فهرست مطالب

Islamic Dental Association of IRAN - Volume:19 Issue: 1, 2007
  • Volume:19 Issue: 1, 2007
  • 132 صفحه، بهای روی جلد: 10,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1386/06/05
  • تعداد عناوین: 15
|
  • محمود شماعی، فریال طالقانی، آزاده کیانی، محمد جواد خرازی فرد صفحه 1
    زمینه و هدف
    درگیری فورکا به تخریب انساج پریودنتال در ناحیه بین ریشه ای دندانهای چندریشه ای اطلاق می گردد و روش های مختلفی برای درمان آن پیشنهاد می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه کاربرد و عدم کاربرد پلاسمای غنی از پلاکت همراه با ماده پیوندی Bio-Oss در بازسازی نسوج از دست رفته ضایعات درجه دو فورکا در مولرهای فک پایین انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، پنج نفر از مراجعه کنندگان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد، که دارای درگیری فورکا درجه دو مولرهای فک پایین به صورت دوطرفه بودند تحت درمان قرار گرفتند. دندان مولر یک طرف نیز توسط ماده پیوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت و طرف مقابل توسط ماده پیوندی Bio-Oss به تنهایی تحت مداوا قرار گرفت. متغیرهای عمق پاکت و سطح چسبندگی در زمان عمل، یک و سه ماه پس از جراحی اندازه گیری و ثبت شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون Wilcoxon Signed Ranks تعیین گردید.
    یافته ها
    میانگین کاهش عمق پاکت 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحیه مزیال گروه مورد به ترتیب 67/1±4/2 و 2± 3 میلی متر و در گروه شاهد 22/1±1و 89/0±1/1 میلی متر بود. چسبندگی کلینیکی 5/1 و سه ماه پس از جراحی در ناحیه مزیال گروه مورد به ترتیب 54/0±6/1 و 44/0±8/1 میلی متر و در گروه شاهد 1±5/1 و 4/1±34/1 میلی متر بود.
    نتیجه گیری
    کاربرد توام ماده پیوندی Bio-Oss به همراه پلاسمای غنی از پلاکت در مقایسه با کاربرد Bio-Oss به تنهایی اختلاف معنی داری در ترمیم ضایعات فورکای درجه دو نشان نداد.
    کلیدواژگان: درگیری فورکا، Bio، Oss، پلاسمای غنی از پلاکت
  • جمیله قدوسی_پری قاضیانی - شهرزاد نظری صفحه 13
    زمینه و هدف
    باقیماندن مواد پرکننده قبلی بر روی دیواره کانال ها می تواند یکی از علل شکست درمان مجدد ریشه باشد. هدف این مطالعه تعیین و محاسبه مقدار ماده پرکننده باقی مانده روی سطح کانال ریشه بعد از کاربرد دو تکنیک دستی و چرخشی (با، یا بدون کلروفرم) جهت خارج کردن مواد پرکننده ریشه می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی کانال های ریشه نود دندان تک ریشه ای خارج شده انسان با استفاده از تکنیک Passive step- back در سه طول کارکرد مناسب، رد شده و کوتاه پرشده آماده سازی شدند و با ترکیبی از روش های تراکم طرفی سرد و عمودی گرم پر گردیدند. آماده سازی مجدد با وسایل مورد آزمایش در سه گروه A (فایل های دستی استنلس استیل K-type و کلروفرم)، B (فایل های چرخشیNi-Ti و کلروفرم) و C (فایل های چرخشی Ni-Ti بدون کلروفرم) انجام شد. ریشه ها در جهت طولی به دو نیم تقسیم شدند و مقدار ماده پر کننده باقی مانده روی سطح کانال های ریشه در یک سوم سرویکالی، میانی و اپیکالی با استفاده از استریومیکروسکوپ بررسی و اندازه گیری شد و با استفاده از آزمون آماری ANOVA اطلاعات به دست آمده آنالیز گردید.
    یافته ها
    در هر سه گروه در دو سوم کرونالی ریشه میزان ماده پر کننده باقی مانده بیشتری نسبت به یک سوم آپیکالی مشاهده شد ولی این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود)05/0P>). اثر طول پرکردگی ریشه (مناسب، رد شده و کوتاه پرشده) روی نسبت ماده پر کننده باقی مانده از لحاظ آماری معنی دار نبود)05/0P>). میزان ماده پرکننده باقیمانده در قسمت میانی و آپیکال گروه C (چرخشی بدون کلروفرم) از بقیه گروه ها به طور معنی داری کمتر بود)05/0P<).
    نتیجه گیری
    هیچ کدام از وسایل در حذف کامل مواد پر کننده ریشه از دیواره ها مؤثر نبودند. اما تکنیک های چرخشی بدون کلروفرم دیواره های تمیزتری را باقی می گذارند.
    کلیدواژگان: تکنیک های آماده سازی - چرخشی - دستی، درمان مجدد، مواد باقیمانده، کلروفرم
  • فریده دارابی، علی میرفضائلیان، هاله ناصری صفحه 21
    زمینه و هدف
    اینله بریج های کامپوزیتی تقویت شده با فیبر به علت محافظه کارانه بودن، سهولت ساخت و هزینه پایین مورد استقبال زیادی قرار گرفته است. هدف از این بررسی تعیین درصد بقای اینله بریج های ساخته شده با کامپوزیت تقویت شده با فایبر جهت جایگزینی یک دندان قدامی (لترال) پس از وارد کردن دو میلیون سیکل نیرو در شرایط آزمایشگاهی می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی از سی دندان قدامی گاو به عنوان دندانهای پایه، جهت ساخت 15 اینله بریج کامپوزیتی برای جایگزینی دندانهای لترال بالا استفاده شد. با استفاده از یک ماکت دندانی، پانزده بلاک رزینی ساخته شد و در موقع مانت کردن دندانهای گاو در این بلاک ها سعی به بازسازی زوایای طبیعی دندانها و قوس دندانی در یک اکلوژن نرمال بدون کراودینگ،PDL و عرض بیولوژیکی به عمل آمد. همه اینله بریج ها پس از ساخت پانتیک ها به طور غیرمستقیم، با تراش حفرات 222 میلی متری در دندانهای پایه و پانتیک و بول 5/0 میلی متری در مینای پیرامون آن، به وسیله کامپوزیت تقویت شده Nulite F و فیبر قیطانی پلی اتیلن (NSI، Australia) ساخته شدند. نمونه ها پس از تحمل دو هزار سیکل حرارتی بین 5-55 درجه سانتی گراد در دستگاه Cyclic loading در معرض دو میلیون سیکل نیروی سی نیوتن با فرکانس دو هرتس و تحت زاویه صد و سی درجه در محل سه میلی متری زیر لبه اینسیزال پانتیک ها قرار گرفتند.
    یافته ها
    از 15 اینله بریج ساخته شده سه نمونه به علت ایجاد اشتباهاتی در حین آزمایش از مطالعه حذف شدند، 12 نمونه (100%) دو میلیون سیکل نیروی سی نیوتنی با فرکانس دو هرتس را به خوبی تحمل کردند.
    نتیجه گیری
    با توجه به شرایط این مطالعه بریج های تقویت شده با فیبر قدامی توانایی تحمل بیش از دو میلیون سیکل نیروی مضغی طبیعی (تقریبا معادل 7-9 سال کارکرد بالینی) را دارند.
