فهرست مطالب

مطالعات تفسیر تطبیقی - پیاپی 15 (بهار و تابستان 1402)

نشریه مطالعات تفسیر تطبیقی
پیاپی 15 (بهار و تابستان 1402)

  • تاریخ انتشار: 1402/04/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • ملیحه السادات سید رضا دولابی، مجید معارف، فهیمه بنی عامریان* صفحات 10-31

    با توجه به اینکه چگونگی تفسیر قرآن پیرامون موضوع جنس و جنسیت و آثار آن به ویژه در عصر حاضر در جوامع اسلامی و در جامعه جهانی از اهمیت بسزایی برخوردار است، طرح دیدگاه زنان در درک دقیق تر از این مقوله، ضروری بوده و بایسته است تفاسیر آیات مرتبط با زنان، با حضور زنان بر اساس منابع معتبر اسلامی با هدف دستیابی به سعادت انسانی، بازنگری شود. تفسیر آیات با این رویکرد در راستای ارتقاء وضعیت زنان در کشورهای اسلامی در ابعاد اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و در چشم اندازی برتر ارتقای جوامع اسلامی در عصر حاضر، تاثیرگذار خواهد بود. در مقاله حاضر رویکردهایی از بعض زنان متفکر مانند رویکرد هرمنوتیک، همچنین دلایل آنها در اثبات اصل برابری در قرآن و دریافتشان از مباحث مرتبط با ازدواج به روش توصیفی- تحلیلی طرح گردیده و با نگاهی دوباره به آیات قرآن و منابع تفسیری مورد بررسی قرار گرفته است و ضمن اینکه برخی نظرات آنها را قابل اثبات با منابع معتبری مانند قرآن، روایات قطعیه، عقل و وجدان می داند، لکن برخی آراء ایشان را از این دایره مستثنی دانسته و شفاف سازی در مبانی و مفاهیم کلیدی چون وحی و ماهیت آن، مفاهیمی چون تکثرگرایی، وجود یا عدم وجود معنای نهایی برای متن را در تفسیر آن آراء، لازم می شمارد.

    کلیدواژگان: قرآن، متفکران زن معاصر، خلقت، برابری، ازدواج، طلاق
  • فاطمه اعرجی*، انسیه خزعلی صفحات 32-53

    متن قرآن، نظامی نشانه ای با پیکره ای خاص است که در یک برهه زمانی خاصی نازل شده است. فرایندهای نشانه ای که در هر دوره خاصی رقم می خورند، دریافت این متن را در معرض چالش های متعددی قرار داده اند. در این میان، تعبیر «سدره المنتهی» در سوره ی نجم، یک تعبیر منحصر به فرد قرآنی است که در طول تاریخ به عنوان یک اصطلاح ساخت یافته از سوی عالمان حوزه های مختلف، مورد استفاده قرارگرفته است. اکثر مفسران، اغلب در پی توضیح معراج نبی (ص) به سدره المنتهی، پرداختی گذرا در قالب دورترین نقطه ی بهشت داشته اند، حال آنکه به نظر می رسد، در پی روند آگاهی افزایی مسلمانان در خصوص این ترکیب قرآنی بود که معنای امروزین یعنی «والاترین درجه ی قرب الهی» قابل درک و دریافت است. در مقابل، بعید به نظر می رسد که قرآن در خطاب به مشرکان، چنین معنای پیچیده ای از فرهنگ اسلامی را لحاظ کرده باشد. در این بررسی، با روش توصیفی - تحلیلی، نخست کاربرد سدره المنتهی در بافت آیات سوره نجم، بازخوانی اولیه شده و سپس مروری بر تفاسیر متقدم از آن صورت می گیرد و در ادامه، کوشش می شود، دگردیسی نشانه ای آن، با توجه به رویکرد نشانه شناسی فرهنگی لوتمان، تبیین شود. لوتمان، بر سازوکار پویای تولید و دگردیسی نشانه ای از زاویه ی فرهنگ تاکید دارد. از نتایج اصلی مطالعه حاضر، تبیین این مقوله است که قرآن از طریق تنوع معنایی خود، نسبت به آینده کاملا باز است و در سطحی فراتر از تنوع معنایی، مجهز به نیرویی هنجاربخش است که قدرت برساخت نشانه ای مقوله ها و تعابیر را دارد.

