فهرست مطالب

به زراعی نهال و بذر - سال سی و پنجم شماره 1 (بهار و تابستان 1398)
  • سال سی و پنجم شماره 1 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/05/05
  • تعداد عناوین: 8
|
  • علیرضا یزدانی، سیدعبدالرضا کاظمینی*، حسین غدیری، علی اکبر کامگار حقیقی، محسن عدالت صفحات 1-23
    به منظور مطالعه اثر محدودیت آبی و تاریخ کاشت بر عملکرد و روند رشد سیب زمینی رقم سانته در طول فصل، این پژوهش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکراردر سال های 94-1393 و 95-1394 در دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز اجرا شد. چهار سطح آبیاری شامل 55، 70، 85 و 100 درصد نیاز آبی گیاه در کرت های اصلی و سه تاریخ کاشت 20 اسفند،20 فروردین و 20 اردیبهشت در کرت های فرعی تصادفی شدند. تجزیه واریانس داده ها نشان داد اثر آبیاری بر کلیه صفات، بجز شاخص برداشت، اثر تاریخ کشت و برهمکنش آبیاری × تاریخ کشت نیز بر کلیه صفات معنی دار بود. نتایج نشان داد که تا 48 روز پس از کاشت، ارتفاع بوته و وزن خشک شاخساره افزایش کندی داشت، ولی در فاصله بین 48 تا 104 روز پس از کاشت افزایش قابل توجهی در این دو صفت مشاهده شد. در اوایل فصل رشد ارتفاع بوته و وزن خشک شاخساره در تاریخ کاشت 20 اسفند اندکی کمتر از سایر تاریخ های کاشت بود، ولی با گذشت زمان و در تاریخ کاشت 20 اسفند مقدار این دو صفت به طور معنی داری بیشتر شد. تنش محدودیت آبی باعث کاهش شاخص سطح برگ، تعداد غده در مترمربع، عملکرد غده، عملکرد بیولوژیک و وزن غده های بذری و درشت و افزایش وزن غده های ریز گردید. در خصوص بیشتر صفات، سطح آبیاری 100 با 85 درصد نیاز آبی تفاوت معنی داری نداشت. در شرایط تنش محدویت آبی، اهمیت تاریخ کاشت بیشتر بود، چنانچه در شرایط بدون تنش تفاوت معنی داری بین تاریخ های کاشت وجود نداشت یا حداقل بود. در حالیکه در شرایط تنش آبی رشد و عملکرد بوته های سیب زمینی در تاریخ کاشت 20 اسفند بیشتر بود. به طورکلی، نتایج نشان داد که به دلیل استفاده بهتر از نزولات جوی، دمای پایین تر و تبخیر کمتر در اوایل فصل رشد و دمای مناسب تر در زمان غده زایی، عملکرد سیب زمینی حاصل از تاریخ کشت 20 اسفند بویژه در شرایط تنش محدویت آبی افزایش یافت.
