فهرست مطالب

  • سال بیست و سوم شماره 5 (پیاپی 301، مرداد 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/07/03
  • تعداد عناوین: 12
|
  • فاطمه رنجبر، فرزاد موذنی، محمد عبدی، حسن خشنو، المیرا خادمی، شاهرخ امیری، منیژه سیاح ملی، قادر درگاهی عباس آباد* صفحات 1-9
    مقدمه

    سندرم تخمدان پلی کیستیک، یک اختلال شایع اندوکرینی در زنان سنین باروری است. این سندرم ممکن است با تاثیر بر عملکرد شناختی، حافظه فضایی زنان مبتلا را مختل کند، لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی حافظه فضایی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی همبستگی در سال1392 با مشارکت 50 زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک و 50 زن غیرمبتلا به این سندرم از بین زنان مراجعه کننده به کلینیک های تخصصی زنان و مامایی شهر تبریز انجام شد. جهت تشخیص سندروم پلی کیستیک از معیار PCO و جهت بررسی حافظه فضایی از آزمون کامپیوتری Spatial Working Memory برای هر فرد استفاده شد. سپس نتایج نمره حافظه فضایی دو گروه در نرم افزار SPSS21 با استفاده از آزمون های تی مستقل، کی دو و همبستگی پیرسون مورد تجزیه تحلیل و مقایسه قرار گرفتند. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    میانگین نمرات مربوط به آزمون حافظه فضایی در گروه مورد و شاهد برابر 88/0±52/0 و 06/0±39/0 بود. تفاوت عملکرد شناختی بین دو گروه مورد و شاهد در زمینه حافظه فضایی از نظر آماری معنی دار بود (0001/0>p) و زنان مبتلا به این سندرم عملکرد بهتری در مقایسه با گروه غیرمبتلا داشتند. همچنین نمرات حافظه فضایی با سن ارتباط معنی داری داشت (002/0=p)، اما با سطح تحصیلات (99/0=p) و شاخص توده بدنی (38/0=p) ارتباط معنی داری نداشت.

    نتیجه گیری

    بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک حافطه فضایی بهتری داشتند، اما چون این قابلیت از یک فرآیند پاتولوژیک منشا می گیرد، مبین بهتر شدن کلی عملکرد شناختی نمی باشد، بنابراین پایش همه جانبه این بیماران و احتمال ایجاد عوارض بیماری ضرورت پیدا می کند.

    کلیدواژگان: اختلال عملکرد شناختی، حافظه فضایی، سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • فریبا سیدالشهدایی، معصومه رضایی، شعله شاه غیبی، نسرین صوفی زاده، فرناز زند وکیلی، دایم روشنی، مریم قربانیان* صفحات 10-17
    مقدمه

    اندومتریوز از شایع ترین بیماری های مزمن زنان است که می تواند باعث بروز نازایی گردد. برداشتن اندومتریوما از طریق جراحی می تواند باعث کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی بیماران گردد، در حالی که تاثیر آن بر روی باروری هنوز بحث برانگیز است، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر جراحی اندومتریوما بر پیامد و میزان باروری در زنان مبتلا به اندومتریوما انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده در سال 1396 بر روی 64 زن مبتلا به اندومتریومای بزرگ تر از 4 سانتی متر که از نازایی شکایت داشتند، انجام شد. پس از تخصیص تصادفی، گروه مداخله جراحی اندومتریوما شدند و گروه کنترل نیز درمان انتظاری را دریافت نمودند و به مدت 6 ماه از نظر باروری تحت پیگیری قرار گرفتند. گردآوری داده ها با استفاده از چک لیست پژوهشگر ساخته انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون های تی مستقل و کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    فراوانی وقوع حاملگی در گروه مداخله (6/76%) با گروه کنترل (6/46%) اختلاف آماری معنی داری داشت (023/0=p). همچنین فراوانی حاملگی خود به خود نیز در دو گروه مداخله و کنترل تفاوت آماری معنی داری داشت (22 نفر (7/95%) در برابر 6 نفر (9/42%)) (001/0=p).

    نتیجه گیری

    جراحی اندومتریومای بزرگ تر و مساوی 4 سانتی متر در زنان نابارور موثر می باشد و امکان بارداری خود به خودی بدون انجام سایر درمان های نازایی را افزایش می دهد.

    کلیدواژگان: اندومتریوز، اندومتریوما، بارداری، پیامد، نازایی
  • سولماز منیری جوادحصاری*، کیوان خاکپور، سپهر پورسیف، هادی مظفری صفحات 18-25
    مقدمه

    ویروس پاپیلومای انسانی (HVP) از شایع ترین آلودگی های منتقله از راه جنسی و عامل اصلی سرطان های دستگاه ادراری تناسلی می باشد. سرطان سرویکس، چهارمین عامل مرگ سرطانی در زنان بوده و در بیش از 90% با آلودگی پایدار توسط یکی از تیپ های پرخطر ویروس همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ژنوتیپ های HPV در DNAهای استخراج شده از نمونه های افراد مشکوک به آلودگیHPV انجام شد.

    روش کار

    در این مطالعه اپیدمیولوژیکی مقطعی 201 نمونه بافتی از افراد مشکوک به ابتلاء به HPV که در بازه زمانی سال های 98-1395 جهت تشخیص به آزمایشگاه پاتوبیولوژی دکتر مظفری شهر تبریز مراجعه کرده بودند، به دست آمد. استخراج DNA با استفاده از کیت high pure viral nucleic acid extraction kit انجام و ژنوتیپ های ویروس با استفاده از کیت HPV Direct Flow CHIP تعیین شدند. آنالیز آماری نتایج با استفاده از نرم افزار Excel انجام شد.

