فهرست مطالب

Crop Protection - Volume:5 Issue:3, 2016
  • Volume:5 Issue:3, 2016
  • تاریخ انتشار: 1395/05/11
  • تعداد عناوین: 13
|
  • سیدحسین حجت صفحات 313-329
    اثرات استرس بر حشرات موضوع مروری مقالاتی از قبیل اثر استرس حرارت، سرما، و استرس تراکم جمعیت می باشد. تولید شته های بالدار در شرایط نامساعد، فاز مهاجر ملخ و رفتار حرکت گروهی در کرم های برگ خوار در واکنش به ازدحام جمعیت می باشد. سطوح مختلف ازدحام جمعیت و در معرض قرار گرفتن حشره در برابر سموم شیمیایی در ابتدا اثراتی روی سن سرخ پنبهDysdercus fasciatus Sign. نداشت اما بعدا می تواند تولید مثل حشره را تحت تاثیر قرار دهد. در این مطالعه عوامل استرس زایی هم چون ازدحام جمعیت، مقادیر زیرکشنده آفت کش ها، ترکیبات ثانویه گیاه میزبان و آلودگی های محیطی که می توانند تاثیرهای قابل ملاحظه ای روی حشرات بگذارند مورد بررسی قرار می گیرند. استرس می تواند موجب پراکنش، مهاجرت، تغییرات شکلی یا طغیان آفات شود.
    انعطاف پذیری شکلی در ملخ، شته، کرم های برگ خوار و سن سرخ پنبه در واکنش به ازدحام جمعیت بروز می نماید. به طور کلی ترشح هورمون های عصبی، میزان هورمون های مترشحه از اجسام کاردیاکا و اجسام آلاتا و تغییر متابولیسم آن ها را موجب می شود. این مقاله مروری رابطه استرس تراکم جمعیت را از نظر تکاملی به رابطه حشرات با میزبان های گیاهی و طغیان آفات پیوند می دهد.
    کلیدواژگان: تراکم جمعیت، استرس، ملخ، شته، کرم های برگ خوار، سن سرخ پنبه
  • لیلا نظرپور، فاطمه یاراحمدی، موسی صابر، علی رجب پور صفحات 331-342
    مینوز برگ گوجه فرنگی Tuta absoluta (Lepidoptera: Gelechiidae) یکی از خطرناک ترین آفات گوجه فرنگی در بسیاری از نقاط دنیا از جمله ایران می باشد. مطالعات مزرعه ای به منظور تعیین اثرات کوتاه و درازمدت باسیلوس تورینجنسیس زیرگونه کروستاکی (Bt)، آزادیراختین (Az)، مخلوط آزادیراختین و Bt و ایندوکساکارب (به عنوان یک حشره کش رایج) روی لاروهای T. absoluta، انجام شد. هم چنین تاثیرات این حشره کش ها روی شکارگران عمومی خوار هم جای این آفت (Coccinella septempunctata L.، Chrysopa carnea Stephens و Syritta sp.) نیز مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه برداری ها از T. absoluta و شکارگران عمومی خوار هم جای آن در یک روز قبل (DBT) و بعد از تیمار نمودن، 5، 8 و 14 و 19 روز پس تیمار (DAT) انجام شد. نتایج نشان دهنده اثرات کوتاه مدت معنی دار ایندوکساکارب روی لاروهای این آفت بود. ایندوکساکارب تراکم T. absoluta و خسارت آن را کاهش داد. Bt، آزادیراختین و ترکیب آنها به صورت معنی داری تراکم لاروی را در 19 روز پس از تیمار سرکوب نموده و موجب کاهش معنی دار در خسارت روی برگ، ساقه و میوه شد. بیش ترین اثر بلندمدت روی جمعیت این آفت در تیمار آزادیراختین +Bt و مشاهده شد. آزادیراختین +Bt موجب کاهش صد در صدی در خسارت اندام های هوایی در مقایسه با تیمار شاهد شد. بیش ترین و کم ترین اثرات روی C. carnea، C. septempunctata و Syrrita Sp. به ترتیب در تیمارهای ایندوکساکارب و Bt مشاهده شد. نتایج این مطالعه بیانگر این بود که ترکیب آزادیراختین و Bt دارای بیش ترین اثر اختصاصی روی این آفت و کم ترین اثرات سوء روی شکارگران عمومی هم جای آن است.
    کلیدواژگان: مینوز برگی گوجه فرنگی، بی تی، آزادیراختین، ایندوکساکارب، سمیت
  • اکبر همتی، بهرام منصوری صفحات 343-348
    بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی سیب زمینی یکی از بیماری های شایع در مزارع سیب-زمینی استان فارس است که همه ساله خسارات زیادی به کشاورزان وارد می نماید. احتمالا بخشی از این خسارت را می توان با مدیریت تغذیه گیاه کاهش داد. برای بررسی این موضوع اقدام به اجرای این آزمایش در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اقلید گردید. در این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی تعداد 13 تیمار شامل کودهای نیتروژن، فسفر و پتاسیم براساس آزمون خاک و 20 و 40 درصد کم تر و بیش تر از آزمون خاک مورد بررسی قرار گرفت. صفات اندازه گیری شامل امتیاز بیماری، عملکرد، ارتفاع بوته و امتیاز بیماری بود. تجزیه واریانس مرکب 2 سال نتایج آزمایش نشان داد که اختلاف معنی داری مابین تیمار ها وجود دارد. بیش ترین مقدار عملکرد (41000 کیلوگرم در هکتار) با مصرف عناصر غذایی پتاسیم و فسفر براساس آزمون خاک و نیتروژن 40 درصد بیش-تر از آزمون خاک به دست آمد. کم ترین امتیاز بیماری مربوط به تیماری بود که در آن فسفر و نیتروژن براساس آزمون خاک و پتاسیم 40 درصد بیش تر از آزمون خاک مصرف شده بود. مصرف فسفر و پتاسیم براساس آزمون خاک و نیتروژن 40 درصد بیش تر از آزمون خاک منجر به کاهش شدت بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی و حداکثر محصول در سیب زمینی رقم آگریا گردید.
