فهرست مطالب

پژوهش پرستاری ایران - پیاپی 62 (آذر و دی 1398)
  • پیاپی 62 (آذر و دی 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/09/10
  • تعداد عناوین: 9
|
  • کامبیز نوین*، نفیسه مرتضوی، پدرام فدوی صفحات 1-4

    در کل جهان، سالیانه بیش از 650 هزار مورد جدید از سرطان های سر و گردن تشخیص داده می شود و حدود 330 هزار مورد مرگ ناشی از این سرطان ها اتفاق می افتد (1). از طرف دیگر سرطان های سر و گردن یکی از عوامل اصلی ناخوشی و ششمین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان نیز به شمار می آیند (2). در ایالات متحده، 3 درصد و در اروپا 4 درصد از کل بدخیمی های تشخیص داده شده مربوط به سر و گردن بوده و از میان آنها سرطان های حفره دهان و حنجره از همه شایع تر می باشند (1و3و4). در کشور ما ایران، با توجه به عدم وجود سیستم جامع ثبت سرطان، آمار دقیقی درمورد شیوع کلی سرطان و نیز میزان بروز سرطان های سر و گردن وجود ندارد، ولی براساس گزارش ثبت موارد سرطان وزارت بهداشت در سال 2014، در بسیاری از استان های کشور سرطان سر و گردن جزو 10 سرطان شایع مردان به شمار می آید (5).

    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، سرطان سر و گردن، پرسشنامه
  • سعیده حاجتی، فریده باستانی* صفحات 5-13
    مقدمه

    دوره سالمندی با عوامل متعدد تهدید کننده سلامت از جمله سقوط و ترس از آن و مسائل روانیشناختی، جسمانی و اجتماعی همراه است. با توجه به این که ارتقاء سلامتی در سالمندان، مستلزم ارتقای سبک زندگی بهداشتی و کنترل و مدیریت عوامل روانشناختی است، لذا هدف این مطالعه تعیین سلامت روان شامل افسردگی، اضطراب و استرس و عوامل مرتبط با آن در سالمندان بعد از جراحی ارتوپدی ناشی از سقوط می باشد.

    روش کار

    پژوهش حاضر، مطالعه ای مقطعی (همبستگی-توصیفی) بود که 280 نفر از سالمندان بعد از جراحی ارتوپدی ناشی از سقوط مراجعه کننده به مراکز آموزشی درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1397، در آن شرکت داشتند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل: فرم کوتاه شده آزمون شناختی (AMT)، فرم مشخصات دموگرافیک و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS) بود. ضرایب همسانی درونی سه مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس به ترتیب عبارت بود از: 93/0، 90/0، 92/0 و ضرایب بازآزمایی (با فاصله سه هفته) مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس به ترتیب عبارت بود از: 84/0، 89/0 و 90/0 علاوه بر این همبستگی درون طبقه ای بین دو بار اجرا برابر با 78/0، 87/0 و 80/0 به دست آمده است شرایط ورود سالمندان به مطالعه عبارت بود از: سن 60-75 سال، ظرفیت شناختی و توانایی پاسخگویی سوالات (AMT)، عدم وجود اختلالات نورولوژیکی، توان برقراری ارتباط و عدم وجود بیماری روانی. داده ها با آمار توصیفی و آمار استنباطی همچون تی مستقل و آنووا یکطرفه در نرم افزار SPSS نسخه 20 در سطح معناداری (05/0 ≤ P) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    میانگین سنی سالمندان شرکت کننده در این مطالعه 29/4±50/69 (با انحراف معیار 29/4) و 65% زن و 35% مرد بودند. نزدیک به نیمی از سالمندان افسردگی در سطح خفیف تا متوسط (6/41 درصد)، حدود 9/47 درصد اضطراب متوسط و 23 درصد استرس خفیف تا متوسط را گزارش کردند. ضمن اینکه هر یک از متغیرهای "استرس، افسردگی و اضطراب" با متغیرهای جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل و سابقه ابتلا به بیماری های مزمن ارتباط معناداری داشتند (05/0>P).

    نتیجه گیری

     با توجه به پیامدهای نامطلوب افسردگی، اضطراب و استرس در سالمندان، برنامه های آموزشی مشاوره ای حین ترخیص و همینطور توجه به ارتقاء سطح حمایت های خانوادگی و اجتماعی می تواند زمینه ای جهت ارتقای سطح سلامت و دستیابی به سالمندی سالم، موفق و فعال را فراهم آورد.

