فهرست مطالب

  • سال بیست و هشتم شماره 2 (1391)
  • تاریخ انتشار: 1391/05/20
  • تعداد عناوین: 11
|
  • ابوالفضل فرجی، کمال اسلامی صفحات 133-144
    در کلزا، مانند بسیاری از گونه های گیاهی، تنش خشکی از طریق تاثیر بر روابط منبع و مخزن و تولید مواد فتوسنتزی سبب کاهش عملکرد می شود. به منظور بررسی تاثیر آبیاری تکمیلی بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام کلزا، آزمایشی در سه سال زراعی 86-1383 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. آبیاری در چهار سطح (1-بدون آبیاری، 2-آبیاری در مرحله گلدهی، 3-آبیاری در مرحله پرشدن دانه و 4-آبیاری در مرحله گلدهی+پر شدن دانه) و رقم در سه سطح (1-هایولا401، 2- آرجی اس003 و 3-آپشن500) به صورت فاکتوریل با یکدیگر ترکیب شدند. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که برای تمام صفات مورد مطالعه اثر سال معنی دار بود. میانگین تعداد غلاف در بوته در تیمار بدون آبیاری، آبیاری در مرحله گلدهی، آبیاری در مرحله پر شدن دانه و آبیاری در مرحله گلدهی + مرحله پر شدن دانه در سال زراعی 84-1383به ترتیب 150، 145، 163 و 143 غلاف، در سال زراعی 85-1384 به ترتیب 85، 113، 104 و 108 غلاف و در سال زراعی 86-1385 به ترتیب 73، 95، 95 و 106 غلاف بود. تعداد ساعات آفتابی طی دوره تشکیل دانه در سال های مختلف آزمایش یک عامل تعیین کننده در تولید دانه بود. میانگین تعداد دانه در غلاف در سال اول، دوم و سوم آزمایش به ترتیب 1/15، 6/21 و 4/13 دانه بود. تاثیر آبیاری بر عملکرد دانه در سال های مختلف آزمایش متفاوت بود و به میزان بارندگی طی زمان انجام آبیاری بستگی داشت. میانگین عملکرد دانه در تیمارهای بدون آبیاری، آبیاری در مرحله گلدهی، آبیاری در مرحله پر شدن دانه و آبیاری در مرحله گلدهی + مرحله پر شدن دانه در سال زراعی 84-1383 به ترتیب 3283، 3520، 3709 و 3890 کیلوگرم در هکتار، در سال زراعی 85-1384 به ترتیب 3093، 3339، 3047 و 3922 کیلوگرم در هکتار و سال زراعی 86-1385 به ترتیب 2802، 2494، 2687 و 2804 کیلوگرم در هکتار بود. در هر سه سال هیبرید هایولا401 با داشتن تعداد دانه در غلاف بیشتر و وزن دانه بالاتر بیشترین عملکرد دانه را بین ارقام مورد مطالعه داشت. میانگین عملکرد دانه ارقام هایولا401، آرجی اس003 و آپشن500 در سال زراعی 84-1383 به ترتیب 3984، 3552 و 3266 کیلوگرم در هکتار، در سال زراعی 85-1384 به ترتیب 4035، 3109 و 2908 کیلوگرم در هکتار و در سال زراعی 86-1385 به ترتیب 4093، 2500 و 1497 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج این مطالعه نشان داد که آرجی اس003 می تواند به عنوان یک رقم مناسب در کنار هیبرید هایولا401 در منطقه گنبدکشت شود.