    کلیدواژگان: سدره المنتهی، نشانه شناسی فرهنگی، مکتب تارتو، یوری لوتمان، دگردیسی نشانه ای، سپهر نشانه ای
  • محمدحسن قدردان قراملکی* صفحات 54-71

    درباره حقیقت وجود نفس، دو دیدگاه مختلف (تجرد و عدم تجرد) وجود دارد که هرکدام به ادله ای ازجمله آیات قرآن کریم تمسک کرده اند. هدف مقاله حاضر، تبیین موضع آیات درباره تجرد یا جسمانیت نفس است. از آنجا که آیات قرآن مورد استناد موافقان تجرد نفس و منکران قرارگرفته، ضروری است به صورت تطبیقی، مستندات هر دو دیدگاه مورد تحلیل قرار گیرد که نگارنده با روش تحلیلی- تطبیقی آن را در این مقاله به سامان رسانده است. در این مقاله، روشن شده است که دلالت آیات مورد استناد موافقان تجرد نفس با جهات مختلف نفس (انتساب نفس به خدا، خلقت خاص و تفاوتش با موجود مادی، تعقل نفس مجردات را، صعود و رجوع به ملکوت و خدا) دلالت تام است؛ اما آیات مورد استناد منکران تجرد نفس با عنوان توصیف نفس به صفات مادی و خلقت نفس از جسم مادی، قابل جواب و توجیه است. اشاره خواهد شد ضعف اصلی منکران تجرد نفس عدم توجه به مبانی عقلی و نقلی، زبان قرآن و وجود مرجحات تقدم نظریه تجرد نفس بر مادیت است.

    کلیدواژگان: نفس، روح، تجرد نفس، زبان قرآن، زبان تمثیل، خلقت انسان
  • زهره اخوان مقدم*، فاطمه حسینی فهرجی صفحات 72-95

    قرآن، راهنمای بشر در طول تاریخ بوده و خواهدبود. آن چه که این کارآمدی را تضمین می کند، وجوه اعجاز قرآن است که همه ابعاد و جنبه های قرآن را شامل می شود و برآیند کلی این مولفه ها، معجزه بودن و کارآمدی قرآن کریم در طول تاریخ را تامین می نماید. این پژوهش، در دو تفسیر «الکاشف» اثر محمدجواد مغنیه و «فی ظلال القرآن» اثر سید قطب، وجوه اعجاز قرآن را با روش تطبیقی مورد تاکید قرارداده است. پس از توجه به زمینه های اهتمام به نگارش دو تفسیر و رویکرد حاکم بر آن ها، ابعاد و مولفه های مختلف اعجاز قرآن از منظر هر دو مفسر تحلیل شد. نتایج حاکی از آن است که هر دو اعجاز بیانی را ذیل حروف مقطعه مطرح کرده و هر دو به تصویرپردازی قرآن معتقدند اگر چه این امر در فی ظلال، اساس کار است؛ در وجه عدم اختلاف و خبرهای غیبی و اعجاز تشریعی هم یکسانند ولی مغنیه ویژگی های اعجاز تشریعی را صریح تر بیان نموده است. در موضوع اعجاز علمی هر دو مفسر معتقدند نباید علوم بشری بر قرآن تحمیل گردد. اگرچه دو مفسر در مذهب و مبانی تفسیر مختلفند، اما به جهت آن که هر دو رویکرد تربیتی_اجتماعی دارند، با هدف اقناع نسل جدید، از اسراییلیات دوری نموده و از ذکر مسایل اختلافی پرهیز کرده اند.

    کلیدواژگان: اعجاز قرآن، مغنیه، سید قطب، تصویرپردازی، حروف مقطعه، تربیت
  • محمد شریفی*، لیلا رمضان نیا صفحات 96-117

    یکی ‏از مباحث مهم علوم قرآن و تفسیر، مساله ی «بطن» است. علامه طباطبایی و علامه جوادی آملی از جمله مفسرانی هستند که در زمینه ی باطن قرآن کریم دیدگاهی قابل تحلیل و تامل ارایه‏ کرده‏ اند. در این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی، ماهیت بطون قرآن و اعتبار بطن در تفسیر، از نگاه ایشان و مولفه‏هایی که برای دیدگاه خود ارایه کرده‏اند، تبیین و ارزیابی شده‏ است. نتیجه پژوهش گویای این است که علامه طباطبایی تفاوت ظرفیت انسان ها در فهم قرآن نسبت به امور ماورای حس و ماده را، دلیل اصلی وجود بعد باطنی برای قرآن می‏داند. اما علامه جوادی آملی، وجود بطن در آیات قرآن را به عنوان مبنای تفسیری خود قلمداد کرده و آن را به عنوان یکی از شیوه‏های تفسیری اهل بیت (ع) و رمز جاودانگی قرآن پذیرفته‏ ا‏ست. مهم‏ترین شاخصه‏های اعتبار بطن ‏از دیدگاه ایشان؛ شامل همگانی بودن فهم قرآن، ذو مراتب بودن قرآن، جواز استعمال لفظ در بیش از یک معنا، هم سویی معارف ظاهری با معارف باطنی است.

