فهرست مطالب

  • سال بیست و یکم شماره 11 (پیاپی 283، بهمن 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/11/10
  • تعداد عناوین: 12
|
  • اصیل پژوهشی
  • انیس الدوله نانکلی* ، مریم همتی، حمیدرضا صفری، فریبا نجفی صفحات 1-6
     
    مقدمه
    لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری اتوایمیون رایج است و به طور عمده زنان بارور را تحت تاثیر قرار می دهد. این بیماری با درگیری سیستم های مختلف همراه بوده و با خطر بالا برای مادر و جنین همراه می باشد. یکی از خطرات عمده مادران با SLE، وقوع شعله ور شدن بیماری، طی حاملگی می باشد. برخی مطالعات نشان داده اند SLE طی حاملگی بیشتر شعله ور می شود، اما نتیجه گیری دیگران کاملا مخالف است، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین پیامد مادری جنینی در زنان باردار مبتلا به SLE انجام شد.
    روش کار
    این یک مطالعه گذشته نگر در سال91-1387 بر روی 38 نفر از زنان باردار بستری و مبتلا به بیماری شناخته شده لوپوس در بخش زنان و مامایی بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه انجام شد. عوارض جانبی برای پارامترهای کلیوی شامل کراتینین و دفع پروتئین ادراری، هموگلوبین و سطح پلاکت و همچنین پیامد بارداری- پره اکلامپسی، اکلامپسی، سقط جنین، زایمان زودرس، نوع زایمان، وزن نوزاد و مرده زایی ثبت گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای بود که بر اساس اهداف اصلی طرح تنظیم شده بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و شاخص های آمار توصیفی صورت گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در مطالعه حاضر تعداد سزارین در 27 بیمار (68/73%) ، سقط جنین در 8 بیمار (05/21%) ، مرگ و میر داخل رحمی در 2 بیمار (64/2%) ، فشارخون بالا در 9 بیمار (68/23%) و اکلامپسی در 1 بیمار (63/2%) مشاهده شد. زایمان زودرس در 22 بیمار (89/57%) رخ داده بود. میانگین پروتئین 24 ساعته ادرار 321/185 میلی گرم و میانگین وزن هنگام تولد 57/2248 گرم بود.
    نتیجه گیری
    لوپوس و حاملگی با پیامد نامطلوب بارداری مانند پره اکلامپسی، زایمان زودرس، بروز بالای سزارین و سقط همراه است.
    کلیدواژگان: بارداری، پیامد جنینی، پیامد حاملگی، پیامد مادری، SLE
  • داوود آقامحمدی، عبدالرضا مهدی نواز اقدم، مهدی خانبابایی گول * صفحات 7-13
     
