فهرست مطالب

پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز - سال سی و نهم شماره 2 (پیاپی 128، خرداد و تیر 1396)
  • سال سی و نهم شماره 2 (پیاپی 128، خرداد و تیر 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/02/19
  • تعداد عناوین: 12
|
  • علی باقریان، سید حسین حجازی، مطهره میرزایی، حامد میرزایی، حمیدرضا میرزایی، محمد جابر مسعودی خویی صفحه 7
    زمینه

    لیشمانیازیس ها مجموعه ای از بیماری های انگلی را شامل می شوند که به صورت طیف وسیعی از علایم بالینی شامل لیشمانیازیس پوستی، پوستی- مخاطی و احشاییرخ می دهند. اخیرا پیشرفتهای زیادی در زمینه استفاده از داروهای گیاهی جهت درمان لیشمانیازیس حاصل شده است. هدف از این تحقیق، تاثیر اسانس چهار گونه گیاه آویشن در مقایسه با آمفوتریسین B بر آماستیگوت لیشمانیا ماژور در شرایط invitro می باشد.

    روش کار

    لیشمانیا ماژور(Leishmania major) سویه استاندارد به محیط کشتRPMI- 1640 حاوی 10 % سرم جنین گاوی(FCS) و آنتی بیوتیک منتقل و در دمای25±2° C کشت داده شد. سپس در مرحله ثابت رشد تاثیر غلظت های مختلف اسانس های گیاهی در مقایسه با داروی کنترل آمفوتریسین B بر روی آماستیگوت های لیشمانیا ماژور با استفاده از روش رنگ سنجی MTTمورد بررسی قرار گرفت. میزان جذب نوری (Optical density) بوسیله دستگاه ELISA readerسنجیده شد و مقدار IC 50محاسبه گردید. به طور کلی میانگین جذب نوری در گروه های مورد بررسی اختلاف معنی داری (001/0P<) نشان داد. در آزمون مقایسه میانگین دانکن اختلاف معنی داری بین غلظت های مورد آزمایش و گروه کنترل دیده شد.

    یافته ها

    نتایج حاصل از جذب نوری و IC 50 نشان داد که اسانس های چهار گونه آویشن در مقایسه با داروی کنترل دارای تاثیر می باشد.

    بحث و نتیجه گیری

    گیاه آویشن، برای درمان لیشمانیازیس پوستی موثر است. اثر بخشی این ترکیبات به تنهایی یا در ترکیب در برابر لیشمانیازیس جلدی انسان به عنوان یک کارآزمایی بالینی تصادفی ارزیابی شده است.

    کلیدواژگان: لیشمانیا ماژور، ماکروفاژ، اسانس های گیاهی آویشن، روشMTT
  • زهرا بوربور، مریم عالم عارف، مینو صدری، جواد رسولی ونی، مهشید آریافر، سائده عرب، غلامرضا حرفه دوست صفحه 15
    زمینه

    نانو الیاف، پلیمری زیست سازگار با قابلیت بالای ضد میکروبی است که برای پوشش زخم های سطحی، مانند زخم های حاصل از سوختگی ها استفاده می شود، همچنین این نانو الیاف می تواند جایگزین مناسب برای پانسمان های معمولی باشد. در این تحقیق، الکتروریسی کیتوسان/ پلی اتیلن اکساید/ عصاره حنا و ایجاد نانو الیاف با خواص آنتی باکتریال مورد بررسی قرار گرفت.

    روش کار

    محلول پلیمری از کیتوسان/ پلی اتیلن اکساید/ عصاره حنا تهیه و به کمک دستگاه الکتروریسی نانو الیاف تهیه شد و خواص آنتی باکتریال آن روی محیط کشت مولر هینتون آگار حاوی باکتری های اشریشیا کولی و استافیلوککوس بررسی گردید.

    یافته ها

    نانو الیاف تهیه شده به کمک میکروسکوپ SEM بررسی شد و قطر آن 130 تا 300 نانومتر بود و نیز نتایج حاصل از تست آنتی بیوگرام با دیسک های حاوی آنتی بیوتیک و نیز نانو الیاف، نشان دهنده هاله عدم رشد باکتری روی محیط کشت می باشد. با توجه به اینکه مهمترین نکته در درمان سوختگی ها و زخم ها جلوگیری از عفونت می باشد پس به جای استفاده از آنتی بیوتیک ها با عوارض جانبی متعدد می توان از پانسمان های حاوی نانو الیاف دارای خاصیت آنتی باکتریال بهره برد.

    نتیجه گیری

    نتایج حاصل از تست آنتی بیوگرام نشان دهنده خاصیت بالای آنتی باکتریالی نانو الیاف تهیه شده می باشد که این امر با توجه به خاصیت آنتی باکتریالی کیتوسان و نیز عصاره حنا میسر گردیده است.

    کلیدواژگان: الکتروریسی، نانو الیاف کیتوسان، پلی اتیلن اکساید، عصاره حنا، تست آنتی بیوگرام
  • امین پارسا، حسن دانشمندی، علی شمسی ماجلان صفحه 20
    زمینه

    هدف تحقیق حاضر بررسی اثر یک پروتکل خستگی بر بزرگی و میزان جذب نیروی عمودی عکس العمل زمین در فوتبالیست ها و مطالعه مکانیسم آسیب-های ناشی از آن است.

    روش کار

    12 فوتبالیست حرفه ای سالم (میانگین و انحراف استاندارد سن 05/2 ± 42/21 سال، قد 03/5 ± 91/174 سانتی متر و وزن 27/5 ± 7/70 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. افراد فعالیت پرش- فرود را قبل، وسط و بعد از اجرای پروتکل ویژه خستگی در فوتبال (SAFT90) انجام دادند. نیروی عکس العمل زمین و آهنگ اعمال بار، با استفاده از دستگاه Force Plate اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون اندازه گیری های مکرر و t همبسته به روش تعدیل بونفرونی استفاده شد (05/0˂P).