    کلیدواژگان: براسیکا، آبیاری، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه و فنولوژی
  • محمدرضا شهسواری صفحات 145-155
    تعیین فواصل کاشت برای گیاه کرچک به منظور بدست آوردن عملکرد مطلوب دارای اهمیت زیادی است. بررسی اثر فواصل بین و روی ردیف کاشت بر صفات مختلف کرچک قرمز در سال 1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان انجام شد. در این آزمایش بذور کرچک قرمز در سه فاصله بین ردیف 55، 75 و 95 سانتی متر و سه فاصله روی ردیف 20، 30 و40 سانتی متر بصورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار کشت گردید. فاصله بین ردیف به عنوان فاکتور اصلی و فاصله روی ردیف به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد با افزایش فاصله بین ردیف، رسیدگی فیزیولوژیک تسریع گردید. اثر فاصله بین و روی ردیف بر ارتفاع بوته، قطر ساقه و وزن خشک بوته معنی دار بود. با افزایش تراکم بوته، ارتفاع و وزن خشک بوته افزایش و قطر ساقه کاهش یافت. اثر فاصله بین ردیف بر تعداد شمع در بوته، تعداد شمع در واحد سطح، طول شمع، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت معنی دار و بر تعداد دانه در شمع غیر معنی دار بود. اثر فاصله روی ردیف بر تعداد دانه در شمع و وزن هزار دانه معنی دار نبود. با افزایش تراکم، عملکرد دانه افزایش یافت. تغییرات عملکرد دانه با تغییرات تعداد شمع در واحد سطح، طول شمع، تعداد دانه در شمع و شاخص برداشت روند مشابهی داشت، در حالیکه روند تغییرات عملکرد دانه عکس روند تغییرات تعداد شمع در بوته و وزن هزار دانه بود. بالاترین عملکرد دانه (1423 کیلوگرم در هکتار) از فاصله بین ردیف 55 سانتی متر و فاصله روی ردیف 20 سانتی متر (تراکم 91 هزار بوته در هکتار) حاصل شد.
    کلیدواژگان: کرچک قرمز، تعداد شمع در بوته، تراکم بوته، وزن هزار دانه و عملکرد دانه
  • حمید نجفی نژاد، سید علی محمد مدرس ثانوی، محمد مددی زاده صفحات 157-171
    به منظور تعیین نسبت کاشت بهینه برای والدین ذرت رقم سینگل کراس 704 برای تولید بذر در مناطق ارزوئیه و بردسیر کرمان دو آزمایش جداگانه در دو سال 1387 و 1388 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای هر آزمایش شامل چهار نسبت کاشت به شرح زیر بودند: 1- نسبت کاشت 1: 4 معمولی (کاشت 4 ردیف لاین مادری و یک ردیف لاین پدری که 80 درصد زمین لاین مادری کشت گردید)، 2- نسبت کاشت 2: 4 متراکم (کاشت 4 ردیف لاین مادری و دو ردیف لاین پدری بر روی یک پشته که در آن 80 درصد زمین لاین مادری کشت گردید)، 3- نسبت کاشت 1: 4 متراکم (کاشت تمام زمین با لاین مادری به طوری که 100درصد زمین توسط لاین مادری اشغال گردید و کشت یک ردیف لاین پدری در روی یک پشته پس از هر 4 ردیف لاین مادری و 4- نسبت کاشت 2: 4 معمولی (کاشت 4 ردیف لاین مادری و 2 ردیف لاین پدری که 67درصد زمین توسط لاین مادری اشغال گردید). صفات مورد اندازه گیری شامل عملکرد بذر تولیدی در هکتار، تعداد دانه در بلال، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف بلال، وزن هزار دانه و درصد چوب بلال بود. نتایج نشان داد در منطقه ارزوئیه نسبت کاشت 4:1 متراکم دارای کمترین عملکرد بذر(1300 کیلوگرم در هکتار)، تعداد دانه در بلال، تعداد ردیف دانه و تعداد دانه در ردیف و بیشترین درصد چوب بلال در مقایسه با سایر نسبت های کاشت بود. نسبت های کاشت 4:2 معمولی، 4:2 متراکم و 4:1 معمولی در یک گروه آماری قرار گرفتند و به ترتیب 2300، 2600 و 2640 کیلوگرم در هکتار بذر تولید کردند. در منطقه بردسیر، حداکثر و حداقل بذر تولیدی به میزان 2800 و 990 کیلوگرم در هکتار به ترتیب متعلق به نسبت کاشت 4:2 معمولی و 4:1 متراکم بود. بر اساس نتایج این پژوهش برای منطقه ارزوئیه سه نسبت کاشت 4:2 معمولی، 4:2 متراکم و 4:1 معمولی و برای منطقه بردسیر نسبت کاشت 4:2 معمولی جهت تولید بذر هیبرید ذرت رقم سینگل کراس 704 توصیه می شود.