    مقدمه
    عفونت محل پورت، یکی از عوارضی است که می تواند نتایج شیمی درمانی و نیاز به درمان های دیگر را تحت الشعاع قرار دهد. از این رو محققین پیشنهاد می کنند استفاده از این روش با احتیاط همراه باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع عفونت های مرتبط و فاکتورهای مستعد کننده پورت در مبتلایان به سرطان های شایع زنان تحت شیمی درمانی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 1396 بر روی 85 بیمار مبتلا به سرطان های شایع زنان و کاندید تعبیه پورت جهت شیمی درمانی در بیمارستان های شهر تبریز انجام شد. علائم بالینی و تست های آزمایشگاهی (اندازه گیری سطوح WBC و ESR) تایید کننده عفونت محل پورت در چک لیست محقق ساخته ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون تی مستقل انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در این مطالعه 13 بیمار پس از تعبیه پورت دچار عفونت محل پورت شدند که بین متغیر های تعداد جلسات شیمی درمانی (002/0=p) ، تعداد روزهای استفاده از پورت (001/0=p) و تعداد روزهای بستری در بیمارستان پس از تعبیه پورت (001/0=p) بین دو گروه دارای عفونت و بدون عفونت ارتباط معنی داری مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    شیوع بالای عفونت محل پورت (15%) در مطالعه حاضر می تواند بر طول دوره شیمی درمانی و اعتماد تیم درمانی و بیماران لطمه وارد نماید، از این رو بهتر است به نتایج مطالعه حاضر در تصمیم گیری جهت تعبیه پورت در شیمی درمانی استناد نگردد. از طرفی دیگر اطلاع از میزان عفونت مرتبط با پورت در مطالعه حاضر می تواند سیاست های بیمارستان و پزشکان جهت کنترل عفونت را تغییر داده و به سمت یافتن روش های استفاده بهینه سوق دهد.
    کلیدواژگان: پورت ساب کلاوین، سرطان های شایع زنان، شیمی درمانی، عفونت محل پورت
  • لعبت جعفرزاده* ، آتنا سپردار، زهرا لری گویینی، محمود رفیعیان، فاطمه دریس، نجمه شاهین فرد صفحات 14-22
    مقدمه
    اخیرا گزارشاتی در مورد اثرات ضدقارچی و ضدمیکروبی گیاه مرزه کوهی بختیاری ارائه شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر کرم واژینال کلوتریمازول به همراه مرزه کوهی بختیاری با کرم کلوتریمازول در درمان واژینیت کاندیدیایی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور، در سال 1395 بر روی 80 زن سنین باروری مراجعه کننده به بیمارستان هاجر شهرکرد انجام شد. افراد در دو گروه دریافت کننده کرم واژینال کلوتریمازول و کرم واژینال کلوتریمازول به همراه مرزه قرار گرفتند. علائم و نشانه های بالینی و آزمایشگاهی در ابتدای مطالعه و پس از درمان توسط پرسشنامه و فرم مشاهده ثبت گردید. درمان در هر دو گروه به مدت 7 روز انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های تی مستقل، کای اسکوئر، آزمون مقادیر تکراری و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در این مطالعه، میزان ترشح واژینال (0001/0>p) ، میزان سوزش ادرار (014/0=p) و همچنین میزان خارش واژینال (048/0=p) در گروه کلوتریمازول به همراه مرزه نسبت به گروه کلوتریمازول به طور معنی داری کمتر بود. تفاوت معناداری در میزان قرمزی ولو و واژن (108/0=p) و همچنین میزان مقاربت دردناک (118/0=p) در دو گروه مشاهده نشد. همچنین ارتباط معناداری بین میزان عود و گروه های مورد مطالعه وجود نداشت (130/0=p).
    نتیجه گیری
    اثرات درمانی کرم واژینال کلوتریمازول به همراه مرزه نه تنها مشابه کرم کلوتریمازول می باشد، بلکه در بهبود علائم واژینیت کاندیدایی اثربخشی بیشتری دارد. بنابراین استفاده از این فرآورده را می توان برای درمان عفونت کاندیدایی پیشنهاد نمود.
    کلیدواژگان: کاندیدیازیس، کلوتریمازول، مرزه، ولوواژینیت
  • سودابه آقابابایی، علیرضا سلطانیان، شکوفه شریفی، الناز ترک زبان، منصوره رفایی* صفحات 23-31
    مقدمه
    تهوع و استفراغ می تواند موجب کاهش کیفیت زندگی در زنان باردار شود. شناخت عوامل مرتبط و نحوه تسکین آن می تواند در مراقبت از زنان باردار نقش مهمی ایفا کند، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین عوامل موثر بر شدت تهوع و استفراغ در دوران بارداری و نحوه کنترل آن توسط مادران انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سال 1393 بر روی 160 زن باردار با سن بارداری 20-6 هفته و حاملگی تک قلو مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر همدان انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته با سوالاتی در مورد مشخصات فردی، باروری و نحوه کنترل تهوع و استفراغ و پرسشنامه بررسی تهوع و استفراغ بارداری جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون دقیق فیشر انجام شد. میزان pکمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    بر اساس نتایج مطالعه،شدت تهوع و استفراغ در 79 نفر (4/49%) خفیف، در 75 نفر (9/46%) متوسط و در 6 نفر (7/3%) شدید بود. سن مادر، شغل مادر، سن بارداری و اوقات شبانه روز با شدت تهوع و استفراغ ارتباط معناداری داشتند (05/0p<). 89 نفر (2/56%) از واحدهای پژوهش به دنبال راه چاره برای تخفیف شدت بیماری با استفاده از دارو و ترکیبات گیاهی بودند. ویتامین B6 و عرق نعنا بیشترین مصرف را داشتند. 80 نفر (50%) از زنان به دلیل نگرانی از آسیب به جنین از هیچ دارویی استفاده نکرده بودند.
    نتیجه گیری
    متغیرهایی مانند سن مادر، شغل مادر، سن بارداری و زمان وقوع تهوع و استفراغ در طول روز، با شدت تهوع و استفراغ ارتباط دارند. ویتامین B6 و عرق نعنا، بیشترین مصرف را برای تسکین تهوع و استفراغ دوران بارداری داشتند.
    کلیدواژگان: استفراغ، بارداری، تهوع، کنترل
  • هادی صفدری *، ابوالفضل مقرونی، هادی فارسیانی صفحات 32-36
     
    مقدمه
    آسینتوباکتر بومانی، یکی از عوامل مهم عفونت های بیمارستانی است. افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی، نگرانی ها را درباره درمان این عفونت ها افزایش داده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین حساسیت آسینتوباکتر بومانی نسبت به کلیستین و ایمیپنم با استفاده از حداقل غلظت مهاری (MIC) انجام شد.
    روش کار
    در این مطالعه 2745 نمونه (2745 پلیت) از بیماران بخش های مختلف بیمارستان های قائم (عج) و امام رضا (ع) شهر مشهد در فاصله مهر 1395 تا مهر 1396 جمع آوری گردید. در صورتی که نمونه زخم بود، با استفاده از سواپ استریل پس از ضد عفونی کردن سطح زخم، از قسمت عمقی نمونه برداری انجام گرفت. در مورد ادرار، وسط ادرار در یک ظرف استریل جمع آوری شد و نمونه برنش توسط پزشک توسط سرنگ نمونه گرفته شد. 100 آسینتوباکتر بومانی از نمونه ها با تست های بیوشیمیایی همچون محیط کلیگلر، اوره، سیترات، تست اندول و لیزین شناسایی گردید. بررسی حساسیت به آنتی بیوتیک با دیسک دیفیوژن انجام گرفت و توسط MIC (نوارهای E-test) ارزیابی شد.
    یافته ها
    نتایج دیسک دیفیوژن مقاومت کامل نمونه های جدا شده به ایمیپنم را نشان داد که به وسیله نوارهای E-test این نتیجه تایید گردید. تمامی نمونه ها به کلیستین حساس بودند. کمترین میزان MIC به دست آمده 25/0 میکروگرم بر میلی لیتر و بیشترین میزان MIC، 2 میکروگرم بر میلی لیتر بود که بر اساس استاندارد CLSI، این نمونه ها حساس در نظر گرفته شدند.
    نتیجه گیری
    مقاومت بالای آسینتوباکتر بومانی به ایمیپنم، نشان دهنده تغییر الگوی مقاومت این باکتری و ناکارآمدی آنتی بیوتیک مذکور برای درمان است، اما کلیستین همچنان موثر می باشد. برای جلوگیری از گسترش گونه های مقاوم به کلیستین، باید از این دارو حدالمقدور کمتر استفاده شود تا مقاومت نسبت به این دارو در آینده ایجاد نگردد.
    کلیدواژگان: آسینتوباکتر بومانی، ایمیپنم، کلیسیتین، MIC، E-test
  • سیما خاوندی زاده اقدم*، یلدا محفوظی، رافت کاظم زاده صفحات 37-43
     
