فهرست مطالب

علوم و فنون باغبانی ایران - سال بیستم شماره 2 (تابستان 1398)
  • سال بیستم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/10
  • تعداد عناوین: 9
|
  • مریم زارع*، مجید راحمی صفحات 115-128

    به‌منظور بررسی اثر پوترسین بر رشد و توسعه میوه زیتون، آزمایشی در سال‌‌های 1397 و 1398 روی درختان زیتون رقم فیشمی تخم کبکی که در سال پرمحصول قرار داشتند، اجرا شد. تیمار‌‌ها شامل شاهد (میوه نرمال و میوه‌های ساچمه‌ای)، میوه نرمال، میوه ساچمه‌ای، میوه نرمال همراه با غلظت 3 و 6 میلی‌مول در لیتر پوترسین و میوه ساچمه‌ای همراه با غلظت 3 و 6 میلی‌مول در لیتر پوترسین بودند که در زمان دو هفته بعد از تمام‌گل روی شاخه‌‌های زیر تیمار، محلول‌پاشی‌ها انجام شدند. آزمایش در قالب طرح بلوک‌‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تشکیل میوه و ویژگی‌‌های فیزیکی میوه (میانگین وزن، طول، قطر، وزن گوشت و هسته و نسبت گوشت به هسته 10 میوه) بررسی شدند. نتیجه‌ها نشان داد که محلول‌‌پاشی با پوترسین سبب افزایش وزن کل میوه نرمال شد. کاربرد پوترسین در غلظت‌‌های 3 و 6 میلی‌مول در لیتر سبب افزایش وزن و شمار میوه نرمال در زمان برداشت شد. تیمار میوه‌های ساچمه‌ای بیشترین شمار گل، گل کامل و گل نر را در سال بعد نسبت به شاهد تولید نمود. تیمار میوه نرمال همراه با غلظت‌های مختلف پوترسین بر تشکیل شمار گل در سال بعد تاثیر چندانی نداشت. تنها تیمار میوه‌های ساچمه‌ای همراه با غلظت 6 میلی‌مول در لیتر پوترسین سبب افزایش شمار گل، گل کامل و گل نر در سال بعد گردید.

    کلیدواژگان: تناوب باردهی، تنک میوه، پوترسین، زیتون و میوه های ساچمه ای
  • سحر میرزایی*، مونا دستوری صفحات 129-142

    بخش چشم گیری از کشور ایران را منطقه های خشک و نیمه خشک در برگرفته است که با خشکی و شوری روبه رو هستند. بنابراین، مدیریت تنش های شوری و خشکی در فضای سبز از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. این پژوهش در راستای شناسایی گیاهان دارای تحمل به خشکی، برای کاربرد در فضای سبز شهری منطقه های روبه رو با بحران کم آبی، انجام شد. در این پژوهش مقدار تحمل به خشکی و شوری گیاهان پوششی فیلا و فرانکنیا بررسی شد، که شامل 12 تیمار (چهار سطح شوری 5/0، 3، 6 و 9 دسی زیمنس بر متر و سه سطح آبیاری 100%، 75% و 50% ظرفیت مزرعه) بود و در 5 تکرار انجام شد. نتیجه ها نشان داد که در اثر تنش خشکی و شوری، طول شاخساره، نشاسته و محتوای نسبی آب شاخساره کاهش و مقدار قند، پرولین، فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز، آسکوربیت پراکسیداز، پراکسیداز و هم چنین نشست یونی افزایش یافت. فیلا محتوای نسبی آب بیشتر و هم چنین نشت یونی کم‏تری را نسبت به فرانکنیا نشان داد که بیانگر تحمل بالاتر فیلا به خشکی و شوری می‏باشد.

    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدانی، پرولین، کم آبی، نشت یونی
  • نازدار میرزایی، زهره جبارزاده*، میرحسن رسولی صدقیانی صفحات 157-170

