فهرست مطالب

  • پیاپی 239 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • ستار پیر عین الدین*، عبدالله طلوعی، فاطمه مدرسی صفحات 1-32

    عنصر یا عناصری که به داستان شکل واحد می دهند، و اجزا و عناصر آن را به هم می پیوندند، بن مایه خوانده می شود. این عنصر یا عناصر ساختار داستان را مستحکم می کنند و در موقعیت های روایی خاص و به سبب تکرارشوندگی، برجستگی و معنای ویژه ای به آن می بخشند. این بن مایه ها علاوه بر برجسته نمایی، در حرکت داستان نیز موثر واقع می شوند. در بسیاری از حکایت های فارسی، بن مایه، ساختار داستان را شکل می دهد. بدین معنا که حکایت به تمامی بر گرد آن بن مایه دور می زند و حوادثی که در داستان پدید می آید، حول همان بن مایه شکل می گیرد. مهم ترین بن مایه هایی که در آثار حماسی کارکردی فعال و پیش برنده دارند عبارت اند از قهرمان، سفر قهرمان، خواب و رویا، کتمان نام، پیشگویی، جنگ، گشودن قلعه، اژدها و اژدهاکشی، جادو و جادوگران، ابزارهای جنگی و... . ابن حسام خوسفی، سراینده خاوران نامه، در پروردن داستان و مضمون اثر خویش، از این بن مایه ها به نحو شایسته ای بهره جسته و سبب ارتقای هنری و تاثیربخشی آن و نیز برجستگی داستان شده است. ما در این نوشته به بررسی این بن مایه ها می پردازیم.

    کلیدواژگان: خاوران نامه، بن مایه، قهرمان، سفر، اژدها، نام پوشی
  • محمدحسن جلالیان* صفحات 33-48
    زبانهای زنده همواره ناگزیر از تولید کلمات جدید هستند. یکی از فرایندهای واژه سازی در  برخی از زبان ها ترکیب عناصر بسیط یا مشتق با یکدیگر و ایجاد واژه مرکب است. از آنجا که کلمات بسیط و فرایند اشتقاق تنها بخشی از نیاز واژگانی را برآورده می کند، گویشوران زبان همواره ناگزیر از ساخت کلمات مرکب با استفاده از عناصر موجود و الگوهای ترکیبی آن زبان هستند. این الگوهای زبان دارای قواعد و قوانین خاصی هستند و هر زبان بر اساس ساختارهای نحوی و پیشینه تاریخی خود از آنها بهره می گیرد. از این رو هیچ دو زبانی، حتی دو زبان خواهر و یا دو زبانی را که یکی از دیگری منشعب شده، نمی توان یافت که قواعد ترکیبی عینا مشابهی داشته باشند. در میان شاعران معاصر، مهدی اخوان ثالث با دستیابی به توانش زبانی کاملی از زبان فارسی، تعداد کثیری از کلمات مرکب را ایجاد کرده و در شعر خود به کار برده است. این توانایی، که حاصل غور و استقصاء او در متون ادبی قدیم و جدید فارسی است، باعث شده که کلمات مذکور دارای ساختاری به اسلوب و منطبق با قواعد ترکیب سازی در زبان فارسی باشند. تاکنون پژوهشی در مورد انواع ساختهای مختلف به کار برده شده در ترکیب سازی اخوان انجام نشده است. در این نوشتار با استخراج کلمات مرکب از چند دفتر شعر این شاعر به دسته بندی این کلمات به لحاظ ساختاری و بررسی میزان اقبال او بر ساختهای مختلف ترکیبی پرداخته شده است.