    کلیدواژگان: باطن‏قرآن، طباطبایی، جوادی ‏آملی، شاخصه‏ ها، ضوابط‏
  • محمد عابدی* صفحات 118-145

    برداشت سیاسی از قرآن، به جهت ماهیت سیاسی و ارتباطش با قدرت، آسیب هایی گسترده تر (نسبت به دیگر انواع برداشت ها) درپی داشته است. بخشی از بسترهای آسیب زا، مرتبط به کاربست نادرست قواعد علم معانی، یا غفلت از آنهاست. مشکل مذکور این مسیله را پیش روی ما می نهد که آیا می توان آسیب پذیری برداشت های سیاسی در عرصه کاربست قواعد علم معانی را اثبات کرد؟ اثبات آسیب پذیری، انگیزه لازم برای پی جویی ایجاد تمهیداتی جهت ارایه برداشت های سیاسی معتبر را فراهم آورد. مطالعه حاضر که به روش توصیفی و تحلیلی سامان می یابد، براین فرض تاکید دارد که برداشت های سیاسی در کاربست قواعد علم معانی یا بی توجهی به قواعد دچار آسیب شده اند. گزارش نمونه های عینی این آسیب ها، تحقق آسیب پذیری را در عمل اثبات می کند و دستاوردش اثبات آسیب پذیری برداشت ها در چهار قلمرو  مهم قواعد علم معانی(مصادیقی از قاعده های اطناب؛ مجاز در اسناد؛ حصر وقصر؛ وصل وفصل)، و ایجاد دغدغه برای ارایه راهکارهای اصلاح آسیب ها و ارایه برداشت های سیاسی معتبر است.

    کلیدواژگان: سیاست، برداشت سیاسی، معانی، قواعد علم معانی
  • مهدی قهرمان*، راحله جمالی، سمیرا عطایی دیزجی صفحات 146-167

    قلب از جمله واژه‏های مهمی است که در قرآن به وفور تکرار شده است؛ مفسران معانی متعددی غیر از قلب گوشتی صنوبری شکل برای آن ذکر کرده‏اند. از جمله مفسران معاصر که در مورد معنی این واژه مطالبی ارایه کرده‏اند، علامه طباطبایی (ره) و آیت الله جوادی آملی (مدظله) هستند. که نوشتار حاضر با هدف بررسی «کاربرد واژه قلب در قرآن» از دید این دو اندیشمند به روش کتابخانه‏ای و به صورت توصیفی تحلیلی با مراجعه با آثار این دو بزرگوار به رشته تحریر درآمد. طبق مطالعات صورت گرفته در این جستار، آیت الله جوادی آملی (مدظله) واژه قلب را در معانی متعددی مانند روح و نفس، جایگاه محبت، ظرف علم، دگرگونی، قوه ادراک، جایگاه نزول وحی، جایگاه هدایت، ابزار شناخت، عقل و فطرت و جایگاه هیجانات انفعالی به کار برده است. لازم به ذکر است که در آثار علامه نیز، واژه قلب در تمامی معانی گفته شده به جز، ظرف علم و جایگاه هدایت به کاررفته است؛ به تبع مطالعات صورت گرفته مشخص گردید که اندیشه این دو بزرگوار در بیشتر موارد مطابق هم است و در موارد اندکی نیز تفاوت هایی با هم دارند.

    کلیدواژگان: معانی قلب، کاربرد قلب، مفهوم قلب، قلب در قرآن، علامه طباطبایی&rlm، آیت الله جوادی آملی
  • مصطفی عطار آبکناری*، فاطمه دارابی، اسلام ظهرابی اصل صفحات 168-191

    تفسیر تنزیلی یعنی تفسیر به ترتیب نزول سور، سبکی نوظهور در تفسیر قرآن است که مفسران آن با ملاک قرار دادن ترتیب نزول سوره ها، می کوشند به فهم عمیق تری از آیات قرآن کریم دست یابند. از جمله مفسرانی که به این روش از تفسیر اقدام نموده اند؛ عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی و عبدالکریم بهجت پور هستند که به رغم تفاوت های زیاد در دیدگاه کلامی و روش های تفسیری، مبنای حرکت خود را در تفسیر، ترتیب نزول قرآن نهاده اند و آن را بهترین شیوه دستیابی به معارف قرآن قلمداد نموده اند.این پژوهش به روش تحلیلی توصیفی، با بررسی جامع این دو تفسیر در محدوده تفسیر سوره های مکی قرآن کریم، درصدد مقایسه و تطبیق منهج تفسیری این دو مفسر و بیان اشتراکات و افتراقات آن ها در تفسیر تنزیلی است و به این نتیجه رسیده است که نقطه اشتراک اصلی این تفاسیر، بیشتر از لحاظ ظاهری، یعنی نگارش آن ها به ترتیب سیر نزول می باشد و از حیث محتوا، آراء و نحوه تعامل مفسر با آیات، دارای نقاط افتراق فراوانی می باشند و این مطلب از نحوه ارجاع به آیات برای شرح و بسط تفسیری در این تفاسیر به خوبی قابل اثبات است.