    کلیدواژگان: ذرت، بذر هیبرید، تعداد ردیف دانه در بلال، عملکرد بذر و وزن هزار بذر _
  • اردلان مهرانی، حسن فضائلی، هرمز اسدی صفحات 173-185
    به منظور بررسی تاثیر زمان های مختلف برداشت بر کمیت و کیفیت علوفه چهار رقم آمارانت: اولترا، خارکوف، خارکوفسکی و بی نام، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت دو سال متوالی (1385 و 1386) در شرایط آب و هوائی کرج اجرا شد. عوامل آزمایشی شامل چهار رقم آمارانت و دو مرحله برداشت بودند. برای بررسی عملکرد علوفه ارقام، ضمن یادداشت برداری از مشخصات رویشی و زایشی تیمارها، از سطوح معینی از هر کرت نمونه برداری انجام گرفت. برای بررسی کیفیت تیمارها نیز نمونه های استانداردتهیه شد. نتایج نشان داد از نظر عملکرد علوفه تر و خشک بین ارقام آمارانت و همچنین مراحل مختلف برداشت تفاوت معنی دار در سطح احتمال 1% وجود داشت. بالاترین عملکرد علوفه تر و خشک به ترتیب 86400 و 13320 کیلوگرم در هکتار به رقم اولترا تعلق داشت. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که علاوه بر رقم و مرحله برداشت، اثر سال و اثر متقابل رقم × مراحل برداشت نیز بر عملکرد علوفه تر و خشک در سطح احتمال 1% معنی دار بود. میزان پروتئین خام ارقام آمارانت بین 75/7 تا 2/22 درصد متغیر بود و ارقام در سطح احتمال 1% با یکدیگر تفاوت معنی داری داشتند. بین ADF و NDF علوفه و قابلیت هضم آن همبستگی منفی بسیار قوی به ترتیب با ضرایب **874/0-r = و **911/0– r = مشاهده شد. میانگین کل قابلیت هضم ماده خشک (DMD)، ماده آلی (OMD) و ماده آلی ماده خشک (DOMD)، به ترتیب 1/71، 6/67 و 8/58 درصد برآورد شد. رقم اولترا در برداشت در مرحله شروع گلدهی از بالاترین سود به مبلغ 12880 هزار ریال در هکتار برخوردار بود. نرخ بازده نهایی جایگزینی این تیمار انتخابی بالاتر از سایر تیمارها و بیشتر از 96% برآورد شد. بنابراین رقم اولترا با برداشت در مرحله شروع گلدهی به عنوان تیمار مناسب تعیین شد.
    کلیدواژگان: آمارانت، عملکرد علوفه تر، عملکرد علوفه خشک، پروتئین خام و نرخ بازده نهایی
  • احمد موسی پورگرجی، حسن حسن آبادی صفحات 187-208
    به منظور بررسی شاخص های رشد و روند تغییرات برخی صفات در سه رقم سیب زمینی آگریا، مارفونا و پیکاسو با خصوصیات ژنوتیپی و فنوتیپی متفاوت این پژوهش در قالب طرح کرت های خرد شده با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی 400 هکتاری موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج در سال های 1382 و 1383 اجرا شد. تاریخ کاشت در پنج سطح (بیست فروردین، پنج اردیبهشت، بیست اردیبهشت، پنج خرداد، بیست خرداد) به عنوان کرت اصلی و ارقام (آگریا، پیکاسو و مارفونا) در سه سطح به عنوان کرت فرعی درنظر گرفته شدند. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که بین تاریخ های مختلف کاشت و ارقام برای اکثر صفات مورد بررسی اختلاف وجود داشت و از لحاظ شیب تغییرات صفات نیز ارقام در تاریخ های مختلف کاشت واکنش های متفاوت داشتند. بنابراین استنباط می شود روند تغییرات صفات برای هر یک از ارقام سیب زمینی خاص آن رقم بوده و قابل توصیه برای دیگر ارقام نمی باشد. نتایج بررسی ها برای رقم آگریا نشان داد که عملکرد و اجزای عملکرد در تمام طول رشد گیاه تحت تاثیر محیط بوده و تغییر در تاریخ کاشت باعث تغییر در روند تغییرات عملکرد و اجزای آن گردید. مقایسه روند تغییرات درصد ماده خشک غده و عملکرد نشان داد، زمانی که مجموع درجه روز رشد بعد از گلدهی به 1000 درجه روز رشد رسید، میزان عملکرد همانند درصد ماده خشک بالا و در حد قابل قبول بود. مقایسه روند تغییرات عملکرد با سرعت رشد غده و سرعت رشد نسبی غده در تاریخ های مختلف کاشت نشان داد، روند تغییرات عملکرد همخوانی مستقیم و بالایی با آنها داشت و تغییر در تاریخ کاشت باعث تغییر در سرعت رشد غده و سرعت رشد نسبی غده و متعاقب آن باعت تغییر در عملکرد گردید. سرعت رشد غده بین 5/1 –2/1 گرم بر مترمربع بر درجه روز رشد متغییر بود و حداکثر تقریبی سرعت رشد نسبی نیز 125/0 گرم بر گرم بر درجه روز رشد بود. نتایج این پژوهش نشان داد تاریخ کاشت سوم (بیست اردیبهشت) و پنجم (بیست خرداد) برای کاشت رقم آگریا در منطقه کرج مناسب می باشد.