    کلیدواژگان: اخوان ثالث، کلمات مرکب، ملکی، وابسته، الصاقی، عطفی، اتصالی
  • عبدالاحد غیبی*، حسن اسماعیل زاده، فرشته اصغری صفحات 49-74
    محمدحسین شهریار، شاعر پرآوازه ایران زمین و جبران خلیل جبران، شاعر و نویسنده سرشناس لبنانی، در دنیای معاصر بیشتر به نحله ادبی رمانتیسم منتسب اند. اما با وجود این، در برهه ای از زندگی، گرایش عارفانه در آثارشان رنگ بیشتری به خود می گیرد. علی رغم این که شهریار، مسلمان و جبران معتقد به آیین مسیحیت بود اما در آثارشان مفاهیم، نمادها و اصطلاحات عرفانی مشترک درخورتاملی به چشم می خورد. این پژوهش بر آن است تا نگرش ها و تمایلات عارفانه این دو ادیب و شاعر فرهیخته را در به کاربردن برخی مفاهیم، اصطلاحات و تعابیر عرفانی مشترک، چون عشق حقیقی و مجازی، وحدت وجود، مناجات عارفانه، مقام تسلیم و رضا، محبت، شهود، تسبیح و ثنا و همچنین کاربست برخی نمادهای عرفانی مشترک نظیر شب و روز، آتش و پروانه، می و شراب، صبح و شب و نور به صورت تطبیقی موردبحث و بررسی قرار دهد.
    کلیدواژگان: محمدحسین شهریار، جبران خلیل جبران، عشق، عرفان
  • شهین قاسمی* صفحات 75-101
    این پژوهش به بررسی و تحلیل ساختار پیرنگ و گونه روایت با تکیه بر الگوهای نوین ساختارگرایی و روایت شناسی در یکی از رمان های دفاع مقدس با عنوان ارمیا اثر رضا امیرخانی می پردازد؛ ازآنجاکه بیشتر پژوهش های انجام شده در حوزه آثار داستانی دفاع مقدس، به نوعی کلی گویی و یا حداکثر در حد معرفی عناصر داستان باقی مانده است، در این پژوهش بر آنیم تا برای نخستین بار با تکیه بر الگوهای نوین ساختارگرایی و روایت پردازی که از شیوه های نوپا در نقد ادبی به شمار می آید، ساختار پیرنگ و گونه روایت در این رمان را بررسی کنیم؛ بنابراین نخست، ضمن معرفی نظریه های ساختارگرایی به تاریخچه مختصری از این دو علم اشاره خواهد شد و پس ازآن دو الگوی ارتباطی (پیوندی و گسستنی) در ساختار پیرنگ مورد واکاوی و تحلیل قرار خواهد گرفت. در ادامه بر اساس نظریه پژوهش ضمن بررسی ساختار پیرنگ، بر آنیم تا با تکیه بر الگوهای نام برده، به واکاوی گونه روایت و کارکردهای آن نیز بپردازیم.
    کلیدواژگان: پیرنگ، ساختارگرایی، روایت شناسی، دفاع مقدس، ارمیا
  • فرزاد قائمی* صفحات 103-126
    برزونامه کهن یکی از متون حماسی شاخص فارسی است که بعد از شاهنامه فردوسی، بیشترین کثرت و تنوع نسخ را دارد؛ لیکن به علت نداشتن نسخ مستقل، از حیث نسخه شناختی، کمتر مورد بررسی دقیق قرار گرفته است. این جستار، با بررسی کیفیت تطور نسخ این متن و تعمیم یافته ها به ژانر حماسه ملی فارسی، یک مدل سه گانه برای طبقه بندی منابع متنی این ژانر طراحی کرده است.  مطابق این مدل، نسخ حماسه های فارسی در سده های هفتم تا دهم، در سه شکل متنی مستقل، مجموعه ای و نسخ شاهنامه ای یافت می شوند. سنت ادبی مسلط بر این متون، سنت «الحاق سرایی» است که مطابق این سنت، هم خالقان اولیه آثار و هم کاتبان نسخ، به جای خلق اثر مستقل با انگیزه الحاق به متن معیار (شاهنامه) اثر را ایجاد می کردند. به همین دلیل، غالب نسخ برزونامه کهن (47 نسخه از 54 نسخه)، «شاهنامه ای» بوده اند و شاعر (کوسج) نیز محتملا متن را برای الحاق به شاهنامه یا لااقل در نسبت با آن سروده بود.