    کلیدواژگان: تفسیر تنزیلی، همگام با وحی، بهجت پور، معارج التفکر، دقایق التدبر، المیدانی
  • علی اصغر آخوندی* صفحات 192-213

    قرآن کلام حکیم است و اجزاء کلام حکیم هدفمند و در ارتباط با یکدیگر هستند. جزء پایانی آیات که فاصله نامیده می شود، در قرآن ویژه و منحصر به فرد است و نمی توان گسست معنایی آن را با قبل تصور کرد. از همین رو یکی از موضوعات اساسی در بحث تناسب، پیوند معنایی و محتوایی فاصله با آیه است. اما سوال اساسی این است که این پیوند چگونه است؟ چه گونه هایی از ارتباط معنایی را می توان برای فاصله در نظر گرفت؟ مفسران چگونه به این ارتباط نگریسته اند؟ در این مقاله که به شیوه کتابخانه ای و روش توصیفی تحلیلی نوشته شده، به بررسی تطبیقی رویکرد دو مفسر بزرگ معاصر یعنی علامه طباطبایی و آیت الله جوادی آملی در مواجهه با جزء پایانی و نحوه ارتباط معنایی آن با محتوای آیات پرداخته شده است. در این بررسی 29 گونه پیوند معنایی فاصله با محتوای آیه شناسایی و به دو دسته کلی موضوعی و انسانی دسته بندی گردید. از این تعداد، 14 گونه مشترک بین هر دو مفسر است که می توان به مواردی مانند: احتجاج و برهان، بیان قانون کلی، تاکید، تایید، تثبیت، تتمیم، تعلیل، تفریع، تفسیر و توضیح محتوای آیه اشاره کرد. دو گونه را فقط به صورت اختصاصی علامه طباطبایی در تفسیر المیزان و 13 گونه را نیز آیت الله جوادی آملی به صورت اختصاصی در تسنیم به آن پرداخته اند.

    کلیدواژگان: فواصل آیات، پیوند معنایی، علامه طباطبایی، ایت الله جوادی آملی، تفسیر المیزان، تفسیر تسنیم
  • مهدی سعیدی* صفحات 214-237

    از جمله مسایل بحث برانگیز درحوزه زبان دین و قرآن،واقعنمایی/ ناواقع نمایی زبان قصص قرآن است. ناواقع نمایی زبان قصص قرآن توسط برخی نواندیشان از جمله محمداحمدخلف الله طرح گردیده است. در این مقاله باروش تحلیلی-توصیفی ضمن اشاره به رویکرد ناواقعنما به زبان دین و گزاره های تاریخی متون دینی در جهان غرب به تبیین دیدگاه محمداحمدخلفالله پرداخته و سپس با تکیه بر آراء تفسیری آیت الله جوادی آملی این دیدگاه مورد ارزیابی قرارگرفته است. یافته های تحقیق بر آن است که دیدگاه خلف الله در تنافی با ادله عقلی مانند برهان اعجاز (در دوری از اختلاف و تناقض) برهان حق ،برهان هدایت و همچنین در تعارض با صریح برخی آیات قرآن، میباشد. مضاف بر اینکه قصص قرآن در لسان قرآن متصف به برخی اوصاف سلبی (انحراف ناپذیری ، تحریف ناپذیری) و ثبوتی (مانند وصف حق، میزان، قول فصل) که نافی مدعای خلفالله در ناواقعنمایی قصص قرآن و ظهور در واقعنمایی آنها دارند.

