مقایسه معیارهای بالینی آمسل با روش استاندارد رنگ آمیزی گرم در تشخیص واژینوز باکتریال

پیام:
چکیده:
مقدمه
واژینوز باکتریال، شایع ترین نوع واژینیت در زنان سنین باروری است که توسط معیارهای بالینی آمسل و یا سیستم نمره دهی میکروسکوپی ناجنت (رنگ آمیزی گرم) ، تشخیص داده می شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه معیارهای بالینی آمسل با روش استاندارد رنگ آمیزی گرم در تشخیص واژینوز باکتریال انجام شد.
روش کار
این مطالعه تجربی به منظور مقایسه معیارهای بالینی آمسل با روش استاندارد رنگ آمیزی گرم در تشخیص واژینوز باکتریال در سال 95-1394 بر روی 100 زن متاهل مراجعه کننده به درمانگاه های زنان شهر خرم آباد انجام شد. سیستم نمره دهی ناجنت به عنوان روش تشخیصی استاندارد طلایی واژینوز باکتریال در نظر گرفته شد. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی معیارهای آمسل با سیستم نمره دهی ناجنت مقایسه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.
یافته ها
میانگین سن، طول مدت ازدواج، سن اولین قاعدگی و اولین بارداری واحدهای پژوهش به ترتیب 93/8±96/31، 50/3± 96/18، 85/0±99/12 و 84/3±03/20 سال بود. در ارزیابی ارزش تشخیصی سیستم نمره دهی ناجنت در مقایسه با معیارهای آمسل، معیارهای آمسل دارای حساسیت 100%، ویژگی 46%، ارزش اخباری مثبت 5/92% و ارزش اخباری منفی 100% بود.
نتیجه گیری
معیارهای آمسل به اندازه سیستم امتیازدهی ناجنت در تشخیص این عفونت دقت ندارند و رنگ آمیزی گرم برای تشخیص صحیح واژینوز باکتریال نیاز است.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
55 -65
لینک کوتاه:
magiran.com/p1909716 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.