فهرست مطالب

طب توانبخشی - سال هشتم شماره 3 (پاییز 1398)
  • سال هشتم شماره 3 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/07/01
  • تعداد عناوین: 29
|
  • امیرحمزه سبزی*، سمانه دامن پاک، منوچهر ططری حسن گاویار صفحات 1-8
    مقدمه و اهداف

    یکی از مشخصه های بارز کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی، کنترل پاسچر ضعیف است. این کودکان کمتر قادر به کنترل تعادل خود در موقعیت های متغیر هستند، به این دلیل که آنها به اختلالات تعادلی در مقایسه با همسالان خود آهسته تر پاسخ می دهند. از این رو هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تاثیر دوازده جلسه تمرینات تحریک دهلیزی بر عملکرد تعادلی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود که در آن 30 کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. به منظور ارزیابی تعادل پویا و ایستا از آزمون راه رفتن پاشنه به پنجه و آزمون اصلاح شده لک لک استفاده گردید. پروتکل تمرینی شامل انجام تمرینات تحریک دهلیزی به مدت دوازده جلسه، هر هفته سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود.

    یافته ها

    تفاوت معناداری بین گروه های آزمایش و کنترل در پس آزمون تعادل پویا و ایستا مشاهده شد؛ به طوری که میانگین نمرات تعادلی در گروه آزمایش نسبت به کنترل بهتر بود.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد مداخلات تمرینی تحریک دهلیزی به مدت دوازه جلسه می تواند جهت بهبود تعادل پویا و ایستا کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی موثر باشد.

    کلیدواژگان: تعادل ایستا، تعادل پویا، تمرین تحریک دهلیزی، کودکان، اختلال هماهنگی رشدی
  • حسین صمدی، علی اکبر جهاندیده، امیر دانا* صفحات 9-18
    مقدمه و اهداف

    یکی از مهم ترین ویژگی های انسان، وجود کارکردهای عالی کرتکس است. روانشناسان و پژوهشگران علوم اعصاب از دیرباز درصدد بررسی کارکردهای شناختی و کارکردهای مغز بوده اند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تغییرات پردازش های شناختی در حین و پس از فعالیت بدنی تناوبی استقامتی یک جلسه ای ویژه فوتسال بر اساس نظریه کاهش موقتی فعالیت قشر پیشانی مغز بود.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر از نوع میدانی و نیمه تجربی بود. جامعه آماری شامل بازیکنان مبتدی جوان فوتسال شهرستان قوچان بودند که 12 آزمودنی فوتسالیست مبتدی پسر (سن 78/0±16/17 سال، قد 19/4±171 سانتی متر و وزن 64/6±38/63 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت نمودند. متغیرهای مستقل، شدت تمرین و دوره های زمانی (عامل درون گروهی) شامل قبل، حین و دقایق 1 و 15 پس از توقف فعالیت تناوبی استقامتی یک جلسه ای بود. متغیر وابسته نیز شامل میانگین نمرات تداخل محرک کلمه و رنگ توسط نرم افزار آزمون استروپ بود. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و نرم افزار SPSS20 تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها 

    یافته ها نشان داد که تفاوت های معناداری در تداخل شناختی آزمون استروپ بین زمان قبل از شروع آزمون با کارکرد شناختی زمان خستگی ناشی از آزمون تناوبی استقامتی و همچنین بین کارکرد شناختی زمان های 1 و 15 دقیقه استراحت بعد از پایان آزمون با کارکرد شناختی ناشی از خستگی وجود دارد (0/05=P).

    نتیجه گیری

    بر طبق یافته ها، به نظر می رسد کاهش موقتی فعالیت قشر پیشانی مغز در حین فعالیت بدنی تناوبی استقامتی فوتسال در شدت های بالا روی می دهد؛ لذا به مربیان فوتسال توصیه می شود تا جهت افزایش ظرفیت های شناختی و روانی افراد در تمرینات خود از تمرین های خاص تصمیم گیری و پردازش اطلاعات نیز بهره گیرند.

    کلیدواژگان: فعالیت تناوبی استقامتی ویژه فوتسال، عملکرد شناختی، آزمون استروپ
  • مژده لقایی، نجمه افهمی*، مهدی گودرزی صفحات 19-28
    مقدمه و اهداف

    کاهش تعادل و دامنه حرکتی مفاصل از علل اصلی سقوط سالمندان است که با عواقب و عوارض جسمانی همراه است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 8 هفته تمرینات تای چی بر تعادل و دامنه حرکتی مچ پا در زنان سالمند می باشد.

    مواد و روش ها

    تعداد 30 زن سالمند در محدوده سنی 65-55 سال از بین سالمندان داوطلب شهر بم به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (15 نفر، سن 2/2±4/57 سال، وزن 1/8±4/74 کیلوگرم، قد 6/4±3/154 سانتی متر) و کنترل (15 نفر، سن 2/3±4/59 سال، وزن  3/10±4/72 کیلوگرم، قد 8/5±2/156 سانتی متر) تقسیم شدند. گروه تجربی 8 هفته تمرینات تای چی را هر هفته 3 جلسه انجام دادند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه فعالیت منظم ورزشی نداشتند. دامنه حرکتی مفصل مچ پا با استفاده از گونیامتر و تعادل بر مبنای مقیاس برگ در دو مرحله قبل و بعد از اجرای تمرینات در دو گروه اندازه گیری شد. از تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای مقایسه میانگین گروه ها در سطح معناداری 05/0 استفاده شد.

    یافته ها 

    نتایج پژوهش حاضر نشان داد بین میانگین نمرات تعادل (گروه تجربی1±5/49، گروه کنترل 1±3/47) و دامنه حرکتی پلانتار فلکشن راست (گروه تجربی 1±1/41، گروه کنترل 1±1/40)، دورسی فلکشن چپ (گروه تجربی 1±5/15، گروه کنترل 2±9/17)، اینورژن و اورژن راست و چپ (به ترتیب گروه تجربی 2±7/39، 1±3/15، گروه کنترل 1±6/36، 1±5/11) آزمودنی ها برحسب عضویت گروهی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<).

    نتیجه گیری

    تمرینات تای چی می توانند تعادل و دامنه حرکتی مچ پا را در زنان سالمند بهبود بخشند؛ بنابراین توصیه می شود از این تمرینات جهت ارتقاء عملکرد حرکتی سالمندان استفاده شود تا از این طریق احتمال خطر سقوط و عوارض متعاقب آن را در سالمندان کاهش داد.

    کلیدواژگان: تای چی، تعادل، دامنه حرکتی، سالمندان
  • هیمن محمدی*، حسن دانشمندی، محمدحسین علیزاده صفحات 29-41
    مقدمه و اهداف

    سازوکار آسیب لیگامان صلیبی قدامی در بسکتبال اغلب به صورت غیربرخوردی بوده و عامل خطرساز کلیدی آن والگوس پویای زانو است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یک برنامه تمرین اصلاحی بر قدرت، دامنه حرکتی و عملکرد بسکتبالیست های دارای والگوس پویای زانو انجام شد.

    مواد و روش ها

    در پژوهش حاضر 32 بسکتبالیست با میانگین سنی 7/1±8/20 سال، قد 05/0±83/1 متر، وزن 2/5±0/74 کیلوگرم و دارای والگوس پویای زانو، به عنوان آزمودنی شرکت نمودند که به صورت تصادفی در دو گروه (تمرین 16، کنترل 16 نفر) قرار گرفتند. ارزیابی ها شامل دامنه حرکتی (دورسی فلکشن، آبداکشن، چرخش خارجی ران)، قدرت ایزومتریک (دورسی فلکشن، پلانتار فلکشن، ابداکشن و چرخش خارجی ران) و عملکرد (آزمون های لی و تعادل) در پای برتر بود.

    یافته ها 

    نتایج آنالیز کوواریانس نشان داد که اعمال برنامه تمرین اصلاحی موجب کاهش معنادار (01/0P<) والگوس پویای زانو در لحظه حداکثر فلکشن (51/6 درجه)، بهبود معنادار (01/0P<) دامنه حرکتی (دورسی فلکشن زانو خم 43/3 درجه، دورسی فلکشن زانو صاف 25/2 درجه، آبداکشن 38/2 درجه و چرخش خارجی ران 75/1 درجه)، قدرت (دورسی فلکشن 32/2 کیلوگرم، پلانتارفلکشن 87/4 کیلوگرم، ابداکشن 82/1 کیلوگرم و چرخش خارجی ران 58/1 کیلوگرم)، تعادل (33/3 سانتی متر) و عملکرد لی (25/13 سانتی متر) می گردد.

    نتیجه گیری

    نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ارائه این تمرین اصلاحی نه تنها می تواند باعث بهبود معنادار قدرت و دامنه حرکتی مفاصل دیستال و پروگزیمال زانو و عملکرد شود، بلکه به نظر می رسد بتواند به پیشگیری از آسیب های ناشی از والگوس پویای زانو طی فعالیت های عملکردی در اندام تحتانی نیز کمک نماید.

    کلیدواژگان: تمرین اصلاحی، والگوس زانو، بازیکنان بسکتبال، عملکرد، دامنه حرکتی
  • فاطمه سالاری اسکر، منصور اسلامی*، سید اسماعیل حسینی نژاد صفحات 42-50
    مقدمه و اهداف

    پوشش های پا با ادعای اثر مستقیم بر مفصل زانو در درمان آسیب های رایج آن، مورد استفاده قرار می گیرند. پرونیشن بیش از حد مفصل ساب تالار که با چرخش داخلی ساق نسبت به ران در ارتباط است، به عنوان عامل ایجاد کننده سندرم درد کشککی رانی شناخته شده است. هدف طراحی کفش های کنترل حرکتی کاهش زاویه اورژن پا و به دنبال آن کاهش زاویه چرخش داخلی ساق در حین دویدن است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر کفش های کنترل حرکتی بر گشتاور عضلانی مفاصل اندام تحتانی طی دویدن در زنان مبتلا به سندرم درد کشککی رانی حین فاز اتکای دویدن بود.

    مواد و روش ها

    20 زن مبتلا به سندرم درد کشککی رانی پنج تلاش دویدن را با سرعت 2/0±3 متر بر ثانیه اجرا نمودند. دو کفش مورد آزمون شامل کفش نایک فری 5 (خنثی) و کفش اسیکس مدل GEL-kayano21 (کنترل حرکتی) بود. گشتاور مفاصل اندام تحتانی با روش دینامیک معکوس محاسبه شد. مقایسه بین شرایط مختلف از طریق تست آماری تی زوجی انجام شد.

    یافته ها 

    کفش کنترل حرکتی به طور معناداری میزان اوج گشتاور اداکتوری مچ پا را کاهش (038/0=p) داده و سبب افزایش مقادیر گشتاور چرخش خارجی (001/0=p) و کاهش گشتاور ابداکتوری (024/0=p) زانو شد. در مفصل ران، گشتاور اداکتوری کاهش (005/0=p) و گشتاور چرخش خارجی توسط کفش کنترل حرکتی افزایش (001/0=p) پیدا کرد. گشتاور مفاصل اندام تحتانی در صفحه ساجیتال بین دو نوع کفش اختلاف معناداری را نشان نداد.

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که کفش کنترل حرکتی با کاهش گشتاور اداکتوری و افزایش اوج زاویه اینورژن پا می تواند نقش مهمی در کنترل حرکات پرونیشن بیش ازحد پا ایفا نماید. به نظر می رسد این نوع از کفش ها به علت کنترل حرکات عقب پا در سطح فرونتال و هوریزنتال بیش ترین اثر بخشی را در همین سطوح حرکتی نشان می دهد. این شواهد نشان می دهد که کفش های کنترل حرکتی به عنوان یک راه حل کارآمد و غیرتهاجمی در پیشگیری از سندرم درد کشککی رانی باید مورد توجه ویژه قرار گیرد.

    کلیدواژگان: گشتاور سه بعدی، کفش کنترل حرکتی، سندرم درد کشککی رانی، دویدن
  • هانیه افجعی، عباس رحیمی*، خسرو خادمی، کلانتری، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 51-56
    مقدمه و اهداف

    مطالعات مروری نشان می دهد که مطالعات بیشتر بر ارتباط بین تغییر قوس های ستون فقرات در صفحه فرونتال و الگوی فشار کف پایی متمرکز شده است، در حالی که مطالعه ای که درباره ارتباط بین تغییرات قوس های ستون فقرات در صفحه ساژیتال و الگوی فشار کف پایی باشد، یافت نشد. مطالعه حاضر به یافتن ارتباط بین تغییر قوس های ستون فقرات کمری در صفحه ساژیتال و الگوی فشار کف پایی در افراد با شاخص توده بدنی طبیعی کمک می کند.

    مواد و روش ها 

    64 دانشجوی دختر 6/1±8/21 ساله با شاخص توده بدنی 8/1±6/21 با زاویه لوردوز کمری مختلف در مطالعه مقطعی-مقایسه ای حاضر مورد بررسی قرار گرفتند. زاویه لوردوز کمری توسط خط کش انعطاف پذیر و میزان فشار کف پایی توسط دستگاه پدوباروگراف از نوع پلات فورم (Zebris, Germany) اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون آماری آنوا، تی زوجی و نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد (05/0α=).

    یافته ها

    تحقیق حاضر نشان می دهد که هیچ گونه ارتباط معناداری بین کاهش و یا افزایش قوس کمری و الگوی توزیع فشار کف پایی در نمونه های دارای BMI نرمال دیده نشد (05/0P>).

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاضر ثابت کرد افرادی که دارای شاخص توده بدنی نرمال بودند، ولی اندازه قوس های کمری آنها کم، زیاد و یا نرمال می باشد، توزیع فشار کف پایی الگوی نرمال دارد؛ لذا تجویز ورزش های درمانی بر اساس قوس کمری در این افراد نیازمند تحقیقات بیشتری است.

    کلیدواژگان: پدوباروگرافی، خط کش انعطاف پذیر، قوس ستون فقرات کمری، شاخص توده بدنی
  • فردین کلوندی، کمال عزیزبیگی*، محمد علی آذربایجانی صفحات 57-65
    مقدمه و اهداف

    تمرینات مقاومتی از تنوع گسترده ای برخودار است. اگرچه تمرینات مقاومتی با وزنه تاثیر مثبتی بر وضعیت آنتی اکسیدانی بدن دارد، با این وجود، تاثیر تمرینات مقاومتی الاستیک بر وضعیت آنتی اکسیدانی و فشار اکسیداتیو مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات مقاومتی سنتی با وزنه و الاستیک  بر شاخص های فشار اکسیداتیو و آنتی اکسیدان ها در مردان تمرین نکرده بود.