    مقدمه
    زایمان، یک فرآیند فیزیولوژیک است که باید با روند طبیعی و بدون مداخله انجام گیرد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر کلاس های آمادگی دوران بارداری بر طول مدت و نوع زایمان در زنان نخست زا انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1396 بر روی 100 نفر از زنان نخست زایی که جهت مراقبت های دوران بارداری و زایمان به بیمارستان سبلان شهرستان اردبیل مراجعه کرده بودند، انجام شد. افراد به صورت تصادفی ساده و یک در میان در دو گروه 50 نفره آزمون و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه بود. افراد گروه آزمون در کلاس های آموزش که از هفته 34-20 بارداری در 8 جلسه 2 ساعته که هر دو هفته یک بار توسط مربی مامایی برگزار می شد، شرکت کردند و در گروه کنترل زنان مراقبت های معمول بارداری را دریافت کردند. در هر دو گروه بعد از شروع دردهای زایمان، طول مدت زمان فاز فعال، مرحله دوم زایمان و نوع زایمان توسط پژوهشگر ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون های تی، کای اسکوئر و آزمون دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در این مطالعه، آموزش های دوران بارداری به طور معنا داری سبب کاهش طول مدت زایمان (001/0>p) و زایمان به روش سزارین (023/0=p) شد.
    نتیجه گیری
    کلاس های آمادگی دوران بارداری سبب کاهش طول مدت زایمان و میزان سزارین می شود، لذا پیشنهاد می گردد این کلاس ها به صورت گسترده تری در مراکز مراقبت بارداری و زایمان تشکیل شوند.
    کلیدواژگان: زنان نخست زا، کلاس های آمادگی دوران بارداری، نتایج زایمان
  • ساسان نظری، فهیمه عزتی آراسته، سامان نظری، فاطمه شبیری* ، آرزو شایان، پریسا پارسا صفحات 44-51
     
    مقدمه
    اپی زیاتومی، یکی از متداول ترین اعمال جراحی در زنان است که نیاز به ترمیم دارد. درد محل اپی زیاتومی همواره استرس زا بوده و اثر منفی بر عملکرد زنان دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر ژل آلوئه ورا بر درد پرینه و بهبودی زخم پس از اپی زیاتومی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور در سال 1396 بر روی 80 زن نخست زایی که با اپی زیاتومی در بیمارستان تامین اجتماعی شهر همدان زایمان کردند، انجام شد. میزان بهبودی زخم و درد پرینه پس از اپی زیاتومی بر اساس پرسشنامه REEDA (ریدا) و) VAS ابزار سنجش دیداری) انجام گردید. افراد به طور تصادفی در دو گروه 40 نفر شامل مصرف کننده ژل آلوئه ورا و گروه کنترل (سرم نرمال سالین) از روز اول بعد از زایمان به مدت 10 روز 2 بار در روز قرار گرفتند. میزان بهبودی و درد زخم اپی زیاتومی قبل و بعد از مداخله در روزهای 3، 7 و 10 سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های تی مستقل، زوجی، کای اسکوئر و تحلیل اندازه های تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    میانگین نمرات بهبودی و درد زخم اپی زیاتومی قبل از مداخله در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت (05/0<p) ، ولی پس از مداخله بر اساس آزمون تی مستقل، مصرف ژل آلوئه ورا، سبب کاهش درد و تسریع کننده التیام زخم اپی زیاتومی در مقایسه با گروه نرمال سالین گردید (001/0>p).
    نتیجه گیری
    مصرف ژل آلوئه ورا، سبب کاهش درد و تسریع کننده التیام زخم اپی زیاتومی در مقایسه با مصرف نرمال سالین می شود؛ لذا با توجه به عدم عوارض جانبی، مصرف آن در زنان می تواند مفید باشد.
    کلیدواژگان: اپی زیاتومی، بهبودی زخم، درد، زنان، صبر زرد (آلوئه ورا)
  • اعظم امیریان، نورالسادات کریمان* ، مهدی هدایتی، نسرین برومندنیا، زهرا ناییجی صفحات 52-60
    مقدمه
    دیابت بارداری، شایع ترین عارضه طبی دوران بارداری است. تشخیص زودهنگام و انجام اقدامات پیشگیرانه و درمانی لازم، باعث کاهش عوارض کوتاه مدت و بلندمدت مادری، جنینی و نوزادی می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط استریول غیرکونژوگه با دیابت بارداری انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه مورد - شاهدی در سال های 97-1396 بر روی 60 زن باردار مبتلا به دیابت بارداری (مورد) و 120 زن با بارداری سالم (گروه شاهد) مراجعه کننده به بیمارستان های مهدیه و طالقانی شهر تهران انجام شد. در نمونه ها، تریپل تست در هفته 17-14 بارداری و تست تحمل گلوکز خوراکی با 75 گرم گلوکز در هفته 28-24 بارداری انجام شده بود. روش گردآوری داده ها مصاحبه بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 17) و آزمون های تی مستقل، کای دو، من ویتنی، رگرسیون لوجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    میانگین و انحراف معیار استریول غیرکونژوگه در گروه مورد 61/0±17/1 و در گروه شاهد 47/0±02/1 MOM بود. میزان استریول غیرکونژوگه در گروه مورد به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود (011/0=p).
    نتیجه گیری
    افزایش میزان استریول غیرکونژوگه در اوایل بارداری می تواند به عنوان یک تست تشخیصی جدید دیابت بارداری مطرح و مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین با شناسایی زودهنگام زنان در معرض خطر، می توان اقدامات لازم برای کاهش عوارض آن را انجام داد.
    کلیدواژگان: استریول غیرکونژوگه، دیابت بارداری، سه ماهه دوم بارداری
  • بی بی مریم میرلاشاری، زهرا عابدیان *، حسن رخشنده، حبیب الله اسماعیلی صفحات 61-70
     
