BYMV elimination in gladiolus corms was significantly (P ≤ 0.01) affected by thermotherapy treatment of infected corms. Thermotherapy combined with meristem culture can greatly improve BYMV elimination efficiency from infected gladiolus corms, resulting in the production of BYMV free gladiolus plants.
    Keywords: BYMV, Gladiolus, Meristem, tip culture, Thermotherapy, Virus free corm
  • Somaye Mohammadi, Ali Asghar Seraj, Ali Rajabpour Pages 545-556
    The strawberry spider mite (SSM), Tetranychus turkestani Ugarov & Nikolski, is an important pest of greenhouse cucumber in tropical and temperate regions of the world. The use of the host plant resistance is a basic method to reduce pesticide application in greenhouses. In this study, the biological responses of SSM to six greenhouse cucumber cultivars (Puia, Hedieh, Milad Ghadim, Milad Jadid, Khasib and Negin) were investigated. Non-choice tests were performed to evaluate the interaction between the host plant-mite. All tests of this study were carried out under laboratory conditions at 28 ± 1 °C, 60 ± 5% RH and 16:8 h (L: D) in a walk-in growth chamber. The results indicated that immature development time and adult longevity of SSM was significantly influenced by cucumber cultivars. The highest r, λ, and R0 were 0.275 (day-1), 1.316 (day-1) and 36.180 (offspring/generation) all of which were recorded for the mites reared on the Hedieh cultivar. No significant difference was observed for these parameters among the other cultivars. Mean generation times of T. turkestani reared on Negin (14.020 day) and Milad Ghadim (13.57 day) cultivars were significantly longer than for the other cultivars. This mite had the shortest generation time on Puia cultivar (11.43 day). In conclusion, it seems that Hedieh and Milad Jadid cultivars are the more susceptible and resistant cultivars to the SSM than the other tested cultivars, respectively.
    Keywords: host plant resistance, greenhouse cucumber, non, choice test, life table, strawberry spider mite
  • Farahpour, Haghani Atousa, Mahdi Jalaeian, Mohsen Mehrparvar Pages 557-561
    To determine the effective bio-control agents of water fern, Azolla filiculoides, adults and nymphs of water lily aphid, Rhopalosiphum nymphaeae (L.), were collected on A. filiculoides in Guilan Province, Iran, during October 2013. This aphid has been collected extensively from almost all water fern samples during 2013 and 2014. Although R. nymphaeae was reported from numerous host plants in Iran, this species was collected for the first time from water fern. This aphid is heteroecious holocyclic with a sexual phase on Prunus spp., but it is the first report of its sexual phase formation on water fern as secondary host plant.
    Keywords: Aphid, Rice, Water fern, Guilan
  • Amaneh Pasandideh, Ali Asghar Talebi, Hamidreza Hajiqanbar, Zahra Tazerouni Pages 563-575
    The pea aphid, Acyrthosiphon pisum (Harris) is one of the most important pests of pea throughout the world.Host stage preference under choice and no-choice tests and age-specific functional response of Praon volucre (Haliday) parasitizing A. pisum were investigated. The experiments were carried out under laboratory conditions at 25 ± 1 °C, 60 ± 5% RH and a photoperiod of 14: 10 h (L: D). Functional response of P. volucre was evaluated in adult lifetime at seven host densities (2, 4, 8, 16, 32, 64 and 128). Praon volucre strongly preferred to oviposit into first and second instar nymphs in both choice and no-choice conditions. Parameter estimation of logistic regression revealed type III functional response for P. volucre in first and second days and type II from third to the end of parasitoid lifetime. The handling time (Th) and searching efficiency (a or b) were estimated using the Rogers equation. The shortest and longest handling times were at fourth day (Th = 0.19 ± 0.04) and 8th day (Th = 0.94 ± 0.15), respectively. The highest searching efficiency (a) was 0.048 ± 0.007 h-1 on third day and lowest searching efficiency was observed at the end of parasitoid lifetime (6th day-8th days). The maximum attack rate ranged from 126.31 nymphs/24 h on fourth day to 25.53 nymphs/24 h on 8th day. The results of this study revealed that the age of adult parasitoid can change the functional response from type III to type II, indicating that this factor may contribute to stabilization of parasitoid–prey dynamics.
