آرشیو چهار‌شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۴۵
جهان
۱۵

خبر

رزمایش نظامی عظیم ناتو در دریای بالتیکرودررو با مسکو

مرکز فرماندهی اروپای ارتش آمریکا از جزئیات یک رزمایش نظامی ناتو در کشورهای حوزه دریای بالتیک را منتشر کرد. در این رزمایش عظیم که در آوریل و می 2020 برگزار می شود، در مجموع 17 کشور عضو ناتو با 37 هزار سرباز شرکت خواهند کرد و ایالات متحده برای این منظور 20 هزار سرباز از طریق آتلانتیک به اروپا می فرستد.

قرار است آلمان قطب تدارکاتی این رویداد نظامی باشد. تانک و دیگر جنگ افزارهای سنگین از طریق جاده، راه آهن و کشتی از این کشور و از راه لهستان به کشورهای حوزه بالتیک ارسال خواهد شد. آلمان قصد دارد در این رزمایش، توان زیرساخت های خود را برای جابه جایی نیروهای ارتشی و جنگ افزارهای سنگین بیازماید. بیش از همه آمادگی جاده های آسفالته و پل های راه آهن برای انتقال جنگ افزارهای سنگین

مد نظر است. وزن یک تانک جنگی و تریلر حامل آن می تواند بیش از 130 تن باشد.

ناتو در اروپا، همواره دست به انجام مانورهای نظامی بین المللی زده است. کشورهای شرق این قاره که به روسیه نزدیک ترند، اغلب از مناطق انتخابی برای انجام تمرینات نظامی بوده اند. مسکو بارها توسعه فعالیت های نظامی از سوی ناتو را نقد کرده و آن را موجب تضعیف ثبات منطقه و افزایش تنش ها می خواند.

انتقاد اپوزیسیون

بخشی از اپوزیسیون آلمان به این رزمایش انتقاد کرده است. الکساندر نوی، کارشناس نظامی حزب چپ و نماینده این حزب در پارلمان آلمان معتقد است که چنین اقدامی می تواند واکنش مشابهی از جانب روسیه را برانگیزد و تنش میان مسکو و کشورهای غربی را دامن بزند. حزب چپ از دولت آلمان خواست در این رزمایش شرکت نکند و اجازه ندهد که از خاک این کشور برای حضور دیگر نظامیان در رزمایش ناتو استفاده شود. آلمان در ژانویه سال جاری فرماندهی واحد ویژه ناتو، «نیروی واکنش سریع مشترک با آمادگی بالا (VJTF)» را نیز برعهده گرفت. این واحد ویژه ناتو در سال 2014 در واکنش به بحران کریمه در اوکراین و برای مقابله با خطرات احتمالی از جانب روسیه شکل گرفته است.

راه حل لام برای کنترل بحران هنگ کنگ مداخله نظامی چین

کری لام، رئیس دولت هنگ کنگ، در کنفرانسی مطبوعاتی برای نخستین بار به موضوعی اشاره کرد که هفته هاست ناگفته، خطر آن احساس می شود. لام گفت که در صورت وخامت اوضاع به دلیل ادامه اعتراضات، نمی توان احتمال مداخله ارتش چین در حل مناقشه منطقه خودمختار را رد کرد؛ اما رئیس دولت هنگ کنگ در ادامه تاکید کرد: من هنوز به شدت بر این عقیده هستم که ما خودمان باید راه حلی پیدا کنیم. این البته موضع دولت مرکزی هنگ کنگ هم هست که خودمان باید مشکلات را حل کنیم؛ اما اگر شرایط خیلی بد شود و اگر می خواهیم که هنگ کنگ دست کم یک شانس دیگر داشته باشد، گزینه های دیگر را رد نمی کنیم. اما راه حلی که سیاست مدار 62 ساله هنگ کنگ از آن سخن می گوید، چگونه راه حلی است؛ به ویژه وقتی که لام هم زمان تاکید می کند اقدامات خشونت آمیز در هنگ کنگ را نمی توان دیگر به عنوان جنبش دموکراسی خواهی قلمداد کرد. او در عین حال افزود که دولت او قصد ندارد فعلا استفاده از قوانین مربوط به شرایط اضطراری را به بیشتر از محدوده فعلی، یعنی ممنوعیت پوشش صورت، افزایش دهد.

لام در روزهای گذشته هنگامی که با ممنوعیت پوشاندن چهره در تظاهرات از مقرراتی مربوط به دورانی که هنگ کنگ زیر استعمار بریتانیا بود، کمک گرفت، یک بار دیگر ثابت کرد که مهارتی در تنش زدایی و ارائه راه حل ندارد. فعال کردن قانون شرایط اضطراری و ممنوعیت پوشاندن چهره در تظاهرات منجر به هجوم دوباره هزاران نفر به خیابان ها شد؛ تظاهرکنندگان با ماسک چهره خود را پنهان کرده بودند و پیام آنان برای صاحبان قدرت این بود: نمی توانید ما را بترسانید.

قانون شرایط اضطراری در سال 1922 از سوی استعمارگران بریتانیایی تصویب شده و تاکنون دو بار اجرا شده است. نخستین بار در سال 1922 برای شکستن اعتصاب ملوانان اجرا شد. برای بار دوم نیز این قانون در سال 1967 برای سرکوب شورش ها و اعتراض های نیروهای طرفدار حزب کمونیست علیه حاکمیت استعمارگر بریتانیا به اجرا درآمد. اما آنچه روشن است، این است که تجمع ها و تظاهرات ها در هنگ کنگ به طور فزاینده ای با خشونت همراه می شوند و وضعیت به گونه ای است که احتمال گفت وگو میان لام و مخالفان بعید به نظر می رسد؛ اما در کنار خواسته های دموکراسی خواهانه معترضان هنگ کنگی این پرسش هم رفته رفته جدی تر به نظر می رسد که کری لام هنوز چقدر قدرت دارد؟ یا آیا دستورها مستقیما از پکن می رسند؛ اما پاسخ این پرسش ها در حوادث روزها و هفته های آینده نهفته است.