    کلیدواژگان: مرگ زودرس سیب زمینی، ورتیسلیوم دهلیا، کنترل بیماری، کود
  • تهمینه نعیم آبادی، منصوره کشاورزی صفحات 349-357
    کپک آبی با عامل Penicillium expansum بیماری انباری مهمی در سیب است. در این تحقیق، مبنای بیوشیمیایی مقاومت به این قارچ در دو رقم سیب مقاوم و نسبتا حساس، به ترتیب گرانی اسمیت و مشهد، بررسی شد. فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسیددسموتاز، پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز و محتوای پلی فنلی میوه دو رقم در طول یک دوره مطالعاتی بررسی شد. براساس نتایج، محتوای پلی فنلی میوه رقم گرانی اسمیت بیش از مشهد بود. فعالیت پلی فنل اکسیداز، سوپراکسید دسموتاز و کاتالاز در گرانی اسمیت بیش از مشهد بود اما فعالیت کاتالاز از روز سوم پس از آلوده سازی شروع به کاهش کرد. تفاوتی در فعالیت پراکسیداز بین دو رقم مشاهده نشد. بر این اساس نتیجه گیری می شود که پلی فنل ها در دفاع سیب علیه کپک آبی نقش دارند. فعالیت پلی-فنل اکسیداز و سوپراکسیددسموتاز، عدم فعالیت پراکسیداز و کاهش فعالیت کاتالاز همگی در ایجاد محیطی سمی در اطراف کپک آبی نقش دارند.
    کلیدواژگان: کپک آبی، سیب، پروتئین مرتبط با بیماریزایی، Penicillium expansum
  • بهاره قنبرزاده، ناصر صفایی، ابراهیم محمدی گل تپه، یونس رضایی دانش، فاطمه خلقتی بنا صفحات 359-368
    قارچ Fusarium proliferatum، به عنوان یک قارچ توکسین زا، یکی از مهم ترین عوامل پوسیدگی قاعده پیاز (FBR) می باشد. در بین روش های کنترل بیماری، کنترل بیولوژیکی به عنوان یکی از مناسب ترین روش ها درنظر گرفته شده است. در این مطالعه، Trichoderma harzianum strain T100 به غلظتcfu/g 106 × 1 با خاک مایه زنی شده با F. proliferatum، به صورت مصنوعی، مخلوط شد. سه گرم از Glomus mosseae (حاوی 80 پروپاگول/میلی لیتر) در بستر کشت به کار برده شد و در نهایت، تاثیر این عوامل بیوکنترل، به صورت تیمارهای ترکیبی و انفرادی، در کنترل پوسیدگی قاعده ای فوزاریومی و هم چنین کلنیزاسیون ریشه توسط Glomus مورد ارزیابی قرار گرفت. مایه زنی آربوسکولار مایکوریز رشد پیاز را به طور موثری بهبود بخشید، با این وجود کنترل بیماری در مراحل رشدی بعدی قابل مشاهده بود. شدت بیماری در خاک مایه زنی شده با Trichoderma تا 25 درصد کاهش یافت اما تاثیر منفی تریکودرما در رشد پیاز توانایی بیوکنترلی آن را با گدشت زمان کاهش داد. میزان کلنیزاسیون ریشه با مایکوریز آربوسکولار در گیاهان مایه-زنی شده با تریکودرما کاهش یافت. با این وجود، کنترل بیماری در تیمارهای ترکیبی Glomus و Trichoderma بهتر از سایر تیمارها بود، به طوری که کم ترین درصد بوته میری و بیش ترین درصد جوانه زنی بذر را به دنبال داشت. حتی میزان کنترل بیماری به صورت تیمار بذر با قارچ کش کم تر از ترکیب تریکودرما و Glomus بود.
    کلیدواژگان: بیوکنترل، Fusarium proliferatum، پیاز قرمز، Trichoderma harzianum، Glomus mosseae
  • رحیم بهرامی، فرحان کچیلی، معصومه ضیائی صفحات 369-375
    در این مطالعه، کارایی اسانس آنغوزه، Ferula assa foetida L.، شمعدانی،Pelargonium hortorum L.H. Bailey و برگ گردو، Juglans rejia F.. روی شاخص های تغذیه ای حشرات بالغ Rhyzopertha dominica (F.) مورد بررسی قرار گرفت. دانه های گندم با غلظت های مختلف از اسانس گیاهان تیمار شدند. شاخص های تغذیه ای شامل نرخ نسبی رشد (RGR)، نرخ نسبی مصرف (RCR)، کارایی تبدیل غذای خورده شده (ECI) و شاخص بازدارندگی تغذیه (FDI) در دمای 2 ± 28 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5 ±65 درصد در شرایط تاریکی اندازه گیری شد. مقدار RGR، RCR و درصد ECI با افزایش غلظت کاهش یافت. درصورتی که، درصد FDI به طور معنی داری با افزایش سطح غلظت افزایش نشان داد. اسانس آنغوزه دارای بیش ترین کارایی روی شاخص های تغذیه بوده و 61/28 پی پی ام از آن برای کاهش مقدار RGR، RCR و درصد ECI به ترتیب تا 032/0 میلی-گرم/میلی گرم/ روز، 444/0 میلی گرم/میلی گرم/روز و 994/6 درصد کافی بود. درصد FDI حشرات بالغ تیمار شده با غلظت 5/6 پی پی ام از اسانس آنغوزه 31/13 درصد بوده و در غلظت 61/28 پی پی ام تا 62/64 درصد محاسبه شد. در آزمایش دوم، اثر اسانس های تست شده روی کاهش تعداد نتاج نسل اول R. dominica بررسی شد. اسانس برگ گردو (92/59 درصد) و آنغوزه (2/53 درصد) به طور معنی داری باعث کاهش تولید نتاج شدند.