    کلیدواژگان: سیب زمینی، آگریا، درجه روز رشد، عملکرد غده و سرعت رشد نسبی غده _
  • جلال رستگار، جواد باغانی صفحات 209-223
    در این تحقیق اثر سه روش مختلف آبیاری بر روی درصد ماده خشک، جوانه زنی، بهره وری مصرف آب آبیاری، عملکرد و برخی صفات زراعی چهار رقم پیاز خوراکی ایرانی مطالعه شد. آزمایش در سال های 1386 و 1387 به صورت کرت های نواری در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور اجراء شد. سه روش آبیاری (قطره ای، شیاری و کرتی) به عنوان کرت های عمودی و چهار رقم پیاز روز بلند به نام های قرمز آذر شهر، سفید کاشان، سفید نیشابور و قرمز نیشابور به عنوان کرت های افقی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد روش آبیاری قطره ای در مقایسه با دیگر روش ها عملکرد سوخ های پیاز را افزایش داد. بررسی اثر متقابل رقم × روش آبیاری نشان داد آبیاری شیاری 37% عملکرد رقم سفید کاشان را نسبت به روش کرتی افزایش داد. میانگین عملکرد پیاز سفید کاشان نیز در آبیاری قطره ای 30% بیشتر از عملکرد این رقم در روش آبیاری کرتی بود. بهره وری مصرف آب آبیاری در روش قطره ای به ترتیب 28% و 52% نسبت به روش های آبیاری شیاری و کرتی بیشتر بود. در مجموع، عملکرد سوخ در روش آبیاری قطره ای 2/7% کمتر از روش شیاری و 27% بیشتر از روش کرتی بود.
    کلیدواژگان: آبیاری شیاری، آبیاری قطره ای، آبیاری کرتی و بهره وری مصرف آب
  • غلامرضا قدرتی صفحات 225-237
    به منظور ارزیابی تحمل به خشکی انتهای فصل در لاین های امید بخش کلزای بهاره تعداد 11 لاین بهاره به همراه رقم هایولا 401 به عنوان شاهد در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط تنش و بدون تنش خشکی طی دو سال زراعی 88-1387 و 89-1388 در مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بر اساس شاخص حساسیت به تنش (SSI) و شاخص تحمل به تنش (TOL) لاین های L5 و L1 به عنوان لاین های متحمل تر شناخته شدند. شاخص های تحمل به تنش (STI) و میانگین هندسی بهره وری (GMP) که مقادیر بالای آن نشان دهنده تحمل به تنش خشکی می باشد، ژنوتیپ های هایولا 401 و L1 را به عنوان ژنوتیپ های با عملکرد بالا در هر دو شرایط عادی و تنش تعیین کردند. با در نظر گرفتن کلیه شاخص ها و با توجه به اینکه لاین های متحمل برتر باید دارای عملکرد بالا در شرایط عادی و حداقل کاهش عملکرد در شرایط تنش باشند. هایولا 401 و L1 به عنوان ژنوتیپ های مناسب برای شرایط تنش خشکی انتهای فصل انتخاب شدند. همچنین با توجه به همبستگی مثبت و معنی دار شاخص های STI، GMP و MP با عملکرد دانه در شرایط مطلوب و تنش، در مجموع این شاخص ها به عنوان معیارهای مناسب جهت شناسایی لاین های امید بخش کلزای بهاره متحمل به تنش خشکی انتهای فصل شناخته شدند.