    کلیدواژگان: سالمند، جراحی ارتوپدی، سقوط، سلامت روان، استرس، افسردگی، اضطراب
  • زهرا فلاحی، زهرا گودرزی*، خدیجه زارعی، محمدرضا محمدی، حمید حقانی صفحات 14-22
    مقدمه

    کیفیت فرزندپروری عامل عمده ای در رشد و تکامل فرزندان می باشد که نامناسب بودن آن در کنار تعارضات خانوادگی و فقدان رابطه گرم و مثبت با والدین همچنان که در خانواده های کولی موسوم به غربت شاهد آن هستیم، منجر به بروز مشکلات روحی و جسمی و اجتماعی در آینده فرزندان می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت فرزندپروری توسط همتا بر رابطه والد- فرزندی بود.

    روش کار

    در این کارآزمایی بالینی تصادفی قبل و بعد با گروه کنترل، 60 والد (مادر) دارای کودک 6-12 سال مشغول تحصیل در مدرسه صبح رویش (مخصوص کودکان کار) از بین خانواده های کولی (غربت) ساکن میدان هرندی شهر تهران که دارای معیار ورودی به پژوهش بودند انتخاب شدند در سال 1396 (بر اساس فرمول حجم نمونه برای قرارگیری در گروه کنترل و مداخله با تخصیص تصادفی). ابزار جمع آوری داده پرسشنامه مقیاس رابطه والد فرزندی فرم مربوط به مادر بود که به وسیله فرزندان و با کمک پژوهشگر قبل، بلافاصله و 6 ماه بعد از مداخله تکمیل شد، همچنین پرسشنامه جمعیت شناختی قبل از مداخله برای کسب اطلاعات از مادران و با کمک پژوهشگر تکمیل شد. 5 نفر از مادران بر اساس معیار انتخاب همتایان در پژوهش حاضر انتخاب و آموزش داده شدند. بعد از تشخیص توانایی آنان در ارائه مطالب توسط روانشناس گروه، همتایان آموزش دیده به مادران در گروه مداخله آموزش دادند. برای انجام مداخله مادران به 6 گروه تقسیم شدند و هر گروه به یک همتا برای آموزش داده شد. با توجه به اینکه جلسات هفتگی تشکیل می شد به هر گروه یک روز از هفته برای آموزش اختصاص داده شد که در مجموع طی دو ماه مداخله انجام شد. در جلسات تشکیل شده همتایان، پژوهشگران و روانشناس گروه هم حضور داشتند. آموزش مهارت فرزندپروری بر مبنای برنامه فرزندپروری مثبت در 4 کارگاه آموزشی 2 ساعته هفتگی به روش بحث گروهی و ایفای نقش به همراه 4 جلسه 2 ساعته هفتگی آموزش همزمان با آشپزی، جلسات دورهمی در خانه مادران به صرف صبحانه و یا هنگام تورهای زیارتی توسط همتایان انجام شد. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون t مستقل و زوجی و کای دو تجزیه و تحلیل شدند.

    یافته ها

     آزمون t مستقل نشان داد، میانگین نمرات رابطه والد- فرزندی بین دو گروه قبل، 1 روز و 6 ماه بعد از مداخله اختلاف معناداری از نظر آماری با هم داشتند.

    نتیجه گیری

     نتایج نشان داد آموزش فرزندپروری توسط همتا بر بهبود ارتباط والد - فرزندی در خانواده های کولی موثر بوده است ولی این گروه همچنان نیاز به مداخلات آموزشی بیشتر و مداوم در زمینه مراقبت از فرزند و فرزندپروری به خصوص توسط افرادی که دانش لازم در این زمینه را دارند مانند پرستاران حرفه ای کودکان نیاز دارند.

    کلیدواژگان: فرزندپروری، رابطه والد-فرزندی، گروه همتا، کولی
  • سید مجید یوسفی، محمد افشار*، حمیدرضا گیلاسی، محبوبه سادات یوسفی، فاطمه پاشایی ثابت صفحات 23-29
    مقدمه

    یکی از شایع ترین مداخلات مراقبتی که توسط پرستاران انجام می شود، دارو درمانی است و خطاهای دارویی شایع ترین نوع خطای پزشکی در مراکز درمانی به شمار می رود. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی خطاهای دارویی و عوامل مرتبط با آن در کارکنان بیمارستان شهید بهشتی کاشان می باشد.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی تحلیلی در بیمارستان شهید بهشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال 1396 انجام شد. برای جمع آوری داده ها، ابتدا چهار بخش بیمارستان بصورت تصادفی ساده انتخاب شدند و برای بررسی خطاهای دارویی، از ابزار محقق ساخته 29 سوالی باز پاسخ و چک لیست 20 سوالی استفاده شد. ابزار گردآوری داده های مطالعه توسط مشاهده گر حین همراهی و مشاهده پرستار مسئول دادن دارو تکمیل شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. داده های مطالعه توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    در این مطالعه در مجموع 65 پرستار در چهار بخش داخلی، جراحی، مراقبت های ویژه و اورژانس برای اجرای 301 دوز دارو تحت مشاهده قرار گرفتند. بیشترین فراوانی خطاهای دارویی بر حسب انواع خطا بترتیب شامل زمان اشتباه (74/41 درصد)، داروی اشتباه (80/18 درصد) و تکنیک اشتباه (23/14 درصد) بود. بیشترین تعداد خطاهای دارویی بر حسب مرحله تجویز دارو در مرحله دادن دارو (02/20 درصد) و سپس آماده کردن دارو (04/5 درصد) و در نهایت نسخه برداری دارو (94/2 درصد) بود.