    مواد و روش ها

    آزمودنی ها 30 دانشجوی پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج (سال 95) بدون سابقه تمرینات مقاومتی بودند که از طریق فراخون و به طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند و به طور تصادفی در سه گروه تمرینات مقاومتی الاستیک (10n=)، گروه تمرینات مقاومتی سنتی (10n=) و گروه کنترل (10n=) قرار گرفتند. نمونه گیری از خون قبل از اعمال تمرینات صورت گرفت و بعد از 72 ساعت فاصله نسبت به آخرین جلسه تمرینات مقاومتی مجددا تکرار گردید. سپس ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما، فعالیت آنزیم سوپر اکسید دسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز به عنوان شاخص های آنتی اکسیدانی و غلظت مالون دی آلدئید به عنوان شاخص پراکسیداسیون چربی (فشار اکسیداتیو) اندازه گیری شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز در گروه تمرینات مقاومتی سنتی با وزنه در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافت (016/0=p). همچنین در فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز تفاوت معناداری بین گروه الاستیک با کنترل مشاهده شد (014/0=p)؛ در حالی که مالون دی آلدئید در گروه مقاومتی الاستیک در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافته بود (045/0=p). هرچند ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما  تحت تاثیر هیچ کدام از تمرینات مقاومتی سنتی با وزنه و الاستیک قرار نگرفت (05/0˃p). در هر حال بین دو گروه تمرین مقاومتی الاستیک و مقاومتی سنتی با وزنه بین هیچ کدام از متغییرهای مذکور اختلاف معناداری مشاهده نشد (05/0˃p).

    نتیجه گیری

    هر دو تمرینات مقاومتی سنتی و الاستیک به طور انتخابی بر عوامل آنتی اکسیدانی و فشار اکسیداتیو موثر می باشد، در حالی که هیچ کدام بر دیگری برتری ندارد؛ بنابراین توصیه می شود با توجه به شرایط و امکانات در مواقع لزوم در جهت بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی از تمرینات الاستیک و یا مقاومتی با وزنه استفاده شود.

    کلیدواژگان: تمرین با باند کششی، سوپر اکسید دسموتاز، مالون دی آلدئید
  • تبسم عظیمی، مهدی دهقان*، ثریا خفری، عباس پورابراهیم عمران، وحید شعاری، سارا احمدی صفحات 66-74
    مقدمه و اهداف

    در میان رویکردهای نظری مربوط به لکنت، توافق عمومی بر سر این مسئله وجود دارد که لکنت به چندین عامل مرتبط با گفتار از جمله تنظیم هیجانات و عواطف نسبت داده می شود. بر همین اساس، نظریه پردازان مختلف به اهمیت نقش نگرش منفی به گفتار و توانایی های گفتاری در شروع، وقوع و پیشرفت لکنت اشاره می کنند. ضمن اینکه فرهنگ یک گروه می تواند بر نگرش افراد به گفتار تاثیرگذار باشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی نگرش دانش آموزان دارای لکنت رشدی 8 تا 15 ساله شهرستان بابل و سپس بررسی فاکتورهای سن و جنس بر نگرش ارتباطی آنها می باشد.

    مواد و روش ها 

    مطالعه توصیفی و مقطعی حاضر بر روی 261 دانش آموز دارای لکنت که به روش نمونه گیری چندمرحله ای از میان دانش آموزان شهر بابل انتخاب شدند، انجام شد. پس از معرفی نمونه ها، تحلیل فراوانی ناروانی و سپس تشخیص لکنت رشدی، آزمون نگرش ارتباطی (CAT) بر روی هر شرکت کننده اجرا شد و نمره نگرش (نمرات 1 تا 35) هر فرد به دست آمد.

    یافته ها 

    یافته ها نشان داد میانگین نمره نگرش دانش آموزان دختر و پسر دارای لکنت به ترتیب 46/7±5/22 و 98/7±71/22 به دست آمد که در طبقه نگرشی متوسط می باشد. همچنین، نمره نگرش دانش آموزان دارای لکنت بین دو جنس و در 8 گروه سنی تفاوت معناداری نداشت (P>0.05). در مورد تاثیر همزمان این دو متغیر بر نمره نگرش، تفاوت معناداری در نمره نگرش دانش آموزان دختر و پسر در هر هشت گروه سنی وجود داشت (P=0.03).

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد علی رغم اینکه میانگین نمره نگرش دانش آموزان شهر بابل در طبقه متوسط می باشد، اما نیاز برای طراحی و برنامه ریزی درمانی مربوط به نگرش های منفی نسبت به گفتار خصوصا در دانش آموزان 12 ساله دارای لکنت ضروری می باشد.

    کلیدواژگان: ارتباط، نگرش، لکنت رشدی، جنس
  • زینب رستم زاده* صفحات 75-89
    مقدمه و اهداف

    بر اساس اصل تفاوت های فردی و ناهنجاری های ژنتیکی همواره افرادی با اختلافات قابل ملاحظه ای از نظر جسمی و ذهنی نسبت به افراد طبیعی وجود دارند. بخشی از این افراد، نوجوانان کم توان ذهنی هستند که در ابعاد فیزیولوژیکی و حرکتی دچار ناکارآمدی هایی هستند. هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر یک دوره تمرینات اسپارک بر پارامترهای راه رفتن و ظرفیت ریوی پسران کم توان ذهنی است.

    مواد و روش ها

    تحقیق از نوع نیمه تجربی بود و نتایج آن از نوع کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل دانش آموزان کم توان ذهنی مدرسه پسرانه رحمت شهر ارومیه بودند که از این بین 30 نفر به صورت در دسترس (با توجه به ملاک های ورودی، با میانگین سنی 1.4±15.7) انتخاب و به صورت تصادفی به 2 گروه 15 نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی بعد از پیش آزمون به مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه در تمرینات اسپارک شرکت کردند. پس از اتمام دوره تمرینی همه اندازه گیری های متغییرها با همان شرایط اولیه تکرار شد. برای تحلیل اطلاعات به دست آمده از آزمون های t همبسته و مستقل استفاده گردید. داده های آماری جمع آوری شده به کمک نرم افزار آماری 22 SPSS تحلیل شد.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که بین میانگین تغییرات پهنای راه رفتن، تغییرات طول گام، تغییرات طول دو گام، سرعت راه رفتن گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (0.05P>). همچنین نتایج نشان داد که بین میانگین تغییرات زاویه انحراف پا، FVC،FEV1  و نسبت FVC/FEV1 گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری وجود ندارد.

    نتیجه گیری 

    به نظر می رسد این تمرینات برای بهبود پارامترهای راه رفتن دانش آموزان کم توان ذهنی مناسب است، اما برای بهبود ظرفیت ریوی پسران کم توان ذهنی نیاز به تمرینات با شدت بالاتر است.

    کلیدواژگان: تمرینات اسپارک، پارامترهای راه رفتن، ظرفیت ریوی، پسران کم توان ذهنی
  • کمیل دشتی رستمی، فریبا محمدی* صفحات 90-99
    مقدمه و اهداف
    فعالیت عضلات کنترل کننده مفصل زانو، بزرگی نیروهای عکس العمل زمین را در طول فعالیت های پرش-فرود تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین فعالیت الکترومایوگرافی عضلات زانو با حداکثر نیروهای عکس العمل زمین بود.
    مواد و روش ها
    روش تحقیق حاضر از نوع همبستگی است. 20 ورزشکار مرد سالم (میانگین±انحراف استاندارد، سن 45/4±5/25 سال) به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. میزان فعالیت عضلات اطراف زانو شامل چهارسرران، همسترینگ و دوقلو در مرحله قبل و بعد از برخورد پا با زمین و ارتباط آن با حداکثر مولفه های نیروی عکس المعل زمین (عمودی، قدامی-خلفی و داخلی-خارجی) حین حرکت افت-فرود تک پا مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل داده های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر همبستگی معنادار و منفی را بین فعالیت عضله دوقلو خارجی در مرحله بعد از برخورد با تمام مولفه های نیروی عکس العمل زمین نشان داد (001/0P=). بین فعالیت عضله دوقلو داخلی در مرحله قبل از برخورد با تمام مولفه های نیروی عکس العمل زمین همبستگی مثبت و معنادار و در مرحله بعد از برخورد با مولفه های عمودی و قدامی-خلفی همبستگی منفی و معنادار وجود داشت (001/0P=). همچنین بین فعالیت عضله همسترینگ خارجی و مولفه قدامی-خلفی نیروی عکس العمل زمین در مرحله بعد از برخورد همبستگی منفی و معناداری وجود داشت (001/0P=).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد عضلات همسترینگ خارجی و دوقلو (داخلی و خارجی) نقش مهمی در تعدیل حداکثر نیروهای عکس العمل زمین حین حرکت افت-فرود تک پا ایفا می کند؛ بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر، به مربیان و متخصصین توانبخشی پیشنهاد می شود به منظور پیشگیری از آسیب رباط صلیبی به طور خاص بر روی فعالیت عضلات همسترینگ خارجی و دوقلو (داخلی و خارجی) تمرکز کنند.
    کلیدواژگان: زانو، فعالیت الکترومایوگرافی، نیروی عکس العمل زمین، رباط صلیبی قدامی
  • صالح قلی پور کویچ، شعله لیوارجانی*، داود حسینی نسب صفحات 100-110
    مقدمه و اهداف
    خودتعلیمی کلامی یکی از درمان های شناختی مناسب برای کودکان است، با این حال اثربخشی آن، به ویژه در بین نوجوانان و مشکلاتی چون نقص توجه و تعلل ورزی در بین این گروه چندان مورد توجه قرار نگرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودتعلیمی کلامی بر علائم نقص توجه/بیش فعالی و تعلل ورزی نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی بود.
    مواد و روش ها
    در قالب یک طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل 16 نوجوان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی از بین مراجعان مراکز روانپزشکی و درمانی شهر تبریز و با توجه معیارهای ورود انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 8 نفر). پرسش نامه علائم مرضی کودک (CSI-4) و آزمون تعلل ورزی تحصیلی سواری بر روی هر دو گروه اجرا شد و سپس نوجوانان گروه آزمایش در 10 جلسه هفتگی انفرادی آموزش خودتعلیمی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکردند و سپس ابزارهای پژوهش مجددا بر روی همه نفرات اجرا شد.
    یافته ها
    نتایج تحلیل کواریانس مربوط به اثربخشی آموزش خودتعلیمی کلامی نشان داد که تاثیر این مداخله بر نقص توجه و بیش فعالی/تکانشگری معنادار بوده و توانسته این علائم را کاهش دهد. همچنین طبق یافته های مربوط به اثربخشی خودتعلیمی کلامی بر تعلل ورزی حاکی نشان داد که نمرات شرکت کنندگان در تعلل ورزی عمدی، ناشی از خستگی و بی برنامگی و نمره کل تعلل ورزی در مرحله پس از مداخله کاهش یافته است.
    نتیجه گیری
    یافته های تحقیق حاضر حاکی از این است که خودتعلیمی کلامی مداخله ای موثر و مطلوب برای درمان علائم نقص توجه و بیش فعالی و همچنین کاهش تعلل ورزی در بین این نوجوانان است.
    کلیدواژگان: اختلال نقص توجه، بیش فعالی، تعلل ورزی تحصیلی، خودتعلیمی کلامی، نوجوانان
  • مارال سادات موسوی، ملیحه نعیمی کیا*، صالح رفیعی صفحات 111-121
    مقدمه و اهداف

    ثبات مرکزی بدن و عملکرد زنجیره حرکتی برای ثبات و قابلیت عملکردی همه حرکات ضروری است. توانایی تولید نیرو برای انجام بسیاری از فعالیت ها از طریق عضلات مرکزی بدن حاصل می شود. تمرین های ورزشی که ناحیه مرکزی بدن را هدف قرار می دهد، به عنوان یک روش نوین، می تواند در انجام مهارت های مختلف موثر باشد. در پژوهش حاضر تاثیر تمرینات ثبات مرکزی مبتنی بر بازی بر مهارت های حرکتی درشت دختران 8 سال دارای تاخیر رشد حرکتی مورد مطالعه قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود که در آن 20 نفر از دانش آموزان دختر 8 سال (میانگین سنی 02/0±05/8) با تاخیر رشد حرکتی بر اساس آزمون رشد حرکتی درشت انتخاب و به طور تصادفی در گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) جای گرفتند. گروه تجربی به مدت 8 هفته (سه جلسه 45 دقیقه ای در هفته) به تمرینات ثبات مرکزی پرداختند و گروه کنترل هیچ گونه برنامه تمرینی را دریافت نکرد. پس از اتمام دوره هر دو گروه، آزمون مهارت های حرکتی درشت را اجرا نمودند و داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل واریانس مرکب در سطح اطمینان 95 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    سطح مهارت های جابه جایی گروه تجربی در پس آزمون (42/2±90/18) نسبت به پیش آزمون (97/0±50/13) پیشرفت معنادار داشت و از سطح گروه کنترل در پس آزمون (06/1±30/14) بهتر بود. این نتایج در خصوص مهارت های کنترل شیء و بهره حرکتی درشت که از مجموع نمرات خرده مقیاس های کنترل شیء و جابه جایی به دست آمده است  تکرار گردید؛ به طوری که سطح مهارت های کنترل شیء گروه تجربی در پس آزمون (84/1±40/18) نسبت به پیش آزمون (20/1±10/13) پیشرفت معناداری داشت و از سطح گروه کنترل در پس آزمون (25/1±30/14) بالاتر بود. همچنین، سطح بهره حرکتی گروه تجربی در پس آزمون (74/2±20/37) نسبت به پیش آزمون (49/1±60/26) پیشرفت معنادار نشان داد و از سطح بهره حرکتی گروه کنترل در پس آزمون (83/1±60/28) بهتر بود.

    نتیجه گیری

    بر اساس شواهد موجود، تمرینات ثبات مرکزی مبتنی بر بازی بر بهبود مهارت های حرکتی درشت دختران هشت سال دارای تاخیر رشد حرکتی موثر است.