    یافته ها

    تفاوت معنی داری بین آهنگ اعمال بار قبل و بعد از اتمام کامل پروتکل خستگی و بین آهنگ اعمال بار بعد از نیمه پروتکل و اتمام کامل پروتکل مشاهده شد (05/0˂P) اما بین قبل از پروتکل و بعد از نیمه پروتکل تفاوت معنی دار نبود (05/0˂P). همچنین حداکثر نیروی عمودی عکس العمل زمین فقط بعد از اتمام کل پروتکل با قبل از اجرای پروتکل تفاوت معنی دار داشت (05/0˂P) اما حداکثر نیروی عکس العمل زمین بعد از نیمه پروتکل نسبت به قبل از پروتکل و بعد از اتمام کل پروتکل نسبت به بعد از نیمه پروتکل تفاوت معنی داری نداشت (05/0˂P).

    نتیجه گیری

    پس از فعالیت 90 دقیقه ای شبیه سازی شده در فوتبال به نظر می رسد توانایی فرد در کنترل نیروهای وارد شده هنگام فرود کاهش می یابد. این کاهش می تواند ناشی از بروز خستگی در عضلات اندام تحتانی به خصوص عضلات چهار سر ران باشد که بیشترین نقش را در جذب نیروها هنگام فرود دارند و همین امر می-تواند باعث فشار بر سایر بافت ها و افزایش خطر بروز آسیب، از جمله آسیب ACL غیر برخوردی، در انتهای زمان یک مسابقه 90 دقیقه ای فوتبال شود.

    کلیدواژگان: نیروی عمودی عکس العمل زمین، آهنگ اعمال بار، پروتکل ویژه خستگی در فوتبال (SAFT90)، فوتبالیست حرفه ای
  • شاهین تبریزی، بهروز نقیلی، ژینوس بیات ماکو، آیدین تبریزی صفحه 28
    زمینه

    بروز سالانه پنومونی اکتسابی از جامعه در بزرگسالان 3/0 تا 5/0 درصد و مورتالیته آن در بیماران بستری 5 تا 15 درصد است. تشخیص بیماری براساس شرح حال، معاینه فیزیکی و بررسی آزمایشگاهی مطرح و بر اساس یافته های رادیوگرافی تایید می شود. معیارهایی برای کمک به پزشکان در جهت تعیین پیش آگهی طراحی شده اند که یکی از آنها CURB-65 است. علاوه بر این، برای این منظور بیومارکرهایی هم بررسی شده اند که یکی از آنها کورتیزول سرم است. هدف از این مطالعه مشخص کردن ارتباط سطح کورتیزول توتال سرم با شدت پنومونی براساس معیار CURB-65 می باشد.

    روش کار

    در این مطالعه توصیفی، 52 بیمار با تشخیص قطعی CAP که در بیمارستان های امام رضا و سینا بستری شده بودند، از نظر مقادیر کورتیزول توتال سرم و معیارهای CURB-65 مورد ارزیابی قرار گرفتند.

    یافته ها

    9/51 درصد بیماران مرد و 1/48 درصد آنها زن با میانگین سنی 83/17±57/69 سال بودند. پنج نفر از بیماران فوت کردند. در بررسی ارتباط مقادیر پایین کورتیزول و معیارهای CURB-65، ارتباط معنی داری یافت نشد.

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های این مطالعه، اندازه گیری مقادیر کورتیزول سرم در بیماران CAP، ارزشی در تعیین شدت و پیامد CAP ندارد.

    کلیدواژگان: پنومونی اکتسابی از جامعه، پیش آگهی، کورتیزول سرم، CURB، 65
  • مهدی جمشیدی مهر، شهربانو عریان، محمدرضا زرین دست، محمد ناصحی صفحه 34
    زمینه

    بتا کربولین ها در دود سیگار و غذاهای غنی از پروتئین، مانند ماهی وجود دارند که تشکیل آنها را از تریپتوفان، به واسطه ی پیرولاز نشان می دهد. بتاکربولین هایی مانند هارمالین، اعمال فارماکولوژیکی گسترده ای شامل مهار مونوآمینواکسیداز، اثر تشنجی، ضد تشنجی و لرزش آور دارند. هارمالین بر روی انواع سیستم های گیرنده در مغز پستانداران، از جمله سروتونین، دوپامین و بنزودیازپین ها عمل می کند. در این مطالعه، اثرات آگونیست گیرنده ی 5-HT1 (CP94253hydrochloride) هیپوکامپ پشتی (ناحیه ی CA1) در فراموشی ناشی از هارمالین مورد بررسی قرار گرفت.

    روش کار

    در این مطالعه، موش های سوری نر با وزن 25-20 گرم مورد استفاده قرار گرفت. در آزمایش اول پنج گروه از حیوانات سالین (10 میلی لیتر/ کیلوگرم) و دوزهای مختلف هارمالین (0.625،/75،2 و 4 میلی گرم/ کیلوگرم) را 15 دقیقه قبل از آموزش دریافت کردند. در آزمایش دوم پنج گروه از حیوانات، سالین (10 میلی لیتر/ کیلوگرم) و CP94253hydrochloride (0005/0، 005/0، 01/ و25/0 نانوگرم/ موش) 15 دقیقه قبل از آموزش دریافت کردند و در آزمایش سوم پنج گروه از حیوانات دوزهای (625/، /75،2 و 4 میلی گرم/ کیلوگرم) هارمالین و دوز (/25 نانوگرم/ موش) از CP94253hydrochloride 15 دقیقه قبل از آموزش دریافت کردند.