    به منظور بررسی اثر هیومیک اسید و نانوکلات کلسیم روی ژربرا (Gerbera jamesonii cv. Dune)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار در شرایط کشت هیدروپونیک اجرا شد. فاکتور اول، هیومیک اسید در 4 غلظت صفر (شاهد)، 500، 1000 و 2000 میلی گرم بر لیتر به صورت کاربرد در محیط کشت و فاکتور دوم، نانوکلات کلسیم در  4 غلظت صفر (شاهد)، 1، 2 و 3 گرم در لیتر به صورت محلول پاشی اجرا شد. شاخص هایی مانند شمار و سطح برگ، وزن تر و خشک گل آذین، عمر گلجایی، زمان غنچه تا شکوفایی گل و ماندگاری گل روی بوته و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی اندازه گیری شدند. نتیجه ها نشان دادند که هیومیک اسید و نانوکلات کلسیم باعث افزایش مقدار فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی از جمله کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز به ترتیب به مقدار 7، 6 و 7 برابر نسبت به شاهد شدند. با کاربرد هیومیک اسید و نانوکلات کلسیم عمر گلجایی و عمر گل روی بوته به ترتیب افزایش 57  و 31 درصدی نسبت به شاهد داشتند. قطر گل و ساقه گلدهنده نیز 20 % نسبت به افزایش شاهد نشان دادند. سطح برگ با افزایش غلظت نانوکلات کلسیم افزایش یافت. شمار برگ نیز فقط با افزایش غلظت هیومیک اسید روند افزایشی داشت. به طور کلی می توان گفت کاربرد همزمان هیومیک اسید و نانوکلات کلسیم در بهبود برخی ویژگی های ژربرا موثر بوده و به طور تقریبی غلظت 2000 میلی گرم در لیترهیومیک اسید و 2 گرم در لیتر نانوکلات کلسیم موثرتر بودند.

    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدانی، ژربرا، سطح برگ، عمر گلجایی، ماندگاری گل
  • حسن حسین آبادی، موسی رسولی*، علی عبادی، محمدعلی نجاتیان، احمد ارشادی صفحات 171-180

    در سیستم تربیت خزنده انگور، زمان قطع آخرین مرحله آبیاری تاکستان و به دنبال آن زمان شروع برداشت محصول تابع روش مصرف محصول، قیمت خرید آن و شرایط اقلیمی و مواجه نشدن مراحل تولید محصول کشمش در فضاهای باز با بارندگی های اوایل پاییز می باشد. این پژوهش در سال های 1394 تا 1396 با هدف بررسی اثر تغییر زمان قطع آخرین مرحله آبیاری و برداشت محصول 10 روز بعد از آن بر میزان تحمل جوانه های انگور رقم بیدانه سفید نسبت به سرما و کیفیت میوه انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تیمار و 6 تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل تیمار اول: قطع آبیاری در 5 شهریور و برداشت محصول 15 شهریور، تیمار دوم: قطع آبیاری در 15 شهریور و برداشت محصول در 25 شهریور (شاهد) و تیمار سوم: قطع آبیاری در 25 شهریور و برداشت محصول در 4 مهر بود. بعد از رخ دادن سرمای زودرس پاییزه سال 1395 و ارزیابی درصد جوانه های سبز شده در بهار سال بعد، مقدار آن در تیمارهای دوم و سوم به ترتیب برابر 46/19 و 31/19% بود و با اختلاف معنی دار نسبت به تیمار اول (با مقدار 8/%15) بیشتر بود ولی بین تیمار دوم و سوم اختلاف معنی دار مشاهده نشد. بعد از اعمال سرمادهی مصنوعی که طی دو نوبت و در پانزدهم و بیستم اسفند 1394 انجام شد، تیمار سوم با اختلاف معنی دار کمترین LT50 را بر اساس نشت یونی با دمای 86/7- درجه سلسیوس داشت و متحمل ترین تیمار نسبت به سرمادهی مصنوعی بود. با اندازه گیری کیفیت میوه طی سال های آزمایش، درصد ماده های جامد محلول و pH میوه های حاصل از تیمار سوم به ترتیب برابر 57/27 و 25/3 بود که نسبت به تیمارهای اول و دوم با اختلاف معنی داری بیشتر بود.  یافته های این پژوهش مشخص نمود که بر خلاف تصور رایج، قطع آبیاری و برداشت با تاخیر نسبت به شاهد تفاوتی در تحمل به سرمای مصنوعی و سرمازدگی طبیعی تاک ها نداشت.

