فهرست مطالب

محیط زیست جانوری - سال نهم شماره 2 (تابستان 1396)
  • سال نهم شماره 2 (تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/14
  • تعداد عناوین: 37
|
  • مژده رام، حمید فرحمند، محمود کرمی، جلیل ایمانی هرسینی صفحات 1-8
    آهوی کوهی دره شوری متعلق به جنس آهو (Gazella) و گونه آهوی کوهی (Gazella gazelle) تاکنون تنها از منطقه حفاظت شده فارور واقع در خلیج فارس گزارش شده است. هدف از انجام این تحقیق، مطالعه تبارشناسی و تنوع ژنتیکی این آهوان با استفاده از ژن سیتوکروم b بوده است.
    10 نمونه بافت از تلفات ناشی از سیل از جزیره فارور در اسفند ماه سال 1389 جمع آوری شد و پس از استخراج DNA از نمونه ها، بخشی از ژن سیتوکروم b به طول 414 جفت باز با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز تکثیر و توالی یابی شد.
    پس از ویرایش، عوامل ژنتیکی بین و درون جمعیتی مانند تنوع نوکلئوتیدی، تنوع هاپلوتایپی و فاصله ژنتیکیمحاسبه شد و در نهایت درخت تبارشناسی و شبکه هاپلوتایپی این نمونه ها ترسیم شد. براساس نتایج درخت تبارشناسی و شبکه هاپلوتایپی آهوان جزیره فارور- آهوی کوهی دره شوری-
    یک کلاد مجزا از آهوی کوهی است و وجود تنها یک هاپلوتایپ در 10 نمونه مورد مطالعه حاکی از تنوع ژنتیکی بسیار پایین این آهوان است که این امر می تواند نشانه ای از تنوع ژنتیکی کم یا به عبارتی یکنواختی ژنتیکی این جمعیت جزیره ای کوچک باشد.
    کلیدواژگان: آهوی کوهی، تبارشناسی، تنوع ژنتیکی، جزیره فارور، سیتوکروم b
  • سیدمجتبی حسینی، برهان ریاضی، بهمن شمس اسفند آباد، مرتضی نادری صفحات 9-16
    تعیین وضعیت توزیع گونه ها از اهمیت به سزایی در برنامه های مدیریتحیات وحش برخوردار است. ارزیابی زیستگاه و مدل هایپیش بینی کننده توزیع گونه ها ابزاری مناسب جهت شناخت نیازهای حیات وحش و تعیین وضعیت توزیع می باشند. استان گلستان به دلیل داشتن کوهستان های بکر متعدد از جمله زیستگاه های مهم برای کل و بز در کشور است که در معرض تخریب زیستگاه می باشد. پازن که به عنوان گونه ای آسیب پذیر در فهرست سرخ IUCN قرار دارد، زیستگاهش در این استان در معرض نابودی قرار دارد. هدف این مطالعه ارزیابی مطلوبیت زیستگاه پازن در کوهستان های استان گلستان با استفاده از روش MaxEnt (حداکثر آنتروپی) می باشد. بدین منظور، زیستگاه در استان تقسیم بندی شد و طی چهار عملیات صحرائی درفصل پاییز و زمستان 1393، 58 نقطه ثبت شد. سپس نقشه های فاکتورهای تاثیرگذار بر پراکنش پازن (متغیر مستقل)در منطقه شامل شیب، سینوس وکسینوس جهت، ارتفاع، فاصله از جاده ها، فاصله از آبراهه، فاصله از چشمه، فاصله از مناطق توسعه یافته و تراکم پوشش گیاهی تهیه شده و به همراه لایه نقاط حضور به وسیله نرم افزار مکسنت تجزیه و تحلیل شدند.نتایج تحلیل مکسنت و فراکافت جک نایف سه عامل شیب، ارتفاع و پوششگیاهی را به عنوان مهم ترین فاکتورها و جهت را کم اهمیت ترین فاکتور در مطلوبیت زیستگاه برای پازن معرفی می کند. میانگین AUC و نمودار Omission کارایی مدل را بالا ارزیابی کردند. نقشه مطلوبیت زیستگاه نشان می دهد زیستگاه مطلوب کل و بز در ارتفاعات 1700 تا 3000 متر و شیب های بالاتر از 50 درصد می باشد. پیش بینیمکسنت نشان می دهد کهحدود 0/006 مساحت استان زیستگاه مطلوب پازن است و هم چنین 50 درصد زیستگاه های مطلوب پازن تحت حفاظت می باشند.
    کلیدواژگان: پازن، استان گلستان، مدل سازی مطلوبیت زیستگاه، روش حداکثر آنتروپی
  • مینا رم یاز، سعید نادری، پیمان کرمی، غلامرضا بهنام صفحات 17-24
    گوسفند وحشی (Ovis orientalis) یکی از پستانداران شاخص مناطق کوهستانی است که در حال حاضر به علت تخریب زیستگاه، رقابت با دام های اهلی و شکار غیرمجاز در رده آسیب پذیر قرار دارد. بنابر مطالعات فیلوژنتیک اخیر، جمعیتگوسفندان وحشیدرایرانبه دو زیرگونهOvis orientalis و Ovis vignei تقسیم شدهوتمامگوسفندانوحشیدرقسمت مرکزیایران،هیبریدیازایندوزیرگونهمی باشند. در این پژوهش با استفاده از روش حداکثر آنتروپی بیشینه (MaxEnt) و داده های جمع آوری شده از حضور گونه طی سال 1394، مدل سازی مطلوبیت زیستگاه پاییزه و زمستانه گوسفند وحشی انجام شد. در این مطالعه از متغیرهای شیب، جهت، ارتفاع، فاصله از چشمه، فاصله از جاده، فاصله از قنات، فاصله از روستا، فاصله از چاه، کاربری اراضی و تیپ پوشش گیاهی استفاده شد. برای بررسی پراکنش گوسفند وحشی در منطقه حفاظت شده پرور درمجموع از 90 نقطه حضور گونه در دو فصل پاییز و زمستان استفاده شد که 25 نقطه برای آزمون و 65 نقطه برای یادگیری مدل استفاده شد. نتایج نشان داد مدل توانایی بالایی در پیش بینی پراکنش گوسفند وحشی در منطقه موردمطالعه داشته و در تمام حد آستانه ها دارای تفاوت معنی داری با مدل تصادفی بود (0/812=p<0/0001، AUC). نتایج حاصل از حساسیت سنجی با استفاده از روش جک نایف نشان داد ارتفاع 2200 متر، شیب 40%، جهت شرقی، پوشش مرتع با گیاهان درمنه و گون، کاهش فاصله از منابع آبی موجود در منطقه و افزایش فاصله از جاده و روستاها برای گوسفند وحشی در این فصول ارجحیت دارد.
    کلیدواژگان: ارزیابی زیستگاه، گوسفند وحشی، حداکثر آنتروپی بیشینه، استان سمنان
  • سحر رضایی، سعید نادری، پیمان کرمی صفحات 25-36
    درک صحیح ارتباط بین توزیع حیوانات و زیستگاه آن ها می تواند نقش مهمی، در حفاظت و مدیریت گونه های در معرض تهدید داشته باشد. جمعیت های گراز وحشی (Sus scrofa) به ه طور چشمگیر در دهه های اخیر در سرتاسر ایران افزایش یافته است. گسترش دامنه فعالیتی گراز وحشی در زیستگاه های مختلف، سبب افزایش تعارض این گونه با انسان شده است. بدین منظور، آگاهی از نیاز های زیستی گراز نقش مهمی در برنامه ریزی مدیریت گونه و زیستگاه دارد. مدل سازی مطلوبیت زیستگاه گونه گراز، به بررسی عوامل موثر بر مطلوبیت زیستگاه و کاهش مطلوبیت برخی نواحی، به منظور کنترل اثرات مخرب آن ها می پردازد. هدف از مطالعه حاضر، مدل سازی مطلوبیت زیستگاه گراز در دو فصل بهار و تابستان در پناهگاه حیات وحش جاسب اراک، به عنوان ابزاری مهم در شناسایی نحوه توزیع و پراکنش گونه ها، می باشد. در این مطالعه با استفاده از ده متغیر محیطی و روش آنتروپی بیشینه (MaxEnt) نقشه مطلوبیت زیستگاه گونه تهیه شد. نتایج حاصل از مدل با استفاده از آماره سطح زیر منحنی (AUC) و منحنی ویژگی عامل دریافت کننده (ROC) ارزیابی شد و اهمیت نسبی متغیر ها براساس آزمون جک نایف مشخص شد. نتایج نشان داد که مدل در پیش بینی مناطق مطلوب زیستگاه گونه، موفق بوده است (0/77=AUC). براساس نتایج حاصل از تحلیل حساسیت سنجی، متغیر های مدل رقومی ارتفاع، شیب و فاصله تا روستا بیش ترین تاثیر را در انتخاب زیستگاه مطلوب گونه داشته اند. بررسی ها نشان داد،گراز به مناطقی با تیپ پوشش گیاهی (Perennual grasses، Artemisia aucheri، Astragalus spp)، مناطق مسطح با شیب بسیار پایین (0 تا 7 درصد) تمایل بیش تری دارد. مطلوبیت زیستگاه با، افزایش ارتفاع و کاهش فاصله از روستا رابطه عکس دارد.
    کلیدواژگان: گراز وحشی (Sus scrofa)، مدل سازی مطلوبیت زیستگاه، پناهگاه حیات وحش جاسب اراک، مدل مکسنت Maxent
  • ندا بهداروند، حمیدرضا رضایی، سهیل ایگدری، فرزانه قنبری، محمد نصرتی، بهاره شهریاری صفحات 37-42
    دو شکلی جنسی یک پدیده رایج زیستی است که به بررسی تفاوت ساختارهای بدن نرها و ماده های یک جمعیت یا گونه می پردازد. این مطالعه با هدف بررسی الگوی دو شکلی جنسی خرگوش غربی (Lepus europaeus) در ایران با استفاده از روش ریخت سنجی هندسی به اجرا در آمد. به این منظور 53 لندرمارک در تصاویر دو بعدی مربوط به نماهای پشتی، جانبی و شکمی تعداد 70 جمجمه خرگوش (39 ماده و 31 نر) تعیین شد. پس از تحلیل پروکراست، داده های حاصل با استفاده از تحلیل چند متغیره تابع تشخیص مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تفاوت معنی داری را بین شکل جمجمه در جنس های نر و ماده در دو نمای پشتی و شکمی نشان داد که تایید کننده وجود دو شکلی جنسی در شکل جمجمه خرگوش غربی است. براساس یافته ها، بیش ترین اختلاف مشاهده شده مربوط به استخوان های کمان زیگوماتیک و پوزه است. به طورکلی جمجمه در جنس ماده نسبت به نر تمایل به کشیده تر شدن پوزه و کمان زیگوماتیک کوتاه تر دارد.
    کلیدواژگان: خرگوش غربی (Lepus europaeus)، جمجمه، دو شکلی جنسی، ریخت سنجی هندسی
  • انسیه فتحی زاده، محسن احمدی نژاد، سیروس اشیدری صفحات 43-50
    به منظور بررسی اثرات استفاده ویتامین های E، C و ترکیبی از این دو در کاهش تنش های اکسیداتیو در اسبچه خزر، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار و 4 تکرار بر روی 16 راس اسبچه خزر به مدت21 روز(سه هفته) انجام شد. اسبچه های مورد مطالعه، از سلامت کامل برخوردار بودند و میانگین سنی آن ها 8/5 سال( 10-7 سال) و میانگین وزنی 220 کیلوگرم (240-200 کیلوگرم) بود. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- گروه شاهد (یونجه همراه با کاه یاکلش)، 2- گروه حاوی جیره شاهد به اضافه میزان 6 گرم ویتامین E محاسبه شده بر حسب وزن در روز در تمام دوره آزمایش، 3- گروه حاوی جیره شاهد به همراه مقدار 7 گرم ویتامین C در روز در تمام دوره آزمایش، 4- گروه حاوی جیره شاهد به همراه ویتامین E+C به ترتیب 6 و 7 گرم در روز بود. نمونه های خونی از تمامی اسبچه ها در زمان استراحت و بلافاصله پس از تنش ورزشی، اخذ شد. سرم های تهیه شده، در آزمایشگاه به وسیله HPLC، اتانالایزر و اسپکتوفوتومتر آنالیز شدند. براساس نتایج به دست آمده استفاده از افزودنی بر سطح آنزیم های آسپارتات آمینوترانسفراز، کراتین کیناز و گلوتاتیون پراکسیداز سرم خون معنی دار نبود (0/05≤p). ولی اثر افزودنی بر سطح ویتامینC و ویتامین E معنی دار بود (0/05≥p). اثر ورزش بر سطح آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز و ویتامین C معنی دار بود (0/05≥p)و اثرات متقابل ورزش و افزودنی بر هیچ یک از صفات مورد بررسی معنی دار نبود (0/05≤p). در کل با استفاده توام ویتامین C و E سبب ایجاد بالاترین سطح سوپراکسید دیسموتاز و ویتامین های C و E در سرم اسبچه ها شد.
    کلیدواژگان: اسبچه خزر، استرس اکسیداتیو، آنتی اکسیدان، رادیکال آزاد، ویتامین E، ویتامین C
  • سعیده رییس محمدی، مریم عیدی، فاطمه نوربخش صفحات 51-58
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر آب انار با غلظت های 20، 50، 100 و200 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن بر سیستم ایمنی و بر رشد قارچ کاندیدا آلبیکنس (ATCC 10231) در موش های صحرایی مدل دیابتی شده توسط آلوکسان می باشد. موش های صحرایی توسط تزریق درون صفاقی آلوکسان (150 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن) دیابتی شدند. سپس حیوانات با خوراندن دوز عفونی کاندیدا آلبیکنس به میزان نیم مک فارلند به موش های صحرایی آلوده شدند. تیمار روزانه آب انار در غلظت های مختلف به مدت 12 روز انجام شده و نمونه گیری روزانه از دهان حیوانات انجام و روی محیط کشت قارچی سابرو دکستروز آگار، کشت داده و کلنی های قارچ شمارش شد. نتایج حاصل نشان داد که تیمار خوراکی آب انار موجب کاهش تعداد کلنی قارچ کاندیدا آلبیکنس در موش های صحرایی دیابتی شده و کاهش موثر تعداد کلنی های شمارش شده در روز سوم از تیمار آب انار مشاهده شد (001/p<0). هم چنین، اثر درمانی آب انار باعث افزایش تعداد گلبول سفید خون و لنفوسیت ها (001/p<0) و کاهش تعداد نوتروفیل ها در موش های دیابتی نسبت به گروه شاهد شد. بنابراین، آب انار باعث تقویت سیستم ایمنی و مانع از رشد قارچ کاندیدا آلبیکنس در موش های صحرایی دیابتی می شود.
    کلیدواژگان: آب انار، دیابت، گلبول سفید، کاندیدا آلبیکنس، موش صحرایی
  • اعظم کرمی، ذبیح الله خاکسار صفحات 59-66
    دیابت در طول دوران بارداری، باعث القای اختلالات تکاملی در بخش های مختلف سیستم عصبی مرکزی از جمله نخاع می گردد. هدف از این پژوهش مطالعه تغییرات هیستومورفومتریک حاصل از عصاره Panax ginseng بر ناحیه کمری–خاجی نخاع در جنین های 18 روزه موش های صحرایی مادران دیابتی بود. تعداد 16 موش صحرایی به چهار گروه مساوی شامل شاهد غیر دیابتی، غیر دیابتی دریافت کننده عصاره، شاهد دیابتی و دیابتی دریافت کننده عصاره تقسیم گردید. دیابت در موش های گروه های دیابتی توسط داروی استرپتوزوتوسین القا گردید و هر چهار گروه با جفت گیری طبیعی باردار شدند. گروه های دریافت کننده عصاره در طول بارداری روزانه به میزان400 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن عصاره جینسنگ قرمز را به صورت خوراکی دریافت کردند. در روز هجدهم بارداری موش های مادر از هر چهار گروه مورد مطالعه، بی هوش و جنین های آن ها خارج گردید. جهت انجام مطالعه هیستومورفومتریک ناحیه کمری-خاجی نخاع به همراه ستون مهره ها از سایر بخش های جنین جدا گردید و پس از به کارگیری روش های بافت شناسی، برخی فاکتورهای بافتی آن اندازه گیری گردید. در پایان اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و تست دانکن مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت (0/05≥P). کاهش معنی داری در قطر عرضی نخاع و تعداد سلول های ماده خاکستری و سفید نخاع و افزایش معنی داری در قطر عمودی کانال مرکزی نخاع در گروه شاهد دیابتی نسبت به گروه های غیر دیابتی در جنین های 18 روزه مشاهده گردید (0/05≥P). عصاره Panax ginseng از طریق افزایش تولید هورمون انسولین، قادر به کنترل هپیرگلیسمی در مادران دیابتی باردار و کاهش اختلالات حاصل از دیابت بر ناحیه کمری-خاجی نخاع در جنین های آن ها می شود.