    کلیدواژگان: آزمون اولریخ، بهره حرکتی درشت، رشد حرکتی، تمرینات ثبات مرکزی
  • فرشاد عسکری زاده، محمدرضا صداقت، فروزان نارویی نوری*، ستار رجبی، هادی استادی مقدم، وحیده بابایی، مسعود خرمی نژاد صفحات 122-131
    مقدمه و اهداف

    دژنراسیون حاشیه ای شفاف، یک اختلال اکتاتیک در محیط قرنیه می باشد که تشخیص این حالت قبل از جراحی انکساری قرنیه، اهمیت بالینی فراوان دارد. هدف مطالعه حاضر، ارزیابی دقت تشخیصی نمایش اکتازی پیشرفته بلین-آمبرسیو برای تشخیص دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف می باشد.

    مواد و روش ها

    35 چشم از 35 فرد دارای دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف وارد این مطالعه مجموعه موارد شدند. به منظور همسان سازی گروه مطالعه و کنترل، زمانی که موارد دارای دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف، وارد مطالعه شدند، افراد سالم با سن و جنس یکسان با آنها، از جامعه نرمال انتخاب شدند؛ بنابراین 35 چشم از 35 فرد سالم وارد مطالعه حاضر شدند. تمامی افراد با سیستم تصویربرداری پنتاکم (اکولوس، آلمان) ارزیابی شدند. سپس 15 شاخص نمایش اکتازی پیشرفته بلین-آمبرسیو، در تجزیه و تحلیل وارد شدند. منحنی های راک (ROC)، جهت ارزیابی دقت تشخیصی پارامترهای این نمایش، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    اطلاعات مقایسه ای حاصل از نمایش اکتازی پیشرفته بلین-آمبرسیو میان دو گروه، تفاوت قابل ملاحظه ای را بین گروه نرمال و دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف نشان دادند (05/0˂P). از بین پارامترهای مختلف مطالعه، برجستگی قدامی در نازک ترین نقطه، انحراف از برجستگی خلفی پیشرفته و حداکثر ضخامت نسبی آمبرسیو به ترتیب بالاترین حساسیت، ویژگی و سطح زیر منحنی را داشتند [به ترتیب (%14/97، %0/100 و 999/0)، (%4/91، %9/87 و 998/0) و (%14/97، %97/96 و 996/0)] در حالی که میانگین شاخص پیشرفت پاکی متری، پارامتر نسبتا ضعیفی بود (به ترتیب %29/54، %91/90 و 663/0).

    نتیجه گیری

    نمایش اکتازی پیشرفته بلین-آمبرسیو، برای تشخیص دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف مفید است. برخی از شاخص های این نمایش، حساسیت و ویژگی بالایی را نشان دادند، در حالی که میانگین شاخص پیشرفت پاکی متری در تشخیص این بیماری، محدودیت داشت.

    کلیدواژگان: قرنیه، تصویربرداری قرنیه، دقت تشخیصی، دژنراسیون قرنیه ای حاشیه ای شفاف
  • هاله کنگری*، الهام قهرمانی، نسترن علیزاده نیا صفحات 132-139
    مقدمه و اهداف
    امروزه ظهور چارت های دیجیتال و افزایش قابلیت های آن نسبت به چارت های چاپی باعث استفاده بیشتر از این چارت ها در کلینیک های بینایی سنجی شده است، اما در اندازه گیری دامنه تطابق، چارت های چاپی هنوز کاملا جای خود را به چارت دیجیتال نداده اند. با توجه به قابلیت های بسیار زیاد چارت های دیجیتال، این سوال پیش می آید که آیا چارت های دیجیتال می تواند جهت اندازه گیری دامنه تطابق نیز جایگزین چارت های چاپی شود یا خیر.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر دامنه تطابق چشم تعداد 63 نفر از مراجعه کنندگان گروه سنی 15 تا 35 ساله به درمانگاه فرهنگیان شیراز، به روش Push Up با استفاده از 5 اپتوتایپ مختلف اندازه گیری شده است. برای این منظور در هر اپتوتایپ یک بار از چارت چاپی و یک بار از چارت دیجیتال نصب شده روی گوشی آیفون plus7 برای اندازه گیری دامنه تطابق استفاده شده است.
    برای تحلیل داده های به دست آمده، با استفاده از نرم افزار SPSS,V24 ابتدا آمارهای توصیفی مانند میانگین، انحراف معیار، واریانس و خطای معیار میانگین متغیرها محاسبه شد، سپس آزمون T زوجی (T-test) بر روی آنها انجام شد و نتایج آن در جداول مربوطه ارائه گردید.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که در اپتوتایپ 20/20 اختلاف بین میانگین دامنه تطابق چارت دیجیتال و چارت چاپی حدود 4.7% است. این اختلاف در اپتوتایپ 20/50 به 5.5% نیز می رسد. همچنین نتایج آزمون  Tتست نشان می دهد که تفاوت معناداری بین دامنه تطابق اندازه گیری شده با چارت دیجیتال و چارت چاپی وجود دارد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد بر اساس نتایج مطالعه حاضر، دامنه تطابق اندازه گیری شده توسط چارت دیجیتال و چارت چاپی عموما برابر نیستند. این اختلاف می تواند ناشی از تفاوت در شدت نور، کنتراست صفحه، سرعت رفرش تصویر و یا هر عامل دیگری باشد.
    کلیدواژگان: دامنه تطابق، چارت دیجیتال، چارت چاپی
  • فهیمه خوشمرام*، حیدر صادقی، فرشته افتخاری صفحات 140-149
    مقدمه و اهداف
    امروزه انجام تمرینات معلق، به عنوان یک شیوه موثر در بهبود ثبات مرکزی در افراد سالم و افراد دارای ناهنجاری های اسکلتی-عضلانی مطرح شده است؛ بااین وجود، فعالیت عضلات مختلف ناحیه مرکزی بدن در تمرینات مختلف به شیوه معلق، مورد بررسی قرار نگرفته است؛ بنابراین، هدف از انجام تحقیق حاضر، مقایسه فعالیت الکتریکی عضلات منتخب ناحیه مرکزی بدن حین اجرای تمرینات منتخب ثبات مرکزی به روش تی آر ایکس بود.
    مواد و روش ها
    در پژوهش حاضر، 15 دانشجوی زن فعال سالم شرکت نمودند. هر آزمودنی، حرکت های پل، پلانک و لانگ را در حالت قرارگیری پا داخل طناب تی آر ایکس و به صورت سه تکرار پنج ثانیه ای انجام داد و به طور هم زمان فعالیت عضلات راست شکمی، خارجی شکمی، راست کننده ی ستون مهره ها و چند سر کمری توسط دستگاه الکترومایوگرافی شانزده کاناله ثبت گردید. داده های خام به حداکثر فعالیت انقباض ارادی ایزومتریک عضلات نرمال شد و RMS محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با روش آنالیز واریانس با داده های تکراری برای ارزیابی تفاوت بین سه حالت مورد آزمایش روی یک گروه آزمودنی (05/0=p) انجام شد.
    یافته ها
    یافته ها، سطوح مختلفی از فعالیت عضلات را در تمرینات مختلف نشان داد؛ به طوری که میزان فعالیت عضله راست شکمی در تمرین پلانک و فعالیت عضله چندسر کمری حین اجرای پل و لانگ بالاترین بود.
    نتیجه گیری
    با در نظر گرفتن سطح فعالیت تمام عضلات مورد مطالعه، به نظر می رسد تمرین پلانک بالاترین و تمرین لانگ کمترین میزان تاثیرگذاری را در بهبود ثبات ناحیه مرکزی داشته باشد.
    کلیدواژگان: ثبات مرکزی، توانبخشی، تمرینات معلق، تی آر ایکس، الکترومیوگرافی
  • فاطمه طاهری*، علی اکبر ارجمندنیا، یاور جمالی قراخانلو صفحات 150-161
    مقدمه و اهداف
    نحوه ارتباط والدین با کودکان قوی ترین عامل موثر بر الگوهای تعاملی خانواده محسوب می شود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه فرزندپروری مثبت بر کارکرد خانواده والدین دارای کودکان کم توان ذهنی بود.
    مواد و روش ها
    در مطالعه شبه تجربی حاضر، تعداد 30 زوج از والدین دانش آموزان کم توان ذهنی از مدارس استثنایی (پسرانه امید نجات، مختلط بشارت و دخترانه مهرورزان) شهر سمنان با بهره گیری از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و آموزش برنامه فرزندپروری مثبت قرار گرفتند. گروه آزمایشی در 8 جلسه آموزشی برنامه فرزندپروری مثبت (هر هفته یک جلسه و هر جلسه یک ساعت و نیم) شرکت کردند، در حالی که به گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد. همه آزمودنی ها قبل از آغاز آموزش و پس از آن، پرسش نامه سنجش کارکرد خانواده (FAD) را پر کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس تک متغیره و چندمتغیره استفاده شد.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که آموزش فرزند پروری مثبت  بر کارکرد خانواده و مولفه های آن (حل مسئله، ارتباطات، نقش ها، پاسخ گویی عاطفی، دلبستگی عاطفی و کارکرد عمومی خانواده) موثر بود، اما در شاخص کنترل رفتار اثربخشی مداخله آموزشی وجود نداشت (P>0/05).
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد که آموزش برنامه فرزند پروری مثبت بر کارکرد خانواده دارای فرزند کم توان ذهنی موثر است.
    کلیدواژگان: برنامه فرزندپروری مثبت، کارکرد خانواده، والدین، کودک کم توان ذهنی
  • سالار فرامرزی*، محمد عاشوری، گل نسا شعاعی صفحات 162-170
    مقدمه و اهداف
    برنامه آموزشی پردازش حسی به عنوان روشی نوین و کاربردی برای بهبود مهارت بریل نویسی در دانش آموزان نابینا مطرح شده است و استفاده از آن با نتایج مطلوبی همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش پردازش حسی بر مهارت بریل نویسی دانش آموزان نابینا انجام شد.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع مورد منفرد و با طرح خط پایه، مداخله و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان نابینای دوره اول دبستان (کلاس دوم دبستان) شهر اصفهان تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنی ها از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. در این پژوهش 5 دانش آموز نابینای کلاس دوم دبستان شرکت داشتند. مداخله آموزشی پردازش حسی بر روی گروه نمونه در ده جلسه (هفته ای سه جلسه؛ هر جلسه 45 دقیقه) انجام گرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، چک لیست مهارت های بریل نویسی بود. داده های به دست آمده به شیوه تحلیل دیداری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که طی تحلیل دیداری نمودار داده ها و بر اساس شاخص های آمار توصیفی، مداخله مورد نظر در مورد هر پنج آزمودنی اثربخش بوده است (به ترتیب با درصد داده های غیرهمپوش 100 برای آزمودنی های 1، 2، 4، 5  و 83.33  برای آزمودنی 3). همچنین میانگین خطاهای بریل نویسی در آزمودنی های 1، 2، 3، 4 و 5  به ترتیب از 63.31، 63.41، 61.43، 64.10 و 63.14 به 48.40، 47.96، 49.50، 48.63 و 49.81 کاهش یافته است.
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته های به دست آمده در پژوهش حاضر، پیشنهاد می شود که در کنار سایر روش های آموزشی و توان بخشی کودکان نابینا، برنامه آموزشی پردازش حسی نیز به کار برده شود.
    کلیدواژگان: نابینا، بریل، پردازش حسی
  • ماهرخ دهقان*، امیرعلی جعفرنژادگرو، محمد عبدالله پور درویشانی صفحات 171-178
    مقدمه و اهداف

    امروزه متغیرهای فشار کف پایی یکی از پارامترهای مهم در تحلیل بیومکانیک راه رفتن می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی متغیرهای فشار کف پایی در افراد نابینا در مقایسه با همسالان سالم بود.

    مواد و روش ها

    14 مرد نابینا و 16 مرد سالم داوطلب شرکت در مطالعه حاضر شدند. برای اندازه گیری متغیرهای فشار کف پایی طی مرحله استانس راه رفتن از دستگاه فوت اسکن استفاده شد. داده های متغیر های فشار کف پایی با فرکانس نمونه برداری 300 هرتز ثبت شد. جهت تحلیل های آماری از آزمون آنالیز واریانس چندمتغیره استفاده شد. سطح معناداری برابر 05/0 بود.

    یافته ها 

    یافته ها نشان داد سرعت راه رفتن افراد نابینا در مقایسه با افراد سالم کمتر بود (05/0>p). نتایج نشان داد زمان رسیدن به اوج اولیه منحنی نیروی عمودی عکس العمل زمین در لحظه برخورد پاشنه (001/0=p)، میانه اتکا (004/0=p) و جدا شدن پنجه پا (002/0=p) در گروه نابینا در مقایسه با گروه سالم به ترتیب برابر 7/42، 4/36، و 8/23 میلی ثانیه بالاتر بود. نرخ بارگذاری عمودی در گروه نابینا در مقایسه با افراد سالم حدود 2/32 درصد کمتر بود (002/0=p). میزان جابه جایی مرکز فشار در راستای قدامی-خلفی در گروه نابینا حدود 1/8 درصد کمتر از گروه سالم بود (008/0=p). در متغیرها فشار کف پایی و اوج نیروها بین دو گروه اختلاف معناداری مشاهده نشد (05/0<p).

    نتیجه گیری 

    به نظر می رسد سرعت پایین راه رفتن در افراد نابینا و همسان بودن اوج نیروها و متغیرهای فشار کف پایی می توان بیان نمود این افراد در ریسک آسیب بیشتری در مقایسه با افراد سالم قرار دارند.

    کلیدواژگان: راه رفتن، فشار کف پایی، نرخ بارگذاری، نابینا
  • فریبا محمدی*، مهدی بیاتی، حامد عباسی، ناهید علافان صفحات 179-187
    مقدمه و اهداف

    سیستم حسی-پیکری یکی از مهم ترین منابع حسی درگیر در کنترل پوسچر می باشد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه عملکرد سیستم حسی-پیکری در کنترل پوسچر نابینایان ورزشکار و غیرورزشکاران نابینا و بینا بود.

    مواد و روش ها

    30 مرد به طور هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه ورزشکاران نابینای کلاس B1 گلبال (10 نفر)، افراد نابینای مطلق غیرورزشکار (10 نفر) و افراد بینای غیرورزشکار (10 نفر) قرار گرفتند. در شرایط آزمایشگاهی اطلاعات حس پیکری در کنترل پوسچر غالب گردید، سپس عملکرد سیستم کنترل پوسچر آزمودنی ها بر اساس میزان جابه جایی مرکز ثقل در جهت داخلی-خارجی، قدامی-خلفی و به صورت کلی با استفاده از دستگاه تعادل سنج بایودکس ارزیابی شد. مقایسه متغیرها در بین گروه ها با آزمون کروسکال والیس و یومن-ویتنی در سطح معناداری 05/0> Pو با نرم افزار SPSS نسخه 22 صورت گرفت.

