فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 393 (هفته اول مهر 1395)
  • پیاپی 393 (هفته اول مهر 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/07/03
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مقاله پژوهشی
  • آناهیتا بابک، پرنیان دانش پژوه نژاد، سهیلا داوری، پژمان عقدک، امید پیرحاجی، پگاه جهانگیری صفحات 885-892
    مقدمه
    چالش اصلی بهداشت عمومی در قرن بیستم، «افزایش امید به زندگی» بود، در حالی که چالش اصلی در قرن بیست و یکم، « زندگی با کیفیت بهتر» است. هدف از زندگی سالمندان، نه تنها عمر طولانی و زنده بودن آن ها، بلکه بهبود کیفیت زندگی آنان می باشد. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، بررسی چگونگی کیفیت زندگی سالمندان و ارتباط آن با افسردگی و شاخص توده ی بدنی (BMI یا Body mass index) در استان اصفهان بود.
    روش ها
    مطالعه ی حاضر، توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بود که در سال 1389 بر روی 637 سالمند در استان اصفهان به روش نمونه گیری طبقه ای خوشه ایچند مرحله ای تصادفی انجام شد. اطلاعات کیفیت زندگی و نمره ی افسردگی بر اساس پرسش نامه های کیفیت زندگی 36 موردی و مقیاس افسردگی سالمندان جمع آوری شد. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS به روش آمار توصیفی و آزمون های t، ANOVAOne-way و نیز آزمون های ضریب همبستگی Spearman و Pearson مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    637 سالمند با میانگین سنی 32/6 ± 74/68 سال (بالاترین سن 89 سال) در مطالعه وارد شدند. میانگین نمره ی کیفیت زندگی 60/20 ± 56/54 بود. مرد بودن، سن پایین تر و افزایش سطح تحصیلات، با کیفیت زندگی و برخی از ابعادآن ارتباط مستقیمی داشت و تنها در بعد فعالیت فیزیکی با BMI رابطه ی معکوس مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    کیفیت زندگی سالمندان در حد متوسط است و نیاز به توجه بیشتری دارد. مطالعه ی حاضر در راستای مطالعات قبلی است که در آن، کیفیت زندگی با افزایش سن، زن بودن و تحصیلات پایین تر کاهش نشان داد. همچنین، از نظر وضعیت روانی، رابطه ای میان افسردگی و ابعاد کیفیت زندگی مشاهده نشد که می تواند نشان دهنده ی تعدد عوامل موثر بر کیفیت زندگی سالمندان باشد.
    کلیدواژگان: سالمند، کیفیت زندگی، افسردگی، شاخص توده ی بدنی
  • عظیم هنرمند، محمدرضا صفوی، نیلوفر کیانی، نینا کیانی، الناز کشاورزی صفحات 893-900
    مقدمه
    این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تجویز دزهای متفاوت لابتالول وریدی قبل از القای بیهوشی بر پاسخ قلبی- عروقی بعد از لارنگوسکوپی و لوله گذاری تراشه در مقایسه با گروه شاهد طراحی و اجرا شد.
    روش ها
    در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 180 بیمار تحت عمل جراحی در چهار گروه 45 نفره توزیع شدند. به ترتیب 4/0، 0/1 و 0/2 میلی گرم/کیلوگرم لابتالول و نرمال سالین در 5 دقیقه قبل از لارنگوسکوپی به طریق وریدی به ایشان تزریق شد و تغییرات همودینایک در طی لارنگوسکوپی در چهار گروه مقایسه شد.
    یافته ها
    طی مدت مطالعه، هیچ بیماری از گروه 4/0 میلی گرم/کیلوگرم و 1 میلی گرم/کیلوگرم لابتالول دچار تاکی کاردی و برادی کاردی نشد، اما گروه 2 میلی گرم/کیلوگرم لابتالول، در بدو لارنگوسکوپی در دقایق 1، 3، 5، 10، 30 و 60 به ترتیب 3/13، 2/2، 1/11، 8/37، 9/28 و 4/24 درصد دچار برادی کاردی شدند. در گروه شاهد 7 بیمار (6/15 درصد) دچار برادی کاردی شدند و بروز برادی کاردی از دقیقه ی 5 تا دقیقه ی 60 بین چهار گروه اختلاف معنی دار داشت (050/0 > P). در مدت مطالعه، هیچ بیماری از دریافت کنندگان دزهای مختلف لابتالول دچار تاکی کاردی نشد، اما گروه شاهد در بدو لارنگوسکوپی در دقایق 1، 3، 5 و 10 به ترتیب 1/11، 0/40، 1/31 و 0/20 درصد دچار تاکی کاردی شدند و این اختلاف معنی دار بود (050/0 > P).