    Keywords: Behavioral characteristics, pea aphid, parasitoid wasp, biological control
  • Maryam Rashki, Fatemeh Talepour, Asghar Shirvani Pages 577-587
    The sub-lethal effect of Metarhizium anisopliae and imidacloprid as well as combination of the two control agents was examined on life table parameters of Myzus persicae on different cultivars of canola under laboratory condition at 25 ± 1 ºC, 85% RH and photoperiod of 16L: 8D. The offspring resulting from fungus-infested adults were placed onto leaf discs in Petri dishes separately to record their development time till they reached to adulthood. The number of nymphs produced by each adult aphid was recorded daily. The intrinsic rate of increase(rm) had no significant differences among the three cultivars, and was nearly similar to the net reproductive rate (R0). The concurrent application of M. anisopliae and imidacloprid significantly shortened the aphid longevity on the RGS003 cv compared to the other cultivars. The type of cultivars had no impact on the finite rate of increase (λ) of green peach aphid in any of the treatments. The values of T showed that there was no significant difference among the treatments. Despite having no significant effect on life table characteristics of M. persicae by most of the treatments, the method would be a favorable procedure to control the aphid by raising the fungal concentration. Conducting such research would be worthwhile since there are no antagonistic interactions between the entomopathogenic fungus and the insecticide.
    Keywords: Aphid, development time, fungus, insecticide, longevity
  • Ali Bagheri Kordeshami, Jahangir Khajehali, Alireza Nemati Pages 589-604
    Soil-dwelling mites and especially Gamasina (Mesostigmata) are very important to soil ecosystems. They are one of the major groups rich in species and abundance. In order to study mesostigmatic mite fauna, soil samples were collected from different oak forests of Lordegan region. The mites were extracted using Berlese-Tullgren funnels and then cleared in Lactic acid and mounted in Hoyer''s medium. This study reports on the distribution of soil mesostigmatids in Iran and world-wide. Twenty species belonging to 13 genera of five families were collected and identified. Species are listed as follows: Ascidae: Arctoseius cetratus (Sellnick, 1940), Gamasellodes bicolor (Berlese, 1918), Antennoseius (Antennoseius) bacatus Athias-Henriot, 1961, Antennoseius (Antennoseius) masoviae (Sellnick, 1943). Blattisociidae: Lasioseius youcefi Athias-Henriot, 1959. Laelapidae: Cosmolaelaps rectangularis Sheals, 1962, Euandrolaelaps karawaiewi (Berlese, 1903), Gaeolaelaps aculeifer (Canestrini, 1883), Gaeolaelaps minor (Costa, 1968), Gaeolaelaps oreithyiae (Walter & Oliver, 1989), Haemolaelaps fenilis (Megnin, 1875), Haemolaelaps shealsi (Costa, 1968), Haemolaelaps schusteri (Hirschmann, 1966), Laelaspis kamalii Joharchi and Halliday, 2012, Laelaspis missouriensis (Ewing, 1904), Gymnolaelaps canestrinii (Berlese, 1903), Gymnolaelaps obscuroides (Costa, 1968). Ologamasidae: Sessiluncus hungaricus Karg, 1964, Allogamasellus sp.; Veigaiidae: Veigaia planicola Berlese, 1882. The genus Allogamasellus and Haemolaelaps schusteri are reported for the first time for Iranian mite fauna and the male of Laelaspis kamalii is reported for the first time for world fauna.
    Keywords: Acari, Mesostigmata, Soil fauna, World distribution, Laelapidae