    یافته ها 

    نتایج آزمون کروسکال والیس نشان داد وقتی اطلاعات بینایی حذف و سر در وضعیت هایپراکستنشن است، میزان جابه جایی مرکز ثقل در جهت داخلی-خارجی (006/0=PML) و به صورت کلی (041/0=PTotal) بین سه گروه نابینای ورزشکار، نابینای غیرورزشکار و بینای غیرورزشکار تفاوت معناداری دارد. بر اساس نتایج آزمون یومن ویتنی، میزان جابه جایی مرکز ثقل در جهت داخلی-خارجی و به صورت کلی در گروه نابینای ورزشکار به طور معناداری کمتر از دو گروه غیرورزشکار نابینا (011/0=PMLو 049/0=PTotal) و غیرورزشکار بینا (003/0=PMLو 025/0=PTotal) بود.

    نتیجه گیری 

    در شرایطی که اطلاعات حس پیکری غالب است، کنترل پوسچر ورزشکاران گلبال بهتر از نابینایان غیرورزشکار و حتی افراد بینای غیرورزشکار بود، به نظر می رسد فعالیت های ورزشی و یا ماهیت رشته ورزشی گلبال در تقویت حس پیکری و بهبود کنترل پوسچر نقش موثری دارد.

    کلیدواژگان: گلبال، نابینای مطلق، کنترل پوسچر، بینایی، سیستم وستیبولار
  • اسماعیل ترابی نیا، فریده باباخانی*، رامین بلوچی صفحات 188-198
    مقدمه و اهداف
    امروزه هایپرکایفوزیس قفسه سینه یکی از شایع ترین ناهنجاری های قامتی است که افزایش آن با افزایش سر به جلو همراه است؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب در تمرینات اصلاحی کایفوز با و بدون ریترکشن سر می باشد.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر 15 نفر از دانشجویان مرد غیرورزشکار (25-18) سال با هایپرکایفوزیس وضعیتی بالاتر از 42 درجه انتخاب شدند. فعالیت عضلات استرنوکلائیدو ماستوئید، تراپزیوس فوقانی، تراپزیوس میانی و رمبوئید در حرکات کبرا، W و Y با و بدون ریترکشن از سیستم الکترومیوگرافی سطحی 16 کاناله ساخت شرکت بایامد ثبت گردید. برای مقایسه درون گروهی فعالیت عضلات در دو حالت از آزمون آماری t زوجی با سطح معناداری 95 درصد (0.05=α) در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که میزان فعالیت عضله تراپزیوس بالایی و تراپزیوس میانی (05/0p<) در حرکت y با و بدون ریترکشن سر معنادار بود، اما تفاوت معناداری در فعالیت دو عضله دیگر یافت نشد. همچنین در حرکت W با و بدون ریترکشن سر میزان فعالیت هر چهار عضله مورد مطالعه معنادار بود (05/0p<). در رابطه با حرکت کبرا تفاوت معناداری در میزان فعالیت عضلات تراپزیوس فوقانی و استرنوکلوئید-ماستوئید بین دو حالت با و بدون ریترکشن سر یافت شد، ولی تغییر وضعیت سر بر میزان فعالیت دو عضله دیگر تاثیر معناداری نداشت (05/0p<).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد فعالیت تراپزیوس فوقانی در حرکت y با ریترکشن سر کاهش و فعالیت تراپزیوس میانی افزایش یافته بود. همچنین در حرکت W با ریترکشن سر به جز عضله رومبوئید میزان فعالیت سه عضله دیگر افزایش یافته بود. در حرکت کبرا فعالیت عضله تراپزیوس فوقانی و استرنوکلایدوماستوئید در ریترکشن سر بیشتر از حالت بدون ریترکشن سر بود. نتایج حاضر گویای این است که تغییرات پوسچر سر اثر متفاوتی را بر فعالیت الکترومایوگرافی عضلات در حرکات اصلاحی کایفوز دارد. پس توصیه می شود در به کار گرفتن این حرکات برای اصلاح کایفوز با احتیاط برخورد شود و اطلاعات بیشتری در زمینه میزان فعالیت سایر عضلات حاصل گردد.
    کلیدواژگان: کایفوز سینه ای، ریترکشن، حرکات اصلاحی، فعالیت عضلات
  • ندا بروشک*، حسن خوشنودی، منصور اسلامی صفحات 199-208
    مقدمه و اهداف

    امروزه یکی از راه های پیشگیری از آسیب های سر، تشخیص و شناسایی مکانیسم آسیب در شرایط واقعی ضربه به سر می باشد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی پارامترهای بیومکانیکی آسیب سر در تکواندو با استفاده از شبیه سازی ضربه راندهوس کیک است.

    مواد و روش ها 

    در پژوهش حاضر، 15 تکواندوکار مرد حرفه ای با میانگین سنی 04/1±77/27 سال شرکت کردند. جهت اندازه گیری مکانیسم آسیب های سر از یک دستگاه متشکل از یک سر و گردن مصنوعی مجهز به سنسورهای نیرو و شتاب و یک بازوی مکانیکی که نماینده پای تکواندوکاران بود و یک مجموعه کامپیوتری جهت ارزیابی، نظارت و ثبت اطلاعات که توسط محقق ساخته شد، استفاده گردید. نتایج در برنامه متلب به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها در سطح معناداری 05/0 با استفاده از آزمون آماری t یک نمونه ای انجام شد.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که در بررسی مکانیسم های آسیب سر در تکواندو، شتاب خطی به دست آمده از ضربه راندهوس کیک پایین تر از آستانه آسیب سر می باشد، در حالی که شتاب چرخشی و نیروی برخورد تولید شده بالاتر از آستانه آسیب سر را نشان دادند.

    نتیجه گیری 

    به نظر می رسد عوامل بروز آسیب سر در هر رشته ورزشی متفاوت است؛ بنابراین شناسایی پارامترهای دینامیکی مرتبط با آسیب سر و همچنین مکانیسم وقوع این آسیب ها از لحاظ بالینی بسیار مهم می باشد. نتیجه پژوهش حاضر به صورت واضح نشان داد که نیروی برخورد و شتاب چرخشی سر از عوامل اصلی آسیب سر در تکواندو می باشد. از این رو با تشخیص عامل اصلی وقوع آسیب و پارامترهای مرتبط با آن، می توان میزان شدت آسیب و عوامل خطرزای مرتبط با آن را پیش بینی کرد و برای پیشگیری، درمان و توانبخشی، راه کارهای مرتبط با آن را اجرا نمود.

    کلیدواژگان: ضربه مغزی، شتاب خطی، شتاب چرخشی، نیروی برخورد
  • فهیمه ارسلانی*، محمود شیخ، رسول حمایت طلب صفحات 209-220
    مقدمه و اهداف
    امروزه اختلالات یادگیری مهم ترین علت عملکرد ضعف تحصیلی محسوب می شود و هر ساله تعداد زیادی از دانش آموزان به این علت در فراگیری مطالب درسی خصوصا در ریاضیات دچار مشکل می شوند. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه منتخب حرکتی بر حافظه کاری، توجه و مهارت های حرکتی دانش آموزان دختر دارای اختلالات یادگیری ریاضی بود.
    مواد و روش ها
    در تحقیق حاضر با استفاده از طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون و به صورت نیمه تجربی، از بین کلیه کودکان دختر مبتلا به اختلالات یادگیری 12-8 ساله مدارس ابتدایی شهرستان استهبان، 30 نفر از دانش آموزان دختر مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند که 15 نفر در گروه مداخله و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسش نامه محقق ساخته، آزمون هوشی ریون، آزمون ریاضی کی مت، مقیاس حافظه عددی وکسلر (فراخنای ارقام)، آزمون عملکرد پیوسته و آزمون تبحر حرکتی برونینکس-اوزرتسکی بود. برنامه منتخب حرکتی (اسپارک) که شامل فعالیت های تقویتی، بازی و ورزش برای کودکان است به مدت 24 جلسه (8 هفته هر هفته 3 جلسه) اجرا شد. به منظور بررسی یافته ها از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغییره استفاده گردید.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که بین گروه مداخله و گروه کنترل دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ریاضی در حافظه کاری، توجه و مهارت های حرکتی درشت و ضعیف تفاوت معناداری وجود دارد (001/0(p<؛ بدین معنی که حافظه کاری، توجه و مهارت های حرکتی در گروه مداخله بعد از برنامه منتخب حرکتی بهبود یافته است.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد برنامه منتخب حرکتی (اسپارک) مورد استفاده می تواند باعث بهبود حافظه کاری، توجه و مهارت های حرکتی در کودکان دختر دارای اختلال یادگیری ریاضی شود. توصیه می شود درمانگران در کنار سایر مداخلات درمانی از این تمرینات در کودکان دارای اختلال یادگیری استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: برنامه حرکتی منتخب، اختلال یادگیری ریاضی، حافظه کاری، توجه و مهارت های حرکتی
  • مهدی قیطاسی*، مهناز لردگویی، زهرا پسندیده، مریم سماوی، ناهید علافان صفحات 221-230
    مقدمه و اهداف
    اسکولیوزیس یکی از ناهنجاری های شایع ستون فقرات است و ممکن است علاوه بر ایجاد بدشکلی تنه اختلالات روانی را نیز در پی داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی پیلاتس بر اختلال بدشکلی بدن در زنان دانشجوی مبتلا به ناهنجاری اسکولیوزیس غیرساختاری بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش و پس آزمون بود. آزمودنی ها را 11 زن دارای ناهنجاری اسکولیوزیس غیرساختاری با یک انحناء جانبی در نواحی سینه ای یا سینه ای-کمری و زاویه کاب بیش از 10 درجه تشکیل می دادند. شرکت کنندگان در گروه تجربی دارای میانگین سن 37±3/29 سال، قد 32/5±72/161 سانتی متر و جرم 81/3±61/57 کیلوگرم بودند که به طور هدفمند انتخاب شدند. فراشناخت بدشکلی بدن به وسیله پرسش نامه (BDMQ) و درجه اسکولیوز با استفاده از روش فتوگرامتری در مراحل پیش و پس از مداخله تمرینی مورد اندازه گیری قرار گرفت. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (روش آماری t همبسته) تحلیل شد (05/0>P).
    یافته ها
    نتایج مطالعه حاضر نشان داد که هشت هفته تمرینات اصلاحی پیلاتس تفاوت معناداری را در نمرات فراشناخت بدشکلی بدن زنان مبتلا به اسکولیوزیس غیرساختاری ایجاد نمی کند (22/0=P ,56/2-65/9-CI= 95%).
    نتیجه گیری
    با اساس یافته های تحقیق حاضر تمرینات اصلاحی پیلاتس منجر به کاهش فراشناخت بدشکلی بدن در زنان دانشجوی مبتلا به اسکولیوزیس غیرساختاری نمی شود که می توان آن را به پایین بودن درجه و شدت ناهنجاری اسکولیوزیس در آزمودنی های مورد مطالعه نسبت داد.
    کلیدواژگان: اسکولیوزیس غیرساختاری، پیلاتس، بدشکلی بدن، فراشناخت
  • امیر بابالو، میرحمید صالحیان* صفحات 231-240
    مقدمه و اهداف

    ورزش از لحاظ روانشناختی و فیزیولوژیکی برای سلامتی فرد دارای فواید زیادی است. با این حال، تعدادی از افراد ممکن است به طور مفرط و بدون در نظر گرفتن درجه آسیب دیدگی شان ورزش کنند و این امر باعث شده است که محققان به این اتفاق نظر برسند که در بعضی موارد، ورزش کردن می تواند آسیب زا و تبدیل به یک فرآیند اعتیادی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرانی از تصویر بدنی و نگرش های ناکارآمد با پیش بینی اعتیاد به ورزش در ورزشکاران پرورش اندام شهرستان خوی انجام شد.

    مواد و روش ها

    در مطالعه توصیفی-مقطعی حاضر، با استفاده از جدول مورگان از بین 600 ورزشکار زن و مرد 234 ورزشکار پرورش اندام، (117 مرد با میانگین سنی 2/3±20؛ 117 زن با میانگین سنی 8/2±20) از باشگاه های پرورش اندام شهر خوی به روش نمونه گیری ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه نگرانی از تصویر بدنی، مقیاس نگرش های ناکارآمد تجدید نظر شده و سیاهه اعتیاد به ورزش جمع آوری گردید. روایی هر یک از پرسش نامه ها به ترتیب 87/0، 92/0 و 84/0 به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه مورد تجزیه و دتحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که بین اعتیاد به ورزش با نگرانی از تصویر بدنی و نگرش های ناکارآمد در ورزشکاران پرورش اندام رابطه معناداری وجود دارد (01/0p<). همچنین مولفه های نگرانی از تصویر بدنی (نارضایتی و خجالت فرد از ظاهر خود، و وارسی کردن و مخفی کردن نقایص ادراک شده) و نگرش های ناکارآمد (موفقیت-کمال طلبی و نیاز به راضی کردن دیگران) توانستند اعتیاد به ورزش را در ورزشکاران پرورش اندام به طور مطلوبی پیش بینی کنند.

    نتیجه گیری

    نگرانی و برداشت نادرست از تصویر بدنی به همراه نگرش های ناکارآمد در ارتباط فعالیت های ورزشی با افزایش اعتیاد به ورزش همراه است و توجه به این متغیرهای روانشناختی و هدف قرار دادن آن ها در برنامه های مداخلاتی و آموزشی می تواند به منظور پیشگیری از اعتیاد در ورزشکاران پرورش اندام مفید باشد.

    کلیدواژگان: اعتیاد به ورزش، تصویر بدنی، نگرش های ناکارآمد، پرورش اندام
  • راحله قاسمی پور، لیلا جلیلوند کریمی*، قاسم محمدخانی، پریسا رسولی فرد، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 241-249
    مقدمه و اهداف

    اطلاعات کمی در مورد امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح در آزمون همخوان-واکه دایکوتیک (DCV) وجود دارد و ماهیت آن بدرستی روشن نیست و به نظر می رسد که با توجه و تمرکز شنیداری در ارتباط باشد.از آنجا که موج P300 یکی از پتانسیل های وابسته به رخدادی است که در شکل گیری آن توجه و تمرکز نیز دخالت دارد،لذا این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح با دامنه و زمان نهفتگی موج P300 انجام شد. 