    مقدمه
    میزان خونریزی با اختلال در سنتز پروستاگلاندین های آندومتر به ویژه PGE2 ارتباط دارد. از شایع ترین دلایل کم خونی زنان، زیاد بودن میزان خونریزی قاعدگی می باشد. بروملین، آنزیم موجود در آناناس دارای اثرات ضد التهاب بوده و سبب کاهش پروستاگلاندین E2 در مناطق التهابی می شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر بروملین و مفنامیک اسید بر میزان خونریزی قاعدگی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور در سال 1396 بر روی 90 نفر از دانشجویان مبتلا به دیسمنوره اولیه ساکن خوابگاه های دانشگاه ولایت ایرانشهر انجام شد. واحد ها طی دو سیکل از نظر میزان خونریزی با استفاده از چارت هیگام کنترل شدند، سپس به صورت تصادفی به گروه بروملین (32 نفر) و مفنامیک اسید (34 نفر) تقسیم شدند. چارت هیگام جهت سنجش میزان خونریزی قاعدگی طی دو سیکل کنترل و دو سیکل مداخله تکمیل شدند. واحدهای پژوهش کپسول 250 میلی گرمی بروملین یا مفنامیک اسید را در صورت نیاز هر 6 ساعت طی سه روز اول دو سیکل مداخله دریافت کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های تی زوجی، تی مستقل و من ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    بر اساس نتایج آزمون تی زوجی، تفاوت خونریزی بعد از مداخله نسبت به قبل از مداخله در گروه بروملین معنی دار بود (036/0=p) ، ولی در گروه مفنامیک اسید این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (088/0=p). تفاوت میانگین میزان خونریزی دو سیکل مداخله نسبت به دو سیکل کنترل در گروه بروملین 57/17±79/6- و در گروه مفنامیک اسید 57/17±36/5- بود که اختلاف آماری معنی داری نداشت (744/0=p).
    نتیجه گیری
    مصرف بروملین در کاهش میزان خونریزی قاعدگی تفاوتی با مفنامیک اسید در افراد مبتلا به دیسمنوره اولیه ندارد.
    کلیدواژگان: بروملین، خونریزی قاعدگی، دیسمنوره اولیه، مفنامیک اسید
  • زهرا سعیدی، کتایون علی دوستی *، فیروزه میرزایی، عاطفه احمدی، تانیا دهش صفحات 71-79
     
    مقدمه
    تهوع و استفراغ، یکی از شکایات شایع دوران بارداری است که اغلب به صورت یکی از اولین علائم حاملگی بعد از اولین عقب افتادگی عادت ماهیانه اتفاق می افتد. یک الگوی قوی از افسردگی، اضطراب و استرس در زنان با تهوع استفراغ شدید بارداری وجود دارد. بسیاری از زنان به این علت دچار انزوای فیزیکی، اجتماعی و روانی می گردند و کیفیت زندگی آنها تحت تاثیر قرار می گیرد. مطالعه حاضر با هدف تاثیر تلفیق مشاوره روانی و طب فشاری با رویکرد زوج درمانیبر شدت و طول مدت تهوع و استفراغ در زنان باردار انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1395 بر روی 92 زن باردار 10-6 هفته و همسران آنها انجام شد. جهت گروه مداخله علاوه بر مراقبت های معمول دوران بارداری، سه جلسه 90 دقیقه ای مشاوره روانی و طب فشاری برگزار شد، اما گروه کنترل فقط مراقبت های معمول بارداری را دریافت کردند. سپس اطلاعات قبل و بعد از مداخله توسط پرسشنامه شاخص رودز جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های کای اسکوئر، آنالیز واریانس یک طرفه و آنالیز کواریانس انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    بعد از مداخله، شدت و مدت تهوع و استفراغ در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری کاهش یافت (001/0>p).
    نتیجه گیری
    تلفیق مشاوره روانی و طب فشاری می تواند باعث کاهش طول مدت و شدت تهوع و استفراغ گردد.
    کلیدواژگان: بارداری، تهوع و استفراغ، طب فشاری، مشاوره
  • مروری
  • مروارید ایرانی، معصومه کردی*، مرضیه لطف علی زاده صفحات 80-90
     