    کلیدواژگان: قصص، زبان دین، واقع نمایی، جوادی آملی، خلف الله
  • خدیجه احمدی بیغش*، زینب حسینی پناهنده صفحات 238-261

    قرآن کریم کتاب هدایت جهان و زمان شمول، دربردارنده معارف مورد نیاز انسان برای دستیابی به سعادت فردی و اجتماعی است. مفسران قرآن کریم بر اساس رویکردها و روش های خاص خود در تفسیر، در طول تاریخ با فراز و فرودهایی همراه بوده، و همواره کوشیده اند به فهم درست و جامع از آیات الهی دست یابند. یکی از مهمترین روش های تفسیری روش اجتهادی است که از قرن پنجم با تفسیر التبیان شکوفا گشته، و تا تفسیر المیزان در قرن معاصر ادامه یافته است. این پژوهش درصدد پاسخگویی به این سوال است که کاربست قراین در دو تفسیر اجتهادی التبیان و المیزان چگونه بوده است. بررسی توصیفی تحلیلی تطبیقی این مسیله در سوره انفال به عنوان مطالعه موردی نشان می دهد با وجود آنکه روش اجتهادی در تفسیر قرآن اصول و ضوابط خود را می طلبد اما گذر بیش از ده قرن از زمان، پیشرفت علم، تنوع و تکثر نیازهای جوامع، و... بر رجوع به مستندات توسط مفسران اجتهادی قرآن کریم اثرگذار بوده، و موجب افزایش قاعده مندی و نگارش اصولی تفاسیر شده است. بدین منظور کاربست قراین تفسیری شامل: قراین پیوسته لفظی، پیوسته غیرلفظی و ناپیوسته گرچه در تفسیر التبیان به عنوان اولین تفسیر اجتهادی مورد توجه بوده، اما حضور این قراین به لحاظ کمی و کیفی بسیار محدود و کمرنگ جلوه داشته است. حال آنکه کاربست این قراین در تفسیر المیزان در عصر معاصر نه تنها به لحاظ کمی افزایش یافته، بلکه کیفیت توجه به این قراین با تغییری شگرف همراه بوده و گامی مهم در کارآیی تفسیر اجتهادی در رفع مسایل و نیازهای بشر می باشد.

    کلیدواژگان: سیر تطور، تفسیرالتبیان، تفسیرالمیزان، قرائن پیوسته، قرائن ناپیوسته، سوره انفال
  • زهرا درویش*، طاهره سادات طباطبایی صفحات 262-280

    یکی از مباحث مهم علوم قرآنی، موضوع اعجاز قرآن کریم است. قرآن پژوهان درباره ویژگی ها و ابعاد اعجاز قرآن اختلاف نظرهایی دارند. از آنجا که اعجاز شاخصه جاودانگی و تحریف ناپذیری قرآن کریم است؛ انجام چنین پژوهش هایی ضرورت می یابد. پژوهش حاضر با روش تحلیلی- تطبیقی به بررسی تطبیقی اندیشه های آیت الله جوادی آملی و آیت الله معرفت در اعجاز پرداخته و به این نتایج دست یافته است:هر دو قرآن پژوه، نظری میانه در بحث اعجاز قرآن دارند و لفظ و محتوای آیات را خارق العاده برمیشمرند؛ اما مهمترین وجه افتراق دیدگاه دو اندیشمند در ذات اعجاز قرآن است که، آیت الله جوادی آملی ذات اعجاز قرآن را در محتوا و آیت الله معرفت اصل اعجاز قرآن را اعجاز بیانی میداند. ابعاد اعجاز قرآن از نگاه آقای جوادی آملی شامل: اعجاز در بلاغت، محتوا، هماهنگی آیات با یکدیگر، اعجاز غیبی و علمی و تشریعی است.آقای معرفت، اعجاز قرآن را در سه بعد، اعجاز بیانی، علمی و تشریعی مطرح کرده اند.

    کلیدواژگان: اعجاز، قرآن، تطبیقی، جوادی آملی، معرفت
|
  • Maleeha Al Sadat Seyyed Reza Dolabi, Majid Maaref, Fahimeh Bani Amerian * Pages 10-31

    Considering that the interpretation of the Qur'an regarding the subject of sex and gender and its effects is very important especially in the present era in Islamic societies and in the world society, it is necessary and necessary to present the perspective of women in a more accurate understanding of this category. The interpretations of verses related to women should be reviewed with the presence of women based on authentic Islamic sources with the aim of achieving human happiness. The interpretation of the verses with this approach will be effective in improving the status of women in Islamic countries in social, political and cultural dimensions and in the superior vision of improving Islamic societies in the present era. In this article, the approaches of some women thinkers, such as the hermeneutic approach, as well as their reasons for proving the principle of equality in the Qur'an and their understanding of the issues related to marriage, have been proposed in a descriptive-analytical way, and have been examined by looking again at the verses of the Qur'an and interpretive sources. And while he considers some of their opinions to be provable with reliable sources such as the Qur'an, certain traditions, reason and conscience, but some of their opinions are excluded from this circle and clarification on key concepts and concepts such as revelation and its nature concepts such as pluralism, the presence or absence of the final meaning for the text, are necessary in the interpretation of those opinions.