    نتیجه گیری

     با توجه به نتایج مطالعه حاضر، می توان نتیجه گرفت، وقوع خطاهای دارویی در پرستاران شایع است. لذا، لزوم آموزش اصول دادن دارو به روش صحیح با در نظر گرفتن کلیه نکات ایمنی ضرورت دارد.

    کلیدواژگان: خطاهای دارویی، مشاهده، دارو درمانی، پرستار
  • پریسا اخباری، حسین محسنی پویا، فاطمه رخشانی*، علی رمضانخانی، سهیلا خداکریم صفحات 30-36
    مقدمه

    در سال های اخیر در ایران، اقدام به انجام عمل جراحی زیبایی روند رو به رشدی داشته است و دختران و زنان بیشترین متقاضیان جراحی زیبایی صورت هستند. با توجه به حضور و فعالیت چشمگیر دختران و زنان در جامعه، ممکن است فشارهای جامعه در اقدام زنان به انجام جراحی زیبایی موثر باشد. لذا در این مطالعه هنجارهای ذهنی متقاضیان جراحی زیبایی بررسی و با گروهی از افراد غیر متقاضی مراجعه کننده به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه شهید بهشتی در سال 95، بررسی و مقایسه شدند.

    روش کار

    مطالعه حاضر از نوع تحلیلی و مقایسه ای است. 400 نفر از زنان در دو گروه متقاضی جراحی زیبایی صورت و غیرمتقاضی جراحی زیبایی صورت مراجعه کننده به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه شهید بهشتیمورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. روش نمونه گیری بصورت خوشه ای بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای محقق ساخته بود.

    یافته ها

     از میان 200 نفر از افراد گروه متقاضی و 200 نفر زنان غیرمتقاضی به ترتیب، 96 نفر (48%) و 88 نفر (44%) در رده سنی 25-35 سال و 86 نفر (43%) و 88 نفر (44%) در مقطع کارشناسی بودند. در گروه متقاضی 118 نفر (59%) مجرد و 80 نفر (40%) متاهل بودند و در گروه غیرمتقاضی نیز 117 نفر (5/58%) مجرد و 78 نفر (39%) متاهل بودند. بررسی هنجارهای ذهنی در دو گروه نشان داد، افراد گروه متقاضی به شکل معناداری، نسبت به گروه غیرمتقاضی، هنجارهای ذهنی را باور داشته و از آن تبعیت می کنند (001/0P<).

    نتیجه گیری

     در این مطالعه هنجارهای ذهنی به عنوان عامل موثر در اقدام به انجام جراحی زیبایی شناسایی شد. افراد گروه متقاضی تحت تاثیر نظرات افراد مهم زندگی خود از جمله والدین، همسر و پزشک هستند و از نظرات آنها به منظور نیاز صورتشان به انجام جراحی زیبایی تبعیت می کنند واین درحالیست که غیرمتقاضیان از چنین الگویی پیروی نمی کنند. بنابراین در مطالعات آینده لازم است، اقدامات مداخله ای جهت آموزش خودباوری به متقاضیان داده شود تا به راحتی تحت تاثیر نظرات اطرافیان خود قرار نگیرند.

    کلیدواژگان: جراحی زیبایی صورت، هنجار ذهنی، ایران
  • مائده صادقی گل افشانی، ناهید رژه*، مجیده هروی کریموی، سید داوود تدریسی، الهام یوسفی عبدالملکی صفحات 37-44
    مقدمه

    بهبود کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت مهمترین هدف در برنامه های ارتقای سطح سلامت است. اجرای برنامه های خودمدیریتی یکی از راهکارهای موثر در تغییر رفتار و کیفیت زندگی می باشد، لذا برای اثر بخشی بیشتر وایجاد تغییر رفتار مطلوب می توان از مدل های کاربردی مناسب در سالمندان مبتلا به دیابت استفاده کرد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر مدل خودمدیریتی A5 بر کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به دیابت است.