    کلیدواژگان: دیابت شیرین، دیابت بارداری، نخاع، عصاره Panax ginseng، استرپتوزوتوسین
  • آزاده تقویان اول، حمیدرضا رضایی، جلیل ایمانی هرسینی صفحات 67-74
    یکی از بزرگ ترین جمعیت های کوکر شکم سفید (Pterocles alchata) با بیش از چند هزار قطعه در فصل پاییز و زمستان در منطقه گمیشان استان گلستان پراکنش دارد. این گونه در زیستگاه های استپی خشک، باز و بدون درخت و بوته های بلند زیست می کند و با وجود کاهش جمعیت این گونه به دلیل استفاده از سموم آفت کش، شکار غیرقانونی، تغییر زیستگاه و اقلیم، تاکنون هیچ گونه مطالعه بوم شناسی و ژنتیکی بر روی این گونه در ایران صورت نگرفته است. در این تحقیق برای دستیابی به اولین اطلاعات در مورد روابط ژنتیکی در میان جمعیت های کوکر شکم سفید در شمال شرق ایران 9 نمونه بافت این گونه در منطقه گمیشان جمع آوری شد. پس از استخراج دی ان ای، ژن سیتوکروم بی میتوکندری در 9 نمونه توسط واکنش زنجیره ای پلی مراز، تکثیر و 912 جفت نوکلئوتید از این ژن برای هر نمونه توالی یابی و ویرایش شد. براساس نتایج در بین نمونه های توالی یابی شده، سه هاپلوتایپ متفاوت شناسایی و تنوع هاپلوتایپی برابر با 0/417 برآورد شد. نتایج درخت تبارشناسی با روش Bayesian و بیش ترین احتمال نشان داد که تمامی نمونه ها مربوط به یک شاخه هستند و به خوبی از دو گونه کوکرگندمی (P. coronatus) و کوکرناماکوا (P. namaqua) که تنها توالی های ثبت شده از جنس کوکر در ژن بانک بودند جدا شده است که این امر بیانگر روند تکاملی خاص این گونه از سایر گونه های این جنس است. این مطالعه به عنوان نقطه آغاز مطالعات بر روی کوکر شکم سفید با استفاده از ناحیه سیتوکروم بی در دنیاست که می تواند روابط تبارشناسی جمعیت های مختلف این گونه را مشخص کند.
    کلیدواژگان: کوکر شکم سفید، تبارشناسی، تنوع ژنتیکی، سیتوکروم بی، گمیشان، استان گلستان
  • مهدی جلالپور، ویدا حجتی صفحات 75-86
    پناهگاه حیات وحش عباس آباد یکی از بکرترین و دست نخورده ترین زیست بوم های کویری کشور محسوب می شود که با مساحت 300 هزار هکتار در شرق استان اصفهان و در حوزه استحفاظی شهرستان نایین و خور و بیابانک واقع شده است. پژوهش حاضر از دی ماه 1392 تا دی ماه 1393 در این منطقه صورت گرفت. شناسایی پرندگان براساس پرواز، رنگ، اندازه، رفتار و صدا با استفاده از دوربین های دو چشمی 30×8 روسی، دورربین دوچشمی 42×7 صاایران، دوربین عکاسی دیجیتالd90 به همراه لنز تله 300-100 و تجربیات با ارزش محیط بانان منطقه انجام شد. براساس نتایج به دست آمده 139 گونه شناسایی شد. شصت و پنج گونه متعلق به راسته گنجشک سانان (Passeriforms)، بیست گونه متعلق به راسته شاهین سانان (Falconiformes)، یازده گونه متعلق به راسته آبچلیک سانان (Charadriiforms)، هفت گونه متعلق به راسته کبوتر سانان (Columbiforms)، پنج گونه متعلق به راسته غاز سانان (Anseriforms)،پنج گونه متعلق به راسته لک لک سانان (Ciconiiforms)، چهار گونه متعلق به راسته سبز قبا سانان (Coraciiformes)، پنج گونه متعلق به راسته جغد سانان (Strigiforms)، سه گونه متعلق به راسته ماکیان سانان (Galliformes)، سه گونه متعلق به راسته پلیکان سانان (Pelecaniforms)، دو گونه متعلق به راسته درنا سانان (Gruiforms)، سه گونه متعلق به راسته پرستو سانان (Apodiforms)، سه گونه متعلق به راسته کشیم سانان (Podicipediforms)، دو گونه متعلق به راسته شبگرد سانان (Caprimulgiformes)، و یک گونه هم متعلق به راسته کوکو سانان (Cuculiformes) می باشند. در این پناهگاه بیش ترین فراوانی گونه ها مربوط به راسته گنجشک سانان می باشد.
    کلیدواژگان: پرندگان، پناهگاه حیات وحش عباس آباد، شهرستان نایین، استان اصفهان
  • بهروز بهروزی راد صفحات 87-98
    تالاب های ایران در دو فصل زمستان و بهار در منطقه آسیای غربی برای بقاء پرندگان آبزی زیستگاه های حساس به شمار می روند. به همین دلیل بررسی ساختار جامعه پرندگان آبزی، کنارآبزی و خشکی زی دریاچه سد شهدای رامشیردر دو فصل زمستان 1393 و بهار 1394 با دوربین چشمی 10×40 و تلسکوپ 15×60 با روش مشاهده مستقیم و شمارش کل Total Count انجام شد. سد شهدای رامشیر بر روی رودخانه جراحی در سال 1377 احداث و در پشت آن دریاچه ای به وسعت حدود 200 هکتار تشکیل شده است. در طول 6 ماه بررسی 38 گونه از 19 تیره پرنده خشکی زی، آبزی و کنار آبزی شناسایی و شمارش شد. پرندگان خشکی زی با 23 گونه 71% جمعیت در برابر 4 گونه با 5% آبزی و 11 گونه با 24% کنار آبزی غالب بودند. بیش ترین تعداد پرنده شمارش شده در بهمن ماه با 436 پرنده از 32 گونه با تراکم 2/18 پرنده در هکتار و کم ترین در دی ماه با 260 پرنده از 28 گونه با تراکم 1/3 پرنده در هکتار بود. بیش ترین تنوع گونه ای شانون-وینر، مارگالف وسیمپسون در بهمن ماه به ترتیب 3/142، 5/549 و 0/9413 و کم ترین مقدار شانون- وینر وسیمپسون در خرداد به ترتیب 3/522 و 0/1389، مارگالف در اردیبهشت 3/895 بود. بیش ترین یکنواختی پیت در دی ماه 0/1273 و کم ترین آن در خرداد ماه 0/8349 بود. 11 گونه، شامل: 1 گونه آبزی، 3 گونه کنارآبزی و 7 گونه پرنده خشکی زی در تالاب شهدای رامشیر در بهار سال 1394 جوجه آوری کرده بودند. بنابراین اهمیت و کارکرد دریاچه شهدای رامشیر برعکس سایر تالاب های داخلی بوده و بیش تر تامین کننده نیازهای پرندگان خشکی زی می باشد. مقایسه ساختار جامعه، تعداد گونه، تراکم و تنوع پرندگان شهدای رامشیر با تالاب های طبیعی داخلی و ساحلی ایران نشان داد که تالاب های دست ساز نمی توانند جایگزین تالاب های طبیعی شوند، ولی می توانند به عنوان پشتوانه تالاب های طبیعی در زمان های بحرانی عمل کنند.
    کلیدواژگان: ساختار جامعه پرندگان، شاخص های زیستی، دریاچه سد رامشیر
  • فاطمه رسولی نسب، محمد توحیدی فر، سارا یالپانیان، اکرم مقدسی صفحات 99-106
    زاغ بور از خانواده کلاغ ها و متعلق به جنس زاغ های زمینی یا دونده است. پراکنش این گونه در ایران به لکه هایی منزوی در نواحی بیابانی و نیمه بیابانی مرکز و شرق ایران محدود شده است که نگرانی هایی را به سبب انزوای جمعیت ها ناشی از مخاطره هایی از قبیل درون آمیزی، رانش ژنتیکی و غیره فراهم می کند. این مطالعه با هدف مقایسه برخی ویژگی های ریختی جمعیت های منزوی زاغ بور در دو استان سمنان و یزد به انجام رسیده است. بدین منظور تعداد هشت متغیر ریخت شناختی از اندام های پا و منقار برای 21 فرد جوجه از منطقه هرات مروست در استان یزد و تعداد 4 فرد جوجه از مجموعه حفاظتی توران در استان سمنان اندازه گیری و تمامی داده ها با تقسیم بر ریشه سوم وزن بدن استاندارد شدند. برای نرمال سازی داده ها از تغییر شکل لگاریتم پایه دو استفاده شد. هم چنین برای مقایسه متغیرهای اندازه گیری شده بین افراد در جمعیت های منطقه هرات مروست یزد و مجموعه حفاظتی توران از آزمون t استفاده شد. نتایج نشان داد که جوجه ها و افراد بالغ این دو منطقه در متغیرهای طول و عرض منقار با هم تفاوت معنی داری(در سطح 0/05= α) دارند. هم چنین اندازه و فرم دستگاه تغذیه ای در زاغ بورهای این دو منطقه در افراد نابالغ و بالغ تفاوت معنی داری (در سطح 0/05= α) دارند که این امر می تواند در ارتباط با رژیم غذایی و عادات جستجوی غذایی آن ها در این دو منطقه و نیز اندازه طعمه های مورد استفاده باشد که مطالعات تکمیلی برای بررسی مقایسه ای رژیم غذایی و عادات تغذیه ای زاغ بورهای این دو استان در فصول مختلف سال را طلب می کند.
    کلیدواژگان: زاغ بور، استان های یزد و سمنان، ریخت سنجی، جوجه ها، بالغ ها
  • امید طبیعی، سارا توفیقی صفحات 107-114
    هدف از پژوهش حاضر برآورد تمایل به پرداخت افراد بومی برای حفاظت از گونه بوم زاد زاغ بور (Podoces pleskei، Zarudny، 1896) در استان فارس به منظور تعیین ارزش حفاظتی این گونه منحصربه فرد است. در این مطالعه، تعداد 100 نفر از خانوارهای شهرستان نی ریز که در مجاورت زیستگاه این گونه، یعنی منطقه حفاظت شده بهرام گور و پارک ملی قطرویه هستند به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و چهره به چهره مصاحبه شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای شامل: مشخصات جمعیت شناسی، سوالات آگاهی و تمایل به پرداخت افراد برای حفاظت از گونه اندمیک زاغ بور بود. پس از جمع آوری داده ها، نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS و کاربرد نرم افزار اقتصادسنجی Eviews نسخه 8، تجزیه و تحلیل داده ها انجام پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که، 55 درصد از افراد مورد مطالعه، تمایل به پرداخت مبلغی برای حفاظت از گونه بوم زاد زاغ بور دارند. از سویی دیگر نتایج نشان داد که متوسط تمایل به پرداخت ماهانه و سالانه هر خانوار بومی برای حفاظت از گونه اندمیک زاغ بور، به ترتیب معادل با 28714/14 و 344569/74 ریال است. براساس نتایج مدل رگرسیونی لوجیت برآورد شده، متغیرهای سن، تحصیلات، اشتغال، عضویت در سازمان های زیست محیطی و میزان پیشنهاد از عوامل تاثیرگذار بر میزان تمایل به پرداخت افراد بومی برای حفاظت از گونه اندمیک زاغ بور است.
    کلیدواژگان: تمایل به پرداخت، حفاظت، گونه بوم زاد، زاغ بور، استان فارس
  • شریفه خانی، حاجی قلی کمی، خسرو رجبی زاده صفحات 115-120
    یکی از ویژگی های اکثر جانوران پرسلولی، داشتن تقارن دوطرفی است. این ویژگی گاهی اوقات برای تعدادی از صفات جانوران از جمله خزندگان صدق نمی کند. عدم تقارن در صفات داخلی و هم چنین در صفات خارجی وجود دارد. در این پژوهش بررسی صفات خارجی افعی قفقازی (Gloydius halys caucasicus) (Viperidae: Crotalinae) که جزء مارهای سمی ایران است و در مناطق ساحلی، بین کوه های البرز و دریای خزر پراکنده شده است با تاکید بر روی فلس ها انجام گرفت. برای انجام این کار 12 صفت مریستیک در 54 نمونه افعی قفقازی (20 نر، 21 ماده، 11 نابالغ و 2 نامشخص) مربوط به استان های گلستان و مازندران مورد مطالعه قرار گرفت. شمارش صفات مریستیک با سوزن، در زیر استریومیکروسکوپ انجام شد. نتایج نشان داد که فرمول گیجگاهی (20 نمونه)، فلس های بین چین خلفی و اولین فلس گلویی (17 نمونه)، فلس های لب بالا (16 نمونه)، فلس های لب پایین (13 نمونه)، فلس های لب پایین متصل به چین قدامی (12 نمونه)، فلس های قدامی بین چین خلفی و لب پایین (2 نمونه)، فلس های خلفی بین چین خلفی و لب پایین (3 نمونه)، فلس های گونه ای (3 نمونه)، فلس های اطراف چشم (2 نمونه) و فلس های جلوی چشمی (2 نمونه) در سمت راست و چپ نامتقارن بودند. نتایج این بررسی نشان می دهد که در شمارش فلس های ناحیه سر، به تقارن یا عدم تقارن فلس ها در دو طرف سر دقت شود.
    کلیدواژگان: صفات نامتقارن، افعی قفقازی، Gloydius halys caucasicus، گلستان، مازندران
  • سمیه سادات افتخاریان، ویدا حجتی، شهرام شرفی صفحات 121-130
    منطقه هزار جریب یک منطقه کوهستانی با وسعت حدود 49 هزار هکتار بوده و در جنوب شرقی شهرستان بهشهر در استان مازندران قرار دارد. منطقه مذکور واجد ارزش های زیستگاهی خاصی بوده و توانمندی مناسبی جهت احیاء گونه های مختلف جانوری ازجمله سوسمارها و لاک پشت ها را داراست. از فروردین ماه تا اواخر آبان ماه 1393 نمونه برداری با استفاده از دست، تور دستی (برای گرفتن لاک پشت های برکه ای) و کمند (برای گرفتن سوسمارها از فاصله دور) انجام گرفت. در این مطالعه فون سوسمارها و لاک پشت های این منطقه و هم چنین صفات متریک، مریستیک و زیستگاه هر یک از گونه ها مورد ارزیابی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در طی مدت تحقیق 54 نمونه سوسمار و لاک پشت جمع آوری گردید. از زیرراسته سوسمارها، 9 گونه از 8 جنس و 5 خانواده شناسایی شد که به ترتیب فراوانی آن ها در منطقه عبارتند از: : Darevskia caspica (بیست و شش درصد)، Tenuidactylus caspius caspius (بیست و یک درصد)، Cyrtopodion scabrum (هفده درصد)، Lacerta strigata (یازده درصد)، seudopus apodus apodus (نه درصد)، Darevskia schaekeli (هفت درصد)، Paralaudakia caucasia (شش درصد)، Anguis colchica orientalis (چهار درصد)، Ablepharus pannonicus( دو درصد). از راسته لاک پشت ها، دو گونه از دو جنس و دو خانواده در منطقه شناسایی شد که بر حسب فراوانی به ترتیب عبارتند از: Emys orbicularis persica (هفتاد و یک درصد) و Mauremys caspica caspica (بیست و نه درصد).