    نتیجه گیری
    تزریق وریدی 1 میلی گرم/کیلوگرم لابتالول در بیماران تحت لارنگوسکوپی با ثبات مطلوب تر همودینامیک و کمترین بروز برادی کاردی، تاکی کاردی و هیپرتانسیون همراه می باشد و استفاده از این دز قبل از لارنگوسکوپی، مطلوب تر است.
    کلیدواژگان: لابتالول، لارنگوسکوپی، همودینامیک
  • لیلا کمال زاده، وحیده نیری، شیوا ثریا، سید وحید شریعت، کاوه علوی صفحات 901-907
    مقدمه
    با توجه به نیاز دسترسی به ابزارهای پایا در زمینه ی تشخیص اختلالات روانی به زبان فارسی، پژوهش حاضر با هدف ترجمه و تعیین پایایی پرسش نامه ی شخصیتی Personality Inventory for Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5th Edition (PID-5) طراحی شد.
    روش ها
    نمونه ی پژوهش به صورت غیر تصادفی (در دسترس) از بین دانشجویان پزشکی (جمعیت سالم) و بیماران دارای اختلال شخصیت (جمعیت بیمار) انتخاب شد. پژوهش در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، بیمارستان روان پزشکی ایران و انستیتو روان پزشکی تهران در سال 1394 انجام شد. 217 نفر در دو گروه شامل 114 فرد سالم (دانشجو) و 103 بیمار مبتلا به اختلالات شخصیت ارزیابی شدند. پس از ترجمه ی PID-5 به روش ترجمه ی مستقیم و معکوس، پایایی بازآزمایی (در یک دوره ی 20-10 روزه) و ثبات درونی ابزار تعیین شد. پرسش نامه ها به صورت خودایفا بود و مصاحبه های بالینی توسط دستیار روان پزشکی آموزش دیده انجام شد.
    یافته ها
    از بین 25 وجه بررسی شده، وجه «غرابت»، هم در گروه بیماران و هم در گروه دانشجویان و در نتیجه، در کل افراد بالاترین ضریب Cronbach''s alpha را داشت. پایین ترین ضریب Cronbach''s alpha نیز در مورد وجه «شکاکیت» دیده شد. در مجموع، 22 وجه از 25 وجه بررسی شده ضرایب Cronbach''s alpha بالاتر از 700/0 داشتند. برای بررسی پایایی بازآزمایی، 28 نفر از گروه دانشجویان بار دیگر پرسش نامه را تکمیل کردند. ضریب همبستگی بین دو اندازه گیری در سه وجه «مسوولیت ناپذیری»، «کژتنظیمی ادراکی» و «کمال طلبی نامنعطف» بین 900/0-800/0 بود. در سایر وجوه، ضریب همبستگی بین دو اندازه گیری بالاتر از 900/0 به دست آمد.
    نتیجه گیری
    نسخه ی فارسی پرسش نامه ی شخصیتی PID-5، پایایی بازآزمایی مناسبی در مدت کوتاه (حدود دو هفته) دارد (ضریب پایایی 829/0 تا 994/0) و ثبات درونی آن نیز مطلوب است (ضریب Cronbach''s alpha بین 697/0 تا 944/0).
    کلیدواژگان: روان سنجی، تکرار پذیری، اختلالات شخصیت، پرسش نامه، خودگزارشگری
  • ویدا رضایی، داریوش شهبازی گهرویی، شهرام منادی، محسن صائب صفحات 908-913
    مقدمه
    دریافت دز صحیح بیمار، نقش مهمی در نتیجه ی پرتودرمانی دارد. برای دستیابی به این هدف، از شیوه نامه ی TECDOC1583 استفاده شده است. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی مراحل مختلف طراحی درمان جهت محاسبه ی دز دقیق دریافتی بیمار و تطبیق آن با نتایج واقعی بود.
    روش ها
    در این مطالعه، توزیع دز برای پرتوهای تک میدانی، چند میدانی و چند میدانی پیچیده با استفاده از محاسبات نرم افزار طراحی درمان TiGRT انجام گرفت و نتایج اندازه گیری شده از فانتوم ناهمگن (Anthropomorphic) در مراحل مختلف با هم مقایسه شد.
    یافته ها
    بر اساس شیوه نامه ی TECDOC1583، همه ی نتایج به دست آمده مورد قبول واقع شد، اما در مرحله ی پنجم آزمون، درصد خطا در ریه، 3/4 درصد با اختلاف 3/0 درصد بود. در مرحله ی ششم آزمون، درصد خطا در بافت نرم 7/5 درصد و اختلاف آن 7/2 درصد بود.