    روش کار

    این مطالعه کارآزمایی بالینی است که بر روی 90 سالمند مبتلا به دیابت  مراجعه کننده به درمانگاه دیابت بیمارستان رازی قائمشهردر1398 انجام یافت. بیماران سالمند بصورت در دسترس و سپس به طور تصادفی به دو گروه آزمون(45 نفر) و کنترل(45 نفر)تقسیم شدند. گروه آزمون تحت اجرای برنامه خودمدیریتی مبتنی بر A5 قرارگرفتند و گروه کنترل برنامه روتین را دریافت کردند. ابزار پژوهش در این مطالعه، پرسشنامه کیفیت زندگی لیپاد بود که در ابتدا و 12 هفته بعد از مطالعه در دو گروه تکمیل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 21 و آماره های کای اسکوئر، یومن ویتنی و ویلکاکسون تجزیه وتحلیل شد.

    یافته ها

     یافته ها نشان داد اکثر واحدهای پژوهش زن، متاهل و سواد ابتدایی بودند. میانگین سنی واحدهای پژوهش77/6 ± 48/67 سال بود.  میانگین نمرات، در تمامی ابعاد کیفیت زندگی در گروه آزمون بعد از اتمام  مطالعه ارتقا یافت و از نظر آماری تفاوت معناداری مشاهده شد(001/0>P).

    نتیجه گیری

     این مطالعه نشان دهنده اثربخشی برنامه خودمدیریتی مبتنی بر مدلA5 بر کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به دیابت در مدت مطالعه بود. بنابراین، سالمندان مبتلا به دیابت می توانند با پیروی از دستورالعمل هایی که توسط پرستاران ارائه میشود، به طور چشمگیری بهبود یابند.

    کلیدواژگان: سالمندی، کیفیت زندگی، دیابت، خودمدیریتی
  • صغری گلی روشن، منیر نوبهار*، حسن بابامحمدی صفحات 47-57
    مقدمه

    تضمین کیفیت آموزش عالی به ویژه آموزش دکتری یکی از دغدغه ها و اولویت های برنامه ریزان عرصه آموزش عالی می باشد. تطبیق، مقایسه و تحلیل ابعاد مختلف برنامه های آموزشی با سایر کشورها، در رفع این دغدغه بسیار موثر است. لذا این مطالعه با هدف مقایسه توصیفی- تطبیقی برنامه دکتری پرستاری ایران و دانشگاه کارولینای شمالی آمریکا انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی با رویکرد تطبیقی می باشد که طی آن نظام آموزش پرستاری ایران با عناصر تشکیل دهنده برنامه آموزشی مقطع دکتری دانشگاه کارولینای شمالی مورد مقایسه قرار گرفت. جستجوی اینترنتی، با استفاده پایگاه های فارسی و انگلیسی صورت پذیرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از الگوی چهار مرحله ای Bereday شامل توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

     محتوای دروس در کارولینای شمالی بسیار تخصصی، متمرکز بر نیاز دانشجو، همسو با فلسفه و اهداف برنامه می باشد و نیازهای جامعه در واحدهای درسی دانشجویان گنجانده شده است. برنامه آموزشی دکترای پرستاری کارولینای شمالی به صورت تمام وقت و نیمه وقت با مدت آموزشی 5/3 سال می باشد و جذب دانشجو به طور مستقل توسط دانشگاه صورت می پذیرد ولی در ایران این مقطع صرفا تمام وقت است و پذیرش دانشجو بصورت متمرکز انجام می شود. گرایش های این دانشگاه برای این مقطع شامل دکتری فلسفه و دکتری بالین پرستاری، پست دکتری، دکتری علوم پرستاری و دکتری هوشبری بالین پرستاری می باشد ولی در ایران صرفا با گرایشPhD ارائه می شود. در کارولینای شمالی پذیرش در مقطع دکتری، از کارشناسی هم امکان پذیر می باشد، در حالی که در ایران این امکان وجود ندارد.

    نتیجه گیری

     باتوجه به مقایسه های انجام شده و برتری های کوریکولوم دانشگاه کارولینای شمالی، شایسته است که برنامه ریزان آموزش پرستاری ایران، تغییرات اساسی را در کوریکولوم این مقطع از نظر فلسفه و اهداف، مدت دوره، واحدهای درسی و... ایجاد نمایند، بطوری که راه گشای مشکلات نظام مراقبت سلامت و جامعه باشد.