    کلیدواژگان: منطقه شکار ممنوع، هزار جریب، مازندران، فون، سوسمار، لاک پشت
  • هاجر دلاور شیدا جلالی، سید غلامرضا حسینی خاله جیر، حمیدرضا جمالزاده، حاجی قلی کمی * صفحات 131-140
    دوزیستان از نظر تنوع زیستی مستلزم مطالعات بومی درایراناست. 5 خانواده، 8 جنس و 15 گونه از دوزیستان بی دم و2 خانواده، 4 جنس و 7 گونه از دوزیستان دم دار در ایران وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر شناسایی و معرفی دوزیستان شرق استان گیلان است. طی شش ماه کار میدانی از فروردین تا شهریور 1392 تعداد 186 نمونه به کمک تور مخصوص ازشرق استان گیلان (6 ایستگاه: آستانه اشرفیه، لاهیجان، لنگرود، رودسر، املش و سیاهکل) جمع آوریو نمونه ها به طور زنده به آزمایشگاه جانور شناسی دانشگاه آزاد واحد تنکابن منتقل گردید وپس از بررسی از جنبه های شکل ظاهری، رنگ آمیزی بدن و اندازه گیری های بیومتریک (14 صفت) ، نمونه ها شماره گذاری شدند. شناسایی نمونه ها در سطح خانواده، جنس و گونه براساس کلید های شناسایی معتبر صورت گرفت. نمونه های جمع آوری شده در طول این مطالعه به 8 گونه، 8 جنس و 6 خانواده متعلق بودند، ازجمله: خانواده Ranidae شامل: قورباغه مردابی Pelophylax sp. وقورباغه جنگلیRana pseudodalmatina ، خانواده Hylidae شامل قورباغه درختی شرقی Hyla orientalis،از خانوادهBufonidae: وزغ سبز (Pseudepidalea) variabilis Bufotesو وزغ تالشی Bufo eichwaldi، از خانوادهPelobatidae: وزغ پابیلچه ای Pelobates syriacus، از خانواده Salamandridae: سمندر تاجدار (تریتون) kareliniTriturus، و از خانواده Hynobiidae: سمندر جویباری persicusIranodon جمع آوری و شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: تنوع زیستی، دوزیستان، استان گیلان
  • نرگس رستمیان *، سهیل ایگدری، صابر وطن دوست، حلیمه سالار صفحات 141-146
    این مطالعه با هدف مطالعه خصوصیات زیستگاهی گونه بومی ماهی Capoeta capoeta gracilis رودخانه کلارود با استفاده از مدل نرم افزار Habsel به اجرا درآمد. برای بررسی ویژگی های زیستگاهی این گونه، فراوانی افراد و فاکتورهای زیستگاهی شامل 5 فاکتور عمق آب (سانتی متر) ، عرض رودخانه (متر) ، سرعت جریان (متر بر ثانیه) ، قطر متوسط سنگ بستر (سانتی متر) و شاخص سنگ بستر، در 6 ایستگاه از پایین دست به سمت بالادست رودخانه مورد سنجش قرار گرفت. محدوده استفاده از زیستگاه، محدوده زیستگاه در دسترس و محدوده زیستگاه انتخابی برای هر یک از متغیرهای محیطی گونه سیاه ماهی محاسبه شد. با توجه به نتایجزیستگاه انتخابی سیاه ماهی مناطقی با سرعت بالای آب، بستر سنگی، با عرض و عمق زیاد می باشد. نتایج این تحقیق، اطلاعات مورد نیاز خصوصیات زیستگاهی این گونه بومی را برای استفاده در برنامه های مدیریت وحفاظت آبزیان فراهم می آورد.
    کلیدواژگان: مطلوبیت زیستگاه، رودخانه کلارود، سیاه ماهی
  • اسماعیل پیرعلی، مهدی مرادی چافی، پرویز منصوری، محمد صادق علوی یگانه * صفحات 147-152
    رودخانه بازوفت از سر شاخه های مهم رودخانه کارون بوده و در منطقه کوهستانی زرد کوه در استان چهار محال و بختیاری واقع می باشد با هدف شناسایی فون ماهیان و پراکنش مکانی و زمانی آن ها نمونه برداری به صورت فصلی از زمستان 1387 تا تابستان 1388 در 14 ایستگاه با استفاده از دستگاه الکتروشوکر و تور پرتابی صورت گرفت. در مجموع 13 گونه ماهی از 4 خانواده کپور ماهیان Cyprinidae، سگ ماهیان جویباری Nemacheilidae، گربه ماهیان چسبنده Sisoridae و آزاد ماهیان Salmonidae شناسایی گردید که در این بین دو گونه بوم زاد آب های داخلی ایران بودند. خانواده های کپورماهیان با 8 گونه و فراوانی نسبی 81/9% و گربه ماهیان چسبنده با یک گونه و فراوانی نسبی 0/5% به ترتیب بیش ترین و کم ترین مقادیر را به خود اختصاص دادند. نمونه های سیاه ماهی گونه (Capoeta damascina) با 46/3 درصد و حضور در تمامی ایستگاه های مطالعاتی بیش ترین درصد فراوانی را به خود اختصاص دادند و در مقابل گونه Squalius lepidus با 0/2 درصد کم ترین فراوانی صید را در رودخانه بازوفت نشان داد. بنابر یافته های این مطالعه، رودخانه بازوفت با توجه به شرایط بوم شناسی متنوع علاوه بر حضور گونه های بوم زاد، دارای ماهیان ارزشمندی نظیر قزل آلای خال قرمز و سایر گونه های واجد ارزش اقتصادی می باشد. لذا با توجه به ارزش حفاظتی بالای ماهیان بومی، توسعه آبزی پروری در این رودخانه باید با رعایت کلیه ملاحظات زیست محیطی همراه با پایش مستمر صورت گیرد.
    کلیدواژگان: رودخانه بازوفت، شناسایی و پراکنش، ماهیگان
  • سیامک بهزادی، احسان کامرانی *، فرهاد کی مرام، محمدشریف رنجبر صفحات 153-162
    در این پژوهش 561 قطعه (220 نر و 341 ماده) شانک گوفر (Rhabdosargus haffara) با میانگین طول کل 5/58±24/78 سانتی متر و میانگین وزنی 183±346 (گرم) ، در آب های هرمزگان مطالعه و رابطه توانی 2/97وزن×0/15=TL با ضریب همبستگی 0/90 به دست آمد. نرخ مصرف بر زی توده، سطح غذائی و مساحت باله دمی به ترتیب 14/3، 0/46±3/33 و 3/66 برای اولین بار در آب های خلیج فارس و دریای عمان برای R. haffara محاسبه گردید. افزایش نرخ مصرف بر زی توده، نشانی از تکانه در یک اکوسیستم بوده و می تواند به دلیل تغییر در اندازه های جمعیت و هم چنین کمبود شکاردر یک اکوسیستم صورت پذیرفته باشد،که این رخداد اغلب به سمت میانگین اندازه کوچک تر همراه با طول عمر کوتاه تر در موجودات اتفاق می افتد. سطح تروفی به دست آمده در این تحقیق نشان دهنده رژیم گوشت خواری در این گونه می باشد. هم چنین، بیشینه شاخص فراوانی شکارهای مصرف شده مربوط به دوکفه ای ها در فصول (40/74) و در کل سال (28/66) نتیجه گیری شد. نتایج حاصل از آنالیز واریانس یک طرفه در خصوص فراوانی تعداد شکار در کلاس های طولی مختلف نشان داد که کلاس های طولی در انتخاب شکار ها اختصاصی عمل نکرده ا ند (0/5>p). یافته های حاصل از این تحقیق علاوه بر اطلاعات پایه ای در مدل سازی اکولوژیکی در فرمول بندی رژیم غذائی این گونه در صنعت آبزی پروری می تواند مورد استفاده واقع گردند.
    کلیدواژگان: تغذیه، شانک گوفر، نرخ مصرف بر تولید، سطح غذائی و A.Rc.f، هرمزگان، خلیج فارس و دریای عمان
  • آزاده عتباتی * صفحات 163-168
    آبشش ماهیان در تماس مستقیم با محیط آب بوده و از این رو نسبت به آلاینده های محیط، آسیب پذیر است. در این مطالعه، 20 ماهی بالغ کفشک زبان گاوی در فصل تابستان سال 1391، از ایستگاه های بندر کنگ و بندرعباس در آب های ساحلی استان هرمزگان نمونه برداری و مورد مطالعه آسیب شناسی بافت آبشش قرارگرفتند. پس از مراحل برش گیری و رنگ آمیزی، گروه بندی آسیب های آبشش انجام گرفت و شاخص تغییرات آسیب شناسی بافت برای هر ایستگاه محاسبه گردید. در بندرکنگ این شاخص، در محدوده آسیب های اندک قرار داشت. در مقابل در ایستگاه بندرعباس تغییرات بافتی شدید و برگشت ناپذیر در آبشش مشاهده شد. این تغییرات شامل برآمدگی اپی تلیوم از غشای پایه و ایجاد ادم بافتی، هیپرپلازی سلول های اپی تلیالی و چسبندگی تیغه های آبششی مجاور، چماغی شدن انتهایی تیغه ها، نفوذ لوکوسیتی، آنوریسم و احتقان خون، نکروز و تخریب سلولی بودند. علت این آسیب های بافتی مشاهده شده در ایستگاه بندرعباس، ممکن است اثرات عوامل استرس زا زیست محیطی از جمله آلاینده ها باشد که در این شهر، به دلیل مجاورت با اسکله و پالایشگاه ها، شدت بیش تری دارند. آبشش بافت حساسی در مقابل آلاینده ها بوده و نشانگر زیستی مناسبی جهت پایش محیط می باشد. به همین خاطر استفاده از تجزیه و تحلیل های آسیب شناسی بافت آبشش ماهیان، به خصوص ماهیان کفزی، می تواند به عنوان ابزاری برای ارزیابی دقیق تر کیفیت محیط زیست در منطقه باشد.
    کلیدواژگان: بافت آبشش، نشانگرهای زیستی، ماهی کفشک زبان گاوی، استان هرمزگان
  • علیرضا رضوانی گیل کلایی *، بابک شعیبی عمرانی، رضا صفری، فرناز مشایخی صفحات 169-174
    هدف از این مطالعه، ارزیابی اثرات پروبیوتیکی باکتریلاکتوباسیلوس پلانتاروم بر برخی از پارامترهای خونی تاس ماهی سیبری با وزن 35-40 گرم بود. تعداد 240 عدد ماهی به صورت کاملا تصادفی در 12 ونیرو توزیع و با چهار تیمار غذایی حاوی 107، 108، 109 سلول پروبیوتیک در هر گرم جیره و تیمار شاهد فاقد پروبیوتیک در سه تکرار به مدت 60 روز تغذیه شدند و در روزهای 30 و 60 مورد آزمایش قرار گرفتند. ارزیابی پارامترهای خونی نشان داد که در اکثر تیمارها افزایش در برخی پارامترهای مربوط به گلبول قرمز مثل هماتوکریت (HCT) ، هموگلوبین (HB) و متوسط حجم گلبول های قرمز (MCV) مشاهده شده، ولی اختلاف معنی دار وجود نداشته است. تعداد گلبول های سفید (WBC) و میزان لنفوسیت (LYM) در همه تیمارها و تیمار شاهد بعد از 60 روز کاهش یافت و بیش ترین میزان کاهش مربوط به تیمار حاوی لوگ 8 باکتری بود. به هنگام استفاده از لوگ 8 پلانتاروم، میزانMCHو MCHC کاهش داشته که فاقد اختلاف معنی دار بوده است. بنابراین مطالعه حاضر نشان داد که افزودن باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پلانتاروم به جیره غذایی تاس ماهیسیبری می تواند اثر مطلوبی بر فاکتورهای خونی آن ها داشته باشد.
    کلیدواژگان: تاس ماهی سیبری، فاکتورهای خونی، لاکتوباسیلوس پلانتاروم، پروبیوتیک
  • حمیدرضا احمدنیای مطلق *، عبدالمجید حاجی مرادلو، رسول قربانی، ناصر آق صفحات 175-182
    این مطالعه به منظور بررسی اثر استفاده از لاکتوفرین و Lactobacillus rhamnosus PTCC 1637 به مدت 120 روز بر برخی شاخص های فیزیولوژیک مولدین ماده کاراس طلایی (Carassius auratus) (میانگین وزن 0/50±12/21 گرم) طراحی شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار اول: باکتری L. rhamnosus PTCC 1637 (و 106باکتری در گرم جیره) ، تیمار دوم: لاکتوفرین (200 میلی گرم در کیلوگرم جیره) ، تیمار سوم: تیمار ترکیبی L. rhamnosus PTCC 1637 (و106 باکتری در گرم جیره) به همراه لاکتوفرین (200 میلی گرم در کیلوگرم جیره) و شاهد (جیره غذایی بدون افزودنی) در سه تکرار بود. نتایج نشان داد شاخص های کبدی (1/02±6/05) و روده ای (1/07±6/97) به صورت معنی داری در تیمار یک افزایش یافت (05 /0>p). بالاترین درصد شاخص گنادی (0/82±19/58) در تیمار یک به دست آمد (0/05>p) مطالعات بافت شناسی روده نشان داد طول (330 میکرومتر) ، عرض (109 میکرومتر) و مساحت (112946 میکرومتر مربع) سطح جذبی پرزهای روده در تیمار یک بیش تر از سایر تیمارهای آزمایشی بود (0/05>p). در پایان دوره آزمایش، تخمدان ماهیان شاهد، تیمار اول و دوم در مرحله V رسیدگی جنسی قرار داشتند درحالی که تیمار سوم در ابتدای مرحله IV جنسی قرار داشتند. با توجه به نتایج به دست آمده، استفاده از L. rhamnosus PTCC 1637 به دلیل افزایش سطح جذبی پرزهای روده، می تواند گزینه مناسبی جهت افزایش بهره وری غذایی در ماهی کاراس طلایی باشد.
    کلیدواژگان: کاراس طلایی، Lactobacillus rhamnosus PTCC 1637، لاکتوفرین، شاخص های فیزیولوژیک
  • فاطمه واحدی، رقیه صفری *، علی شعبانی، سید حسین حسینی فر، حامد کلنگی، شبنم نژادمقدم صفحات 183-190
    باتوجه به افزایش روزافزون مقاومت باکتریایی نسبت به آنتی بیوتیک ها و عوارض جانبی داروهای شیمیایی، گرایش به سمت استفاده از گیاهان دارویی سوق پیداکرده است. این مطالعه باهدف بررسی اثرات جیره غذایی حاوی سطوح مختلف عصاره هیدروالکلی گیاه آنغوزه (Ferula assafoetida) بر شاخص های ایمنی موکوسی (آلکالین فسفاتاز، پروتئین کل و ایمونوگلوبین) ماهی گور خری (Danio rerio) انجام شد. بدین منظور تعداد 360 قطعه ماهی با میانگین وزنی حدود 0/01±0/3 گرم در 4 تیمار به صورت کاملا تصادفی و هر تیمار با 3 تکرار شامل تیمار شاهد (جیره غذایی بدون عصاره) ، تیمارهای با جیره غذایی حاوی عصاره (2/5، 5 و 10 گرم بر کیلوگرم) به صورت تصادفی در آکواریوم های پرورش تقسیم و به مدت 60 روز مورد تغذیه قرار گرفتند. ارزیابی ایمنی موکوس، میزان ایمونوگلوبولین در سطح 5 گرم بر کیلوگرم بیش ترین افزایش را داشته ولی در الکالین فسفاتاز و پروتئین کل در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی داری نشان نداد (0/05<p). تغییرات شاخص الگوی پروتئینی، دامنه بین 11 تا 63 کیلو دالتون را نشان داد. به طوری که تیمار 5 گرم بر کیلوگرم نسبت به همه تیمارها بیش ترین ضخامت را در باندها نشان داد. براساس نتایج این تحقیق استفاده از عصاره گیاهی آنغوزه در سطح 5 گرم بر کیلوگرم جهت بهبود شاخص های ایمنی موکوسی در ماهی گورخری پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آنغوزه، ماهی گورخری، ایمنی موکوس، محرک ایمنی
  • فاهمه بوژمهرانی، ولی الله جعفری *، محمدرضا ایمانپور صفحات 191-198
    هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثرات رژیم غذایی مکمل شده با کاروتنوئید بر میزان رنگی شدن در ماهی زینتی سیچلاید طاووسی (Aulonocara baenschi) بود. دو نوع کاراتنوئید (استاگزانتین و بتاکاروتن) به صورت مجزا و مخلوط هر یک در دو سطح 40 و 100 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم غذا بر جیره تجاری اسپری شد. یک جیره بدون کاروتنوئید به عنوان جیره شاهد در نظر گرفته شد. ماهیان با میانگین وزن 4 تا 6 گرم به مدت 8 هفته روزانه دو نوبت به میزان 2 درصد وزن بدن غذادهی شدند. بعد از تغذیه با غذای مکمل شده با کاروتنوئیدها بین تیمارهای تغذیه ای از نظر میزان کاروتنوئید کل، تفاوت معنی داری وجود داشت (0/05>p). نسبت نهایی بالاتر کاروتنوئید کل در تیمار تغذیه ای حاوی 100 میلی گرم آستاگزانتین و100 میلی گرم بتاکاروتن نشان داد که جیره غذایی با غلظت 100 میلی گرم از ترکیب رنگدانه های آستاگزانتین و بتاکاروتن بیش ترین درصد تجمع رنگدانه در پوست را داشته و این تیمار دارای بیش ترین رنگی شدن در بین تیمارها بود. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت رنگدانه ها در جیره غذایی میزان کاروتنوئید کل در پوست ماهی و رنگی شدن افزایش یافت.