    کلیدواژگان: سیب زمینی، آبیاری، نیاز آبی، شاخص برگ، عملکرد غده، غده بذری
  • حسن حسین آبادی، موسی رسولی*، علی عبادی، محمد علی نجاتیان، احمد ارشادی صفحات 25-40
    بسیاری از تاکداران مناطق سرد ایران برای حفاظت تاک در مقابل خسارت سرمای پاییز، زمستان و اوایل بهار، تاک های تربیت یافته در سیستم خزنده را در فصل پاییز زیر خاک می نمایند. در اوایل اردیبهشت بوته ها را از خاک خارج می کنند و هرس را تا زمان پدیدار شدن ساختار گل و تا اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد به تعویق می اندازند. هدف از این پژوهش بررسی بهترین زمان خارج سازی تاک ها ازخاک، زمان و شدت هرس بعد از مواجه شدن تاک ها با سرمای بهاره برای کاهش خسارت سرمازدگی بود. دو آزمایش در باغ مادری انگور رقم بیدانه سفید در دو سال (1394 و 1395) در تاکستان های شهرجاورسیان از توابع استان مرکزی به انجام رسید. آزمایش اول در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تیمار و شش تکرار و تیمارها شامل::T1 خارج سازی تاک ها در 25 اسفند، T2: خارج سازی تاک ها در 15 فروردین و T3: خارج سازی تاک ها در چهارم اردیبهشت (شاهد) بود. آزمایش دوم در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 10 تیمار و سه تکرار انجام شدو هر تیمار ترکیبی از مولفه های زمان هرس (29 اسفند، 19 فروردین و 8 اردیبهشت) و شدت هرس بر اساس تعداد جوانه ها (چهار، شش و هشت جوانه) بود. در هر دو سال آزمایش، تاک ها با سرمازدگی طبیعی از نوع تشعشی مواجه شدند. در آزمایش اول، تیمارT1 با کمترین درصد جوانه سبز شده (65 درصد)، بیشترین درصد خسارت سرمازدگی طبیعی را داشت و از اواسط فروردین به بعد، بهترین زمان خارج سازی بوته ها از خاک تشخیص داده شد. در آزمایش دوم، تعداد خوشه در جوانه های سبز شده (ضریب باردهی) در هرس های کوتاه (تیمارهای T2L1 وT3L1 به ترتیب با مقادیر 5/50 و 9/48 درصد) با تفاوت معنی دار نسبت به هرس های بلند (تیمارهای T1L3 وT2L3به ترتیب با 7/30 و 4/28 درصد) داشتند. از سوی دیگر تیمار T3L1با 6/24 تن در هکتار، بهترین عملکرد میوه را نشان داد. با توجه به این نتایج، در سیستم تربیت خزنده برای دست یابی به درصد بالای سبز شدن جوانه، ضریب باردهی و عملکرد مناسب در تولید انگور در شرایطی که بوته ها با سرمای تشعشی بهاره مواجه شده باشند، خارج سازی تاک ها از نیمه دوم فروردین به بعد و انجام هرس در زمان رویش سرآغازه های برگ در اوایل اردیبهشت توصیه می شود.
    کلیدواژگان: انگور، رقم بیدانه سفید، سیستم خزنده، درصد سبز شدن جوانه، ضریب باردهی، عملکرد میوه
  • عبدالرضا قرنجیکی، اسماعیل دردی پور*، عمران عالیشاه، فرشید قادری فر صفحات 41-57

    شناسایی و انتخاب ژنوتیپ‎های با کارآیی جذب و استفاده پتاسیم می‎تواند به افزایش بازده کودهای پتاسیمی و استفاده بهتر از پتاسیم قابل جذب خاک در اراضی دچار کمبود این عنصر کمک کند. بدین منظور در یک آزمایش هیدروپونیکی (آبکشت)، کارآیی پتاسیم 25 ‎ژنوتیپ پنبه بررسی شد. ژنوتیپ‎ها در دو سطح کمبود (025/0 میلی‎مولار) و کفایت (5/2 میلی‎مولار) پتاسیم رشد یافتند و گروه‎بندی کارآیی پتاسیم براساس شاخص‎های وزن خشک اندام هوایی در سطح کمبود، نسبت وزن خشک اندام هوایی در سطح کمبود به سطح کفایت و کارآیی استفاده پتاسیم انجام شد. کمبود پتاسیم منجر به کاهش معنی‎دار وزن خشک، غلظت و جذب پتاسیم ریشه و اندام هوایی ژنوتیپ‎های پنبه شد، اما کارآیی استفاده پتاسیم آنها را افزایش داد. همبستگی بسیار معنی دار (**98/0 = r) بین وزن خشک ریشه و اندام هوایی بدست آمد. همبستگی وزن خشک ریشه و اندام هوایی با جذب و کارآیی استفاده پتاسیم نیز معنی‎دار بود. براساس نتایج گروه‎بندی کارآیی پتاسیم از نظر شاخص‎های وزن خشک اندام هوایی و نسبت وزن خشک اندام هوایی، شش ژنوتیپ پنبه در گروه کارآ قرار گرفتند، اما از نظر کارآیی استفاده پتاسیم فقط چهار ژنوتیپ کارآیی داشتند. در نهایت براساس جمع‎بندی نتایج، ‎ارقام گلستان، ساجدی و ژنوتیپ N2G80، ژنوتیپ‎های کارآ در جذب و استفاده از پتاسیم شناسایی و انتخاب شدند.