    کلیدواژگان: درصد بقا، اینله بریج - کامپوزیت
  • مهدی وطن پور، مریم جاویدی صفحه 28
    زمینه و هدف
    کیفیت نامناسب دندانهای شفاف شده مستقیما بر روی نتایج مطالعات بنیادی سیستم کانال ریشه تاثیرگذار است، هدف از این مطالعه مقایسه رایجترین، موثرترین و در عین حال ساده ترین روش های مورد استفاده شفاف سازی دندانها می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی پنجاه عدد دندان پرمولر خارج شده انسانی بالغ انتخاب گردید. دندانها به پنج گروه ده تایی به صورت تصادفی تقسیم شدند و دندانهای هر گروه براساس یک روش رایج، شفاف سازی شدند. اختلاف عمده گروه ها در نوع ماده دکلسیفیه کننده (اسیدکلریدریک و اسید نیتریک) و ماده شفاف کننده (اژنول و متیل سالسیلات) بود. پس از تکمیل مراحل انجام کار کلیه نمونه ها توسط دو نفر اندودنتیست از بابت کیفیت شفاف سازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس اطلاعات جمع آوری شده تحت آنالیز آماری Chi-Square و Kruskal-Wallis قرار گرفتند.
    یافته ها
    بررسی های آماری و جمع نظرات دو مشاهده گر بیانگر وجود اختلاف معنی دار بین گروه ها بود و گروه یک یعنی اسیدکلریدریک 10% به همراه متیل سالسیلات بهترین نتیجه را داشت.
    نتیجه گیری
    استفاده از روش مطالعه حاضر در مواردی که نیاز به انجام تکنیک شفاف سازی دندان می باشد مفید است.
    کلیدواژگان: تکنیک شفاف سازی، آناتومی کانال ریشه، دندان شفاف
  • حسن سازگارا، کاوه سیدان، امیرحسین مجیدی صفحه 34
    زمینه و هدف
    میزان گیر پست در درمانهای پروتزی اهمیت بسزایی دارد و عوامل زیادی روی آن تاثیر می گذارد، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر لایه اسمیر عاجی بر میزان گیر پست های ریختگی سمان شده با سمان کامپوزیت رزین (Panavia F2.0) و سمان زینک فسفات (Dentsply) انجام گرفت.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی، تاج چهل عدد پره مولرهای تک ریشه فک پایین قطع و بعد از انجام درمان اندو با گوتاپرکا پر شدند. آماده سازی با روش مستقیم و رزین آکریلی الگوهای رزینی انجام شد و نمونه ها به چهار گروه ده تایی تقسیم شدند. در گروه A، فضای پست با دو میلی لیتر نرمال سالین 9/0% شستشو و سپس خشک شد. از سمان زینک فسفات برای چسباندن پست ها استفاده گردید. گروه B: فضای پست با یک میلی لیتر محلول EDTA، 17%، یک میلی لیتر هایپوکلرید سدیم 25/5% و با ده میلی لیتر آب مقطر شستشو و فضای داخل کانال خشک گردید. در این گروه نیز از سمان زینک فسفات استفاده شد. گروه C: فضای پست با دو میلی لیتر نرمال سالین 9/0% شستشو و سپس خشک شد. برای چسباندن پست ها از سمان Panavia F2.0 استفاده گردید. گروه D: فضای پست با یک میلی لیتر محلول EDTA، 17% و یک میلی لیتر هایپوکلرید سدیم 25/5% و ده میلی لیتر آب مقطر شستشو و پس از خشک شدن فضای داخل کانال از سمان Panavia F2.0 برای چسباندن پست ها استفاده گردید. اندازه گیری میزان گیر نمونه ها با Instron (سرعت نیم میلی متر در دقیقه) انجام و اثر نوع ماده شستشو دهنده و نوع سمان بر میزان گیر پست با استفاده از آزمون 2 – Way ANOVA بررسی شد.
    یافته ها
    میزان گیر در گروه A برابر 98/1±66/19 کیلوگرم، در گروه B برابر 08/2±72/19 کیلوگرم، در گروه C برابر 08/2±99/20 کیلوگرم و در گروه D، 66/3±17/22 کیلوگرم بوده است. نتایج آزمون آماری اختلاف معنی داری بین دو ماده نوع ماده شستشو دهنده تاثیر معنی داری بر میزان گیر پست نداشت اما نوع سمان تاثیر معنی داری بر میزان گیر پست داشت(05/0P<).
    نتیجه گیری
    سمان رزینی (Panavia F2.0) گیر بیشتری را در مقایسه با سمان زینک فسفات در پست های ریختگی ایجاد می نماید. در ضمن حذف لایه اسمیر عاجی تاثیر آماری معنی داری بر میزان گیر پست های ریختگی ندارد.
    کلیدواژگان: لایه اسمیر عاجی، پست ریختگی، سمان رزینی، سمان زینک فسفات، گیر
  • مریم بیدار، مینا زارعی، اعظم سادات مدنی، محمد جواد خرازی فرد صفحه 43
    زمینه و هدف
    تولید اسمیر لایر و دبری در اینسترومنتیشن با فایل های دستی یا چرخشی موجب کاهش سیل آپیکال و تطابق ماده پرکننده با دیواره کانال می گردد از معایب این وسایل است. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای اسمیرلایر تولید شده ناشی از اینسترومنتیشن با وسایل دستی استینلس استیل و اینسترومنت های چرخشی Ni-Ti از گروه پروفایل می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی تعداد شصت دندان تک ریشه خارج شده انسان با حداقل انحنا به دو گروه تقسیم شدند و تاج دندانها قطع شد. گروه 1 با فایل استینلس استیل و روش استپ بک و دندانهای گروه 2 به سه زیر گروه تقسیم شده و به ترتیب با سرعتهای هزار، هشت هزار و بیست و چهار هزار در دقیقه با سیستم چرخشی G.T profle اینسترومنت شدند. از گروه های 1 و 2، دو دندان به عنوان کنترل انتخاب شد که جهت حذف اسمیرلایر 15 دقیقه در EDTA، 17% قرار گرفته و بعد با Naocl، 25/5% شسته شد. سپس تمام نمونه ها در جهت باکولینگوال برش داده شده و با پودر طلا - پالادیوم پوشیده گردید و با میکروسکوپ الکترونی ارزیابی شدند، جهت بررسی نتایج از دو تست آماری Kruskall - Wallis و Mann - Whitney U استفاده گردید.
    یافته ها
    در ناحیه کرونال تراکم ذرات اسمیر پلاک بین سرعتهای مختلف سیستم چرخشی تفاوت معنی داری نداشت و بیشترین تراکم مربوط به هشت هزار دور بود. در ناحیه میانی کانال کمترین تراکم در روش دستی و در ناحیه اپیکال تفاوت بین نواحی مختلف کانال ارزشمند نبود. اندازه ذرات دبری در سطوح مختلف ریشه در روش چرخشی کوچکتر و با چسبندگی کمتر بود.
    نتیجه گیری
    استفاده از فایل های Ni-Ti چرخشی، اسمیرلایر نازکتر و یکنواخت تری با چسبندگی کمتر به دیواره کانال ایجاد می کند که با شستشوی فراوان امکان پاکسازی بیشتر کانال فراهم می شود.