    Keywords: Quran, thinking women, creation, equality, marriage, divorce
  • Fateme Araji *, Ensiye Khazali Pages 32-53

    The text of the Qur'an is a system of signs with a specific structure that was revealed in any case at a certain point in time. The sign processes that take place in any particular period have exposed the reception of this text to many challenges. Meanwhile, the term "Sadra al-Muntaha" in Surah AL-Najm is a unique Qur'anic term that has been used throughout history as a structured term by scholars in various fields. Most commentators often seek to explain the ascension of the Prophet. Had a transient payment to Sadra al-Muntaha in the form of the farthest point of paradise, while it seems that he was following the process of raising awareness of Muslims about this Qur'anic composition, which today's meaning of "the highest degree of nearness to God" can be understood and received. It seems unlikely that the Qur'an in dialog with the polytheists had such a complex meaning of Islamic culture. In this study, by descriptive-analytical method, first the use of Sedra al-Muntaha in Surah An-Najm is examined, then a review of its earlier interpretations is made, and then an attempt is made to metamorphose its signs according to Explain Lutman's approach to cultural semiotics. Lutman emphasizes the dynamic mechanism of production and metamorphosis of a sign from a cultural perspective. One of the main results of the present study is to explain that the Qur'an, through its semantic diversity, is completely open to the future and at a level beyond semantic diversity, is equipped with a normative force that has the power to construct signs of categories and interpretations

    Keywords: Sedre al-Muntaha, Cultural Semiotics, Tartu School, Yuri Lutman, Signal Metamorphosis, Signal Sphere
  • MohammadHasan Ghadrdan Gharamaleki * Pages 54-71

    There are two different views on the truth of the existence of the soul (material and immaterial), each of which has relied on arguments, including verses from the Holy Qur'an. The purpose of this article is to explain the position of the verses on the immateriality or physicality of the soul. Since the verses of the Qur'an have been cited by those who agree with the immateriality of the soul and the deniers, it is necessary to comparatively analyze the documents of both views, which the author has organized in an analytical-comparative way in this article. In this article, it is clear that the implication of the verses cited by those who agree with the immateriality of the soul in different aspects of the soul (attribution of the soul to God, special creation and its difference with the material being, self-reasoning of immaterial matters, ascension and return to the kingdom and God) The implication is complete; But the verses cited by the deniers of the immateriality of the soul as describing the soul to material attributes and the creation of the soul from the material body can be answered and justified. It will be pointed out that the main weakness of the deniers of the immateriality of the soul is the lack of attention to the rational and narrative principles, the language of the Qur'an and the existence of the precedence of the theory of the immateriality of the soul over materiality.

    Keywords: soul, Immateriality of Soul, language of Quran, language of allegory, creation of man
  • Zohreh Akhavanmoghadam *, Fateme Hossini Pages 72-95

    Quran has been and will be the guide of mankind throughout history. What guarantees this efficiency is the miraculous aspects of the Qur'an, which includes all dimensions and aspects of the Qur'an, and the overall outcome of these components ensures the miracle and effectiveness of the Holy Qur'an throughout history. This research has emphasized the miracles of the Qur'an in the two interpretations of "Al-Kashif" by Mohammad Javad Mughniyeh and "Fi Zhalal al-Qur'an" by Seyyed Qutb with a comparative method. After paying attention to the fields of interest in writing the two commentaries and the approach governing them, the different aspects and components of the miracles of the Qur'an were analyzed from the perspective of both commentators. The results indicate that both of them presented the miracles of expression under the cut letters and both believe in the illustration of the Qur'an, although this is the basis of the work in Faizal; At The aspect of non-discord and occult news and legal miracle are the same, but Mughniyeh has expressed the characteristics of legal miracle more clearly. In the issue of scientific miracles, both commentators believe that human sciences should not be imposed on the Qur'an. Although the two commentators are different in religion and the foundations of interpretation, but because they both have a social-educational approach, with the aim of persuading the new generation, they have stayed away from Israel and avoided mentioning controversial issues.

    Keywords: Miracles of the Qur', an, Mughniyeh, seyyed Qutb, Illustration, cut letters, Education
  • Sharifi Sharifi *, Leila Ramazannia Pages 96-117

    One of the important topics in Quranic sciences and interpretation is the issue of "ventricle". Allameh Tabatabai and Allameh Javadi Amoli are among the commentators who have offered an analytical and reflective view on the inner context of the Holy Quran. In this article, the descriptive-analytical method, the nature of the Qur'an and the validity of the Qur'an in interpretation have been explained and evaluated from his point of view and the components that he has presented for his point of view. The result of the research shows that Allameh Tabatabai considers the difference between the capacity of human beings in understanding the Qur'an in relation to matters beyond the senses and matter as the main reason for the existence of an esoteric dimension for the Qur'an.  However, Allameh Javadi Amoli has considered the existence of the womb in the verses of the Qur'an as his interpretive basis and has accepted it as one of the interpretive methods of the Ahl al-Bayt (AS) and the secret of the immortality of the Qur'an. The most important characteristics of ventricular validity from his point of view include: the universality of understanding the Qur'an, the hierarchy of the Qur'an, the permission to use the word in more than one meaning, the alignment of external knowledge with esoteric knowledge.