    کلیدواژگان: ماهی سیچلاید طاووسی، رنگی شدن، کاروتنوئید، استاگزانتین، بتاکاروتن
  • عامره نوزاد، رضا طاعتی *، سید جواد ابوالقاسمی صفحات 199-206
    بررسی تاثیر منابع کاروتنوئیدهای طبیعی (گاماروس و گل همیشه بهار) و مصنوعی (آستازانتین) بر شاخص های رشد، رنگ پوست و خون ماهی سیچلاید سرقرمز (Paraneetroplus synspilus) در بهار 1394 اجرا شد. تعداد 120 عدد بچه ماهی سیچلاید سرقرمز با میانگین وزنی 2/90±9/63 گرم در 12 آکواریوم با تراکم 10 عدد در هر آکواریوم توزیع شدند. بچه ماهیان با چهار جیره شامل 1: شاهد (غذای اسکرتینگ بدون رنگدانه) ، 2:100 گرم پودر گاماروس در کیلوگرم اسکرتینگ، 3:100 گرم پودر گل همیشه بهار در کیلوگرم اسکرتینگ و 4:50 میلی گرم آستازانتین در کیلوگرم اسکرتینگ با سه تکرار به مدت 70 روز تغذیه شدند. در پایان آزمایش، خونگیری از سرخرگ یا سیاهرگ دمی (زیر ستون مهره) صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که بیش ترین وزن نهایی، طول نهایی، درصد افزایش وزن بدن، میانگین رشد روزانه، شاخص رشد ویژه، ضریب چاقی، شاخص گنادی و کم ترین ضریب تبدیل غذایی در ماهیان تغذیه شده با آستازانتین مشاهده شد که در شاخص گنادی اختلاف معنی داری با سایر تیمارها داشت (0/05>p). ماهیان تغذیه کرده از گل همیشه بهار افزایشی (0/05>p) را در تعداد گلبول های قرمز، هماتوکریت و هموگلوبین نشان دادند. ماهیان تغذیه شده با آستازانتین، گل همیشه بهار و رش دارای آستازانتین بیش تری (0/05>p) در خون و رنگ پذیری بالاتری (0/05>p) در بالای سرپوش آبششی و زیر باله سینه ای نسبت به شاهد بودند. براساس نتایج می توان اظهار نمود که افزودن رنگدانه به جیره ضروری بوده وسطوح 50 میلی گرم آستازانتین و 100 گرم گل همیشه بهار می توانند نقش مهمی را در افزایش رشد، رنگ پذیری و نیز بهبود شاخص های خونی در بچه ماهیان سیچلاید سرقرمز ایفا نمایند.
    کلیدواژگان: سیچلاید سرقرمز، پارامترهای رشد، خون، گل همیشه بهار، آستازانتین، رش
  • هاله رحمانی * صفحات 207-214
    پاسخ اپتوموتوری رفتار حرکتی یک جانور است که با جابجایی نمونه های تحریکی قابل تکرار القاء می شود. این آزمایش اطلاعات معتبری درباره عملکرد بینایی فراهم می کند و در ضمن یک آزمایش ساده، ارزان و سریع می باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی پاسخ اپتوموتوری در ارزیابی رفتار بینایی (Poecilia reticulate) Guppy بود. در این پژوهش از دستگاهی دست ساز استفاده شد. دستگاه از دو استوانه شیشه ای که یکی در داخل دیگری قرار دارد تشکیل شده است. دور تا دور استوانه بزرگ تر دیواره شفافی از جنس سلوفان با نقوش قابل تعویض قرار داشت که در ارزیابی بینایی استفاده گردید. دیواره شفاف توسط یک دستگاه الکترو موتور با سرعت های مختلف گردش می کرد ، به طوری که خطوط موجود را در خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت به حرکت در می آورد. آزمایش با نوارهایی مختلف (0، 1، 2، 7/5 و 10 سانتی متری) سیاه و سفید و هم چنین با پهنای 2سانتی متری با نوارهایی به رنگ قرمز-خاکستری، سبز- خاکستری، قرمز– سبز، نارنجی– قرمز و نارنجی – زرد در در سرعت های مختلف 2، 4، 7، 10 و 15 دور در دقیقه انجام گرفت. نتایج مربوط به پهنای مختلف سیاه و سفید نشان داد که بهترین سرعت 15دوردردقیقه بوده و بهترین قابلیت دید ماهی ها در پهنای 0/5 سانتی متری ارزیابی گردید. پاسخ اپتوموتوری در ماهیان در آزمایش دیدرنگی، در سرعت 10 دور در دقیقه به طور معنی داری بیش ترین مقدار و هم چنین بیش ترین پاسخ را در نوار نارنجی- زرد نشان داد. نتایج حاصل از ANOVA دو طرفه، اختلاف معنی داری را در پهناهای سیاه و سفید و نوارهای رنگی با سرعت های مختلف نشان داد (0/05>p). هم چنین اثر متقابل معنی داری بین فاکتورهای سرعت و پهناها و نوارهای رنگی مشاهده شد (0/05>p).
    کلیدواژگان: اپتوموتور، دید، سرعت، پهنای مختلف سیاه و سفید و رنگی
  • محمد مومنی، احسان کامرانی *، محسن صفایی، فرهاد کیمرام صفحات 215-222
    نمونه برداری از ذخیره میگو موزی به صورت ماهانه و به منظور بررسی توده زنده و پراکنش با استفاده از تور ترال کف از بهمن 1392 تا بهمن 1393 از منطقه سیریک با موقعیت جغرافیایی (26O 25’ E, 57O 01’ N) تا درگهان در جزیره قشم با موقعیت (27O 02’ E, 56O 12’ N) انجام گردید. رابطه طول کاراپاس – وزن برای ترکیب دو جنس به صورت W= 0. 0015L2. 7868 تعیین گردید. ورود جمعیت نوپا به ذخیره اصلی در سراسر سال بوده و بیش ترین مقدار (63 %) از تیر تا آبان می باشد. منحنی لگاریتمی احتمال صید به صورتPi=1/[1+exp (-0. 56(Li-23. 78) )] محاسبه گردید. توده زنده میگو موزی با استفاده از روش مساحت جایروب شده برابر 1044/1 تن برآورد گردید و میزان مجاز برداشت برابر 835 تن محاسبه شد. بیش ترین توده زنده میگوموزی برابر 507/6 تن (48/6 درصد) در لایه عمقی 5-10 متر بوده و بیش ترین تراکم مربوط به نواحی غربی جزیره هرمز تعیین گردید. زمان مناسب برای آزاد سازی صید در سایز (Cl) 28 میلی متر برابر 1393/07/10 تعیین گردید. تغییر در مقادیر مرگ ومیر طبیعی می تواند در طول بهینه صید و درنهایت زمان شروع صید میگوموثر باشد. براساس روش تهی سازی ضریب قابلیت صید، q برابر 0/000371 و میزان توده زنده میگو موزی در طول فصل صید برابر 1232 تن محاسبه گردید. این اختلاف در توده زنده برآورد شده ممکن است به علت اضافه شدن بچه میگوهای جوان در خلال فصل صید در مهر تا آبان و یا در اثر افزایش رشد وزنی میگوها باشد.
    کلیدواژگان: استان هرمزگان، میگو موزی، جمعیت نوپا، توده زنده، صید، ترال کف
  • موسی حیدری، نگار قطب الدین *، محمدخلیل پذیر صفحات 223-230
    با توجه به نقش جلبک های دریایی در تغذیه آبزیان در این مطالعه به منظور بررسی شاخص های رشد و بازماندگی میگوهای 5-4 گرمی گونه (Litopenaeus vannamei) از جیره غذایی حاوی عصاره اسیدی جلبک دریایی سارگاسوم آنگوستیفولوم (Sargassum angustifolium) جمع آوری شده از سواحل شهرستان بوشهر در مقایسه با غذای کنسانتره تجاری استفاده شد. مطالعه حاضر از سه تیمار آزمایشی و یک تیمار شاهد هر کدام با سه تکرار تشکیل شده بود. میگوهای تیمار شاهده و آزمایشی به ترتیب توسط جیره های غذایی حاوی صفر، 1/5، 2/5 و 3 درصد عصاره جلبک به مدت 60 روز تغذیه شدند. نتایج حاکی از آن بود که بیش ترین میانگین وزن و طول به ترتیب با میزان 0/19±9/72 گرم و 0/54±10/95 سانتی متر مربوط به تیمار تغذیه شده با جیره غذایی حاوی 2/5 درصد عصاره جلبک بود. هم چنین میزان ضریب رشد ویژه میگوهای تغذیه شده با جیره غذایی حاوی 2/5 درصد عصاره جلبک در مقایسه با میگوهای تیمار شاهد به طور معنی داری به میزان 1/57 درصد افزایش یافته بود (0/05>p). این درحالی بود که میزان ضریب تبدیل غذایی میگوهای تغذیه شده با جیره غذایی حاوی 2/5 درصد عصاره جلبک در مقایسه با میگوهای تیمار شاهد به میزان 0/31 درصد به طور معنی داری کاهش یافته بود (0/05>p). از سوی دیگرمیزان بازماندگی میگوهای تیمار آزمایشی به ترتیب 76/85، 76/58 و 77/65 درصد به طور معنی داری بیش تر از میگوهای تیمار شاهد با میزان 70/40 درصد به دست آمد (0/05>p). لذا می توان عنوان نمود که استفاده از عصاره جلبک دریایی سارگاسوم آنگوستیفلوم به میزان 2/5 درصد به عنوان مکمل در جیره غذایی در طول دوره پرورش قادر است موجب بهبود شاخص های رشد و بازماندگی در میگوهای سفیدغربی شود.
    کلیدواژگان: میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei)، سارگاسوم آنگوستیفلوم (Sargassum angustifolium)، شاخص های رشد، بازماندگی
  • محمد جعفری، مژگان خدادادی *، ابراهیم رجب زاده صفحات 231-242
    اهمیت ماکروبنتوزها نه تنها به دلیل حضور آن ها در زنجیره غذایی می باشد، بلکه وجود یا نبود برخی از گونه های کف زی نشان دهنده کیفیت آب ازنظر میزان آلودگی می باشد. در تحقیق حاضر ماکروبنتوزهای رودخانه شاپور استان فارس طی یک دوره یک ساله از آبان سال 1390 تا آذرسال 1391 در 6 ایستگاه در 4 فصل مورد بررسی قرار گرفت. جهت نمونه برداری از ماکروبنتوزها در ماه دوم هر فصل از نمونه بردار سوربر و اکمن استفاده شد. پس از شناسایی ماکروبنتوزها با استفاده از کلیدهای شناسایی، فراوانی آن ها در فصول مختلف مورد بررسی قرار گرفت. میزان اکسیژن، دما، pH در زمان نمونه برداری ماکروبنتوزها نیز اندازه گیری شد. در این تحقیق تعداد 6 گروه از ماکروبنتوزها شامل یک روزه ها (Ephemeroptera) ، دوبالان (Diptera) ، بال موداران (Trichoptera) ، شکم پایان (Gasteropoda) ، بهاره مانندها (Plecoptera) ، سنجاقک ها (Odonata) در تمام ایستگاه ها شناسایی شدند. مقایسه میزان فراوانی گروه های مختلف نشان داد که بیش ترین تعداد گونه های شناسایی شده متعلق به راسته یک روزه ها (Ephemeroptera) با 51 درصد بوده و بعد از آن به ترتیب راسته دوبالان (Diptera) با 23 درصد، بال موداران (Trichoptera) با 18/5%، شکم پایان (Gasteropoda) با 2/5%، بهاره مانندها (Plecoptera) با 2/5% و سنجاقک ها (Odonata) با 2/3% قرار داشتند. میزان فراوانی ماکروبنتوزها در فصل بهار (8300 عدد در مترمربع) بیش تر از سایر فصول بود و کم ترین میزان در فصل پاییز (3650 عدد در مترمربع) مشاهده شد. اکسیژن محلول فقط در دو فصل بهار و زمستان اختلاف معنی دار داشت (0/05>p) و بالاترین مقدار (8/3 میلی گرم در لیتر) در زمستان ثبت شد. درجه حرارت بین چهارفصل بهار، تابستان، پائیز و زمستان اختلاف دار معنی دار نشان داد (0/05>p). بالاترین مقدار pH در فصل تابستان ثبت شد که با سایر فصول اختلاف معنی دار داشت (0/05>p). درخصوص شاخص های تنوع، بیش ترین و کم ترین میزان تنوع شانون در پاییز (1/999) و بهار (1/706) ، بیش ترین و کم ترین میزان غالبیت سیمپسون به ترتیب در بهار (0/38) و پاییز (0/29) و بیش ترین میزان یکنواختی کامارگو در پاییز (0/538) و کم ترین میزان آن در بهار (0/423) اندازه گیری شد. نتایج این تحقیق نشان دادند که یک روزه ها درمجموع 12 ماه بررسی بالاترین فراوانی را در مقایسه با سایر گونه ها داشتند.
    کلیدواژگان: ماکروبنتوز، رودخانه شاپور، تنوع زیستی، فراوانی
  • عاطفه عباسی کسبی *، علی دادللهی سهراب، حسین محمد عسگری، سید محمد باقر نبوی، هیوا علمی زاده صفحات 243-250
    در این مطالعه، ارائه یک مدل پیش بینی برای حضور و عدم حضور چند گونه غالب ماکروبنتیک در یک ناحیه جزر و مدی مصب رودخانه بهمنشیر مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه برداری از منطقه به منظور شناسایی و شمارش گونه ها و هم چنین اندازه گیری میزان TOMو دانه بندی رسوبات انجام شد. پس از شناسایی و شمارش گونه های ماکروبنتیک، نقشه فراوانی برای چند گونه غالب منطقه ساخته شد. به منظور دستیابی به نقشه ارتفاعی، منطقه مورد مطالعه، با استفاده از دوربین نیوو نقشه برداری گردید. براساس همبستگی فاکتورهای محیطی به دست آمده، مدل پیش بینی رگرسیونی برای چند گونه به دست آمد. نقشه های فاکتورهای محیطی، ارتفاع، شیب، جهت شیب، درصد مواد آلی، درصد رسوبات دانه ریز، فاصله از خط پایین جزر و مدی و اطلاعات دو باند 1 و 6 ماهواره ای 8 landst به عنوان ورودی های این مدل در محیط GIS وارد شدند و نقشه پیش بینی حضور و عدم حضور برای این گونه ها تهیه گردید. نتایج به دست آمده از این مدل به وسیله آزمون آماری کاپا ارزیابی شد. نتایج به دست آمده از این آزمون نشان داد این روش، روش مناسبی جهت مدل سازی پیش بینی برای پراکنش بالقوه گونه های ماکروبنتیک خواهد بود.