    کلیدواژگان: میکروسکوپ الکترونی، اسمیرلایر، اینسترومنت های چرخشی
  • احمد مقاره عابد، محمد اعتصام پور صفحه 50
    زمینه و هدف
    استفاده از چسب بافتی (سیانوآکریلات) به جای نخ بخیه در جراحی های پریودنتال به دلیل مزایای متعددی از قبیل عدم خونریزی، درد و عفونت کمتر و نیز زمان کم مورد نیاز سیر صعودی داشته است. هدف از این مطالعه مقایسه یافته های کلینیکی بین دو روش بخیه و چسب بافتی در جراحی های افزایش طول تاج به روش موقعیت اپیکالی بوده است.
    روش بررسی
    در یک مطالعه کارآزمایی بالینی 32 بیمار داوطلب با محدوده سنی 25-50 سال که فاقد هرگونه بیماری سیستمیک و از شاخص بهداشت دهان خوب برخودار بودند از میان مراجعان به بخش پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در طی نیم سال دوم سال تحصیلی 80-1381 به روش مراجعه مستمر انتخاب و با معاینه و مشاهده در فواصل زمانی به وسیله آینه و سوند، اطلاعات آنان ثبت گردید. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه بخیه (کنترل) و چسب بافتی (آزمون) قرار و بعد از انجام روش جراحی افزایش طول تاج و بردن لثه به موقعیت اپیکالی در گروه اول زخم ایجاد شده به وسیله بخیه (کنترل) و در گروه دوم زخم ایجاد شده به وسیله چسب بافتی (آزمون) بسته شدند. بیماران به منظور پیگیری و معاینه بعد از یک، دو، سه و ده روز مراجعه و متغیرهای درجه خونریزی، درد، عفونت و زمان بهبودی زخم در آنها به وسیله آزمونهای Sign و Friedman بررسی شد.
    یافته ها
    شاخص خونریزی در مقاطع زمانی روزهای اول و دوم در دو گروه با هم تفاوت معنی داری از نظر آماری داشته است (01/0P<) در حالی که این تفاوت بین دو گروه در روزهای سوم و دهم قابل توجه نبود. همچنین در هر دو گروه با گذشت زمان خونریزی به طور معنی داری کاهش یافته بود. (آزمون: 0001/0P<، کنترل: 001/0P<)، تفاوت دو گروه کنترل و آزمون از نظر شاخص درد در روزهای اول و دوم معنی دار (01/0P<، 05/0P<) ولی در روزهای سوم و دهم معنی دار نبود. در گروه چسب بافتی زخم از روند بهبودی مطلوبتری نسبت به گروه بخیه در روز دهم برخوردار بود(05/0P<)، دو گروه تفاوت معنی داری از نظر شاخص عفونت در روز دهم نداشتند.
    نتیجه گیری
    استفاده از چسب بافتی در جراحی های افزایش طول تاج به روش موقعیت اپیکالی موجب کاهش میزان خونریزی در ناحیه جراحی، کاهش میزان درد و نیز افزایش میزان بهبودی زخم می گردد هرچند که با گذشت زمان تفاوت بین دو روش کاهش می یابد.
    کلیدواژگان: نخ بخیه، چسب بافتی (سیانواکریلات)، افزایش طول تاج، موقعیت اپیکالی
  • کاوه سیدان، مریم کلالی پور، مهدی جوان صفحه 56
    زمینه و هدف
    هنگامی که اتصال چسبندگی دو ماده ناسازگار باشد، برای ایجاد سازگاری بین آن دو از ماده سومی که خواص اتصال و چسبندگی بین دو ماده دیگر را دارد استفاده می شود. سایلن ها موادی هستند که به منظور ایجاد چسبندگی در دندانپزشکی کاربرد دارند. استفاده از سایلن ها نه تنها باعث بالا رفتن استحکام می شود بلکه از شکست اتصال در محل تماس دو ماده جلوگیری می نماید. نظر به استفاده گسترده از این مواد در دندانپزشکی و افزایش کاربرد آنها در سالهای اخیر، مطالعه حاضر با هدف مرور مطالعات منتشر شده در زمینه کاربرد سایلن ها و باند سرامیک-رزین صورت گرفت.
    روش بررسی
    برای انجام این مطالعه و به منظور دسترسی به اطلاعات مورد نیاز از موتورهای جسنجوگر اینترنتی و آرشیو مقالات کتابخانه ها استفاده شد.
    نتیجه گیری
    مرور کلی نتایج مطالعه نشان می داد که علی رغم استفاده از روش های مختلف تهیه نمونه و تنوع در آزمونهای استحکام باند استفاده از سایلن باند کامپوزیت به رزین را تا 25% افزایش می دهد. اچ کردن توسط اسید فسفریک و کاربرد Silane coupling agent دو عامل مهم در افزایش استحکام باند سمان گزارش گردیده است. البته تحقیقاتی که در مورد نقش اچینگ و کاربرد سایلن بر استحکام باند انجام شده است نشان داده اند کاربرد سایلن مناسب می تواند استحکام قابل قبولی ایجاد نماید بدون اینکه نیازی به اچ کردن باشد. سایلن های هیدرولیز شده به واسطه عدم تولید متانول قادر به تبخیر کامل آب ناشی از واکنشها نبوده، در صورتی که سایلن های هیدرولیز نشده با تولید سه مولکول متانول آب سطحی را تبخیر و با باند سیستم های ادهزیو تداخل ایجاد نمی کنند. بنابراین استحکام باند بدست آمده در سایلن های هیدرولیز نشده بالاتر بوده است. نقش عواملی مثل تکنیک مناسب در کار با سایلن، نوع چسبندگی به کار رفته و نیز نوع سایلن (مثلا هیدرولیز شده و نشده) در استحکام باند بدست آمده موثر می باشد.
    کلیدواژگان: سایلن، استحکام باند، رزین، سرامیک
  • محمدرضا صابونی، جلیل قنبرزاده، مهندس سعید ابراهیم زاده، علی معادی رودسری صفحه 65
    زمینه و هدف
    لحیم کاری یکی از اعمال مورد استفاده در ساخت پروتزهای ثابت است که برای اتصال قطعات بریج، اصلاح تماسهای پروگزیمالی و اکلوزالی کاربرد دارد. هدف از این مطالعه مقایسه استحکام خمشی دو نوع لحیم میله ای و خمیری شکل مورد استفاده در آلیاژهای بیس متال می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی سی نمونه مکعب مستطیل فلزی به ابعاد 20×4×5 میلی متر از آلیاژ بیس سوپرکست تهیه گردید و پس از تقسیم هر نمونه به دو قطعه، نمونه ها به صورت دوبدو در فاصله 3/0 میلی متر از یکدیگر ایندکس گیری و در داخل گچ لحیم کاری ثابت شدند. مراحل لحیم کاری در دو گروه با استفاده از دو لحیم میله ای و خمیری انجام گردید. تست خمش با استفاده از دستگاه اینسترون Zwik صورت گرفت و داده ها توسط آزمون آماری F و t آنالیز شدند.
    یافته ها
    حداقل و حداکثر استحکام خمشی در گروه لحیم میله ای به ترتیب 2/107 و 2/301 نیوتن و در گروه لحیم خمیری به ترتیب 8/62 و 3/109 نیوتن بدست آمد. میانگین استحکام خمشی برای گروه لحیم میله ای برابر 5/196 نیوتن و در گروه لحیم خمیری 8/89 نیوتن بود. بین دو گروه مورد مطالعه اختلاف معنی داری در مقدار استحکام خمشی مشاهده شد (001/0=P).
