تاثیر سولفات و سلنیوم بر برخی شاخص های ریخت شناختی و ویژگی های پاداکسندگی پیاز قرمز آذرشهر

چکیده:
پیاز خوراکی ازجمله سبزی های پرمصرف در زنجیره غذایی مردم جامعه بوده و محققان همواره در تلاش هستند تا کیفیت غذایی آن را بهبود بخشند. این پژوهش برای بررسی تاثیر سطوح مختلف گوگرد (32، 64 و 128 میلی گرم در لیتر سولفات و سلنیوم (0، 1 و 2 میلی گرم در لیتر سلنات) بر صفات رشدی و ویژگی های پاداکسندگی (آنتی اکسیدانی) پیاز (Allium cepa L.) رقم قرمز آذرشهر در شرایط آبکشتی (هیدروپونیک) انجام شد. نتایج نشان داد، غلظت های سولفات و سلنات و همچنین اثر متقابل این دو بر بیشتر صفات رویشی در سوخ معنی دار بود؛ به طوری که بالاترین وزن تر و قطر سوخ (70/35 گرم و 24/38 میلی متر) در تیمار 128 میلی گرم در لیتر سولفات در ترکیب با غلظت 2 میلی گرم در لیتر سلنات مشاهده شد. بین افزایش سلنات و سولفات رابطه مستقیم و مثبت با وزن تر و قطر سوخ به دست آمد. بیشترین درصد ماده خشک سوخ (16 درصد) در تیمار 64 میلی گرم در لیتر سولفات در ترکیب با تیمار 1 میلی گرم در لیتر سلنات به دست آمد. در همه غلظت های سولفات همزمان با افزایش سطح سلنات ارتفاع بلندترین برگ کاهش یافت. همچنین با افزایش غلظت سلنات در همه سطوح سولفات، تجمع سلنیوم در سوخ بیشتر شد. افزایش سلنیوم سبب افزایش خاصیت پاداکسندگی، فنول و فلاونوئید بافت سوخ، در شماری از تیمار های مورد آزمایش شد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
623 -633
لینک کوتاه:
magiran.com/p1783906 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!