    کلیدواژگان: اسانس گیاهان، سوسک کشیش، نتاج، نرخ نسبی رشد، نرخ نسبی مصرف
  • سیما محمدی، جلال سلطانی، خسرو پیری صفحات 377-387
    جنس قارچیPaecilomyces مشتمل بر گونه های بیماریزا و ساپروفیتی می باشد که به طور معمول از حشرات، نماتدها، خاک، هوا، غذا، کاغذ و بسیاری از مواد دیگر جدا می شود. مشخص شده است که برخی گونه های Paecilomyces می توانند در کشاورزی ارگانیک، و نیز در درمان بیماری های انسان کاربرد پیدا کنند. در پژوهش حاضر، فعالیت زیستی شماری از گونه های خاکزی و بیماریزای Paecilomyces علیه برخی میکروارگانیسم های پروکاریوت و یوکاریوت بررسی گردیده و نشان داده شده است. نخست، اثرات ضدقارچی متابولیت ها و مواد فرار گونه های Paecilomyces علیه دو قارچ Pyricularia oryzae و Saccharomyces cerevisiae در شرایط درون پلیت نشان داده شد. سپس، متابولیت های گونه های Paecilomyces استخراج گردیده و اثرات بازدارندگی از رشد و آنتی میتوز آنها علیه S. cerevisiae اثبات گردید. پژوهش های تکمیلی نشان از اثرات ضدباکتریایی عصاره های برون سلولی گونه های Paecilomyces علیه باکتری های گرم مثبت و گرم منفی بیماریزای انسان، از جمله Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa و Salmonella typhi داشت. این یافته ها نشان می دهد که گونه های Paecilomyces، چه ساپروفیت و چه بیماریزا، تولیدکننده ی متابولیت هایی هستند که ازنظر زیستی فعال بوده و دارای اثرات بازدارندگی یا کشندگی علیه دیگر میکروارگانیسم ها می باشند. این نتایج قابلیت کاربرد در کشاورزی و علوم دارویی را دارند.
    کلیدواژگان: Paecilomyces fumoroseus، Paecilomyces lilacinus، Paecilomyces variotii، متابولیت ثانویه، مواد فرار، ضدقارچی، ضدباکتریایی، آنتی میتوز
  • محمدرضا اصلاحی، شیده موجرلو صفحات 389-395
    زنگ زرد که توسط قارچ Puccinia striiformis f. sp. tritici ایجاد می شود یکی از مهم ترین بیماری گندم است و می تواند موجب کاهش شدید عملکرد در بسیاری از مناطق کشت گندم جهان ازجمله ایران شود. برای تعیین کاهش عملکرد ناشی از این بیماری و بررسی اثر برخی از ترکیبات شیمیایی در کاهش افت عملکرد گندم ناشی از این بیماری در جنوب ایران، آزمایش مزرعه ای در قالب طرح کرت های خرد شده با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات اهواز در طول سال زراعی 1394-1393 انجام شد. در این آزمایش سه رقم؛ چمران، ویریناک و بولانی، مورد استفاده قرار گرفتند و آلوده سازی مصنوعی با استفاده از یک ایزوله که از جنوب ایران جمع آوری شده و به عنوان نژاد Yr27 شناخته می شود، صورت پذیرفت. در همین حال اثرات قارچکش پروپیکونازول و برخی از علف کش ها در کاهش افت عملکرد مورد مطالعه قرار گرفتند. در این مطالعه، عملکرد دانه و سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری (AUDPC) اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که سطح کاهش عملکرد در سه رقم مورد مطالعه و تیمارهای مختلف به طور قابل توجهی متفاوت بود: بالاترین کاهش عملکرد برای رقم بولانی چه در تیمار با قارچکش (9 درصد) و چه در تیمار بدون قارچکش (54 درصد) مشاهده گردید. استفاده از پروپیکونازول توام با علف کش هم اثر قابل توجهی در کاهش افت عملکرد در مقایسه با استفاده از آنها به طور جداگانه نشان داد. نتایج حاصل از مدل سازی برای تعیین کاهش محصول با استفاده از مدل های انتگرالی و رگرسیون چندنقطه ای نشان دادکه مدل انتگرال (L = 0.017AUDPC - 17.831) می تواند بیش از 69 درصد از تغییرات AUDPC در رابطه با از دست دادن محصول در تمام ارقام را توضیح دهد. در مدل های چندنقطه، شدت بیماری در تاریخ های مختلف به عنوان متغیرهای مستقل و درصد از دست دادن محصول به عنوان متغیر وابسته درنظر گرفته شد.این مدل با بالاترین ضریب تعیین، بهترین تناسب را برای برآورد خسارت داشت. نتایج نشان داد که شدت بیماری در مراحل GS39، GS45، GS 50 و GS60 (مقیاس Zadoks) برای پیش بینی از دست دادن محصول نسبت به سایر مراحل دیگر رشد مهم تر بود.