    کلیدواژگان: برنامه درسی، دکتری پرستاری، مطالعه تطبیقی، کارولینای آمریکا، ایران
  • زهرا امرالله مجدآبادی، نسرین نیک پیما *، سارا حضرتی گنبد، فاطمه نوری، الهام نوعی محمدباقر صفحات 58-65
    مقدمه

    کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار به علت پذیرش نقش های متعدد اقتصادی و اجتماعی و کاهش توجه به سلامت خود تحت تاثیر قرار می گیرد. کیفیت زندگی پایین با کاهش احساس رضایتمندی از زندگی، زنان سرپرست خانوار را با مشکلات جدی مواجه می سازد. این پژوهش با هدف بررسی مطالعات انجام شده در مورد کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار، اهمیت سلامتی این گروه در ابعاد مختلف و لزوم انجام مداخلات موثر برای اتقای کیفیت زندگی آنها انجام شده است.

    روش کار

    در این پژوهش مروری  از نوع روایتی، مقالات چاپ شده فارسی و انگلیسی بین سال های 1395-1385، با استفاده از کلیدواژه های؛ کیفیت زندگی، زنان سرپرست خانوار و ایران به دو زبان فارسی و انگلیسی در بانک های اطلاعاتی Magiran، SID، Science Direct، Ovid و Pubmed به صورت الکترونیکی توسط دو نفر از اعضای تیم پژوهش و بر اساس معیارهای: زمان انجام پژوهش، مکان انجام پژوهش (ایران)، مرتبط بودن با هدف پژوهش، برخورداری از چارچوب ساختاریافته پژوهش، تمام متن بودن مقاله و زبان فارسی یا انگلیسی جستجو شد. کیفیت مقالات با استفاده از چک لیست بررسی مقالات کمی شامل تطابق ساختار مقاله با نوع پژوهش، هدف پژوهش، جامعه پژوهش، فرآیند انتخاب نمونه، ابزارهای گردآوری اطلاعات، تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری مرتبط و متناسب با اهداف، مشخص بودن معیارهای ورود و خروج، رعایت اخلاق در پژوهش، ارایه یافته ها متناسب با اهداف پژوهش، بحث در مورد یافته ها با استناد به نتایج پژوهش های مرتبط بررسی شد.

    یافته ها

    پس از بررسی مقالات تعداد 10 مقاله واجد شرایط مرور گردید. از میان مقالات بررسی شده، 8 مقاله به توصیف و تحلیل عوامل مرتبط با کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار (عوامل جمعیت شناختی، اجتماعی و روانی - عاطفی) و 2 مقاله به نتایج تاثیر اجرای برنامه های آموزشی بر کیفیت زنان سرپرست خانوار پرداخته است. یافته ها حاکی از پایین بودن نمره کلی کیفیت زندگی زنان و ضرورت انجام اقدامات حمایتی بود.

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج پژوهش های مرور شده، طراحی برنامه های آموزشی در زمینه اهمیت تغذیه سالم و ارزان، فعالیت بدنی منظم، مهارتهای سازگاری با مشکلات سرپرستی، ارائه خدمات مشاوره ای با هدف ارتقاء سلامت زنان سرپرست برای بهبود وضعیت کیفیت زندگی آنان موثر است.

    کلیدواژگان: زنان سرپرست خانوار، کیفیت زندگی، ایران
  • زهره برزگری اسفدن*، علی دشتگرد، زهرا عبادی نژاد صفحات 66-72
    مقدمه

    آموزش بالینی رکن اساسی و قلب آموزش پرستاری است. حرفه پرستاری، حرفه ای مبتنی بر عملکرد است. ارزشیابی تحقق اهداف آموزش بالینی از وظایف اصلی مربیان پرستاری است لذا هدف این مطالعه تعیین میزان دست یابی به اهداف آموزش بالینی در مهارت های پایه و بنیادین دانشجویان پرستاری با استفاده از الگوی سیپ است.

    روش کار

    این پژوهش بصورت توصیفی و تحلیلی بر روی 54 دانشجوی پرستاری دانشکده پرستاری و مامائی قائن در سال 1396 انجام شد. نمونه ها به صورت هدفمند و سرشماری در بخش اطفال انتخاب و بر اساس چک لیست های تهیه شده بر اساس سرفصل پرستاری بوسیله مشاهده ارزیاب مورد ارزشیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS18 تجزیه و تحلیل شدند.

    یافته ها

     نتایج یافته ها نشان داد که دانشجویان پرستاری در اجرای مهارت های پایه در سطوح مختلف از خیلی خوب تا ضعیف بودند مثلا در مهارت های علائم حیاتی، رگ گیری در سطح خیلی خوب و در ساکشن کردن ضعیف (07/74%) بودند.

    نتیجه گیری

     دراین مطالعه دانشجویان پرستاری در بعضی از مهارت ها دچار نقص هستند و به دلیل اهمیت پرورش مهارت های پایه دانشجویان پرستاری پیشنهاد می گردد فرصت های یادگیری بیشتری برای دانشجویان مهیا تا نقاط ضعف برطرف گردد.