    یافته ها

    تکثیر DNA ویروسی در 45 نفر (73%) از نمونه ها مشاهده و به عنوان HPV مثبت در نظر گرفته شدند. در میان آنها، 8 نفر (6%) آلودگی تیپ های پرخطر، 36 نفر (34%) آلودگی هر دو تیپ کم خطر و پرخطر و 56 نفر (60%) آلودگی تیپ کم خطر را نشان دادند. تیپ های 6، 11 و 43 به ترتیب با فراوانی 107، 23 و 10 از 145 نفر به عنوان تیپ های شایع کم خطر و تیپ های 18، 39 و 16 با تعداد 23، 11 و 10 به عنوان تیپ های شایع پرخطر در این مطالعه شناسایی شدند. بیشترین تعداد زنان آلوده در بازه سنی 35-25 و مردان در بازه سنی 40-35 سال قرار داشتند.

    نتیجه گیری

    این مطالعه نشان داد که تعیین ژنوتیپ های ویروس به عنوان یک قدم مهم در مدیریت افراد آلوده با ویروس، به ویژه آلودگی پایدار با یکی از تیپ های پرخطر HPV تلقی می شود.

    کلیدواژگان: ژنوتیپ، شیوع، کیتHPV Direct Flow CHIP، ویروس پاپیلومای انسانی
  • مریم پورحیدر، زهرا رشیدی، مظفر خزاعی* صفحات 26-34
    مقدمه

    لتروزول و رالوکسیفن از داروهای مورد استفاده در بیماری های تولید مثل زنانه می باشند که هر یک دارای خواص و عوارض اختصاصی هستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر داروی لتروزول و رالوکسیفن بر سلول های استرومای آندومتر انسانی در محیط کشت انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه آزمایشگاهی در سال 1398، بر 16 نمونه بیوپسی آندومتر زنان دارای سیکل های قاعدگی نرمال و در فاز ترشحی انجام شد. هر بیوپسی پس از خرد کردن، تحت اثر آنزیم کلاژناز I قرار گرفت. سلول های استروما با استفاده از صافی های سلولی 70 و 40 میکرونی و لایه گذاری بر فیکول جدا و با رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی (آنتی ویمنتین) تایید شدند. سلول های حاصل از هر بیوپسی به گروه های کنترل و لتروزول و یا گروه های کنترل و رالوکسیفن تقسیم شدند. در پایان دوره کشت (15 روز)، سلول ها از نظر قابلیت زیست و مورفولوژی بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده آزمون آماری آنووای یک طرفه و تست توکی انجام شد.

    یافته ها

    تعداد سلول ها در گروه های کنترل و لتروزول 1/0، 1 و 10 میکرومولار به ترتیب 7/14، 8/7، 6/5 و 2/4 در 104 و در گروه های کنترل و رالوکسیفن 1/0، 1 و 10 میکرومولار به ترتیب 8/21، 9/12، 1/9، 3 در 104 بود و اختلاف آنها معنی دار بود (05/0p<). نمره تغییرات مورفولوژی در گروه های کنترل و لتروزول به ترتیب 86/3، 38/3، 68/2 و 08/2 و در گروه های کنترل و رالوکسیفن به ترتیب 98/3، 77/3، 72/3 و 18/1 بود که اختلاف معنی داری داشتند (05/0p<). اثر لتروزول و رالوکسیفن بر قابلیت زیست و مورفولوژی سلول های استرومای آندومتر متفاوت بود.

    نتیجه گیری

    لتروزول و رالوکسیفن اثر ضدتکثیری وابسته به دوز بر سلول های استرومای آندومتر انسانی در محیط کشت دارند و اثر رالوکسیفن شدیدتر از لتروزول است.

    کلیدواژگان: آندومتر، رالوکسیفن، سلول های استروما، لتروزول
  • فرزانه رشیدی فکاری، فاطمه جلالی چیمه، فاطمه سادات رهنمائی، فهیمه رشیدی فکاری، نور سادات کریمان* صفحات 35-41
    مقدمه

    تهوع و استفراغ بارداری و درد کمربند لگنی، از شایع ترین شکایات دوران بارداری با علل ناشناخته و عوامل خطر مشابه هستند. مطالعه در این زمینه ممکن است ویژگی های مشترکی را نشان دهد که درک درستی از طبیعت آنها را بیان کند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط تهوع و استفراغ بارداری و درد کمربند لگنی انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی در سال 1398 بر روی 148 زن باردار مراجعه کننده به کلینیک و درمانگاه های تحت پوشش دانشگاه شهید بهشتی در مناطق شمال، شرق و شمیرانات تهران انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه درد کمربند لگنی و پرسشنامه سنجش تهوع و استفراغ بارداری (PUQE) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون های آماری توصیفی و آنالیز واریانس یک طرفه و تی تست انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. 

    یافته ها

    میانگین نمره درد کمربند لگنی 30/13±86/26 بود که بر اساس نتایج آزمون آنالیز واریانس یک طرفه ارتباط آماری معنی داری در میانگین نمرات درد کمربند لگنی در شدت های مختلف تهوع و استفراغ (خفیف، متوسط و شدید) وجود داشت (003/0<p).

    نتیجه گیری

    شدت تهوع و استفراغ با تغییر شدت دردکمربند لگنی تغییر می کند و با افزایش شدت تهوع و استفراغ، نمره درد کمربند لگنی افزایش می یابد؛ به طوری که یک رابطه هم افزایی بین این دو متغیر وجود دارد. پیشنهاد می گردد که در برنامه ریزی برای پیشگیری، درمان و ارایه خدمات در مراقبت های دوران بارداری به این اثر هم افزایی با هدف بهبود کیفیت زندگی، توجه گردد.

    کلیدواژگان: استفراغ، بارداری، تهوع، درد کمربند لگنی
  • محمد قاسمی، سمیه رئیسی*، مژگان اصلانی صفحات 42-50
    مقدمه

    فاکتور رونویسی زیپ لوسینی بازی 2 (BATF2) با برخی از انواع سرطان در ارتباط است و تغییرات بیان BATF2 به طور مکرر در سرطان های متاستازی و تهاجمی مشخص شده است. بیان BATF2 به عنوان عامل مهاری تکوین سلول های توموری بوده و بیان کاهش یافته BATF2 با پیش آگهی ضعیف در سرطان های مختلف همراه است. با این وجود، نقش BATF2 در سرطان پستان کمتر شناخته شده است. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی بیان ژن BATF2 در سرطان پستان انجام شد.