    کلیدواژگان: کلزا، تنش خشکی انتهایی، شاخص های تحمل به تنش و عملکرد دانه
  • مهشید فخرایی لاهیجی، اردشیر رحیمی میدانی، صنم صفایی چایی کار صفحات 239-248
    این تحقیق به منظور بررسی اثر دورهای مختلف آبیاری و کارایی استفاده از خاکپوش های مختلف بر رشد و عملکرد گلایل رقم رز سوپریم اجراء گردید. دو عامل دور آبیاری در سه سطح 7، 10 و 15 روزه و نوع خاکپوش در پنج سطح شامل کاه گندم، پلاستیک سفید، پلاستیک سیاه، سوزنی برگ و بدون خاکپوش (شاهد) با سه تکرار بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه سال متوالی 89-1386 در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی ورامین اجرا شد. ارتفاع گیاه، طول سنبله، تعداد گلچه، قطر گل، قطر کورم، وزن کورم و کورمچه و تعداد کورمل در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد که اثر متقابل آبیاری × خاکپوش بر روی تعداد گلچه، وزن کورم و کورمچه و تعداد کورمل در سطح احتمال 1% معنی دار بود. اثر سال نیز بر روی کلیه صفات به جز قطر کورم در سطح احتمال 1% معنی دار شد. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از خاکپوش پلاستیک سیاه و دور آبیاری 10 روز موجب بهبود کمیت و کیفیت گل های گلایل شد.
    کلیدواژگان: گلایل، خاکپوش، دور آبیاری، سنبله و وزن کورم
  • غلامعلی بردبار، عبدالحسین ابوطالبی صفحات 249-252
  • محتشم محمدی، مهدی کلاته عربی، طهماسب حسین پور، مقصود حسن پور حسنی صفحات 253-256
  • بهروز واعظی، مظفر روستایی، طهماسب حسین پور، حسن قوجیق صفحات 257-259
|
  • A. Faraji, K. Eslami Pages 133-144
    In canola (Brassica napus L.)، such as in most plant species، drought stress affects sink and source relationship as well as photosynthates assimilation، hence reduces seed yield. To evaluate the effect of supplemental irrigation on seed yield and yield components of canola cultivars، an experiment was conducted in 2004–2007 growing seasons at Agricultural Research Station of Gonbad، Iran. The experiment was arranged as factorial in randomized complete block design with three replications. Experimental factors included four irrigation levels (1-without irrigation، 2-irrigation in flowering stage، 3-irrigation in seed filling stage and 4-irrigation in flowering + seed filling stages)، and three canola cultivars (Hyola401، RGS003 and Option500). Combined analysis of variance showed that the effect of year was significant on all studied traits. Mean of pod number plant-1 in without irrigation، irrigation in flowering، irrigation in seed filling and irrigation in flowering + seed filling stages was 150، 145، 163 and 143 pods in 2004-05، 85، 113، 104 and 108 pods in 2005-06، and 73، 95، 95 and 106 pods in 2006-07 growing seasons، respectively. The number of sunny hours during seed formation was a determinant factor of seed production. Mean seed number pod-1 in the first، second and third growing seasons was 15. 1، 21. 6 and 13. 4 seed، respectively. In different growing seasons، the effect of irrigation on seed yield was different، and depended on rainfall at irrigation time. Mean of seed yield in without irrigation، irrigation in flowering، irrigation in seed filling and irrigation in flowering + seed filling treatments was 3283، 3520، 3709 and 3890 kg ha-1 in 2004-05، 3093، 3339، 3047 and 3922 kg ha-1 in 2005-06، and 2802، 2494، 2687 and 2804 kg ha-1 in 2006-07 growing seasons، respectively. Hyola401 had higher seed number pod-1، higher seed weight and the highest seed yield. Mean of seed yield of Hyola401، RGS003 and Option 500 cultivars was 3984، 3552 and 3266 kg ha-1 in 2004-05، 4035، 3109 and 2908 kg ha-1 in 2005-06، and 4093، 2500 and 1497 kg ha-1 in 2006-07 growing seasons، respectively. Results of this study showed that RGS003 is a suitable cultivar to be grown side by side of Hyola401 in Gonbad region of Iran.