    کلیدواژگان: ارزشیابی، مهارت پایه، الگوی ارزشیابی سیپ، آموزش بالینی، پرستاری
|
  • Kambiz Novin*, Nafiseh Mortazavi, Pedram Fadavi Pages 1-4

    Quality of life in head and neck cancer patients

    Keywords: Quality of life, head, neck cancer
  • Saeede Hajaty, Farideh Bastani* Pages 5-13
    Introduction

    Aging is associated with several health threats, including fall and fear of fall, as well as psychological, physical and social issues. Therefore, the aim of this study was to determine the depression, anxiety and stress and related factors in the elderly after orthopedic surgery. Therefore, the aim of this study was to determine mental health status of the elderly with fall related orthopedic surgery.

    Methods

    The present study was a cross-sectional (correlation-descriptive) study that included 280 elderly people with fall related orthopedic surgery who were attended to selected educational centers of Iran University of Medical Sciences in 2018. The subjects were selected by Available sampling method. The data gathering tool was a short form of cognitive test (AMT), demographic profile form, and depression, anxiety and stress scale (DASS). The internal consistency coefficients of the three scales of depression, anxiety and stress were: 93.9, 90.9, and 92.9 respectively. The test-retest coefficients (with a three-week interval) of depression, anxiety and stress scales were: 0.88, 89.9, respectively. And 90. In addition, the intra-class correlation between two runs is equal to 87.78, 87.8. And 80. The conditions for entering the elderly were: age 60-75 years, cognitive capacity and ability to answer questions (AMT), lack of neurological disorders, communication ability and absence of mental illness. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential statistics such as Independent T and Anova Unilateral in SPSS software version 20 at significance level P ≤ 0.05.

    Results

    The mean age of the elderly participated in this study was 69.51 ± 4.29 (SD = 4.29), 65% female and 35% male. Nearly half of the elderly had a mild to moderate depression (41.6%), about 47.9% had moderate anxiety and 23% had mild to moderate stress. In addition, each variable "stress, depression and anxiety" had a significant relationship with gender, education level, marital status and history of chronic diseases (P <0.05).

    Conclusions

    Considering the unfavorable outcomes of depression, anxiety and stress in the elderly, counseling programs during discharging and also the promotion of family and social support can provide a platform for health promotion and achieving healthy, successful and active aging Brought up.

    Keywords: Elderly, Fall, Mental health, Orthopedic Surgery, Stress, Depression, Anxiety
  • Zahra Falahi, Zahra Godarzi*, Khadije Zareii, Mohamadreza Mohamadi, Hamid Haghani Pages 14-22
    Introduction

    Parenting quality is a major cause of growth and development in children, but its inappropriateness along with the familial conflict and the lack of warm and positive relationship with parents in Roma families, called the Gorbat groups, leads to the psychological, physical and social problems in the child future. The present study aimed to investigate the effect of peer parenting skill training on the parent/child relationship.

    Methods

    In this randomized controlled clinical trial (RCT) before and after the intervention, 60 parents (mothers) with 6-12 year-old children, who were studying at Sobherouyesh School (for child labor) and had the eligibility for inclusion in the research, were randomly selected from Roma families (Gorbats) living in Harandi Square of Tehran City in the year 2016 (based on the sample size formula for inclusion in the controland intervention group with random allocation). Parent-child relationship scale questionnaire relating to the mother was the data collection tool which was collected by children with the help of researchers before, after and 6 months after the intervention. Furthermore, the demographic questionnaire before the intervention was completed to collect data from mothers with the help of researchers. Five mothers were selected as peers according to the peer selection criterion in the present study and trained. After recognizing their abilities to present the content, by psychologist of group, the trained peer group taught mothers in the intervention group. For intervention, mothers were divided into 6 groups each which was allocated to a peer for training. Regarding the fact that sessions were weekly, each group received training a day per week, and the intervention was completed in two months. The researchers and psychologists of group also attended in sessions which held by peers. Parenting skills were taught to them based on the positive parenting program, which was run in four weekly 2-hour workshops by group discussion and role play along with four weekly 2-hour sessions simultaneous with cooking, regular sessions in mother s houses for breakfast or during pilgrimage tours, by researchers for peers. The control group did not receive any training. Data analysis was done using SPSS software, independent and paired t-tests, Chi-square test.

    Results

    The independent t-test indicated that the mean score of parent-child relationship in the mother form was significantly different in two groups after and 6 months after the intervention (P<0.05).

    Conclusions

    The results indicated that the peer parenting training affected the improvement of mother- child relationship in itinerant families, but this group still needed further and ongoing training intervention in the field of parenting and child care especially by persons who have necessary knowledge in this field as professional pediatric nurses.