    مقدمه
    ارزیابی پیشرفت زایمان، یکی از مراقبت های اولیه و کلیدی حین زایمان است. روشی که برای ارزیابی پیشرفت زایمان مورد استفاده قرار می گیرد، باید دارای کمترین آسیب وارده به مادر و جنین باشد. مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی روش های ارزیابی پیشرفت زایمان انجام شد.
    روش کار
    در این مطالعه مروری، مقالات فارسی و انگلیسی نمایه شده در پایگاه های اطلاعاتی معتبر شامل: SID، Iranmedx، Irandoc، PubMed، Magiran و Google scholar با استفاده از کلید واژه های فارسی: پیشرفت زایمان، اتساع دهانه رحم، معاینه مهبلی، خط بنفش و کلید واژه های انگلیسی progress of labour، purple line، Cervical Dilatation و vaginal examinations در طی سال های 97-1378 مورد بررسی قرار گرفتند و مقالات دارای معیار ورود، وارد مطالعه شده و مورد آنالیز کیفی قرار گرفتند.
    یافته ها
    در مطالعه حاضر، 43 مقاله استخراج شده از 385 مطالعه در ارتباط با روش های ارزیابی پیشرفت زایمان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از مطالعات انجام شده در ارتباط با روش های ارزیابی پیشرفت زایمان در سه دسته کلی: تعیین اتساع دهانه رحم به وسیله معاینه مهبلی، روش های متشکل از چند شاخص شامل تغییرات فیزیولوژیکی و رفتاری مادر، و تغییر رنگ پوست ناحیه بین باسن ها (خط بنفش) تقسیم شده بود.
    نتیجه گیری
    معاینه مهبلی، تنها روش برای ارزیابی پیشرفت زایمان نیست. عاملین زایمان می توانند از مجموعه ای از علائم و نشانه ها شامل مشاهده خط بنفش و اندازه گیری آن، بررسی تغییرات تعداد تنفس، رفتارها، صداها، حرکات و وضعیت مادر در حین انقباضات به منظور کاهش تعداد معاینات مهبلی و در نتیجه بهبود وضعیت سلامت مادر و جنین در بالین بهره مند شوند.
    کلیدواژگان: اتساع دهانه رحم، پیشرفت زایمان، تغییرات رفتاری، خط بنفش، معاینه مهبلی
  • گزارش مورد
  • کوثر دل دار، سید صالح سیدین* ، مرضیه لطف علی زاده، منصوره محمدنژاد صفحات 91-95
     
    مقدمه
    پارگی رحم هنگام بارداری، یک عارضه کشنده بودهیا باعوارض شدید مادری و جنین همراه است. در برخی موارد به علت عدم تشخیص به موقع پارگی رحم، بیمار با حال عمومی بد مراجعه خواهد کرد که در صورت تشخیص زودرس، مداخله سریع تری قابل انجام است.
    معرفی بیمار: در این گزارش، دو مورد پارگی رحم معرفی شد که مورد اول پارگی رحم به دنبال ترومای موتور و مرگ جنین و زایمان اتفاق افتاده و بیمار با هرنی امنتوم به داخل رحم و علائم متریت مراجعه کرده است و مورد دوم، پارگی رحم به علت فشار بر فوندوس هنگام زایمان در بیمار بدون اسکار شده که به صورت دیررس به علت هرنیه شدن روده ها به داخل رحم با علائم انسدادی شکم حاد مراجعه کرد.
    نتیجه گیری
    توصیه می شود در بیماران با ترومای شکمی و به خصوص همراه با مرگ جنین و در بیمارانی که نوزاد به خون آغشته است، به دنبال زایمان، علی رغم کامل بودن جفت و نداشتن خونریزی، ارزیابی داخل رحم از نظر پارگی رحم با دست انجام شود تا در صورت تشخیص پارگی رحم، مداخله سریع تری صورت گیرد.
    کلیدواژگان: پارگی رحم فراموش شده، ترومایحاملگی، فتق روده، فتق امنتوم
|
  • Anisodowleh Nankali*, Maryam Hemati, Hamidreza Safari, Fariba Najafi Pages 1-6
     
    Introduction
    Systemic lupus erythematosus (SLE) is a common autoimmune disease and predominantly affects fertile women. This disease is associated with multisystem involvement and has high risk for both the mother and the fetus. One of the major risks for SLE mothers is the occurrence of disease flare during pregnancy. Some studies have shown that SLE flares more during pregnancy, but the conclusion of others is quite the opposite. Therefore, this study was performed with aim to determine the feto-maternal outcome in pregnant women with SLE.
    Methods
    This retrospective study was performed on 38 pregnant women with lupus who were hospitalized in Obstetrics and Gynecology ward of Kermanshah Imam Reza hospital in 2008-2012. The renal parameters including creatinine and urinary protein excretion, hemoglobin and platelet levels, and also pregnancy outcomes- preeclampsia, eclampsia, abortion, preterm delivery, mode of delivery, infant's weight and stillbirth were recorded. Data collection tool was a questionnaire which was designed based on the main goals of the study. Data were analyzed by SPSS software (version 16) and descriptive statistics index. P<0.05 was considered significant.
    Results
    In this study, there was cesarean section in 27 patients (73.68%), abortion in 8 (21.05%), intrauterine deaths in 2 (2.64%), hypertension in 9 (23.68%) and eclampsia in 1 (2.63%). Preterm delivery occurred in 22 patients (57.89%). Mean 24-hour urine protein was 185.321 mg and mean of birth weight was 2248.57 gr.
    Conclusion
    Lupus and pregnancy are associated with pregnancy unfavorable outcomes including preeclampsia, preterm delivery, high occurrence of cesarean section and abortion.
    Keywords: Fetal outcome, Maternal outcome, pregnancy, Pregnancy outcome, SLE
  • Davood Aghamohammadi, Abdolreza Mehdinavaz Aghdam, Mehdi Khanbabayi Gol* Pages 7-13
     