    کلیدواژگان: برزونامه کهن، شاهنامه فردوسی، داستان الحاقی، نسخه خطی
  • زهرا ماحوزی*، حسین علی قبادی، احمد پاکت چی، مریم حسینی صفحات 127-155

    در اندیشه عارفان مسلمان، تبدل صفاتی انسان، یک انگاره کلیدی است که محور تبیین بنیادی ترین مباحث تصوف، ازجمله چیستی انسان و کیفیت سلوک او به شمار می رود. پیش از هجویری، مفهوم انسان، بارها، به صورت برزخ نامتعینی، میان حیوان و فرشته، تعریف شده است که در این میان، انسان، با فنای صفات بشری، از حد حیوانی فاصله می گیرد و به ساحت فرشتگانی نزدیک می شود. با این حال، همگرایی دو مفهوم انسان و فرشته، به مرور و در روند یک سیر تاریخی تکوین می پذیرد . در این تکوین تاریخی، هجویری نقطه عطف مهمی به شمار می رود که انگاره تبدل صفاتی انسان به فرشته را برای نخستین بار، در قالب یک ساختار منسجم نظری، صورت بندی می نماید. در آثار صوفیان، داستان قرآنی یوسف (ع) و زنان مصر، مکررا، به مثابه بستری روایی، در جهت تبیین مسئله تبدیل صفات بشری به کار رفته است. پژوهش حاضر، با هدف نمایان ساختن یک سیر تحول تاریخی از انگاره تبدل صفاتی انسان به فرشته، به تحلیل و مقایسه تاریخی روایت مذکور، در آثار صوفیان پیش و پس از هجویری، پرداخته است. همچنین، این پژوهش، بر آرای هجویری، به عنوان یک نقطه گذار مهم در تحول تاریخی این انگاره، تاکید دارد.

    کلیدواژگان: فنای صفاتی، تبدل صفاتی، انسان، فرشته، هجویری، تاریخ انگاره
  • رقیه مقدم، حمیدرضا فرضی*، علی دهقان صفحات 157-182
    نقد اسطوره ای به عنوان یکی از رویکر دهای نقد ادبی معاصر تبیین کننده ماهیت و ویژگی اسطوره ها و نقش آن ها در ادبیات است. در این مقاله گرشاسب نامه اسدی طوسی بر اساس دیدگاه پیرسون که یکی از دیدگاه های نقد اسطوره ای است تحلیل شده است. زندگی گرشاسب از سفرهای مختلفی در کنار هم تشکیل شده که هر سفر سبب رشد یکی از جنبه های شخصیتی او و در کل تکامل شخصیت گرشاسب شده است. سیر سفرهای گرشاسب گذر او از مرحله خود به جان و سپس خویشتن را نشان می دهد. با ظهور جفت های کهن الگویی، زمینه بروز کهن الگوهای کودک مقدس، خدابانو، مرگ و تولد دوباره، آرمان شهر و... فراهم شده است و گرشاسب، قهرمان این سفرها، در سیر و سلوک درونی و اجتماعی خود، با پشت سر گذاشتن موانع و آزمون های مختلف، با ایزد بانو همراه می شود و به جای آمیختن با پری بر او غلبه می کند، مراسم قربانی بر پا می دارد و نهایتا با آگاهی و شناختی که در طول سفرها به مدد پدر و سایر یاریگران به دست می آورد، به جاودانگی روحی می رسد
    کلیدواژگان: گرشاسب نامه، نقد اسطوره ای، پیرسون، سفر
  • جبار نصیری*، اسحاق طغیانی صفحات 183-209
    بخشی از متون کلاسیک ادب فارسی را منظومه های عاشقانه در سه حوزه ادبیات حماسی، غنائی و عرفانی تشکیل می دهد. یکی از ویژگی های مشترک این آثار حضور گسترده بن مایه ها و مولفه های اسطوره ای در آن هاست که می توان از منظر نقد اسطوره ای به توصیف، بررسی و نقد آن پرداخت. در این نوشتار با اتخاذ رویکرد اسطوره شناسی تطبیقی ماکس مولر از نظر ساختار و کنش شخصیت های داستانی تعدادی از منظومه های عاشقانه مجموعه «یکصد منظومه عاشقانه ادب فارسی» مورد نقد و بررسی قرارگرفته است. با خوانش منظومه های عاشقانه از این دیدگاه، چرایی یک ساله بودن سفر قهرمان، علت اشاره به شهرهای شرقی و غربی (چین و روم)، دلیل حضور فرد راهنما و یاریگر، سبب حضور زنان افسونگر و جادوگر، فلسفه وجودی اسامی نجومی شخصیت های داستانی و دلیل مراحل چندگانه ماجراجویی های قهرمان داستان منظومه های عاشقانه مشخص می شود.