    کلیدواژگان: گندم، زنگ نواری، مدل سازی، خسارت، AUDPC
  • سمیرا شهبازی، حامد عسکری، شیده موجرلو صفحات 397-412
    این مطالعه برای یافتن شرایط بهینه پارامترهای فیزیکوشیمیایی تخمیر(به عنوان مثال pH، دما و مدت زمان انکوباسیون) برای تولید آنزیم سلولاز در قارچ Trichoderma harzianum انجام شده است. غلظت پروتئین های خارج سلولی با استفاده از روش اتصال رنگ بردفورد اندازه گیری شد. میزان فعالیت آنزیم های اندوگلوکاناز (EG)، اگزوگلوکاناز یا سلوبیوهیدرولاز (CBH)، بتا گلوکوزیداز و سلولاز کل اندازه گیری گردید. وزن مولکولی آنزیم های سلولاز تولیدی با استفاده از آزمون SDS-PAGE مورد مطالعه قرار گرفت. برای شناسایی اجزای کاتالیزوری غالب در شرایط بهینه تولید آنزیم، سلولازها توسط تکنیک الکتروفورز دوبعدی تفکیک شدند. شرایط بهینه تولید آنزیم سلولاز به شرح زیر مشخص شد: pH محیط برابر با 5/6، دمای انکوباسیون °C 28 و مدت زمان تخمیر 72 ساعت. پروفایل پروتئینی حاصل از آزمون SDS-PAGE چندین باند مربوط به آنزیم هایی مانند CBHs، EGs و BGLs را نشان داد. براساس این نتایج، قارچ T. harzianum دارای هر دو باند مربوط به آنزیم های (سلوبیوهیدرولاز)Cel7A و (اندوگلوکاناز) Cel7 می باشد. در نهایت، نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل الکتروفورز دوبعدی پروتئین ها نشان داد که پروفایل پروتئینی در شرایط بهینه تولید آنزیم دارای باندهای پروتئینی متعددی متعلق به آنزیم هایی مانند سلوبیوهیدرولاز و اندوگلوکاناز است و در اثر هم افزایی سلوبیوهیدرولاز و اندوگلوکاناز میزان بالایی از فعالیت سلولازی در این قارچ قابل مشاهده است.
    کلیدواژگان: Trichoderma harzianum، آنزیم سلولاز، SDS، PAGE و 2D، PAGE
  • فاطمه یاراحمدی، زهره صالحی، حسین لطفعلی زاده صفحات 413-418
    این اولین گزارش دو گونه زنبور پارازیتویید خارجی Elachertus inunctus (Nees, 1834) در ایران و Elachertuspulcher (Erdös, 1961) از خانواده Eulophidae در جهان از روی لارو مینوز برگ گوجه فرنگی، Tuta absoluta (Meyrick, 1917) (Lep.: Gelechiidae) می باشد. این گونه ها از مزارع و گلخانه های گوجه فرنگی در استان خوزستان، اهواز (جنوب غربی ایران) جمع آوری شدند. هر دو گونه برای فون ایران جدید می باشند. اطلاعات کافی در مورد این دو پارازیتوئید وجود ندارد. کارایی بالقوه این پارازیتوییدها برای کنترل بیولوژیک T. absoluta در مزارع و گلخانه های گوجه-فرنگی می بایست مورد بررسی قرار گیرد.
    کلیدواژگان: مینوز برگ گوجه فرنگی، پارازیتوییدها، شناسایی، کنترل بیولوژیک
  • هلن محمدی، علیرضا صبوری، آزاده زاهدی گلپایگانی صفحات 419-430
    شکارگرها در حین جستجو برای غذا از مواد فرار بویایی ناشی از گیاهان آلوده به گیاه-خواران، بوی گیاه و مواد فرار متعلق به افراد هم گونه و غیر هم گونه خود به منظور پیدا کردن شکار استفاده می کنند. نه تنها ترکیبات این مواد بویایی در بین گیاهان مختلف بسیار متفاوت است، بلکه درک شکارگر از این مواد هم با توجه به گونه شکارگر و نمونه جمعیتی آن دچار تغییر می شود. در این پژوهش پاسخ بویایی دو نمونه (ترکیه و دانشگاه تهران) از کنه شکارگر Phytoseiulus persimilis Athias- Henriot (Acari: Phytoseiidae) با دریافت مواد فرار ناشی از گیاهان لوبیا و خیار آلوده به Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) و همین طور اثر تجربه پرورش بر نمونه متعلق به کشور ترکیه بر پاسخ بویایی آن در شرایط آزمایشگاه بررسی شده است. داده ها حاکی از این بود کهP. persimilis هر دو نمونه در شرایطی که از سوی مقابل، هوای پاک را دریافت می کرد، به طور معنی داری به سمت برگ های آلوده (لوبیا یا خیار) حرکت می کرد. در هر دو نمونه، کنه شکارگر قادر نبود بین گیاه خیار و لوبیای سالم تمایزی قائل شود. در هر دو نمونه هنگامی که شکارگر امکان انتخاب بین برگ های خیار و لوبیای آلوده به کنه تارتن را داشتند، به طور معنی داری به سمت لوبیای آلوده حرکت کردند. تجربه پرورش هیچ گونه تاثیر معنی داری روی انتخاب شکارگر نگذاشت و P. persimilis در هر دو نمونه، بوی مربوط به برگ های سالم را نسبت به هوای پاک ترجیح دادند. تعداد کنه های شکارگر باتجربه ای که به سمت برگ های لوبیای آلوده حرکت کردند، در هر دو نمونه، بیش تر از تعدادی بود که به سمت برگ های خیار آلوده حرکت کردند. در مورد ارتباط پاسخ های بویایی مشابه کنه های شکارگر باتجربه پیشین آن ها بحث شده است.