    کلیدواژگان: پنبه، کمبود پتاسیم، کفایت پتاسیم، وزن خشک، هیدروپونیک
  • برزو کازرانی، سعید نواب پور*، حسین صبوری، سیده ساناز رمضان پور، خلیل زینلی نژاد، علی اسکندری صفحات 59-81
    به منظور ارزیابی لاین های اینبرد نوترکیب برنج حاصل از تلاقی دو رقم برنج اهلمی طارم و سپیدرودبه ترتیب متحمل و حساس به تنش خشکی، آزمایشی در بهار سال 1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه گنبد کاووس اجرا گردید. یکصد و شانزده لاین اینبرد نوترکیب در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو محیط (بدون تنش و تنش خشکی) بررسی و ارزیابی شد. شاخص های MP، GMP، STI، RDY، HM،K1STI و K2STI با عملکرد دانه در هر دو محیط (تنش و بدون تنش) همبستگی بالایی داشتند، بنابراین به عنوان شاخص های مناسب جهت انتخاب لاین های متحمل به تنش خشکی شناسائی شدند. تجزیه بای پلات بر اساس دو مولفه اول نشان داد که لاین های شماره 12، 112 و 113 به عنوان ژنوتیپ های متحمل و لاین های شماره 43، 50، 64 و 89 به عنوان ژنوتیپ های حساس شناخته شدند. بای پلات شاخص های SNPI و SSPI را نیز به عنوان معیارهای شناسایی ژنوتیپ های متحمل به تنش خشکی معرفی کرد. بر اساس 17 شاخص تحمل و حساسیت به خشکی و عملکرد دانه در شرایط تنش و بدون تنش گروه بندی لاین ها با استفاده از تجزیه خوشه ای به روش WARD انجام گرفت و چهار گروه تشکیل شد. خوشه های دوم و چهارم به ترتیب با بیشترین و کمترین مقدار K2STI به ترتیب معرف ژنوتیپ های متحمل و حساس بودند. در مجموع بر اساس تجزیه بای پلات و تجزیه خوشه ای لاین های شماره 112 و 64 به ترتیب به عنوان متحمل ترین و حساس ترین ژنوتیپ های مورد مطالعه در تحقیق حاضر شناسایی شدند. عملکرد دانه لاین شماره 112 در شرایط تنش و بدون تنش به ترتیب 5190 و 6640 کیلوگرم در هکتار و عملکرد دانه لاین شماره 64 در شرایط تنش و بدون تنش به ترتیب 1640 و 2240 کیلوگرم در هکتار بود.
    کلیدواژگان: برنج، تنوع ژنتیکی، تنش خشکی، تجزیه خوشه ای، تجزیه تابع تشخیص
  • نسترن احمدی، شهریار جاسمی*، فیاض آقایاری صفحات 83-101
    به منظور بررسی پتانسیل تحمل به سرمای لاین های امیدبخش گندم نان، آزمایشی در قالب آلفا لاتیس با دو تکرار در سال زراعی 95-1394 در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج اجرا شد. در این تحقیق شانزده لاین امیدبخش حاصل از آزمایش سازگاری اقلیم معتدل و دوازده لاین امیدبخش حاصل از آزمایش سازگاری اقلیم سرد همراه با ارقام شاهد از نظر تحمل به تنش سرما به روش تلفیقی (آزمایشگاهی و مزرعه ای) بررسی شدند. بوته های خوگرفته به سرما، در اوایل دی 1394 از مزرعه جمع آوری و میزان تحمل به سرما در آن ها با اندازه گیری LT50 (دمایی که در آن پنجاه درصد بوته‏ها بر اثر سرما از بین می‏روند) با استفاده از فریزر قابل تنطیم تعیین شد. نتایج نشان داد که در بین لاین های اقلیم معتدل، هشت لاین و رقم بهاران ال تی پنجاه پایین تری نسبت به رقم پارسی (رقم شاهد اقلیم معتدل با ال تی پنجاه  °C6-) داشتند و پایین ترین LT50(°C12-) مربوط به لاین M-94-7 بود. در بین لاین های اقلیم سرد، هشت لاین LT50پایین تری نسبت به رقم میهن (رقم شاهد اقلیم سرد با LT50 °C12-)داشتند و پایین ترین LT50مربوط به لاین های C-94-11 و C-94-13 با میزان°C 15- بود. تحمل به سرما در دو رقم حیدری (°C5/9-) و اروم (°C5/11-) کم تر و در رقم زارع (°C13-) بیش تر از رقم شاهد بود. شش لاین از لاین های اقلیم معتدل و نه لاین از لاین های اقلیم سرد ضمن داشتن LT50پایین تر (تحمل بیشتر به سرما)، عملکرد دانه بالاتری نسبت به ارقام شاهد (به ترتیب رقم پارسی و رقم میهن) داشتند.