    کلیدواژگان: اسطوره، منظومه، عاشقانه، تطبیقی، مهر، مولر
  • اسدالله واحد، میثم جعفریان* صفحات 211-263
    «شاید در جهان هیچ متنی چون دیوان حافظ نباشد که پدیدآورنده، خود این همه تغییر و تبدیل در آن روا داشته باشد». در واقع «عمده اختلاف ها و نسخه بدل ها، کار خود شاعر است که شعر را گام به گام به سوی کمال لفظی و معنوی پیش برده است». اگر بخواهیم میان وجوه شاعرانگی حافظ یعنی «کم گویی»، «مثل گونگی»، «گسسته نمایی» و نیز «همسانی»های شعر او با پیشینیان و هم روزگارانش، پیوندی معنادار برقرار کنیم، این فرضیه که حافظ «مطالعه مکرری در سخنان استوار دیگران» داشته است، قوت می گیرد. برآیند کلی این موارد و نیز اشارات جامع دیوان او، نشانگر متن پژوهی مادام العمر حافظ است. گاه، نسخه بدل های شعر او به همان سان در متون ادبی گذشته وجود دارد و گاه، اختلاف نسخه ها ناشی از منابع مختلف علمی ای است که حافظ بدان ها مراجعه و در آن ها اندیشیده است؛ گو این که ممکن است یکی از عوامل ایجاد این دگرسانی ها، همین متن پژوهی های حافظ باشد. جستجو در «متون پنهان» شعر حافظ، فهم مستندتر ذهن و زبان و تصحیح علمی تر شعر او را ممکن می سازد. تاکنون نسخه ایاصوفیه مورخ 813 هق و نسخه خلخالی مورخ 827 هق به عنوان دو نسخه سرگروه و اساس، در تصحیحات معتبر دیوان حافظ مورد توجه خاص بوده اند و عمده اختلاف نظر در باب ضبط برتر، با محوریت این دو نسخه شکل گرفته است. با شناسایی و چاپ عکسی نسخه مورخ 801 هق که در حال حاضر، کهن ترین نسخه شناخته شده کامل دیوان حافظ است، ضروری است ضبط های این نسخه در قیاس با روایت نسخه های موجود، مورد بررسی انتقادی قرار گیرند
    کلیدواژگان: نسخه مورخ 801 هق، دگرسانی ها، دگرخوانی ها، متن پنهان، بررسی انتقادی
  • محبوبه همتیان* صفحات 265-285
    در کتاب های بلاغی، علم بیان «ایراد معنی واحد به طرق مختلف با تفاوت در وضوح و خفا» تعریف شده است. لازمه بلیغ بودن کلام، انتخاب این شیوه های گوناگون بیانی با توجه به شرایط و ویژگی های عواملی است که در ساخت یک کلام نقش دارند. با توجه به این که متکلم، مخاطب، بافت موقعیتی و کلام از عوامل ایجاد ارتباط کلامی است هماهنگ بودن ویژگی های کلام با احوال آن ها شرط بلاغت کلام خواهد بود. در این پژوهش سعی شده است نقش اقتضای حال این عوامل چهارگانه، در چگونگی و چرایی کاربرد مباحث مختلف علم بیان تبیین شود و ضرورت در نظر گرفتن این اقتضائات، هم در مرحله به کارگیری آرایه های بلاغی و هم در مرحله شناخت آن ها مشخص شود. احوال این عوامل در ساختار اقسام گوناگون تشبی هات، استعاره ها و وجوه تمایز آن ها نقش اساسی دارد. آفرینش کنایات نیز به شرایط بافت موقعیتی بستگی دارد و در شکل گیری و به کارگیری نمادها نیز مقتضیات ناشی از احوال این عوامل تاثیرگذار است
    کلیدواژگان: آرایه های بیانی، متکلم، مخاطب، بافت موقعیتی، کلام
|
  • Sattar Pir Eynaddin *, Abdollah Toloeiazar, Fatemeh Modarresi Pages 1-32

    An element or elements that unite the story of a single entity, the elements and its elements are interconnected, are called essentials. It strengthens the element or elements of the structure of the story and gives it, in certain narrative situations, its prominence and meaning, due to its repetition, prominence and meaning. These materials, in addition to highlighting, are also effective in moving the story. In many Persian fables, the foundation forms the story structure. In this sense, the story circles around it in its entirety, and the events that occur in the story form around the same material. The most important elements that are active in the epic works of action are: hero, hero journey, dream and dream, concealment of name, prophecy, war, castle, dragon and dragon, magic and wizards, war instruments and more. As a religious epic in the creation of the story and the theme of the work, Khavaranameh has used these materials well and has promoted its artistic and influential influences as well as the prominence of the story. We will look at these materials in this article