    کلیدواژگان: پاسخ بویایی، رفتار کاوشگری، شکارگر، تجربه، Phytoseiulus persimilis، غیرهم، گونه
  • مصطفی غفوری مقدم*، علی گلی زاده، مهدی حسن پور، هوشنگ رفیعی دستجردی و جبرائیل رزمجو صفحات 431-445
    کفشدوزک ها یکی از مهم ترین گونه های شکارگر در میان بندپایان می باشند. بنابراین مظالعه پارامترهای رشد جمعیت آنها یک تصویر شفافی درباره طول عمر آنها به ما می دهد. تاریخچه زندگی کفشدوزک Hippodamia variegata با تغذیه از شته سبز گندم Sitobion avenae روی گیاهان میزبان مختلف در شرایط آزمایشگاهی در دمای 1 ±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ±65 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات دوره نشو و نما، بقاء و باروری با استفاده از جدول زندگی دوجنسی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. بر طبق جدول زندگی دوجنسی نرخ خالص تولیدمثل (R0) کفشدوزک با تغذیه از گندم (رقم تجن)، جو (دشت)، ذرت (سینگل کراس 704) و سورگوم (اسپید فید) به ترتیب 38/235، 74/190، 54/293، 46/137 ماده/ماده/نسل به دست آمد. هم چنین براساس نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) که به عنوان یک شاخص مناسب در افزایش جمعیت این کفشدوزک می باشد، گندم نسبت به سایر گیاهان میزبان دارای بیش ترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت بود و با تغذیه از گیاهان میزبان ذکر شده در بالا به ترتیب 181/0، 179/0، 163/0 و 162/0 بر روز به دست آمد. نتایج نشان داد که با استفاده از جدول زندگی دوجنسی می توان نشو و نما و بقای شکارگر را با دقت توصیف کرد. هم چنین این مطالعه برای درک بهتر برهمکنش گیاه - شته- شکارگر فرصت خوبی را ارائه کرده است.
    کلیدواژگان: دو جنسی، دموگرافیک، Hippodamia variegata، Sitobion avenae، گیاهان میزبان
  • دیبیندو پاول، مومیتا چودهاری صفحات 447-460
    در این مطالعه، اثرات لاروکشی و ضدتغذیه ای هفت گیاه بومی شاملPinus kesiya Royle (Pinaceae), Lantana camara Linn. (Verbenaceae), Litsea cubeba Lour. (Lauraceae), Gaultheria fragrantissima Wall. (Ericaceae), Mikania micrantha Kunth.(Asteraceae), Ambrosia artemisiifolia Linn.(Asteraceae) و Eupatorium riparium Regel (Asteraceae)که در مگالایای کشور هند گسترش وسیعی دارند، عیله لاروهای سن چهارم کرم غوزه پنبهHelicoverpa armigera (Hübner) در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. تاثیر عصاره های تمام گیاهان با افرایش غلظت افزایش یافتند. اما با این حال تاثیر چهار گیاه شامل L. camara، G. fragrantissima، L. cubeba، و P. kesiya به طور معنی داری نسبت به کنترل منفی (حلال) و عصاره های A. artemisiifolia, E. riparium and M. micarantha بالاتر بود. عصاره متانولی L. camara موجب بالاترین مرگ و میر مابین 77/27 و 33/53 درصد در غلظت های مورد آزمایش (25/0، 5/0 و 1 درصد w/v) شد درحالی که عصاره G. fragrantissima بالاترین تاثیر بازدارنده تغذیه در حدود 92/50 و 61/70 درصد به ترتیب در غلظت های 1/0 و 5/0 درصد بود. عصاره برگ های L. cubeba دارای سمیت گوارشی و ضدتغذیه ای زیادی در بالاترین غلظت بود. این درحالی است که عصاره برگ های سوزنی کاج P. kesiya در بالاترین غلظت اثرات سمیت گوارشی و ضدتغذیه ای متوسطی داشت. تجزیه فیتوشیمی این چهار گیاه نشان داد که عصاره گیاهان فوق حاوی پنج گروه مختلف از ترکیبات شیمیایی هستند که هر کدام از آن ها برای آفات مضر و زیان بار هستند. بنابر این می توان نتیجه گیری نمود که چهار گیاه از هفت گیاه مورد مطالعه دارای تاثیر حشره کشی مناسبی هستند که لازم است برای تولید حشره کش های گیاهی موثر مورد بررسی های بیش تری قرار گیرند.
    کلیدواژگان: عصاره های گیاهی، سمیت گوارشی، فعالیت ضدتغذیه ای، کرم غوزه پنبه، مگالایا
|
  • Seyed Hossein Hodjat* Pages 313-329
    Insect stress effects have been the subject of many reviews including heat, cold, and population stress. Production of winged aphids in unfavorable conditions or migrant phase of locust and armyworms, are reactions to crowding. Various crowding levels stress and treatment with low to high sub-lethal doses of insecticides at first had no effect but reduced Dysdercus fasciatus Sign. reproduction at higher levels. Stressors such as, crowding, toxins of sub-lethal doses of pesticides, host plant chemicals and environmental pollutants may produce comparable effects on insects.Stress may cause dispersion, migration, and insect pest outbreak.Locusts, aphids, armyworms and D. fasciatus react via plasticity to stressors including crowding stress by production of polymorphic phase. Neurohormones generally regulate the hormonal production of corpora alata, corpora cardiac and affect insect metabolism. This review relates the stress of crowding and insect phase to insect–plant relationships and the route to pest outbreak.