    نتیجه گیری
    استحکام خمشی لحیم میله ای به طور معنی داری بیشتر از لحیم خمیری می باشد.
    کلیدواژگان: لحیم، آلیاژ بیس، استحکام خمشی
  • حبیب حاجی میرآقا، فرنوش فلاح زاده، علی طیبی صفحه 71
    زمینه و هدف
    دندانهای ثنایای میانی در ایجاد زیبایی، تکلم صحیح و کسب رضایت بیمار اهمیت دارند. به همین منظور این مطالعه با هدف ارزیابی و مقایسه میزان نمایان شدن لبه انسیزال Incisal Edge Exposure(IEE) دندانهای ثنایای میانی بالاو پایین بر حسب سن و جنس در حالت استراحت انجام و در این زمینه فرمول های راهبردی برای دندانپزشکان تعیین گردید.
    روش بررسی
    در این مطالعه مقطعی، صد و بیست بیمار مرد و زن مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در نیم سال دوم 81-82، که در گروه سنی 20-49 سال قرار داشتند و فاقد لب تروماتیزه، تحلیل لثه، بیماری لثه یا پریودنتال، سایش پاتولوژیک در دندانهای قدامی، لقی، اکستروژن یا پروتز در دندانهای قدامی بودند به صورت تصادفی انتخاب شده و بعد از تعیین سن، جنس و کلاس اکلوژن (براساس طبقه بندی انگل و رابطه مولری) در آنها، میزان نمایان شدن دندانهای ثنایای میانی بالا و پایین (IEE)، طول تاج کلینیکی (Ig) در دندانهای ثنایای میانی بالاو پایین و همچنین ارتفاع لب بالا(LL) در حالت استراحت با استفاده از یک خط کش فلزی کوچک اندازه گیری شد. بعد از جمع آوری داده ها، میزان IEE، Ig و LL به تفکیک جنس (آزمون t) و سن و همچنین رابطه IEE و Ig با طول لب بالا(LL) (آنالیز Fischer) تعیین شد.
    یافته ها
    میانگین Ig در دندانهای ثنایای میانی بالا و پایین در مردان بیشتر از زنان بود که این اختلاف طول در دندانهای ثنایای میانی پایین معنی دار نبود. میانگین IEE در مردان بیشتر از زنان بود که البته این اختلاف در دندانهای ثنایای میانی پایین معنی دار نبود. میانگین طول لب در مردان 07/24 میلی متر بیشتر از میانگین طول لب در زنان (2/21 میلی متر) بود. با افزایش سن، میزان نمایان شدن لبه انسیزال در دندانهای ثنایای میانی بالا کاهش و میزان نمایان شدن در دندانهای ثنایای میانی پایین افزایش می یابد که این افزایش IEE در دندانهای ثنایای میانی پائین با افزایش سن معنی دار نبود. در این مطالعه روابطی بدست آمد که با توجه به طول لب (LL)، میزان نمایان شدن لبه انسیزال در دندانهای ثنایای میانی بالا و طول تاج کلینیکی دندانهای ثنایای میانی بالا را می توان بررسی کرد (LL159/0-18/5=IEELU و LL16/0-29/5=IEERU).
    نتیجه گیری
    با توجه به عوامل مختلفی که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، نتایج حاصله می تواند در جامعه ایرانی، دندانپزشک را یاری دهد تا با توجه به جنس، سن و طول لب بالای بیمار طرح ایده آل و مناسبی را از لحاظ میزان نمایان بودن لبه انسیزال دندانهای ثنایای میانی بالا و پایین جهت نیل به حداکثر زیبایی ارائه دهد.
    کلیدواژگان: لبه انسیزال، ثنایای میانی، طول تاج کلینیکی، طول لب بالا، سن، جنس
  • حمیدرضا عبدالصمدی، شاهین کسرایی صفحه 78
    زمینه و هدف
    ضایعات آفتی عود کننده شایعترین زخمهای مخاط دهان می‎باشد و با توجه به روند التهابی این ضایعات، سایتوکاین‎های پیش‎ التهابی از جمله اینترلوکین هشت (IL8) می‎تواند افزایش یابد. هدف از این مطالعه بررسی این سایتوکاین التهابی در بیماران مبتلا به آفت با افراد سالم می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه تحلیلی، دو گروه شامل چهل بیمار مبتلا به ضایعات آفتی شامل 19 مرد و 21 زن با میانگین سنی 08/25 سال و فاقد هر گونه بیماری‎ سیستمیک و چهل نفر سالم شامل 23 مرد و 17 زن با میانگین سنی 5/25 سال بدون ضایعات آفتی و بیماری های سیستمیک مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان دانشکده دندانپزشکی همدان در فواصل زمانی خرداد تا اسفند ماه 84 پس از معاینات بالینی و تکمیل پرسشنامه انتخاب گردید. با دریافت رضایت‎نامه مقدار ده سی سی خون وریدی از بیماران گرفته شد و سپس سرم از خون بیماران جدا و در فریزر با دمای منهای هفتاد درجه سانتی گراد نگهداری گردید. در مرحله بعد تمامی نمونه ها با روش ELISA، توسط کیت سنجش IL8 ساخت کارخانه Diagnostic آمریکا مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل نتایج از نرم‎افزار SPSS و آزمون t استفاده شد. 01/0 P< به عنوان سطح معنی داری درنظر گرفته شد. یافته ها: یافته های این بررسی نشان داد که میانگین سطح سرمی IL8 در بیماران مبتلا به ضایعات آفتی ده برابر افراد سالم می باشد (01/0P<) و از چهل بیمار مبتلا به ضایعات آفتی، IL8 در 35 مورد معادل 5/87% بالاتر از حد نرمال و در پنج مورد 5/12% در محدوده نرمال بود. مقدار متوسط سطح سرمی IL8 در این گروه 24/52 پیکوگرم بر میلی لیتر بود که از این 35 مورد، 16 مرد و 19 زن و از پنج مورد در حد نرمال، سه مرد و دو زن بودند. در گروه کنترل، میزان IL8 در 37 مورد برابر 5/92% در محدوده نرمال و در سه مورد معادل 5/7% بالاتر از حد طبیعی بود و مقدار متوسط سطح سرمی IL8 در این گروه برابر 01/5 پیکوگرم بر میلی لیتر بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می توان گفت بین افزایش سطح سرمی IL8 و بروز آفت اختلاف معنی داری وجود دارد.