    Keywords: khavrannameh, base, hero, Travel, dragon
  • Mohammad Hasan Jalalian Chaleshtari * Pages 33-48
    Compounding is one of the prosesses of word-formation in some languages. Because simple words and derivatives satisfy just a part of the speakers’ need of vocabulary, the speakers are forced to make compound words using the available language elements and compounding patterns. These patterns always have certain rules and criterions and each language uses them in it’s syntactic structures and historical backgrounds. Hence, no two languages, even two sibling languages or those that one of them is derived from the other one, can be found to have the same rules of compounding. Among the Persian contemporary poets, Mehdi Akhavan-sales with the full knowledge of Persian language, has created a large number of compound words and used them in his poetry . This knowledge, which is the product of scrutinizing the old and new Persian literary texts has resulted in the words being structured in accordance with the rules of compounding in Persian language. So far, no research has been carried out on the various types of Akhavan’s compounds. In this research by extracting compound words from several books of this poet, these words are categorized structurally and the poet’s approach to the structures are evaluated.
    Keywords: Akhavan-Shles, Word-Formation, Compounds
  • Abdolahad Gheibi *, Hasan Esmailzade, Fereshteh Asghari Pages 49-74
    Mohammad Hossein Shahriyar, a renowned poet of Iran, and Gibran Khalil Gibran, a famous poet and writer of Lebanese literature are amongst those wrtiers who, in the contemporary world, are more associated with literary Romanticism. However, in the context of life, mystical tendencies are more highlighted in their works. Although Shahriyar was a Muslim and Gibran a Christian, significant common mystical concepts, symbols, and expressions can be seen in their works. The present research seeks to study the mystical thoughts and tendencies of these two well-known men of Literature by employing some mystical concepts such as true and virtual love, unity of being, mystic prayers, submission and contentment, love, intuition, praise and sincerity, as well as the application of some mystical symbols such as night and day, fire and butterflies, wine, morning and night, and light intertextually to illustrate the genius and literary ingenuity of these two well-known scholars who employed vocabulary in an artistic combination
    Keywords: Mohammad Hossein Shahriar, Gibran Khalil Gibran, Love, Mysticism
  • Shahin Ghasemi * Pages 75-101
    The main focus of this research is to analyze the narrative structure of narrative in the sacred defense novel Ermia, relying on modern models of structuralism and narrative, so since most of the research in the field of sacred defense fiction works in a general way, Or, at the very least, introducing the elements of the story, in this study we will examine, for the first time, relying on modern models of structuralism and narrative, which are emerging literary criticisms, in the novel of Ermiaby Reza Amirkhani. So first, while introducing the structuralism theories Greimas and the narrative paradigm of Jappe Lint Veldt and GeererGennet, a brief history of the two sciences of structuralism and narrative in the fictional literature will be mentioned, followed by the two communication patterns (linkage and rupture) in the plot structure will be analyzed. Based on the research theory, while examining the structure of the plot, we will try to analyze the type of narration and its functions in this work, relying on the mentioned model