    Introduction
    Portal infection is one of the complications that can affect the results of chemotherapy and need to other treatments. Therefore, researchers recommend that caution should be exercised until the reasons for this request have been identified and no action has been taken to control and eliminate them. Therefore, the present study aimed to investigate the prevalence of related infections and port-specific factors in women with common cancer under chemotherapy.
    Methods
    This study was conducted on 85 patients with prevalent cancers among women and port candidates for chemotherapy in Tabriz hospitals in 2015. Clinical signs and laboratory tests (measuring white blood cell and erythrocyte sedimentation levels) confirming port-based infection were recorded in researcher-made checklists. Subsequently, the data were analyzed by SPSS software (version 19) using the descriptive statistics and independent t-test. P-value less than 0.05 was considered statistically significant.
    Results
    A total of 13 patients suffered from port infection after the port was placed. There was a significant relationship between the number of chemotherapy sessions (P=0/002), the number of days of in-situ port (P=0/001), and the number of hospital stay days between the two groups with or without infection after the port placement (P=0/001).
    Conclusion
    The high prevalence of infection in the port site (15%) in this study can affect the duration of chemotherapy and the trust of team members and patients. Therefore, it is suggested not to refer to the results of the present study in decision-making for port insertion in chemotherapy. On the other hand, being aware of the extent of port-related infection in the present study can change the policies of the hospitals and physicians to control the infection and lead to finding optimal ways of using it
    Keywords: Women's common cancers, chemotherapy, Subclavian Port, Port site infection
  • Lobat Jafarzadeh*, Atena Separdar, Zahra Lori Gavini, Mahmoud Rafiean, Fatemeh Deris, Najmeh Shahinfard Pages 14-22
     
    Introduction
    Recently, there have been some reports about the antifungal and antimicrobial effects of Satureja bachtiarica. This study aimed to determine the effects of Clotrimazole-Satureja bachtiarica vaginal cream and compare with those of Clotrimazole vaginal cream in patients with vaginal candidiasis.
    Methods
    This randomized double-blind clinical trial was carried out on 80 women of childbearing age that referred to Hajar Hospital in Shahrekord, Iran. The cases in the first group received Clotrimazole-Satureja bachtiarica vaginal cream and in the second group, the patients received Clotrimazole vaginal cream. Clinical and laboratory signs and symptoms were recorded at baseline and after the treatment by questionnaires and forms. Both groups were treated for 7 days. The data were analyzed in SPSS software (version 21) using paired t-test, Chi-square test, repeated measures, and independent t-test. P-value less than 0.05 was considered statistically significant.
    Results
    The results of the present study showed that the amount of vaginal discharge (P=0.0001), dysuria (P=0.014), and vaginal itching (P=0.048) in the Clotrimazole-Satureja group were significantly less than those of the Clotrimazole group. There was no significant differences in the erythema of the vulva and vagina (P=0.108), as well as dyspareunia (P=0.118), between the Clotrimazole-Satureja group and the Clotrimazole group. No significant correlation was observed between the recarturrent and the studied groups (P=0.130).
    Conclusion
    The results of this study showed that the therapeutic effects of Clotrimazole-Satureja bachtiarica vaginal cream were not only similar to those of Clotrimazole vaginal cream but also more effective at improving the symptoms of vaginal candidiasis. Therefore, the use of this cream is suggested for the treatment of vaginal candidiasis infection
    Keywords: candidiasis, clotrimazole, Satureja, Vulvovaginitis
  • Soodabeh Aghababaei, Ali Reza Soltanian, Shokoufeh Sharifi, Elnaz Torkzaban, Mansoureh Refaei* Pages 23-31
     
    Introduction
    Nausea and vomiting can reduce the quality of life of pregnant women. Identifying the related factors and how we can relieve them can play an important role in the care of pregnant women. Therefore, the present study was conducted with aim to determine the factors affecting the severity of nausea and vomiting during pregnancy and how it is controlled by mothers.
    Methods
    This descriptive study was performed on 160 pregnant women with gestational age of 6-20 weeks and single pregnancy who had referred to Hamadan health centers in 2014. Data were collected by using the researcher-made questionnaire including the questions about demographic characteristics, fertility, how to control nausea and vomiting, and the questionnaire of assessing nausea and vomiting in pregnancy. Data were analyzed by SPSS software (version 16) and Fisher Exact test. P < 0.05 was considered significant.
    Results
    According to the results of the study, the severity of nausea and vomiting was mild in 79 cases (49.4%), moderate in 75(46.9%) and severe in 6 (3.7%). Maternal age, mother's occupation, gestational age and time of day were associated with severity of nausea and vomiting (P<0.05). 89 (56.2%) of the research units were looking for a remedy for their problem by using of herbal compounds and medicine. Vitamin B6 and mint extract were most used. 80 (50%) of women did not use any medicines due to their fear of injury to the fetus.
    Conclusion
    Variables such as maternal age, mother's occupation, gestational age and time of occurrence of nausea and vomiting during the day were related to the severity of nausea and vomiting. Vitamin B6 and Mint extract had the most intake for relieving nausea and vomiting during pregnancy
    Keywords: Control, Nausea, pregnancy, vomiting
  • hadi safdari*, Abolfazl Maghrouni, Hadi Farsiani Pages 32-36
     
    Introduction
    Acinetobacter baumannii is one of the primary causes of nosocomial infections. Furthermore, the increment of antibiotic resistance has raised concerns about the proper therapeutic approach to this problem. This study aimed to determine the susceptibility of A.baumannii to colistin and imipenem through minimal inhibitory concentration (MIC).
    Methods
    In this study, 2745 samples (2745 plate) were collected from patients in different wards of Ghaem Hospital and Imam Reza Hospital in Mashhad between October 2015 and September 2016. In the case of a specimen was wound, after disinfection of the wound surface using a sterile swab from the inferior part of the sample, middle stream urine was collected in sterile container, and the bronchial specimen was taken by the doctor by syringe. In this study, 100 A.baumannii were isolated from 100 hospitalized patients at Imam Reza and Ghaem hospitals of Mashhad, By Biochemical tests (Kligler iron agar, Lysine, urea indole) diagnostic and then disc diffusion method, and E-test strips were utilized to evaluate infection, antibiotic susceptibility, and MIC, respectively.
    .
    Results
    The obtained results of disc diffusion showed that all isolates were resistant to imipenem, which was also confirmed by E-test strips. Moreover, all isolates were sensitive to colistin. The obtained colistin MIC was 0.25μg/ml for one sample and ≤2μg/ml for others; which were considered sensitive according to the Clinical and Laboratory Standards Institute standards.
    Conclusion
    The high resistance of A.baumannii to imipenem was indicative of resistance pattern changes of this bacteria and insufficiency of the mentioned antibiotic for treatment. However, colistin is still effective and should be prescribed more carefully to prevent resistant strains spread.
    Keywords: AAcinetobacter bumannii, Imipenem, Colistin, MIC, E-test
  • Sima khavandizadeh Aghdam*, Yalda Mahfouzi, Rafat Kazemzadeh Pages 37-43
     