    نتیجه گیری
    به دلیل تراکم الکترونی پایین در بافت ریه، خطای نرم افزار بیشتر بود و در نتیجه، طراحی درمان آن احتیاج به دقت بیشتری داشت. با توجه به یافته های این مطالعه، درک و فهم کاربران از ویژگی های عملی و نیز محدودیت های Treatment planning software (TPS) اهمیت ویژه ای دارد. در این حالت، چون نمی توان به نرم افزار اعتماد کرد، پس باید اطلاعات در راه اندازی دستگاه دوباره ارزیابی شود و مقادیر دزهای محاسباتی و اندازه گیری شده مقایسه گردند تا کاستی های الگوریتم و نیز در صورت امکان آزمون های مورد قبول برای دستگاه شتاب دهنده، مورد بازبینی قرار گیرند.
    کلیدواژگان: نرم افزار طراحی درمان، TiGRT، Treatment planning software، محاسبه ی دز، Anthropomorphic
  • فاطمه آهنین جان، علی مالکی صفحات 914-918
    مقدمه
    سیستم های واسط مغز- کامپیوتر (Brain-computer interface یا BCI) برای بیمارانی که قادر به استفاده از عضلات خود نیستند، امکان برقراری ارتباط بین مغز و دنیای پیرامون از طریق ایجاد یک کانال مصنوعی را فراهم می سازد. از بین انواع واسط های مغز- کامپیوتر که به عنوان هجی کننده کاربرد دارند، می توان به واسط های مبتنی بر پتانسیل برانگیخته ی بینایی حالت ماندگار (Steady-state visually evoked potentials یا SSVEP) اشاره کرد که در سال های اخیر بسیار مورد توجه بوده است.
    روش ها
    در این پژوهش، از الگوهای تحریک مبتنی بر کد بریل با هشت نشانه ی چشمک زن استفاده گردید. برای ایجاد تحریک بینایی، از جعبه ابزار Psychophysics نرم افزار MATLAB استفاده شد. استخراج ویژگی بر اساس روش Fast Fourier transform (FFT) و طبقه بندی مبتنی بر بیشینه ی مقدار انجام گردید.
    یافته ها
    با استفاده از پاسخ مغزی SSVEP و کدهای بریل، دستیابی به نرخ انتقال اطلاعات 632/19 بیت بر دقیقه و صحت 67/96 درصد میسر گردید.
    نتیجه گیری
    سیستم طراحی شده به دلیل مزایایی از جمله ثبت سیگنال به صورت تک الکترودی، کم بودن تعداد فرکانس های تحریک و قابلیت تنظیم پارامترهایی از جمله زمان استراحت بین انتخاب تحریک ها، بسیار کارآمد و کاربرپسند است.
    کلیدواژگان: سیستم واسط مغز، کامپیوتر، پتانسیل برانگیخته ی بینایی حالت ماندگار، تایپ متون فارسی
|
  • Anahita Babak, Parnian Daneshpajouhnejad, Soheila Davari, Pejman Aghdak, Omid Pirhaji, Pegah Jahangiri Pages 885-892
    Background
    Increasing the life expectancy was the major issue of public health during the 20th century, while living with better quality is the goal of 21th century. Psychological and physical situations are important factors that affect quality of life in elderly. In the present study, we aimed to evaluate the quality of life among the elderly and its relationship with depression and body mass index (BMI) in Isfahan province, Iran.
    Methods
    A total of 637 elderly were included in this analytical observational study using a random and multistage cluster sampling method. Quality of life and depression scores were collected using Geriatric Depressions Scale (GDS) and Quality of Life Short Form-36 (SF-36) Questionnaire. Data were analyzed using t, one-way ANOVA, Pearson and Spearman correlation coefficients statistical tests.
    Findings: The mean score of quality of life was 54.64 ± 20.60. Quality of life and some of its dimensions had a direct relationship with lower age, being male and high level of education. We found no significant correlation between the depression score and quality of life or its dimensions. In addition, assessment of the correlation between body mass index and quality of life showed that body mass index had significant negative relationship only with physical functioning among all of the dimensions.
    Conclusion
    Results of the present study showed that lower quality of life is associated with increasing of the age, being female and low level of education. Furthermore, we found no relationship between the dimensions of quality of life and depression that might be due to the effects of several variables on quality of life among elderly.
    Keywords: Elderly, Quality of life, Body mass index, Depression
  • Azim Honarmand, Mohammadreza Safavi, Niloofar Kiani, Nina Kiani, Elnaz Keshavarzi Pages 893-900
    Background
    This study aimed to determine the effects of different doses of labetalol on cardiovascular responses during tracheal intubation and to compare it with control group.
    Methods
    In this study, 180 patients underwent surgery were selected and randomly divided in four groups who received 0.4, 1 and 2 mg/kg labetalol and normal saline via intravenous injection 5 minutes before laryngoscopy, respectively. The changes of hemodynamic parameters in four groups were compared.