    Keywords: Crowding, Stress, Locust, Aphid, Armyworm, Dysdercus
  • Leila Nazarpour, Fatemeh Yarahmadi, Moosa Saber, Ali Rajabpour Pages 331-342
    Tomato leaf miner, Tuta absoluta Meyrick (Lepidoptera: Gelechiidae), is one of the most destructive pests of tomato in many parts of the world including Iran. Field studies were conducted to determine the short and long term effects of Bacillus thuringiensis var Kurstaki (Bt), azadirachtin (AZ), a mix of AZ Bt, and indoxacarb, as a current chemical insecticide, on T. absoluta larvae. Also, effects of the insecticides were studied on the coexisting generalist predators, Coccinella septempunctata L., Chrysoperla carnea Stephens and Syritta sp. Sampling of T. absoluta and its coexisting generalist predators were performed 1 day before treatment (DBT) and one, 5, 8, 14 and 19 days after treatment (DAT). The results indicated significant short term effect of indoxacarb on the pest larvae. Indoxacarb reduced T. absoluta density and damages. Bt, AZ and mixture of them significantly suppressed the larval density at 19 DAT and caused significant reduction in leaf, stem and fruit damage. The highest long term effect on the pest abundance and damage were observed in Az Bt caused 100% reduction in fruit and foliage damage compared to the control. The highest and lowest adverse effects on C. carnea, C. septempunctat and Serrita sp. were observed in indoxacarb and Bt treatments, respectively. Findings of this study imply that the mixture of Az Bt has the highest selective toxicity on the pest and the lowest effect on its coexisting generalist predators.
    Keywords: Tomato, leafminer, Bt, Azadirachtin, indoxacarb, toxicity
  • Akbar Hemmati, Bahram Mansoori * Pages 343-348
    Field experiment was conducted in 2010 and 2011, in order to study the effects of NPK fertilizers on the incidence of Verticillium wilt of a commercial variety 'Agria' in deficient soil at Eghlid Agriculture Research Station in the north of Fars province, Iran. Experimental design was randomized complete blocks and each treatment replicated three times. Treatments were the amounts of recommended NPK rate (180N, 125P, 100K), 20% and 40 % less and more than the rate based on the soil tests. Soil at planting sites was inoculated with 5 ml of microsclerotia suspension (70 ms/ml). Tubers weight, plant height and disease scores were recorded. Two-year combined analysis indicated that there were significant differences at 1% level between the treatments. The results showed a marked decrease in Verticillium wilt incidence and increase in yield when NPK was used at the recommended rate. Lowest disease score and highest yield even more than the cultivar potential were obtained in the plots when N was used 40 % more than the recommended level of the soil test (252 N), combined with K at the level of the soil test (100 K). P was essential for plant growth but had no effect on the disease.
    Keywords: Potato early dying, Verticillium dahliae, Disease control, Fertilizers, NPK
  • Tahmineh Naeem, Abadi, Mansureh Keshavarzi Pages 349-357
    Blue mold disease caused by Penicillium expansum is a major post-harvest disease of apples. In this research, the biochemical basis of apple resistance to this pathogen was studied in two relatively resistant and susceptible cultivars, Granny smith and Mashhad, respectively. The activities of catalase (CAT), peroxidase (POX), superoxide dismutase (SOD) and polyphenol oxidase (PPO) enzymes and polyphenol content were compared at different time intervals of 0 to 7 days. Based on the results, fruit polyphenol content of Granny smith was higher than that of Mashhad PPO, SOD and CAT activity was higher in Granny smith than Mashhad but CAT activity decreased three days post-treatment. No detectable difference was found in POX activities in the two cultivars. It is concluded that polyphenols contribute in apple resistance to blue mold. Activation of PPO and SOD, lack of POX activity and decrease of CAT activity, all together, could lead to a toxic environment around the blue mold fungus.
    Keywords: Penicillium expansum, blue mold, Apple, pathogenesis, related protein
  • Bahareh Ghanbarzadeh, Naser Safaie*, Ebrahim Mohammadi Goltapeh, Younes Rezaee Danesh, Fatemeh Khelghatibana Pages 359-368
    Fusarium proliferatum, as a toxigenic fungus, is one of the important agents of onion basal rot (FBR). Among the control methods of the disease, biological control is considered as one of the best options. In this study, Trichoderma harzianum strain T100 at the rate of 1 × 106 cfu/g was mixed with pot soil artificially infested with F. proliferatum. Also Glomus mosseae was applied to each pot at the rate of three grams of soil containing 80 chlamydospores/ml. Combination of T100 and G. mosseae was used as well. Onion seeds were disinfected & planted in pots, arranged in completely randomized design in 4 replicates under greenhouse condition and finally, the individual or combined effects of these bioagents were assessed on FBR control and also root colonization by Glomus 23, 30 and 36 days after sowing. Inoculation of Arbuscular mycorrhizae improved onion growth effectively, but its biocontrol effect was not considerable. Trichoderma amended soil decreased disease incidence by 25% but its usefulness as biocontrol agent was reduced in the course of time. AM root colonization was decreased in plants in presence of Trichoderma. Nevertheless, the disease control in combination of Trichoderma and Glomus treatment was better than the treatments by each one of the agents singly. The disease control achieved by fungicide seed treatment was inferior to that of Trichoderma and Glomus in combination.