    Introduction
    Childbirth is a physiological process that must be accomplished without any interventions. The main objective of this study was to evaluate the effects of prenatal preparation classes on the duration of labor and delivery type in primiparous women.
    Methods
    This clinical trial was conducted on 100 primiparous women referring to the Sabalan Hospital in Ardabil, Iran, for prenatal care and delivery in 2017. The subjects were randomly assigned into two groups of intervention (n=50) and control (n=50). The intervention group participated in childbirth preparation classes (from 20th to 37th weeks of gestation) for eight 2-hour sessions implemented biweekly by a midwife. The control group received only usual pregnancy care. Trainings in the intervention group included the anatomy and physiology of women's genital organ, modifiable activity during pregnancy, personal health, abdominal breathing, nutrition, high-risk pregnancy, mental health, types of delivery, postpartum problems, newborn, and breastfeeding. After the initiation of labor, the duration of active phase, second stage of labor, and method of delivery were recorded by the researcher for both groups. The data were analyzed in SPSS software (version 18) using t-test, Chi-square, and Fisher’s exact test. P-value less than 0.05 was considered statistically significant.
    Results
    The results of the study showed that the prenatal preparation classes reduced the duration of delivery (P<0.001) and rate of cesarean section (P=0/023).
    Conclusion
    Prenatal preparation classes led to the reduction of labor duration and rate of cesarean section. Therefore, it is suggested to implement these preparation classes at a wider scope in prenatal care centers.
    Keywords: Prenatal preparation classes, Delivery outcome, Primipara women
  • Sasan Nazari, Fahimeh Ezati Arasteh, Saman Nazari, Fatemeh Shobeiri*, Arezoo Shayan, Parisa Parsa Pages 44-51
     
    Introduction
    Episiotomy is one of the most common surgical procedures in women. The pain caused by episiotomy is always stressful and has negative effects on women's functions. The aim of this study was to assess the effect of Aloe Vera gel on perineal pain and wound healing after episiotomy among primiparous women.
    Methods
    This study was a randomized double-blinded controlled clinical trial was conducted on 80 women referred to Tamin Ejtemaee Hospital, Hamadan, Iran, in 2017. The participants were divided into the intervention (Aloe Vera gel, n=40) and control (normal saline, n=40) groups. The REEDA questionnaire, and Visual Analog Scale were used before and 3,7,10 days after the intervention.
    The data were analyzed in SPSS software (version 21) through the Chi-square test, duplicate measurement, and independent and paired samples t-tests.
    Results
    The results showed no significant differences between the two groups in terms of the mean scores of episiotomy pain and wound healing before the intervention (P<0.05). However, there was a significant difference between the two groups based on independent t-test after intervention (P<0.001). The results showed that Aloe Vera gel reduced pain and healed episiotomy ulcer, compared to the normal saline.
    Conclusion
    The use of Aloe Vera gel, compared to normal saline, reduces pain and accelerates episiotomy ulcer healing with no side effects; therefore, it can be beneficial for women
    Keywords: Aloe Vera gel, Episiotomy, Perineal pain, Women, Wound healing
  • Azam Amirian, Nourossadat Kariman*, , Nasrin Borumandnia, Zahra Naeje Pages 52-60
     
    Introduction
    Gestational diabetes is the most common medical condition during pregnancy. Early diagnosis and preventive and therapeutic measures reduce the short-term and long-term complications of mother, fetus and infant. This study was performed with aim to determine the relationship between un-conjugated estriol and gestational diabetes.
    Methods
    This case-control study was conducted on 60 pregnant women with gestational diabetes mellitus (case group) and 120 healthy pregnant women (control group) referred to Mahdieh and Taleghani hospitals of Tehran in 2017-2018. Triple test was performed for the samples in 14-17 weeks of gestation and oral glucose tolerance test with 75 g glucose was performed in 24-28 weeks of gestation. Data were collected by interview. Data were analyzed using SPSS software (version 17) and independent t-test, Chi-square, Mann-Whitney, and logistic regression. P < 0.05 was considered significant.
    Results
    Mean and standard deviation of un-conjugated estriol in case group was 1.17 ± 0.61 and in control group was 1.02 ± 0.47 MOM. The level of un-conjugated estriol was significantly higher in the case group than the control group (p = 0.011).
    Conclusion
    Increased level of un-conjugated estriol in early pregnancy can be suggested and evaluated as a new diagnostic test for gestational diabetes. Therefore, performing the necessary measures can reduce its complications by early identification of at-risk women
    Keywords: Gestational Diabetes Mellitus, Second trimester of pregnancy, un-conjugated estriol
  • Bibi Maryam Mirlashari*, Zahra Abedian, Hasan Rakhshandeh, Habibollah Esmaily Pages 61-70
     