    کلیدواژگان: سایتوکاین‎ها، اینترلوکین هشت، زخمهای آفتی عود کننده
  • جلیل قنبرزاده، محمدرضا صابونی، مسعود کشاورز صفحه 83
    زمینه و هدف
    تنشهای وارده بر بریج از نظر میزان و الگوی تنش با یک رستوریشن منفرد متفاوت است. در این میان، ضخامت اکلوزوجینجیوالی و پهنای باکولینگوالی تاثیر مستقیم بر تنشهای وارده بر پایه های دندانی دارند. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تغییر الگو و مقدار تنش با تغییر پهنای پانتیک است.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی، مدل سازی از روی نمونه واقعی و با استفاده از نرم افزار کامپیوتری انجام گردید. به همین منظور، سه مدل بریج دندانی سه واحدی با طرح PFM به اشکال: پانتیک با عرض نرمال، کاهش عرض پانتیک به میزان 20% و کاهش عرض پانتیک به میزان 40% طراحی شد. خواص فیزیکی آلیاژ Ni-Cr-Be، دنیتن، پریودنتال لیگامنت، استخوان اسفنجی و متراکم برای نرم افزار تعریف شدند و بعد از آن دندان و بریج روی آن طراحی گردیدند. نیرویی معادل هفتصد نیوتن عمود بر پانتیک وارد شد و بعد از آن به کمک نرم افزار ANSYS، تنشها و کرنشهای موجود در پایه های دندانی، استخوان اطراف و پروتز مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    تمرکز تنش در استخوان اطراف پایه های دندانی، بیشتر در ناحیه مزیال پرمولر، آپکس پرمولر و دیستال مولر بوده و با کاهش عرض پانتیک به میزان 20% و 40% تنشها به همان نسبت کاهش یافتند. تمرکز تنش در ساختمان دندان، بیشتر در سمت طوق ناحیه دیستال پرمولر، طوق مزیال مولر و فورکا دیده شد و با کاهش عرض پانتیک به میزان 20% و 40%، تنشهای وارده بر ساختمان دندان به نسبت کمتری کاهش یافت.
    نتیجه گیری
    کاهش عرض پانتیک به طور موثری تنش را در استخوان اطراف دندان پایه کاهش می دهد. با کاهش عرض پانتیک تنش حاصل در ساختمان دندان در مقایسه با استخوان به میزان کمتری کاهش پیدا می کند.
    کلیدواژگان: تنش، بریج، روش اجزای محدود، پانتیک
  • مهرو وجدانی، غلامرضا ده بزرگی، ساسان محمدزاده، علیرضا اکبری جهرمی صفحه 90
    زمینه و هدف
    اگر چه سبب شناسی ناهنجاری های مفصل –گیجگاهی فکی (Temporomandibular disorders: TMD) پیچیده و چندعاملی است، اما به طور کلی نظر بر این است که عوامل سیکولوژیکال در اتیولوژی و تداوم این ناهنجاری ها دخالت دارند. هدف این مطالعه بررسی و اضطراب افسردگی در بیماران مبتلا به TMD در مقایسه با گروه غیر بیمار (سالم) است.
    روش بررسی
    در این مطالعه مورد-شاهدی که به صورت مقطعی انجام شد، با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمعیت شناختی، سلامت عمومی، پرسشنامه اضطراب موقعیتی-خصلتی اسپیلبرگر و افسردگی بک، اضطراب و افسردگی در 75 بیمار مبتلا به TMD در مقایسه با 75 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و از آزمونهای Chi-Square، Independent sample t-test و آنالیز واریانس دوطرفه برای انجام مقایسات استفاده گردید.
    یافته ها
    نمره افسردگی گروه مورد با میانگین 12/15به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد با میانگین 36/8 بدست آمد. اثر عامل جنسیت معنی دار نبود. از لحاظ اضطراب خصلتی در گروه مورد نسبت به گروه شاهد اضطراب خصلتی بیشتری مشاهده شد که از لحاظ آماری معنی دار بود اما جنسیت رابطه ای با اضطراب خصلتی نشان نداد. از نظر اضطراب موقعیتی نیز بین دو گروه شاهد و مورد تفاوت معنی داری مشاهده شد. به عبارتی، گروه مورد از سطح اضطراب خصلتی و موقعیتی بالاتری برخوردار بودند. عامل جنسیت نیز رابطه ای معنی دار با اضطراب موقعیتی نشان داد و مردان به طور معنی داری بیش از زنان اضطراب موقعیتی داشتند.
    نتیجه گیری
    نتایج این بررسی نشان می دهد که اضطراب و افسردگی در بیماران TMD نسبت به افراد سالم شیوع بالائی دارد. یکسان بودن میزان افسردگی و اضطراب خصلتی در زنان و مردان گروه مورد، باید در طرح درمان برای هر دو جنسیت، مدنظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: ناهنجاری، مفصل گیجگاهی فکی - افسردگی، اضطراب
  • عباس اسماعیلی ساری، قاسم ذوالفقاری، سیدمحمود قاسمپوری، سیدشجاع الدین شائق، معصومه حسنی طباطبایی صفحه 97
    زمینه و هدف
    دندانپزشکان افرادی هستند که به طور بالقوه در معرض جیوه معدنی قرار دارند. مواجهه آنها با جیوه از طریق جا به جایی آمالگام حاوی جیوه صورت می گیرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر سن، جنس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای پر شده با آمالگام بر غلظت جیوه ناخن در دندانپزشکان تهران می باشد.
    روش بررسی
    این مطالعه توصیفی-تحلیلی که بین اردیبهشت 1384 و 1385 صورت پذیرفت، شامل صد دندانپزشک (به طور تصادفی) و 35 فرد به عنوان گروه شاهد از تهران بود. از هر دندانپزشک یک نمونه ناخن گرفته شد و اطلاعات مربوطه به صورت پرسشنامه جمع آوری گردید. جیوه توسط LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA)بر طبق ASTM، استاندارد شماره D-6722 اندازه گیری شد. LECO AMA254یک طیف سنج جذب اتمی (AAS) بی نظیر است که به طور ویژه برای تعیین جیوه کل جامدات معین و مایعات مشخص بدون آماده سازی اولیه طراحی شده است. در این مطالعه به منظور مقایسه گروه های مختلف متغیرهای مستقل از آزمون های آماری Kruskal Wallis و Mann-Whitney U استفاده شد.
    یافته ها
    غلظتهای جیوه در ناخن دندانپزشکان ترمیمی بین 14/0 - 27/27 میلی گرم بر کیلوگرم، در گروه شاهد بین 0 - 7/1 میلی گرم بر کیلوگرم و در دندانپزشکان ارتودنسی بین 15/0 - 53/14 میلی گرم بر کیلوگرم قرار داشت. به عبارت دیگر اثر معنی داری در غلظت جیوه بین دندانپزشکان ترمیمی، گروه کنترل و دندانپزشکان ارتودنسی مشاهده شد (001/0P<). در این مطالعه همچنین اثرات سن، جنس، سابقه شغلی، تخصص و تعداد دندانهای آمالگامی روی مقادیر جیوه دندانپزشکان بررسی گردید. نتایج نشان داد که متغیر سن اثر معنی داری بر روی میزان جیوه ناخن داشت (01/0=P) اما متغیرهای جنس (93/0=P)، سابقه شغلی (49/0=P)، تخصص (07/0=P) و تعداد دندانهای آمالگامی (58/0=P) اثر معنی داری بر روی میزان جیوه نداشتند.
    نتیجه گیری
    مقدار جیوه به طور معنی داری در ناخن دندانپزشکان بالاتر از گروه شاهد و وابسته به سن بود. مقادیر جیوه بالا در برخی دندانپزشکان، به نظر می رسد در نتیجه تماس بالقوه از طریق آماده سازی آمالگام، ریخت و پاش جیوه و بقایای آمالگام در کف اتاق محل کار باشد.