    کلیدواژگان: گندم، تنش سرما، خو گرفتن، عملکرد دانه، LT50
  • مرضیه اتحادپور، محمد رضا فتاحی مقدم*، ذبیح اله زمانی، بهروز گلعین، محمدرضا نقوی صفحات 103-120
    به منظور ارزیابی و شناسایی ژنوتیپ های متحمل به شوری، برخی از دانهال های مرکبات غربال شده نسبت به شوری موجود در کلکسیون مرکز تحقیقات مرکبات رامسر و ایستکاه تحقیقاتی داراب و ژنوتیپ های تجاری متحمل (کلئوپاترا ماندارین) و حساس (ترویر سیترنج) در سه سطح، صفر(شاهد)، 40 و 90 میلی مولار سدیم کلراید در شرایطگلخانه بررسی شدند. در هفته دوزادهم پس از شروع تنش  صفات سطح برگ، سطح ویژه برگ، رشد طولی و قطری ساقه، ضخامت برگ، وزن تر و خشک اندام هوایی، میزان نکروزه شدن و ریزش برگ ها، مقدار آب نسبی برگ، میزان عناصر سدیم، پتاسیم و نسبت پتاسیم به سدیم مورد مطالعه قرار گرفتند. ژنوتیپ های مورد بررسی از نظر کلیه صفات به جز سطح ویژه برگ پاسخ متفاوت نشان دادند. تنش شوری کاهش معنی داری در سطح برگ، میزان رشد طولی و قطری ساقه، ضخامت برگ، وزن تر و خشک اندام هوایی و مقدار آب نسبی برگ و نیز افزایش معنی دار میزان نکروزه شدن و ریزش برگ ها و میزان عناصر سدیم و پتاسیم در ژنوتیپ های غربال شده ایجاد کرد. بررسی نمره تحمل به تنش (STS) نشان داد دو ژنوتیپ بومی ایران شامل G25 و G8 در کنار ژنوتیپ متحمل کلئوپاترا ماندارین مقاومت به شوری بالایی داشتند. با در نظر گرفتن هم زمان خصوصیات فیزیولوژیک و STS ژنوتیپ های G8و کلئوپاترا ماندارین به عنوان بهترین ژتوتیپ ها گزینش شدند. بنابراین این ژنوتیپ هاپس از بررسی خصوصیات باغی برای استفاده به عنوان پایه در مناطق دارای خاک یا آب شور توصیه می شوند.