    کلیدواژگان: سرمازدگی طبیعی، سرمای مصنوعی، سیستم خزنده، درصد جوانه سبز شده، نشت یونی
  • تغییر های کیفی میوه و اجزای عملکرد توت فرنگی رقم کاماروسا در پاسخ به کاربرد نسبت های مختلف پتاسیم به نیتروژن در کشت بدون خاک
    سمانه یوسفی*، سعید عشقی، علی قرقانی، هادی آتشی صفحات 181-194

    تامین نسبت های مناسب عنصرهای غذایی در مراحل رشدی مختلف، سبب افزایش عملکرد و کیفیت میوه می گردد. بدین منظور برای ارزیابی تاثیر نسبت های مختلف پتاسیم به نیتروژن بر عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی آزمایشی شامل 13 تیمار با ترکیب سطح های مختلف نیتروژن (120 و 180 میلی گرم در لیتر) و پتاسیم (200، 250 و 300 میلی گرم در لیتر)، در قالب طرح به طورکامل تصادفی و در سه تکرار اجرا شد. برای تهیه محیط کشت از کوکوپیت و پرلایت با نسبت 1:1 استفاده شد. محلول غذایی با نسبت های مختلف پتاسیم به نیتروژن به مدت 45 روز (تا کامل شدن دوره رشد رویشی) با تناوب دوره سه روز یک بار، تیمار های رشد رویشی و پس از آن تیمار های رشد زایشی اعمال شد. نتیجه ها نشان داد تیماری که نسبت پتاسیم به نیتروژن دریافت شده در طول دوره رشد رویشی 180/200 میلی گرم در لیتر و در دوران زایشی 120/300 میلی گرم در لیتر بود، موجب افزایش معنی دار در اجزای عملکرد و تغییر های کیفی چون طول، قطر، وزن میوه، شمار فندقه، درصد تشکیل میوه، عملکرد، ویتامین C، آنتوسیانین و فنول کل گردید. هیچ کدام از تیمارهای آزمایش تاثیر معنی داری بر شمار گل در هر گل آذین، شمار گل آذین در هر بوته و مقدار اسیدیته قابل تیتر توت فرنگی نداشتند. به طور کلی، زمانی که در دوره رشد رویشی نیتروژن بیشتری و پتاسیم کمتری و برعکس در دوره رشد زایشی نیتروژن کمتری و پتاسیم بیشتری به کار برده شود، سبب بهبود ویژگی های زایشی می گردد. با در نظر گرفتن تمامی ویژگی های ارزیابی شده در این پژوهش در اندام های مختلف توت فرنگی، تیماری که نسبت پتاسیم به نیتروژن دریافت شده در طول دوره رشد رویشی 180/200 میلی گرم در لیتر و در دوران زایشی 120/300 میلی گرم در لیتر بود، بهترین تیمار برای اعمال محلول غذایی به منظور افزایش ذخایر توت فرنگی و بهبود ویژگی های رویشی و زایشی بود.

    کلیدواژگان: پتاسیم، عملکرد، کیفیت، مرحله رشد، نیتروژن
  • تاثیر پوشش صمغ باریجه در ترکیب با اسانس زیره سبز و کلرایدکلسیم بر محتوای برخی ترکیب های فیتوشیمیایی، اجزای آنتی اکسیدانی و بازارپسندی میوه گیلاس
    محمدرضا اصغری*، زهرا آذرشریف، حسین تاجیک، علیرضا فرخزاد صفحات 195-210

    به تازگی پژوهشگران برای بهبود کیفیت و ایمنی تولیدها از ماده های دوست دار طبیعت مانند ماده های با منشا زیست تخریب پذیر استفاده می نمایند. میوه های گیلاس رقم سیاه مشهد در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح به طورکامل تصادفی، با پوشش خوراکی تشکیل شده از صمغ باریجه (صفر، 1، 2 و 3% وزنی/حجمی)، اسانس زیره سبز (صفر، 100 و 200 میکرولیتر در لیتر) و کلرایدکلسیم (صفر و 1% وزنی/حجمی) تیمار شده و 30 روز در دمای 1±2 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 95-90% نگهداری و سپس 1 روز در دمای 20 درجه سلسیوس قرار داده و مورد ارزیابی کیفی قرار گرفتند. تمامی غلظت های عامل های آزمایش فعالیت آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز را در 15 روز پس از نگهداری افزایش داده و تا پایان انبارمانی ویژگی های یادشده را حفظ نمودند. هم چنین این تیمارها سرعت کاهش آسکوربیک اسید، فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز و رتبه پذیرش کلی را کند نمودند. پوشش های 1 و 2% صمغ همراه با 1% کلرایدکلسیم/200 میکرولیتر اسانس باعث افزایش موقتی میزان آنتی اکسیدان و فنول کل در 15 روز پس از نگهداری و حفظ ویژگی ها تا پایان مدت نگهداری گردیدند. صمغ باریجه با غلظت 1% همراه با 1% کلرایدکلسیم یا 200 میکرولیتر اسانس زیره سبز می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای ماده های شیمیایی در حفظ کیفیت و ماندگاری گیلاس معرفی شود.