    Keywords: Brassica, Irrigation, Pod number plant, 1, Seed number pod, 1, Seed yield, Phenology
  • M. R. Shahsavari Pages 145-155
    Determination of planting spacing for castor (Ricinus communis L.) is very important for obtaining optimum seed yield. This experiment was conducted to study the effects of inter and intra row spacings on some agronomic traits of red castor using split-plot arrangments in randomized complete block design with four replications in 2006 at the Kabotarabad Agriculture Research Station of Isfahan. Main plots were three inter row spacings (55, 75 and 95 cm) and sub-plots were three intra row spacings (20, 30 and 40 cm). Results showed that with increasing inter row spacing, physiological maturity was enhanced. Inter row and intra row spacings had significant effect on plant height, stem diameter and plant dry matter. By increasing plant density, plant height and plant dry matter increased and stem diameter decreased. Inter row spacing significantly affected on number of candles plant-1, number of candles m-2, candle length, 1000 seed weight, seed yield and harvest index. Inter row spacing had no significant effect on number of seed candle-1. Intra row spacing had no significant effect on number of seed candle-1 and 1000 seed weight. By increasing plant density, seed yield increased. Seed yield variation had similar trend to number of candles m-2, candle length, number of seed candle-1 and harvest index. However, variation in trend of seed yield was reversed to the number of candle plant-1 and 1000 seed weight. The highest seed yield (1423 Kg ha-1) was obtained in 55 cm inter row and 20 cm intra row spacings (91 thousand plant ha-1).
    Keywords: Red castor, Number of candle plants, 1, Plant density, 1000 seed weight, Seed yield
  • H. Najafinezhad, S. A. M. Modarres Sanavi, M. Madadizadeh Pages 157-171
    To determine the optimum planting rows ratio of female and male parents of KSC704 for hybrid seed production، two separate experiments were conducted in two years (2008 and 2009) in two regions of Kerman province (Orzoiyeh and Bardsir). In each region four planting ratios were evaluated in randomized complete block design with three replications. Planting rows ratios were different Female: Male ratios as follows: 1) common planting ratio (4:1) with four female rows and one male rows in which planting area of female parent was 80%; 2) high density planting ratio (4:2) with four female rows and two male rows on the same furrow in which planting area of female was %80، 3) high density planting ratio (4:1) with four female rows and one male row in which planting area of female was %100، and 4) common planting ratio (4:2) with four female rows and two male rows that planting area of female was 67%. Results showed that in Orzoiyeh region، high density planting ratio (4:1) had the lowest seed yield (1300 kg ha-1)، number of seed per ear، number of row per ear، number of seed per row and the highest cob (%) than the others. There were not significant differences between other treatments in seed yield. Common planting ratio (4:2)، high density planting ratio (4:2) and common planting ratio (4:1) had 2300، 2600 and 2640 kg ha-1 of seed، respectively. In Bardsir، the highest and lowest seed yield obtained from common planting ratio (4:2) with 1850 kg ha-1 and high density planting ratio (4:1) with 990 kg ha-1، respectively. Therefore، planting ratio (4:2)، high density planting ratio (4:2) and common planting ratio (4:1) for Orzoiyeh and common planting ratio (4:2) for Bardsir are recommended for KSC704 hybrid seed production.
    Keywords: Maize, Hybrid seed, Female: Male ratio, Seed yield, 1000 seed weight
  • A. Mehrani, H. Fazaeli, H. Asadi Pages 173-185
    To study the effect of harvest in different growth stages on quantity and quality of forage of amaranth varieties a field experiment was carried-out as factorial arrangement in randomized complete block design with three replication in two successive growing seasons (2006 and 2007) in Karaj، Iran. Experimental factors included: four amaranth varieties; Ultra، Kharkof، Kharkofsky and Unknown، and two harvest stages; flowering and after seed set. For forage yield of amaranth varieties، samples were taken from determined area in each plot. For quality assessment of treatments، standard samples were prepared. Results showed that amaranths variaties significantly (P < 0. 01) differed for fresh and forage yields. The highest fresh (86400 kg ha-1) and dry (13320 kg ha-1) forage yields belonged to Ultra. Combined analysis of variance revealed that effects of year and interaction of variety × harvest stage were significant (P < 0. 01) on fresh and dry forage yields. Amaranth varieties significantly (P < 0. 01) differed for crude protein content which varied from 7. 75% to 22. 2%. There were highly significant negative relationship between dry matter digestibility (DMD) and acid detergent fiber (ADF) (r = -0. 874**) and organic matter digestibility (OMD) (r = -0. 911**). The estimated means of DMD، OMD and DOMD (Dry organic matter digestibility) were 71. 1%، 67. 6% and 58. 8%، respectively. Ultra harvested in flowering stage had the highest profit (12880000 IRR). The estimated marginal rate of return of substitution of this treatment with other tretments was 96%. Therefore، Ultra with harvest in flowering stage was identified as suitable treatment.