    کلیدواژگان: جیوه - آمالگام - ناخن، دندانپزشک
  • حوریه موسوی، فاطمه ملک نژاد، ایمان نصیرایی صفحه 105
    زمینه و هدف
    ترمیم دندانهای قدامی اندو شده، دارای ریشه های ضعیف، نیازمند توجه خاصی است، زیرا زیبایی و فانکشن مربوطه به آنها باید اعاده شود. هدف از این مطالعه بررسی مقاومت به شکست دندانهای قدامی تقویت ریشه شده، با سه نوع روش، توسط مواد همرنگ دندان می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی، چهل سانترال انسیزور فک بالای انسانی انتخاب شد. تاج سی دندان تا دو میلی متری محل اتصال مینا و عاج حذف شدند. بعد از درمان ریشه، کانال های گشاد شبیه سازی شدند. در گروه اول از پست D.T. light+ کامپوزیت رزین Clearfil DC Core Automix، گروه دوم پست D.T.light + دو پست فرعی Reforpin + سیمان رزینی پاناویا F 2.0و در گروه سوم پست D.T.light+ پاناویاF 2.0 برای پر کردن به کار رفت. گروه چهارم (کنترل) پس از درمان ریشه ایده آل، حفرات دسترسی ترمیم شدند. بعد از سمان کردن پست ها و ترمیم تاج دندانها با کامپوزیت رزین Clearfil Photo Core، ریشه های دندانها در بلوک هایی از رزین آکریلی تا یک میلی متری زیرCEJ مانت شدند. پس از نگهداری نمونه ها به مدت 24 ساعت به آنها در دستگاه آزمایش Instronبا سرعت کراس هد 5/0 میلی متر در دقیقه و زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی دندان در سطح پالاتال، تا هنگام شکست نیرو وارد شد. اطلاعات با آزمونهای آماری آنالیز واریانس و Tukey test آنالیز گردیدند. (05/0=P)
    یافته ها
    گروه سوم با میانگین نیروی 17/300 نیوتن و گروه چهارم با میانگین نیروی 11/585 نیوتن به ترتیب حداقل و حداکثر مقاومت به شکست را نشان دادند. تفاوت آماری معناداری بین این دو گروه بدست آمد (05/0P<). مقادیر میانگین مقاومت به شکست در گروه های اول، دوم و سوم تفاوت آماری معناداری با یکدیگر نداشت.
    نتیجه گیری
    طبق نتایج این مطالعه، به منظور تقویت داخلی ریشه های تضعیف شده، از Reforpin می توان به عنوان جایگزین کامپوزیت رزین استفاده کرد.
    کلیدواژگان: ریشه تضعیف شده، مقاومت به شکست، کامپوزیت رزین
|
  • Mahmood Shamaei *, Feryal Taleghany, Azadeh Kiany, Mohammad Javad Kharazifard Page 1
    Background And Aim
    Furcation involvement is a condition in which the destruction of interradicular periodontium occurs in the branching area of multirooted teeth, for which different treatment modalities have been suggested. The aim of this study was to compare the response of grade II mandibular molar furcation defects to Bio-oss versus Platelet Rich Plasma (PRP) and Bio-oss treatment.
    Materials And Methods
    In this randomized clinical trial, five patients with bilateral grade II furcation involvement of mandibular molars were selected from those referred to the School of Dentistry, Shahed University of Medical Sciences. The molars were treated with Bio-oss and PRP on one side and Bio-oss on the other side. Measurements of the probing pocket depth (PPD), and clinical attachment level (CAL) were recorded at baseline, 1.5 and 3 months after surgery. Wilcoxon signed-rank test was used for statistical analysis.
    Results
    At 1.5 and 3 months after surgery, the mean PPD reduction in the middle area of the furcation, was 2.4±1.67 mm and 3±2.0 mm in the test and 1±1.22 mm and 1.1±0.89 mm in the control groups, respectively. The mean attachment gain at the same place was 1.6±0.54 mm at 1.5 months and 1.8±0.44 mm at 3 months in the test group, and 1.5±1.0mm at 1.5 months and 1.4±1.34 mm at 3 months in the control group.
    Conclusion
    The results of this study showed no significant difference between treatment with Bio-Oss with and without PRP in regeneration of grade II furcation involvement.
  • Jamileh Ghoddusi *, Pari Ghaziani, Shahrzad Nazari Page 13
    Background And Aim
    Inadequate removal of the original obturating material during non-surgical endodontic retreatment may lead to failure of root-canal therapy. The purpose of this in vitro study was to quantify and compare the percentage of root canal area occupied by remaining gutta-percha, employing rotary and hand instrumentation techniques with and without use of chloroform.
    Materials And Methods
    Ninety extracted single-rooted human teeth were prepared by a passive step-back technique in three different working lengths: optimum increased (over-instrumented) and reduced (under-instrumented). Obturation was performed by a combination of cold lateral and warm vertical compaction methods. The teeth were divided into 3 groups according to the methods used for gutta-percha removal: Group A, stainless steel K-type hand files plus chloroform; Group B, rotary Ni-Ti files plus chloroform; and Group C, rotary Ni-Ti files without chloroform. The roots were sectioned longitudinally and the percentage of root canal area occupied by root-filling material was calculated by a digital stereomicroscope in three levels: coronal, middle and apical. Data were analyzed by ANOVA.
    Results
    The coronal two-thirds contained larger amounts of filling material in all 3 groups, but the difference was not significant. A significantly smaller amount of gutta-percha/sealer was found in the middle and apical thirds in group C (P<0.05). The relative percentage of canal area occupied by obturating material was not significantly different among the 3 working-lengths.
    Conclusion
    The use of rotary files without solvent resulted in cleaner canals. However, completely clean root canal walls were not achieved with any of the studied instruments.
  • Faride Darabi *, Ali Mirfazaelian, Haleh Naseri Page 21
    Background And Aim
    Fiber reinforced composite (FRC) inlay bridges have become popular for being conservative, simple and relatively inexpensive. The aim of this in vitro study was to determine the survival rate of FRC inlay bridges replacing missing maxillary lateral incisors, after being subjected to a cyclic mechanical load of 2 million cycles with a force of 30 N at a frequency of 2 Hz.
    Materials And Methods
    In this experimental study, 30 anterior bovine teeth were used as abutments to make 15 anterior FRC inlay bridges. Fifteen acrylic resin blocks were fabricated utilizing a dentoform. The teeth were mounted in the resin blocks while trying to simulate normal tooth angulations, PDL and biologic width. Pontics were made indirectly and bridges were directly fabricated in 222 mm prepared cavities using Nulite F fiber- reinforced composite resin and polyethylene fiber based braids (NSI, Australia). The specimens were thermocycled for 2000 cycles between 5°C and 55°C and were then exposed to two million load cycles (30 N, 2 Hz) at 130°C to the long axis of the pontics (3mm under the incisal edge) in a cyclic loading machine.
    Results
    Three specimens were excluded due to experimental mishandling. All 12 remaining bridges (%100) survived the applied loads.
    Conclusion
    Based on the results of this study, it may be concluded that FRC bridges can tolerate more than 2 million normal masticatory forces which is equivalent to 7-9 years of clinical service.
  • Mehdi Vatanpour *, Maryam Javidi Page 28
    Background And Aim
    Various techniques for clearing the root canal system have been used in different aspects of dentistry. Poor quality of the final cleared tooth may affect accurate evaluation of the anatomy or other characteristics of the canals. The purpose of this study was to compare a number of currently used clearing methods in order to identify the most effective procedure.
    Materials And Methods
    Fifty human extracted premolars were included in this experimental study. A routine clearing protocol was employed for all teeth. The specimens were divided into 5 groups of 10, applying different combinations of decalcifying (HCL, HNO3) and clearing agents (eugenol, methyl salicylate). The samples were examined by two endodontists. Data were subjected to statistical analysis using Chi-square and Kruskal Wallis tests.