    کلیدواژگان: آسکوربات پراکسیداز، پوشش خوراکی، ترکیب های سالم، ترکیب های فنولی
  • اثر سرکه چوب غنی شده ارگانیک بر رشد گوجه فرنگی گلخانه ای در بستر کشت خاکی و بدون خاک
    مریم حقیقی*، معین سورانی صفحات 211-226

    پژوهش حاضر در گلخانه های پژوهشی دانشگاه صنعتی اصفهان روی گیاه گوجه فرنگی (Solanum lycopersicum cv. Chef) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با شش تیمار شامل: کود کامل 20:20:20، محلول غذایی جانسون، محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب، عنصرهای غذایی کم مصرف و پرمصرف جانسون به همراه سرکه چوب، عنصرهای غذایی پرمصرف به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی کم مصرف به همراه سرکه چوب، در دو بستر کشت غیرخاکی (کوکوپیت- پرلایت با نسبت 1 به 1) و خاکی، با چهار تکرار انجام شد. نتیجه ها نشان دادند که مقاومت روزنه ای و تعرق در محلول غذایی جانسون بیشترین مقدار و فتوسنتز در عنصرهای غذایی پرمصرف و کم مصرف جانسون به همراه سرکه چوب افزایش داشت. مقدار شاخص کلروفیل در محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی پرمصرف و کم مصرف جانسون به همراه سرکه چوب بیشترین مقدار بود. طول بوته در تیمار کود کامل، محلول غذایی جانسون، محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی پرمصرف و کم مصرف جانسون به همراه سرکه چوب در محیط کوکوپیت تغییر معنی داری نداشت و در عنصرهای غذایی پرمصرف به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی کم مصرف به همراه سرکه چوب کاهش یافت و در همه تیمارها در محیط خاکی کمتر بود. حجم ریشه و وزن تر ریشه در تیمار کود کامل، محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب، عنصرهای غذایی پرمصرف و کم مصرف جانسون به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی پرمصرف به همراه سرکه چوب در محیط کوکوپیت بیشترین و وزن خشک ریشه در تیمار کود کامل، محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب، عنصرهای غذایی پرمصرف و کم مصرف جانسون به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی پرمصرف به همراه سرکه چوب در محیط کوکوپیت بیشترین مقدار را داشت. عملکرد بوته در تیمار محلول غذایی جانسون، محلول غذایی جانسون به همراه سرکه چوب و عنصرهای غذایی پرمصرف به همراه سرکه چوب در محیط هیدروپونیک بیشترین مقدار و در همه محیط های خاکی کمترین مقدار را داشت.

    کلیدواژگان: تغییرهای فتوسنتزی، کود آلی، کشت ارگانیک، محلول جانسون
  • مریم دهستانی اردکانی*، مائده بهلولی، مصطفی شیرمردی، جمشید رزمجو صفحات 221-234

    در این پژوهش، اثر سطح های مختلف هیومیک اسید، قارچ مایکوریزا و بقایای روناس بر ویژگی‏های رشدی و جذب عنصرهای غذایی گل مغربی (Oenothera biennis L.) در شرایط تنش شوری مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح به طور کامل تصادفی با شش تیمار  شامل شاهد (بدون کود)، 5/1 و 3 گرم قارچ مایکوریزا در هر کیلوگرم خاک، 16 و 32 میلی گرم هیومیک اسید در لیتر آب آبیاری و 25% حجمی گلدان بقایای گیاه روناس در سه سطح شوری خاک (4، 7 و 12 دسی زیمنس بر متر) با سه تکرار اجرا شد. بر اساس نتیجه ها، تیمار 32 میلی گرم بر لیتر هیومیک اسید در شوری 4 دسی زیمنس بر متر بیشترین شمار گل، طول دوره گلدهی و وزن خشک گل را در پی داشت. در شوری 7 دسی زیمنس بر متر گیاهان تیمارشده با 5/1 گرم بر کیلوگرم قارچ مایکوریزا بیشترین شمار گل، طول دوره گلدهی و جذب سدیم، فسفر و پتاسیم را نشان دادند. در شوری 12 دسی زیمنس بر متر گیاهان تیمارشده با بقایای روناس بیشترین شمار گل، وزن خشک گل، پروتئین کل، فعالیت آنزیم پراکسیداز و کمترین مقدار جذب سدیم را نشان دادند. استفاده از کودهای آلی و زیستی موجب انگیزش گل در  گیاهان تیمار شده در شوری 12 دسی زیمنس بر متر شد. به طور کلی، همه تیمارهای کود آلی و زیستی در تمام سطح های شوری موجب بهبود رشد و عملکرد گیاه شدند.