    روش کار

    در این مطالعه مورد- شاهدی که در سال های 97-1395 انجام شد، 40 بافت پارافینه سرطان پستان و 40 بافت غیرتوموری مجاور بررسی شدند. پس از استخراج RNA تام و سنتز cDNA، بیان نسبی ژن با استفاده از روش Real-Time PCR به دست آمد و به وسیله روش  ارزیابی شد. همچنین همراهی بیان ژن با فاکتورهای بالینی و میزان بقاء مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های تی و ANOVA انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    بیان BATF2 به طور قابل توجهی در بافت های توموری پستان در مقایسه با بافت های غیرتوموری کاهش داشت (0001/0=p). سازگار با این نتایج، بیان BATF2 با متاستاز (008/0=p) و درجه توموری بالا (01/0=p) همراه بود. علاوه بر این، کاهش بیان BATF2، کاهش در میزان بقاء کلی را در مقایسه با میزان بیان بالای آن نشان داد (03/0=p).

    نتیجه گیری

    BATF2 نقش مهارکننده تومور را در پیشرفت سرطان پستان ایفا می کند. علاوه بر این، کاهش بیان BATF2 با متاستاز و همچنین پیش آگهی ضعیف سرطان در ارتباط است، بنابراین BATF2 ممکن است در تشخیص، درمان و پیش آگهی افراد مبتلا به این بیماری مفید باشد. با این وجود بررسی های بیشتری برای اثبات این ادعا نیاز است.

    کلیدواژگان: بقاء، بیان ژن، سرطان پستان، BATF2
  • سمیرا رئوفی، امید خسروی زاده، بهمن احدی نژاد، سعید خان محمدی، صدیقه عارفی، سعید شهسواری* صفحات 51-59
    مقدمه

    افزایش زایمان طبیعی و کاهش سزارین، یکی از راهکارهای ارتقای شاخص سلامت مادران و نوزادان، در پی دستیابی به اهداف توسعه هزاره می باشد که در راستای دستیابی به این هدف، طرح تحول سلامت و برنامه ترویج زایمان طبیعی در کشور تدوین و در حال اجرا می باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف تحلیل روند شاخص های زایمان طبیعی و سزارین در راستای تحقق اهداف طرح تحول نظام سلامت در بیمارستان مداین تهران انجام شد.

    روش کار

    در این مطالعه مقطعی داده های زایمان و سزارین از سال 96-1392 به ماه جمع آوری شد. تغییر در سطح و روند متغیرهای زایمان طبیعی و سزارین قبل و بعد از طرح تحول سلامت با استفاده آزمون تی مستقل و مدل رگرسیون قطعه ای شده در نرم افزار stata (نسخه 15) مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته‎ها

    بر اساسنتایج مطالعه، روند زایمان طبیعی بعد از اجرای طرح تحول سلامت 685/0% در هر ماه افزایش (020/0=p) و روند زایمان سزارین 749/0% در هر ماه کاهش یافته بود (011/0=p). همچنین در دوره 3 ساله بعد از طرح تحول سلامت، درصد زایمان طبیعی به طور ماهانه 680/0 افزایش (001/0>p) و درصد زایمان سزارین به طور ماهانه 744/0 کاهش یافته بود (001/0>p).

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج مطالعه، اجرای سیاست های اتخاذی در کاهش میزان سزارین در بیمارستان خصوصی مورد مطالعه اثربخش بوده است. در نهایت ترویج زایمان طبیعی در راستای اجرای طرح تحول، موجب دستیابی به اهداف بهبود سلامت زنان و نوزادان خواهد شد.

    کلیدواژگان: زایمان سزارین، زایمان طبیعی، سری زمانی منقطع، طرح تحول سلامت
  • سارا دوستی، سید مهدی حقدوست* صفحات 60-66
    مقدمه

    سزارین، شایع ترین عمل جراحی در حیطه زنان و زایمان است. ابتلاء به عفونت محل زخم جراحی پس از آن عوارض جبران ناپذیری به همراه دارد. عدم اطلاع از شیوع آن مانع اتخاذ تصمیمات پیشگیری کننده در سیاست های کلی نظام بهداشتی شده است؛ از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان ابتلاء به عفونت محل زخم جراحی بعد از سزارین و عوامل مرتبط با آن در زنان مراجعه کننده به بیمارستان های سطح شهر تبریز انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه توصیفی مقطعی از پاییز سال 1397 تا پاییز 1398 بر روی 315 زن کاندید سزارین در بیمارستان های دولتی و خصوصی شهر تبریز انجام شد. علایم عفونت محل زخم جراحی در پرسشنامه بررسی عفونت پس از سزارین ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون های کای اسکویر، تی مستقل و رگرسیون لوجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    در این مطالعه 79 نفر (08/25%) از شرکت کنندگان علایم در محل زخم جراحی، عفونت را داشتند. در بررسی ریسک فاکتورهای اختصاصی و موثر بر عفونت محل زخم جراحی، متغیرهایی همچون سن بارداری (041/0=p)، تعداد بارداری (019/0=p)، تعداد سزارین قبلی (009/0=p)، پارگی زودرس کیسه آب (008/0=p)، نوع سزارین (003/0=p)، دیابت بارداری (008/0=p) و شاخص توده بدنی (005/0=p) بین دو گروه اختلاف آماری معناداری داشتند.

    نتیجه گیری

    عفونت محل زخم جراحی پس از سزارین در 25% زنان مشاهده شد و ریسک فاکتورهای آن شامل سن بارداری، تعداد بارداری ها و سزارین های قبلی، پارگی زدرس کیسه آب، اورژانسی بودن سزارین، ابتلاء به دیابت بارداری و شاخص توده بدنی بالا بودند.