    روش پژوهش

    در این پژوهش مقطعی و غیر مداخله ای،توصیفی-تحلیلی، آزمون DCV، جهت بررسی امتیازات جفت همخوان-واکه صحیح و پاسخ P300شنوایی به روش تحریک متفاوت با استفاده از دو محرک تن برست،روی 37 فرد با شنوایی طبیعی در محدوده سنی 18 تا 30 سال(میانگین سنی 21/46سال)انجام شد.یافته ها بر اساس آزمون ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS16 ، مورد تجزیه و  تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    بین امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح در آزمونDCV  با دامنه موج P300 در جایگاه الکترودی Cz و Fz همبستگی مثبت و معنا داری مشاهده شد (P<0/01). بین امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح با زمان نهفتگی موج P300 در جایگاه الکترودی Cz همبستگی مثبت و معنی دار مشاهده شد(P<0/05). اما بین امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح با زمان نهفتگی موج P300 در جایگاه الکترودی Fz همبستگی معناداری مشاهده نشد،که احتمالا به علت دوری جایگاه الکترودی Fz از منبع تولید موج P300است.

    نتیجه گیری

    از آنجا که دامنه موج P300 با  توجه و زمان نهفتگی موج P300 با سرعت پردازش اطلاعات در ارتباط  است،به نظر می رسد که امتیاز جفت همخوان-واکه صحیح با توجه و سرعت پردازش اطلاعات، ارتباط داشته باشد. بنابراین شنوایی شناس باید در تفسیر نتایج،توجه فرد مورد آزمون را در نظر گیرد.

    کلیدواژگان: ظرفیت شنوایی، پتانسیل وابسته به رخداد، توجه شنیداری
  • سهند ناظری*، علی محمد زاده، سید مهدی طباطبایی، اصغر رضاسلطانی صفحات 250-259
    مقدمه و اهداف
    حافظه ی کاری کارکردی شناختی است که مسئول حفظ اطلاعات آنی، دستکاری و استفاده از آنها در فرآیند تفکر می باشد. حافظه ی کاری نیز مانند سایر توانایی های شناختی می تواند در اثر عوامل مختلفی از قبیل بیماری ها، آسیب های روانی و پیری دچار ضعف عملکرد و اختلال شود؛ از این رو تلاش به منظور یافتن روش هایی برای جبران این ضعف ها بسیار حائز اهمیت است. در میان نوین ترین روش های پیشنهادشده، تحریک الکتریکی جریان مستقیم از طریق جمجمه جایگاه ویژه ای دارد. هدف مطالعه حاضر مرور اثرات تحریک الکتریکی جریان مستقیم آندی بر حافظه ی کاری در افراد سالم می باشد.
    مواد و روش ها
    در مطالعه ی حاضر، مقالات مختلف در زمینه ی تاثیر تحریک الکتریکی جریان مستقیم بر حافظه ی کاری در پایگاه های اطلاعاتی Scopus ,PubMed Science Direct و Web of Knowledge در فاصله ی سال های 2000 تا 2018 میلادی مورد بررسی قرار گرفتند. جست و جو در پایگاه های فوق با استفاده از کلیدواژه های"Working Memory","Healthy People","Dorsolateral Prefrontal Cortex" و"Transcranial Direct Current Stimulation" انجام شد. از میان 70 مقاله ی یافت شده، 36 مقاله با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج انتخاب شد و مورد بررسی قرار گرفت که از میان آن مقالات، 14 مقاله اختصاصا در ارتباط با موضوع پژوهش بود و جزییات آنها استخراج گردید.
    یافته ها
    نتایج به دست آمده از اکثر مطالعات حاکی از آن است که تحریک الکتریکی آندی می تواند به صورت قابل توجهی باعث بهبود عملکرد حافظه ی کاری شود. هم چنین تحریک الکتریکی در حالتی که همراه با تکالیف شناختی باشد در مقایسه با زمانی که تحریک الکتریکی به تنهایی ارائه می شود، بیش تر تاثیرگذار است.
    نتیجه گیری
    تحریک الکتریکی جریان مستقیم با تعدیل فعالیت های الکتریکی در بخش خلفی جانبی قشر پیش پیشانی می تواند منجر به بهبود عملکردهای شناختی و به ویژه حافظه ی کاری در افراد سالم شود. با این وجود نیاز به انجام مطالعات بیش تر در این حوزه به خصوص بر روی افراد سالمند که توانایی های شناختی آنان با افزایش سن کاهش می یابد، هم چنان وجود دارد.
    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی جریان مستقیم از طریق جمجمه، حافظه ی کاری، قشر پیش پیشانی
  • نساء کشاورز مقدم*، حیدر صادقی صفحات 260-271
    مقدمه و اهداف
    یکی از رایج ترین فعالیت های حرکتی انسان راه رفتن است که جزئی لاینفک از بسیاری از فعالیت های روزمره و ورزش های رقابتی و گروهی می باشد. شروع راه رفتن، اولین گام پس از تغییر حالت از وضعیت ایستا به پویا و پایان راه رفتن آخرین گام پیش از تغییر حالت از وضعیت پویا به ایستا می باشد. با توجه به اینکه نوع سطح و پوششی که فعالیت بدنی روی آن انجام می‏شود، همچنین سن، بیماری ها و اختلالات اسکلتی-عضلانی افراد در عملکرد بیومکانیکی آنها تغییر ایجاد می‏کند، به نظر می رسد الگوی فعالیت عضلانی و پارامترهای بیومکانیکی شروع و پایان راه رفتن نه‏تنها متفاوت از راه ‏رفتن معمولی است، بلکه تحت تاثیر شرایط فردی و سطوح مختلفی که حرکت روی آن صورت می‎پذیرد نیز تغییر می کند. از سویی دیگر، عدم تعادل و سقوط افراد اغلب در شروع و پایان راه رفتن اتفاق می افتد، شناخت پارامترهای کینماتیکی و کینتیکی شروع و پایان راه رفتن اطلاعات سودمندی را جهت شناخت اختلالات این فاز از راه رفتن و آسیب شناسی و اصلاح عملکرد فراهم می کند. هدف از مطالعه حاضر، مروری بر پژوهش هایی است که از اواخر قرن بیستم تاکنون پیرامون متغیرهای بیومکانیکی شروع و پایان راه رفتن در شرایط و گروه های مختلف انجام شده است.
    مواد و روش ها
    جستجوی مقالات در پایگاه های اطلاعاتی معتبر نظیر  Pub Med, Science Direct, Mendelyبا جستجوی کلمات کلیدی انجام گرفت. بیش از 300 مقاله پیرامون الگوی فعالیت عضلانی و پارامترهای بیومکانیکی شروع و پایان راه‏ رفتن یافت شد که پس از مطالعه و حذف مقالات با نتایج مشابه و مقالات مربوط به پروتکل های درمانی از مجموع مقالات یافت شده، بیش از 40 مقاله که به طور مستقیم مرتبط با موضوع مورد مطالعه بود، بررسی شد.
    یافته ها
    از مجموع مقالات یافت شده، پژوهش‎های متعددی پیرامون شروع و پایان نیمه ارادی راه رفتن، شروع و پایان راه رفتن بر سطوح مختلف و شروع و پایان راه‎ رفتن در گروه های سنی مختلف و یا افراد مبتلا به بیماری های عصبی-عضلانی یافت شد.
    نتیجه گیری
    با توجه به مطالعات انجام شده می توان گفت اگرچه استراتژی های حرکتی متفاوتی در شروع راه رفتن با سرعت های کم و زیاد به کار گرفته می‎شود و همواره گروه جوان و سالمند الگوی فعالیت عضلانی متفاوتی را در فازهای مختلف در شروع راه رفتن به ‏کار می‏گیرند، ورزشکاران و افراد فعال به ‏دلیل برخورداری از قدرت عضلانی بهتر و زمان عکس العمل کوتاه تر از مکانیسم های جبران برای پیشگری از سقوط و بروز آسیب بهره می‏برند.
    کلیدواژگان: شروع راه رفتن، پایان راه رفتن، کینماتیک، کینتیک
  • منصور نوری*، سیدعلی حسینی، نازیلا اکبرفهیمی صفحات 272-278
    مقدمه و اهداف
    فلج مغزی از جمله اختلالات سیستم عصبی مرکزی است که موجب محدودیت در حرکت و پوسچر می شود. کسب توانایی راه رفتن یکی از اهداف اصلی تیم های توانبخشی در این کودکان می باشد. بدین منظور ابزارها و دستگاه های پیشرفته ای در سراسر دنیا جهت آموزش و اصلاح راه رفتن کودکان فلج مغزی طراحی و ساخته شده است؛ لذا هدف مطالعه حاضر بررسی مروری اثربخشی این تجهیزات در راه رفتن کودکان فلج مغزی می باشد.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر یک مطالعه مروری توصیفی می باشد که اثربخشی استفاده از تجهیرات پیشرفته را در راه رفتن کودکان فلج مغزی مورد بررسی قرار می دهد. در این مطالعه از بانک های اطلاعاتی داخلی و خارجی بین سال های 2005 تا ماه جولای 2016 برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است که از 216 مقاله به دست آمده 32 مقاله کامل مرتبط با موضوع، مورد مطالعه قرار گرفته است.
    یافته ها
    طبق مطالعات بررسی شده استفاده از تجهیزات پیشرفته که غالبا به عنوان آموزش دهنده راه رفتن بوده، تاثیر زیادی در آموزش و اصلاح راه رفتن داشته است. بررسی مطالعات نشان می دهد این گونه مداخلات که در برخی موارد همراه با توانبخشی واقعیت مجازی بوده، در بهبود مولفه های راه رفتن از جمله طول گام، سرعت، مدت زمان و قدرت عضلات موثر می باشد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد استفاده از تجهیزات پیشرفته همراه با سایر مداخلات توانبخشی می تواند در تسریع کسب مهارت راه رفتن و اصلاح آن در کودکان فلج مغزی موثر بوده و به عنوان روشی کارآمد در توانبخشی مطرح گردد.
    کلیدواژگان: فلج مغزی، راه رفتن، فناوری
  • فاطمه فکار قراملکی*، آذر مهری صفحات 279-288
    مقدمه و اهداف

    امروزه یکی از رویکردهای درمانی برای بهبود وضوح گفتار، رویکرد کلمات پایه می باشد. درمان کلمات پایه با هدف ایجاد تولید باثبات کلمات در اختلالات عملکردی صداهای گفتاری مناسب بوده و در این اختلال کودک گزینه های واژگانی یکسان را در غیاب آپراکسی رشدی گفتار بی ثبات تلفظ می کند.

    گزارش مورد

    در مطالعه گزارش موردی حاضر، مراجعه کننده پسری 4 ساله حاصل بارداری ترم و زایمان واژینال بود که با شکایت والدین مبنی بر عدم وضوح گفتار به کلینیک گفتاردرمانی ارجاع داده شد.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد بر طبق مدل حل مشکل بالینی داده های ارزیابی می بایست به 7 سوال درمانی پاسخ دهند که عبارتند از: نیاز به انجام درمان، نحوه ارائه خدمات درمانی، تشخیص افتراقی، اهداف مداخله، تعمیم نتایج درمان، معیار ترخیص و اثربخشی درمان. پس از ارزیابی های لازم تشخیص اختلال واجی بی ثبات از دسته اختلالات تولیدی محرز گردیده و مراجعه کننده نیازمند مداخله شناسایی شد. در مطالعه حاضر علاوه بر مشاهدات بالینی، به مراحل تشخیص اختلال واج شناسی بی ثبات، ماهیت و پروتکل انجام رویکرد کلمات پایه و روند پیشرفت گفتار و زبان در طی درمان پرداخته شده است.

    نتیجه گیری

    بر اساس ارزیابی های پیش نیاز درمانی، رویکرد کلمات پایه استفاده گردید که مناسب ترین و پرکاربردترین تکنیک درمانی در اختلالات واج شناسی بی ثبات می باشد. نتایج به دست آمده در راستای نتایج مطالعات پیشین، مبنی بر موثر بودن رویکرد درمانی کلمات پایه در افزایش توانمندی ثبات تولیدی و سایر مهارت های گفتاری و زبانی است. جهت اطمینان از تاثیر رویکرد کلمات پایه، مطالعات گسترده تری در نمونه های بیشتر و زبان های دیگر لازم است.

    کلیدواژگان: اختلال واج شناسی، خطای گفتاری بی ثبات، رویکرد کلمات پایه، اثربخشی
|
  • Amir Hamzeh Sabzi *, Samaneh Damanpak, Manouchehr Tatari Hasan Gavyar Pages 1-8
    Background and Aims

    One of the main characteristics of children with DCD is poor postural control. Compared with their peers, these children are less capable of controlling their balance during variable circumstances due to the fact that they respond more slowly to balance disturbances. Therefore, the purpose of the present study was to investigate the effect of 12 sessions of vestibular stimulation exercises on the balance of performance in children with developmental coordination disorder.

    Materials and Methods

    In the current experimental study with pretest, posttest design, 30 children with DCD were randomly divided into two groups of experiment and control. The modified strok test and walking heel to toe test were used to assess dynamic and static balance. Experimental protocol included vestibular stimulation exercises for 12 sessions, 3 sessions a week, with each session lasting for 45 minutes.

    Results

    The experimental and control groups were significantly different in posttest in terms of dynamic and static balance in that the average balance scores in experimental group were better than those of the control group.

    Conclusion

    According to the results, vestibular stimulation exercises interventions for 12 sessions could be effective to improve dynamic and static balance in individuals with developmental coordination disorders.

    Keywords: Static balance, dynamic Balance, vestibular stimulation, children, developmental coordination disorder
  • Hossein Samadi, Ali Akbar Jahandideh, Amir Dana * Pages 9-18
    Background and Aims

    One of the most important features of humans is the existence of excellent cortex functions. Psychologists and researchers in the field of neuroscience have long sought to investigate the cognitive functions of brain. Therefore, the purpose of the current study was to investigate changes in cognitive processes during and after one session of specific futsal intermittent endurance test based on transient hypofrontality thesis.

    Materials and Methods

    The current study was a field study following a semi experimental design. The statistical population consisted of young futsal players in Quchan city. A total of 12 male beginner futsal players (age: 17.16±.78 years old, height: 171±4.19 cm, and weight: 63.38±6.64 kg) participated in the study. Independent variables were intensity of exercise and time periods (intra-group factor) included before, during, and 1 and 15 minutes after stopping one session of intermittent endurance activity. The dependent variable included the mean of interference scores of word and color stimulus via the stroop test software. The results were analyzed using repeated measures of ANOVA and SPSS (version 20) software.

    Results

    The results showed that there were significant differences in cognitive interference by stroop test between the time before the start of the test and cognitive function of the fatigue time due to the intermittent endurance test as well as the cognitive function of 1 and 15 minutes of rest after the end of the test and cognitive function due to fatigue (P = 0.05).