    یافته ها

    در این تجارب تزریق پیش از آموزش هارمالین 75/ میلی گرم/ کیلوگرم تشکیل حافظه را کاهش می دهد، در حالی که تزریق دوزهای (0.625،2 و 4 میلی-گرم/ کیلوگرم) از هارمالین به صورت معنا داری حافظه را تغییر نمی دهد. تزریق دوز 5/0 نانوگرم/ موش از CP94253 hydrochloride، به صورت درون مغزی، بر تشکیل حافظه، بی اثر است.

    نتیجه گیری

    با توجه به یافته های فوق می توان نتیجه گرفت که آگونیست گیرنده 5-HT1 در تشکیل حافظه با هارمالین بر هم کنش می دهد.

    کلیدواژگان: آگونیست، حافظه، موش سوری، هارمالین، هیپوکامپ
  • بهمن رشیدی بناب، حسین حسنیان مقدم، بهنام بهنوش، حسین علیخواه صفحه 41
    زمینه

    ترامادول دارویی است مسکن که در سالهای اخیر مورد سوء مصرف قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی عوارض شایع و خطرناک و موارد مرگ ناشی از مسمومیت با ترامادول انجام شد.

    روش کار

    تعداد 420 بیمار بستری در بخش مسمومیت بیمارستان لقمان تهران طی چهار ماه بصورت مقطعی مورد بررسی قرار گرفتند. مشخصات بیماران و عوارض ناشی از دارو حین بستری و ویزیتهای بعدی ثبت شدند.

    یافته ها

    تشنج در 3/31 درصد افراد دچار مسمومیت با ترامادول و آپنه در 6/2 درصد جزو خطرناکترین عوارض در بیماران بستری با تشخیص مسمومیت با ترامادول بودند. بروز آپنه با افزایش دوز مصرف دارو رابطه مستقیم داشت. بروز بقیه عوارض ناشی از مسمویت با افزایش دوز مصرفی، افزایش می یافت اما این افزایش دوز مصرفی معنی دار نبودند.

    نتیجه گیری

    مطالعه حاضر نشانگر شیوع زیاد سوء مصرف ترامادول و همچنین شیوع زیاد عوارض و خطرناک ناشی از آن در کشور ماست که نیازمند دقت همکاران پزشک و داروساز در تجویز و فروش ترامادول و هوشیاری خانواده ها در مورد مصرف خودسرانه جوانان خود می باشد.

    کلیدواژگان: تشنج، مسمومیت دارویی، مصرف بیش از حد، ترامادول
  • اصغر علمی، علیرضا روحانی، محمد ایرجیان، میثم با ایمان، علی تبریزی صفحه 47
    زمینه

    دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار یکی از شایعترین آسیب های ورزشی شانه است اما در درمان مناسب آن کنتراورسی وجود دارد. لیگامان های آکرومیوکلاویکولار(AC) و کوراکوکلاویکولار(CC) از مهمترین پایدار کننده های این مفصل هستند. در دررفتگی مفصل این لیگامان ها دچار پارگی می شوند بنابراین به نظر می رسد ترمیم این لیگامان ها نقش مهمی در افزایش ثبات مفصل بعد از درمان جراحی داشته باشد. بنابراین هدف از این مطالعه مقایسه نتایج درمان دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار با ترمیم لیگامان کوراکولاویکولار و بدون آن است.

    روش کار

    در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی 40 بیمار دچار دررفتگی حاد مفصل که نیاز به جراحی داشتند بررسی شدند. در یک گروه علاوه بر جا اندازی باز و فیکساسیون با پیچ، ترمیم لیگامان کوراکوکلاویکولار با نخ غیر قابل جذب انجام شده است. دو گروه از نظر عوارض و پیامد بالینی و عملکردی مورد مقایسه قرار گرفتند.

    یافته ها

    در این مطالعه 40 بیمار با میانگین سنی 1/8±6/31 سال شامل 39 مرد (1/97%) و یک مورد زن (6/2%) مورد بررسی قرار گرفته است. مقایسه امتیاز عملکردی Constant Score نشان دهنده تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه بوده است به طوری که در هنگام ترمیم لیگامان 7/1±7/8 و در گروه مقابل 1/2±1/10 بوده است. همچنین براساس امتیاز Constant امتیاز عالی در موراد ترمیم لیگامان 90% و خوب 10 % بوده و در گروه مقابل امتیاز عالی 70% و خوب 30% بوده است. فاصله کوراکوکلاویکولار در بیماران تحت ترمیم لیگامان به طور معنی داری کاهش پیدا کرده بود و با سمت سالم برابر شده بود و این درحالی است که در موارد عدم ترمیم لیگامان فاصله کوراکوکلاویکولار کاهش پیدا نکرده بود. هیچ عارضه ای در گروه ها مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های مطالعه ترمیم لیگامان کوراکوکلاویکولار منجر به بهتر شدن توانایی عملکردی بیماران دچار درفتگی حاد مفصل آکرومیوکلاویکولار می شود و با عارضه ای همراه نیست.

    کلیدواژگان: در رفتگی آکرومیوکلاویکولار، لیگامان کوراکوکلاویکولار، امتیاز constant
  • جعفر گنچ پور ثالث، جعفر سلیمانپور مختار مانند، محمد اسماعیل حیدری صفحه 53
    زمینه

    فلج مغزی (Cerebral Palsy) یکی از شایعترین عوامل ناتوانی در کودکان کشورهای در حال توسعه می باشد. در نوع اسپاستیک جراحی های ارتوپدی نقش اساسی را در درمان دفورمیتی های شایع در اندام های فوقانی و تحتانی دارد. در اندام های تحتانی درگیری عضلات مختلف سبب ناهنجاری های اسکلتی و وضعیتی در مفاصل هیپ، زانو و مچ پا می شود که الگوی ایستادن بیمار و راه رفتن آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. تناقضات بسیاری در مورد نتایج روش های جراحی ارتوپدیک انجام شده در اندام های تحتانی بیماران دارای فلج مغزی وجود دارد. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی نتایج درمانی جراحی های ارتوپدی بافت نرم بر عملکرد بیماران فلج مغزی اسپاستیک است.