    کلیدواژگان: مرکبات، کلرور سدیم، کلئوپاترا ماندارین، ژنوتیپ متحمل، نمره تحمل به تنش
  • مسعود سلیمانی، ناصر عالم زاده انصاری*، پیمان حسیبی صفحات 121-126
  • منصوره شمیلی*، محمودرضا گلزاریان، پیمان آذرکیش، امید دوستی ایرانی صفحات 127-131
|
  • Alireza Yazdani, Seyed Abdolreza Kazemeini *, Hossein Ghadiri, Ali Akbar Kamgar Haghighi, M. Edalat Pages 1-23
    This field experiment was conducted to study the effects of water limitation stress and planting dates on growth and yield of potato in 2014-15 and 2015-16 growing seasons at Faculty of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran. Experimental treatments included, four irrigation levels: 55%, 70%, 85% and 100% of water requirement of potato assigned to the main plots, and three planting dates: March 11, April 9 and May 10 randomized in the sup plots as split plot arrangement in randomized complete block design with three replications. The results showed that plant height and shoot dry weight had a slow growth until 48 days after planting (DAP), however, these two traits considerably increased between 48-104 DAP. At early growth stage, plant height and shoot dry weight was slightly less in March 11 planting as compared with other planting dates, while these two traits were greater in March 11 planting. Water limitation stress reduced plant height, leaf area index, tuber number m-2, tuber yield, biological yield and weight of seed and large tubers weight and increased small tuber weight. There was no significant difference between 100% and 85% of water requirement levels for most of measured traits. In water stress conditions planting date was more important. In 100% water requirement level there was no significant differences between planting dates. Whereas, in stressed conditions, growth and tuber yield of potato were greater in March 11 planting. In conclusion, the results indicated that potato performance was greater in March 11 planting date, particularly in water limited stress conditions, because of better use of precipitation, cooler temperature and lower evaporation in the early season as well as suitable temperature during tuber initation.
    Keywords: Potato, Water requirement, leaf area index, seed tuber, tuber yield
  • Hassan Hoseinabadi, Mousa Rasouli *, Ali Ebadi, Mohammad Ali Nejatian, Ahmad Ershadi Pages 25-40
    Many vine growers in cold regions of Iran, in the ‘Khazandeh’ vine training system, for protecting vines from freezing in automn and winter, and frost in early spring, bury vines in the autumn and remove soil in mid-April, and postpone pruning until the flower structure appears in the end of May. The aim of this study was to investigate the best time for soil removal of buried vines, timing and severity of pruning of vines following exposure to spring frost to reducing frost damage. Two experiments were carried out in 2015 and 2016 in the cv. ‘Bidaneh Sefid’ vineyard of Javersian, Khondab, Iran. The first experiment was conducted in randomized complete block design with three treatments and six replications. Treatments included: T1: soil removal in 16 March, T2: soil removal 4 April and T3: soil removal in 24 April (control). The second experiment was carried out using randomized complete block design with 10 treatments and three replications. Each treatment was a combination of pruning time (19 March, 7 April and 27 April) and pruning severity based on the number of buds (4, 6 and 8 buds). In both experimentes, the vines experienced spring frost. In the first experiment, the best time for soil removal from buried vines was after 4 April. March 16 with lowest sprouted buds (%65) had the highest frost demage. In the second experiment, the number of cluster per sprouted buds (fertility coefficient) in short prunings (T2L1 and T3L1 with 50.5% and 48.9%, respectively) were significantly higher than the long pruning (T1L3 and T2L3 with 30.7% and 28.4%, respectively). On the other hand, T3L1 with 24.6 tonha-1 had the highest fruit yield. Considering the results of this study in the “Khazandeh” vine training system, when the vines are exposed to spring frost, to obtain a high sprouted buds (%), fertility coefficient and fruit yield, the best time for soil removal from buried vines and pruning is second half of April.
    Keywords: grape, Bidaneh Sefid, Khazandeh vine training system, sprouted bud, feritility coefficuent, fruit yield
  • Abdolreza Gharanjiki, Esmaeil Dordipour *, Omran Alishah, Farshid Ghaderifar Pages 41-57

    Identification and selection of efficient genotypes for uptake and utilization of potassium (K) can help to increasing potassium fertilizers and available soil potassium use efficiency in K-deficient soils. Therefore, efficiency of of potassium uptake and utilization 25 cotton genotypes was studied in deficient (0.025 mM) and sufficient (2.5 mM) potassium levels in a hydroponics experiment. Potassium efficiency of cotton genotypes were classified based on three criteria including; shoot dry weight in K-deficient level, the dry weight ratio (dry weight in K deficient : dry weight at K sufficient), and K use efficiency. Potassium deficiency decreased dry weight, K concentration and K uptake by root and shoot of cotton genotypes, while K use efficiency increased in deficient K level. Very high and significant correlation (r = 0.98**) was observed between root and soot dry weight of genotypes. Correlations between root and shoot dry weight with K uptake and K use efficiency were also significant. Grouping of potassium efficiency of cotton genotypes identified six efficient genotypes based on soot dry weight and dry weight ratio, whereas only four efficient genotypes were identified based on K use efficiency. In conclusion, cv. Golestan, Sajedi and genotype N2G80 were selected as efficient genotypes for potassium uptake and utilization.