    Results
    A significant difference was observed between the study groups. The most effective decalcifying material and clearing agent was %10 HCl and methyl salicylate, respectively.
    Conclusion
    According to the results of the present investigation, application of %10 HCl along with methyl salicylate is suggested for the evaluation of the root canal system.
  • Hasan Sazgara *, Kaveh Seyyedan, Amir Hossein Majidi Page 34
    Background And Aim
    Post retention has a considerable effect on restorative treatments and is influenced by various factors. The purpose of this study was to evaluate the effect of dentinal smear layer on the retention of custom-made posts luted with composite resin and zinc phosphate cements.
    Materials And Methods
    Forty single-rooted lower premolars were decoronated, filed and filled with gutta-percha and divided into 4 equal groups. Post spaces were prepared to a length of 8 mm. Direct post patterns were made with acrylic resin and castings were fabricated using Ni-cr alloy. In Groups A and C, the post spaces were rinsed with 2 ml of 0.9% normal saline. The specimens in Groups B and D were rinsed with 1 ml of 17% EDTA followed by 1 ml of 5.25% Naocl and 10 ml distilled water. After drying, ZPC (Dentsply) was used for cementation in groups A and B. The samples in Groups C and D were luted with Panavia F2.0. Retention was measured on a Universal Testing Machine at 0.5 m/min. Data were subjected to statistical analysis using ANOVA.
    Results
    The mean amount of retention was 19.66±1.98 kg, 19.72±2.08 kg, 20.99±2.08 kg and 22.17±3.66 kg in groups A, B, C and D, respectively. There was no significant difference between the groups, but the mean value was highest in group D.
    Conclusion
    The use of resin cement provided greater retention for custom-made posts compared to ZPC. Removing dentinal smear layer did not significantly affect the retention of custom-made posts cemented with ZPC or Panavia F2.0.
  • Ahmad Moghareh Abed *, Mohammad Etesampoor Page 50
    Background And Aim
    The use of cyanoacrylate tissue glue as an alternative to silk sutures has increased due to its various advantages. The purpose of this experimental study was to compare the clinical outcome of surgical crown lengthening using silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate.
    Materials And Methods
    Thirty-two individuals with no history of systemic diseases and good oral hygiene were selected from patients referred to the Department of Periodontics, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences. Following apically positioned flap surgery, the wounds were closed by silk sutures and 2–ethyl–cyanoacrylate in the control and experimental groups, respectively. Bleeding, pain and healing-time were evaluated 1, 2, 3, and 10 days postoperatively. Sign and Friedman tests were used for statistical analysis.
    Results
    A significant difference was observed in bleeding between the two groups at days 1 and 2 (P<0.01) but not days 3 and 10. In both groups, the bleeding index decreased significantly with time. Pain indices were significantly different between the two groups on the first and second days (P<0.01, P<0.05), but not the third and tenth days. Wound healing significantly improved in the test - as compared to the control group at day 10 (P<0.05). The two groups showed no significant difference in terms of infection at day 10.
    Conclusion
    The use of cyanoacrylate in crown lengthening surgery can improve wound healing and reduce bleeding and pain, especially compared to suturing techniques. However, the differences between these two methods decrease with time.
  • Kaveh Seyyedan *, Maryam Kalalipoor, Mehdi Javan Page 56
    Background And Aim
    When bonding between two different dental materials is impossible due to structural dissimilarity, a third material can be used at the interface to achieve the desired bond. Silanes have been developed for this purpose and can improve bonding strength in dental restorations by preventing debonding at the interface region. The present study reviewed the relevant publications in order to determine the effect of silane on the bond strength of ceramic to resin restorations.
    Materials And Methods
    Multiple internet search engines including Google, AltaVista, and the archives of related Journals were used in order to access information on the properties of silane.
    Conclusion
    Application of silane increases the bonding strength between composite and resin by approximately 25%, regardless of different fabrication and testing methods. Etching with phosphoric acid and treatment with silane emerged as the two most significant factors in the improvement of the bonding strength of cements. However, using an appropriate coupling agent even without etching has also been shown to produce an acceptable bonding strength. Hydrolyzed silanes do not produce methanol and therefore cannot completely vaporize the water generated during chemical reactions. On the other hand, non-hydrolyzed silanes vaporize surface water by producing 3 methanol molecules and thus do not interfere with bonding of adhesive systems. Therefore the bonding strength of non-hydrolized silanes is greater than hydrolyzed silanes. In conclusion, the type of silane (hydrolyzed, non-hydrolyzed), the adhesive used and the technique of its application are considered to be three of the most important factors affecting bond strength.
  • Mohammad Reza Sabooni *, Jalil Ghanbarzadeh, Saeed Ebrahimzadeh, Ali Moady Rodsari Page 65
    Background And Aim
    Soldering is used in fixed prosthodontics, for different purposes such as connecting separate parts of the bridge, recontouring proximal and occlusal contacts and repairing casting voids. The aim of this study was to compare the flexural resistance of two rod and paste solders used in base metal alloys.
    Materials And Methods
    Thirty rectangular specimens (1×4×30 mm) were made using super cast base alloy. The samples were sectioned into two equal parts and were placed in a soldering investment as pairs with 0.3 mm gaps between them. They were divided into 2 groups and soldered with rod solder in one group and paste solder in the other. The samples were subjected to a flexure test on a Universal Testing Machine. Statistically analysis was performed using F- and t-tests.
    Results
    The minimum and maximum flexural resistance was 107.2N and 301.2N for the rod- and 62.8N and 109.3N for the paste solders, respectively. The mean flexural resistance was 196.5N in the rod solder group and 89.8N in the paste solder group. A significant difference in flexural resistance was observed between the two study groups (P=0.001).
    Conclusion
    The results of this study indicated that flexural resistance of the rod solders was significantly higher than the paste solders.
  • Habib Hagimiragha *, Farnoosh Fallahzadeh, Ali Tayebi Page 71
    Background And Aim
    Central incisors are important in achieving facial aesthetics and correct phonetics. This study evaluated the amount of incisal edge exposure (IEE) of upper and lower central incisors (UCIs, LCIs) with the lips in resting position, and its correlation with patients’ age and sex. The present investigation was also designed to assess practical methods for clinical evaluation of patients.
    Materials And Methods
    One-hundred twenty patients between 20-49 years were included in this study. None of the participants had gingival recession, periodontal/gingival diseases, traumatized lips, tooth mobility/extrusion or prostheses replacing anterior teeth. Age, sex and occlusal and molar relationships (Angle’s classification) were recorded. IEE, Incisogingival length (IgL) of the UCIs and LCIs and lip length (LL) in resting position were measured for each patient using a metal ruler. IEE, IgL and LL were analyzed according to sex and age by t-test. Fischer’s exact test was used to verify the relation between IEE and Ig with LL.
    Results
    The mean averages of IEE and IgL of the UCIs and LCIs were larger in men than women; however the difference was not significant in LCIs. The mean average of LL was 24.07mm and 21.2mm in males and females, respectively. IEE decreased in the UCIs and increased in the LCIs with advancing age, but this difference was not significant in the LCIs. The following formula was calculated according to the obtained data: IEE-Right-Upper = 5.29 – 0.16 LL IEE-Left-Upper = 5.18 - 0.159 LL
    Conclusion
    These findings can be used as a diagnostic aid for selecting appropriate IEEs allowing maximum dentofacial aesthetics.