    کلیدواژگان: ماکروبنتوز، سیستم اطلاعات جغرافیایی، سنجش از دور، رگرسیون لجستیک، رودخانه بهمنشیر
  • احسان اسلامی زاده، مهران جواهری بابلی *، سیمین دهقان مدیسه صفحات 251-258
    هدف از این مطالعه بررسی ترکیب زئوپلانکتوناستخرهای پرورش ماهی گرم آبی است، از این رو در مطالعه حاضر ساختار و دینامیک زئوپلانکتون ها در 3استخر مزارع پرورش توام ماهی کپور معمولی و کپور ماهیان چینی در منطقه دزفول مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی نمونه های زئوپلانکتونی نیز با استفاده از تورهایی با چشمه 100 میکرون از 3استخر (A1، A2، A3) 2 هکتاری در طول اسفند 1393 تا مهر 1394 برداشت شد. از هر ایستگاه 20 لیتر آب فیلترشده و نمونه ها بعد از تثبیت با فرمالین 4 درصد به آزمایشگاه منتقل و شناسایی براساس کلیدهای شناسایی معتبر انجام شد. جهت بررسی تاثیر پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب (pH، نیترات، فسفات، آمونیاک، شوری، EC، سختی، اکسیژن محلول، کدورت و دما) بر روی تنوع و تراکم زئوپلانکتون ها در طول دوره این فاکتورها نیز مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج اندازه گیری نشان داد که با وجود یکسانی کوددهی، حجم آباستخر و سایر شرایط حاکم بر 3استخر، پارامترهای نیترات، فسفات بین سهاستخر اختلاف معنی داری داشت و هم چنین نتایج همبستگی، همبستگی بین داده زئوپلانکتون های شناسایی شده و پارامترهای فیریکی و شیمیایی مشاهده نشد. دراستخر A1 بالاترین تعداد زئوپلانکتون در مهرماه (1313/38عدد در لیتر) و کم ترین تعداد در فروردین و اردیبهشت دراستخر A2 (صفر عدد در لیتر) شمارش شد. پر گونه ترین رده با 6 گونه و بالاترین فراوانی با 80/46 درصد متعلق به رده روتیفر و فراوان ترین گونه مربوط به گونه Trichocera sp. بود. دراستخر A2 بالاترین تعداد زئوپلانکتون در شهریور و کم ترین تعداد در فروردین ماه شمارش شد و باز هم روتیفر با 5 گونه و 87/71 درصد فراوان ترین گونه شناسایی و هماننداستخر A2 فراوان ترین گونه متعلق به Trichocera sp. بود. دراستخر A3 زئوپلانکتون ها بالاترین تعداد را در خردادماه و کم ترین تعداد را در اردیبهشت ماه داشتند. در ایناستخر هم چون دواستخر دیگر، رده روتیفر با 70/27 درصد و 5 گونه فراوان ترین رده بود و بیش ترین فراوانی به گونه Brachionus sp تعلق داشت. در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد که دو گونه Trichocera spو Brachionus spبه عنوان مهم ترین گونه های زئوپلانکتونی دراستخرهای پرورشی منطقه دزفول هستند.
    کلیدواژگان: زئوپلانکتون، استخرهای پرورش ماهی، تراکم، تنوع گونه ای
  • لاله موسوی ده موردی *، پروانه شوکت، مهدی بنایی، بهزاد نعمت دوست حقی صفحات 259-266
    در این مطالعه بخشی از رودخانه مارون از منطقه ایدنک تا چم نظامی مورد بررسی لیمنولوژیکی قرار گرفت. نمونه برداری از 4 ایستگاه در بهار 1393 آغاز شد و تا پایان زمستان 1393 ادامه یافت. نمونه هایی از ایستگاه های یاد شده جهت تعیین شاخص های آب، نمونه های پلانکتون ها، کف زیان و ماهی ها به صورت فصلی تهیه شد و به آزمایشگاه منتقل گردید و مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. هم زمان با تهیه نمونه ها برخی شاخص های فیزیکی و شیمیایی نظیر اکسیژن محلول، pH، دما، شوری و هدایت الکتریکی در ایستگاه ها تعیین و ثبت شدند. نتایج حاصله نشان داد که مقادیر برخی فاکتورها مانند کدورت،TDS،TSS از ایستگاه 1 به طرف ایستگاه 4 روند افزایشی داشته است. به علاوه تعداد 6 جنس فیتوپلانکتونی، 2 جنس زئوپلانکتونی، 7 گونه از کف زیان و 5 گونه از ماهیان مورد شناسایی قرار گرفت. نتایج حاصل از شاخص های تنوع نشان داد که بیش ترین تنوع گونه ای کف زی در بهار در ایستگاه 1 و 2 و کم ترین تنوع گونه ای در تابستان در ایستگاه 3 بوده است. هم چنین براساس شاخص زیستی هیلسنهوف آلودگی آلی آب در ایستگاه های مختلف درطبقه کیفی مناسب، نسبتا ضعیف و ضعیف طبقه بندی شدند.
    کلیدواژگان: رودخانه مارون، پلانکتون ها، کف زیان، ماهی ها
  • معصومه ولیزاده تالارپشتی، الهه علی عسگری، آتوسا نوری کوپایی * صفحات 267-272
    راسته Zoantharia (Zoantharian) یکی از راسته های بسترزی شاخه گزنه سانان (Cnidarian) می باشد که پراکنش وسیعی در مناطق آبسنگی خلیج فارس دارند. مطالعه حاضر اولین بررسی تنوع زیستی این راسته با استفاده از نشانگر هسته ای (ITS- rDNA) در خلیج فارس می باشد. بدین منظور پانزده کلنی جمع آوری شده از جزیره لارک از آزمایشگاه بیولوژی دریا واحد علوم و تحقیقات تهران تهیه شد. DNA نمونه ها با استفاده از کیت Bio Basic INC استخراج شد. سپس واکنش زنجیره ای پلی مراز با استفاده از آغازگر های اختصاصی زوانتارین جهت تکثیر قطعه ژنی ITS- rDNA انجام شده و محصولات به دست آمده توالی یابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزارهای MEGA5 و MrBayes آنالیز شدند. نتایج بررسی فیلوژنی توالی های به دست آمده از نشانگر هسته ای حاکی از وجود سه گونه Zoanthus sansibaricus، Palythoa aff. mutukiوPalythoa tuberculosa در این منطقه می باشد که بررسی پیشین با استفاده از نشانگر میتوکندریایی را تایید کرد. از آن جایی که ITS کپی های متعدد اینتراژنومیک دارد و در نتیجه دارای تنوع بالایی می باشد، برخلاف نشانگرهای میتوکندریایی نمی توان به عنوان DNA barcode استفاده شود ولی استفاده از آن به یقین می تواند در تایید صحت اطلاعات به دست آمده از نشانگرهای میتوکندریایی بسیار کارآمد باشد. توالی های به دست آمده از نمونه های خلیج فارس تفاوت قابل ملاحظه ای با توالی های نمونه های مشابه در سایر مناطق جهان داشتند. در این راستا بایستی تاثیر شرایط اکولوژیک خلیج فارس بر جهش ژنی در زوانتارین ها بررسی گردد.
    کلیدواژگان: ITS-rDNA، زوانتارین، Zoanthus sansibaricus، Palythoa aff. mutuki و Palythoa tuberculosa
  • شهرام میرفخرایی *، دورنا ببری نقده، ادریس بدیعی صفحات 273-284
    به منظور تعیین فراوانی و تنوع کنه های خاکزی، نمونه برداری های منظم و تصادفی از نقاط مختلف از عمق 25 سانتی متری خاک محوطه پردیس دانشگاهی ارومیه از اسفند ماه 1392 تا اواخر بهمن ماه 1393 صورت گرفت. تعداد گونه ها و تعداد افراد هر گونه با توجه به زمان نمونه برداری آن ها ثبت و به وسیله این اطلاعات، شاخص های تنوع گونه ای، غنای گونه ای و رده غالبیت کنه ها با استفاده از فرمول های متداول محاسبه گردیدند. در این تحقیق برای راسته Mesostigmata 13 گونه از 12 جنس متعلق به 7 خانواده جمع آوری و شناسایی شدند که گونه Rhodacarus epigynialisShealsاز خانواده Rhodacaridaeو جنس Urodiaspis sp. از خانواده Urodinychidae برای استان آذربایجان غربی و شش گونه Androlaelaps casalis Berlese و Cosmolaelaps lutegiensis Shcherbek از خانواده Lealapidae، Pachylaelaps resinae Kargاز خانواده Pachylaelapidae، Amblyseius meridionalis Berlese وTyphlodromus bagdasarjani Wainstein and Arutunjanاز خانواده Phytoseiidaeو Parasitus hyalinus Willmann از خانواده Parasitidae برای شهرستان ارومیه جدید می باشند. شاخص شانن- واینر که تحت تاثیر غنای گونه ای و افزایش تعداد گونه های جامعه قرار دارد و در پژوهش حاضر بین صفر تا 1/78 (دامنه تغییرات) بوده و بالاترین تنوع را در خرداد ماه و کم ترین را در زمستان دارد. شاخصغالبیت سیمسون که به شدت متوجه فراوانی نسبی گونه های غالب در نمونه است، دارای دامنه تغییرات بین صفر تا 0/357 بوده و بالاترین مقدار مربوط به شهریور ماه است. در بررسی گونه غالب P. resinea از خانواده Pachylaelapidae با 24/24 درصد بیش ترین فراوانی و گونه هایR. epigynialis، Euseius sp. و Urodiaspis sp. هر کدام با 33 /0 کم ترین فراوانی را داشته اند.
    کلیدواژگان: تنوع گونه ای، Acari، Mesostigmata، دانشگاه ارومیه
  • فاطمه قندالی، ندا خرد پیر *، سیامک یوسفی سیاه کلرودی صفحات 285-290
    شپش سر،Pediculus humanus capitis (De Geer 1767) شایع ترین نوع شپش از نوع انگلی در جهان است. با توجه به اهمیت شپش سر در بهداشت عمومی و شیوع آن در استان های مختلف کشور، در این مطالعه درصد آلودگی به شپش سر در مدارس دخترانه مقاطع متوسطه شهرهایجنوب شرق استان تهران در شهرهای ورامین، پیشوا، قرچک، جوادآباد و پاکدشت مورد بررسی قرار گرفت. نمونه برداری به صورت تصادفی و در فصول پائیز و زمستان 93 تا بهار 94 انجام گرفت. در این راستا درصد آلودگی به شپش سر، هم چنین میانگین جمعیت شپش به تفکیک مراحل مختلف رشدی محاسبه و از نظر آماری مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان دهنده اختلاف معنی دار میان شهرهای مورد مطالعه بود. شهرهای ورامین (5/84 درصد) و قرچک (4/79 درصد) با کم ترین درصد آلودگی و پاکدشت با بیش ترین درصد آلودگی (13/16 درصد) شناسایی شدند. هم چنین جمعیت شپش سر با توجه به حجم جامعه مورد نمونه برداری در شهر ورامین (6/56±30/8 شپش) با اختلاف معنی دار نسبت به سایر شهرها در بالاترین سطح قرار گرفت.
    کلیدواژگان: شپش سر Pediculus humanus capitis، پدیکولوز، پراکنش، جنوب شرق استان تهران
  • شاهرخ پاشایی راد *، سعیده ترابی گودرزی صفحات 291-296
    مگس های سیرفیده معروف به مگس های گل (Hoverflies) و یا گل بالغ اغلب در اطراف گل ها به سر می برند و به طور مداوم درحالی که در هوا یک جا ایستاده اند درجا بال می زنند و به همین جهت با نام Hoverflies نیز شناخته می شوند. لارو بسیاری از گونه های این خانواده از نظر محیط زیست و شکل ظاهری به طور قابل توجهی متفاوت هستند. عده زیادی شکارچی شته ها می باشند و یکی از عوامل موثر در کنترل بیولوژیک آفات محسوب می گردند، هم چنین افراد بالغ آن ها از شهد و گرده گل ها تغذیه کرده و گرده افشان های بالقوه گیاهان گلدار می باشند. طی نمونه برداری هایی که در سال های 1393و1394 در شهرستان بروجرد استان لرستان انجام گرفت، ده گونه از هشت جنس متعلق به دو زیرخانواده جمع آوری گردید. نمونه های شناسایی شده با نمونه های تاییدی توسط پروفسور بارکالف از موزه جانور شناسی سیبری، مقایسه و مورد تایید قرار گرفتند که عبارتند از: Callicerae aenea, Syritta pipiens, Sphaerophoria scripta, Eupeodes corollae, Scaeva albomaculata, Episyrphus balteatus, Eupeodes latilunulatus*, Eupeodes latifasciatus*, Chrysotoxum intermedium Paragus tibialis, .
    کلیدواژگان: Syrphinae، Latifasciatus، Latilunulatus، بروجرد، لرستان
  • حمیدرضا حسینی *، رامین منا ف فر، منوچهر قوجایی صفحات 297-304
    تحقیفات نشان داده است که نانوذرات اکسیدروی فعالیت ضدمیکروبی قوی برعلیه ریزاندامگان دارند. هم چنین اثرات ضدمیکروبی مناسبی از عصاره گیاه زوفا (Hyssopus officinalis) گزارش شده است. در تحقیق حاضر اثرات عصاره زوفا و نانوذرات اکسیدروی به صورت منفرد و هم در حالت ترکیب عصاره با نانوذرات بر روی سلول های مخمرهای تک سلولیSaccharomyces cerevisiae مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور ابتدا عصاره گیاه زوفا استخراج و سپس ترکیب آن با نانو ذرات اکسید روی صورت گرفت. نتایج نشان داد که عصاره گیاه زوفا در غلظت 0/02 میلی گرم در میلی لیتر دارای غلظت موثر است و به تدریج با افزایش غلظت موجب کاهش تعداد سلول های مخمر شد (0/05>p). نانوذرات اکسید روی در غلظت 0/005 میلی گرم در میلی لیتر دارای غلظت موثر بوده و به تدریج موجب کاهش تعداد سلول های مخمر شد. این تحقیق نشان داد که نانوذرات اکسید روی در غلظت های 0/04 و 0/06 میلی گرم در میلی لیتر باعث تحریک رشد در سلول های مخمری شد (0/05>p). نانوذرات در غلظت 0/0016 میلی گرم در میلی لیتر و نانوذرات اکسیدروی با 0/0012 میلی گرم در میلی لیتر عصاره گیاه زوفا به تدریج موجب کاهش تعداد سلول های مخمر شد. هم چنین تحریک رشد سلول های مخمر در غلظت های 0/04 میلی گرم در میلی لیتر نانوذرات اکسیدروی با 0/03 میلی گرم در میلی لیتر عصاره گیاه زوفا مشاهده شد (0/05>p).
    کلیدواژگان: زوفا، عصاره گیاهی، مخمر، نانوذرات، اکسیدروی
|
  • Mojdeh Raam, Hamid Farahmand, Mahmoud Karami, Jalil Imani Harsini Pages 1-8
    Gazelle gazelle darreshourii belongs to Gazella genus and Gazella gazelle species which has been only reported from Faror protected area in the Persian Gulf. The aim of this study was to investigate phylogeny and genetic diversity of this population using Cytochrome b. 10 tissue samples due to flood were collected from Faror Island in February 2011. After DNA extraction, Part of Cytochrome b, 414 bp length, was amplified by Polymerase Chain Reaction and was sequenced. After editing,sequences were compaire to sequneces of Gazella genus on ncbi site. Then, Genetic factors between and within population such as nucleotide and haplotype variations and genetic distance were calculated and finally the phylogeny tree and haplotype network was drawn for these samples. Results were shown that all of samples were pertained to one haplotype and genetic distance between these samples was too low which could indicate unsuitable genetic variation in this small island population.