    روش کار

    در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی 100 بیمار فلج مغزی اسپاستیک که تحت جراحی اندام های تحتانی قرار گرفته اند بررسی شده است. توانایی عملکردی، ایستادن و الگوی راه رفتن و دامنه حرکات مفصل مچ پا بررسی شده است.

    یافته ها

    در این مطالعه 100 بیمار با میانگین سنی 4±5/8 سال شامل 68 پسر و 32 دختر با فلج مغزی اسپاستیک بررسی شدند. عدم توانایی ایستادن مستقل در 29% و توانایی راه رفتن مستقل در 71% در قبل از عمل بوده است که در بعد از عمل 5% و 95% شده بود. میزان راه رفتن اکینوس بعد از عمل 13%، ایجاد دفورمیتی کالکانئال 17% بوده است. عود کلی بعد از دو سال 29% و میزان اصلاح بیش از حد 8% بوده است. از نظر توانایی عملکردی بیماران بین قبل و بعد از عمل تفاوت آماری معنی داری وجود نداشته است.

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های مطالعه درمان جراحی بافت نرم برای اختلال راه رفتن و ایستادن بیماران فلج مفزی اسپاستیک موفق است. دفورمیتی کالکانئال از مهمترین عوارض دراز مدت جراحی می باشد. میزان عود اکینوس با این درمان ها کم می باشد و در کوتاه مدت با عارضه ای همراه نیست.

    کلیدواژگان: فلج مغزی اسپاستیک، الگوی راه رفتن، اکینوس
  • محمد علی محسنی، سید سجاد سید صدری، علیرضا صادقپور، جعفر گنچ پور ثالث صفحه 59
    زمینه

    دیسپلازی تکاملی هیپ (DDH Developmental Dysplasia of Hip،) یک چالش مهم برای ارتوپدی کودکان می باشد. اخیرا درمان جراحی تک مرحله ای برای کودکان مبتلا به DDH به ویژه در سن بالا مورد توجه قرار گرفته است؛ با این حال تناقض در مورد نتایج طولانی مدت این درمان در مطالعات قبلی وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی نتایج طولانی مدت جراحی تک مرحله ای در درمان کودکان مبتلا به DDH می باشد.

    روش کار

    در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، تعداد 60 هیپ در 50 کودک مبتلا به DDH جراحی شده به روش تک مرحله ای در فاصله سنی 2 تا 5 سال بررسی شدند. بیماران به دو گروه زیر 3 سال و ≥3 سال تقسیم شدند و نتایج درمانی از نظر بالینی بر اساس معیار مک کی و از نظر رادیوگرافیک بر اساس معیار سورین مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج درمانی عالی و خوب در هر روش به عنوان نتیجه رضایت بخش متوسط و ضعیف بعنوان نتیجه غیررضایت بخش در نظر گرفته شدند.

    یافته ها

    پیامد جراحی از نظر رادیوگرافیک در 3/73% عالی، 20% خوب، 7/6% متوسط و در 3/93% رضایت بخش بود. پیامد جراحی از نظر بالینی در 7/71% عالی، 3/18% خوب، 10% متوسط و 90% رضایت بخش بود. علی رغم نتایج رضایت بخش از نظر بالینی و رادیوگرافیک بیشتر در گروه دو، تفاوت موجود از نظر آماری معنی دار نبود. نکروز آواسکولر سر فمور در 3/23% بیماران وجود داشت که سهم گروه یک 30% و سهم گروه دو 7/16% بود که این تفاوت نیز معنی دار نبود.

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه حاضر بیانگر اثر بخشی بالای جراحی تک مرحله ای در درمان DDH می باشد که با نتایج بالینی و رادیوگرافیک قابل قبولی همراه می باشد.

    کلیدواژگان: دیسپلازی تکاملی هیپ، جراحی تک مرحله، پیامد بالینی
  • فاطمه محمودی حسن اکرمی صفحه 65
    زمینه
    متاستاز به گسترش سلو ل های سرطانی به محل های ثانویه گفته می شود که عامل اصلی مرگ های وابسته به سرطان می باشد. ماتریکس متالوپروتئینازها نقش مهمی در مهاجرت سلول های سرطانی دارند و از فاکتورهای اصلی در متاستاز هستند. سلول های بنیادی سرطانی جمعیتی کمیاب و متفاوت از سلول ها در بین سایر سلول های توموری هستند و مسئول شروع و گسترش سرطان شناخته شده اند. بیان متالوپروتئینازها در سلول های بنیادی سرطانی بیشتر از سایر سلول های توموری است. ایبوپروفن عضوی از خانواده داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است که برای پیشگیری و درمان سرطان های خاصی استفاده می شود. در مطالعه حاضر اثر داروی ایبوپروفن بر روی میزان فعالیت متالوپروتئینازها در سلول های بنیادی سرطان معده بررسی شد.
    روش کار
    سلول های بنیادی سرطانی از رده سلولی سرطان معده MKN45 با استفاده از تکنیک تشکیل اجسام کروی spheroid colony formation) ( جداسازی شد و پس از تیمار با غلظت های مختلف ایبوپروفن مقدار IC50 به دست آمد. سپس با کمک تکنیک زایموگرافی میزان فعالیت متالوپروتئینازها در سلول های بنیادی سرطان معده تیمار شده با ایبوپروفن نسبت به سلول های کنترل بررسی گردید.
    یافته ها
    میزان فعالیت متالوپروتئینازها در سلول های بنیادی سرطانی تیمار شده با ایبوپروفن نسبت به سلول های بنیادی سرطانی کنترل کاهش پیدا کرد.
    نتیجه گیری
    ایبوپروفن از طریق کاهش فعالیت متالوپروتئینازها در سلول های بنیادی سرطانی متاستاز را در سلول های سرطان معده کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: ایبوپروفن، ایموگرافی، سلول های بنیادی سرطانی، متالوپروتئیناز، متاستاز
  • محمد مسافری، سمیرا شیخ الاسلامی، سعید دستگیری، محمد شاکر خطیبی صفحه 71
    زمینه