    Conclusion

    According to the results, it seems that transient hypofrontality during physical activity of the futsal intermittent endurance occurs at high intensities. Therefore, it is recommended that futsal coaches use specific decision-making and information processing training to increase their cognitive and psychological capacities in their exercises.

    Keywords: Futsal Intermittent Endurance Test, cognitive function, Stroop test
  • Mojdeh Laghai, Nadjmeh Afhami *, Mahdi Goudarzi Pages 19-28
    Background and Aims

    The reduction of balance and motion range in elderly people are the main causes of their falling and its consequences like physical injuries. The aim of the present study was to determine the effect of eight weeks of Tai Chi training on balance and ankle range of motion in elderly women.

    Materials and Methods

    A total of 30 elderly women aged 55-65 years were selected using purposive sampling of female volunteers in Bam. Participants were randomly divided into experimental (n=15, age: 57.4 ± 2.8 (y), weight: 74.4 ± 8.1(kg), height: 154.2 ± 4.6 (cm)) and control (n=15, age: 59.2 ± 3.2 (y), weight: 72.4 ± 10.3 (kg), height: 156.2 ± 5.8 (cm)) groups. The study involved a training program for eight weeks, three times per week in experimental group, while the control group did not participate in any organized regular physical exercise. The ankle range of motion was measured using goniometer and balance was measured using Berg Balance test before and after training protocol in two groups. Data were analyzed running Multivariate covariance and alpha level was set at 0.05.

    Results

    The results of the study showed that there is a significant difference between the mean scores of balance and plantar flexion range of motion for the right foot, dorsi flexion range of motion for the left foot, and inversion and eversion ranges of motion for the left and right feet of the participants according to group membership (P<0.05)

    Conclusion

    Tai Chi training can improve the balance and ankle range of motion in elderly women. These findings can help design training programs for older adults. Tai chi training is also effective for improving function and reducing the potential risk of falling and its complications in elder women.

    Keywords: Tai chi, Balance, Range of motion, Elderly
  • Hemn Mohammadi, Hassan Daneshmandi, Mohammadhosein Alizadeh Pages 29-41
    Background and Aims

    The most common mechanism of anterior cruciate ligament injury in basketball is non-contact and dynamic knee valgus is the key risk factor of these injuries. The purpose of the present study was to investigate the effect of corrective exercise program on strength, ROM, and performance in basketball players with dynamic knee valgus.

    Materials and Methods

    A total of 32 basketball players (age: 20.8± 1.7 years, weight :74.0± 5.2 kg, height: 183.9± 5.0 cm) with dynamic knee valgus participated in the current study and were randomly divided into two groups of exercise (n=16) and control (n=16). Assessment included ROM (dorsiflexion, abduction, and external rotation of the hip), strength (dorsiflexion, plantar flexion, abduction, and external rotation of the hip), and performance (balance and hop test) in dominant leg.

    Results

    Data analysis via ANCOVA showed that the exercise groups experienced significant reduction (P<0/01) in dynamic knee valgus (6/51 degree) during drop-jump task, significant improvement (P<0/01) in ROM (3/43 degree dorsiflexion with the knee flexion, 2/25 degree dorsiflexion with the knee extension, 2/38 degree abduction, and 1/75 degree external rotation of the hip), strength (2/32 kg dorsiflexion, 4/87 kg plantarflexion, 1/82 kg abduction and 1/58 kg external rotation of the hip), balance (3/33 cm), and hop tests (13/25 cm).

    Conclusion

    It can be concluded that participation in this corrective exercises program can lead to significant improvement in strength and ROM distal and proximal knee joint and performance, and it seems that it can help for prevention of lower extremity injuries caused by dynamic knee valgus during functional activity.

    Keywords: Corrective Exercises, Knee Valgus, Basketball Player, ROM, Performance
  • Fatemeh Salari Esker, Mansour Eslami *, Seyed Esmaeil Hoseininejad Pages 42-50
    Background and Aims

     Footwears are routinely used with the belief that they have a direct effect on the knee. Excessive pronation of the subtalar joint with associated internal rotation of the tibia relative to the femur has been postulated to be a causative factor of patellofemoral pain syndrome (PFPS). Motion control shoes aim to reduce excessive rearfoot motion and lead to reduction of internal rotation of tibia. The aim of the present study was to evaluate the effect of motion control shoes on the three dimensional lower limb joint moments during running in patellofemoral pain syndrome females.

    Materials and Methods

     A total of 20 females with PFPS performed 5 running trials at 3 ±0.2 m/s speed. Two shoes were tested: the Nike free 5 shoe (control)، and the Asics GEL-Kayano 21 (motion control). Joint moments calculation was carried out using invers dynamic equations. Also, between-condition comparisons were assessed running paired T-test (P≤0.05).

    Results

     A motion control shoe significantly reduced peak ankle adductor moment (p=0.038)، increased external rotator (p=0.001), and decreased abductor knee joint moments (p=0.024). In the hip joint، adductor moment was decreased (p=0.005) and the external rotator moment was increased (p=0.001) using motion control shoe. No differences were observed in sagittal plane lower limb joint moments between the two shoes.

    Conclusion

     The results of our study indicated that a motion control shoe can control the subtalar joint pronation by decreasing the amount of adductor moment and increasing peak of the inversion angle during running. The effectiveness of these shoes in frontal and horizontal planes is high as they seem to control the rearfoot movement in these planes. These results indicate that the motion control shoes as an efficient and nonsurgical prevention must be considered for PFPS.

    Keywords: three dimensional moments, motion control shoes, patellofemoral pain syndrome, Running
  • Hanieh Afjaie, Abbas Rahimi *, Khosro Khademi Kalantari, Alireza Akbarzadeh Baghban Pages 51-56
    Background and Aims

    A review of the literature reveals an enormous number of studies focused on the relationship between the frontal plane deviations and the plantar pressure pattern. However, no study was found on the relationship between the sagittal plane deviations and the plantar pressure pattern. The current study aimed to find out if there is any relationship between the lumbar curvature changes in sagittal plane and the foot pressure pattern in individuals with a normal BMI.

    Materials and Methods

    A total of 64 university female students, aged 21.8±1.6 years, with an average BMI of 21.8±1.8, with different lumbar lordosis angles were recruited in the current descriptional-analytical study. The lumbar lordosis angle was measured using a flexible ruler and the plantar pressure pattern was studied making use of a Zebris platform (Zebris, Germany). The data was analyzed running ANOVA and paired t-tests (α=0.05).

    Results

    No significant relationship was found between the lumbar lordosis angle and the plantar pressure pattern in these participants (p>0.05).

    Conclusion

    The results of our study revealed that a normal plantar pressure pattern exists in individuals with different lumbar lordosis angles. Therefore, more studies are needed while prescribing therapeutic exercises to patients with normal BMI and low or high lumbar angles.

    Keywords: Pedobarography, Flexible Ruler, BMI, Lumbar Spine
  • Fardin Kalvandi, Kamal Azizbeigi *, Mohammad Ali Azarbayjani Pages 57-65
    Background and Aims

    Resistance Training (RT) is very various and diverse. Although RT with weights has positive influence on antioxidant status, the effect of elastic resistance training (ERT) on the antioxidant and oxidative stress status has not been investigated. The aim of the present study was to compare effects of traditional Resistance training (TRT) and ERT on oxidative stress and antioxidant in untrained men.

    Materials and Methods

    A total of 30 untrained male students in Islamic Azad University, Sanandaj Branch, with no experience in RT, voluntarily participated in the present study in 2016 and randomly assigned into ERT (n=10), TRT (n=10), and control (n=10) groups. Blood samples were obtained prior to the study, and was repeated 72 hr after the last training session. Then, total antioxidant capacity (TAC), Superoxide dismutase (SOD), Glutathione peroxidase (GPX) as antioxidant indices, and Malondialdehyde (MDA), as oxidative stress index, were measured in the plasma.

    Results

    SOD activity significantly increased in TRT compared with control group (p=0.016), while GPX significantly increased in ERT compared with control group (p=0.014). Also, compared with control group, MDA significantly decreased in ERT after training (p=0.045). Moreover, TAC did not change significantly (p˃0.05). However, we did not found a significant difference in variables mentioned between ERT and TRT (p˃0.05).

    Conclusion

    According to the results, two traditional and elastic resistance training protocols can affect oxidative stress and antioxidant indices selectively. However, none of them has advantages over the other. Therefore, it is recommended that considering the conditions and facilities, elastic and traditional resistance training be used for improving antioxidant status.

    Keywords: Elastic band training, weight training, Superoxide dismutase, malondialdehyde
  • Tabassom Azimi, Mehdi Dehghan *, Soraya Khafri, Abbas Pouebrahim Omran, Vahid Shoari, Sara Ahmadi Pages 66-74
    Background and Aims

    Among the theoretical approaches to stuttering, there is a general agreement that developmental stuttering is attributed to several factors related to speech, including emotional regulation. Accordingly, different theorists point to the importance of the role of negative attitudes toward speech and speech abilities in the onset, occurrence, and developmet of stuttering. Considering that the culture of a group can influence the attitude to speech, the purpose of the present study was to investigate the communicative attitude of 8-15 year-old students who stutter (SWS) in Babol city and studying the effect of age and sex on their attitude scores.

    Materials and Methods

    The current descriptive-analytical and cross-sectional study was performed on 261 individuals. The participants were students with stuttering who were selected via multi-stage sampling from among students in Babol city. First, the teachers introduced SWS and then their nonfluency frequency analysis was carried out. After comfirmation of stutter detection, communicative attitudes test (CAT) was performed on each participant and the attitude score of each person was obtained.

    Results

    The mean of attitude score of SWS girls and boys were 22.5±7.46 and 22.71±7.98, respectively. Attitude score of SWS had no significant difference between the two sexes and between eight age groups (p>0.05). Regarding the simultaneous effect of these two variables on attitude scores, there was a significant difference in the attitude score of male and female students in each eight age group (p=0.03).

    Conclusion

    According to the results, although the mean score of attitude score in SWS is in the middle class, attention to the aspect of communicative attitude in assessing, treatming, and planning of SWS, especially in 12-year-old students, is important and necessary.

    Keywords: Communication, Attitude, Developmental Stuttering, gender
  • Zeynab Rostamzadeh * Pages 75-89
    Background and Aims

    Based on the principle of individual differences and genetic abnormalities, there are always people with significantly different physical and mental differences compared with normal people. Some of these people are mentally retarded teens who are physiologically and motorically disadvantaged. The purpose of the present study was to determine the effect of Spark exercises on walking parameters and pulmonary capacity of mentally retarded boys.

    Materials and Methods

    The research was semi-experimental and the results are considered as applied. The statistical population of the study consisted of 30 mentally retarded students of Rahmat School in Uromia selected via available sampling, based on inclusion criteria, with an average age of 15.7 ± 1.4 and randomly assigned into two experimental and control groups (15 each). The experimental group participated in the SPARK exercises for 12 weeks after the pre-test. At the end of the training, all measurements of the variables were repeated with the same initial conditions. Independent and independent t tests were run to analyze the data. Data were analyzed using SPSS, version 22.

    Results

    The results showed that there is a significant difference between mean walking width variation, step length variations, two step length changes, and walking speed of experimental group and those of the control group (P> 0.05). The results also showed that there is no significant difference between the mean changes in foot deviation angle, FVC, FEV1, and FVC/FEV1 ratio betwen experimental and control groups

    Conclusion

    It seems that these exercises are suitable for improving the walking parameters of mentally retarded students, but in order to improve the lung capacity of boys with mental retardation, more intense exercises are required.

    Keywords: Spark exercises, walking parameters, pulmonary capacity, mental retardation boys
  • Komeil Dashti Rostami, Fariba Mohammadi * Pages 90-99
    Background and Aims
    Activity of knee joint muscles can influence the magnitude of ground reaction forces during jump-landing tasks. The objective of the present study was to examine the relationship between electromyography activity of the knee joint muscles and ground reaction forces during single-leg drop landing task.      
    Materials and Methods
    A total of 20 healthy male athletes (mean ± standard deviation, age 25.4±4.45 years) participated in the present correlational study. Activity of knee joint muscles, including quadriceps, hamstrings, and gastrocnemius, at pre and post landing phases were analyzed and their relationships with ground reaction forces (vertical, anterior-posterior, and medial-lateral) were assessed during single leg vertical drop landing task. Pearson correlation coefficient was used for data analysis.   
    Results
    The results demonstrated significant negative correlation between lateral gastrocnemius muscle activity and all components of ground reaction forces (P= 0.001). Also, there was a significant positive correlation between medial gastrocnemius activity and all components of ground reaction forces at pre landing phase and also a significant negative correlation with vertical and anterior-posterior component at post landing phase (P=0.001). Moreover, there was a significant negative correlation between lateral hamstring activity and anterior-posterior ground reaction force at post-contact phase (P=0.001).
    Conclusion
    It seems that gastrocnemius (medial and lateral) and lateral hamstring muscles play important roles in adjusting ground reaction force components during single leg vertical drop landing task. According to the results of the current study, it is suggested that rehabilitation specialists focus especially on activation exercises for gastrocnemius (medial and lateral) and lateral hamstring muscles in order to prevent anterior cruciate ligament injury.
    Keywords: knee, Electromyography activity, ground reaction force, Anterior Cruciate ligament
  • Saleh Gholipourkovich, Sholeh Livarjani *, Davod Hoseyninasab Pages 100-110
    Background and Aims
    Self-instruction is an appropriate intervnention for children, but its effectiveness on adolescents and problems such as ADHD and procrastration among them has not attracted due attention. The aim of the present study was to investigate effectiveness of self-instruction on ADHD symptoms and academic procrastination of ADHD adolescents.
    Materials and Methods
    To this aim, in a pretest-posttest with control group quasi-experimental design, 16 adolescents with ADHD, among clients of psychiatric and psychological service centers of Tabriz City and with regard to inclusion criteria, were selected and randomly allocated into two groups of experiment or control (eight individuals in each group). Child Symptom Index (CSI-4) and Savari’s Academic Procrastination Scale were completed before interventions by all participants and then participants of experiment group received a 10-session individual self-instruction training, while control group received no intervention. After intervention, the insruments were completed by the participants once more.
    Results
    Covaraince analysis results showed that self-instruction effect is significant on both attention deficit and hyperactivity symptoms resuling in the reduction of these symptoms. Moreover, findings on procrastration showed that participants' scores in deliberate procrastination, physical-mental causing procrastination, and procrastination causing without programming and also total score of procrastination decreased.
    Conclusion
    Our findings suggest that self-instruction training is an effective and appropriate intervention for hyperactivity/impulsivity symptoms and for the reduction of procrastination among adolescents.
    Keywords: ADHD, procrastination, self-instruction, adolescents
  • Maral Sadat Mousavi, Maliheh Naeimikia *, Saleh Rafiee Pages 111-121
    Background and Aim

    The core stability exercises, as a new training method, have a great influence on the muscles of the abdominal and lumbar regions, related to the childhood motor development. In the present study, the effect of core stability exercise on the gross motor skills among 8-year-old girls with delayed motor development was studied.