    Keywords: Gazella gazelle, phylogeny, Genetical diversity, Faror Island, Cyt b
  • Seyed Mojtaba Hoseini, Borhan Riazi, Bahman Shams Esfand Abad, Morteza Naderi Pages 9-16
    Understanding­­ habitatrequirements of species is of great importance in wildlife management. Wild goat (Capra aegagrus) is a highly threatened bovine in Iran, inhabiting Golestan province mountainous areas. In order to assess the current conservation status of species habitats in Golestan, we applied maximum entropy (Maxent) habitat suitability modeling approach. We related 58 occurrence records of wild goat in Golestan province in fall and winter of 2013-2014 to habitat variables representing topographic and anthropogenic conditions in the study area. Results indicated that elevation, slope and vegetation cover were the most effective variables and aspect was the least effective one in habitat selection by wild goat. Developed model predicted that less than 1 percent (0/6%) of the study area is suitable for the species. These habitats are situated between 1700 – 3000 m altitudes with a slope of more than 50 percent. However, only half of these suitable habitats for wild goat are currently protected.
    Keywords: Capra aegagrus, Golestan Province, habitat suitability model, MaxEnt
  • Mina Ramyaz, Saeed Nadery, Peyman Karami, Gholamreza Behnam Pages 17-24
    Wild sheep (Ovis Orientalis) is one of important mammals in mountainous areas, that due to habitat destruction, competition of domestic animals and illegal hunting is in vulnerable condition.
    According to recent phylogenetic studies, Wild Sheep population in Iran is divided into two subspecies Ovis vignei and Ovis orientalis and all Wild Sheep in central parts of Iran, are hybrids of the two subspecies. In present study, based on collected data of this species during autumn and winter 2015 in Parvar protected area the habitat suitability modeling of Wild sheephas been done using Maximum Entropy Modeling (MaxEnt). The used variables for this analysis were: slope, aspect, altitude, distance to spring, distance to roads, distance to canal, distance to village, distance to wells, land use and vegetation types. In total ninety points of species presence have been recorded in two seasons of autumn and winter, that which 25 points to test and 65 points to learning of model were been used. The results showed that model has high ability to predict the distribution of Wild sheep in research area and at the threshold level has had significant differences with random model (AUC= 0/812 P
    Keywords: Habitat assessment, Wild sheep, Maximum Entropy, Semnan Province
  • Sahar Rezaei, Saeid Nadery, Peyman Karami Pages 25-36
    Correct understanding of the relationship between the distribution of animals and their habitat can play an important role in the conservation and management of threatened species. Populations of wild boar (Sus scrofa) have increased significantly during recent decades throughout Iran. So that, its vast activity range in different habitats has increased its conflicts to human communities. Therefore, knowledge of the biological requirements of wild boar (Sus scrofa) is so important in species and habitats management planning. Habitat suitability of species such as wild boar deals with investigation of factors influencing on habitat suitability and also suitability reduction of some areas in order to control their devastating effects. The aim of present study is to model suitability of habitat in spring and summer seasons in Jassb wildlife refuge, as an important tool for identifying the distribution way of wild boar. In this study, habitat suitability map is prepared based on 10 environmental variables data and using Maximum Entropy (MaxEnt) method. The results of the model was assessed using the area under curve (AUC) and Receiver Operating Characteristic (ROC) statistics and relative importance of variables was determined using Jackknife test. The results showed that the model was successful in prediction of suitable areas for species habitat (AUC = 0.77). Based on results of sensitivity analysis, DEM (Digital elevation model), slope and distance to rural region had the most impact on selection of species suitable habitat. Studies showed that, wild boar has more tendency to areas with (Perennual grasses, Artemisia aucheri, Astragalus spp) vegetation type and flat areas with very low slop (0 to 7 percent). Habitate suitability has inverse correlation to height increase and reduction of distance to rural area.
    Keywords: Wild boar (Sus scrofa), habitat suitability modeling, Jassb wildlife refuge, MaxEnt model
  • Neda Behdarvand, Hamid Reza Rezaei, Soheil Eigderi, Farzaneh Ghanbari, Mohammad Nosrati, Bahareh Shahriari Pages 37-42
    Sexual dimorphism is a common biological phenomenon which examines structure differences between males and females in a population or species. This study was conducted to investigate the patterns of sexual dimorphism in skull of European hare(Lepus europaeus) in Iran using geometric morphometric technique. Hence, the dorsal, lateral and ventral faces of 70 collected skulls (39 Females and 31 Males) 53 landmark points were defined on 2D pictures. Landmark data after generalised procrustes analysis (GPA) were analyzed using DFA (Discriminant Analysis). Results showed significant difference between skull shape of male and female in the dorsal (P = 0.03) and ventral (P = 0. 004) faces could confirm sexual shape dimorphism in the skull of European hare. According to the results, sexual dimorphism of hare’ cranium was more pronounced in zygomatic arc and muzzle bones. Overall, skull of female compared to male tend to more length muzzle and shorter zygomatic arc.
    Keywords: Brown hare (Lepus europaeus), Skull, Sexual dimorphism, Landmark-based geometric morphometrics
  • Ensieh Fathizadeh, Mohsen Ahmadinejad, Sirous Oshidari Pages 43-50
    Most of the studies in oxidative stressed horses, showed that , supplementation with vitamins E & C would ameliorate production of oxygen derived free radicals and decrease or stop oxidative stress in the exercising horses.The aims of this research which is the first report in the oxidative stressed Caspian pony, were to find out the possible relation between the physical exercise and oxidative stress and amelioration of oxidative stress by vitamins E, C and a combination of these two vitamins. Sixteen healthy Caspian ponies,that the mean age of the ponies was 8.5 years and their mean weight was 220 kg, were used for 21 days in this study. The ponies were divided into four groups : A, B, C and D. The ponies in group1(control group) were fed with the normal ration (oat and alfalfa), and the ponies in groups 2, 3 and 4 were fed with normal ration (as in group 1) plus vitamin E, C and a combination of Vitamins E C respectively. The ponies in all four groups were exposed to physical stress(700 m speed race) and blood samples were taken before the stress (at time zero, before the onset of the 700 m race) and after the physical stress.Creatin kinase, Asparate amino transferase, Glutathion peroxidase, Superoxide dismutase, and vitamins E and C were assessed using HPLC, semiautomated analyzer and spectrophotometer respectively.The results showed the highly significant effects of Vitamins E and C and E C on reducing oxidative stress in exercising Caspian ponies.
    Keywords: Caspian Horse, oxidative stress, Anti-oxidant, Free Radical, Vit E Vit C
  • Saeideh Raeismohammadi, Maryam Eidi, Fatemeh Noorbakhsh Pages 51-58
    The aim of this study was to investigate the effect of pomegranate juice (20, 50, 100, 200 ml/kg) and itraconazol (10 mg/kg) on growth of Candida albicans (ATCC 10231) and number of white blood cells, lymphocytes and neutrophils in alloxan-induced diabetic rat. The animal was made diabetic by intraperitoneal (i.p.) injection of alloxan (150 mg/kg). After diabetes induction, they were contaminated by oral administration of Candida albicans juice. Fungus sampling, culturing in medium and colony count were done by swabs from mouths of all animal every day. The period of experiment was 12 days. On the third day of plant treatment, the results showed that treatment of juice at dose of 200 ml/kg decreased colony count of C. albicans in diabetic rats (p
    Keywords: Punica granatum juice, Diabetes, white blood cell, candida albicans, Rat
  • Azam Karami, Zabihollah Khaksar Pages 59-66
    Gestational diabetes induces developmental disorders in different parts of CNS including the spinal cord. This study investigated effect of extract of Panax ginseng on histomorphometric changes on lumbo-sacral region of the spinal cord in 18 days fetuses rat from diabetic mothers.16 rats were divided into four groups: non-diabetic control, non-diabetic recipient of the extract, diabetic control and diabetic recipient of the extract. Diabetes was induced by streptozotocin in diabetic groups and all 4 groups became pregnant. During pregnancy, recipient of the extract groups received ginseng extract at the dose of 400 mg/kg of body weight every day. On the 18th day of pregnancy, the mother of four groups of rats, were anesthetized, and the fetuses were obtained. In order to do histomorphometric study, lumbo-sacral region of the spinal cord separated and after the using the techniques of histology, some histological factors were measured. Data were analyzed by using SPSS software and ANOVA and Duncan statistical tests (P≤0.05). A significant reduction was observed in the transverse diameter of the spinal cord and the number of cells in gray and white matter of the spinal cord in diabetic control group than other groups in 18 days fetuses (P≤0.05). Also a significant increase was observed in vertical diameter of central canal of the spinal cord in diabetic control group than diabetic groups in 18 days fetuses (P≤0.05). Extract of Panax ginseng can control hyperglycemia and manage diabetes on the lumbo-sacral spinal disorders in fetuses of mothers with gestational diabetes by increasing insulin production.
  • Azadeh Taqavian Aval, Hamid Reza Rezaei, Jalil Imany Pages 67-74
    The Gomishan area of Golestan province holds one of the biggest populations of pin-tailed sandgrouse (Pterocles alchata), which is estimated to reach more than a thousand individuals in the fall and winter. The species inhabits steppe habitats requiring dry, open grassland plains without trees or high bushes. Although this species is declining due to using pesticides, poaching, habitat destruction, and climate change, no studies have yet been conducted on the P. alchata in Iran, and also there is not any genetic and ecological data in relation to this species. In order to achieve basic information about genetic relations among Pin-tailed sandgrouse populations in Northeast Iran, nine tissue samples of Gomishan area were collected. After DNA extraction, nine samples were amplified with polymerase chain reaction, and 912 base pair of mitochondrial cytochrome b was sequenced. As a result of this investigation, it was discovered that the Gomishan population contains three different haplotypes and haplotype diversity was 0.417. The results of Bayesian and Maximum likelihood trees illustrate that all specimens belong to a single clade, but separate completely from P. coronatus and P. namaqua which are only sequences of Pteroclididae in GenBank. This study is starting point of investigations on the P. alchata in the world and it could be resolved the relationships among different populations of Pin-tailed sandgrouse.
    Keywords: Pin-tailed sandgrouse, phylogeny, Genetic diversity, Cytochrome b, Gomishan, Golestan Province
  • Mehdi Jalalpour, Vida Hojati Pages 75-86
    Abbas Abad Wildlife Refuge considered one of the most pristine desert ecosystems in the country, with an area of 300 thousand hectares in the East of Isfahan province that is located in Naein and Khor va Biabanak jurisdiction. This study was performed for one year from January 2013 to December 2014 in the area. Identifying the birds was conducted based on their flight, color, size, behavior and sound by using binoculars camera 30 × 8. Based on the results, 139 species were identified. Sixty-five species belong to the order Passeriformes, twenty species belong to the order Falconiformes, eleven species belong to the order Charadriiformes, seven species belong to the order Columbiformes, five species belong to the order Anseriformes, five species belong to the order Ciconiiformes, four species belonging to the order Coraciiformes, five species belong to the order Strigiformes, three species belong to the order Galliformes, three species belong to the order Pelecaniformes, two species belong to the order Gruiformes, three species belong to the order Apodiformes, three species belong to the order Podicipediformes, two species belong to the order Caprimulgiformes, and a species belongs to the order Cuculiformes.The most frequent order in this Wild Life Refuge was Passeriformes.
    Keywords: Birds, Abbas Abad Wildlife Refuge, Naein, Isfahan Province
  • Behrouz Behrouzi-Rad Pages 87-98
    The wetlands of Iran in winter and spring at west Asia are sensitive habitats for survival of waterbirds. For this reason, community structure of waterbirds, terrestrial birds, waders and wading birds were counted at Shohadaye Ramshir Dam Lake in winter and spring 2015 by direct observation with binocular and telescope by total count method. Ramshir Dam was built in 1998 on Jarahi River. Area of the lake is 200 Hectare. During 6 months, 38 species of 19 families of waterbirds and terrestrial birds were counted. Terrestrial birds with 23 species and 71% of the population against 4 species with 5% population of waterbirds and 11 species with 24% population of waders and wading birds were dominant. Highest number of birds were counted in January (436 individuals) of 32 species with a density of 2.32 birds per hectare, and lowest number was in January (260 individuals) of 28 species with a density 1.3 birds per hectare. Highest Shanon-Wiener, Margalef and Simpson diversity were in January 3.142, 5.549 and 0.9413 respectively, and lowest of the Shannon–Wiener and Simpson indexes were 3.522 and 0.1389 in July respectively, and Margalef indexes was 3.895 in July. Highest evenness was 0.1273 in January and lowest was 0.8349 in July. 11 species include: one waterbird species, 3 wading birds and 7 terrestrial species have been bred in the wetland in spring 2015. Therefore, ecological function of Ramshir reservoir is vice versa of other inland wetlands and provides the requirement of terrestrial birds. Comparison between bird's community structure, number of species and species diversity of Ramshir dam wetland with other natural inland wetlands and coastal wetlands showed that natural wetlands cant replace by artificial wetlands, but can support the natural wetlands in crisis times.
    Keywords: Birds, Diversity indexes, Community structure, Ramshir Dam Lake
  • Fatemeh Rasouli Nasab, Mohammad Tohidifar, Sara Yalpaniyan, Akram Moghaddasi Pages 99-106
    Podoces pleskei is from crow family and belongs to the genus of ravens land or runners. The distribution of this species in Iran to isolated patches in desert and semi-desert areas that is limited to Central and East of Iran .There are concerns because of the isolation of populations that due to dangers such as inbreeding, genetic drift and so etc. The aime of this study is to compare some morphological characteristics of isolated populations of Podoces pleskei in the provinces of Semnan and Yazd. For this purpose, eight morphological variables were choose from foot and mouth organs for 21 chickens in the Marvast Herat region in Yazd province and four numbers of chickens measure from Protection Complex of Touran.Then all these data were standardized by dividing the cube root of body weight. To normalize these data were used the logarithm of deformation. Also,T-test was used to compare the measured variables between individuals of the populations of Marvast Herat of Yazd and Touran. The results showed that the chicks and adults in the two areas have significant differences in beak length and width variables. Also, the size and form of nutritional devices Podoces pleskei in these two areas have significant differences in the immature and mature which can be associated with diet and food habits search for them in these two areas and is also used as prey size that demands complete studies for comparative study of diet and eating habits of the two provinces in different seasons.
    Keywords: Podoces pleskei, Yazd, Semnan provinces, Morphometric, Chickens, Mature
  • Omid Tabiee, Sara Tofighi Pages 107-114
    The aim of this study is to determine the willingness to pay (WTP) of native residents in Fars province for the protection of Pleske’s Ground Jay(Podoces pleskei, Zarudny, 1896), as an Iranian endemic species. In this study, 100 people from Neyriz city in Fars province were near the Bahram-e-Gur protect are as a one habitat of Pleske’s Ground Jay, chosen via the simple random sampling and interviews face to face. A questionnaire comprising items about the people’s demographics as well as their awareness and willingness to pay for protection of Pleske’s Ground Jay. Subsequently, analysis of gathering data was carried out with applying a Logit model under maximum likelihood procedure by using SPSS (version 21) and Eviews (8) Software. Result showed that, 55 percent of the cases had positive willingness to pay for protection of Pleske’s Ground Jay endemic species. The average payment of WTP for the monthly and annual protection value of Pleske’s Ground Jay endemic species was estimated 28714.14 RLs (0.94 $) and 344569.74 RLs (11.3 $) respectively. Furthermore, the result showed that the age, literacy level, job, membership in environmental organization and bid have statistical significant effects on willingness to pay for Pleske’s Ground Jay endemic species protection.