    استفاده تفریحی و درمانی از آبهای گرم می تواند منجر به جذب پوستی آرسنیک معدنی گردد. با توجه به فراوانی آبهای گرم در منطقه سرعین اردبیل، در تحقیق حاضر کیفیت هیدروژئو شیمیایی آبهای گرم پراستفاده این منطقه مورد بررسی قرار گرفت.

    روش کار

    نمونه آبهای گرم مهم در منطقه سرعین مطابق با روش های استاندارد تهیه و از نظر پارامترهای هدایت الکتریکی، کاتیون ها، آنیون ها، قلیاییت و PH مورد آزمایش قرار گرفتند. مقدار آرسنیک با روش Graphite Furnace Atomic Absorption (GFAA) تعیین گردید. آنالیز آماری PCA برای تعیین عوامل موثر در کیفیت آب انجام شد.

    یافته ها

    اغلب آبهای بررسی شده دارای خاصیت متمایل به اسیدی بوده و غلظتهای متفاوتی از آرسنیک از 6 تا 240 میکروگرم در لیتر در آنها مشاهده گردید. بالاترین مقادیر آرسنیک به ترتیب در آب گرم قهوه سوئی، ساریسو، بش باجیلار، ژنرال، جامیش گولی و پهنلو مشاهده شد. در مجموع، مقدار آرسنیک اندازه گیری شده در آبهای بیکربناته منیزیک نسبت به آبهای کلرور سدیک بالاتر بود. بر اساس نتایج آنالیز آماری، بین آرسنیک آبهای گرم و مقادیر منیزیم، سختی کل و pH ارتباط معنی دار مستقیم قوی و بین آرسنیک و سولفات ارتباط معنی دار معکوس وجود داشت.

    نتیجه گیری

    مواجهه ی پوستی با آرسنیک از طریق آبهای گرم منطقه ی مورد مطالعه فعلا خطر بهداشتی مهمی به شمار نمی رود. با این حال پسابهای خروجی آبهای گرم حاوی آرسنیک دارای پتانسیل آلایندگی منابع آب سطحی و زیرزمینی بوده و باید به گونه ای مدیریت شوند که از آلودگی آبهای آشامیدنی ممانعت به عمل آید.

    کلیدواژگان: آرسنیک، آب، دوز مواجهه، جذب، پوست، ژئوترمال
  • نازیلا وحیدیو ایریسفلی، محمدرضا یزدیان، جواد محمودی صفحه 78
    زمینه

    هایپرگلایسمیای ناشی از دیابت به عنوان یکی از عوارض دیابت می تواند موجب درگیری اعصاب حرکتی و بروز اختلالات حرکتی شود. در این مطالعه، تاثیر سربرولایزین به عنوان یک فرآورده محتوی فاکتورهای رشد عصبی، بر اختلالات حرکتی ناشی از هایپرگلایسمیا مورد ارزیابی قرار گرفته است.

    روش کار

    به دنبال القای دیابت، رفتار حرکتی موش های صحرایی با استفاده از آزمون میدان باز، در روزهای هفتم، چهاردهم و بیست و یکم بعد از القای دیابت ارزیابی شد. نتایج نشان داد که 21 روز بعد از القای دیابت، اختلال حرکتی واضحی در این حیوانات بوجود می آید. حیوانات دیابتی در دو گروه پیش درمانی و درمان قرار گرفتند. در گروه درمان دوزهای مختلف سربرولایزین (1، 5/2 و 5 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و در گروه پیش درمان سربرولایزین با دوز (5 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) به مدت 21 روز از راه داخل صفاقی تجویز شد.

    یافته ها

    انجام آزمون میدان باز نشان داد که تجویز طولانی مدت سربرولایزین به مدت 21 روز، هم در گروه پیش درمان (01/0P<) و هم در گروه درمان (05/0 P<)، فقط با دوز 5 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می تواند اختلال حرکتی را در موش های صحرایی دیابتی بهبود دهد.

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج بدست آمده، به نظر می رسد که در موشهای صحرایی دیابتی، سربرولایزین می تواند تاثیرات درمانی و پیشگیری کننده علیه عوارض حرکتی ناشی از هایپرگلایسمیا داشته باشد.

    کلیدواژگان: سربرولایزین، دیابت، هایپرگلایسمیا، موش صحرایی
|
  • Ali Bagherain, Seyed Hossein Hejazi, Motahareh Mirzaei, Hamed Mirzaei, Hamid Reza Mirzaei, Mohammad Jaber Masoud Khoy Page 7
    Background

    Leishmaniasis consisted of a set of parasitic disease with a spectrum of clinical symptoms appear, including coetaneous Leishmaniasis, mucosal and visceral all symptoms. Recently, there has been considerable progress in the use of herbal medicines for the treatment of Leishmaniasis. The purpose of this study was to evaluate the effect of thyme essential oils of four plant species compared with Amphotericin B on Leishmania Amastigotes in invitro.