    کلیدواژگان: فعالیت آنزیم پراکسیداز، گل مغربی، تنش شوری، کود زیستی، ماده های آلی
  • اثر نیتروژن بر ویژگی های فیزیولوژیکی و غلظت عنصرهای غذایی پرمصرف سه رقم زیتون در تنش شوری
    زینب حمزه ئی، علی عبادی*، محمد معزاردلان، سپیده کلاته جاری صفحات 241-250

    در این پژوهش اثرهای شوری و نیتروژن بر برخی ویژگی‎های فیزیولوژیک، زیست شیمیایی و رشدی سه رقم زیتون (ابوسطل، آربکین و کنسروالیا) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش با چهار سطح شوری (صفر، 40، 80 و 160 میلی مولار کلراید سدیم) به همراه سه سطح نیتروژن از منبع سولفات آمونیم (صفر، 200 و 400 میلی گرم بر لیتر) به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. شوری به طور معنی‎داری بر تمام ویژگی ها اثر منفی داشت، گرچه شدت آن در میان رقم ها متفاوت بود. افزایش غلظت کلراید سدیم، رشد نهال، شمار برگ در نهال، نسبت پتاسیم به سدیم ریشه و برگ، جذب و غلظت نیتروژن ریشه و برگ، غلظت پتاسیم، کلسیم، منیزیم و فسفر ریشه و برگ را کاهش، درحالی‎که غلظت سدیم و کلر ریشه و برگ را افزایش داد. افزایش سطح نیتروژن تا 200 میلی گرم بر لیتر کاهش رشد نهال و شمار برگ را بهبود داد. در غلظت 200 میلی گرم بر لیتر نیتروژن غلظت سدیم، کلر و کلسیم ریشه و برگ کاسته و نسبت پتاسیم به سدیم، جذب و غلظت نیتروژن ریشه و برگ، غلظت پتاسیم، منیزیم و فسفر ریشه و برگ افزایش یافت. می‎توان نتیجه گرفت در شرایط شور، افزایش غلظت نیتروژن تا 200 میلی گرم بر لیتر در رقم‎های حساس به نمک در مقابل اثرهای منفی شوری مطلوب خواهد بود، ولی افزایش بیشتر غلظت نیتروژن (400 میلی گرم بر لیتر)، ممکن است بدون تاثیر و یا حتی برای رشد گیاه مضر باشد. در این آزمایش، بررسی پاسخ رقم ها به شوری نشان داد که رقم ابوسطل یک رقم بسیار متحمل در بالاترین سطح شوری، رقم آربکین متحمل و کنسروالیا رقمی حساس به شوری است.

    کلیدواژگان: عنصرها، جذب نیتروژن، زیتون، شوری
|
  • Maryam Zare*, Majid Rahemi Pages 115-128

    In order to investigate the effects of putrescine on growth and development of olive fruits an experiment was conducted on Olea europaea ‘Fishomi Tokhme-‌‌Kabki’ trees in 2017 and 2018.The treatments included control (normal fruits and shotberries), normal fruits, shotberries, normal fruits with putrescine at 3 and 6 mM and shotberries with putrescine at 3 and 6 mM were sprayed on uniform branches two weeks after full bloom. Experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications. Fruit set and physical characteristics of the fruit (average weight, length, diameter, flesh weight, pit weight and flesh /pit ratio of 10 fruits) were measured. The results showed that putrescine spraying increased total weight of normal fruits. Application of putrescine at 3 and 6 mM increased the weight and number of normal fruits at harvest time. Shotberry fruits caused the production of the highest total number of flower and complete flower in the next year compared to the other treatments. The normal fruit with different concentrations of putrescine had no significant effect on the formation of flower in the next year. Application of putrescine at 6 mM L-1 on shotberries showed that total number of flowers and complete flowers were increased in the return year.