    Findings: During the study, no patients in groups 0.4 and 1 mg/kg labetalol suffered from bradycardia; while in group of 2 mg/kg labetalol, at the time of laryngoscopy and at 1, 3, 5, 10, 30 and 60 minutes after it 13.3, 2.2, 11.1, 37.8, 28.9 and 24.4 percent of patients suffered from bradycardia, respectively; and in control group, 7 patients (15.6%) suffered from bradycardia. The incidence of bradycardia from 5th to 60th minutes was significantly different between the four groups (P
    Conclusion
    Intravenous injection of 1 mg/kg labetalol during laryngoscopy tends to more favorable hemodynamic stability and minimal bradycardia, tachycardia and hypertension; using this dose before laryngoscopy is more favorable.
    Keywords: Labetalol, Laryngoscopy, Hemodynamic
  • Leila Kamalzadeh, Vahideh Nayeri, Shiva Soraya, Seyed Vahid Shariat, Kaveh Alavi Pages 901-907
    Background
    Given the need for access to reliable diagnostic instruments of mental disorders in Persian language, the present study was designed to translate and determine the reliability and internal consistency of the Personality Inventory for Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-5th Edition (PID-5) instrument.
    Methods
    Research sample was selected based on non-random (convenience) method for medical students (healthy population) and patients with personality disorder. After translating PID-5 via forward and backward translation method, test-retest reliability (10-20 days period) and internal consistency of the instrument were determined. This study was conducted in Hazrat-Rasoul Hospital, Iran Psychiatry Hospital and Tehran Psychiatric Institute, Tehran, Iran, during the year 2015. Questionnaires were self-reported and interviews were done by well-trained psychiatry residents.
    Findings: Totally, 217 individuals were assessed (114 healthy volunteers and 103 patients with personality disorders). Of 25 surveyed facets, eccentricity had the highest Cronbach's alpha coefficient. The lowest alpha was seen for suspiciousness. Overall, in 22 facets from all 25 facets, alpha coefficients were higher than 0.700. To assess test-retest reliability, 28 persons of the medical students group completed the questionnaire for the second time. The correlation coefficient between the two measures in three facets (irresponsibility, perceptual dysregulation and rigid perfectionism) was between 0.800 and 0.900. In other aspects, the correlation coefficient between the two measures was higher than 0.900.
    Conclusion
    The Persian version of PID-5 instrument had good test-retest reliability (r = 0.829 to 0.944) in a short time (about two weeks) and its internal consistency was desirable (Cronbach's alpha = 0.697 to 0.944).
    Keywords: Psychometrics, Reproducibility, Questionnaires, Self, report, Personality disorders
  • Vida Rezaee, Daryoush Shahbazi, Gahrouei, Shahram Monadi, Mohsen Saeb Pages 908-913
    Background
    Receiving exact dose by the patients is vital in radiotherapy. The TECDOC1583 protocol is used to achieve this goal. This study aimed to evaluate several levels and steps of treatment planning, in order to calculate the precise dose received by the patient, and to compare it with actual results.
    Methods
    The distribution of doses for single, multiple and complicated multiple field beams of treatment planning were calculated using TiGRT. Results were compared with the measured results of anthropomorphic phantom in different phases.
    Findings: According to the TECDOC1583 protocol, all the results were accepted; but in the fifth level of the test, percent of error in the lung was 4.3% which made a 0.3% of discrepancy. In the sixth level of the test, the percent of error in soft tissue was 5.7% with about 2.7% of discrepancy.
    Conclusion
    Due to the lack of electronic density in lung tissue, a treatment planning software with higher accuracy is needed for evaluations. Our findings showed that technicians’ knowledge regarding to the application of treatment planning software is essential in this regard. Since the produced error would not be acceptable in this area, and the accuracy of the treatment planning software is no more confident, so working based on correct algorithm of treatment planning software should be checked and system restarting and commissioning must be re-evaluated periodically.
    Keywords: Treatment planning software, TiGRT, Treatment planning software (TPS), Anthropomorphic, Dose calculation
  • Fatemeh Ahaninjan, Ali Maleki Pages 914-918
    Background
    For disabled patients who are unable to use their muscles, brain-computer interface (BCI) systems can be used to establish a channel between their brain and outside world. Steady-state visually evoked potentials (SSVEP)-based interfaces are of brain-computer interface-spellers noted in recent years.
    Methods
    In this study, stimulation patterns based on Braille code with eight flickering cues were used. MATLAB psychtoolbox was used for construction of the visual stimulation. Fast Fourier transform (FFT) method and maximum classifier were used for feature extraction and classification, respectively.
    Findings: We achieved 96.67% of classification accuracy and information transfer rate of 19.632 bit per minute using Steady-state visually evoked potentials brain response and Braille code.
    Conclusion
    Because of advantages such as single electrode signal recording, low number of excitation frequencies and adjustable parameters such as rest time between the stimulations, designed system is highly efficient and user friendly.
    Keywords: Brain, computer interface, Steady, state visual evoked potential, Persian text typing