    Materials and Methods

    A semi-experimental study with pre-test-post-test design was conducted on 20 female students (mean 8.05±0.02), selected based on the test of gross motor development scores measured via Ulrich test, and randomly assigned to experimental (n= 10) and control (n= 10) groups. The experimental group performed core stability exercises for eight weeks (three sessions of 45 minutes per week), and the control group did not receive any training program. After the training sessions, both groups performed the test of gross motor development and the data were analyzed using mixed analysis of variance at 95% confidence level.

    Results

    The results showed a significant improvement in locomotor skills subscale of experimental group in the post-test (18.90±2.42) compared to the pretest scores (13.50±0.97) and the control group post-test scores (14.30±1.06). The same results were obtained for object control skills subscale and motor quotient score, so the object control skills in experimental group in the post-test (18.48±1.84) improved significantly compared to the pretest (13.10±1.20) and it was significantly higher than the level of skills in the control group in the post-test (14.30 ± 1.25). Also, there was a significant improvement in motor quotient score of the experimental group in the post-test (37.20±2.74) compared to the pretest (26.66 ± 1.49), and it was significantly better than the level of motor quotient of the control group in the post-test (28.60±1.83).

    Conclusion

    Based on the evidence, play-based core stability exercises can improve gross motor skills in eight-year-old girls with delay motor development.

    Keywords: Ulrich test, gross motor quotient, motor development, core stability exercises
  • Farshad Askarizadeh, Mohammad Reza Sedaghat, Foroozan Narooie Noori *, Sattar Rajabi, Hadi Ostadi Moghadam, Vahideh Babae, Masoud Khorrami Nejad Pages 122-131
    Background and Aim

    Pellucid marginal degeneration (PMD) is an ectatic disorder in the corneal periphery and it is very important to detect PMD before corneal refractive surgery. The present study aimed to investigate the diagnostic accuracy of Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display for the detection of PMD.

    Materials and Methods

    A total of 35 individuals with a diagnosis of PMD were enrolled in the current case series study. In order to match the control and study group, when the cases with PMD enrolled in the study, healthy participants with the same age and gender were selected from the normal population. Therefore, 35 eyes of 35 healthy individuals were recruited in the study, too. All the participants were evaluated using a Pentacam (Oculus, Optikgeräte GmbH), and then 15 indices from Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display were included in the analysis. The receiver operating characteristic (ROC) curves were analyzed to evaluate the diagnostic accuracy of Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display parameters.

    Results

    Comparative data for the outcomes of Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display in both groups showed significant differences between PMD and normal groups (P < 0.05). Among the different parameters of Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display, front elevation in thinnest point, deviation of back enhanced elevation, and maximum Ambrósio Related Thickness had the highest sensitivity, specificity, and area under curves [(97.14%, 100.0%, 0.999), (91.4%, 87.9%,0.998), (97.14%, 96.97%, 0.996), respectively]; however, pachymetric progression index average was the relatively poor parameter (54.29%, 90.91%, 0.663, respectively).

    Conclusion

    According to the results, the Belin/Ambrósio Enhanced Ectasia Display is useful for the detection of pellucid marginal corneal degeneration. Some indices showed very high sensitivity and specificity; however, the pachymetric progression index average has limitation in the detection of pellucid marginal corneal degeneration.

    Keywords: Cornea, Corneal Imaging, Diagnostic Accuracy, Pellucid Marginal Corneal Degeneration
  • Haleh Kangrari *, Elham Ghahramani, Nastaran Alizadeh Nia Pages 132-139
    Background and Aims
    Nowadays, appearance of the digital charts and increase of its abilities in comparison with the print charts has resulted in the more usage of these charts in optometric clinics.  But, in measuring of the accommodation amplitude, the print chart has not been replaced by the digital charts yet. Due to the abilities of digital charts, compared with print charts, a question should be investigated whether the print charts can be replaced by the digital charts for measuring the accommodation amplitude.
    Materials and Methods
    In the current study, eye accommodation amplitudes of 63 patients in the age of 15-35 years were measured using push up method and five different chart optotypes. For this purpose, for each optotype, first a print chart and then the digital chart installed on the IPhone 7 Plus to measure the accommodation amplitude were used.
    To analyze the data, using SPSS (version 24), descriptive statistics like mean, standard deviation, variance, and standard error of measures were calculated. Also, T-test was run.
    Results
    The results showed that the difference between the mean of the accommodation amplitude measured by digital chart and that of print chart is about 4.7% in 20/20 optotype. This difference increased to 5.5% in 20/50 optotype. The results of the T-test analysis showed that there is a meaningful difference between the accommodation amplitude measured by the two digital and print charts.
    Conclusion
    According to the results of the study, the accommodation amplitudes measured by digital chart and print chart do not seem to be equal in general, which can be due to the environment light intensity, the chart contrast, the image refreshing speed, and/or other reasons.
    Keywords: Accommodation Amplitude, Digital Chart, Print chart
  • Fahimeh Khoshmaram *, Heydar Sadeghi, Fereshteh Eftekhari Pages 140-149
    Background and Aims
    Nowadays, suspended exercises have been considered as an effective way to improve core stability in healthy individuals and those with musculoskeletal disorders. However, the activity of different core muscles while performing suspended exercises has not been investigated yet. Therefore, the purpose of the present study was to compare electromyographic activity of selected core muscles while performing selected core stability exercises using TRX.
    Materials and Methods
    A total of 15 healthy physically active female students participated in the current study. Each participant performed three repetitions of each of bridge, plank, and lunge exercises with the feet placed inside the TRX foot straps. Simultaneously, surface electromyographic data was collected on rectus abdominis, external oblique, erector spine lumbalis, and superficial lumbar multifidus. Resulting row data was amplitude normalized and the root mean square was then determined. Repeated-measure analysis of variance was used to determine any differences across the three exercises on a test group (p=0.05).
    Results
    Different levels of muscle activation were observed during the three different exercises. Rectus abdominis activation was the greatest during plank exercise, while superficial lumbar multifidus activity peaked during feet suspended lunge and bridging.
    Conclusion
    Considering the levels of activity of all investigated muscles, plank seems to have the highest and lunge the least impact on improving the stability of core region.
    Keywords: Core stability, Rehabilitation, Suspension Training, TRX, EMG
  • Fatemeh Taheri *, Ali Akbar Arjmandnia, Yavar Jamali Gharakhanlou Pages 150-161
    Background and Aims
    The way parents communicate with children is the strongest factor affecting family interactive patterns. The purpose of the present study was to investigate the effect of positive parenting program on family function in parents having children with intellectual disability.
    Materials and Methods
    In the present quasi-experimental study, 30 parents having children with intellectual disability from Exceptional School (Omid-e Nejat boys school, Besharat mixd school, and Mehvarzan girls school) in Semnan city, Iran, were selected through convenience sampling method. They were randomly assigned to two group of experimental and control group (15 each). The experimental group participated in an eight-session positive parenting program (one meeting per week and each session for one and a half hours). The control group recieved no training. The participants completed Measure of Family functioning (FAD) prior and after the training. Univariate and multivariate analysis of covariance (ANCOVA & MANCOVA) were used to analyze the data.
    Results
    The results showed that positive parenting education was effective on family function and its components (problem solving, communication, roles, emotional responsiveness, emotional attachment, and general family function). However, in the control behavior control index, the effectiveness of educational intervention was not significant (p>0.05).
    Conclusion
    The results showed that positive parenting methods training is effective on family function in parents having children with intellectual disability.
    Keywords: Positive Parenting Program, Family functioning, Parents, children, Intellectual disability
  • Salar Faramarzi *, Mohammad Ashori, Golnesa Shoaei Pages 162-170
    Background and Aims
    Sensory processing training program is becoming a more practical method to improve braille writing skill of blindstudents and using this program has been associated with desirable outcomes. The purpose of the present research was to investigate the effectiveness of sensory processing training on braille writing skill of blind students.
    Materials and Methods
    The present research was a single-subject study with base line, intervention, and follow up design. The study population included second grade blindstudents in Isfahan, Iran. Participants were selected using convenient sampling method. Five blindstudents were included in the study. The sample group received sensory processing training for 10 sessions (three sessions weekly; each lasting for 45 minutes). The instrument used in the present research was braille writing skills inventory. The obtained data were analyzed using visual analysis.
    Results
    The results showed that during the visual analysis of data charts and based on the descriptive statistics, intervention has been effective in all five participants; respectively with percentage of non-overlapping data 100 for participants 1, 2, 4, and 5 and 83.33 for participants 3. Moreover, the mean scores for braille writing errors in participants 1, 2, 3, 4, and 5 decreased from 63.33, 63.41, 61.43, 64.10, and 63.14 to 48.40, 47.96, 49.50, 48.63, and 48.86, respectively.
    Conclusion
    According to the findings of the present research, it is suggested that beside other educational and rehabilitation methods for blindchildren, sensory processing training program be applied, too.
    Keywords: Braille, Blind, Sensory Processing
  • Mahrokh Dehghani *, Amirali Jafarnezhadgero, Mohammad Abdollahpour Darvishani Pages 171-178
    Background and Aims

    The Frequency Domain analysis of Ground reaction forces is one of the mechanical parameters that play a significant role in the vulnerability of people while walking and running. The purpose of the present study was to compare the frequency domain analysis of ground reaction forces in deaf and healthy control people during running.

    Materials and Methods

    A quasi-experimental study was carried out on 30 males who were equally divided into a healthy group and a group with hearing loss problems (Deaf group). Peak plantar pressure variables in deaf individuals and healthy controls were recorded using a foot scan system (sample rate: 300 Hz).

    Results

    The results showed that the frequency content with the number of essential harmonies in the Toe foot (p= 0.012) and foot finger 2 to 5 (p=0/035) in deaf were smaller than those of the healthy controls. Also, the frequency content with power 99.5% in the fourth metatarsal (P=0.038) and fifth metatarsal (P=0.019) in deaf were greater than those of the healthy controls. Moreover, stance time during running in deaf group was more than that of the healthy control group (p=0.032).

    Conclusion

    Stance time during running in deaf group was more than that of the healthy control group, which has the potential for injury in these people.

    Keywords: Frequency domain of ground reaction forces, Running, Deaf
  • Fariba Mohammadi *, Mahdi Bayati, Hamed Abbasi, Nahid Allafan Pages 179-187
    Background and Aims

    The somatosensory system is one of the most important sensory sources involved in postural control. The purpose of the present study was to compare function of the somatosensory system in postural control of blind athletes compared to blind and the sighted non-athletes.

    Materials and Methods

    A total of 30 men were purposefully selected and categorized into three groups of blind athletes of Goalball B1 class (n=10), absolute blind non-athletes (n=10), and the sighted non-athletes (n=10). In vitro, body sensory information was predominant in posture control, and then participant's performance of the posture control system was evaluated based on the center of gravity displacement in the internal-external, anterior-posterior direction, and total using the balance measurement instrument Biodex. The comparison of variables among the groups was done using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests at a significance level of P

    Results

    The results of Kruskal Wallis test indicated that when the visual information is removed and the head is in the hyperactivity state, the differences in the center of gravity displacement in the internal-external direction (PML=0.006) and total (PTotal=0.041) among the three groups of the blind athletes, the blind non-athletes, and the sighted non-athletes were observed to be significant. According to the results of Uhnu-Whitney test, the center of gravity displacement in the internal-external direction and total in the blind athletes group was significantly less than that of the two blind non- athletes (PML=0.011, PTotal=0.049) and the sighted non-athletes (PML=0.003, PTotal=0.025) groups.

    Conclusion

    In situations where the somatosensory system data is predominant, the postural control of Goalball's athletes was better than that of the blind non-athletes and even the sighted non-athletes. It seems that the activities of sport or the nature of the Goalball are effective in improving the somatosensory and postural control.

    Keywords: Goalball, Absolute Blind, Postural control, Vision, Vestibular System
  • Esmail Torabi Nia, Farideh Babakhani *, Ramin Baluchi Pages 188-198
    Background and Aims
    One of the most common postural abnormalities is hyperkyphosis chest with its increase associated with an increase in forward head. Therefore, the aim of the present study was to investigate selected muscles electromyography activity in kyphosis corrective exercises with and without head retraction.
    Materials and Methods
    In the current study, a sample of 15 non-athletic male students (18-25 years) with hyper-kyphosis higher than 42 degrees were selected. The activity of electromyographic with surface electrodes of Sternocleidomastoid muscles, upper trapezius, middle trapezius, and rhomboid in Cobra, W, and Y motions with and without head retraction were recorded using wireless EMG (16 channels, Bayamed Company). For intra-group comparison of muscle activity in the two states, t-test was performed with a significance level of 95% (α=0.05).
    Results
    The results showed that the activity of upper trapezius muscle and mid trapezius (p <0.05) in y motion with and without head retruction was statistically significant, but no significant difference was found in the activities of the other two muscles. Also, in the movement of W with and without retruction, the levels of activity of all four muscles were statistically significant (p <0.05). In Cobra movement, there was a significant difference in the levels of activity of upper trapezius muscles and Sternocleidomastoid between the two states with and without retruction of the head, but no significant difference was found in the activities of the other two muscles.
    Conclusion
    According to the results, a decrease in the upper trapezius activity and an increase in the mid trapezoid activity in y motion with head retraction were observed. It was also shown that in the movement of W with head retraction, except for the Romboid muscle, the activities of the other three muscles increased. In cobra movement, the activities of upper trapezius muscle and Sternocleido-astoid in head retraction were more than those without head retraction. The results also indicate that the position of the head has a different effect on the muscles electromyography in kyphosis corrective exercises. Therefore, it is recommended that application of these moves to treat kyphosis be performed with caution. All in all, more information is necessary to complete our knowledge in this regard.
    Keywords: Thoracic Kyphosis, Corrective Exercises, Retraction, Muscle activity
  • Neda Boroushak *, Hasan Khoshnoodi, Mansour Eslami Pages 199-208
    Background and Aims

    One of the methods to prevent head injuries is to diagnose and identify the mechanism of injury in the actual condition the head is blown. The objective of the present study was to analyze the biomechanical parameters of head injury in taekwondo in the simulated roundhouse kick impact.