    کلیدواژگان: ریسک فاکتور، سزارین، عفونت
  • الهام خالوباقری، مجید کاظمی*، مرضیه لری پور، بابک باختر صفحات 67-78
    مقدمه

    سزارین از رایج ترین اعمال جراحی در مامایی است. درد پس از آن، می تواند زمینه ساز عوارض نامطلوب مادری شود. این امر ضرورت توجه به مداخلات و درمان های مکمل برای کاهش درد را بیشتر نشان می دهد. از آنجایی که تعیین اولویت و بررسی میزان اثربخشی درمان های مکمل دارای ضرورت قابل ملاحظه ای است، لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو روش اوریکولوتراپی و رفلکسولوژی پا بر درد پس از سزارین انتخابی انجام شد.

    روش کار

    این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده در سال 1397 بر روی 168 زن کاندید سزارین انتخابی مراجعه کننده به مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان انجام شد. افراد به صورت تصادفی در سه گروه رفلکسولوژی، اوریکلوتراپی و کنترل قرار گرفتند. رفلکسولوژی، طی دو نوبت و به فاصله 24 ساعت از هم و اوریکلوتراپی، به صورت مداوم و به مدت 24 ساعت انجام شد. در گروه کنترل فقط حضور پژوهشگر بدون مداخله انجام شد. ابزار گردآوری داده ها فرم مشخصات دموگرافیک و ابزار VAS بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون مقایسات چندگانه توکی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    میانگین تغییرات شدت درد در گروه رفلکسولوژی پا (62/1±86/1) بلافاصله پس از هر مداخله نسبت به گروه اوریکلوتراپی (98/1±45/1) و گروه کنترل (08/2±64/0) کمتر بود (001/0p <)، اما در گروه اوریکلوتراپی شدت درد در فاصله بین مداخلات، نسبت به گروه رفلکسولوژی به تدریج کاهش معنی داری را نشان داد.

    نتیجه گیری

    تاثیر رفلکسولوژی بر درد بعد از سزارین سریع ظاهر و برای مدت کوتاهی دوام داشت، اما تاثیر اوریکلوتراپی با تحریک مداوم نقطه shenmen تدریجی و ماندگارتر می باشد که این امر میزان مصرف مسکن در گروه اوریکلوتراپی را نسبت به سایر گروه ها کمتر کرد، لذا جهت تسکین درد در مراقبت های پس از سزارین، می توان این دو روش را توصیه کرد.

    کلیدواژگان: اوریکلوتراپی، درد پس از سزارین، رفلکسولوژی پا
  • فریبا مردانی، فاطمه هادی زاده طلاساز*، نرجس بحری صفحات 79-94
    مقدمه

    تاخیر در ترمیم زخم اپی زیاتومی با افزایش خطر عفونت همراه بوده و جلوگیری از عفونت زخم پرینه، از اجزای اصلی مراقبت روزمره مادران است. جهت بهبود سریع تر زخم اپی زیاتومی، روش های کم هزینه، موثر، مناسب، در دسترس و قابل پذیرش توسط زنان مورد توجه بوده که از جمله این روش ها می توان از گیاهان دارویی نام برد، لذا مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک مطالعات انجام شده در رابطه با تاثیر گیاهان دارویی بر بهبود زخم اپی زیاتومی در ایران انجام شد.

    روش کار 

    جستجوی الکترونیکی در پایگاه های اطلاعاتی Iranmedex،Magiran ، SID، Web of Science، Science Direct، Scopus،  Pubmed و همچنین موتور جستجوی Google scholar با کلیدواژه های فارسی شامل: اپی زیاتومی، بهبود زخم، پرینه، گیاهان دارویی، داروهای گیاهی و کلید واژه های انگلیسی شامل: Episiotomy، Wound healing، Perineum، Herbal Medicine و Medicinal Plants  انجام شد. جستجوی ترکیبی کلیدواژه ها با استفاده از عملگرهای بولین AND و  ORانجام شد. بازه زمانی جستجو از زمان مشاهده تا دسامبر 2019 بود. بر اساس چک لیست  CONSORT 2010مطالعاتی که نمره 18 و یا بیشتر گرفتند، وارد مطالعه شدند. تجزیه و تحلیل داده ها به صورت کیفی انجام شد.

    یافته ها

    در این مطالعه 28 کارآزمایی بالینی شامل 19 نوع از گیاهان دارویی مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج مطالعات، اکثر گیاهان در بهبود زخم اپی زیاتومی موثر بودند.

    نتیجه گیری

    برای بهبود زخم، گیاهانی مانند صبر زرد، زردچوبه و اسطوخودوس که دارای خواص ضدالتهابی، ضدباکتریایی و آنتی اکسیدانی هستند، گزینه های مطلوبی می باشند. به علت ناکافی بودن تعداد مقالات در برخی موارد و وجود تناقض در نتایج برخی مقالات دیگر، نمی توان در مورد این گیاهان اظهارنظر قطعی کرد، لذا جهت اثربخشی قطعی این مداخلات توصیه می شود که مطالعات آتی وسیع تر و با حجم نمونه بیشتری انجام شود.

    کلیدواژگان: اپی زیاتومی، ایران، بهبود، پرینه، زخم، گیاهان دارویی
  • مژده بنائی، سیده هانیه علم الهدی*، مریم بهشتی نسب، لیلا محمدخانی شهری، فاطمه بیات صفحات 95-104
    مقدمه

    مول هیداتیفرم، یکی از مخاطرات اورژانسی در بارداری است که می تواند زندگی زنان را در سنین باروری با خطر مرگ مواجه نماید. در مطالعات مختلف عوامل خطر متفاوتی در رابطه با بروز این بیماری ذکر شده است. یکی از این عوامل خطر، کمبودهای تغذیه ای به ویژه کمبودهای ویتامینی است که می تواند منجر به بروز این عارضه گردند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک ارتباط بین سطح خونی ویتامین ها در زنان با بروز مول هیداتیفرم انجام گرفت.