    Keywords: Willingness to Pay, Protection, Endemic species, Pleske's Ground Jay, Fars province
  • Sharifeh Khani, Haji Gholi Kami, Mehdi Rajabizadeh Pages 115-120
    Bilateral symmetry is one of the characters of many metazoans. This feature is sometimes was not seen for a number of characters in animals such as reptiles. Asymmetry is both in internal and external characters. Evaluation of head scales in Caucasian pit viper Gloydius halys caucasicus (Viperidae: Crotalinae) was studied. This venomous snake is distributed in sea shore areas and between the Elburz Mountains and the Caspian Sea. For this purpose it was studied 12 meristic characters in 54 specimens of Caucasian pit viper (20 males, 21 females, 11 juveniles and 2 unknown) from Golestan and Mazandaran provinces. Scale counting was done under stereomicroscope by niddle. The results showed that Temp (21 specimens), CG (17 specimens), supralabials (16 specimens), infralabials (13 specimens), A.ch.ifl (12 specimens), Po.ch.a (2 specimens), Po.ch.b (3 specimens), Loreals (3 specimens), Circumocular scales (2 specimens) and Preocular scales (2 specimens) were asymmetrical in right and left sides. The results shows that must be note both sides of head region of snakes in scale counting because of symmetry or asymmetry.
    Keywords: Asymmetric characters, Caucasian pit viper, Gloydius halys caucasicus, Golestan, Mazandaran
  • Somayeh Sadat Eftekharian, Vida Hojati, Shahram Sharafi Pages 121-130
    Hezarjarib Hunting Prohibited Area is a montaineous region with 49000 Hectares area is located in the Southeast of Behshahr County. This area with specific habitat worth has appropriate potential to revive species of various animals such as lizards and turtles. Sampling was carried out by use of hand, lasso (to catch lizards in far distances) and small net (to trapping turtles), from April to late November 2015. In this study, the lizards and turtle species and their morphomeristic characters were analysed. During the present research, 54 lizard and turtle specimens has been collected totally. As a result, 9 lizard species from 7 families and 10 genera, and 2 turtle species from two families and two genera has been identified. Relative abundance of the collected lizard and turtle species are as follows respectively: Darevskia caspica (26%), Tenuidactylus caspius caspius (21%), Cyrtopodion scabrum (17%), Lacerta strigata (11%), Pseudopus apodus apodus (9%), Darevskia schaekeli (7%), Paralaudakia caucasia (6%), Anguis colchica orientalis (4%), Ablepharus pannonicus (2%), Emys orbicularis persica (71%) and Mauremys caspica caspica (29%).
    Keywords: Hunting Prohibited Area, Hezarjarib, Mazandaran Province, Fauna, Lizard, Turtle
  • Hajar Delavar Sheyda Jalaly, Seyed Gholamreza Hosseini Khalehjir, Hamidreza Jamalzadeh, Haji Gholi Kami * Pages 131-140
    Amphibian requires the native studies in terms of biodiversity in Iran. There are 5 families, 8 genus, 15 species of Anura and 2 families, 4 genus, 7 species of Caudata in Iran. The purpose of present study was collecting and identifying the amphibian east of Guilan province in Iran. During six month of field work in the sampling areas from February until August 2014, with considerable walking during day and night,186 specimens were collected from different habitats of this region (6 stations: Astane ashrafiye, Siyahkal, Lahijan, Langerood, Roodsar and Amlash). Sampling carried out using the handle tour. Samples were transfered alive to the zoology lab of Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Then identified and were fixed after morphological discription and coloration, biometric charactristics studies. Investigation was carried out on the physical characteristics by using the identification keys in reference book the Amphibian of Iran. During of present research specimens were captured belonging to 8 species, 8 genus and 6 families, including: family Ranidae (species Pelophylax sp. and species Rana pseudodalmatina), family Hylidae (species Hyla orientalis), family Bufonidae (species Bufotes (Pseudepidalea) variabilis, species Bufo eichwaldi, family Pelobatidae, species Pelobates syriacus, family Salamandridae (species Triturus karelini and family Hynobiidae, species Iranodon persicus).
    Keywords: Biodiversity, amphibian, Guilan province
  • Narges Rostamian *, Soheil Eigderi, Saber Vatandoust, Halimeh Salar Pages 141-146
    In order to protection of riverine ecosystems’ biodiversity, understanding the biological requirements of aquatics is necessary. Therefore, this study was conducted to investigate the habitat features of Capoeta Capoeta gracilisin its distribution range within the Kalarud River using Habsel software. Habitat use, availability, and selection were calculated over the range of each environmental variable. .To study the habitat characteristics of this species, its abundance and 5 habitat variables, depth (cm), river width (m), flow velocity (m/s), average diameter of substrate stones (cm) and substrate index (%SI) at 6 stations from the downstream to upstream were measured. Based on the results, the habitat characteristics of Capoeta Capoeta gracilisis regions with high-velocity, rock bed, with higher width and depth. Results of this research provid the required information habitat characteristics of this native species for use in management programs and aquaculture conservation.
    Keywords: Habitat suitability, Kalarud River, Capoeta capoeta gracilis
  • Esmaeil Pirali Khirabadi, Mehdi Moradi Chaffi, Parviz Mansouri, Mohammad Sadegh Alavi, Yeganeh * Pages 147-152
    Bazoft River is one of the major effluents of the Karun River and located in Zardkouh mountainous region in the province of Chahar-Mahal and Bakhtiari. With the aim of identifying and understanding spatial distribution of fish fauna sampling carried out seasonally from winter to summer 2009 at 14 stations using electrofishing and cast net. A total of 13 fish species from four family including; Cyprinidae, Nemacheilidae, Sisoridae and Salmonidae were identified which three of them were endemic of Iran. Highest and lowest number of identified species with 8 and 1 and relative frequency of specimens with 81.9% and 0.5% revealed for Cyprinidae and Sisoridae family respectively. Within species, Capoeta damascina and Squalius lepidus have most and least frequency with 46.3 and 0.2 percent form total number of fish specimens. The results indicating Bazoft river ecology in addition to the provision canvas species possess valuable fish such as Brown trout and other species of economic value. Due to a variety of ecological conditions in Bazoft River, the results indicating existence of three endemic fish species in this river with some valuable species like Salmo trutta and some other commercially valuable species. So, because of high conservation value of endemic fish species, aquaculture development in the river must be done regarding all the environmental considerations and continuous monitoring.
    Keywords: Bazoft River, Identification, Distribution, Fish Fauna
  • Siamak Behzadi, Ehsan Kamrani *, Farhad Kaymaram, Mohmmad sharif Ranjbar Pages 153-162
    Some of feeding ecology and diet habitat of Rhabdosargus haffara is estimated in Northern of the Persian of Oman Sea (Hormuzgan province). For this purpose, 561 (220 male& 341 female) were selected. Consumption per biomass rate, Trophic level and Aspect ratio of caudal fin were calculated 14.3, 3.33±0.46 and 3.66 respectively, for the R.haffara for the first time in the north of Persian Gulf and Oman sea. A.Rc.f of demersal fish have been reported a small amount, Furthermore trophic level is shown that R.haffara have carnivorous diet. Vacuity index in this study was 66.54, also, maximum of prey occurrence index was concluded in the seasons (40.74) and the year (28.66) for bivalves. The results of ANOVA showed similarity in the frequency of prey in the difference length classes, but two of the length classes (22-24 and 30-32) had the most of prey, Also Length classes from 12-14 to 20- 22 and 32-34 had done specially in selected prey groups. Minimum and maximum of GaSI index is determined in summer of 2015 and winter of 2016. The finding of this study could be used in aquaculture and ecological modeling.
    Keywords: Feeding, R.haffara, Q, B, T.L, A.Rc.f, Hormuzgan, Persian Gulf, Oman Sea
  • Azadeh Atabati * Pages 163-168
    Gills of fish in direct contact with the water environment and hence is vulnerable to aquatic pollutants. In this study, 20 adult fish, Cynoglossus bilineatus, were caught at two different sites in Hormozgan. Province, namely Bandar Kong and Bandar Abbas in summer and gill histology were studied. The histological changes in gills were detected microscopically. Histopathologial changes in gill were classified and histopathological alternation index (HAI) was calculated separately for each station. HAI value in Bandar Kong represents slight alteration. In contrast, we observed severe and irreversible changes in gill tissue in Bandar Abbas. Meanwhile, various histopathological abnormalities were observed in gills of fish specimens. In the gill filaments, cell proliferation, lamellar cell hyperplasia, lamellar fusion, lifting of the respiratory epithelium, and the presence of aneurysmal areas were observed. Because Bandar Abbas city is near to waterfront and oil refineries, effects of environmental stress factors such as environmental pollution are more intense. Gill tissue is sensitive to pollutants and so can be used as a biomarker for monitoring the environment. For this reason, the use of histopathological analysis of gill fish, particularly fish Demersal, in application to evaluating water quality can be used as a tool for more accurate evaluation of environmental quality in the region.
    Keywords: Gill tissue, Biomarker, Cynoglossus bilineatus, Hormozgan province
  • Alireza Rezvani gilkalayi*, Babak Shoaibi omrani, Reza Safari, Farnaz Mashayekhi Pages 169-174
    The aim of this study was to evaluate the effect of probiotic bacteria Lactobacillus plantarum on some blood parameters Siberian sturgeon weighing 35-40 grams. . This research in the form of a completely random design with 4 treatments and 3 replications that includes fed with basic food ration contains 107, 108 and 109 probiotic bacterial cells per gram food rations and control without probiotics, which was treated for 60 days and were later sampled and tested. The evaluation of hematological parameters was determined that the most treatments were observed with increasing of some parameters in relative to RBC (such as hematocrit, hemoglobin, the enumeration of RBC) but there is no a significant difference. When Lactobacillus plantarum was utilized, as a consequence, is caused to reduce MHC (mean corpuscular hemoglobin) and MCHC (mean corpuscular hemoglobin concentration).after 60 days ,the number of WBC and Lym in all treatment and control decreased and maximum decreasing was belong to log8 bacterial treatment . During the using of log8 bacterial treatment the amount of MCH and MCHC decreased, but not significant differentiation.This study showed that adding probiotic bacteria Lactobacillus plantarum to the diet of Siberian sturgeon can have good effects on blood factors.
    Keywords: Siberian sturgeon, blood factors, Lactobacillus plantarum, Probiotic
  • Hamidreza Ahmadnia*, Abdolmajid Hajimoradloo, Rasoul Ghorbani, Naser Agh Pages 175-182
    This study was conducted to evaluate the effects of lactorerrin andLactobacillus rhamnosus PTCC 1637for 120 days on some physiological parameters and histology of gut and ovary of Carassius auratus brood stocks (12.21±0.50 g). Experimental treatment contained four treatments: the first treatment: L. rhamnosus PTCC 1637 (106 CFU / g feed), the second treatment: Lactoferrin (200 mg / kg feed), the third treatment: combined diet with L. rhamnosus PTCC 1637 and lactoferrin and a control without probiotic and lactoferrin, in triplicates. The results showed that Hepatosomatic Index (6.05±1.02) and Gastro somatic Index (6.97±1.07) increased significantly in first treatment (P<0.05). The highest Gonado somatic Index (19.58±0.82) was observed in first treatment. Histological studies indicated that the length (330 µm), the width (109 µm) and the absorbance surface area (112946 µm2) of villi in probiotic treatment were more than the others (P<0.05). At the end of the trial, the ovaries of control, first and second treatment reached stage V while the ovaries of combined treatment were at the early stage IV. According to results, application of Lactobacillus rhamnosus PTCC 1637 due to absorbance surface enhancement of the villi could be an appropriate choice for feed efficiency improvement in C. auratus.
    Keywords: Carassius auratus, Lactoferrin, Lactobacillus rhamnosus PTCC 1637, physiological parameters
  • Fateme Vahedi, Roghieh Safari *, Ali Shabany, Seyed Hossein Hoseinifar, Hamed Kolangi, Shabnam Negadmoghadam Pages 183-190
    Due to the increasing bacterial resistance to antibiotics and the side effects of chemical drugs, the tendency towards the use of medicinal plants has increased. The aim of present study was to investigate the effect of Ferula assafoetida hydroalkohalic extract on mucosal immune response (Alkalin phosphatase, total protein and total immunoglobin) in zebrafish. For this purpose 360 fish with an average weight of 0.3 ± 0.01 were randomly divided in 12 aquaria (three replicate) and fed diet supplemented with 0, 0.5, 1and 2 % ferula extract for 60 days. Evaluation of mucosal immune parameters revealed that supplementation of diet with ferula extract significantly elevated total immunoglobin activity in fish fed 1% compared to control and other treated groups (P<0.05) but Alkalin phosphatase and total protein didn’t show significant difference in fish fed supplemented diet compared to control (P>0.05).The mocus protein pattern showed ranges from 11 to 63 kDa. Diet including 1% showed the thickest band mocus protein pattern. Based on the results of this study, using 1% ferula hydroalkohalic extract is recommended for improvement of mucosal immune parameters in zebrafish.
    Keywords: Ferula, Zebrafish, Mucosal immune, Immunostimulant
  • Fahemeh Bouzhmehrani, Valialah Jafari *, Mohammad Reza Imanpoor Pages 191-198
    The present study was conducted to evaluate the effect of dietary carotenoid supplement on pigmentation of peacock cichlid, Aulonocara baenschi. Two types of carotenoid (astaxanthin and β-carotene) either individually or mixed, at two level (40 and 100 mg/kg) were spread on commercial diet. Control group had also no carotenoid. Fish with an average weight of 4 to 6 g were fed twice daily for 8 weeks at a rate of 2% of their body weight. Feeding with complementary foods with carotenoids there was a significant difference among dietary treatments in terms of total carotenoids (P<0.05). The higher rate of total carotenoids in dietary treatments containing 100 mg astaxanthin and 100 mg of beta-carotene, showed that diet with 100 mg of astaxanthin and beta-carotene pigment composition had the highest percentage of pigmentation and had the most pigmentation among treatments. Totally, The amount of total carotenoid in skin and pigmentation increased as the content carotenoids in diet increased.
    Keywords: Aulonocara baenschi, Pigmentation, Carotenoid, Astaxanthin, ?-caroten
  • Amereh Nozad, Reza Taati *, Seyed Javad Abolghasemi Pages 199-206
    A survey was carried out to evaluate the effect of natural (gammarus and marigold) and synthetic (astaxanthin) carotenoids on growth indices, skin color and blood of redhead cichlid (Paraneetroplus synspilus) in spring 2015. Total number of 120 redhead cichlids with an average weight of 9.63 ± 2.90 g were distributed in 12 aquaria and kept at a density of 10 fish per aquarium. Fish were fed four rations including 1- control (skretting without pigment), 2- 100g/kg gammarus in skretting, 3- 100g/kg marigold in skretting and 4- 50 mg/kg astaxanthin in skretting in three replicates for 70 days. At the end of the experiment, blood sampling was conducted via caudal artery or vein (under vertebral column). The highest final weight, total length, percentage of body weight increase, average daily growth, specific growth rate, condition factor, gonadosomatic index and the lowest FCR were observed in fish fed astaxanthin which there were significant differences in gonadosomatic index with other treatments (P<0.05). Fishes fed marigold showed an increase (P<0.05) in RBC, hematocrit and hemoglobin. Fish fed astaxanthin, marigold and gammarus had much astaxanthin (P<0.05) in blood and higher coloration (P<0.05) at the top of opercle and under pectoral fin compared to the control. Based on results, addition of pigment in the diet is mandatory and astaxanthin at the level of 50 mg/kg and marigold at the level of 100 g/kg can play important roles in increasing growth, skin coloration and also improve hematological parameters in redhead cichlid fingerlings.
    Keywords: Redhead cichlid, Growth parameters, Blood, Marigold, Astaxanthin, Gammarus
  • Haleh Rahmani * Pages 207-214
    The optomotor response (OMR) is the locomotor behavior of an animal induced by a moving repetitive stimulus pattern. The purpose of the study was optomotor response assessment of visual behavior guppy (Poecilia reticulate). In this study,an apparatus was designed. It was made up of two glass cylinder one placed into another. Around the larger cylinder a transparent hard, removable plastic sheet was fixed bearing different optometrics band line patterns. The transparent sheet could rotate at various speeds at anti-clockwise directions. Experiments were performed with different widths of stripes in black, white (0.5,1, 2, 7,10 cm), with width stripes of 2 cm in red – gray, green – gray, red – green, orange– red and orange– yellow at different velocities of 2, 4, 7, 10, 15 rpm. It was noted 15rpm was the best speed for all band widths where as fish showed finest optical performance at 0.5 cm band width. Optomotor response in fishes in color vision tests has the maximum amount significantly at 10 rpm and has maximum response in orange– yellow strip. Results of 2-way ANOVA showed significant differences in black – white widths and colored stripes at different velocities (P<0.05). Also, the significant interaction was observed between velocity factors, widths and coloured stripes (P<0.05).
