آرشیو دو‌شنبه ۴ آذر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۸۰
جهان
۷

عراقی ها همچنان علیه سیاست های عادل عبدالمهدی اعتراض می کنند: معترضان دست بردار نیستند

اعتراض در عراق امر جدیدی نیست. از زمان سرنگونی صدام حسین پس از مداخله نظامی آمریکا در سال 2003، بارها مردم عراق در شهرهای مختلف این کشور به خیابان آمدند، ولی حالا بیش از یک ماه است که عراقی های معترض خیابان ها را در قرق خود درآورده اند تا این بار کل نظام سیاسی برآمده بعد از مداخله آمریکا را هدف قرار دهند. میدان تحریر بغداد به نماد اعتراضات تبدیل شده است و فعالان آن را منطقه ای انقلابی می خوانند؛ هرچند اعتراضات به پایتخت محدود نیست و این بار عراقی ها، فارغ از خطوط قومی و مذهبی، در همه شهرها به صف تظاهرات پیوسته اند تا علیه فساد ساختاری و اقتصاد نابسامانی اعتراض کنند که زندگی میلیون ها عراقی را به مخاطره انداخته است. اعتراضات اخیر بزرگ ترین و گسترده ترین اعتراضات در 15 سال اخیر بوده است، اما هزینه این ایستادگی هم همان طور که انتظار می رفت، هنگفت بود: در حدود یک ماه گذشته بیش از 300 نفر از معترضان کشته شدند و تعداد مجروحان هم به بیش از 15 هزار نفر رسید.

با این حال، این سرکوب خونین، عراقی ها را از ادامه اعتراض شان دلسرد نکرده است. در ادامه این اعتراض ها، شنبه شب تظاهرات های گسترده ای در شهرهای عراق در جریان بود که دست کم هفت کشته و ده ها زخمی بر جای گذاشت. روز یکشنبه، منابع امنیتی و پزشکی عراق اعلام کردند که در جریان اعتراضات شنبه شب نیروهای امنیتی معترضان را در بغداد و شهرهای جنوبی، هدف شلیک گلوله قرار دادند. به گزارش نیویورک تایمز در شهر ناصریه، نیروهای امنیتی با شلیک گلوله و پرتاب کپسول های گاز اشک آور اقدام به متفرق کردن معترضانی کردند که روی سه پل اصلی شهر جمع شده بودند. مقامات بهداشتی و پلیس ابتدا اعلام کردند که سه معترض کشته شدند و سپس منابع بیمارستانی گفتند که معترض دیگری هم در پی شلیک گلوله به سرش در بیمارستان جان خود را از دست داده است. به گفته این منابع، بیش از 50 نفر نیز در درگیری های شنبه شب مجروح شده اند که بیشتر این جراحت ها ناشی از شلیک گلوله و کپسول های گاز اشک آور بوده است.

آ ن طور که منابع گفته اند، در بندر ام القصر در نزدیکی بصره هم دو معترض کشته و 70 نفر زخمی شدند. خواسته معترضانی که شنبه شب در این بندر گرد هم آمده بودند، بازگشایی جاده ها بود. پیش از این مقامات این شهر برای جلوگیری از رسیدن معترضان به ورودی های این بندر، جاده ها را مسدود کرده بودند.

در بیش از یک ماه گذشته، اعتراضات ام القصر به دلیل اهمیت استراتژیک و اقتصادی اش برای عراق بازتاب گسترده ای در رسانه های جهانی داشته است. این بندر مهم ترین راه ارتباطی عراق با کشورهای همسایه به شمار می رود و بسیاری از محصولات غذایی از جمله گندم، شکر و سبزیجات از طریق همین بندر وارد عراق می شود. در عین حال مقام های عراقی می گویند فعالیت های این بندر تاکنون تحت تاثیر اعتراض ها قرار نگرفته و کامیون ها همچنان بدون مشکل وارد بندر ام قصر می شوند. اعتراضات شنبه شب طبق معمول هفته های گذشته در بغداد هم ادامه داشت و آن طور که در گزارش ها آمده یکی از معترضان هم در خیابان الرشید در مرکز پایتخت در پی شلیک نیروهای امنیتی جان خود را از دست داده است. روز گذشته معترضان عراقی در استان بصره هم به خیابان ها آمدند و راه های این استان و از جمله مسیر منتهی به پالایشگاه بصره را مسدود کردند. آن طور که راشاتودی گزارش داد فراخوان هایی برای اعتصاب عمومی در این استان شنیده می شود. دانش آموزان برخی از مدارس نیز کلاس های درس را ترک کردند و به خانه های خود بازگشتند. برخی منابع بیمارستانی به رویترز گفته اند پس از شلیک گاز اشک آور به داخل بیمارستانی در مرکز ناصریه، مقامات این بیمارستان نوزادان و کودکان را از بیمارستان خارج کرده اند. اعتراض ها روز گذشته (یکشنبه) نیز ادامه داشت و آن طور که منابع گفته اند معترضان برخی از ساختمان های دولتی را در این شهر به آتش کشیدند. در بصره هم صدها معترض با سوزاندن تایر خودروها مسیرهای این شهر را مسدود کرده و از رسیدن کارمندان دولتی به محل کارشان جلوگیری کردند. معترضان همچنین در پاسخ به خشونت نیروهای پلیس، برخی از خودروهای امنیتی را به آتش کشیدند. در کربلا هم در پی حمله نیروهای امنیتی دست کم 24 نفر زخمی شدند. هم زمان با ادامه اعتراضات در بغداد و تعدادی از استان های دیگر عراق، تظاهرات در استان «میسان» نیز از سرگرفته شد و تعدادی از مسیرها در این استان مسدود و دانشگاه ها و مدارس بسته شد.

اعتراضات در عراق از اوایل ماه اکتبر، در اعتراض به فساد ساختاری، بی کاری گسترده و کمبود خدمات عمومی در شهرهای مختلف این کشور آغاز شد؛ با این حال در پی سرکوب خشن و خونین این اعتراضات، خواسته های معترضان رادیکال تر شد و این بار کل نظام سیاسی در هم تنیده عراق را نشانه گرفت. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که حتی با برکناری دولت عادل المهدی، رئیس جمهوری عراق، معترضان به خواسته های خود نمی رسند، چرا که نظام سیاسی کنونی عراق به دلیل سهم خواهی های گروه ها و احزاب مختلف اجازه اصلاحاتی عمده و ساختاری نمی دهد.