    روش کار

    در این مطالعه مرور سیستماتیک جهت یافتن مقالات مرتبط پایگاه اطلاعاتی بین المللیWeb of Science،Scopus ، PubMed و Embase، Google Scholar و پایگاه اطلاعاتی ملی همچون MagIran، SID، IranDoc و IranMedex با استفاده از کلمات کلیدی شامل: Hydatidiform Mole، Gestational Trophoblastic Disease، Molar Pregnancy و Vitamin با عملگرهای بولین OR و AND بدون محدودیت زمانی مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت دو پژوهشگر به طور مستقل مقالات را جهت ارزیابی کیفیت (با استفاده از چک لیست NOS) و استخراج یافته های اصلی آنها مورد بررسی قرار دادند.

    یافته ها

    در نهایت 10 مقاله نهایی با حجم نمونه کلی 1134 نفر مورد ارزیابی قرار گرفت. سال انتشار مقالات از 1988 تا 2018 و تمامی مطالعات وارد شده از نوع مورد شاهدی بودند. یافته ها نشان داد که سطوح ویتامین های A، D، E، C، B9 و B12 با مول هیداتیفرم ارتباط دارند؛ به طوری که کاهش سطوح این ویتامین ها، منجر به بروز بارداری مولار می شود. در اکثر مطالعات وارد شده، کاهش سطوح این ویتامین ها هم در بارداری مولار کامل و هم ناکامل وجود داشت.

    نتیجه گیری

    کاهش سطوح ویتامین های A، D، E، C، B9 و B12 می توانند احتمال ابتلاء به حاملگی مولار را افزایش دهند. بنابراین با بررسی و تعیین کمبودهای تغذیه ای در افراد با سابقه بارداری مولار، می توان با طراحی کارآزمایی های بالینی، تاثیر و تجویز مکمل های ویتامینی بر بروز مجدد را بررسی کرد.

    کلیدواژگان: بیماری تروفوبلاستیک بارداری، مول هیداتیفرم، ویتامین
  • سیده حورا موسوی واحد، مهسا دهقانی، سیده اعظم پورحسینی*، سید مصطفی پشنگ، فرشته بزمی صفحات 105-110
    مقدمه

    میوم رحمی، یک توده خوش خیم رحمی می باشد که شیوع آن در حاملگی 7/10-6/1% بوده و با افزایش خطر عوارض مامایی و افزایش میزان سزارین و خونریزی بعد از زایمان همراه می باشد.

    معرفی بیمار

    بیمار خانم 34 ساله G4L2Ab1 با سن حاملگی 22 هفته بود که به دلیل پارگی زودرس کیسه آب و رحم میوماتوز همراه با میوم بزرگ سرویکس که کانال زایمانی را مسدود کرده بود، بستری گردید و کاندید سزارین و توبکتومی شد و در حین عمل به دلیل احتمال خونریزی شدید در صورت برش بر روی رحم (با توجه به کامل بودن پاریتی و تمایل بیمار برای برداشتن رحم) تصمیم به هیسترکتومی همراه با جنین و بدون برش بر روی رحم گرفته شد تا از خونریزی شدید و موربیدیتی مادر جلوگیری شود.

    نتیجه گیری

    هیسترکتومی همراه با جنین یکی از روش هایی است که در مواردی که رحم دارای میوم های متعدد بوده و جنین قابل حیات نمی باشد و پاریتی مادر کامل بوده و اندیکاسیون ختم حاملگی به روش سزارین وجود دارد، می تواند انجام شود تا از خونریزی شدید، ترانسفوزیون و موربیدیتی مادر جلوگیری شود.

    کلیدواژگان: پارگی زودرس کیسه آب، رحم فیبروماتوز، هیسترکتومی همراه با جنین
|
  • Fatemeh Ranjbar, Farzad Moazeni, Mohammad Abdi, Hasan Khoshnou, Elmira Khademi, Sharokh Amiri, Manizheh Sayyah-Melli, Ghader Dargahi * Pages 1-9
    Introduction

    Polycystic ovary syndrome is a common endocrine disorder in women of reproductive age. This syndrome may affect cognitive function and impair spatial memory. Therefore, this study was performed with aim to evaluate spatial memory in women with polycystic ovary syndrome.

    Methods

    This correlation descriptive study was performed in 2013 on 50 women with polycystic syndrome and 50 women without polycystic syndrome who were selected among those referring to specialized obstetrics and gynecology clinics. PCO criterion was used to diagnose polycystic ovary syndrome and Computer Spatial Working Memory Test was used to assess spatial memory. Then the score of spatial memory of the two groups were analyzed by SPSS software (version 21) and independent t-test, Chi-square and Pearson correlation test. p < 0.05 was considered statistically significant.

    Results

    Mean scores of spatial memory test in case and control groups were 0.52±0.88± 0.39±06 and, respectively. The difference in cognitive performance between the case and control groups was statistically significant (P <0.0001) and women with this syndrome had better performance than the control group. Also, spatial memory scores were significantly correlated with age (p = 0.002), but not significantly correlated with education level (p = 0.99) and body mass index (p = 0.38).

    Conclusion

    Patients with polycystic ovary syndrome had better spatial memory, but since this capability originates from a pathological process, it does not imply an overall improvement in cognitive function, so, comprehensive follow up of these patients and possible complications of the disease may be necessary.