    Keywords: Plot, structuralism, narrative, sacred defense, Story, Ermia
  • Farzad Ghaemi * Pages 103-126
    The old Burzō-nāma is one of the most important epic texts of Persian that after Ferdowsi's Shāh-nāma, has the most plurality and diversity of manuscripts among Persian epic texts; but since it has only an independent manuscript, most of which are the manuscripts of Shāh-nāma, they are less cognitively reviewed accurate. The identity of this work as an accompanying story in Ferdowsi's Shāh-nāma is not a specific feature of this text. This essay, by examining the quality of the transmutation of the old Burzō-nāma, and analyzing and generalizing the findings of the manuscript, designed the triplet model for the classification of the sources of this genre: the Persian National Epic. According to this model, Persian epics are found in the seventh and tenth centuries in three Text Types of manuscripts: Independent manuscript, a manuscript in the epic collection and a manuscript in the Shāh-nāma manuscript.The literary tradition that created these texts is the tradition of "compiling the Additional stories." According to this tradition, both the creators of the works and the scribes of manuscripts, instead of creating an independent work, had a motive for adding their story to the genre's standard text (Shāh-nāma). For this reason, most of the manuscripts of the ancient period (47 manuscripts out of 54 manuscripts) were manuscripts annexed to Shāh-nāma, and the poet (Kōsaj) also probably wrote the work for adding the Shāh-nāma, or at least in relation to it.
    Keywords: the old Burzō-nāma, Ferdowsi's Shāh-nāma, Kōsaj as an accompanying story, manuscript
  • Zahra Mahouzi *, Hoseinali Ghobadi, Ahmad Pakatchi, Maryam Hoseini Pages 127-155

    In the thoughts of Muslim mystics, converting of human attributes, is considered as a key idea, which is the basis for the explanation of further fundamental topics like: The identity of human and the quality of his mystical conduct. Before Hujwiri, the concept of Human being, frequently, has been described as an unknown isthmus between the Animal and the Angel. In the meantime, the Human, by annihilating of his attributes, takes distance from the being of the Animal and gets closer to the concept of the Angel. However, the conceptual convergence between the Human and the Angel, only, evolves over a historical process. During this historical evolution, the thoughts of Hujwiri plays as a milestone, because, for the first time, he formulates the idea of Converting Human Attributes to Angels, in the form of cohesive structure. In Sufias' compilations, the story of Joseph (The Prophet) and the Egyptian women, which origins from Quran, has been used frequently as a narrative context, in order to provide an explanation about the matter of converting of Human attributes. The present Article, plans to provide a historical analysis to reveal the path of evolution of the idea of Converting Human Attributes to Angels. Therefore, with an analytical and historical comparative approach, it studies the mentioned narration, throughout various Sofia's work, before and after Hujwiri. Also, this analysis is centered on Hujwiri's thoght, as an important turning point during the historical evolution of this idea.