    Keywords: Inner Quran, Tabatabai, Javadi Amoli, Characteristics, Criteria
  • Mohammad Abedi * Pages 118-145

    The political interpretation of the Qur'an, due to its political nature and relation to power, has caused more extensive damage (than other types of interpretations). Part of the harmful context is related to the misuse or neglect of the rules of semantics.  This problem raises the question of whether the vulnerability of political perceptions in the application of the rules of semantics can be proved. Proving vulnerability provided the motivation to seek to make arrangements to provide credible political insights. The present study, which is organized by descriptive and analytical methods, emphasizes the assumption that political perceptions have been damaged in the application of the rules of semantics or disregard for the rules.  Reporting objective examples of these injuries proves the realization of vulnerability in practice, and its achievement proves the vulnerability of impressions in four important areas of semantic rules (examples of rules of “Qaedeh Etnab”; permitted in documents; “Hasr wa Qasr, Fasl waw asl”); Provides solutions to repair injuries and provide political insights

    Keywords: Politics, political perception, meanings, rules of semantics
  • Mahdi Ghahraman *, Raheleh Jamali, Samira Ataei Pages 146-167

    Heart is one of the important words that are repeated abundantly in the Quran; Commentators have mentioned several meanings for it other than pine-shaped fleshy heart. Among the contemporary commentators who have provided information about the meaning of this word are Allameh Tabatabai (RA) and Ayatollah Javadi Amoli (Madazla). The present article was written with the aim of examining "the use of the word heart in the Quran" from the perspective of these two thinkers in a descriptive-analytical and library method by referring to the works of these two nobles. According to the studies carried out in this research, Ayatollah Javadi Ameli (Madazaleh) used the word heart in several meanings such as soul and soul, place of love, container of knowledge, transformation, power of perception, place of revelation, place of guidance, tool of knowledge, intellect and nature. And he has used the position of passive emotions. It should be noted that in Allameh's works, the word heart is used in all the mentioned meanings except for the container of knowledge and the place of guidance; According to the studies, it was found that the thoughts of these two nobles are consistent in most cases, and in a few cases, they have differences.

    Keywords: The meanings of the heart, the use of the heart, the meaning of the heart, the heart in the Quran, Allameh Tabatabai, Ayatollah Javadi Amoli
  • Mostafa Attar Abkenari *, Fateme Darabi, Eslam Zohrabi Asl Pages 168-191

    Tanzil interpretation means interpretation in the order of revelation of the surah, an emerging style in the interpretation of the Qur'an that its commentators try to achieve a deeper understanding of the verses of the Holy Qur'an by using the order of revelation of the suras. Including commentators who have interpreted in this way; Abdul Rahman Hassan Habbankeh Al-Maidani and Abdul Karim Behjatpour, who, despite many differences in theological views and interpretive methods, have based their movement on interpretation, the revelation of the Qur'an and considered it the best way to achieve the knowledge of the Qur'an.This descriptive-analytical study, by comprehensively examining these two interpretations, seeks to compare and apply the interpretive method of these two commentators and express their commonalities and differences in discount interpretation, and has concluded that the main common point of these interpretations is more than In terms of appearance, that is, their writing is in descending order, and in terms of content, opinions and how the interpreter interacts with the verses, they have many points of difference. This is well illustrated by the way the verses are referred to for commentary and elaboration in these commentaries.

    Keywords: Tanzil Tafsir, Hamgam Ba Vahye, Behjatpour, Maarej Al-Tafkar, Al-Maidani
  • AliAsghar Akhondy * Pages 192-213

    Quran is the word of the wise and the parts of the word of the wise are purposeful and related to each other. The final part of the verses, which is called distance, is special and unique in the Qur'an, and its semantic break with the previous one cannot be imagined. Therefore, one of the basic issues in the discussion of proportionality is the semantic and content connection between distance and verse. But the basic question is how is this connection? What types of semantic connection can be considered for distance? How have commentators looked at this connection? In this article, which is written in a library style and a descriptive analytical method, a comparative study of the approach of two great contemporary commentators, namely Allameh Tabatabai and Ayatollah Javadi Amoli, in dealing with the final part and its semantic connection with the content of the verses, is discussed. In this study, 29 types of semantic links between the distance and the content of the verse were identified and classified into two general categories, thematic and human. Out of this number, 14 types are common between both commentators, which can be mentioned such as: protest and proof, statement of the general law, emphasis, confirmation, consolidation, completion, extension, deduction, interpretation and explanation of the content of the verse. Allameh Tabatabaei in Tafsir al-Mizan, and 13 types in Tasnim, Ayatollah Javadi Amoli, have addressed two types exclusively.