  • Hamid Reza Abdolsamadi *, Shahin Kasraie Page 78
    Background And Aim
    Recurrent aphthous stomatitis (RAS) is one of the most common inflammatory diseases affecting the oral mucosa; therefore an increase in pro-inflammatory cytokines like IL-8 may be expected. The aim of this study was to compare serum IL-8 levels in patients with RAS and healthy individuals.
    Materials And Methods
    Eighty patients without a history of systemic disease were selected from those referred to the Department of Oral Medicine, School of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences, during May 2005 to Feb 2006. The study and control groups consisted of 40 patients (19 males and 21 females; mean age, 25.08 years) with RAS and 40 healthy cases (23 males and 17 females; mean age, 25.5 years), respectively. Whole blood (10/ml) was obtained from all participants and the serum was separated and stored at -70ºC, until used. Serum IL-8 levels were measured by ELISA. Statistical analysis was performed using t-test (p<0.01).
    Results
    The mean serum IL-8 level was 52.24 pg/ml in the RAS group and 5.01 pg/ml in the control group which showed a 10-fold increase in RAS patients (P<0.01). These levels were greater than the upper limit of normal serum concentration in 35 (87.5%) of the RAS subjects (16 males, 19 females) and was within normal range in 5 (12.5%) cases (3 males, 2 females). Thirty-seven (92.5%) of the healthy individuals demonstrated normal levels while 3 (7.5%) showed increased amounts.
    Conclusion
    In this study, a significant increase in the mean serum IL-8 level was observed in the RAS group.
  • Jalil Ghanbarzadeh *, Mohammad Reza Sabooni, Masoud Keshavarz Page 83
    Background And Aim
    Fixed partial dentures and single restorations reveal differences in the pattern and quantity of stress. The most important factors affecting stress distribution in abutments are occluso-gingival height and bucco-lingual width. In this in vitro study a finite element analysis was performed to evaluate changes in the pattern and quantity of stress in pontics with different widths.
    Materials And Methods
    Three PFM models were created, one with a conventional width and the other two demonstrating 20% and 40% width-reduction. The models were fabricated to replace a mandibular first molar. A load of 700 N was applied vertically to the center of the pontic and the stress patterns were examined by finite element analysis.
    Results
    Maximum stress concentration was observed in the supporting bone of the abutment teeth mesial to the premolars, distal to the molars and in the apical portions of the premolars. The 20% and 40% width-reduction of the pontics caused a similar amount of stress reduction in the supporting tissues of the abutment teeth. Stress concentration sites were also observed at the furcation area and the cervical regions of the distal aspect of the premolars and mesial aspect of the molars. The reduction in stress values within tooth structure was proportional but less than the 20% and 40% width-reduction of the pontics.
    Conclusion
    Reduction of pontic width caused a considerable amount of stress reduction in the supporting bone and a smaller amount in tooth structure.
  • Mahro Vojdani *, Gholamreza Dehbozorgi, Sasan Mohammadzadeh, Alireza Akbari Jahromi Page 90
    Background And Aim
    Psychological factors have been suggested to play a role in the maintenance and etiology of temporomandibular disorders (TMDs), but its exact cause is complicated and multifactorial. This study aimed to compare anxiety and depression between patients with TMD and matched healthy individuals.
    Materials And Methods
    A total of 150 individuals including 75 TMD patients and 75 healthy volunteers were included in this case-control investigation. The participants were matched according to age, sex, occupation and socio-economic status. In order to collect demographic and general health information, all subjects were asked to fill-out questionnaires. Symptoms of anxiety were measured with the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory (STAI) scale and symptoms of depression with the Beck Depression Inventory (BDI) scale. Data were analyzed using Chi-square, independent sample T-test and two-way ANOVA with SPSS software.
    Results
    The mean score for BDI was 15.2 in the case and 8.36 in the control groups, which showed a significant difference. BDI was not significantly different between males and females. State and Trait scores were significantly higher in the TMD patients as compared to the controls. A significant difference was not observed in Trait anxiety between the two sexes but men revealed significantly higher State anxiety scores than women.
    Conclusion
    These findings indicate that depression and anxiety were more prevalent among TMD patients in comparison to the normal population. Therefore psychological consultation for both men and women with TMD should be considered in the treatment plan.
  • Abbas Esmaili Sari, Ghasem Zolfaghari *, S.Mahmood Ghasempouris., Shojaeddin Shayegh, Masoomeh Hasani Tabatabei Page 97
    Background And Aim
    Dental professionals are at risk of being exposed to inorganic mercury, through handling amalgam. The purpose of the present investigation was to evaluate the effect of age, sex, years of practice, specialty and number of amalgam fillings on the concentration of mercury in nails of dentists practicing in Tehran.
    Materials And Methods
    This analytic-descriptive study, conducted between May 2005 and May 2006, involved a randomly selected sample of 100 dentists and 35 controls in Tehran. All participants were asked to provide a nail sample and complete a questionnaire. Mercury was measured by the LECO AMA 254 Advanced Mercury Analyzer (USA) according to ASTM, standard No. D-6722. The LECO AMA254 is a unique Atomic Absorption Spectrometer (AAS) that is specifically designed to determine total mercury contents in various solids and certain liquids without sample pre-treatment or sample pre-concentration. Statistical analysis was performed using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U-tests.
    Results
    Mercury content in nails differed significantly among operative dentists: 0.14-27.27 mg/kg; orthodontists: 0.15-14.53 mg/kg; and controls: 0-1.7 mg/kg (p=0.000). Age had a significant effect on mercury concentrations (p=0.01). However, gender (p=0.93), years of practice (p=0.49), number of amalgam fillings (p=0.58) and the studied specialties (p=0.07) did not significantly affect mercury levels.
    Conclusion
    Mercury levels were significantly higher in dentists and correlated with age. High mercury concentrations in some dentists appeared to be related to background exposure from the preparation of amalgam, amalgam residues and spillage of mercury.
  • Horiyeh Moosavi *, Fatemeh Maleknejad, Eiman Nasiraee Page 105
    Background And Aim
    Restoration of endodontically-treated anterior teeth with weakened roots requires special attention. The purpose of this investigation was to compare the fracture resistance of experimentally weakened anterior roots reinforced with three different methods using tooth-colored materials.
    Materials And Methods
    Forty human sound maxillary central incisors were used in this in vitro study. The crowns of 30 teeth were removed 2mm above the CEJ. After root-canal therapy, flared canals were simulated. The teeth were filled with D.T. light-post plus resin composite (Clearfil DC Core Automix) in group 1, D.T. light-post plus two accessory posts (Reforpin+Panavia F 2.0) in group 2 and D.T. light-post plus Panavia F 2.0 in group 3. Access cavities in the fourth (control) group were restored after ideal root-canal therapy. Following cementation of the posts and restoration of the crowns with Clearfil Photo-Core composite, the roots were embedded in acrylic resin blocks, 1 mm below the CEJ. After 24h storage, the samples were loaded in an Instron testing machine with a crosshead speed of 0.5 mm/min at a 45° angle to the long axis of the tooth on the palatal surfaces until failure. The data were analyzed using ANOVA and Tukey test (P=0.05).
    Results
    The lowest (300.17 N) and highest (585.11 N) mean fracture resistance values were observed in the third and fourth groups, respectively (P<0.05). These values were not significantly different between the first, second and third groups.
    Conclusion
    The results showed that Reforpin could be used as an alternative to resin composite for internal reinforcement of weakened roots.