    Keywords: Conversion of attributes, The human, The Angel, Hujwiri, The history of idea
  • Roghaiie Moghaddam, Ali Dehghan Pages 157-182
    The mythical critique as one of the approaches to contemporary literary criticism explains the nature and characteristics of myths and their role in literature. In this article, we analyzed Garshaspname Asadi Tusi's based on Pearson's view, which is one of mythical critique viewpoints. Garshasb's life consists of various trips that each journey gives rise to one of the characteristics of his personality. And then his personality is complete. The giraffes of the Gershaphas show his passage from his stage to life and then himself. With the advent of the ancient pairs of the pattern, the background to the birth of the sacred child, Khodabano, the death and rebirth, the ideal of the city and .... Garshasb, the hero of these trips, fell in love with his inner and social journey through various obstacles and trials. And conquer on fairy instead of blending with him and perform Sacrifice ceremony And what inspires the immortality of the spirit of Garshasb is the awareness and cognition that the traveler gains from the father and other helpers during the journey.
    Keywords: Gharshasbnameh, Mythical Criticism, Pearson, Travel
  • Eshaq Toghiani Pages 183-209
    Narrative love poems constitute a part of Persian classical literary texts, and they are divided into three areas of epic, lyrical, and mystical literature. One of the common features of these works is the extensive presence of the and mythological archetypes and elements in them which could be described, evaluated, and discussed using mythological criticism. In this paper some of the poems of the collection of One Hundred Persian Narrative Love Poems are discussed using the comparative mythological approach of Max Muller regarding the structure and character interaction. Reading the poems in the light of this approach allows us to determine why the protagonists journey lasts one year, to what purpose the orient and the occident are mentioned (China and Roman Empire), the reason behind the presence of a guide, witches and seducing women, horoscopic names, fictional characters and the manifold adventures of the protagonist of the poems. . .
    Keywords: Myth, narrative love poetry, comparative literature, Mehr, Muller
  • Assadollah Vahed, Meisam Jafarian * Pages 211-263
    Perhaps there is no text like Divan-I Hafiz in which the author himself makes so much changes in it. In fact the main variants is the work of the poet himself who has developed the poem to literal and spiritual perfection. If we want to make a meaningful relationship between poetical aspects of Hafiz that is to say short of words, exemplifications in speech, the broken form of discourse, resemblances of the poet with predecessors and his contemporaries, the hypothesis that Hafiz has had frequent studies on others steady works is reinforced. Sometimes his variant transcriptions in his poems exist exactly in past literary texts and sometimes the difference in the transcriptions is at the result of different scientific sources which Hafiz has refered to them and meditated in them. As if, it is probable that one of the creative factors of this different variants is because of the Hafiz research texts themselves. Searching in intertextualities of Hafiz poems make it possible for reader the reasonable understanding of Hafiz mind and language and also the scientific and critical edition of his poem. Up until now, the Hagia Sophia manuscript -copied in 1410 AD- and the Khalkhali manuscript -copied in 1424 AD- have been considered as two head / base-text in the valid editions of the Divan-I Hafiz, By introduction and publishing facsimile edition of Noor Uthmaniya Library manuscript -copied in 1398-99 AD, it seems to be necessary the critical review / edition of this manuscript's readings compared to existing ones
    Keywords: Divan-I Hafiz, different variants, different readings, Intertextuality, critical review
  • Mahbuobe Hemmatiyan * Pages 265-285
    In rhetorical books, the eloquence is defined as "presenting one sole meaning in several ways by the difference in clarity and secrecy". The choice of these various forms of expression according to the conditions and characteristics of the factors that contribute to the creation of a word is vital for rhetoric. Considering that the speaker, the audience, the situational context and the word are of the factors of creating the verbal communication, the harmony of the features of the word with their status is the condition of the rhetoric of the word.In this study, the role of the requirements of these four factors has been explored in how and why of the various topics of the eloquence, alongside the necessity of considering these requirements, both in the stage of using the rhetorical figures of speech and in the stage of their recognition. The status of these factors in the structure of the various forms of similes, metaphors and their differentiation elements is essential. The creation of the ironies also depends on the situational context. Furthermore, the forming and use of the symbols is also influenced by the conditions of these factors.
    Keywords: Expressive Devices, Speaker, Audience, Context of situation, Speech