    Keywords: cognitive dysfunction, Polycystic ovary syndrome, Spatial Memory
  • Fariba Seyedoshohadaei, Masoumeh Rezaie, Sholeh Shahgheibi, Nasrin Soufizadeh, Farnaz Zandvakili, Dayem Roshani, Maryam Ghorbanian * Pages 10-17
    Introduction

    Endometriosis is one of the most common chronic diseases in women that can cause infertility. Surgical removal of endometrioma can reduce pain and improve the quality of life of patients, while its effect on fertility is still controversial. This study was performed with aim to evaluate the effect of endometriosis surgery on fertility rate and outcomes in women with endometrioma.                                               

    Methods

    This randomized controlled clinical trial was performed in 2017 on 64 women with endometrioma ≥ 4 cm. After random allocation, the intervention group received endometrioma surgery and the control group received expectant treatment. The two groups were followed for six months in terms of fertility. Data were collected using a researcher-made checklist. Data were analyzed by SPSS software (version 20) and independent t-test and Chi-square test. p < 0.05 was considered statistically significant                                                                    

    Results

    Frequency of pregnancy in the intervention group (76.6%) was significantly different from the control group (46.6%) (p =0.023). Also, the frequency of spontaneous pregnancy was significantly different in the intervention and control groups (95.7%, N=22 vs. 42.9%, N=6) (P=0.001).

    Conclusion

    Surgery of endometrium ≥4 cm is effective in infertile women and increases the chance of spontaneous pregnancy without other infertility treatments.

    Keywords: Endometriosis, Endometrioma, Infertility, Outcome, pregnancy
  • Solmaz Moniri Javadhesari *, Keyvan Khakpour, Sepehr Pourseif, Hadi Mozaffari Pages 18-25
    Introduction

    Human Papilloma Virus (HPV) is one of the most common sexually transmitted viruses and the main cause of urogenital tract cancers. Cervical cancer is the fourth common cause of cancer death in women and in more than 90% is associated with a persistent infection with one of the High-Risk HPV types. This study was performed with aim to determine HPV genotypes in DNAs extracted from tissue samples of people suspected to HPV infection.

    Methods

    In this cross-sectional epidemiological study, 201 tissue samples were obtained from people suspected to HPV infection that had referred to Dr. Mozaffari pathobiology laboratory for diagnosis in Tabriz  from 2016-2019. Viral DNA was extracted using high pure viral nucleic acid extraction kit and genotyping was studied using HPV Direct Flow CHIP Kit. Data were analyzed by Excel software.

    Results

    Viral DNA amplification was observed in 45 samples (73%) and considered as HPV-positive. Among them, 8 samples (6%) were infected by high-risk types, 36 samples (34%) by both high & low-risk types and 56 samples (60%) by low-risk types. HPV types 6, 11 and 43 with frequency f 107, 23 and 10, respectively out of 145 people were identified as the most common low-risk types and HPV-18, 39 and 16 with frequency of 23, 11 and 10, respectively were identified as the common high-risk types. Most of the infected women were in the age range of 25-35 years and the age range for men was 35-40 years.

    Conclusion

    This study showed that determining the genotypes of HPV is considered as an important step in the management of HPV-infected people, especially people with persistent infection by High-risk types.

    Keywords: Direct Flow Chip Kit, Genotype, Human papillomavirus, Prevalence
  • Maryam Pourheydar, Zahra Rashidi, Mozafar Khazaei * Pages 26-34
    Introduction

    Letrozole and raloxifene are used in female reproductive disease. They have special properties and side-effects. This study was performed with aim to compare the in vitro effects of letrozole and raloxifene on human endometrial stromal cells.

    Methods

    This experimental study was performed in 2019 on 16 samples of endometrial biopsy of women with normal menstrual cycles in secretory phase. Endometrial biopsies were digested by collagenase type I. Stromal cells were harvested by using serial filtration of cell suspension through cell strainer (70 and 40 µm) and ficoll layering. The cells were confirmed by immunohistochemical staining for vimentin. The cells of each biopsy were divided into: control and letrozole, or control and raloxifene. After 15 day, morphological changes and cell viability were determined. Data were analyzed by one way ANOVA and Tukey test.

    Results

    Cell viability in control and letrozole 0.1, 1 and 10 µM concentration was 14.7, 7.8, 5.6 and 4.2 ×104 cells, respectively. Cell viability in control and raloxifene 0.1, 1 and 10 µM was 21.8, 12.9, 9.1 and 3×104 cells, respectively; the difference was significant (P<0.05). The morphological changes score of cells were 3.86, 3.38, 2.68 and 2.08 in control and letrozole groups, and were 3.98, 3.77, 3.72, 1.18 in control and raloxifene; the difference was significant (P<0.05). The effect of letrozole and raloxifene on the bioavailability and morphology of endometrial stromal cells was different.

    Conclusion

    Letrozole and raloxifene showed anti-proliferative and dose-dependent effects on in vitro human endometrial stromal cells and raloxifene effect was more potent than letrozole.

    Keywords: Endometrium, Letrozole, Raloxifene, Stromal cells
  • Farzaneh Rashidi Fakari, Fatemeh Jalali Chimeh, Fatemeh Alsadat Rahnemaei, Fahimeh Rashidi Fakari, Nourossadat Kariman * Pages 35-41
    Introduction

    Nausea and vomiting and pelvic girdle pain are the most common complaints during pregnancy with unknown causes and similar risk factors. The study in this filed may indicate common features which express their understanding of nature. Therefore, this study was performed with aim to investigate the relationship between nausea and vomiting with pelvic girdle pain during pregnancy.

    Methods

    This descriptive study was performed on 148 pregnant women who referred to the clinics covered by Shahid Beheshti University in the northern, eastern and Shemiranat areas of Tehran in 2019. Data collection tools included demographic characteristics form, pelvic girdle pain questionnaire, and Pregnancy-Unique Quantification of Emesis and nausea questionnaire. Data were analyzed by SPSS software (version 24) and descriptive statistical tests and one-way analysis and t-test. P<0.05 was considered statistically significant.

    Results

    Mean score of pelvic girdle pain was 26.86 ± 13.30. The results of one-way ANOVA test showed a significant relationship between mean pelvic pain scores at different severity of nausea and vomiting (mild, moderate and severe) (P <0.003).