    Keywords: Parenting -Parent-Child Relationship-Peer Group- Roma
  • Seyed Majid Yousefi, Mohammad Afshar*, Hamidreza Gilasi, Mahboubeh Sadat Yousefi, Fatemeh Pashaei Sabet Pages 23-29
    Introduction

    One of the most common care interventions performed by nurses is drug therapy and medication errors are the most common type of medical error in medical centers. The aim of this study was to determine the frequency of medication errors and their related factors in Kashan Shahid Beheshti Hospital staff.

    Methods

    This descriptive-analytical study was performed in Shahid Beheshti Hospital of Kashan University of Medical Sciences in 2016. To collect the data, four hospital wards were selected randomly at first and the researcher-made questionnaire with 29 open-ended questions and a 20-question checklist were used to investigate drug errors. The data collection tool was completed by the observer while accompanying and observing the nurse in charge of the medication. Descriptive and inferential statistics were used for data analysis. The data were analyzed by SPSS software version 16.

    Results

    In this study, a total of 65 nurses were observed in four departments of internal medicine, surgery, intensive care and emergency for 301 doses of medication. The highest frequency of medication errors according to the types of errors were incorrect time (41.74%), wrong medication (18.88%) and wrong technique (14.23%). The highest number of medication errors according to the drug administration stage were in drug administration (20.02%) and then in drug preparation (5.04%) and finally in drug prescription (2.94%).

    Conclusions

    According to the results of the present study, it can be concluded that medication errors are common in nurses. Therefore, it is necessary to educate the fundamentals of medication properly considering all safety considerations.

    Keywords: Medication Errors, Observation, Drug Therapy, Nurse
  • Parisa Ekhbari, Hossein Mohsenipouya, Fatemeh Rakhshani*, Alireza Mezankhani, Soheyla Khodakarim Pages 30-36
    Introduction

    Aesthetic surgery has been growing in recent years in Iran, and girls and women have the largest number of facial cosmetic surgeons. Given the significant presence of girls and women in society, can community pressures affect women's ability to perform cosmetic surgery? In this study, the subjective norm of the applicants for cosmetic surgery was evaluated and compared with the non-applicant group referred to hospitals affiliated to Shahid Beheshti University in 1395.

    Methods

    This is an analytical and comparative study. 400 women in two groups of facial cosmetic surgery and non-admitted facial cosmetic surgery patients referred to a hospital covered by Shahid Beheshti University were compared. Sampling method was clustered. The data gathering tool was a researcher-made questionnaire.

    Results

    Among 200 applicants and 200 non-existent women, 96 (48%) and 88 (44%) were in the age group of 35-35 years, and 86 (43%) and 88 (44%) at the undergraduate level. In the applicant group, 118 (59%) were single and 80 (40%) were married. In the non-existent group, 117 (58.5%) were single and 78 (39%) were married. The study of subjective norms in the two groups showed that the subjects in the Applicant group significantly than non-applicant group believe the subjective norms (P-value < 0.001).

    Conclusions

    In this study, subjective norm were identified as an effective factor in performing cosmetic surgery. Applicants are influenced by the views of the most important individuals in their lives, including parents, spouses and doctors, and follow their opinions for cosmetic surgery, while non-adherents do not follow such a pattern. Therefore, in future studies, it is necessary to provide interventions to educate self-esteem applicants so that they cannot easily be influenced by the opinions of their circles.

    Keywords: Facial Cosmetic Surgery, Subjective Norm, Iran
  • Maedeh Sadeghigolafshanl, Nahid Rejeh*, Majideh Heravi Karimooi, Seyed Davood Tadrisi, Elham Yosefi Abdolmaleki Pages 37-44
    Introduction

    Improving the quality of life in diabetes patients is the main objective of health improvement programs. Implementing self-management programs is one of the effective strategies for quality of life and behavior change. Then it can be used of appropriate application models in elderly patients with diabetes to improve efficacy and the proper behavior change. The aim of this study was to evaluate the effect of self-management 5A on the quality of life of elderly patients with diabetes.

    Methods

    This clinical trial, two groups that 90 elderly patients with diabetes patients admitted in the diabetic clinic Razi Hospital in Ghemshaher city, 2019. The elderly patients were selected by convenience sampling method and were randomly divided into experimental group (45 patients) and control (45), respectively. The experimental group self-management programs was based 5A. The control group received routine hospital. The instrument used in this study is lipad quality of life questionnaire. In the first and 12 weeks after the study was completed in two groups. Data using SPSS 21 software and were analyzed with Chi-square, U Mann Whitney, and Wilcoxon tests.

    Results

    The findings showed that the most of patients were female, married and elementary. The mean age of patients was 67.48±6.77 years. The mean scores in all aspects of quality of life was higher in the group experimental after completion of intervention. Statistically significant difference was not observed (P<0.001).