    Keywords: biocontrol, Fusarium proliferatum, red onion, Trichoderma harzianum, Glomus mosseae
  • Rahim Bahrami, Farhan Kocheili, Masumeh Ziaee* Pages 369-375
    In this study, the efficiency of essential oils from asafoetida, Ferula assa foetida L.,geranium, Pelargonium hortorum L.H. Bailey and walnut leaves, Juglans regia F. was investigated on nutritional indices of Rhyzopertha dominica (F.) adults. Wheat grains were treated with different concentrations of the oils. The nutritional indices: relative growth rate (RGR), relative consumption rate (RCR), efficiency of conversion of ingested food (ECI) and feeding deterrence index (FDI) were measured at 28 ± 2 °C, 65 ± 5% R. H. in continuous darkness. RGR, RCR and ECI deceased as the concentration level was increased. While, FDI percent increased significantly as the concentration level increased. Asafoetida oil had the most efficiency on nutritional indices and 28.61 ppm of the oil was enough to decrease RGR, RCR and ECI% to 0.032 mg/mg/day, 0.444 mg/mg/day and 6.994%, respectively. FDI percent of adults exposed to 6.5 ppm of asafoetida oil was 13.31% which increased upto 64.62% at the concentration of 28.61 ppm. In the second experiment, the effect of tested essential oils was evaluated on F1 progeny reduction of R. dominica. Walnut and asafoetida leaves essential oils significantly suppressed progeny production by (59.92%) and (53.2%) respectively.
    Keywords: Essential oil, lesser grain borer, progeny, Relative Growth Rate, Relative Consumption Rate
  • Sima Mohammadi, Jalal Soltani *, Khosro Piri Pages 377-387
    The fungal genus Paecilomyces comprises numerous pathogenic and saprobic species, which are regularly isolated from insects, nematodes, soil, air, food, paper and many other materials. Some of the Paecilomyces species have been known to exhibit capabilities for curing human diseases. Here, bioactivities of metabolites from some soil inhabitant and invertebrate pathogenic Paecilomyces species were explored against a panel of target prokaryotic and eukaryotic microorganisms. First, Petri plate assays indicated that all tested Paecilomyces species were capable of producing diffusible metabolites and volatile compounds with antifungal activities against Pyricularia oryzae and Saccharomyces cerevisiae. Subsequently, the metabolites of the Paecilomyces species were extracted and the growth inhibitory and antimitotic effects of extra-cellular metabolites were shown using the yeast S. cerevisiae as a model. Further research indicated some antibacterial activity of extra-cellular metabolites from Paecilomyces species against human pathogenic bacteria Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Streptococcus pyogenes (G) and Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa and Salmonella typhi (G-). These findings indicate that the Paecilomyces species, either saprobic or pathogenic, have a strong arsenal of bioactive metabolites which show inhibitory or cytotoxic effects against other microorganisms, with a potential for application in agroforestry and medicine.
    Keywords: Paecilomyces fumoroseus, Paecilomyces lilacinus, Paecilomyces variotii, Secondary metabolite, volatile compounds, antifungal, antibacterial, antimitotic
  • Mohammad Reza Eslahi *, Shideh Mojerlou Pages 389-395
    Stripe rust cause by Pucciniastriiformis f. sp. tritici is one of the most important diseases of wheat and can cause severe yield loss in many wheat growing regions of the world including Iran. To determine yield loss caused by this disease and evaluate the effect of some chemical components on reduction of yield loss in south of Iran, field experiments were carried out in split plot design with three replications at Ahvaz research station during 2014-2015. Three cultivars; Chamran, Virinak and Boolani, were used and artificial inoculation was performed using an isolate which was collected from south of Iran and designated as Yr27 race variant. Meanwhile the effects of propiconazole and some herbicides on yield loss reduction were studied. In this study, grain yield and area under disease progress curve (AUDPC) were measured. Statistical analysis showed that the level of the yield reduction was significantly different in the three studied cultivars and different treatments. Propiconazole could control the disease significantly. The highest yield loss was observed for cv. Boolani in both with (9%) and without (54%) fungicide treatments. Combined application of propiconazole and herbicides significantly reduced yield loss compared with using them separately. The results of crop loss modeling using integral and multiple point regression models showed that the integral model (L = 0.017AUDPC-17.831) could explain more than 69% of AUDPC variations in relation to crop loss in all cultivars. In multiple point models, disease severity at various dates was considered as independent variable and crop loss percentage as dependent variable. This model with the highest coefficient of determination had the best fitness for crop loss estimation. The results showed that the disease severity at GS39, GS45, GS50 and GS60 stages (Zadok's scale) were more important for crop loss prediction than those in other phenological stages.
    Keywords: AUDPC, Crop loss, Modeling, Stripe rust, Wheat
  • Samira Shahbazi *, Hamed Askari, Shideh Mojerlou Pages 397-412
    This study was undertaken to find out the optimum physicochemical parameters of fermentation, i.e. pH, incubation temperature and incubation time for the cellulase enzyme production of Trichoderma harzianum. The extracellular protein content was estimated by the dye binding method of Bradford. Endo-glucanase (EG), exoglucanase (or Cellobiohydrolase; CBH), β-glucosidase and total cellulase activity were investigated. The molecular weight of cellulase enzymes was studied using SDS-PAGE. To identify the predominant catalytic components in optimum conditions of enzyme production, cellulases were separated by an adapted two-dimensional electrophoresis technique. Estimated optimum conditions for cellulase enzyme were found as: pH 6.5, incubation temperature 28°C and incubation time 72 h. The SDS-PAGE profiles showed several enzyme bonds such as CBHs, EGs and BGLs. The T. harzianumhad both enzyme bonds of Cel7A (CBHI) and Cel7B (EG). Finally, the results of the 2D PAGE analysis showed that the profile of protein in optimium conditions of enzyme production had several enzymes such as CBHs, EGs and the high values of cellulose activity due to synergism that occurred between the CBH and EG.