    Methods

    Leishmania (Leishmania major) strains were cultured with medium RPMI- 1640 containing 10% fetal calf serum (FCS) and antibiotics and transported at a temperature of 25 ± 2 ° C. The stationary phase of growth were studied in different concentrations of essential oils in comparison with the control drug, Amphotericin B on Leishmania Amastigotes by using colorimetric meth. The absorbance was measured (Optical density) by means of (ELISA reader) and was calculated as the IC 50. The mean absorbance of the groups studied showed no significant difference (P

    Results

    The results showed that optical absorption and IC 50 species of thyme essential oils affect drug compared with controls.

    Conclusions

    Our results showed that the herb thyme is effective for the treatment of coetaneous Leishmaniasis. According to these results suggest that the efficacy was evaluated alone or in combination against human coetaneous Leishmaniasis as a randomized clinical trial.

    Keywords: Leishmania, Macrophages, Essential oils of thyme, MTT
  • Zahra Boorboor, Maryam Alem Aref, Minoo Sadri, Javad Rasoli Vani, Mahshid Aryafar, Saedeh Arab, Gholamreza Herfehdoost Page 15
    Background

    Nano-fiber is a high-performance anti-microbial biocompatible polymer. And was used for Coverage of superficial wounds, such as burn wounds. These nanofibers can be a suitable alternative to conventional bandage.in this research the preparation of nanofibers and anti-bacterial properties has been studied.

    Methods

    Polymer solution of chitosan/ polyethylene oxide/ henna extract were prepared and using electros pining machine for nanofibers prepared and Its antibacterial properties was evaluated with Hinton agar medium containing the bacteria Escherichia coli and staphylococcus.

    Results

    The diameter of nanofibers were of 130 to 300 nm with SEM microscopy.the result of antibiogram tests with disks containing antibiotics and nanofibers indicates the zone of no growth bacterial growth on medium. As regards the prevent infection were the most important point in the treatment of burns and wounds so bandage containing nanofibers with anti- bacterial properties can be used instead of using antibiotics with numerous side effects .

    Conclusions

    The results of Antibiogram test indicate the high antibacterial properties of prepared Nano-fibers this is due to the antibacterial properties of chitosan and extracts Henna.

    Keywords: Electrospining, chitosan-PEO nanofibers, henna Extract, Antibiogram test
  • Amin Parsa, Hassan Daneshmandi, Ali Shamsi Majelan Page 20
    Background

    The aim of this study was to investigate effect of fatigue protocol on vertical ground reaction forces absorption in soccer players and study injury mechanism emergent of it.

    Methods

    12 health elite soccer players participated in this study. Subjects performed jump-landing at pre, mid and post soccer specific fatigue protocol (SAFT90). Peak vertical ground reaction forces and rate of loading measured by one force plate.

    Results

    12 healthy subjects (Age: 21.42 ± 2.05 years; Height: 174.91 ± 5.03 cm; Weight: 70.7 ± 5.27 kg) were studied. The significant difference had shown between pre-test and post-test fatigue protocol and between mid-test and post-test fatigue protocol in rate of loading (p˂0.05) but between pre-test and mid-test were not significant (p˂0.05). Also the difference of peak vertical ground reaction forces just between pre-test and post-test fatigue protocol were significant (p˂0. 05) but between other groups were not significant (p˂0.05).

    Conclusions

    After 90 minute simulated soccer activity seems decreases the player’s ability to control forces incur on those. This decrease could because of fatigue in lower extremity muscles especially in quadriceps muscles that have an important role in forces absorption and the procedure could increase pressure on the other tissues and increase risk of injury, such as non-contact ACL injury, at the end of 90 minute of soccer match.

    Keywords: Vertical Ground Reaction Forces, Rate of Loading, Soccer-Specific Aerobic Field Test (Saft90), Elite Soccer Player
  • Tabrizi Shahin, Naghili Behrooz, Bayatmakoo Zhinus, Tabrizi Aydin Page 28
    Background

    Incidence and mortality rate of community-acquired pneumonia (CAP) in adults are 0.3-0.5 and 5-15 percent, respectively in admitted patients. Diagnosis of disease proposed based on history, physical examination and laboratory studies, and confirmed based on radiologic findings. In this setting, the assessment of severity of illness is valuable for clinicians caring for patients with CAP. CURB-65 usually employed to predict prognosis in CAP. Also, some biomarkers such a serum cortisol used for this purpose. This study designed in order to determine the relation of serum total cortisol levels and pneumonia severity based on CURB-65 system scores.

    Methods

    In this descriptive study,52 cases admitted in Imam Reza and Sina hospitals with definite diagnosis of CAP evaluated for serum total cortisol levels and CURB-65.

    Results

    In this study, 51.9 and 48.1 percent of cases were males and females, respectively, with mean age of 69.57±17.83 years. Five patients are dead. There was no significant relation between low serum cortisol levels and CURB-65 system scores.

    Conclusions

    According to the findings of this study, serum total cortisol levels measurement is not valuable in determining severity and prognosis of CAP.

    Keywords: community-acquired pneumonia, prognosis, serum cortisol, CURB-65
  • Mahdi Jamshidi Mehr, Shahr Banoo Oryan, Mohammad Reza Zarrindast, Mohammad Nasehi Page 34
    Background

    β-Carbolines are found in cigarette smoke and cooked protein-rich foods such as meat and fish products, reflecting its formation from tryptophan by pyrolysis. β -Carbolines such as harmaline(HA) has been shown to exert multiple pharmacologic actions, including monoamine oxidase inhibition, convulsive or anticonvulsive action, and anxiolytic effects.. Harmaline has also been shown to act on a variety of receptor systems in the mammalian brain, including those for serotonin, dopamine and benzodiazepines. In animals, it has been reported to affect short and long term memory. In the present study, effects of the dorsal hippocampus 5-HT1receptor agonist (CP94253hydrochloride) on the harmaline (HA)-induced amnesia was examined in mice.