    Conclusion

    The severity of nausea and vomiting varies with the severity of pelvic girdle pain and as the severity of nausea and vomiting increases, the pelvic pain score increases; there is a synergistic relationship between these two variables. It is recommended that attention be given to this synergistic effect with aim of life quality improvement in planning for prevention, treatment and providing services in prenatal care.

    Keywords: Nausea, Pelvic Girdle Pain, pregnancy, vomiting
  • Mohammad Ghasemi, Somayeh Raeisi *, Mozhgan Aslani Pages 42-50
    Introduction

    BATF2 (Basic leucine zipper transcription factor 2) is related to some cancer types, and dysregulation of BATF2 expression is frequently detected in aggressive and metastatic cancers. The expression of BATF2 was revealed to inhibit the development of malignant tumor cells and decreased expression of BATF2 has been correlated to poor prognosis in different cancer. However, the role of BATF2 in breast cancer has been less known. Therefore, this study was performed with aim to investigate the BATF2 gene expression in breast cancer.

    Methods

    In this case-control study which was performed in 2016-2018, 40 formalin-fixed paraffin-embedded breast cancer tissues and 40 adjacent non-tumor tissues were evaluated. After total RNA extraction and cDNA synthesis, relative gene expression was accomplished by Real-Time PCR and evaluated by  method. Also, the association of gene expression with clinical factors and survival rate was evaluated. Data were analyzed by SPSS statistical software (version 22) and T and ANOVA tests. p < 0.05 was considered statistically significant.

    Results

    BATF2 expression was significantly decreased in the breast tumor tissues compared with the non-tumor tissues (P=0.0001). Consistent with these results, BATF2 expression was correlated with metastasis and high tumor grade (P= 0.008 and P=0.01, respectively). As well as, decreased BATF2 expression showed reduced overall survival when compared to those with high expression (P=0.03).

    Conclusion

    BATF2 plays a tumor-suppressor role in the development of breast cancer. Also, decreased BATF2 expression is associated with the metastasis as well as poor prognosis of cancer. Therefore, BATF2 may serve as a prognostic biomarker and potential therapeutic target for this disease. However, further investigation is needed to validate this claim.

    Keywords: BATF2, Breast Cancer, Gene expression, Survival
  • Samira Raoofi, Omid Khosravizadeh, Bahman Ahadinezhad, Saeed Khan Mohammadi, Sedighe Arefi, Saeed Shahsavari * Pages 51-59
    Introduction

    Increasing natural childbirth and decreasing cesarean section is one of the strategies for improving maternal and neonatal health to achieve the millennium development goals. In order to achieve this goal, health transformation plan and program for promotion of natural childbirth have been developed and implemented in Iran. Therefore, this study was performed with aim to analyze the trend of natural childbirth and cesarean section indicators in order to realize the goals of the health transformation plan in Madaen Hospital, Tehran.

    Methods

    In this cross-sectional study, the data of delivery and cesarean section were collected from 2013 to 2017. Changes in the level and trend of natural childbirth and cesarean sections before and after transformation plan were evaluated by independent t-test and regression model of cut-off in STATA software (version 15).

    Results

    The trend of natural childbirth after implementation of the plan increased by 0.685% per month (p=0.020) and the trend of cesarean section decreased by 0.749% per month (p=0.011). In the 3-year period after the health transformation plan, the percentage of natural childbirth increased by 0.680 per month (p<0.001) and the percentage of cesarean section decreased by 0.744 per month (p<0.001).

    Conclusion

    According to the results of the study, implementation of adoption policies was effective in reducing the rate of cesarean section in the private hospital. Therefore, the promotion of natural childbirth in order to implement the transformation plan leads to achieve the goals of improving maternal and neonatal health.

    Keywords: Cesarean section, health transformation plan, Interrupted Time Series, Natural Childbirth
  • Sara Dousti, Seyed Mehdi Haghdoost * Pages 60-66
    Introduction

    Cesarean section is the most common surgery in obstetrics and gynecology. Post-cesarean surgical wound infection has irreversible complications. Lack of knowledge about its prevalence has prevented the adoption of preventive decisions in general policies of the health system. Therefore, this study was performed with aim to evaluate the rate of post-cesarean surgical wound infection and its related factors in women referred to Tabriz hospitals.

    Methods

    This descriptive cross-sectional study was performed on 315 women candidate for cesarean section in public and private hospitals of Tabriz from 2018 to 2019. Symptoms of surgical wound infection were recorded in post-cesarean section infection questionnaire. Data were analyzed by SPSS software (version 20) and Chi-square, Independent t-test and logistic regression. p < 0.05 was considered statistically significant.

    Results

    79 participants (25.08%) had symptoms of surgical wound infection. Investigation of specific and effective risk factors on surgical wound infection indicated that variables such as gestational age (P=0.041), number of pregnancies (P=0.019), previous cesarean section (P=0.009), premature rupture of membrane (P=0.008), type of cesarean section (P=0.003), gestational diabetes (P=0.008) and body mass index (P=0.005) were significantly different between the two groups.

    Conclusion

    Post-cesarean surgical wound infection was observed in 25% of women and its risk factors included gestational age, number of pregnancies and previous cesarean section, premature rupture of membrane, emergency cesarean section, gestational diabetes, and high BMI.

    Keywords: Cesarean section, Infection, Risk Factor
  • Elham Khloobagheri, Majid Kazemi *, Marzeyeh Loripoor, Babak Bakhtar Pages 67-78
    Introduction

    Cesarean section is considered as one of the most common gynecological surgeries. Pain after cesarean section can cause adverse effects to the mother. This shows the need to pay more attention to complementary therapies to reduce pain. Since prioritizing and evaluating the effectiveness of complementary therapies is of great importance, so this study was performed with aim to compare the effects of foot reflexology and auriculotherapy on pain after selective cesarean section.