    Keywords: Optomotor, vision, Velocity, Width (strip) pattern of black, white or colour
  • Mohammad Momeni Momeni, Esan Kamrani *, Mohsen Safaei, Farhad Kay Maram Pages 215-222
    Sampling of banana shrimp stock was occurred for estimating the biomass and distribution purposed by wooden trawler in aquatic habitat from January 2013 to January 2014. Towing operation was done from Sirik (26O 25’ E, 57O 01’ N) to Dargehan in north of Qeshm island (27O 02’ E, 56O 12’ N). Carapace length – total weight relationship for mixed gender was estimated as W= 0.0015L2.7868. Recruitment was occurred all around the year, but maximum was in July to November (63%). Exponential probability of capture was estimated as Pi=1/[1+exp(-0.56(Li-23.78))]. Biomass of banana shrimp was estimated as 1044.1 tone by swept area method and total allowable catch was estimated 835 tone. Maximum biomass of banana shrimp was 507.6 tone (about 48.6%) in depth layer of 5-10 m and the most concentration of the shrimp was belonging to west part of Hormoz Island. Optimum time to starting the catch season, based on the 28 mm (Cl) as optimum length of harvest, was estimated 1st October, 2013. Changes in natural mortality values could be effected the length of catch and optimum time of harvest too. The catchability coefficient, q, was estimated 0.000371 and total biomass was calculated 1232 tone by depletion method. Such difference in estimated biomass from two methods maybe belong to add juvenile to main stock during the catch season or increasing the body mass of each individual in the stock.
    Keywords: Hormozgan, Penaeus merguiensis, Recruitment, Biomass, Bottom trawl
  • Musa Heidari, Negar Ghotbeddin*, Mohammad Khalil Pazir Pages 223-230
    Marine algae (sea weed) were important role in the aquatic feed. The aim of this study evaluation were different levels effects extract Sargassum angustifolium in compared with commercial concentrate feed on the growth and survival of juveniles 5-4 grams of Litopenaeus vannamei collected from the coastal city of Mahshahr. This study was consisting of three experimental treatments (fed with 1.5, 2.5 and 3 % of S. angustifolium diet) and control treatment (fed commercial concentrate diet) each had three replications that were daily fed for 60 day. the highest average weight and length of shrimp treatments alluded the treatments fed diet containing 2.5 % seaweed extract of S. angustifolium with 10/01±0/19 g and 10/95±0/54 cm respectively compared with shrimp fed diet containing 3 and 5.1 % seaweed extract. In this study observed specific growth rate (SGR) of shrimp fed with diets containing 2.5 % seaweed extract were 1.57 % compare with control groups were increased significantly (P<0.05). The results obtained in the experiment were indicated food conversation rate of experimental of post larval significantly less than control treatment (P<0.05). On the other hand it was observed that survival rate of shrimp treatments 76.85, 76.58 and 77.65 %, respectively, significantly higher than the control shrimp were with the 70.40 % (P <0.05).Thus, despite the absence of a significant difference in the nutritional value of different diets containing seaweed extract, the results showed that no significant difference in the growth and survival of shrimp fed with 3% seaweed extract fed to shrimp seaweed was observed with diets containing 2.5 %.However, the growth index and survival of shrimp was significantly lower than the control shrimp. It can be said that the use of seaweed extract as a supplement in the diet by 2.5 % during the period of investigation is able to improve the growth and survival of L. vannamei.
    Keywords: Litopenaeus vannamei, Sargassum angustifolium, Growth index, survival rate
  • Jafari Mohammad, Mojgan Khodadadi *, Ebrahim Rajabzadeh Pages 231-242
    Macrobenthos importance not only because of their presence in the food chain but the presence or absence of benthic species showed water quality was not the amount of infection or contamination. In this study diversity macrobenthos was studied from October 2011 to December 2012 for 12 months in 6 stations in 4 seasons in Shapur River in Fars province. Macrobenthos for sampling in the second month of each quarter of Svrbr and Ekman sampler was used. Having identified Macrobenthos using identification keys, a lot of them were measured during the study. During the study, 6 of Macrobenthos at all stations, including of Ephemeroptera, Diptera, Trichoptera, Gasteropoda, Plecoptera, Odonata were identified. Compare the many different groups showed that Ephemeroptera 51%, Diptera 23%, Trichoptera 18.5%, Gasteropoda 2.5%, Plecoptera 2.5% and Odonata 2.3%. Macrobenthos more frequency in the spring (8300 sq m) and the lowest in autumn than in other seasons (3650 sq m) were observed. The diversity indices, the highest and the lowest diversity in the fall (1.999) and spring (1.706), maximum and minimum Simpson dominance in spring (0.38) and autumn (0.29) and most of uniformity in the fall Camargo (0.538) and the lowest in spring (0.423) was measured macrobenthos importance not only because of their presence in the food chain but the presence or absence of benthic species showed water quality was not the amount of infection or contamination.
    Keywords: Macrobenthos, Shapur River, Biodiversity, Abundance
  • Atefeh Abbasi*, Ali Dadollahi Sohrab, Hossein Mohammad Asgari, Seyed Mohammad Bagher Nabavi, Heeva Elmai zadeh Pages 243-250
    In this study, providing a predictive model for the presence or absence of a few dominant macrobenthic species in a tidal area of mouth of the Bahmanshir River were evaluated. Sampling of the region to identify and count species and also measure the amount of TOM and grading of sediments was carried out. After identifying and counting macrobenthic species, frequency map was prepared for a few dominant species. In order to achieve elevation map, the study area was mapped with Nivo camera. Based on the correlation of environmental factors obtained, the regression model of prediction for a few species was obtained. Maps of environmental factors, elevation, slope, slope direction, the percentage of organic matter, the percentage of fine-grained sediments, the distance from the bottom tidal line, and data from two satellite bands of 1 and 6 of landst8 as inputs to this model were entered in ArcGIS software and the prediction map of the presence or absence for these species were prepared. The results of this model was evaluated by the Kappa statistic. The results of this test showed that this method will be an appropriate method for modelling of prediction for potential distribution of macrobenthic species.
    Keywords: Macrobenthose, GIS, Remote Sensing, logestic Regression, Bahmanshir river
  • Ehsan Eslamizadeh, Mehran Javaheri Baboli*, Simin Dehghan Madiseh Pages 251-258
    This research intended to study species composition of zooplankton in warm water fish ponds. Therefore, information about the structure and dynamics of zooplankton communities was collected from three fish ponds raising common carp together with Chinese carp (also called grass carp) in Dezful from late February 2014 to late September 2015. Zooplankton samples were taken from Ponds 1, 2, and 3 using 100μ mesh plankton nets. At each Station, 20 liters of water was filtered by the nets and poured into one-liter containers, the samples were fixed in 4% formalin and transferred to the laboratory, and the plankton was identified using valid identification keys. During the research, the physical and chemical parameters of the water in the Ponds (pH, concentrations of nitrate, phosphate, and ammonia, salinity, EC, hardness, dissolved oxygen, turbidity, and temperature) were measured to study their effects on the diversity and density of the phytoplankton. In pond 2, the maximum number of zooplankton (1313.38/l) was observed from late September to late October and the minimum (zero per liter) from late March to late April and from late April to late May. Among the identified species, Trichocera sp. had the largest number (6/l), the most frequently observed class (80.46%) were the Rotifers and the most frequently identified species Trichocera sp. In pond 1, the maximum number of zooplankton was counted from late August to late September and the minimum from late March to late April, and again the Rotifers with five species and 87.71% of the total population were the most often observed and, similar to Pond 2, the most frequently found species was Trichocera sp. In Pond 3, the largest number of zooplankton was counted from late May to late June and the smallest from late April to late May. As in the other two Ponds, the Rotifers with 70.27% of the total population and 5 species were the most often observed zooplankton, with the Brachionus sp. the most often identified class. No correlation was found between the identified zooplankton and the physical and chemical parameters of the water in the ponds.
    Keywords: zooplankton, Fish ponds, Density, Species diversity
  • Laleh Mosavi Dehmordi*, Parvane Shoukat, Mahdi Banaee, Behzad Nematdoust Haghi Pages 259-266
    The limnological study of Maroon River was initiated along Idanak station and the district was continued to the Cham-e-nezami. Sampling was started from the spring of 2014 and continued to the winter of 2015 from four specific stations. Seasonal sampling was performed from any station to determine water factors, planktons, macrobenthos and fishes. They were transferred to lab to be analyzed. At the same time, some physical and chemical factors in terms of DO, pH and temperature, salinity and conductivity were recorded. The result indicated that the amount of TDS and TSS, turbidity was increasing from station1 to station 4. Also, 6 phytoplankton jenus, 2 zooplankton jenus, 7 macrobenthos and 5 fish were recognized. The results of diversity indices indicated that the highest diversity macrobenthos species was in spring in station 1 and 2 and the lowest was in summer in station 3. On the basis of HFBI index, four grades of suitable, relatively poor and poor water qualities were distinguished at all the sampling stations.
    Keywords: Maroon River, Planktons, Macro benthos, fish
  • Masumeh Valizade Talarposhtee, Elahe Ali Asgary, Atoosa Noori Koupaei * Pages 267-272
    The order Zoantharia (zoantharian) is a group of benthic Cnidarians which is widely distributed in coral reef ecosystems of the Persian Gulf. In the present study for the first time the nuclear marker (ITS-rDNA) was used to examine the diversity of zoantharians in the Persian Gulf. Fifteen colonies, collected off Larak Island, were received from Marine Biology laboratory of Science and Research Branch-IAU. Bio Basic INC kit was used for DNA extraction and ITS-rDNA gene was amplified using zoantharian specific primers. Subsequently, all PCR products were sequenced. The data analysis was conducted using MEGA5 and MrBayes. Molecular phylogeny, using nuclear DNA marker, confirmed the presence of three zoantharian species in this region including Zoanthus sansibaricus, Palythoa aff. mutuki and Palythoa tuberculosa. The results of this study were consistent with the previous phylogenetic studies based on mitochondrial DNA markers. ITS-rDNA is not a highly conserved region and has multiple intragenomic variants therefore could not be used as a DNA barcode. However, using this nuclear marker can confirm the results of conservative mitochondrial marker. The obtained sequences during the present study showed considerable differences with previously reported sequences from all over the world. It might be concluded that the ecological conditions of the Persian Gulf may have caused gene mutation which should be further investigated.
    Keywords: ITS- rDNA, Zoantharian, Zoanthus sansibaricus, Palythoa aff. mutuki, Palythoa tuberculosa
  • shahram mirfakhraie *, Dorna Babri, nagade, Edris Badiee Pages 273-284
    In order to identifying and to determine the abundance and diversity of edaphic mites, regular and random sampling from various depths of soil up to 25 cm from March 2014 to February 2015 took place at the area of Urmia University. The number of species and number of individuals per species were recorded according to sampling time. With this data, Diversity indexes, Species richness and Domination class were calculated. In this research, 13 species from 12 genera belonging to 7 Families were collected and identified, among them Rhodacarus epigynialis Sheals (Rhodacaridae) and Urodiaspis sp. (Urodinychidae) were new records for West-Azerbaijan Province and six species include Androlaelaps casalis Berlese (Lealapidae), Cosmolaelaps lutegiensis Shcherbek (Lealapidae), Pachylaelaps resinae Karg (Pachylaelapidae), Amblyseius meridionalis Berlese (Phytoseiidae), Typhlodromus bagdasarjani Wainstein and Arutunjan (Phytoseiidae), Parasitus hyalinus Willmann (Parasitidae) were new records for urmia City. The Shannon-Wiener’s diversity index which is affected by species richness and increase in the number of species community, ranging between zero to 1.78, (variability rang) and was the highest variety in June and lowest in winter. Simpson dominance index, extremely dependent on relative abundance of dominant species in the sample and in this study ranges from 0.357 to zero which related to September and the winter respectively. The dominant species, P. resinea of the family Pachylaelapidae with 24.24 percent is the most frequent and species R. epigynialis, Euseiues sp. , Urodiaspis sp. have the least abundant in this study.
    Keywords: Biodiversity, Acari, Mesostigmata, Urmia University
  • Fatemeh Ghandali, Neda Kheradpir*, Siamak Yousefi Siahkalroodi Pages 285-290
    Head lice, Pediculus humanus capitis (De Geer 1767) is the most common parasitic lice in the world. Regarding to the importance of sanitation in public health and its distribution throughout the country, the present study was conducted to assess the distribution of head lice in high school girls of south eastern part of Tehran province in five cities, Varamin, Gharchak, Pakdasht, Pishva and Javadabd. Samples were taken randomly through winter to spring 2015. The infection rate of head lice and mean number of the head lice population, for each developmental stage were calculated and statistically analyzed. The results showed significant difference of infection rate among the studies cities; as Varamin (5.84%) and Gharchak (4.79%) had the lowest infection rate and Pakdasht (13.16%) showed the highest infection. Moreover, based on the samples population, head lice population showed the highest level in Varamin (lice30.8±6.56) with significant difference which would be due to higher population of the area.
    Keywords: Pediculus humanus capitis, Pediculus, Distribution, Eastern south of Tehran province
  • Sharokh Pashaei Rad *, Saideh Torabi goudarzi Pages 291-296
    The Syrphid Flies namely Hoverfly (ability hovering) and flowerflies (able to hover over flowers) with almost 6000 species described is one of the largest families of order Diptera .their adult forms feed on nectar and pollen and act as Important pollinators. The larvae of many species of this family are predators of aphids and play an important role in biological control of pests. The present study deals with the faunistic investigation of syrphidae family in Borujerd city, Lorestan Province during 2013-2014, with regards of Some ecological factors were used. Adult specimes were collected randomly or by selected method from 10 different stations with different ecological factors. The specimens were killed by acetat ethyl and mounted and identified with Stubbs & Falk key identification. A total number of 10 species belong to 8 genuses and 2 subfamilies were identified. All the identified species were confirmed by Prof Barkalov in zoology museum of Siberia in Rassia the identified species are:Subfamily: Eristalinae Callicerae aenea, Syritta pipiens
    Keywords: Syrphidae, Hovrfly, Diptera, biological control, stabilized, Siberia
  • Hamidreza Hosseini *, Ramin Manaffar, Manuchehr Ghojaie Pages 297-304
    According to investigations, Zinc oxide nanoparticles were found to be highly effective against microorganisms. Also an antibacterial and antifungal effects have been reported about Hyssop extracts, as well. In this study the effect of zinc oxide nanoparticles and Hyssop extract, individually and in combination mode against single cell Saccharomyces cerevisiae were examined. In order to make organic Nanoparticle product, the extract of Hyssop was combined with nanoparticles of zinc oxide which was promoted next. The results showed that in single mode Hyssop plant extract was effective at concentrations 0.02 mg per ml concentration and gradually increasing the concentration reduces the number of yeast cells (p <0.05). Also 0.005 mg per ml of the nanoparticles could gradually reduce the number of yeast cells. Also, this study showed that the nanoparticles in the Middle 0.04 mg per ml concentrations re-stimulate significantly the growth of yeast cells (p<0.05). The study revealed that nanoparticles of zinc oxide at concentration of 0.04 and 0.06 mg per ml stimulate the growth of the yeast cells (p<0.05). Nano-particles in the concentration of 0.0016 mg per ml Zinc oxide plus 0.0012 mg per ml of the extract of plant Hyssop gradually reduced the number of yeast cells (p <0.05). The yeast cells stimulation by concentration of 0.04 mg per ml Nanoparticles plus 0.03 mg per ml of the herbal extract was seen in this study (p<0.05).
    Keywords: Hyssop, Herbal extract, Nanoparticles, Zinc oxide, Yeast