    Keywords: Amaranth, Fresh forage yield, Dry forage yield, Crude protein, Marginal rate of return
  • A. Mousapour Gorji, H. Hassanabadi Pages 187-208
    To analyse growth and variation in trend of some traits of potato a field experiment was carried out in 2003 and 2004 at field research station of Seed and Plant Improvement Institute، Karaj، Iran. A split plot arrangement in randomized complete block design with three replications was used. Planting dates at five levels; 08 April، 24 April، 09 May، 25 May and 09 June were assigned to main-plots and three potato cultivars were randomized in sub-plots. Combined analysis of variancse revealed significant differences among planting dates and potato cultivars for most of the studied traits. Response of potato cultivars to planting dates was different considering the slopes of variation in trends of different traits. Therefore، the observed response are specific to each cultivar. Planting date significantly affected yield and yield components of cv. Agria and variation in trend of traits differed with planting dates. Variation in trend of tuber dry matter (%) and yield showed that both were at maximum level when accumulated growing degree days reached 1000 ºCd after flowering. Variation in tuber growth rate، tuber relative growth rate and tuber yield in different planting dates indicated that there were in agreement، and these indices and tuber yield changed in the same direction in different planting dates. Tuber growth rate varied from 1. 2-1. 5 g m-2 ºCd-1 and the maximum tuber relative growth rate was 0. 125 g g-1 ºCd. It was concluded that the third (09 May) and fifth (09 June) planting dates are suitable for cv. Agria in Karaj region.
    Keywords: Potato, Agria, Growing degree days, Tuber yield, Tuber relative growth rate
  • J. Rastegar, J. Baghani Pages 209-223
    Effect of three different irrigation methods on dry matter (%)، emergence (%)، water productivity، yield and some of agronomic traits of four Iranian onion cultivars were studied. The experiment was conducted in 2005 and 2006 growing seasons as strip plot arrangements in randomized complete block design with three replications in Agricultural and Natural Resources Research Station of Neyshabour. Three irrigation methods (drip، furrow and basin) were assigned as vertical plots and four long day onion cultivars (Azarshahr Red، Kashan White، Neyshabour White، Neyshabour Red) were randomized in horizontal plots. Results showed that drip irrigation method increased bulb yield of onion. Irrigation × cultivar interaction effect showed that furrow irrigation improved bulb yield in Kasahn White cultivar by 37% in comparison to basin system. Average yield of Kashan White cultivar in drip irrigation was 30% more than that of basin system. Water productivity in drip irrigation was more than furrow and basin irrigation methods by 28% and 52%، respectively. Mean bulb yield in drip irrigation was 7. 2% less than furrow irrigation and 27% more than basin irrigation.
    Keywords: Basin irrigation, Drip irrigation, Furrow irrigation, Water productivity
  • G. Ghodrati Pages 225-237
    To evaluate terminal drought tolerance in promising lines of spring rapeseed، using stress tolerance indices، this research was conducted in 2008-09 and 2009-2010 growing seasons in Safiabad Agricultural Research Center، Dezfoul، Iran. Eleven promising lines of spring rapeseed as well as Hyola401 (check) were evaluated in two separate field experiments using randomized complete block design with three replications in non-stress and terminal drought stress conditions. Results revealed that L5 and L4 were more tolerant than other lines using Stress Susceptibility Index (SSI) and Tolerance Index (TOL). However، Stress Tolerance Index (STI) and Geometric Mean Productivity identified Hyola401 and L1 line as genotypes with higher yield in both non-stress and drought stress conditions. Considering all drought tolerance indices، Hyola401 and L1 were suitable and adapted genotypes in terminal drought stress conditions. Study of correlation coefficients between seed yield in non-stress and terminal drought stress conditions and STI، GMP and MP showed that these indices are suitable for identification of terminal drought tolerant promising lines of spring rapeseed.