    Methods

    This randomized controlled clinical trial was performed on 168 cesarean candidates referred to teaching health centers of Rafsanjan University of Medical Sciences in 2018. The subjects were randomly assigned into 3 groups of reflexology, Auriclotherapy and control. Reflexology was performed twice in 24-hour interval and Auriculothera was performed continuously for 24 hours. In the control group, only the researcher was present without intervention. Data collection tools were demographic data form and VAS. Data were analyzed by SPSS software (version 21), and using one-way ANOVA and Tukey Multiple Comparison Test. p < 0.05 was considered statistically significant.

    Results

    Mean pain intensity changes in the foot reflexology group (1.86±1.62) immediately after each intervention were lower than uriclotherapy group (1.45 ± 1.98) and the control group (0.64 ± 2.08) )p < 0.001). But in the uriclotherapy group, pain severity in the interval between the interventions was significantly decreased compared to the reflexology group.

    Conclusion

    Foot reflexology was effective on immediate and short-term pain after cesarean section, and the effect of uriclotherapy with continuous stimulation of the shenmen point is more gradual and lasting. This reduced the need for analgesic use in the uriclotherapy group compared to other groups. Therefore, these two methods can be recommended to relieve pain in post-cesarean care.

    Keywords: Auriculotherapy, Cesarean, Foot Reflexology
  • Fariba Mardani, Fatemeh Hadizadeh- Talasaz *, Narjes Bahri Pages 79-94
    Introduction

    Delay in episiotomy wound healing is associated with an increased risk of infection; prevention of perineal wound infection is a major component of daily care for mothers. For more quickly healing of episiotomy wounds, low cost, effective, convenient, accessible and acceptable methods are considered by women; medicinal plants are of these methods. Therefore, this systematic review was performed with aim to investigate the effects of medicinal plants on the episiotomy wound healing in Iran.

    Methods

    Electronic search was done in databases of Iranmedex, Magiran, SID, Web of Science, Science Direct, Scopus, Pubmed, as well as Google Scholar search engine with Persian and English keywords including: Episiotomy, Wound healing, Perineum, Herbal Medicine, and Medicinal Plants. Combined searches of the keywords was performed using OR and boolean AND operators. The search period was from observation to December 2019. According to the CONSORT 2010 checklist, the studies with a score of ≥18 were included in the study. Data analysis was performed qualitatively.

    Results

    In this study, 28 clinical trials including 19 types of medicinal plants were studied. According to the results of the studies, most plants were effective in episiotomy wound healing.

    Conclusion

    Plants such as as Aloe Vera, Turmeric and Lavender that have anti-inflammatory, antibacterial and antioxidant properties are desirable options for wound healing. Due to insufficient number of articles in some cases and inconsistency in the results of some other articles, we can't definitively comment about these plants. Therefore, for definitive effectiveness of these interventions, further studies with larger sample size are recommended.

    Keywords: Episiotomy, Healing, Iran, Medicinal Plants, Perineum, Wound
  • Mojdeh Banaei, Seyedeh Hanieh Alamolhoda *, Maryam Beheshti Nasab, Leila Mohamadkhani Shahri, Fatemeh Bayat Pages 95-104
    Introduction

    Hydatidiform mole is one of the emergency risks in pregnancy that can threaten the life of women of childbearing age with risk of death. Various studies have reported different risk factors for this disease. One of these factors is nutritional deficiency, especially vitamin deficiencies, which can lead to this condition. Therefore, this study was performed with aim to systematic review of the relationship between the blood level of vitamins in women and hydatidiform mole.

    Methods

    In this systematic review study, for finding the related articles, the international databases such as: Web of Science, Scopus, PubMed and Embase, Google Scholar and national databases such as: MagIran, SID, IranDoc and IranMedex were evaluated using the keywords of: "Hydatidiform Mole", "Gestational Trophoblastic Disease", "Molar Pregnancy" and "Vitamin" which were combined with the OR and AND Boolean operators without time limitation. Finally, two researchers independently reviewed the articles for assessment of the quality (by using NOS checklist) and data extraction.

    Results

    Finally, 10 articles were included with total sample size of 1134 women. The publication¢s year of papers was from 1988 to 2018 and all studies were case-control. The findings showed that level of vitamins A, D, E, C, B9 and B12 are associated with hydatidiform mole, so that decreasing of these vitamins leads to molar pregnancy. In most of the studies, there was decreased level of these vitamins in both complete and incomplete molar pregnancy.

    Conclusion

    Decreased level of vitamins A, D, E, C, B9 and B12 can increase the risk of molar pregnancy. Therefore, by examining and determining the nutritional deficiencies in women with history of molar pregnancy, we can evaluate the effect and administration of vitamin supplements on recurrence of hydatidiform mole can by designing clinical trials.

    Keywords: Gestational trophoblastic disease, Hydatidiform mole, Vitamin
  • Seyedeh Houra Mousavi Vahed, Mahsa Dehghani, Seyedeh Azam Pourhoseini *, Seyed Mostafa Pashang, Fereshteh Bazmi Pages 105-110
    Introduction

    Uterine myoma is a benign uterine mass that its prevalence in pregnancy is 1.6-10.7% and is associated with increased risk of obstetric complications and increased rate of cesarean and postpartum hemorrhage.

    Case presentation

    The patient was a 34 years old woman, G4L2Ab1, with gestational age of 22 weeks who was hospitalized due to premature preterm rupture of membrane and uterine fibromatosis and large fibroid in cervix which blocked the birth channel. She was candidate for cesarean section and tubectomyand at the time of operation, after opening the abdomen, because possibility of massive hemorrhage, we decided hysterectomy with fetus insitu without incision on the uterus in order to prevention of massive hemorrhage and maternal morbidity (due to the complete parity and the patient's desire to remove the uterus).

    Conclusion

    Hysterectomy with fetus insituis one of the methods in cases that uterus has multiple myoma and fetus is nonviable and parity is complete and there is indication for pregnancy termination by cesarean section. This method can be performed to prevent massive hemorrhage, transfusion and maternal morbidity.

    Keywords: Uterine fibromatosis, Premature preterm rupture of membrane, Hysterectomy with fetus insitu