    Materials and Methods

    A total of 15 male elite taekwondo athletes with a mean age of 27±1.04 years participated in the current study. To measure the mechanism of head injury, researcher used a device composed of artificial neck and head, equipped with force and acceleration sensors and a mechanical arm for impact to head, as well as a researcher-made package of computer and recorder to estimate, monitor, and save the data. The data were fed into MATLAB program. Data analysis was carried out using one-sample t-test with p. value set at 0.05.

    Results

    The results showed that the linear acceleration obtained from the roundhouse kick was lower than that of the head injury threshold in investigating the mechanisms of head injury in taekwondo, while the rotational acceleration and the impact force produced were higher than those of the head injury threshold.

    Conclusion

    According to the results, the factor of head injury is different in each sport. Thus, it is very important to identify the dynamic parameters related to head injury and its mechanism of occurrence clinically. The present study showed clearly that impact force and rotational acceleration are the main causes of head injury in taekwondo. So, with the diagnosis of the main injury factor and its parameters, the severity of injury and its associated risk factors were predicted and related strategies were implemented for prevention, treatment, and rehabilitation.

    Keywords: concussion, linear acceleration, rotational acceleration, impact force
  • Fahime Arsalani *, Mahmoud Sheikh, Rasool Hemayttalab Pages 209-220
    Background and Aims
    Todays learning disorders are the most important causes of poor academic performance and every year many students find it difficult to learn content of some of the textbooks, especially mathematics. The main aim of the current study was to investigate the effectiveness of the selected motor program on working memory, attention, and motor skills of female students with math learning disorders.
    Materials and Methods
    In the current study, pre-test and post-test designwas used as a semi-experimental study and 30 female students with math learning disorder were selected as random sampling method from the statistical society that included all 8-12 year-old girls with learning disorders from primary school in the city of Estahban who were divided into two groups of intervention group and control (15 each). The instruments used were a researcher-made questionnaire, Raven’s IQ test, KMat math test, Wechsler numerical memory scale (Digit Span), Continuous Performance Test (CPT), and Bruninks-Oseretsky Motor proficiency test. The selected motor program (SPARC), which includes activities for reinforcement, play, and exercise for children, was conducted for 24 sessions (Eight weeks, three sessions per week). The normality of collected data was first studied using Shapiro-wilk test and to study the effect of independent variables on dependent variables, the analysis of multivariate variance was used.
    Results
    The results of the study showed that there was a significant difference between experimental and control groups among students with math learning disorder in working memory, attention, and motor skills (P<0.001). This means that working memory, attention, and motor skills in the experimental group improved after the selected motor program.
    Conclusion
    According to the results, it seems that the chosen motor program (SPARC) can improve the working memory, attention, and motor skills in children with math learning disorders. It is recommended that therapists, along with other therapeutic interventions, use these exercises for children with learning disabilities.
    Keywords: Selected motor program, math learning disorder, Working memory, attention, motor skills
  • Mehdi Gheitasi *, Mahnaz Lordgouie, Zahra Pasandideh, Maryam Samavi, Nahid Allafan Pages 221-230
    Background and Aims
    Scoliosis is the most common type of spinal abnormalities, which, in addition to trunk deformity, can lead to mental disorders. The purpose of the present study was to investigate the effect of Pilates corrective exercises of Body Dysmorphic Disorder (BDD) in female students with non-structural scoliosis. 
    Materials and Methods
    A semi-experimental pre-test and post-test design study was carried out on 11 women with non-structural scoliosis with a lateral curvature in thoracic and thoraco-lumbar and average of cobb angle more than 10 degrees. The participants in the experimental group were 29±3/37 years old, 161/72±5/32 cm, and 57/61±3/81 kg, who were selected purposefully. Body Dysmorphic Metacognition was assessed using B.D.M Questionnaire (BDMQ) and degree of scoliosis was evaluated using photogrammetry method before and after the intervention. Data were analyzed using descriptive and inferential (T-test) statistics (p<0.05).
    Results
    The results of the present study showed that the eight-weeks of Pilates correction exercises did not result in significant difference in body dysmorphic metacognition scores of women with non-structural scoliosis (p=0.22, 95%CI=-9.65-2.56).
    Conclusion
    According to the results obtained, Pilates corrective exercises do not significantly decrease body dysmorphic metacognition scores in women's students with non-structural scoliosis. This may be one of the reasons of the low degree of and severity of scoliosis abnormality in participants.
    Keywords: Non-structural Scoliosis, Pilates, Body Dysmorphic, Metacognition
  • Amir Babalou, Mir Hamid Salehian * Pages 231-240
    Background and Aims

    Exercise is psychologically and physiologically beneficial for health. However, some people may overdo it regardless of their degree of injury, which has led the researchers to belive that in some cases, exercise can be harmful and become an addictive process. The aim of the present study was to investigate the relationship between body image concern as well as dysfunctional attitudes and prediction of exercise addiction among bodybuilders in the city of Khoy.

    Materials and Methods

    In the present cross-sectional descriptive study, using Morgan table, 234 bodybuilder athletes (117 males; 20±3.2 yrs old and 117 females; 20±2.8 yrs old) were randomly selected out of the first pool of 600 in Khoy city. Data was obtained using Body Image Concern Inventory (BICI), Dysfunctional Attitude Scale (DAS-26), and Exercise Addiction Inventory (EAI). Reliability of the questionnaires were obtained to be 0.87, 0.92, and 0.84, respectively. Data were analyzed via descriptive statistics, Pearson correlation coefficient as well as multiple linear regression.

    Results

    The results showed that there was a significant correlation between exercise addiction and body image concern as well as dysfunctional attitudes in bodybuilders (p<0.01). Also, the components of body image concern (dissatisfaction and shame regarding one’s appearance, and checking and camouflaging of a perceived defect) and dysfunctional attitudes (success-perfectionism, and the need for satisfying others) could favorably predict the exercise addiction in bodybuilders.

    Conclusion

    Concerns and false image regarding the body image along with dysfunctional attitudes towards sport activities are associated with increased addiction to exercise, and paying attention to these psychological variables and targeting them in interventional and educational programs can be useful in preventing exercise addiction in bodybuilders.

    Keywords: Exercise Addiction, Body Image, Dysfunctional Attitudes, Bodybuilding
  • Rahele Ghasemipour, Leyla Jalilvand Karimi *, Ghassem Mohammadkhani, Parisa Rasoulifard, Alireza Akbarzadeh Baghban Pages 241-249
    Background and Aims

    There is little information on the double corrected consonant-vowel responses score in dichotic consonant-vowel test (DCV) and its nature is not entirely known. The only concept known is that it seems to be associated with auditory attention and concentration. Since P300 wave is one of the event-related potentials with attention as well as concentration involved in its formation, the present study was carried out to investigate the relationship between double corrected consonant-vowel responses score and the amplitude and latency of P300.

    Materials and Methods

    In the current non-interventional cross-sectional study, consonant-vowel dichotic test was performed to check double corrected consonant-vowel responses score and P300 auditory responses using odd-ball stimulation method and two tone burst stimuli on 37 participants with normal hearing. The participants were 18 to 30 year-old individuals (mean 21.46 years). To verify their right handedness, Edinburgh scale was used. The results were analyzed using Pearson's correlation coefficient in SPSS (v. 16).

    Results

    Significantpositive correlation was observed between double corrected consonant-vowel responses score in DCV test and P300 amplitude in both electrode positions of Cz and Fz (P <0/01). Also, double corrected consonant-vowel responses score and P300 latency were observed to be significantly and positively correlated at Cz electrode position (P<0/05).. However, there was no significant correlation between double corrected consonant-vowel responses score and P300 latency in Fz electrode position, which may be due to the Fz electrode position away from the source of the P300 wave.

    Conclusion

    Since the P300 amplitude is associated with attention and P300 latency is associated with information processing speed, it seems that double corrected consonant-vowel responses score is associated with attention and information processing speed. So, audiologists must consider the individual’s attention when interpreting the results

    Keywords: Auditory capacity, Event-related potential, Auditory attention
  • Sahand Nazeri *, Ali Mohammadzadeh, Seyed Mehdi Tabatabaee, Asghar Rezasoltani Pages 250-259
    Background and Aims
    Working memory as a cognitive performance is responsible for keeping transient information and manipulating and using them in thinking process. Working memory, like other cognitive abilities, can be impaired due to various factors such as diseases, psychological disorders, and aging. Therefore, it is very important to find ways to compensate these weaknesses. Transcranial direct current stimulation, among the most recent proposed methods, seems to be a promising method. The aim of the present study was to investigate the effects of anodal transcranial direct current stimulation on working memory in healthy individuals.
    Materials and Methods
    Literature was searched for the studies investigating the effects of transcranial direct current stimulation on working memory in PubMed, Scopus, Science Direct, and Web of Knowledge databases from among the papers published between 2000-2018 using the following keywords: "Working memory", "Healthy people", "Dorsolateral prefrontal cortex", and "Transcranial direct current stimulation". Out of the 70 papers obtained, 36 articles were selected based on inclusion and exclusion criteria. Among those articles, 14 were specifically related to the subject of the present research and thus were further examined.
    Results
    The results reported in most of the studies indicated that anodal transcranial direct current stimulation can significantly improve the performance of working memory. Also, the electrical stimulation, together with cognitive tasks, is more effective as compared with single electrical stimulation.
    Conclusion
    Transcranial direct current stimulation can improve cognitive performances, especially working memory in healthy people, by modulating the electrical activities in the dorsolateral prefrontal cortex. However, further studies are required, especially on the elderly population whose cognitive abilities are diminished with age.
    Keywords: Transcranial direct current stimulation, Working memory, Prefrontal cortex
  • Nesa Keshavarz Moghadam *, Haider Sadeghi Pages 260-271
    Background and Aims
    One of the most commonly used human movements that plays an essential part of many daily activities and competitive or group sports is gait. Gait initiation is the first step after changing from static to dynamic status of walking and gait termination is the last step before changing from dynamic to static status. By accepting the effect of the properties of floor coverings, people's age, diseases, and musculoskeletal disorders on biomechanical parameters of human's movement, it seems that not only the pattern of muscular activity and the biomechanical parameters of gait initiation and gait termination are different from the routine gait, but these variables are influenced by individual's conditions and various surfaces on which people move on, too. On the other hand, people's imbalance and fall often occur at gait initiation or gait termination. Identifying kinematic and kinetic parameters of gait initiation and gait termination provides useful information to recognize the disturbances of this phase of gait, its pathology, and performance correction. The aim of the present study is reviewing studies carried out since the end of the twentieth century on biomechanical variables of gait initiation and gait termination in different groups and different conditions.
    Materials and Methods
    Searching articles was done from databases including PubMed, ScienceDirect, and Mendely, using “gait initiation, gait termination, kinematics, and kinetics” keywords. More than 300 articles on the pattern of muscle activity and biomechanical parameters of gait initiation and gait termination were found. After studying and deleting articles with similar results and articles on therapeutic protocols from the total number of articles, more than 40 articles that were directly related to the subject matter were studied.
    Results
    From among the papers located, several studies were about planned and unplanned gait initiation or gait termination, gait initiation or gait termination on different floor coverings, in various age groups or people with musculoskeletal disorders.
    Conclusion
    According to the articles studied, it can be stated that different motor strategies are used at gait initiation at low and high velocities and the young and old groups always uses different muscle activity patterns in different phases of gait initiation. It seems that athletes and active people benefit from better muscle strength and shorter reaction times to prevent collapse and injury making use of compensatory mechanisms.
    Keywords: Gait initiation, Gait termination, Kinematics, Kinetics
  • Mansour Noori *, Seyed Ali Hosseini, Nazila Akbarfahimi Pages 272-278
    Background and Aims
    Cerebral palsy is one of the central nervous system disorders that limits movement and posture. Obtaining gaiting ability is one of the main targets in these children targeted by rehabilitation teams. Many advanced tools and equipment have been designed in order to train and rectify cerebral children's gait all over the world. The aim of the present study was to review the   effectiveness of these equipment in cerebral palsy children's gait.
    Materials and Methods
    The current study was carried out to review and evaluate effectiveness of advanced equipment. Various databases were searched for articles published between 2005 and July 2016 which resulted in obtaining 216 studies among which 32 articles were in line with the topic of the present study.
    Results
    Based on the studies reviewed, advanced equipment that are mostly used as gait trainer are  effective in training and rectifying gait. These studies show that this type of intervention that is sometimes accompanied by virtual reality rehabilitation, can be effective in improving gait parameters such as step length, speed, duration, and the muscles strength.
    Conclusion
    According to the results, It seems that using advanced equipment along with other rehabilitative interventions can accelerate obtaining and rectifying gaiting ability in cerebral palsy children and it can be proposed as an efficient method in rehabilitations.
    Keywords: Cerebral palsy, gait, technology
  • Fatemeh Fekar *, Azar Mehri Pages 279-288
    Background and Aims

    One of the therapeutic approaches that improves speech intelligibility is core vocabulary approach. The core vocabulary intervention with the purpose of producing consistent words has been appropriate in functional speech sound disorders and in this disorder, the child articulates the same lexical items as inconsistently in the absence of speech apraxia. The purpose of the present study was to investigate the effectiveness of the core vocabulary approach on speech intelligibility of a child with inconsistent phonological disorder.

    Case Report

    The patient was a four-year-old boy who was given birth after a term pregnancy and via vaginal delivery. The parents referred to the Speech Therapy Clinic complaining about the child’s speech unintelligibility.

    Results

    According to Clinical Problem Solving Model for speech and language pathologist, assessment data were analyzed to address seven case management questions regarding the need for intervention, service delivery, differential diagnosis, intervention goals, and generalization of therapeutic gains, discharge criteria, and evaluation of efficacy. After appropriate assessments, he was diagnosed as having inconsistent phonological disorder from articulation disorder category that required intervention. The present study reports on the clinical observations, inconsistent phonological disorder diagnosis process, the nature and protocol of core vocabulary approach, and the progress of the patient's speech and language over the course of treatment.

    Conclusion

    According to the results and assessment data, the core vocabulary approach was chosen as the most appropriate and frequent therapy technique in inconsistent phonological disorders. The obtained results, similar to the previous studies, showed that the core vocabulary approach is effective in enhancing the consistent production and other speech and language skills.  To ensure confidence in the effectiveness of core vocabulary approach, further studies are necessary on more sample and in other languages.

    Keywords: phonological disorder, inconsistent speech error, core vocabulary approach, Efficac