    Keywords: Rapeseed, Terminal drought stress, Drougth tolerance indices, Seed yield
  • M. Fakhraei Lahiji, A. Rahimi Midani, Safaei Chaeikar Pages 239-248
    To evaluate the effect of irrigation intervals and different mulches on some traits of gladiolus cv. Rose Superme، an experiment was carried out as factorial arrangement in randomized complete block design with three replicutions in 2007-2010 growing seasons at Varamin Agricultural Research Center، Varamin، Iran. Experimental factors included: three levels of irrigation intervals; 7، 10 and 15 days and five mulches; no mulch، white plastic، wheat straw، pine dry leaves and black plastic. Plant height، spike length، floret number، flower diameter، corm diameter، corm and cormels weight were measured and recorded. Results showed that irrigation interval × mulch interaction effect was hightly significant (P < 0. 01) on floret number، corm and cormels weight، and cormel number. Growing season also significantly (P<0. 01) affected all traits except corm diameter. In conclusion، irrigation at 10 days interval with black plastic mulch can improve quantity and quality of gladiolus production.
    Keywords: Gladiolus, Mulch, Irrigation interval, Spike, Corm Weight
  • G. Bordbar, A. H. Aboutalebi Pages 249-252
    Olive is slow growing plant and its propagation takes long time. To overcome such a constraint، a study was carried-out to investigate the possibility of propagation of olive trees by cutting-grafts during rooting. Four experimental factors included; timing of graft at two levels (before rooting and after rooting)، grafting type at two levels (inverted T and splice)، rootstock at two levels (Gorgan B and Shengeh)، and scion source at three levels (Fishomi، Shirazy and Dezful). The experiment was conducted as factorial arrangement in randomized complete block design with four replications. Results showed that timing of graft and type of graft had significant effect on grafts survival. However، rootstock and scion source had no significant effect on the survival of grafts. Grafting after rooting improved grafts survival by 40%. Inverted T graft increased grafts survival by 30% while grafts survival in splice graft type was 22%. Timing of graft also significantly affected the duration required for transplanting of grafted cuttings. The duration was longer for grafted cuttings after rooting. In conclusion، inverted T graft on rooted cuttings are more suitable for transplanting in green-house.
    Keywords: Olive_Inverted T graft_Splice graft_Rootstock_Scion
  • M. Mohammadi, M. Kalateharabi, T. Hosseinpour, Hassanpour Hosni Pages 253-256
    Karim as a new line (HAMAM-4: T. AEST/SPRW''S''//CA8055/3/BACANORA86 ICW92-0477-1AP-1AP-4AP-1AP-0AP) was evaluated at Gachsaran agricultural research station in 2004-2005. It was selected for its high grain yield (3975 kg ha-1) and included in advance yield trial in Gachsaran، Khoramabad، Gonbad، Moghan and Ilam field stations in next growing season. Average yield of this line and check (cv. Koohdasht) in these stations were 3762 and 3416 kg ha-1، respectively. Karim had also desirable agronomic traits. Therefore، this line along with 17 promising lines were studied in three successive growing seasons (2006-2009) in uniform regional wheat yield trial in Gachsaran، Khoramabad، Gonbad and Moghan field stations. Average grain yield for new cultivar was 3310 kg ha-1 which was significantly higher as compared to check. New cultivar had 338 kg ha-1 (13. 7%) yield superiority to check during 2004-2009 across all field stations. Considering grain yield stability parameter this line had the highest rank with least standard deviation and small within location coefficient of variation. New cultivar showed resistance to important wheat diseases such as yellow rust، leaf rust، common bunt، dwarf bunt and powdery mildew. It has good quality properties in addition to earliness، optimum plant height and high 1000 grain weight. Overall، due to its optimum grain yield، grain yield stability، desirable agronomic traits and quality، Karim was released by Agricultural Research، Education and Extension Organization in 2011.
  • B. Vaezi, M. Roustaii, T. Hosseinpour, H. Ghojigh Pages 257-259
    Khorram was primarily received as an introduction barley for low rainfall area- cold winter (LRA-CW) with the pedigree of Sfa02/3/RM1508/Pro//W12269/4/Hml-02 ArabiAbiad//ER/ApmICB92-0926-0AP-2AP-0AP from International Center for Agricultural Research in the Dry Areas in the 2002-2003 cropping season. Khorram cultivar was tested in the preliminary, advance yield trial and uniform regional yield trial in 2003-2004, 2004-2005 and 2005-2008 in Gachsaran, Koohdasht, Moghan and Gonbad research field stations. Results showed that it yieled 18.06% more than check (cv. Izeh). In addition to high grain yield, Khorram possess desirable agronomic characteristics such as high 1000 grain weight (TGW), high protein content in comparison to check (10.8% vs. 9.4%), acceptable level of resistance to the important barley diseases such as scald and powdery mildew. Khorram was officially released in September 2011 for semi- tropical rainfed areas of Iran