    Keywords: Trichoderma harzianum, Cellulase enzyme, SDS, PAGE, 2D, PAGE
  • Fatemeh Yarahmadi *, Zohreh Salehi, Hossein Lotfalizadeh Pages 413-418
    This is the first report of two ectoparasitoid wasps, Elachertus inunctus (Nees, 1834) in Iran and Elachertus pulcher (Erdös, 1961) (Hym.: Eulophidae) in the world, that parasitize larvae of the tomato leaf miner, Tuta absoluta (Meyrick, 1917) (Lep.: Gelechiidae). The specimens were collected from tomato fields and greenhouses in Ahwaz, Khouzestan province (south west of Iran). Both species are new records for fauna of Iran. The knowledge about these parasitoids is still scanty. The potential of these parasitoids for biological control of T. absoluta in tomato fields and greenhouses should be investigated.
    Keywords: tomato leaf miner, parasitoids, identification, Biological control
  • Helen Mohammadi, Alireza Saboori, Azadeh Zahedi Golpayegani * Pages 419-430
    While searching for food, predators use herbivore induced plant volatiles (HIPV), host plant volatiles and those related to con/heterospecifics to find their prey. Not only the volatile components vary among plant species, but also the predator perception of these components might differ among species and samples. Here, we compared the olfactory response of two samples (Turkey and University of Tehran) of Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot (Acari: Phytoseiidae) when received herbivore induced plant volatiles (HIPV) from Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) infested cucumber and bean leaves, along with testing the effect of rearing experience of Turkey sample on its olfactory response in our laboratory conditions. Our data showed that P. persimilis of both samples significantly moved towards leaf odors (either cucumber or bean) when they received clean air from the alternative arm. For both samples, the predator did not make a preference between clean bean and cucumber leaves. When the predators were offered a choice between T. urticae infested bean and cucumber leaves, they significantly moved towards bean leaves in both samples. Rearing experience did not affect the predator choice of host plant species and P. persimilis from both samples preferred odors related to clean leaves rather than clean air. The number of experienced predatory mites moved towards T. urticae infested bean leaves was significantly higher than that preferred T. urticae infested cucumber leaves in both samples. We discussed whether their similar olfactory responses would be related to their experience of previous rearing conditions.
    Keywords: Olfactory response, Foraging behavior, Predator, Experience, Phytoseiulus persimilis, heterospecifics
  • Mostafa Ghafouri Moghaddam*, Ali Golizadeh, Mehdi Hassanpour, Hooshang Rafiee, Dastjerdi, Jabraeil Razmjou Pages 431-445
    Lady beetles are the most important predatory species among arthropods, so studying their population parameters gives a clear picture about their life span. The life histories of variegated lady beetle, Hippodamia variegata (Goeze), fed on the English grain aphid, Sitobion avenae Fabricius, on different host plants were studied under laboratory conditions, at 25 ± 1 °C, 65 ± 5% Relative Humidity and a photoperiod of 16:8 (Light: Dark) h. Developmental, survival and fecundity data were analyzed using the age-stage, two-sex life table method. According to the age-stage, two-sex life table, the net reproductive rates (R0) of ladybird fed on S. avenae reared on Triticum aestivum var. tajan, Hordeum vulgare var. Dasht, Zea mays var. single cross 704 and Sorghum durra var. Speed feed were estimated to be 235.38 ± 36.15, 190.74 ± 33.37, 293.54 ± 46.66 and 137.46 ± 23.66 female offspring / female, respectively. Based on the results, the intrinsic rate of increase as an index of population increase of H. variegata, was 0.181 ± 0.006, 0.179 ± 0.006, 0.163 ± 0.006 and 0.162 ± 0.006 h-1 preyed on host reared on T. aestivum var. tajan Z. mays var. single cross 704 S. durra var. Speed feed and H. vulgare var. Dasht, respectively. Our findings demonstrate that by using the age-stage, two-sex life table we can accurately describe the growth, survival and development of the predator. Our finding may provide basic information for developing aphid biological control programs.
    Keywords: Two Sex, Demography, Hippodamia variegata, Sitobion avenae, host plant
  • Dibyendu Paul, Moumita Choudhury* Pages 447-460
    In the present study, seven indigenous, widely distributed plants of Meghalaya, namely, Pinus kesiya Royle (Pinaceae), Lantana camara Linn. (Verbenaceae), Litsea cubeba Lour. (Lauraceae), Gaultheria fragrantissima Wall. (Ericaceae), Mikania micrantha Kunth.(Asteraceae), Ambrosia artemisiifolia Linn.(Asteraceae) and Eupatorium riparium Regel (Asteraceae) were screened for their larvicidal and antifeedant activity against fourth instar larvae of the cotton bollworm, Helicoverpa armigera (Hübner) under laboratory conditions. The crude extracts of all the seven plants demonstrated a dose dependent increase in bioactivity. However the bioactivity of four plants namely, L. camara, G. fragrantissima, L. cubeba and P. kesiya was significantly higher (p ≤ 0.05) than the negative (solvent) control and extracts of A. artemisiifolia, E. riparium and M. micarantha. Methanol extract of L. camara caused highest oral toxicity with larval mortality ranging between 27.77% and 53.33% across the test concentration (0.25%, 0.5% and 1% w/v) while extract of G. fragrantissima demonstrated the highest feeding deterrence with reduction in larval feeding by50.92% and 70.61% at 0.1% and 0.5% respectively. Crude extract of L. cubeba leaves demonstrated high oral toxicity and feeding deterrence while extract of the needles of P. kesiya showed moderate level of oral toxicity as well as feeding deterrence at the highest tested concentration. Phytochemical analysis of the extracts of these four plants, revealed the presence of five different classes of phytocompounds each of which is known to have deleterious effect on insect pests.Thus it may be concluded that four out of the seven plants possess insecticidal property and can be further investigated for the development of a potent botanical insecticide.
    Keywords: plant extract, oral toxicity, antifeedant activity, Helicoverpa armigera, Meghalaya