    Introduction
    The rate of bleeding is associated with impaired synthesis of endometrial prostaglandins, especially PGE2. One of the most common causes of anemia in women is menstrual bleeding. Bromelain, an enzyme found in pineapple, has anti-inflammatory effects and reduces prostaglandin E2 in inflammatory regions. This study was performed with aim to compare the effects of Bromelain and Mefenamic acid on the amount of menstrual bleeding.
    Methods
    A double-blind randomized clinical trial was conducted on 90 students with primary dysmenorrhea in dormitories of Velayat University of Iranshahr in 2017. The students were monitored for two cycles with Higham chart in terms of the rate of bleeding. Then, they were randomly assigned to two groups: Bromelain (n=32) and Mefenamic acid (n=34). The Higham chart was completed to measure menstrual bleeding in two cycles of control and two cycles of intervention. The subjects received 250mg capsules of Bromelain or 250mg capsules of Mefenamic acid, if needed, they received two interventional cycles every 6 hours during the first three days. Data was analyzed by SPSS software (version 22) and Mann-Whitney, Paired t-test and independent t-test. P <0.05 was considered significant.
    Results
    The results of Paired t-test showed significant difference in the amount of bleeding after intervention in the Bromelain group (P = 0.036), but this difference was not significant in the Mefenamic acid group (P = 0.088). The difference between the mean of bleeding in two cycles of intervention compared to the two cycles of control was -6.79 ± 17.57 in the bromelain group and was -5.36 ± 17.57 in the Mefenamic acid group that showed no significant difference (P = 0.744).
    Conclusion
    Consumption of Bromelain for reducing menstrual bleeding has no difference with Mefenamic acid in primary dysmenorrhea.
    Keywords: Bromelain, Mefenamic Acid, Menstrual bleeding, Primary dysmenorrhea
  • Zahra Saeedi, Katayoun Alidoosti*, Firoozeh Mirzaee, Atefeh Ahmadi, Tania Dahesh Pages 71-79
     
    Introduction
    Nausea and vomiting is one of the most common complains during pregnancy, which often occur as one of the first signs of pregnancy after the first rebound of the menstrual period. There is a strong pattern of depression, anxiety, and stress in women with severe nausea and vomiting of pregnancy. Many women become physically, socially and psychologically isolated and their quality of life is affected. This study was performed with aim to investigate the effect of combination of psychological counseling and acupressure with couple therapy approach on the severity and duration of nausea and vomiting in pregnant women.
    Methods
    This clinical trial was performed on 92 pregnant women with gestational age of 6 to 10 weeks and on their husbands in 2016. For the intervention group, in addition to the routine prenatal care, three 90 minutes sessions of psychological counseling and acupressure were held; but the control group only received routine prenatal care. Then, data were collected before and after the intervention by Rhodes index. Data were analyzed by SPSS software (version 22) and Chi-square, one-way ANOVA and covariance analysis. p <0.005 was considered significant.
    Results
    The severity and duration of nausea and vomiting significantly decreased in the intervention group compared to the control group (p<0.001).
    Conclusion
    The combination of psychological counseling and acupressure can reduce the duration and severity of nausea and vomiting
    Keywords: Acupressure, Counseling, nausea, vomiting, pregnancy
  • Morvarid Irani, Masoumeh Kordi*, Marzieh Lotfalizadeh Pages 80-90
     
    Introduction
    Assessing the labor progress is one of the primary and important cares during childbirth. The methods used to evaluate the progress of labor should have the least damage to the mother and the fetus. This review study was performed with aim to assess the methods of labor progress.
    Methods
    In this review study, the Persian and English articles which were published during 1997 to 2018 and were indexed in databases of PubMed, Magiran, Google Scholar, Iranmedex, Irandoc and SID with keywords of progress of labour, vaginal examinations, cervical dilatation, and purple line were searched. The articles which had inclusion criteria entered to the study and were qualitatively analyzed.
    Results
    A total of 43 studies which were extracted from 385 articles related to the assessing the progresses of labor were studied. The results of articles performed in this field were divided in three general categories including: determination of cervical dilation by vaginal examination, methods which consisted of several indicators such as maternal behavioral and physiologic changes, and discoloration of the skin between the buttocks (purple line).
    Conclusion
    Vaginal examination is not the only method to evaluate the progress of labor and midwifes can use a set of signs and symptoms including observation of the purple line and measuring it, assessing the changes in the number of respiration, behaviors, voices, movements and positions of the mother during labor in order to reduce the number of vaginal examinations and therefore improve the mother and fetus healthy in clinical practice.
    Keywords: behavioral changes, Cervical Dilatation, Progress of labor, purple line, vaginal examinations
  • Kosar Deldar, Seyed Saleh Seyedein*, Marzieh Lotfalizadeh, Mansoureh Mohammadnezhad Pages 91-95
     
    Introduction
    Uterus rupture during pregnancy is a fatal complication or is associated with severe maternal and fetal complications. In some cases, due to the lack of timely diagnosis of uterus rupture, the patient will refer with bad state that in the case of early diagnosis, faster intervention can be performed
    Case Report: In this report, two cases of uterine rupture were introduced; the first case of uterine rupture occurred following motor trauma and fetal death and vaginal delivery, and the patient referred with metrite symptom and omentom herniation to ruptured uterus, and the second case, rupture of the uterus was due to pressure on the fundus during delivery in the patient without uterine scar, which referred as delayed due to the intestinal herniation to the uterus with acute abdomen obstructive symptoms.
    Conclusion
    It is recommended that in patients with abdominal trauma, especially with fetal death, and in patients who have infant infected with blood, after delivery, despite the completeness of the placenta and absence of bleeding, an intrauterine assessment in terms of uterus rupture be performed with hand, and faster intervention be done in the case of diagnosing rupture uterus.
    Keywords: Intestinal hernia, Missed uterus rupture, Omental hernia, Pregnancy trauma