    Keywords: Alternate bearing, Fruit thinning, Putrescine, Olive, Shotberry
  • Sahar Mirzaei*, Mona Dastoory Pages 129-142

    A remarkable part of Iran is surrounded by arid and semi-arid areas, which are faced with drought and salinity stresses. Today, the management of salinity and drought stresses in the landscape, has a particular importance. In this study, the drought and salinity tolerance of Phyla and Frankenia were investigated, which consisted of 12 treatments (Four levels of salinity at 0.5, 3, 6 and 9 dS/m and three irrigation levels including100%, 75% , 50% of field capacity) and performed in 5 replications. The results showed that shoots length, amount of starch and water relative content of shoots were reduced. On the other hand, amount of glucose and proline, activity of catalase, superoxide dismutase, ascorbite peroxidase, peroxidase enzymes and ion leakage were increased under drought and salinity stresses. Phyla showed a higher relative water content and a lower ion leakage in comparison with Frankenia, which shows higher tolerance of Phyla to drought and salinity stresses.

    Keywords: Antioxidant enzymes, Electrolyte Leakage, Proline, Water deficiency
  • Nazdar Mirzaei, Zohreh Jabbarzadeh*, Mir Hassan Rasouli Sadaghiani Pages 157-170

    In order to investigate the interaction effects of humic acid and nano-calcium chelate on Gerbera jamesonii cv. Dune, an experiment was performed as factorial based on a completely randomized design with two factors and three replications in hydroponic conditions. First factor was included: humic acid in 4 concentrations of 0 (control), 500, 1000, and 2000 mg L-1 as drench and the second factor: nano-calcium chelate at 4 concentrations of 0 (control), 1, 2, and 3 g L-1 as foliar application. Indices such as number of leaves and leaf area, fresh and dry weight of inflorescence, vase life, time of bud to floral anthesis, flower longevity, and antioxidant enzymes activity were measured. Results showed that humic acid and nano-calcium chelate in comparison with the control increased the activity of antioxidant enzymes such as catalase, ascorbate peroxidase, and guayacol peroxidase about 7, 6, and 7 times, respectively. Vase life and flower longevity were affected by application of humic acid and nano-calcium chelate compared to the control as showed a 57 and 31% increasing, respectively. Flower diameter and flower stem diameter showed 20% increasing compared to control. With increasing the concentration of nano-calcium chelate, leaf area increased. The number of leaf was increased only with increasing the concentration of humic acid. Generally, application of both humic acid and nano-calcium chelate was effective on improving some characteristics of gerbera and approximately 2000 mg L-1 humic acid and 2 g L-1 nano-calcium chelate were more effective.

    Keywords: Antioxidant enzymes, Flower longevity, Gerbera, Leaf area, Vase life
  • Hassan Hoseinabadi, Mousa Rasouli*, Ali Ebadi, Mohammad Ali Nejatian, Ahmad Ershadi Pages 171-180

    In vineyard where ‘Khazandeh’ training system has been employed, the last irrigation and harvest time depends on type of product usage (table grapes or raisins), product price, climatic conditions and not facing the process of raisin production in open spaces with early autumn rains. This study was carried out in 2015- 2017 to investigate the effect of last irrigation cutting-off and harvest time on freezing tolerance of Bidane Sefid grape buds and its fruit quality. The experiment was conducted in a randomized complete block design with 3 treatments and 6 replications in Khosbijan, Shazand, Iran. Treatments included the first treatment: cut-off irrigation on September 5 and harvest on September 15, the second treatment: cut-off irrigation on September 15 and harvest on September 25 (control) and the third treatment: cut-off irrigation on September 25 and harvest on September 4. After early frost in autumn of 2016 and evaluation of the sprouting percentage in the spring of the following year, its amount in second and third treatments was 19.46 and 19.31%, respectively, with a significant difference against first treatment (15.8%) but no significant difference was observed between the second and third treatments. Artificial freezing carried out on March 5 and March 10 in 2016 and tolerance to artificial freezing was evaluated based on LT50 index. The third treatment (irrigation and harvesting with delay) with a significant difference was the lowest LT50 at -7.86 ° C and has the most tolerant treatment after artificial freezing. Furthermore, the results showed TSS and pH of the fruits of the third treatment were 27.57 and 3.25, respectively, which was significantly higher than the first and second treatments. Results showed that delaying the time of the final irrigation and harvesting time improved bud cold tolerance as well as fruit quality. Therefore, contrary to public opinion, harvesting with a delay compared to the control not only increases the quality of fruits, but also increases the vine tolerance against freezing.