    Methods

    In 1 experiment five groups of animals received saline (10 ml/ kg) and different doses of HA (0.625, 0.75,2 and 4 mg/kg) 15 min before testing training, In 2 experiment groups of animals received saline (10/kg, i.p.) and CP94253hydrochloride (0.0005, 0.005,0.01 and0.25 ng/mouse) 15 min before training and In 3 experiment five groups of animals received HA (0.625, .75,2 and 4 mg/kg) and CP94253hydrochloride (.25 ng/mouse) 15 min before training.

    Results

    Male NMRI mice weighing 20-25g were used in this study. Pre-training (0.75 mg/kg) intraperitoneal (i.p.) administration of Harmalie reduced memory formation, while harmaline .625 mg/kg and 2,4 mg/kg injected intraperitoneally and pre-training did not significantly influenced on memory behavior. 5HT1B/1D agonist CP94253 hydrochloride, (.25 ng/mouse) administration had no effect on memory formation.

    Conclusions

    The present findings suggest the involvement of agonist 5-HT1in Harmaline- induced impairment of memory formation.

    Keywords: Harmaline, Agonist, CA1, Memory, Mice
  • Bahman Rashidi Bonab, Hassan Hassanian Mogaddam, Behnam Behnoosh, Hossein Alikhah Page 41
    Background

    Tramadol is an analgesic medication. High prevalence of tramadol abuse has been frequently reported. This study was aimed to evaluate the common and serious complications and death cases due to tramadol intoxication.

    Methods

    A cross-sectional study was performed on 420 patients hospitalized in poisoning ward of Tehran Loghman Hospital for four months period. Patient’s characteristics and medical complications were recorded during hospitalization and subsequent visits.

    Results

    Convulsion (31.3%) and apnea (6.2%) were the most serious side effects in patients using with tramadol intoxication. The incidence of apnea was correlated with the drug doses (P

    Conclusions

    The high prevalence of tramadol abuse, and its high and dangerous complications in our country that requires careful vigilance of physicians and pharmacists in prescribing and selling tramadol, and families’ awareness about the arbitrary use of his youth.

    Keywords: Convulsion, Drug poisoning, Overdose, Tramadol
  • Asghar Elmi, Alireza Rouhani, Mohammad Irajian, Meysam Ba Iman, Ali Tabrizi Page 47
    Background

    Acromioclavicular dislocation is one of the most common shoulder injuries among athletes, and appropriate treatment of acromioclavicular joint dislocation is controversial. Acromioclavicular ligament (AC) and Coracoclavicular(CC) are the most important joint stabilizers. In joint dislocation the ligaments are torn, therefore the repair of these ligaments play an important role in increasing the joint stabilization after surgical treatment. The purpose of this study was to compare treatment results of Acromioclavicular dislocation with Coracoclavicular(CC) ligament repair and without it.

    Methods

    In a descriptive analytical study, 40 patients with acute acromioclavicular dislocation required operative treatment were studied. In the target group in addition to an open reduction and fixation with screws, Coracoclavicular(CC) ligament repair with non-absorbable suture was done. Two groups were compared in terms of clinical outcome and functional ability and complications.

    Results

    In this study, 40 patients were studied, including 39 males (97.1%) and 1 female (2.6%) were studied. The mean age was 31.6 ± 8.1 years. Comparisons of patient’s performance according to Constant Score showed a significant difference between two groups. So that has been in the ligament repaired was 8.7 ± 1.7 and in other group was 10.1 ± 2.1. Also according to the Constant on ligament repair was higher points score 90% excellent and 10% good, the other group rated was 70% excellent and 30% good. Coracoclavicular (CC) distance in patients undergoing CC ligament repair was significantly reduced and was equally to the healthy side While in the cases without ligament repair was not diminished coracoclavicular(CC) distance. No complications were observed in the groups.

    Conclusion

    Coracoclavicular(CC) ligament repair lead to better functional ability in patients with acute acromioclavicular dislocation and not associated with any symptoms.

    Keywords: Acromioclavicular Dislocation, Coracoclavicular (CC), Constant Score
  • Jafar Ganjpour Sales, Jafar Soleimanpour Mokhtarmanand, Mohmmad Esmaeil Heidari Page 53
    Background

    Cerebral Palsy (CP) is one of the most common causes of disability in children in developing countries. Orthopedic Surgery of the spastic type are common role in the treatment of upper and lower extremity deformities. Lower limb muscle involvement in various causes induced skeletal abnormalities and stature in the hip joints, knees and ankles pattern they will affect of the patients standing and walking. In the results of orthopedic surgical procedures are discrepancies that performed on the lower extremities of patients with cerebral palsy. The purpose of this study was to evaluate the results of surgical treatment of orthopedic soft tissue of the patient's cerebral palsy.

    Methods

    In a descriptive-analytical study, 100 patients with spastic cerebral palsy under lower limb soft tissue procedure were evaluated. Functional ability, standing and walking pattern, and range of motion of the ankle joint is examined.

    Results

    In this study, 100 patients, including 68 males and 32 female were studied. The mean age was 8.5 ± 4 years. Inability to stand independently was at 29% and the ability to walk independently at 71% of the preoperative and postoperative was 5% and 95%. The rate of postoperative equines gait 13%, and calcaneal deformity has been created 17%. The overall recurrence rate after two years, 29% and overcorrection has been 8%. In terms of functional performance between before and after surgery, there were no statistically significant differences.