    Keywords: cotton, potassium deficiency, potassium sufficiency dry weight, Hydroponics
  • B. Kazerani, S. Navabpour *, H. Sabouri, S. S. Ramezanpour, Kh. Zaynali Nezhad, A. Eskandari Pages 59-81
    To evaluate drought tolerance in rice recombinant inbred lines obtained from a cross between two cultivars of Ahlami-Tarom (tolerant) and Sepidrood (susceptible), a field experiment was conducted in spring 2016 in the research farm of Gonbad Kavous University. One hundered sixteen genotypes were studied using randomized complete block design with three replications in two environments (drought stress and non-stress conditions). MP, GMP, STI, RDY, HM, K1STI and K2STI indices had high correlations with grain yield under the two environments (drought stress and non-stress), therefore were identified as suitable indices for selecting drought-tolerant lines. A biplot analysis perfermed based on the first and second components of principle component analysis showed that lines No. 12, 112, and 113 were the most tolerant, and lines No. 43, 50, 64, and 89 were sensitive genotypes. Moreover, biplot also identified SNPI and SSPI suitable for identifying tolerant genotypes to drought stress. Grouping of lines based on 17 drought tolerantce indices and grain yield in the stress and non-stress conditions was performed by cluster analysis using Ward method, and four clusters were formed. The second and fourth clusters, with the highest and lowest K2STI, included the most tolerant and most sensitive genotypes to drought stress, respectively. Overall, according to the biplot and cluster analyses, lines No. 112 and 64 were identified as the most tolerant and most sensitive genotypes, respectively. Grain yield of line No. 112, in the drought stress and non-stress conditions was 5190 and 6640 kgha-1, respectively. However, grain yield of line No. 64, in the drought stress and non-stress conditions were 1640 and 2240 kgha-1, respectively.
    Keywords: rice, Genetic diversity, Drought Stress, cluster analysis, discriminant function analysis
  • N. Ahmadi, S. Sh. Jasemi *, F. Aghayari Pages 83-101
    To evaluate the cold tolerance potential of bread wheat promising lines, an experiment was conducted based on the alpha-lattice design with two replications during 2015-16 at the Seed and Plant Improvement Institute, Karaj, Iran. In this study, 16 promising lines obtained from the adaptation trial of temperate agro- climatic zone, and 12 promising lines obtained from the adaptation trial of cold agro- climateic zone, were evaluated for cold stress tolerance using an integrated method (laboratory and field). The cold-acclimated plants were sampled from the field in the early January 2015, and the potential of cold strss tolerance in plants was determined by measuring LT50 (the temperature at which 50% of plants are killed) using a regulatable freezer. The results showed that among the temperate adapted lines, eight lines and cv. Baharan had a lower LT50 than Parsi (check cultivar) with LT50 = -6°C and the lowest LT50 (-12°C) was related to line M-94-7. Among the cold adapted lines, eight lines had a lower LT50 than Mihan (check cultivar) with LT50 = -12°C and the lowest LT50 (-15°C) was related to lines C-94-11 and C-94-13. Cold stress tolerance in cultivars Heydari (-9.5°C) and Orum (-11.5°C) was lower and in Zarea (-13°C) was more than the cv. Mihan. Six lines from temperat agro- climatic zone and nine lines from cold agro- climatic zone had lower LT50 (cold tolerance), and higher grain yield than Parsi and Mihan, respectively.