    Keywords: Artificial cold, Electrolyte leakage, ‘Khazandeh’ system, Natural frostbite, Sprouted buds
  • Fruit Quality Changes and Yield Components of Strawberry cv. Camarosa in Responses to the Application of Potassium to Nitrogen Ratios in Soilless Culture
    Samaneh Yousefi*, Saeid Eshghi Pages 181-194

    Supplying proper ratios of nutrients in different stages of growth and development may increase yield and fruit quality of horticultural crops. Treatments consisted of three potassium concentrations (200, 250 and 300 mg L-1) and two nitrogen concentrations (120 and 200 mg L-1). To prepare the medium used 1:1 (v/v) ratio of cocopeat and perlite. In order to determine the best potassium to nitrogen ratios, some plants were continually fertigated with the same K:N ratios to the end of experiment period and other plants were fertigated with different N:K ratios in vegetative and reproductive stages. Results showed that tenth treatment significantly increased a physiological parameters case of yield length, diameter, achenes number and weight of fruit, yield and fruit set and qualitative parameters case of yield phenol, ascorbic acid and anthocyanin. None of the treatments had significant effect on titratable acidity, number of florescence and flower of the strawberry. Considering all measured parameters, tenth treatment was the best nutrition solution. These results suggest that K:N ratio with 200.180 mg L-1 and 300.120 mg L-1 in vegetative and reproductive stages respectively can be applied as a proper proportion to improve yield, mineral and carbohydrate reserves.

    Keywords: Nitrogen, Potassium, Quality, Stage of growth, Yeild
  • Effects of Galbanum Gum Coating Enriched with Cumin Essential Oil and Calcium Chloride Coating on the Content of Some Phytochemical Compounds, Antioxidant Components and Marketability of Sweet Cherry
    Mohammad Reza Asgari*, Zahra Azarsharif, Hosein Tajik, Alireza Farrokhzad Pages 195-210

    Recently, environmentally-friendly materials, ideally those able to be obtained from bio-based resources and presenting biodegradable characteristics, are used to improve quality and biosafety of horticultural products. Fruits of sweet cherry (Prunus avium ‘Siah Mashhad᾽) were coated by galbanum gum (0, 1, 2, and 3%w/v), cumin essential oil (0, 100, and 200 µL L-1), and calcium chloride (0 and 1%w/v). The coated fruits were then kept in a storage at 2±1°C with 90-95% relative humidity for 30 days and one additional day at 20ºC. After that, the quality of fruits was evaluated. All concentrations of experiment factors, increased the activity of catalase and peroxidase enzymes 15 days after storage and retained these properties until storage. Also these treatments slowed the rapid reduction in ascorbat-peroxidase enzyme activity, acid ascorbic content and general acceptance. 1 and 2%w/v gum galbanum composed with 1%w/v calcium chloride/200 µL L-1 cumin essential oil cause a temporary increase in total antioxidant and phenol 15 days after storage and retained these features until the end of the shelf life. 1%w/v galbanum gum combination with 1%w/v calcium chloride/ 200 µL L-1 cumin essential oil can be used as a suitable alternative for chemicals in maintaining sweet cherry quality and shelf ilfe.

    Keywords: Ascorbat peroxidase, Edible coating, Safe compounds, Phenol compounds
  • Effect of Organic Fortified Wood Vinegar on Greenhouse Tomato Growth in Two Soil and Soilless Media
    Maryam Haghighi* Pages 211-226