    Conclusions

    Based on the results of surgical treatment of soft tissue in spastic cerebral palsy in patients gait and standing are successful. Calcaneal deformity of is important long-term complications of surgery. Equines gait has a low recurrence rate with this treatment and was not associated with the short-term effects.

    Keywords: Spastic Cerebral Palsy, Gait Pattern, Equinus
  • Mohammad Ali Mohseni, Seyed Sajjad Seyedsadri, Alireza Sadegpour, Jafar Ganjpour Sales Page 59
    Background

    Developmental Dysplasia of Hip (DDH) is a great challenge for pediatric orthopedics. Recently, one-stage surgical treatment of DDH especially in older children has gained attention; however, there is controversy about the long term results of this treatment in previous studies. The aim of current study was to evaluate long term results and complication of DDH in children.

    Methods

    In this descriptive-analytical study, 60 hips in 50 children between 2 to 5 years old with DDH who had one-stage treatment were evaluated. Patients were divided into two groups

    Results

    Radiographic outcome was excellent in 73.3%, good in 20%, fair in 6.7% and satisfactory in 93.3%. Clinical outcome was excellent in 71.7%, good in 18.3%, fair in 10% and satisfactory in 90%. Although there were better satisfactory results either clinically and radiographically in group II, the difference was not significant. Avascular necrosis in head of femur were observed in 23.3% which was 30% in group I and 16.7% in group II, but the difference was not significant.

    Conclusions

    Results of current study are indicative of high efficacy of one-stage surgical treatment for DDH that accompanies with acceptable clinical and radiographic outcome.

    Keywords: Developmental Dysplasia of Hip, One-Stage Treatment, Clinical Outcome
  • Fatemeh Mahmoodi, Hassan Akrami Page 65
    Background
    Metastasis is the main cause of cancer-related death. Matrix metalloproteinases (MMPs) play an important role in tumor migration and are known as the main factors in metastasis. Cancer stem cells are a rare population of tumor cells responsible for initiation, spreading and growth of cancer. Ibuprofen, a member of nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) family is used for the prevention and treatment of certain cancers. In the present study, we investigate the effect of ibuprofen on metalloproteinase activity in gastric cancer cells.
    Methods
    Gastric cancer stem cell of MKN45 cell lines was isolated by the spheroid colony formation technique. Gastric cancer stem cells were treated with various concentrations of ibuprofen to achieve the IC50 values. MMP activity in Gastric cancer stem cells treated with ibuprofen compared to control cells was investigated by zymography technique.
    Results
    Metalloproteinase activity was reduced in the cancer stem cells treated with ibuprofen in comparison with the control cancer stem cells.
    Conclusions
    Ibuprofen inhibits metastatic ability of gastric cancer cells by reducing metalloproteinase activity in gastric cancer stem cells.
    Keywords: Ibuprofen, Zymography, Cancer Stem Cells, Metalloproteinase, Metastasis
  • Mohammad Mosaferi, Samira Sheykholeslami, Saeid Dastgiri, Mohammad Shakerkhatibi Page 71
    Background

    Recreational and therapeutic use of geothermal waters may result in dermal uptake of inorganic arsenic. Due to the abundance of hot water springs in Sarein Ardabil region, in the present study hydrogeochemical quality of hot water springs with frequent use were evaluated.

    Methods

    Water samples were taken according to the standard methods and were analyzed for EC, cations, anions, alkalinity and pH. Arsenic concentration was determined using Atomic Absorption Graphite Furnace (GFAA) method. Principal Component Analysis (PCA) was performed for determination of effective factors in water quality.

    Results

    Most of studied waters tended to acidic properties and different concentration of arsenic from 6-240 µg/l were observed in them. The highest values of arsenic were observed in Ghahveh Sooei, Sari soo, Besh Bajilar, General, Gavmish Göli and Pehenloo hot water springs, respectively. Totally, the measured arsenic values in bicarbonate-magnesium hot water springs were higher than chloride-sodium ones. According to the statistical analysis, there was a strong significant correlation between the arsenic concentration and the measured values of magnesium, total hardness and pH however, a reverse significant correlation was observed between arsenic concentrations and sulfate values.

    Conclusions

    Currently, dermal exposure to arsenic through hot water springs in the studied area is not a major health risk. However, the arsenic contaminated effluent from the hot water springs have potential for contamination of surface water and groundwater resources and must be managed in a manner to prevent pollution of drinking water resources.

    Keywords: Arsenic, Adsorption, Exposure dose, Geothermal, Skin, Water
  • Nazila Vahidi Eyrisofla, Mohammad Reza Yazdian, Javad Mahmoudi Page 78
    Background

    Diabetic hyperglycemia is one of the complication of diabetes leads to development of motor neurons and movement dysfunction. In this study, using open field test, the effect of cerebrolysin, as a compound with several neurotrophic factors, has evaluated on the hyperglycemia induced locomotor disorders.

    Methods

    Following induction of diabetes, motor behavior of rats was assessed on days 7, 14 and 21, post diabetes induction. Results showed that on day 21, animals developed marked locomotion impairments. Diabetic animals were divided in to pretreatment and treatment groups. In both groups cerebrolysin was injected intraperitoneally for 21 consecutive days. Animal in pretreatment groups received different doses of cerebrolysin (1, 2.5 and 5 ml/kg). In treatment groups cerebrolysin was injected at the doses of 5 ml/kg.

    Results

    Results from open field test in diabetic rats showed that, long-term administration of cerebrolysin only at the dose of 5 ml/kg improves motor disorders both in pretreatment (P

    Conclusions

    According to obtained results, it seems that cerebrolysin can exhibit prophylactic and have therapeutic effects against the hyperglycemia induced locomotor complications in diabetic rats.

    Keywords: Cerebrolysin, Diabetes, Hyperglycemia, Rat