    Keywords: Wheat, Cold stress, acclimatization, Grain yield, LT50
  • M. Etahadpour, Mohammad Reza Fattahi Moghadam *, Z. Zamani, B. Golein, M. R. Naghavi Pages 103-120
    To identify salinity tolerant citrus genotypes, two international tolerant (Cleopatra mandarin) and sensitive genotypes (Troyer Citrange), and some screened citrus genotypes for salinity tolerance from citrus research center of Ramsar and Darab research station (total 28 genotypes) were evaluated under glasshouse conditions. Three levels of salinity stress including; zero (control), 40 and 90 Mm sodium chloride were applied on eight months seedlings of citrus genotypes. In 12th week after the application of salinity stress morpho- physiological characteristics including; leaf area, specific leaf area, growth rate, stem diameter, leaf thickness, fresh and dry weight, leaf necrosis and loss, leaf relative water content (RWC), sodium and potassium content, and potassium : sodium ratio were measured and studied. The studied genotypes showed different responses for all traits, except for specific leaf area. Salinity stress caused significant reduction in leaf area, growth rate, stem diameter, leaf thickness, fresh and dry weights and RWC. Furthermore, significant increase of leaf necrosis and loss, and leaf sodium and potassium concentration were observed. Study of stress tolerance score (STS) showed that two Iranian landraces including G25 and G8 and tolerant genotype (Cleopatra) had high salinity tolerance. G8 and Cleopatra were selected as the tolerant genotypes based on physiological traits and STS. In condusion, considering horticultural characteristics, these two genotypes can be recommended as rootstock in areas with saline soil and water.
    Keywords: Cleopatra mandarin, Citrus, Tolerant genotype, stress tolerance score
  • M. Soleimani, N. Alemzadeh Ansari *, P. Hassibi Pages 121-126

    Effect of different light spectral quality; red (R), blue (B), red- blue (RB), white (W) from diodes and fluorescent lamps- tungsten (FT) on growth and development of transplants of four tomato cultivars; Ameera, Valouro, Karoon and Pamela, was studied. The experiment was carried out as factorial arrangements in completely randomized design with three replications. The results showed that most of the studied characteristics of transplants were affected by cultivar × light quality interaction. The tallest transplant height (16.63 cm) was observed in cv. Pamela under R, and the shortest (6.09 cm) in cv. Valouro under RB. The highest stem diameter (3.97 mm) belonged to cv. Karoon under RB, and the lowest stem diameter (2.02 mm) was measured in cv. Valauro under FT. The greatest leaf dry weight (0.27 g) was observed in cv. Karoon under RB, and the lowest (0.22 g) in cv. Valouro under R. The highest root dry weight (0.102 g) belonged to cv. Pamela under RB, and the least (0.02 g) in cv. Valouro under FT. In conclusion, blue (B) and Red- Blue (RB) lights can be used for producing tomato transplant.

    Keywords: tomato, light- emitting diodes, artificial light, growth room, chlorophyll
  • M. Shamili *, M. R. Golzarian, P. Azarkish, O. Doosti Iran Pages 127-131

    To estimate quantitative and quality of agricultural products, a non- destructive technique as image processing would be very useful and practical. This research examined the estimation of chilling injury in mango fruit using image processing technique. The experiment was arranged as factorial in completely randomized design with two factors; temperature (5, 15 and 24ºC) and observation (7 observation in 48hrs. interval), and three replications. Analysis of variance revealed significant differences between treatments for some quantative and quality traits of fruit such as total acid (TA), total soluble solids (TSS) and fruit firmness. The results showed positive significant correlation between TSS and image character “a*” and “L*” (r = 0.545** and r = 0.548**, respectively). There was negative significant correlation between fruit firmness and image characters “a*” and “L*” (r = -0.534** and r = -0.548**, respectively). In dertructive methed (laboratory) fruit characteristics changed after fourth and fifth observations when fruit internal characteristics have been affected. However, image processing revealed the differences between treatments in second observation.

    Keywords: Mango, fruit weight, non- destructive evaluation, total soluble soils, total acid