    Keywords: Distances of versed, Semantic link, Allameh Tabatabai, Ayatollah Javadi Amoli, Tafsir al-Mizan, Tafsir of Tasnim
  • Mahdi Saedi * Pages 214-237

    Among the controversial issues in the field of the language of religion and the Qur'an is the realism/unrealism of the language of the stories of the Qur'an. The unreality of the language of Qur'anic stories has been proposed by some new thinkers including Muhammad Ahmad Khalafullah. In this analytical-descriptive article, while pointing to the unrealistic approach to the language of religion and the historical statements of religious texts in the Western world, Baroosh has explained the point of view of Muhammad Ahmed Khalfullah, and then based on the interpretive opinions of Ayatollah Javadi Amoli, this point of view has been evaluated. The findings of the research are that Khalafullah's point of view is in conflict with rational arguments such as the proof of miracles (away from disagreement and contradiction) and also in conflict with the explicitness of some verses of the Qur'an. In addition to the fact that the stories of the Qur'an in the language of the Qur'an are characterized by some negative and positive attributes (such as the description of truth) which negate the claims of Khalafullah in the unrealization of the stories of the Qur'an and the appearance in their realization.

    Keywords: stories, the language of religion, Realism
  • khadigeh ahmadibighash, Zyinab Hosseini Panahandeh Pages 238-261

    The Holy Quran is the book of guidance of the world and time, it contains the knowledge needed by man to achieve personal and social happiness. The commentators of the Holy Quran have been accompanied by ups and downs throughout history based on their special approaches and methods in interpretation, and they have always tried to achieve a correct and comprehensive understanding of the divine verses. One of the most important methods of interpretation is the method of ijtihad, which flourished from the fifth century with the interpretation of al-Tabayan, and continued until the interpretation of al-Mizan in the contemporary century. This research tries to answer the question of how the evidence was used in the two interpretations of al-Tabayan and al-Mizan ijtihad. A descriptive, analytical and comparative study of this issue in Surah Anfal as a case study shows that although the method of ijtihad in the interpretation of the Qur'an requires its own principles and rules, the passage of more than ten centuries of time, the progress of science, the diversity and multiplicity of the needs of societies, etc. It has been effective on reference to documents by ijtihadi commentators of the Holy Quran, and has increased the regularity and principled writing of interpretations. For this purpose, the use of interpretative evidences including: continuous verbal, continuous non-verbal and discontinuous evidences, although it has been considered as the first interpretation of ijtihad in Tafsir al-Tabayan, but the presence of these evidences has been very limited and weak in terms of quantity and quality. However, the application of these evidences in the interpretation of al-Mizan in the contemporary era has not only increased quantitatively, but the quality of attention to these evidences has been accompanied by a dramatic change and has taken an important step in the effectiveness

    Keywords: Tafsir al-Tabayan, Tafsir al-Mizan, continuous proofs, discontinuous proofs, Surah Anfal
  • Tahere Tabatabaei, Zahra Darvish * Pages 262-280

    One of the important topics in Quranic sciences is the miracle of the Holy Quran. Quranic scholars differ about the characteristics & dimensions of the miracle of the Holy Quran. Since miracles are a feature of the immortality of the Quran, such research is necessary. The Present study has used a comparative- analytical method to comparatively study of the views of Ayatollah Javadi Amoli & Ayatollah Marefat in miracle & has achieved these results. Both Quran scholars have a moderate view on the discussion of the miracle of theQuran & they consider the word & the content of the verses extraordinary.but the most important difference between the views of the tow thinkers is in the miraculous nature of the Quran that Ayatollah Javadi Amoli considers the essence of the miracle of the Quran in its content & Ayatollah Maarefat considers the essence of the miracle of the Quran as an felicity miracle. The dimensions of the miracle of the Quran from the point of view of Mr. Javadi Amoli include: miracles in felicity, content, harmony of verses with each other, unseen news in the verses, scientific & miracle canonical. Mr. Maarefat has presented the miracle of Quran in three dimensions: explanatory, scientific & miracle canonical.

    Keywords: miracle, Quran, Comparative, Javadi Amoli, Marefat