    The present study was conducted in Isfahan University of Technology greenhouses on tomato (Solanum lycopersicum cv. Chef) factorial experiment in completely randomized design with six treatments including: complete fertilizer 20:20:20, Johnson's solution, Johnson's solution with wood vinegar. Johnson's micronutrient and macronutrient nutrients with wood vinegar, macronutrient-containing nutrients with wood vinegar, and low-nutrient elements with wood-vinegar, in two non-soil (Cucopeat-Perlite 1 to 1 ratio) and soil with four replications. The results showed that stomatal resistance and transpiration in Johnson's solution increased the highest amount and photosynthesis of Johnson's macro and micro nutrient elements along with wood vinegar. Chlorophyll index was highest in Johnson's solution with wood vinegar and Johnson's macro and micro nutrient elements with wood vinegar. Plant length in whole manure, Johnson's nutrient solution, Johnson's nutrient solution with wood vinegar and low-nutrient elements Johnson did not change significantly in cocopit medium and in macronutrient elements with wood-based vinegar and low nutrient elements Wood vinegar decreased and was lower in all treatments in soil. Root volume and root weight in complete fertilizer treatment, Johnson's nutrient solution with wood vinegar, Johnson's nutrient and low nutrient content with wood vinegar, and nutrient intake with wood vinegar in cocopeat medium and root dry weight in complete fertilizer treatment Johnson's  with wood vinegar, macro and micro consumption of Johnson's wood vinegar, and high consumption of wood vinegar with wood vinegar were the highest in the cocopit environment. The highest yield was obtained in the treatment of Johnson's nutrient solution, Johnson's solution with wood vinegar, and nutrient intake with wood vinegar in the hydroponic environment and the lowest in all soil environments.

    Keywords: Photosynthetic changes, Organic fertilizer, Organic culture, Johnson solution
  • Maryam Dehestani Ardakani*, Maedeh Bohlouli, Mostafa Shirmardi, Jamshid Razmjoo Pages 221-234

    In this study, effects of humic acid, mycorrhizal fungi and madder residue on some growth characteristics and nutrients uptake of evening primrose (Oenothera biennis L.) were investigated under soil salinity stress. The experiment was conducted as factorial based on a completely randomized design. Six levels of fertilizers including control (without soil amendments), 1.5 and 3 g L-1 mycorrhizal fungi, 16 and 32 mg L-1 humic acid, and 25% v/v madder residue were used in the presence ofthree levels of soil salinity (4, 7, and 12 dS m-1) with three replications. Results showed that in salinity of 4 dS m-1 the maximum number of flowers, flowering duration and dry weight of flowers were obtained in 32 mg L-1 humic acid. In salinity level of 7 dS m-1 the treated plants with 1.5 mg kg-1 mycorrhizal fungi showed the maximum number of flowers, flowering duration, and the highest uptake of Na, K and P. In salinity level of 12 dS m-1 the maximum number of flowers, dry weight of flower, total protein, peroxidase activity, and the lowest Na uptake were observed in plants treated with madder residue. Using organic and biological fertilizers induced flowering in salinity of 12 dS m-1. Generally, all organic and biological fertilizers treatments in all salinity levels caused increasing growth and yield of plant.

    Keywords: Peroxidase activity, Evening primrose, Salinity stress, Biological fertilizer, Organic materials
  • Effect of Nitrogen on Physiological Characteristics and Macronutrients Concentration of Three Olive (Olea europaea L.) Cultivars under Salt Stress
    Zeinab Hamzehei, Ali Ebadi*, Mohammad Moez Ardalan, Sepideh Kalatejari Pages 241-250

    In this research the interaction effects of NaCl and nitrogen concentrations, on some physiological, biochemical, and growth characteristics of three olive (Olea europaea L.) cultivars (Abou-Satal, Arbequina and Conservolia) were investigated. The experiment was conducted as factorial with four NaCl levels (0, 40, 80, and 160 mM) along with three (NH4)2SO4  levels (0, 200, and 400 mg L-1) based on a completely randomized blocks design with three replications. Salinity had a statistically significant negative effect on responses considered, although the severity of the effect varied among cultivars. High concentration of salinity decreased the plant height, leaf number, root and leaf K/Na ratio, N absorption and concentration of root and leaf, K, Ca, Mg and P both of root and leaf while increased the root and leaf Na and Cl concentration. Increasing N levels to 200 mg L-1 has improved the plant height and leaf number. At 200 mg L-1 N concentration, Na, Cl and Ca root and leaf were decreased whereas, K/Na ratio, N absorption and concentration also K, Mg and P of root and leaf were increased. It can be concluded that under salinity condition increasing N concentration up to 200 mg L-1 in salt sensitive cultivars to salinity is favorite in counteracting the adverse effects of salinity but the further increase of N concentration (400 mg L-1) may be ineffective or harmful for the growth of olive plants. In this experiment, investigation cultivars responses to salinity showed that cv. Abou-Satal is a highly resistant at highest salinity level (160 mg L-1), also cv. Arbequina is semi-sensitive and cv. Conservolia is a sensitive to salinity condition.

    Keywords: Elements, N absorption, Olive, Salinity