    Conclusions

    This study demonstrated that self-management program 5A model on quality of life of elderly patients with diabetic in the study period has effectiveness. Thus, it is concluded that the diabetic individuals can be significantly improved following instruction by nurses.

    Keywords: Aged, Quality of Life, Diabetes, Self-management
  • Soghra Goliroshan, Monir Nobahar*, Hassan Babamohammady Pages 47-57
    Introduction

    Quality assurance of higher education, especially PhD education, is one of the concerns and priorities of higher education planning planners. Matching, comparing and analyzing different dimensions of educational programs with other countries is very effective in solving this concern. Therefore, this study was conducted with the aim of comparing the descriptive-comparative study of nursing Ph.D Curriculum in Iran and the American University of North Carolina.

    Methods

    This is a descriptive study with a comparative approach in which the Iranian nursing education system was compared with elements of the doctoral curriculum of the University of North Carolina. Data were collected by searching the internet with using of databases Persian and English. The data were analyzed using four-step Bereday model including description, interpretation,, juxta position and comparison.

    Results

    The content of the courses in North Carolina is highly specialized, focusing on student needs, in keeping with the philosophy and goals of the program, and the needs of the community are included in the student courses. North Carolina's Ph.D. Nursing Curriculum is full-time and part-time with a 3.5 year teaching period and student recruitment is independently by the university, but in Iran, this is only full-time and student admission is concentrated. The trends of this university for this section include PhD, DNP, Post Doc, DNS, DNAP, but in Iran it is only offered with a PhD trends. Admission to Ph.D. in Carolina is also possible from a bachelor's degree while this is not possible in Iran.

    Conclusions

    Given the comparisons and curriculum advantages of the University of North Carolina, it is appropriate for Iranian nursing education planners to make fundamental changes to the curriculum of this section in terms of philosophy, goals, duration, courses, and so on, to solve problems of health care system and the community.

    Keywords: Curriculum, Ph.D. Nursing, Comparative Study, Carolina USA, Iran
  • Zahra Amrollah Majd Abadi, Nasrin Nikpeyma, Sara Hazrati Gondad, Fatemeh Noori, Elham Noei Mohammad Bagher Pages 58-65
    Introduction

    Quality of life of head-of-household women is affected by the acceptance of numerous socio-economic roles and reduced attention to their health. In this group of women, low quality of life with low life satisfaction is caused serious problems. The aim of this study is assessment the studies about quality of life of head-of-household women, importance of health in different dimensions and the need for effective interventions to maintain their quality of life.

    Methods

    In this narrative review study, Persian and English published articles between 2006-2016 were searched by Persian and English key words: quality of life, head-of-household women and Iran in SID, Science Direct, Ovid, PubMed data base. This electronic search was conducted by two members of researchers. Inclusion criteria for selecting papers were: time and place of research, relevance to the aim of research, having a framework for research, full text and the language (Persian or English) of articles. The quality of the papers was assessed based on a quantitative review checklist including: Matching the structure of the article with the type of research, the research purpose and community, the sample selection, the data gathering tools, the methods of data analysis, using relevant statistical tests, inclusion and exclusion criteria, ethics, research findings and discussion.

    Results

    10 papers were reviewed. 8 papers were related to describing and analyzing the quality of life of female headed household’s factors (demographic, social, and psycho-emotional factors), and 2 papers were related to the effects of educational programs on the quality of female headed households. The findings indicated a low overall score for women's quality of life and the need for supportive measures.

    Conclusion

    According to the results of reviewed studies, the design of educational programs on the importance of healthy and inexpensive nutrition, regular physical activity, adaptive skills, and counseling services for improving the health of this women are effective in promoting their quality of life.

    Keywords: Head-of-Household Women, Quality of Life, IRAN
  • Zohreh Barzegari Esfeden*, Ali Dashtgard, Zahra Ebadinejad Pages 66-72
    Introduction

    Clinical teaching is the core of nursing education. Nursing profession is a performance-based professional. The purpose of this study is to determine the rate of achievement of clinical education goals in the basic and fundamental norms of nursing students using the CIPP model.

    Methods

    This descriptive and analytical study was conducted on 54 nursing students of Nursing and Midwifery Faculty in Cairo in 1396. The samples were selected in a pediatric ward and were evaluated based on the checklist. Data were analyzed using SPSS18 software.

    Results

    The results of the findings showed that nursing students were very good to weak in performing basic skills at different levels, for example, in the skills of vital signs, excessive venipuncture, and poor oxygen therapy.

    Conclusions

    In this study, nursing students have some deficits in some of the skills and it is suggested that the nursing students' basic skills development is suggested. More opportunities for learners can be solved by weaknesses.

    Keywords: Valuation, Basic Skill, Cipp Model